ထျန်ချင်း အရှင်သခင်

ယီထျန်းယွမ်က ထိုသို့ ပြန်လည်မေးခွန်းထုတ်လိုက်သောအခါ ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်သည် မှင်တက်မိသွားသည်။ အမှန်တကယ်တွင် မည်သို့ မသမာသောနည်းကို သုံးနိုင်မည်နည်း။ လူနှစ်ဦးပေါင်း၍ တိုက်ခိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ၊ တစ်ဦးတည်းသာ တိုက်ခိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လူနှစ်ဦးပေါင်း၍ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက စည်းမျဉ်းချိုးဖောက်ရာရောက်ပြီး ချက်ချင်းပင် သိရှိသွားမည် ဖြစ်ကာ ရှုံးနိမ့်သည်ဟုသာ သတ်မှတ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

“မင်း... မင်းကတော့ သေချာပေါက် မသမာတဲ့နည်း သုံးထားတာပဲ...”

ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်သည် ပြန်လည်ချေပရန် စကားလုံး မရှိတော့ချေ။ သူ၏အမြင်တွင် လူသားမျိုးနွယ် တစ်ဦးအနေဖြင့် ဤမျှ မြင့်မားသော အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခြင်းမှာ မသမာသောနည်းကို သုံးထားခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ရမည်ဟု ယူဆနေသည်။

ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်သာမက အခြားသော ပြိုင်ပွဲဝင်များကလည်း ထိုသို့ပင် တွေးတောနေကြသည်။ ဤနေရာရှိ ပြိုင်ပွဲဝင် အများအပြားထဲတွင် ယီထျန်းယွမ် တစ်ဦးတည်းသာ လူသားမျိုးနွယ် ဖြစ်နေခြင်းကပင် လူသားမျိုးနွယ်သည် မည်မျှ ညံ့ဖျင်းကြောင်းနှင့် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရန် ခဲယဉ်းကြောင်း သက်သေပြနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

“အို့... ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားက နတ်ဘုရားနယ်မြေ အသီးသီးက ချမှတ်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းအစီရင်တွေကို သံသယဝင်နေတာလား... သူတို့ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက ကျွန်တော် အလွယ်တကူ ဖောက်ဖျက်နိုင်လောက်အောင် အားနည်းနေတယ်လို့ ပြောချင်တာလား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်ကို လှောင်ပြောင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ကြည့်ရတာ ကျွန်တော်က တကယ်ကို တော်နေတာပဲ... သူတို့ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကိုတောင် ဖောက်ဖျက်ပြီး အဆင့် ၉ ကို အလွယ်တကူ ရောက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာဆိုတော့လေ... ကျွန်တော်ကပဲ အရမ်းတော်နေတာလား... ဒါမှမဟုတ် ရှေ့က စီရင်ထားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေကပဲ အရည်အချင်း မရှိတာလို့ ခင်ဗျားထင်နေတာလား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကြီးမားသော အပြစ်တင်မှုတစ်ခုကို ပစ်တင်ပေးလိုက်သည်။

အကယ်၍ ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်သာ ဝန်ခံလိုက်ပါက နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ တန်ခိုးရှင်ကြီးများ ချမှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းများကို လူသားတစ်ဦးက ဖောက်ဖျက်သွားသည်ဟု ပြောရာရောက်မည် ဖြစ်သည်။ လူအများအပြား မဖောက်ဖျက်နိုင်သည်ကို သူက ဖောက်ဖျက်နိုင်သည်ဟု ဆိုခြင်းမှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ တန်ခိုးရှင်ကြီးများ အရည်အချင်းမရှိဟု ဆိုလိုရာရောက်နေသည်။

ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူသည် ဤကိစ္စကို ထည့်မစဉ်းစားခဲ့ဘဲ ယီထျန်းယွမ်ကိုသာ အပြစ်တင်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုတွင် ယီထျန်းယွမ်၏ တန်ပြန်တိုက်စစ်ကြောင့် သူသည် အလွန်အရှက်ရသွားပြီး ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ချေ။ အခြားသော ပြိုင်ပွဲဝင်များက ဝင်ရောက်ပြောဆိုချင်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အားလုံးပင် ပါးစပ်များပိတ်သွားကြတော့သည်။

အကယ်၍ ယီထျန်းယွမ်ကို မသမာသူဟု ပြောပါက ရှေ့က စီရင်ခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများကို စော်ကားရာရောက်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် မပြောဘဲ နေပါကလည်း ယီထျန်းယွမ်တွင် ဤကဲ့သို့ အစွမ်းမျိုး ရှိသည်ကို ဝန်ခံရာရောက်နေပြန်သည်။

“ဒီကောင်လေးက တကယ်ကို စကားတတ်တာပဲ... တစ်ခုပြောရင် သုံးခုလောက် ပြန်ချေပနိုင်တယ်...”

ထျန်းယွီ နယ်မြေရှင်သည် ပြုံးလျက် ယီထျန်းယွမ်၏ စကားများကို အလွန်သဘောကျနေသည်။ ဒေါသမထွက်ဘဲ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်းကပင် အဓိက သော့ချက် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် ဒေါသထွက်နေ၍ မထူးပေ။ အဓိကမှာ လက်ရောက် တိုက်ခိုက်၍ မရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဒေါသထွက်နေခြင်းက ပြိုင်ပွဲဝင်မည့် စိတ်ဓာတ်ကိုသာ ထိခိုက်စေလိမ့်မည်။

“ဒါပေါ့... ဒီကောင်လေးက ပါးနပ်ပြီးသားပဲ... အရှုံးပေးမယ့်လူ မဟုတ်ဘူး...”

နျန်ချီယွီကလည်း လိုက်၍ ပြုံးလိုက်သည်။ သူတို့သည် အောက်သို့ဆင်းကာ ဝင်ရောက်ပြောဆိုခြင်း မပြုကြချေ။

ဤစင်မြင့်မှာ ပြိုင်ပွဲဝင်များအတွက်သာ ဖြစ်ပြီး ပရိသတ်များမှာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခွင့် မရှိပေ။ အောက်သို့ ဆင်းခွင့်ပင် မရှိဘဲ အပေါ်မှသာ ကြည့်နေရမည် ဖြစ်သည်။

မိမိ၏ တပည့် သေတော့မည့် အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် သူတို့ ဆင်းသွား၍ မရပေ။ ကယ်တင်ရန် လိုအပ်ပါက အခြားသော တာဝန်ရှိသူများက ကယ်တင်လိမ့်မည်။ အကယ်၍သာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့ပါက တစ်နယ်မြေလုံး ပြိုင်ပွဲဝင်ခွင့် ပယ်ဖျက်ခြင်း ခံရမည် ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက ပြိုင်ပွဲဝင်နေစဉ်အတွင်း မိမိ၏ အဖိုးတန်တပည့် အသတ်ခံရတော့မည်ဆိုလျှင် ချက်ချင်း ဆင်း၍ ကယ်တင်ခြင်းမျိုး ပြုလုပ်ကြမည် ဖြစ်ရာ စည်းပျက်ကမ်းပျက် ဖြစ်ပြီး ရုန့်ရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး လုံးဝ အဖြစ်မခံပေ။ ထိုသို့ ပြုလုပ်သူကို ပြိုင်ပွဲမှ ထုတ်ပယ်မည် ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် ဤပြိုင်ပွဲမှာ လူမဆန်လွန်းသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ တစ်ဖက်လူက အရှုံးပေးသည်နှင့် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ခွင့် မရှိတော့ချေ။ အကယ်၍ အရှုံးမပေးဘဲ ဇွတ်မှိတ် တိုက်ခိုက်နေပါကမူ မည်သူမျှ တတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဟမ့်...”

ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်သည် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ သူ့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်း ဘယ်နည်းလမ်းပဲ သုံးသုံး... ငါနဲ့ မတွေ့ဖို့ပဲ ဆုတောင်းထားလိုက်...”

ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်သည် ပြောပြီးသည်နှင့် လက်ခါကာ ဘေးသို့ ထွက်သွားတော့သည်။ ယီထျန်းယွမ်က ထပ်မံ၍ တစ်ခုခု ပြောကာ သူ့ခေါင်းပေါ်သို့ အပြစ်တင်မှုများ ပစ်တင်ပေးမည်ကို စိုးရိမ်နေပုံရသည်။

“ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်... တောင်းပန်ပါတယ်... သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နေပြီဗျ...”

လီယွမ်သည် ထိုစဉ် ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်သည် လှည့်ကြည့်ကာ သူ့ကို အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“တကယ့် ဉာဏ်နည်းတဲ့ကောင်ပဲ... မင်းနဲ့ စကားပြောနေတာ အချိန်ကုန်တယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပုခုံးတွန့်ကာ အလွန်စိတ်ပျက်သွားရသည်။

အခြားသော ပြိုင်ပွဲဝင်များကလည်း ဤဘက်သို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း ဘာမှ မပြောကြချေ။ ထိုစဉ် ပြင်းထန်သော အကြည့်တစ်ချက်သည် ဤဘက်သို့ စူးစိုက်ကြည့်လာသဖြင့် ယီထျန်းယွမ်သည် ထိုအကြည့်နောက်သို့ လိုက်၍ ကြည့်လိုက်သည်။

မျက်စိထဲသို့ ရောက်လာသည်မှာ အလွန်လှပသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် အနီရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မီးလျှံအချို့ ဝဲပျံနေကာ ပူပြင်းသော လေလှိုင်းများက ပတ်ဝန်းကျင်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့နေသည်။

သူမသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ခေတ္တမျှ အကဲခတ်ပြီးနောက် သူမ၏ အကြည့်မှာ တည်ငြိမ်သွားပြီး အရာအားလုံးကို ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ သို့မဟုတ် အရာအားလုံးသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိဟု ယူဆနေပုံရသည်။

ထို့နောက် သူမသည် မျက်လုံးများကို ပြန်မှိတ်လိုက်ကာ ဘာမှ မပြောသလို ဘာမှလည်း မလုပ်တော့ချေ။ ဘေးရှိ ပြိုင်ပွဲဝင်များမှာလည်း သူမအနားသို့ မကပ်ရဲကြဘဲ အနည်းငယ် ကြောက်လန့်နေပုံ ရသည်။

‘ထျန်ချင်း အရှင်သခင်လား...’

ယီထျန်းယွမ်မှာ မှင်တက်မိသွားသည်။ ကောင်းကင်မျက်လုံးအရ တစ်ဖက်လူ၏ အမည်ကို မြင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ အဆင့် ၁ နေရာတွင် ရှိနေသူမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ချေ။ ကြမ်းတမ်းသော လူသန်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်မည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းက သူ၏ ထင်မြင်ချက်ကို ကျော်လွန်နေသည်။

“ဟုတ်တယ်... သူမက ထျန်ချင်း အရှင်သခင်ပဲ... မင်းရဲ့ အောက်မှာ ရှိနေတဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မိန်းမပေါ့...”

မုရုန်ရှောင်းက ခေါင်းခါလျက် စိုးရိမ်ပူပန်သော အကြည့်များဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“သူမက ကောင်းကင်မီးလျှံတစ်မျိုးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တယ်... အဲ့ဒီမီးလျှံက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကိုတောင် လောင်ကျွမ်းစေနိုင်တယ်... သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အဆင့် ၈ အရှင်သခင် အဆင့်မှာ ရှိနေတယ်... သတင်းတွေအရဆိုရင် အဆင့် ၉ အရှင်သခင် အဆင့်ကိုတောင် ရောက်ခါနီးနေပြီလို့ ပြောကြတယ်...”

“ကောင်းကင်မီးလျှံဟုတ်လား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းကာ ထျန်ချင်း အရှင်သခင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤမျှ ယောင်္ကျားဆန်သော အမည်ရှိသော်လည်း အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းပင်။ အမှန်တကယ်တွင်မူ ဤသည်မှာ ဘွဲ့အမည်သာ ဖြစ်ပြီး အမည်ရင်းကိုမူ မည်သူမျှ မသိကြချေ။

နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် မီးလျှံများကို မိစ္ဆာမီးလျှံနှင့် ကောင်းကင်မီးလျှံဟု ခွဲခြားထားသည်။

၎င်းတို့အနက် ကောင်းကင်မီးလျှံမှာ ငါးမျိုးသာ ရှိပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။ မိစ္ဆာမီးလျှံ အားလုံး၏ အထက်တွင် ရှိနေသည်။ ကောင်းကင်မီးလျှံကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါက ကျားကို အတောင်ပံ တပ်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် ကောင်းကင်မီးလျှံကို အနိုင်ယူ ထိန်းချုပ်ရန်မှာ အလွန်ခဲယဉ်းလှသဖြင့် ထျန်ချင်း အရှင်သခင် မည်သို့ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ မသိချေ။

‘နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းတယ်...’

ယီထျန်းယွမ်သည် ထျန်ချင်း အရှင်သခင်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်လျှင်ပင် အချက်အလက်များမှာ အလွန်ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသည်။ ထျန်ချင်း အရှင်သခင်မှာ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ထူးခြားသော စွမ်းအင်တစ်ခု ရှိနေသည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။ မည်မျှ အားကောင်းမည်ကိုမူ ခန့်မှန်းရ ခက်နေသည်။

အခြားသော ပြိုင်ပွဲဝင်များမှာ သူမ၏ တစ်ဝက်စာလောက်ပင် မရှိဟု သူ ခံစားနေရသည်။ သူမ၏ ကြောက်စရာကောင်းသော စွမ်းအားမှာ အခြားသူများ လိုက်မီနိုင်သော အဆင့်တွင် မရှိချေ။

မှန်ပေသည်၊ ယခုအချိန်တွင် ရောက်မလာသေးသော ပြိုင်ပွဲဝင်များစွာ ရှိနေသေးသဖြင့် ကျန်ရှိနေသူများထဲတွင် အားကောင်းသူများ ပါသလားဆိုသည်ကို လူစုံမှသာ ကြည့်ရပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် နေရာတစ်ခု ရှာကာ ဒုတိယအဆင့် စတင်ရန် စောင့်ဆိုင်းရင်း တရားထိုင်ကာ စွမ်းအင်များ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေလိုက်ကြသည်။

အချိန်များမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး မကြာမီမှာပင် အချိန်မှာ ကုန်ဆုံးတော့မည် ဖြစ်သည်။ ပထမအဆင့်အတွက် ပေးထားသော အချိန်မှာ မရှည်လျားဘဲ တစ်လသာ ဖြစ်သည်။ တစ်လအတွင်း ဤနေရာသို့ မရောက်ရှိပါက ရှုံးနိမ့်သည်ဟုသာ သတ်မှတ်မည် ဖြစ်သည်။

“တစ်လပြည့်ပါပြီ... ပန်းတိုင်ကို မရောက်သေးသူတွေရဲ့ ရမှတ်တွေကို ပယ်ဖျက်လိုက်ပြီဖြစ်သလို... ပြိုင်ပွဲကနေလည်း ထုတ်ပယ်လိုက်ပါတယ်...”

ထိုစဉ် တာဝန်ခံတစ်ဦးက ကြေညာလိုက်ရာ ထိုအသံမှာ တစ်နယ်မြေလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ပန်းတိုင်သို့ မရောက်ရှိသေးသူများ အားလုံးကို အပြင်သို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ အစပိုင်းကထက် ပို၍ များပြားလာသော ပြိုင်ပွဲဝင်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ယုချင်းလင် တို့လည်း ရောက်ရှိလာကြပြီ ဖြစ်ရာ သူတို့တွင် အနည်းငယ်သော အရည်အချင်း ရှိကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

“နောက်ဆုံးတော့ နောက်တစ်ဆင့် စတော့မှာလား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

အခန်း ၁၀၀၅ ပြီးပါပြီ။