ပန်းတိုင်
Vol. 72 Ch. 1003
ယီထျန်းယွမ်သည် အမှန်တကယ်တွင် အနားယူရန် မလိုအပ်သော်လည်း မုရုန်ရှောင်း ပြန်လည်နာလန်ထူလာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ မုရုန်ရှောင်းသည် ခဏမျှ အနားယူပြီးနောက် ဖြူလျော်နေသော မျက်နှာမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဇွဲနပဲကြီးလွန်းခြင်း၏ ရလဒ်ပင် ဖြစ်သည်။
သူသာ မရှိခဲ့ပါက သူမသည် သေချာပေါက် လွင့်ထွက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လူသည် အလွန်အမင်း ဇွဲမကြီးသင့်ချေ။ သူမသည် အားနည်းချက်ကို သူတစ်ပါးအား မပြလိုသဖြင့် အတင်းအကျပ် ကြိုးစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပြန်လည်နာလန်ထူလာပြီးနောက် မုရုန်ရှောင်းသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းအစုံတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများနှင့် ကျေးဇူးတင်သော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
“အစ်ကိုထျန်းယွမ်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...”
“မင်းက ငါ့ကို အစ်ကိုလို့တောင် ခေါ်နေမှတော့ ငါက မင်းကို စောင့်ရှောက်ပေးရမှာပေါ့...”
ယီထျန်းယွမ်က သူမကို ကြည့်ကာ မတတ်သာသလို ဆိုလိုက်သည်။
“သိပ်ပြီး ဇွဲမကြီးပါနဲ့... အေးအေးဆေးဆေး သွားရင်လည်း ရပါတယ်... အချိန်က အများကြီး ရှိသေးတာပဲ...”
၎င်းတို့ ပန်းတိုင်သို့ ချက်ချင်းရောက်သွားလျှင်ပင် ပြိုင်ပွဲက ချက်ချင်း ပြီးဆုံးသွားမည် မဟုတ်ချေ။ ပန်းတိုင်တွင် အချိန်အနည်းငယ် စောင့်ဆိုင်းရပေဦးမည်။ စောစောရောက်ရှိခြင်းကြောင့် ဆုလာဘ်တစ်ခုခု ရနိုင်မရနိုင်ကိုမူ သူ မသိရှိရသေးချေ။
သူသည် ပုံမှန်အတိုင်း ရှေ့သို့ တိုးသွားခြင်းက ပိုမိုကောင်းမွန်သည်ဟု ယူဆထားပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် သွားခြင်းကသာ အသေချာဆုံး ဖြစ်သည်။
“အင်း... သိပါပြီ...”
မုရုန်ရှောင်းသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အလွန်ပင် လိမ္မာယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး မည်သည့်စကားမျှ ပြန်လည်မပြောဆိုတော့သဖြင့် ယီထျန်းယွမ်မှာ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
သို့သော် မုရုန်ရှောင်း၏ မိမိအပေါ် နှစ်သက်မှုမှာ ချက်ချင်းပင် သုံးလေးရာကျော်အထိ မြင့်တက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အဖြေကို သူ သိရှိလိုက်ရသည်။ အကြိမ်ကြိမ် ကူညီပေးခဲ့ခြင်းကြောင့် နှစ်သက်မှုမှာ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားခဲ့ပြီး ယခုအခါ သုံးလေးရာအထိ ရှိနေခြင်းမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။
“ဒါဆို အခု ပြဿနာ မရှိတော့ဘူး မဟုတ်လား...”
ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
“ရပါပြီ... ဒီတစ်ခါတော့ သေချာပေါက် ပြဿနာ မရှိစေရဘူး...”
မုရုန်ရှောင်းသည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အထက်သို့ တစ်လှမ်းချင်း စတင်တက်လှမ်းတော့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမသည် အလွန်တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ မူလကပင် သူမသည် တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ကျော်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ဇွဲကြီးလွန်းခဲ့သဖြင့်သာ မမျှော်လင့်သော အမှားများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ အထက်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဆက်လက်တက်လှမ်းသွားခဲ့ကြသည်။ အောက်ခြေရှိ ယွမ်ထျန်းယိုမှာမူ စောင့်ဆိုင်းရင်း ဆွံ့အနေခဲ့သည်။ ယခုမူ သူရဲကောင်းလုပ်ကာ ကယ်တင်ရန် မလိုအပ်တော့ချေ။ ယီထျန်းယွမ်က သူ့အား ထိုအခွင့်အရေးကို လုံးဝ မပေးခဲ့ချေ။
“တောက်... သူကပဲ အကုန် လုယူသွားပြန်ပြီ...”
ယွမ်ထျန်းယိုက မြေပြင်ကို ဒေါသတကြီး ကန်ထုတ်လိုက်ပြီး အလွန်မကျေမနပ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သူသည် အစကတည်းက ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ မည်သည့်အရာမှ အသုံးမဝင်တော့ဘဲ အောက်ခြေ၌ အရူးတစ်ယောက်အလား ကြာမြင့်စွာ ရပ်နေခဲ့ရသည်။
“သူ့ရဲ့ ခွန်အားက တကယ်ပဲ အတိုင်းအဆမရှိဘူးလား...”
စီခုန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်ကို အန္တရာယ်ရှိသော စာရင်းထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး သူနှင့် ရန်သူမဖြစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
မကြာမီမှာပင် ၎င်းတို့အားလုံး အထက်သို့ စတင်တက်လှမ်းခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာ၌ ဆက်လက်နေနေခြင်းမှာလည်း နည်းလမ်းကောင်း မဟုတ်ချေ။
မုရုန်ရှောင်း၏ အခြေအနေမှာ ကောင်းမွန်လာသဖြင့် တက်လှမ်းသည့် အရှိန်မှာ တည်ငြိမ်လာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အထက်ပိုင်းသို့ အလွယ်တကူပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူမအတွက် အမှန်တကယ်တွင် မခက်ခဲလှဘဲ အခက်အခဲ မရှိဟုပင် ဆိုနိုင်ပေသည်။
ဇွဲမကြီးခဲ့ပါက သူမသည် အစောကတည်းက ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ယီထျန်းယွမ်မှာမူ လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ပင် ဤနတ်ဘုရားလေပြင်းဂူကို အေးဆေးစွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ အခြားသူများအတွက် ခက်ခဲလှသော်လည်း သူ၏ အောက်ပိုင်းမှာ တည်ငြိမ်နေသဖြင့် သူ့အတွက် မခက်ခဲလှချေ။
ဤနေရာတွင် စမ်းသပ်နေသည်မှာ အောက်ပိုင်း တည်ငြိမ်မှုသာ ဖြစ်ပြီး ယင်းမှာ တိုက်ပွဲတွင် အလွန်ပင် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိလှသည်။ အကယ်၍ တိုက်ခိုက်ခံရချိန်တွင် အလွယ်တကူ လဲကျသွားမည်ဆိုပါက သေချာပေါက် အန္တရာယ်ရှိပေလိမ့်မည်။
ပျံသန်းနိုင်ရုံဖြင့် မလုံလောက်ပေ။ လေထဲတွင် တိုက်ခိုက်ခံရချိန်၌လည်း ပြဿနာ တက်နိုင်ပြီး ဟန်ချက်ပျက်သွားသည့် ခဏမှာပင် သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။
“နောက်ဆုံးတော့ ရောက်ပြီ... ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေသာ အများကြီး မကုန်သွားရင် ငါ ဒီလောက် အရှက်ကွဲမှာ မဟုတ်ဘူး...”
မုရုန်ရှောင်းက ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ မကျေမနပ် အမူအရာပြလိုက်သည်။ သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အားမလိုအားမရ ဖြစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မူလက သေချာပေါက် ကျော်ဖြတ်နိုင်မည့် ကိစ္စဖြစ်သော်လည်း ကျရှုံးခဲ့ရခြင်းမှာ သူမအတွက် သိက္ခာကျစရာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
“နောင်ကျရင် ပိုပြီး သတိထားပေါ့...”
ယီထျန်းယွမ်က အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ မျက်စိရှေ့တွင် ကြီးမားလှသော တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ယင်းမှာ စက်ဝိုင်းပုံစံ ဖြစ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ဝန်းရံထားလေသည်။
၎င်းတို့၏ ရှေ့တွင် ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ဦးတည်ထားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိနေပြီး ဘေးနားတွင် အစောင့်အမြောက်အများ မားမားမတ်မတ် ရပ်နေကြကာ စူးရှသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေသည်မှာ ပထမအဆင့်၏ ပန်းတိုင်ဖြစ်သော နတ်ဘုရားတိုက်ပွဲကွင်းပြင် ဖြစ်သည်။
ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများစွာကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပထမအဆင့်၏ ပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“နတ်ဘုရားလေပြင်းဂူကို ကျော်လိုက်တာနဲ့ ပန်းတိုင်ကို ရောက်တာပဲကိုး...”
ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
“သွားကြစို့... အထဲကို ဝင်ကြရအောင်...”
မုရုန်ရှောင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ အခြားသော အစစ်အမှန် ပါရမီရှင်များနှင့် တွေ့ဆုံရတော့မည်ကို တွေးတောမိသည့်အခါ သူမ၏ ရင်ထဲ၌ မလှုပ်ရှားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။
ပထမအဆင့် စိစစ်မှုကို ကျော်ဖြတ်နိုင်သော အစွမ်းထက် ပါရမီရှင်များကိုသာ အမှန်တကယ် တွေ့ဆုံရမည် ဖြစ်သည်။ ပထမအဆင့်တွင် ကျရှုံးသွားသူများမှာ သာမန် ပါရမီရှင်များသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
၎င်းတို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားသည့်အခါ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော နတ်ဘုရားတိုက်ပွဲကွင်းပြင်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ရှည်လျားသော စင်္ကြံလမ်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ကျယ်ဝန်းလှသော ကွင်းပြင်ကြီးအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
၎င်းတို့ မော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သန်မာသူ အမြောက်အများမှာ ပရိသတ်နေရာများတွင် ထိုင်၍ ဆွေးနွေးနေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ တည်ရှိနေသော ကောင်းကင်အရှင် အဆင့်များမှာ အလွန်ပင် များပြားလှပြီး မြေကမ္ဘာအရှင်များမှာမူ ရေတွက်၍ပင် မရနိုင်တော့ချေ။
ဤသူများမှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေ အသီးသီးမှ ပြိုင်ပွဲကို လာရောက်ကြည့်ရှုကြသော အကြီးအကဲများ ဖြစ်ကြသည်။ နောက်လာမည့် ပြိုင်ပွဲများတွင် ဤမျှများပြားသော လူကြီးလူကောင်းများက စောင့်ကြည့်နေကြမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အစစ်အမှန် အကြီးအကဲကြီးများမှာမူ ရောက်ရှိမလာသေးပေ။ ယီထျန်းယွမ်သည် ရှေ့ဘက်တွင် လွတ်နေသော နေရာအချို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ထိုနေရာများမှာ အဆင့် ၂ နတ်ဘုရားနယ်မြေများအတွက် နေရာများ ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းတို့က မည်သူ့ကို စေလွှတ်လိုက်မည်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိရှိနိုင်ချေ။ အကြီးအကဲများကိုသာ စေလွှတ်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သလို နယ်မြေအရှင် ကိုယ်တိုင်လည်း လာရောက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
သို့သော် ဤမျှများပြားသော သန်မာသူများ၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံရသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ရင်ခုန်စရာ ကောင်းလှသည်။
“အဲဒါ ထျန်းယွမ်တို့ပဲ... သူတို့ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီ...”
နျန်ချီယွီသည် ဝင်ပေါက်ရှိ ပုံရိပ်များကို မြင်သည့်အခါ ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ လူများ ပထမအဆင့် စမ်းသပ်ချက်ကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ယီထျန်းယွမ် ရရှိထားသော တံဆိပ်ပြား အရေအတွက်မှာ လူအများ၏ အထက်တွင် ရှိနေပြီး ပထမနေရာ၌ မြဲမြံစွာ တည်ရှိနေခဲ့သည်။
“ဟုတ်တယ်... သူတို့ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီ...”
ထျန်ယုနယ်မြေအရှင်သည်လည်း ရင်ထဲ၌ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားခဲ့ရသည်။
၎င်းတို့သည် လမ်းခရီးတွင် တစ်စုံတစ်ရာ အမှားအယွင်း ဖြစ်မည်ကို အလွန်စိုးရိမ်နေခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပါက အရာအားလုံးမှာ အဆုံးသတ်သွားပေလိမ့်မည်။ တံဆိပ်ပြား ရှစ်ထောင်ဆိုသည်မှာလည်း မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်မျှ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။
ယီထျန်းယွမ်တို့သည်လည်း နျန်ချီယွီတို့ကို သတိပြုမိလိုက်ကြပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ပုံရိပ်တွင် မိမိ၏ အမည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
“အစ်ကိုထျန်းယွမ်... မင်းက ပထမနေရာမှာပဲ... ဒုတိယနေရာက ထျန်ချင်းမြေကမ္ဘာအရှင်တောင် မင်းကို မီဖို့ အဝေးကြီးကျန်ခဲ့တယ်... မင်းကတော့ တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ...”
မုရုန်ရှောင်းက အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး ပထမနေရာတွင် ရှိနေသူမှာ သူမ ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေသည့်အလား ခံစားနေခဲ့ရသည်။
“ပထမလား...”
ယီထျန်းယွမ်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် မာန်တက်နေသည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိပေ။ အမှန်တကယ် ယှဉ်ပြိုင်သည့် အခါမှသာ မည်သူက ပိုမိုအစွမ်းထက်ကြောင်း သိရှိရမည် ဖြစ်သည်။
သူသည် လူသားမျိုးနွယ်မှာ အားနည်းသော မျိုးနွယ်မဟုတ်ဘဲ အလားအလာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျိုးနွယ်ဖြစ်ကြောင်း သန်မာသူအားလုံးကို သက်သေပြလိုနေခဲ့သည်။
“ရှောင်းရုကလည်း ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီပေါ့...”
ဘေးနားရှိ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးသည် မုရုန်ရှောင်းကို မြင်သည့်အခါ အလွန်ပင် ကျေနပ်နေခဲ့သည်။
သူသည် မုရုန်ရှောင်း၏ ဖခင် မုရုန်ဟွာ ဖြစ်သည်။
“ငါတို့ ပြောသားပဲ... သခင်မလေးက သေချာပေါက် ရလဒ်ကောင်းတွေ ရမှာပါလို့... အခုတော့ မျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်လာခဲ့ပြီပဲ...”
ဘေးနားရှိ အကြီးအကဲများကလည်း မုရုန်ရှောင်း၏ ပါရမီမှာ ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းကြောင်း ချီးကျူးနေကြတော့သည်။
“ငါ့အမြင်အရဆိုရင် ရှောင်းရုက အဲဒီ လူသားကောင်လေးနဲ့ တော်တော်လေး ရင်းနှီးပုံရတယ်...”
မုရုန်ဟွာသည် မုရုန်ရှောင်းက ယီထျန်းယွမ်နှင့် အလွန်ရင်းနှီးစွာ စကားပြောနေသည်ကို မြင်သည့်အခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် အမျိုးသားများနှင့် ရင်းနှီးလေ့မရှိသော်လည်း ယခုမူ လူသားကောင်လေး တစ်ဦးနှင့် ရင်းနှီးနေခြင်းမှာ သူ့အတွက် အလွန် ထူးဆန်းနေခဲ့သည်။
အခန်း ၁၀၀၃ ပြီးပါပြီ။