အခန်း (၄၄၈-၄၅၀)

အခန်း (၄၄၈) အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း။ ရိယွဲ့ဟုန်ရှန့်။ (၂)

ဤချောက်ကြောင်းအတွင်းရှိ အအေးဓာတ်မှာ သာမန်လူများပင် မဆိုနှင့် သိုင်းပညာရှင်များ၊ ချီသွေးနယ်ပယ်အဆင့်သို့ စဝင်ခါစ လူများပင်လျှင် ကိုယ်လက်အင်္ဂါများ တောင့်တင်းသွားကာ သွေးနှင့်စွမ်းအင်များ ခဲသွားပြီး အရှင်လတ်လတ် အေးခဲသေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။

ဤနေရာက သာမန်သိုင်းသမားများအတွက် မဟုတ်တာ သေချာလှသည်။ သူတို့တွင် ဤနေရာ၌ အသက်ရှင်သန်နိုင်မည့် စွမ်းရည်ပင် ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

"ပတ်ပတ်လည်မှာ နှင်းခဲပွင့်တွေချည်းပဲ... ပြီးတော့ အပိုင်းအစတွေလည်း ပြန့်ကျဲနေတယ်။ ဒီချောက်ကြောင်း အဝင်ဝက အစက နှင်းခဲတွေနဲ့ အပြည့်ဖုံးနေခဲ့တာဖြစ်ရမယ်။ အခုတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်က အားနဲ့ထိုးခွဲပြီး လမ်းဖောက်ထားသလိုပဲ။ အရှေ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကလူတွေ လုပ်ခဲ့တာများလား"

စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်ထဲတွင် တွေးနေမိသည်။

ချောက်ကြောင်းအတွင်းပိုင်း၌‌ နှင်းခဲလွှာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို စူးချန်ခုန်း မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းလား သို့မဟုတ် အခြားသော သက်ရောက်မှုတစ်ခုကြောင့်လားဆိုသည်မှာ မသေချာသော်လည်း ထူထဲသော နှင်းခဲလွှာများသည် မြေပြင်နှင့် ချောက်နံရံနှစ်ဖက်လုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။

"ဖြောက်"

စူးချန်ခုန်းသည် နှင်းခဲအပိုင်းအစတစ်ခုကို ကောက်ယူကာ လက်ချောင်းငါးချောင်းဖြင့် အားစိုက်ညှစ်လိုက်သော်လည်း နှင်းခဲမှာ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပေ။ သူက အားထပ်စိုက်လိုက်မှသာ သူ၏လက်ထဲတွင် နှင်းခဲမှာ ကြေမွသွားတော့သည်။

"အရမ်းမာတာပဲ။ ဒီနှင်းခဲတွေက သံတုံးတွေလိုပဲ မာနေတာပဲ" စူးချန်ခုန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ ဤနေရာက အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားလှသည်။

သူသည် စိတ်ကိုထိန်းကာ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော အန္တရာယ်များကို သတိထားလျက် ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးဝင်ခဲ့သည်။

ချောက်ကြောင်းအတွင်းရှိ လမ်းမှာ မြေအောက်ကမ္ဘာသို့ ဦးတည်နေသကဲ့သို့ အောက်သို့ နိမ့်ဆင်းသွားသည်။ မိုင်အနည်းငယ်ခန့် သွားပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် နှင်းချောက်နက်တောင်၏ အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဂျောက်... ဂျောက်... ဂျောက်"

"ဒီနှင်းခဲတွေက တကယ့်ကို မာလွန်းတယ်။ ငါတို့ လမ်းဖောက်နေတာ သုံးရက်နီးပါး ရှိနေပြီ။ ငါတော့ လူကော စိတ်ကော ပင်ပန်းနေပြီ"

စူးချန်ခုန်းသည် ဂျွတ်ဂျွတ်ဂျက်ဂျက် မြည်သံများနှင့်အတူ ကူကယ်ရာမဲ့နေသော အသံတစ်ခုကို ခပ်သဲ့သဲ့ကြားလိုက်ရသည်။

"အရှေ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက လူတွေပဲ"

အဝေးမှနေ၍ ရှေ့တွင်ဖြစ်ပျက်နေသော မြင်ကွင်းကို စူးချန်ခုန်း လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

နှင်းခဲတံတိုင်းတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် လူလေးဦး ရပ်နေကြပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် တောက်ပကာ အေးစိမ့်သော ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူသည် ဓားကို အလွန်လျင်မြန်စွာ ဝေ့ယမ်းကာ ရှေ့ရှိ လမ်းပိတ်နေသော နှင်းခဲများကို ခုတ်ထွင်နေသဖြင့် နှင်းခဲအစအနများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လွင့်စင်နေ၏။

ဤနေရာရှိ လမ်းမှာ နှင်းခဲများဖြင့် ပိတ်ဆို့နေသည်။ ရှေ့သို့ ဆက်သွားရန်အတွက် သူတို့သည် လမ်းကို ကိုယ်တိုင်ထွင်းထုရုံမှတစ်ပါး အခြားနည်းလမ်းမရှိပေ။ ထိုနှင်းခဲများမှာ သံတုံးများကဲ့သို့ မာကျောလှသဖြင့် အရှေ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်များပင်လျှင် လမ်းဖောက်ရန် ခက်ခဲနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"တစ်ယောက်ယောက် လာနေတယ်"

အဝေးမှ လူလေးဦးမှာလည်း စူးချန်ခုန်းကို သတိပြုမိသွားကြပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် အမျိုးမျိုးသော အမူအရာများ ပေါ်လာ၏။

အကြီးအကဲလျို၏ တားဆီးမှုကို ကျော်ဖြတ်နိုင်သော သိုင်းသမားမှာ သေချာပေါက် အားနည်းသူတစ်ဦး မဟုတ်နိုင်ပေ။

"လူငယ်လေး... ဒီနေရာက အန္တရာယ်များတယ်။ အခု ပြန်လှည့်ဖို့ အချိန်မီသေးတယ်နော်"

ထိုလေးဦးထဲမှ ခါးတွင် ဓားချိတ်ထားသော တည်ကြည်လေးနက်သည့် အမျိုးသားတစ်ဦးက စူးချန်ခုန်းကို လှမ်းကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲတို့ခင်ဗျ... ကျွန်တော်က မူလချီစွမ်းအင် တစ်မျှင်လောက်ပဲ ရချင်တာပါ။ အကယ်၍ အခြားရတနာတွေ ရှိခဲ့ရင်လည်း ကျွန်တော် လုယူမှာ မဟုတ်ပါဘူး" စူးချန်ခုန်းက အလွန်ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုလေးဦးလုံးမှာ အရှေ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ အားကောင်းသော အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်ကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီထံမှ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ အထူးသဖြင့် ထူခြားသာလွန်သော အရှိန်အဝါရှိသည့် ဆံပင်ဖြူနှင့် အမျိုးသားသည် စူးချန်ခုန်းအတွက် ခန့်မှန်းရခက်သော အင်အားမျိုး ရှိနေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်တွင် စီးဆင်းနေသော သဘာဝစွမ်းအင်မှာ သာမန်လူများနှင့် မတူဘဲ သဘာဝတရား၏ စွမ်းအင်များကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အသုံးချနိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များထဲတွင် အများစုမှာ မူလနယ်ပယ်အဆင့်သို့ စတင်ဝင်ရောက်ကာ 'လူသားပန်းပွင့်' ကို စုစည်းထားနိုင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုမူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များသည် ကောင်းကင်သွေးကြောမှတစ်ဆင့် သဘာဝစွမ်းအင်များကို သန့်စင်ကာ မိမိတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာအောင် ပြုလုပ်ကြသည်။ အခြားသော ကဏ္ဍများတွင် ချီသွေးနယ်ပယ်ထက် များစွာ မသာလွန်နိုင်သော်လည်း သဘာဝစွမ်းအင်ဖြင့် သန့်စင်ထားသော သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုတည်းမှာပင် မည်သည့် သိုင်းပညာ သို့မဟုတ် ချီစွမ်းအားကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲ ချီသွေးနယ်ပယ်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသူ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ခြေမှုန်းရန် လုံလောက်လှသည်။

ကျန့်ဖေးရှ၊ လီဟုန်ဝူနှင့် မူလနယ်ပယ်အဆင့်ရှိသော မိစ္ဆာလူသား ရှန်းဝေကျောက်တို့မှာ ဤအုပ်စုထဲတွင် ပါဝင်ကြသည်။

သူတို့သည် သဘာဝတရား၏ စွမ်းအင်များကို ခံစားနိုင်ကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် သန်မာအောင် သန့်စင်နိုင်သော်လည်း မသန့်စင်ရသေးသော သဘာတစွမ်းအင်များကို အသုံးပြုကာ ရန်သူကို တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိကြသေးပေ။

ထို့ကြောင့်ပင် စူးချန်ခုန်းသည် အဆင့်ကျော်ကာ တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး အမတ ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် ရှန်းဝေကျောက်ကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် 'ပန်းနှစ်ပွင့်' အဆင့်သို့ ရောက်ရှိကာ 'ကမ္ဘာမြေပန်းပွင့်' ကို စုစည်းနိုင်လျှင်မူ လူသားခန္ဓာကိုယ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်သုံးပါးထဲမှ အနှစ်သာရစွမ်းအင်မှာ သာမန်လူများထက် များစွာ သန်မာလာမည်ဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်တွင် ပြင်ပလောကမှ သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို တိုက်ရိုက် အသုံးချနိုင်လာသည်။

အမှန်တော့ ဤကဲ့သို့ ပြုလုပ်နိုင်ရန် 'ပန်းနှစ်ပွင့်' အဆင့်သို့ ရောက်ရန် မလိုအပ်ပေ။ စူးချန်ခုန်းကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် ပါရမီရှင်အချို့မှာ မူလနယ်ပယ်အဆင့်သို့ မရောက်မီကပင် 'တောက်ယင်ကျင့်စဉ်' ကို လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အာရုံခံနိုင်ကာ သူတို့၏ သိုင်းပညာနှင့် ပေါင်းစပ်နိုင်ကြသည်။

အရှေ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ လူလေးဦးထဲတွင် အခြားသုံးဦးကို ပယ်လိုက်ပါက ဆံပင်ဖြူနှင့် အမျိုးသားမှာမူ တိုက်ပွဲတွင် ပြင်ပမှ သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးချနိုင်သည့် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးဖြစ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များထဲတွင် ဤကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူများကိုသာ အထူးရွေးချယ်ထားသော လက်‌ရွေးစင်များဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ရှန်းဝေကျောက်ကို သတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ရှန်းဝေကျောက်သည် သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးမပြုတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤဆံပင်ဖြူအမျိုးသားကိုမူ စူးချန်ခုန်း သေချာပေါက် အနိုင်ရလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုသူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ စူးချန်ခုန်းထက် များစွာ သာလွန်နေသည့်အပြင် စူးချန်ခုန်း မရင်ဆိုင်နိုင်သော သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကိုလည်း အသုံးချနိုင်ပုံရသည်။

ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် ထိုသူ၏ အကြည့်များ မိမိထံသို့ ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရန်လိုမှုများ မဖြစ်ပေါ်စေရန် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပွင့်လင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် သူတို့အလိုရှိသော အရာများကို လုယူမည်မဟုတ်ဘဲ မူလချီစွမ်းအင် တစ်မျှင်ကိုသာ လိုချင်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြောဆိုခဲ့သည်။

"ဟင်... မင်းက မူလချီစွမ်းအင် လိုချင်တာလား။ မင်းက မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် မဟုတ်သေးဘူးလား"

စူးချန်ခုန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ အရှေ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ လေးဦးထဲမှ မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဤလူငယ်မှာ အသက် ၃၀ ထက် မပိုပုံရသည်။ သူသည် မူလချီစွမ်းအင်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ လိုချင်နေတာက သူသည် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် မဟုတ်သေးကြောင်း ဖော်ပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်" စူးချန်ခုန်းသည် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ဝန်ခံလိုက်သည်။

လေးဦးသား တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး အလွန်တရာ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော လူတစ်ဦးကဲ့သို့ ရှိနေသော ဆံဖြူအမျိုးသားမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကာ "မူလနယ်ပယ်အဆင့် မရောက်သေးဘဲနဲ့... အကြီးအကဲလျိုရဲ့ တားဆီးမှုကို ကျော်ပြီး ဒီချောက်ထဲကို ဝင်လာနိုင်တယ်ဆိုတော့ မင်းက တကယ့်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ" ဟု ဆိုလိုက်လေသည်။

အခန်း (၄၄၉) အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း။ ရိယွဲ့ဟုန်ရှန့်။ (၃)

အကြီးအကဲလျိုဆိုသည်မှာ အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ကြပ်နေသည့် အရှေ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ ဆံဖြူအဘိုးအိုပင် ဖြစ်သည်။

"မင်းက မူလချီစွမ်းအင်ကို လိုချင်တယ်ဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းပေါ်မှာပဲ မူတည်လိမ့်မယ်" အသက် ၃၀ ခန့်အရွယ်ရှိပြီး အလွန်ပင် ခန့်ညားကြည့်ကောင်းသည့် ဆံပင်ဖြူနှင့် အမျိုးသားက ဆိုသည်။ "မင်းရတဲ့အရာက မင်းပိုင်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကတော့ မင်းအတွက်နဲ့ မူလချီစွမ်းအင်ကို အလျှော့ပေးမှာမဟုတ်ဘူး"

ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ထိုအမျိုးသားက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် အသာအယာ ချလိုက်မိသည်။ တစ်ဖက်လူက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ စူးချန်ခုန်းကိုယ်တိုင် မူလချီစွမ်းအင်ကို ရရှိခဲ့လျှင် သူတို့က လုယူမည်မဟုတ်သော်လည်း စူးချန်ခုန်းအတွက် သူတို့ကတော့ အလျှော့ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဒါက သူ့အတွက် လုံလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုဆံပင်ဖြူအမျိုးသား၏ အင်အားမှာ ခန့်မှန်းရခက်လှပေသည်။ သူသည် စူးချန်ခုန်းကို အင်အားသုံး၍ မောင်းထုတ်နိုင်သော်လည်း ထိုသို့ မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် စူးချန်ခုန်းသာ မူလချီစွမ်းအင်ကို ရရှိပါက သူတို့က တမင်တကာ လုယူမည်မဟုတ်ဟုလည်း ပြောဆိုခဲ့သည်။

ထိုဆံဖြူအမျိုးသား ဤသို့ပြောခြင်းမှာ အရှေ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းတွင် နက်ရှိုင်းလှသော အရင်းအမြစ်များ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အရှေ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ ဒုဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် လူငယ်တစ်ဦးထံမှ မူလချီစွမ်းအင် တစ်မျှင်ကို လုယူခြင်းဖြင့် မိမိ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အညှိုးနွမ်းခံမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ၎င်းမှာ မူလချီစွမ်းအင်မှာ အခြားသူတစ်ဦး၏ လက်ထဲသို့ ရောက်နေမှသာ ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ မူလချီစွမ်းအင် များပြားနေခြင်းကို ငြင်းပယ်ကြမည် မဟုတ်ပေ။ မိမိဂိုဏ်းမှ သိုင်းပညာရှင်များကို အားဖြည့်ပေးရန်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ကျင့်စဉ်အရင်းအမြစ်များနှင့် လဲလှယ်ရန်ဖြစ်စေ ၎င်းမှာ အမြဲတမ်း တန်ဖိုးကြီးမားလှပေသည်။

စူးချန်ခုန်း အနေဖြင့် ၎င်းကို ရရှိနိုင်မည်လားဆိုသည်မှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင် အရည်အချင်းပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေလိမ့်မည်။

"လူတွေ ထပ်လာနေတာလား။ တစ်ယောက်တည်းလည်း မဟုတ်ဘူးပဲ"

မကြာမီမှာပင် အရှေ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်လေးဦးလုံး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ရှိရာဘက်သို့ လမ်းအတိုင်း လိုက်ပါလာသော ပုံရိပ်သုံးခုကို သတိပြုမိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း ဝင်လာပြီး မကြာမီမှာပင် အခြားသူများကလည်း ချောက်နက်ကြီး၏ အောက်ခြေသို့ လိုက်ပါဝင်ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသူများမှာ သုံးဦးရှိလေသည်။

"ဒီသုံးယောက်က... အန္တရာယ်ရှိတဲ့သူတွေပဲ" ဆံဖြူအမျိုးသားက တည်ကြည်လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ သူသည် အရှေ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ အခြားသိုင်းသမား သုံးဦးကို သတိထားရန် တိုးတိုးတိတ်တိတ် သတိပေးလိုက်လေသည်။

သူ၏ သတိပေးချက် မလိုအပ်ဘဲနှင့်ပင် အခြားသုံးဦးမှာ ထက်မြက်သော မူလချီနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် ထူးခြားသော ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသည့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူသုံးဦးထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို အလိုလို ခံစားမိကြသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူသုံးဦးမှာလည်း အဝေးမှနေ၍ စူးချန်ခုန်းနှင့် ဆံဖြူအမျိုးသား အပါအဝင် အခြားသူများကို လှမ်းမြင်လိုက်ကြသည်။

"ဟင်"

သူတို့ထဲမှ ဟုန်ရှန့်သည် လူအုပ်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ စူးချန်ခုန်းထံ ရောက်ရှိချိန်တွင် သူ၏မျက်လုံးများထဲ၌ အံ့အားသင့်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ခဏတာ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ထို့နောက် သူက မသိမသာပင် အကြည့်ကို လွှဲလိုက်လေသည်။

"ဒီလူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ"

စူးချန်ခုန်းသည် အသစ်ရောက်လာသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် သုံးဦးကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူတို့တစ်ဦးချင်းစီမှာ အလွန်အန္တရာယ်ကြီးမားပုံရပြီး ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။ သူတို့ထဲမှ အရပ်အမြင့်ဆုံးတစ်ဦးကို သူသည် ထပ်မံကြည့်မိပြန်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုသူ၏ အရှိန်အဝါမှာ တစ်နေရာရာတွင် ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသူမှာ အရိုးမျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရပ် နှစ်မီတာကျော် မြင့်မားသဖြင့် အလွန်ပင် သိသာထင်ရှားလှသည်။ အကယ်၍ စူးချန်ခုန်းသာ သူ့ကို သိခဲ့ပါက ဤမျှ ထူးခြားသော ပုံသဏ္ဍာန်ကို မှတ်မိနေမည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် သူ၏ အသိမိတ်ဆွေများထဲတွင် ဤကဲ့သို့သော လက္ခဏာရှိသူ တစ်ဦးမျှ မရှိပေ။

"ချီသွေးနယ်ပယ် သိုင်းသမား တစ်ယောက်လား" အသားလုံးကဲ့သို့ ဝသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားက စူးချန်ခုန်းကို ကြည့်ကာ သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် အထင်အမြင်သေးသော အမူအရာ တစ်ချက် ပေါ်လာပြီးနောက် အကြည့်ကို လွှဲလိုက်သည်။

အနီရင့်ရောင် အရိုးမျက်နှာဖုံးနှင့် အမျိုးသားမှာမူ အကြည့်တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရုံမျှသာ ပြုလုပ်ပြီး မည်သည့် ခံစားချက်မျှ ပြသခြင်း မရှိပေ။

"မိတ်ဆွေတို့... ဝေးလံတဲ့ အရပ်က လာကြတာ ထင်တယ်။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အမည်နဲ့ ဘယ်ကလာသလဲဆိုတာ သိပါရစေ" အရှေ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ အသက် ၅၀ ခန့်ရှိ ဝါရင့်သိုင်းသမား ဝတ်ရုံဝါနှင့် အမျိုးသားက မေးလိုက်သည်။ သူသည် လက်အုပ်ချီကာ ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသုံးဦးထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အလွန်အန္တရာယ်ရှိသည့် အရှိန်အဝါကို သူ ခံစားမိနေပြီး ပဋိပက္ခတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာမည်ကို စိုးရိမ်နေသဖြင့် သူတို့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းနှင့် နောက်ခံကို သိလိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဖုန်းရိယွဲ့"

ဝတ်ရုံဝါနှင့် အမျိုးသား အံ့အားသင့်သွားသည်မှာ အနီရင့်ရောင် အရိုးမျက်နှာဖုံးနှင့် အမျိုးသားက ကျားမ ခွဲခြားမရသော အသံဖြင့် သူ၏အမည်ကို တည့်တိုးပင် ပြောပြလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဟုန်ရှန့်"

"ကျုံးယွဲ့"

အနီရင့်ရောင် အရိုးမျက်နှာဖုံးနှင့် အမျိုးသားက အမည်ကို ပြောပြသည်ကို တွေ့ရသောအခါ အရပ်ရှည်ရှည် အမျိုးသားနှင့် အသားလုံးကဲ့သို့ ဝသော အမျိုးသားတို့ကလည်း သူတို့၏ အမည်များကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်ကြသည်။

"ဖုန်းရိယွဲ့၊ ဟုန်ရှန့်၊ ကျန့်ယွဲ့..."

အရှေ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းဝင်များမှာ ထိုအမည်သုံးခုကို စိတ်ထဲတွင် ရွတ်ဆိုကြည့်ကြသော်လည်း မည်သူမျှ ကြားဖူးခြင်း မရှိသဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။

ဆံပင်ဖြူအမျိုးသားက "ကျွန်တော်ကတော့ အရှေ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းရဲ့ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် ပိုင်ယွင်ဟယ်ပါ။ ခင်ဗျားတို့လည်း ဒီကို ရောက်လာတာဆိုတော့ ဒီချောက်နက်ကြီးရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို စူးစမ်းချင်လို့ပဲ ဖြစ်မှာပါ။ ကျွန်တော်တို့တွေ လက်တွဲပြီး အတူတူ စူးစမ်းကြရင် ဘယ်လိုလဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

အရှေ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ပိုင်ယွင်ဟယ်သည် အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းရှိသူ ဖြစ်သည်။ အင်အားနှင့် အရင်းအမြစ် ကဏ္ဍများတွင် အရှေ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှာ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။

ပိုင်ယွင်ဟယ်သည် ဤသုံးဦးကို မောင်းထုတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်းကိုလည်း သိရှိလိုက်သဖြင့် ချောက်နက်အတွင်း၌ သူတို့အလိုရှိသော အရာရှိမရှိ အရင်ကြည့်တာက ပိုကောင်းမည်ဟု တွေးတောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဘာမှမရှိပါက အင်အားသုံးရန် မလိုအပ်သော်လည်း အကယ်၍ တစ်ခုခု ရှိနေရင်ဝောာ့.. မည်သူက ပို၍ အရည်အချင်းရှိသလဲဆိုတာက အဆုံးအဖြတ် ပေးပေလိမ့်မည်။

အနီရင့်ရောင် အရိုးမျက်နှာဖုံးနှင့် အမျိုးသား ဖုန်းရိယွဲ့မှာ သဘောတူခြင်းလည်း မရှိ၊ ငြင်းပယ်ခြင်းလည်း မရှိပေ။ သူသည် လက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး တိုက်ခိုက်မည့် အရိပ်အယောင်လည်း မပြပေ။

"အကြီးအကဲထန်... ဆက်လုပ်ပါ" ပိုင်ယွင်ဟယ်က ရတနာဓားကို ကိုင်ထားသည့် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားကို လမ်းကို ဆက်လက် ထွင်းထုရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

လမ်းမှာ နှင်းခဲများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် ရှေ့သို့တိုးရန် အဆက်မပြတ် ထွင်းထုနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ အရှေ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် လေးဦးမှာ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိရန် နှစ်ရက် သုံးရက်ခန့် အချိန်ပေးခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

"ဂျောက်... ဂျောက်... ဂျောက်"

အကြီးအကဲထန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရတနာဓားဖြင့် နှင်းခဲများကို နောက်တစ်ကြိမ် ခုတ်ထွင်လိုက်ပြန်သည်။ သူသည် သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော နှင်းခဲများကို နှေးကွေးစွာဖြင့် ထွင်းထုနေတော့သည်။

သို့သော် ဖုန်းရိယွဲ့သည် ခေတ္တမျှ ကြည့်နေပြီးနောက် စိတ်မရှည်ဖြစ်လာသည်မှာ သိသာပါသည်။ သူက "ဟုန်ရှန့်... မင်း လမ်းဖွင့်လိုက်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့" အရပ်ရှည်သော အမျိုးသား ဟုန်ရှန့်က ခေါင်းညိတ်ကာ နာခံပြီး ရှေ့က လမ်းပိတ်နေသော နှင်းခဲလွှာကြီးဆီသို့ ပြတ်သားစွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"မဆင်မခြင်မလုပ်နဲ့။ ဒါက အနုစိတ်လုပ်ဖို့ လိုတယ်။ ခင်ဗျားက တစ်ဇွတ်ထိုး တိုက်ခိုက်လိုက်လို့ ချောက်အောက်ခြေ ပြိုကျသွားရင် ပိုပြီး ဒုက္ခရောက်ကုန်မယ်" အရှေ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲထန်က အလျင်အမြန် သတိပေးလိုက်သည်။ သူတို့သည် ချောက်အောက်ခြေတွင် ရောက်ရှိနေခြင်းဖြစ်ရာ ပြိုကျမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ပါက မူလနယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူများကိုပင် မြေမြှုပ်ပစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဟုန်ရှန့်သည် ထိုသတိပေးချက်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက်ကို တည့်တည့်ထိုးလိုက်ရာ ဟိန်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဘုန်း"

ထိုလက်သီးချက်မှာ ထူထဲလှသော နှင်းခဲလွှာကြီးပေါ်သို့ မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။ သို့သော် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းသည်မှာ အင်အားများမှာ ပြန့်ကျဲမသွားဘဲ တစ်နေရာတည်းတွင်သာ စုစည်းသွားပြီး အဖျက်အားမှာ သတ်မှတ်ထားသော နေရာအတွင်း၌သာ ကန့်သတ်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အခန်း (၄၅၀) နတ်ဘုရားသိုင်းပညာ၏ မျိုးစေ့များ။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်။ (၁)

"ဂျွတ်... ဂျက်... ဂျက်"

တုန်ခါမှုလှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေ့ရှိ ကိုးပေခန့် ထူထဲသော နှင်းခဲလွှာကြီးမှာ ဖန်သားပြင်တစ်ခု ကွဲအက်သွားသကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကြွေကျပျက်စီးသွားသည်။ သို့သော် ကျဉ်းမြောင်းလှသော ချောက်ကြောင်းလမ်းမှာမူ တုန်ခါခြင်း သို့မဟုတ် ပြိုကျခြင်းမျိုး မရှိပေ။

"ဟုန်ရှန့်ရဲ့ ခွန်အားအပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက တကယ့်ကို အံ့မခန်းပဲ။ လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ သံတုံးလိုမာပြီး ကိုးပေလောက်ထူတဲ့ နှင်းခဲတွေကို ချေဖျက်လိုက်နိုင်ပေမဲ့ လက်သီးရဲ့ အရှိန်အဟုန်က ပြန့်ကျဲမသွားဘူးပဲ"

ပိုင်ယွင်ဟယ်နှင့် အခြားသူများမှာ စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဟုန်ရှန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသော်လည်း သူသည် အင်အားသုံးရုံသာ သိသော လူမိုက်တစ်ဦး မဟုတ်ဘဲ မိမိ၏ အင်အားကို အနုစိတ် ထိန်းချုပ်နိုင်သူ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

"ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း"

ဟုန်ရှန့်သည် လက်သီးဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ထိုးနှက်ကာ ရှေ့မှ လမ်းကို ရှင်းလင်းလိုက်သည်။ သူသည် ထူထဲလှသော နှင်းခဲလွှာများကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို ချေဖျက်လျက် ရှေ့သို့ တိုးဝင်ခဲ့ရာ အကြီးအကဲထန်က သူ၏ ရတနာဓားဖြင့် လမ်းဖောက်ခဲ့သည်ထက် များစွာ ပိုမို မြန်ဆန်လှပေသည်။

အရှေ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းဝင်များမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း အချိန်နှင့် လူအင်အား သက်သာသွားသဖြင့် ဟုန်ရှန့်ကိုသာ ရှေ့မှ လမ်းဖောက်ခိုင်းထားလိုက်ကြသည်။

စူးချန်ခုန်းမှာမူ ဘေးတစ်ဖက်မှနေ၍ အလွန်ပင် ငြိမ်သက်စွာ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ အရှေ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ သိုင်းသမား လေးဦးဖြစ်စေ၊ နောက်မှရောက်လာသော ဖုန်းရိယွဲ့နှင့် အဖွဲ့ဖြစ်စေ အားလုံးမှာ အုပ်စုနှင့် ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအင်အားစု နှစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူသည် အဖော်မဲ့ကာ တစ်ဦးတည်း ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်း ဤနေရာသို့ လာရခြင်းမှာ ရန်သူရှာဖို့ မဟုတ်ဘဲ မူလချီစွမ်းအင် တစ်မျှင်ကို ရယူရန်သာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ငြိမ်နေတာကပင် သူ့အတွက် အခွင့်အရေးများ ရရှိစေနိုင်ပေသည်။ သို့သော် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဘေးကင်းလုံခြုံမှုမှာ အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်ကြောင်း သူ သတိပြုထားသည်။

ဟုန်ရှန့်သည် မောပန်းခြင်းမရှိဘဲ လမ်းကို ဆက်လက်ဖောက်လုပ်ခဲ့သည်။ နှစ်နာရီ သုံးနာရီခန့်အကြာတွင် သူတို့သည် မိုင်ဝက်ခန့် ထပ်မံတိုးဝင်နိုင်ခဲ့ကြပြီးနောက် ဟုန်ရှန့် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်း၏ အဆုံးတွင် ကျယ်ပြောလှသော မြေအောက်ချောက်ကမ္ဘာကြီး တစ်ခု ပွင့်ထွက်သွားသည်။ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် နှင်းခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်နံရံများ ရှိနေသော်လည်း အာရုံကို အဖမ်းစားနိုင်ဆုံး အရာမှာ ကြီးမားထည်ဝါလှသော အဆောက်အအုံကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ နှင်းခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ခန့်ညားထည်ဝါသည့် နန်းတော်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည့် ခံစားချက်မှာ လူပေါင်း နှစ်သောင်း သုံးသောင်းခန့် နေထိုင်နိုင်သည့် မြို့ငယ်လေးတစ်ခုနှင့် ပို၍ တူနေသည်။

ကျယ်ပြောလှသော ချောက်အောက်ခြေတွင် ကိုးပေခန့် ကျယ်ဝန်းကာ ပေကိုးရာခန့် မြင့်မားသော နှင်းခဲတိုင်ကြီး လေးတိုင် ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့မှာ မြေပြင်မှနေ၍ မားမားမတ်မတ် ထွက်ပေါ်နေပြီး အပေါ်ရှိ တောင်နံရံများကို ထောက်မ ပေးထားသည်။

"ချီနဂါးနန်းဆောင်..."

စူးချန်ခုန်းသည် အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ လမ်းအဝင်ဝ၏ တည့်တည့်တွင်ရှိသော နှင်းဖုံးနေသည့် နန်းတော်တံခါးကြီး၏ ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် 'ချီ နဂါး နန်းဆောင်' ဟူသော စာလုံးကြီး သုံးလုံး ထွင်းထုထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ချီနဂါးနန်းဆောင်?" စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ သူသည် ယခင်က ချီနဂါးနန်းဆောင် ဟူသော အမည်ကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။ သို့သော် ဤချောက်ကမ္ဘာအတွင်း၌ ဤမျှ ခန့်ညားသော နန်းတော်ကြီးကို တည်ဆောက်နိုင်ပြီး မြေအောက်ရေခဲနန်းတော် ဟူသော ထူးခြားသည့် မြင်ကွင်းကို ဖန်တီးနိုင်သည်မှာ ချီနဂါးနန်းဆောင်သည် တစ်ချိန်က အလွန်အင်အားကြီးမားကာ ထည်ဝါခဲ့မည်မှာ သေချာလှသည်။

"ချီနဂါးနန်းဆောင်... ဒါက တကယ့်ကို ချီနဂါးနန်းဆောင်ပဲ"

အသားလုံးကဲ့သို့ ဝသော ကျန့်ယွဲ့သည် အဝေးမှ ရေခဲနန်းတော်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် ဝမ်းသာမှုများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ချီနဂါးနန်းဆောင်လား။ အဲ့ဒါက ဘယ်လို အင်အားစုမျိုးလဲ" လမ်းတစ်လျှောက်လုံး နှင်းခဲများကို ချိုးဖျက်လာခဲ့သော ဟုန်ရှန့်ကလည်း ထိုအမည်ကို ကြားသောအခါ စိတ်ဝင်စားသွားပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ချီနဂါးနန်းဆောင်ဆိုတာ တစ်ချိန်က ဗဟိုပြည်နယ်မှာ အလွန်ထွန်းကားခဲ့တဲ့ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုပဲ။ မဟာမီးလျှံအင်ပါယာရဲ့ အစောပိုင်းကာလတွေမှာ အရမ်းကို စည်ကားခဲ့တာ။ ချီနဂါးနန်းဆောင်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကာလမှာ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် အရေအတွက်ဟာ တစ်ရာထက်မနည်း ရှိခဲ့တယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ ချီနဂါးနန်းဆောင်ရဲ့ အရှင်ဟန်ချီက အရမ်းရည်မှန်းချက် ကြီးခဲ့ပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ ချီနဂါးနန်းဆောင်က ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု မှားယွင်းခဲ့ပြီး ပြင်းထန်တဲ့ ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုကို ခံခဲ့ရတယ်။ အရှင်သခင် ဟန်ချီက ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ပြောင်းရွှေ့ပြီး သိုင်းလောကကနေ အနားယူခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီနောက်ပိုင်း လောကီရေးရာ အားလုံးနဲ့ အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားခဲ့တာပဲ။"

"ဒီဟန်ချီဆိုတဲ့လူက ကောင်းကင်သွေးကြော ၁၂ ခုလုံးကို ဖွင့်နိုင်ခဲ့ပြီး အမြင့်ဆုံး မူလနယ်ပယ်အဆင့်ကို ရောက်ခဲ့သူလို့ ဆိုကြတယ်။ စွမ်းအင်ငါးပါး စုစည်းမှု အဆင့်ရဲ့ ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်ယောက်ပေါ့။ ဒီလို လူမျိုးက သိုင်းလောကကနေ အနားယူသွားတယ်ဆိုတာ ပိုမိုမြင့်မားတဲ့ အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့နဲ့ တစ်နေ့မှာ ပြန်လည် အာဏာစက် ထူထောင်ဖို့ ဖြစ်မှာ သေချာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရတာတော့ သူရော သူရဲ့ ချီနဂါးနန်းဆောင်ရော သမိုင်းရဲ့ ဖုန်မှုန့်တွေအဖြစ် နှင်းချောက်နက်တောင်ထဲမှာ မြေမြှုပ်ခံလိုက်ရပြီ ထင်ပါတယ်။"

ခပ်ဝဝအမျိုးသား ကျန့်ယွဲ့သည် ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသူ ဖြစ်ကြောင်း ပြသကာ ချီနဂါးနန်းဆောင်၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

ချီနဂါးနန်းဆောင်သည် ၎င်း၏ အထွတ်အထိပ်ကာလတွင် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် တစ်ရာနီးပါး ရှိခဲ့သည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

သို့သော် မည်သည့်အင်အားစုမျှ ထာဝရ မတည်မြဲနိုင်ဘဲ ချီနဂါးနန်းဆောင်သည်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ပြိုလဲသွားခဲ့သည်။ နန်းဆောင်အရှင်သခင်သည် တစ်စုံတစ်ဦး၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံခဲ့ရပုံရပြီး ချီနဂါးနန်းဆောင်၏ အထူးချွန်ဆုံး လူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ပုန်းအောင်းခဲ့ရတာ ဖြစ်မည်။ နှင်းချောက်နက်တောင်သည် သူတို့၏ ပုန်းအောင်းရာ နေရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဖုံးလွှမ်းနေသော နှင်းခဲများကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ချီနဂါးနန်းဆောင်တွင် အသက်ရှင်သူ မရှိတော့တာ သိသာပါသည်။ မဟာမီးတောက်အင်ပါယာ အစောပိုင်းကာလတွင် စည်ကားခဲ့သော ချီနဂါးနန်းဆောင်မှာ ယခုအချိန်နှင့် ဆိုလျှင် နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင် သုံးထောင်ခန့် ဝေးကွာသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"သွားကြစို့"

အနီရင့်ရောင် အရိုးမျက်နှာဖုံးနှင့် အမျိုးသား ဖုန်းရိယွဲ့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိပုံရပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ထင်ဟပ်လျက် ဘာမှမပြောတော့ဘဲ ချီနဂါးနန်းဆောင်ရှိရာသို့ ဦးတည် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ပိုင်ယွင်ဟယ်၏ မျက်လုံးများမှာလည်း တောက်ပနေ၏။ သူတို့သည် ယခင်က ဤနေရာရှိ ထူးခြားမှုမှာ ချီနဂါးနန်းဆောင်နှင့် ပတ်သက်နိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့ကြသော်လည်း အမှန်တကယ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

ပိုင်ယွင်ဟယ်နှင့် အဖွဲ့ဝင် လေးဦးလုံးသည်လည်း နောက်ကျမခံဘဲ ချီနဂါးနန်းဆောင်ရှိရာသို့ ဦးတည်လိုက်ကြသည်။

စူးချန်ခုန်းမှာမူ နောက်ဆုံးမှ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် သူသည် အထီးကျန်ဆုံးနှင့် အင်အားအနည်းဆုံး ဖြစ်သဖြင့် သူသည် သတိထားကာ အခြေအနေကြည့် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

ချီနဂါးနန်းဆောင်၏ တံခါးမကြီးမှာ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားပြီး နှင်းခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ သို့သော် တံခါးပေါ်တွင် နဂါးပုံစံများ ထွင်းထုထားပြီး မြို့ရိုးကဲ့သို့ ထူထဲမြင့်မားလှသဖြင့် တစ်ချိန်က ချီနဂါးနန်းဆောင်၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်သည်။

"ဘုန်း"

ဟုန်ရှန့်သည် ဆက်လက်၍ ရှေ့မှ လမ်းပြခဲ့သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေးတစ်စင်းကဲ့သို့ ကိုင်းညွတ်သွားပြီး ညာလက်သီးကို အားဖြင့် ပစ်ထုတ်ကာ တံခါးမကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ရာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ ထူထဲလှသော နန်းတော်တံခါးမှ နှင်းခဲများမှာ ကြေမွသွားပြီး လက်သီးချက်ကြောင့် ပွင့်ထွက်သွားကာ နန်းတော်အတွင်းပိုင်းကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

နန်းတော်အတွင်း၌လည်း နှင်းခဲများက အရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး လူအားလုံးမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဖြေးဖြေးချင်း ဝင်လာကြသည်။

လမ်းမများနှင့် အဆောက်အအုံများမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော အလှတရားကို ပေးစွမ်းနေပြီး အချိန်ကာလမှာ ရပ်တန့်နေသကဲ့သို့ အရာအားလုံးမှာ အေးခဲကာ နှင်းခဲများအောက်တွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသည်။

နန်းတော်အတွင်း၌ လူပုံရိပ်များကို တွေ့ရှိရသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ချီနဂါးပုံစံများ ချုပ်လုပ်ထားသော အဖြူရောင် ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး ချီနဂါးနန်းဆောင်၏ တပည့်များ ဖြစ်ပုံရသည်။

သို့သော် ထိုချီနဂါးနန်းဆောင်၏ တပည့်များ သေဆုံးနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ နှင်းခဲများအတွင်း၌ အေးခဲနေပြီး နှင်းခဲရုပ်တုများ ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အံ့အားသင့်စရာမှာ သူတို့အားလုံးမှာ အရပ်မျက်နှာ တစ်ခုတည်းသို့ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်သော မျက်နှာများဖြင့် ကြည့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုထက် ပိုသော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများ ထင်ဟပ်နေပြီး သေခါနီးအချိန်တွင် သူတို့အားလုံးမှာ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့ကာ အသက်ရှင်လိုစိတ် ကုန်ဆုံးသွားစေမည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့မြင်ခဲ့ရပုံရသည်။