နတ်ဘုရားအန္တရာယ်

မကြာမီမှာပင် လူတိုင်း နတ်ဘုရားနန်းတော်ထဲမှ ပြန်လည်ထွက်ခွာလာပြီးနောက် အကြီးအကဲ ကုန်းဟွမ်သည် နတ်ဘုရားနန်းတော်ကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ လူတိုင်းသည် ကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းများကို လဲလှယ်ရရှိခဲ့သဖြင့် မျက်နှာများတွင် ကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းနေကြသည်။

ဤနတ်ဘုရားနန်းတော်အတွင်း၌ သူတို့၏ နတ်ဘုရားနယ်မြေများထက် သာလွန်ကောင်းမွန်သော ရတနာများစွာ ရှိနေသဖြင့် အားလုံးက အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်နေကြသည်။ ယခု ပြိုင်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်သွားလျှင်ပင် ပစ္စည်းကောင်းများစွာ ရရှိထားသဖြင့် သူတို့အတွက် ကျေနပ်စရာပင် ဖြစ်သည်။

“ကြည့်ရတာ မင်းတို့အားလုံး ကျေနပ်နေကြပုံပဲ...”

အကြီးအကဲ ကုန်းဟွမ်က သူတို့ကို ပြုံးလျက် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့ထဲက တချို့ဟာ ငါတို့ရဲ့ ထိပ်သီး နတ်ဘုရားနယ်မြေ ငါးခုမှာ တပည့်ဖြစ်ခွင့် ရဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတယ်... ကျန်တဲ့ အဆင့်မမီသေးတဲ့ သူတွေအတွက်လည်း ဒီစမ်းသပ်မှုက အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ပေးစွမ်းနိုင်လိမ့်မယ်...”

အကြီးအကဲ ကုန်းဟွမ်၏ စကားပြောပုံမှာ အလွန်ပင် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး မာန်မာန လုံးဝမရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤပြိုင်ပွဲဝင်များထဲတွင် ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်များစွာ ပါဝင်နေပြီး အချို့မှာ ထိုနတ်ဘုရားနယ်မြေကြီးများတွင် မွေးဖွားကြီးပြင်းလာသော သန်မာသူများထက်ပင် သာလွန်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပြိုင်ပွဲဝင် အမြောက်အများထဲတွင် ဤနတ်ဘုရားနယ်မြေများတွင် မွေးဖွားကြီးပြင်းလာသော သန်မာသူများမှာ ထက်ဝက်ကျော်ခန့် ရှိသည်။ ဤနေရာတွင် မွေးဖွားလာသူများမှာ ငယ်စဉ်ကတည်းကပင် သာမန်ထက် ထူးကဲသော အခြေအနေများတွင် ရှိနေကြသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

လူတိုင်းသည် အကြီးအကဲ ကုန်းဟွမ် ပြောသမျှ စကားတစ်လုံးမကျန်ကို အာရုံစိုက်ကာ နားထောင်နေကြသည်။

“ကဲ... အခု ဒုတိယအဆင့်ဖြစ်တဲ့ ‘နတ်ဘုရားအန္တရာယ်’ကို စတင်မယ်...”

အကြီးအကဲ ကုန်းဟွမ်က နောက်ထပ် စမ်းသပ်မည့် အကြောင်းအရာကို ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားဘေးဒုက္ခ...

အရှင်သခင် အမြောက်အများမှာ ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာများ တုန်ရင်သွားကြပြီး သူတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခကို သတိရသွားကြသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှပြီး အကယ်၍ မအောင်မြင်ပါက သေခြင်းတရားသာ ရှိပေသည်။

ယခု သူတို့ကို အန္တရာယ်ကို ထပ်မံ ရင်ဆိုင်ခိုင်းခြင်းလား။ ဤသည်မှာ သေတွင်းထဲသို့ လွှတ်လိုက်ခြင်း မဟုတ်ပါလား။ ယခု သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အပြည့်အဝ တည်ငြိမ်ခြင်း မရှိသေးသဖြင့် ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခကို ဆွဲဆောင်မိပါက သေဖို့သာ ရှိပေတော့သည်။

“စိတ်မပူကြပါနဲ့... မင်းတို့ကို တကယ် ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခ ကြုံအောင် လုပ်ခိုင်းတာ မဟုတ်ပါဘူး... ငါတို့က ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခနဲ့ ဆင်တူတဲ့ စမ်းသပ်မှုကို ပြုလုပ်ပေးမှာပါ...”

အကြီးအကဲ ကုန်းဟွမ်က သူတို့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်းတို့ အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ကျော်ဖြတ်တဲ့အခါ ကြိုတင် လေ့ကျင့်မှု ဖြစ်စေဖို့ပဲ... မင်းတို့အတွက် အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မယ်...”

“အခက်အခဲကတော့ နတ်ဘုရားစစ်ပွဲ မိုးကြိုးစည် တုန်းကလိုပဲ အဆင့် ကိုးဆင့် ရှိမယ်... အဆင့် ၅ ရောက်မှသာ အောင်မြင်မယ်လို့ သတ်မှတ်မှာ ဖြစ်ပြီး အဆင့် ၅ အောက် ရတဲ့သူမှန်သမျှ ပြိုင်ပွဲက ထုတ်ပယ်ခံရမယ်...”

“အဆင့် ၅ ထက် ကျော်လွန်တဲ့သူတွေကတော့ အထက်ကို ရောက်လေ ဆုလာဘ်တွေ ပိုရလေ ဖြစ်မယ်... အလားတူပဲ ဒီနတ်ဘုရားအန္တရာယ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးရင် မင်းတို့အတွက် ရရှိမယ့် အကျိုးကျေးဇူးတွေကလည်း မနည်းလှဘူး... ခဏနေရင် မင်းတို့ သိရပါလိမ့်မယ်...”

ရိုးရှင်းသော စည်းမျဉ်းများက ပြိုင်ပွဲဝင်များကို ဘာလုပ်ရမည်ကို သိရှိစေသည်။ အမှန်တကယ်တွင်မူ မည်သူက ပို၍ ခံနိုင်ရည်ရှိသလဲဆိုသည်ကို ကြည့်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ခံနိုင်ရည် ပိုရှိသူမှာ ပို၍ ကြာရှည်စွာ တောင့်ခံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

မည်ကဲ့သို့သော ဆုလာဘ်များ ရရှိမည်ကိုမူ အောင်မြင်ပြီးမှသာ သိရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းသည် ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားကြသည်။ ထို့နောက် စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း ကွင်းပြင်ကြီးအတွင်း နေရာယူလိုက်ကြသည်။ ဤနတ်ဘုရားစစ်ကွင်းပြင်ကြီးမှာ အလွန်ပင် ကျယ်ဝန်းလှသဖြင့် လူတစ်ထောင် သာမက လူပေါင်း တစ်သိန်းပင် အေးဆေးစွာ ဝင်ဆံ့နိုင်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပရိသတ်များမှာလည်း အလွန်ဝေးကွာသော နေရာတွင် ရှိနေကြသည်။

သို့သော် သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ မြင့်မားလှသဖြင့် မည်မျှပင် ဝေးကွာပါစေ အရာအားလုံးကို အထင်အသား မြင်တွေ့နိုင်သဖြင့် မြင်ကွင်းမရှင်းမည်ကို စိုးရိမ်ရန် မလိုပေ။

“ဒုတိယအဆင့်က အရင်တုန်းကနဲ့ မတူဘဲ နည်းနည်း ထူးခြားနေတယ်...”

နျန်ချီယွီက အပေါ်မှနေ၍ စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

“အခက်အခဲကလည်း မနည်းဘူးလို့ ကြားရတယ်... ယီထျန်းယွမ်တို့ အောင်မြင်နိုင်ပါ့မလား မသိဘူး...”

ဘာကိုမျှ တပ်အပ်ပြော၍ မရသေးပေ။ ယီထျန်းယွမ်သည် အစွမ်းထက်သော ခွန်အားကို ပြသခဲ့သော်လည်း ဤအန္တရာယ်ကို လွယ်ကူစွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု မပြောနိုင်ပေ။ အရာအားလုံးမှာ မပြီးဆုံးသေးသရွေ့ မသေချာသေးပေ။

လူတိုင်း ပြင်ဆင်ပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် အရောင်ပြောင်းသွားပြီး ထူထပ်သော အန္တရာယ်တိမ်တိုက်များ ပေါ်လာတော့သည်။ အစပိုင်းတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော တိမ်တိုက်မှာ အမည်းရောင် ဖြစ်ပြီး အပြင်လောကရှိ မိုးကြိုးမုန်တိုင်း တိမ်တိုက်များနှင့် မခြားနားလှပေ။

“ဝုန်း... ဝုန်း...”

ထူထပ်သော မိုးကြိုးများမှာ တိမ်တိုက်များအတွင်း လူးလိမ့်နေပြီး အချိန်မရွေး အောက်သို့ ပစ်ချတော့မည့် အလားပင်။ လူတိုင်းက သတိဝီရိယ ထားလိုက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ထိုမိုးကြိုးများမှာ တိမ်တိုက်များအတွင်း တစ်ပတ်ပြီးတစ်ပတ် လူးလိမ့်ကာ ပိုမို ကြီးမားလာသည်။ အစပိုင်းတွင် လက်သန်းခန့်သာ ရှိသော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လူတစ်ကိုယ်စာခန့် ကြီးမားလာတော့သည်။

“ပထမအဆင့်...”

အကြီးအကဲ ကုန်းဟွမ်၏ စကားအဆုံးမှာပင် ကြီးမားသော မိုးကြိုးတစ်စင်းသည် အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်ချလိုက်ပြီး အောက်ရှိ ပြိုင်ပွဲဝင်တိုင်းကို တိုက်ခိုက်တော့သည်။ တစ်ယောက်မျှ လွတ်မြောက်ခြင်း မရှိပေ။ ကံကောင်းမည်ဟု မည်သူမျှ မတွေးသင့်ပေ၊ အောက်ရှိ ပြိုင်ပွဲဝင် အားလုံးသည် ဤစမ်းသပ်မှုကို ခံယူရမည် ဖြစ်သည်။

လူတစ်ထောင်နီးပါးပေါ်သို့ ကြီးမားသော မိုးကြိုးစင်းများ ပစ်ချလိုက်သဖြင့် ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းများမှာ မျက်စိပင် မဖွင့်နိုင်လောက်အောင် တောက်ပနေပြီး မြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။

“ဝုန်း...”

ကြီးမားသော မိုးကြိုးသည် ယီထျန်းယွမ်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ထူထပ်သော မိုးကြိုးအလင်းတန်းများမှာ သူ၏ ကိုယ်အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ စီးဝင်သွားကာ သူ၏ အတွေ့အကြုံမှတ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

‘မဆိုးဘူးပဲ... တကယ်ကို အကျိုးရှိတာပဲ...’

တရားထိုင်နေသော ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့်သာ ထိုမိုးကြိုးကို တိုက်ရိုက် ခံယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ခဏချင်းမှာပင် အမှတ်ပေါင်း သန်းရာချီ ရရှိသွားသည်။ ဤသည်မှာ အသက်ဝိညာဉ်နန်းတော်ရှိ အကျိုးသက်ရောက်မှုနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်၍ ရနိုင်ပေသည်။

ဤသည်မှာ ပထမအဆင့် အကျိုးသက်ရောက်မှုသာ ရှိသေးသည်။ နောက်ပိုင်းတွင်မူ ဤမျှအထိ စုပ်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ ခုခံရုံသာ တတ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ခုခံရန် မလိုပေ၊ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အစွမ်းဖြင့်ပင် တောင့်ခံနိုင်ပေသည်။

“ဂျိမ်း... ဂျိမ်း... ဂျိမ်း...”

ကြီးမားသော မိုးကြိုးများမှာ ရပ်တန့်မသွားဘဲ သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ အဆက်မပြတ် ဆက်တိုက် ပစ်ချနေတော့သည်။ အချို့က လက်နက်များဖြင့် ခုခံကြပြီး အချို့ကမူ ယီထျန်းယွမ်ကဲ့သို့ပင် ခန္ဓာကိုယ်အစွမ်းဖြင့် တောင့်ခံနေကြသည်။

ယီထျန်းယွမ်က လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထျန်ချင်း အရှင်သခင်သည် ထိုနေရာတွင် အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်နေပြီး မိုးကြိုးများမှာ သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ပင် မကျရောက်ဘဲ သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့ရသည်။

မြွေမျက်လုံးနှင့် အရှင်သခင် တို့မှာလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ စွမ်းအင်များကပင် မိုးကြိုးများကို ခုခံရန် လုံလောက်နေသည်။

ယီထျန်းယွမ်မှာမူ မိုးကြိုးနှင့် အနီးကပ် ထိတွေ့နေခြင်း ဖြစ်ရာ အလွန်ပင် ထူးခြားလှသည်။ အခြားသူများမှာ သူ့ကဲ့သို့ မိုးကြိုးကို စုပ်ယူ၍ မရသဖြင့် အပြင်ဘက်မှသာ ခုခံနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချွင်းချက်အချို့ ရှိနေသေးသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ယီထျန်းယွမ်ကို မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်သည် မိုးကြိုးများကို အပြင်းအထန် စုပ်ယူနေသည်။ ဤမိုးကြိုးမှာ သူ့အတွက် အလွန် အာဟာရဖြစ်စေသော အရာ ဖြစ်သဖြင့် စုပ်ယူနိုင်သမျှ စုပ်ယူနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်က ယီထျန်းယွမ်ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ကာ အံ့သြသွားရသည်။

“ဒီကောင်လေးကလည်း မိုးကြိုးဓာတ်ခံ ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား...”

ယီထျန်းယွမ်က မိုးကြိုးများကို အဆက်မပြတ် တောင့်ခံနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားမိသည်။

မကြာမီမှာပင် ပထမအဆင့် ပြီးဆုံးသွားပြီး ကောင်းကင်မှ စွမ်းအင်တစ်ခု ကျရောက်လာကာ သူတို့ကို လွှမ်းခြုံထားလိုက်သည်။ ထူထပ်သော ကြယ်တာရာစွမ်းအားများမှာ သူတို့၏ ကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စတင် ပျိုးထောင်ပေးတော့သည်။

ဤခံစားချက်မှာ သာမန် ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် ခံစားရသည်နှင့် တူညီလှသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကုသပေးရုံသာမက သူတို့၏ စွမ်းအားကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးသည်။ သို့သော် ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခနှင့် ကွာခြားချက်မှာ ၎င်းတွင် နိယာမစွမ်းအား တစ်စုံတစ်ရာ မပါဝင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့အတွက် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ မဆိုးလှပေ။ ဤသည်မှာ အကြီးအကဲ ကုန်းဟွမ် ပြောခဲ့သော အကျိုးကျေးဇူး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

‘တကယ့် ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခနဲ့ အတော်လေး ဆင်တူတာပဲ... ဒါကို ပုံဖော်နိုင်တာက တကယ်ကို ချီးကျူးစရာပဲ...’

ယီထျန်းယွမ်က ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ အကယ်၍ သူသာ ဤစွမ်းရည်ကို တတ်မြောက်ပါက ထူးချွန်သော တပည့်များကို ပျိုးထောင်ရန်မှာ ပြဿနာရှိမည် မဟုတ်ပေ။

မကြာမီမှာပင် ဒုတိယအဆင့်မှာ ချက်ချင်း စတင်တော့သည်။ သူတို့ကို အနားယူရန် အချိန်အများကြီး မပေးပေ။ မူလက ထူထပ်သော တိမ်တိုက်များမှာ ထပ်မံ၍ အဆပေါင်းများစွာ ထူထပ်လာပြီး မိုးကြိုးများမှာလည်း ရုတ်တရက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကြီးမားလာတော့သည်။

“ဂျိမ်း... ဂျိမ်း...”

ကြီးမားသော မိုးကြိုးများ ပစ်ချလိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ထပ်မံ ကျရောက်လာပြန်ရာ စုပ်ယူရရှိသော အမှတ်များမှာလည်း အနည်းငယ် ပိုများလာသည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အားလုံးကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူ၍ မရတော့ဘဲ ပိုလျှံနေသော အပိုင်းများကို သူက အပြင်ဘက်တွင် ခုခံထားလိုက်သည်။

“မဆိုးပါဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်က မျက်မှောင်ပင် မကြုတ်ဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး နေရထိုင်ရ အလွန်အဆင်ပြေနေသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

အခန်း ၁၀၁၀ ပြီးပါပြီ။