ရွှေမျက်လုံးခြင်္သေ့ဧကရာဇ်၏ အရှိန်အဝါမြင့်တက်လာခြင်း

ဝူထုံတောင်၏ အပြင်ဘက်တွင်

တောက်ပသော အနီရောင်ဝတ်ရုံတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွား၏။ သို့သော် ၎င်းကို ပုံရိပ်နှစ်ခုက တားဆီးလိုက်ကြသည်။

"စီနီယာအစ်ကို ထုံ... ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ"

ချင်းဖုန်းသည် တိမ်တိုက်တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်လျက် မျက်ခုံးကို တွန့်ချိုးကာမေးလိုက်၏။

ယွီချောင်အန်း ကမူ စီနီယာအစ်ကိုထုံ စီးနင်းလာသောရတနာတိမ်တိုက်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး သူ၏လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

...

"လွှတ်စမ်း"

ထုံရှင်းချွမ်း၏ နုနယ်သော မျက်နှာတွင် စိတ်တိုမှုများဖြစ်ပေါ်လာပြီး တိုက်ရိုက်ပင် ငေါက်ငမ်းလိုက်၏။ "ငါက အကျဉ်းကျနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ ဘယ်သွားမယ်ဆိုတာ မင်းတို့ကို ဘာလို့ရှင်းပြနေရမှာလဲ"

"သူ့ကို ဖမ်းထားလိုက်၊ တစ်ခုခု မှားနေပြီ"

ချင်းဖုန်းသည် သူ၏ဝတ်ရုံစကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး၊ သူ၏ထက်မြက်သော အာရုံခံစားမှုဖြင့် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ "ငါ စီနီယာအစ်ကိုနီကို သွားခေါ်လိုက်မယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ထုံရှင်းချွမ်း၏ မျက်နှာအနည်းငယ် ပျက်သွားပြီး လေသံနှိမ့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ပြန်လာခဲ့စမ်း"

"အမှန်အတိုင်း ပြော" ယွီချောင်အန်းက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီးလွှတ်ပေးမည့် ပုံစံရှိပုံမရချေ။

ချင်းဖုန်းကလည်း တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သတင်းသွားပို့တော့မည့် အမူအရာဖြင့် ခြေလှမ်းပြင်နေသည်။

ထိုအရာကိုမြင်တော့ ထုံရှင်းချွမ်းက ရွံရှာစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ကျေးဇူးမသိတဲ့ ကောင်တွေ၊ ငါ မင်းတို့ကို အစီအရင်ပြားတွေအများကြီးပေးခဲ့တာ... အဲဒါတွေကို ခွေးကျွေးလိုက်တာကမှ ပိုတန်ဦးမယ်"

ဒေါသကို ဖွင့်ထုတ်ပြီးနောက်...

သူသည် သူ၏ဝတ်ရုံလက်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ ချောမွေ့သော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အလင်းတန်းများ လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းနေ၏။

ထုံရှင်းချွမ်းက အသံကို နှိမ့်လိုက်၏။ "ဒါက စီနီယာအစ်ကိုနီဆီက ရတဲ့ လက်ဆောင်ပဲ၊ အခု အဲဒီအရာရဲ့နောက်ထပ် တစ်ဝက်က ဒီလောကထဲမှာ ပေါ်လာပြီ"

ထိုစကားကို ကြားရလျှင် ချင်းဖုန်း တောင့်တင်းသွား၏။

ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်တွင် ကျင့်စဉ်ပညာရပ်များ၏အရေးပါပုံကို အထူးပြောနေစရာ မလိုပေ။ ဤလောက၏နိယာမတရားများ အားလုံးသည် ၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သေးငယ်လှသည်။

အစစ်အမှန်ရတနာများ အားလုံးသည် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူရှိ ကျမ်းစာကြည့်တိုက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။

ဆန်းကြယ်ချောက်နက် ပင့်ကူဧကရာဇ် စောင့်ကြပ်နေသောထိုနေရာမှာ နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ ကျမ်းစာတိုက် ပင် ဖြစ်သည်။

ထိပ်တန်းနတ်ဆိုးဧကရာဇ် ၁၀ ပါး စောင့်ကြပ်နေသောနယ်မြေတစ်ခုစီသည် ကျင့်ကြံသူများကို ရူးသွပ်သွားစေနိုင်သော ရတနာတိုက်များ ဖြစ်ကြပေ၏။ ကျမ်းစာတိုက်၊ လက်နက်သန့်စင်ခြင်းခန်းမ၊ ဆေးလုံးဖော်စပ်ခန်းမ

ကျင့်ကြံသူများက သူတို့၏ဂူအိမ်ရာများတွင် ချန်ထားခဲ့သော အမွေအနှစ်များနှင့် မတူဘဲ၊ ဤအဖိုးတန် နေရာ ၁၀ ခုမှာ အမြဲတမ်းပွင့်နေ၏။

ပြီးခဲ့သောအကြိမ်က စီနီယာအစ်ကိုနီသည် ရှေ့ဆက်တိုးရန် လမ်းစပျောက်နေသဖြင့်၊ ကျမ်းစာတိုက်ထဲသို့ အသက်စွန့်ကာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး၊ ပင့်ကူဧကရာဇ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့ကာ အဖိုးတန် ကျင့်စဉ်များကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် အပြန်လမ်းတွင် တတိယမြောက်လိုဏ်ဂူ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ဦးဆောင်သော အခြား နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ၅ ပါး၏ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

သူ ပြန်လည် ထွက်ပြေးလာနိုင်ချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာတစ်ဝက်သာ ကျန်တော့၏။

သူ ပြန်လည် ယူဆောင်လာခဲ့သော အရာများထဲတွင် စီနီယာအစ်ကိုထုံ၏ လက်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပြားလည်း အပါအဝင်ပင်။

ဤအရာကြောင့်ပင် ချင်းဖုန်းသည် အစီအရင်ပညာရပ်နယ်ပယ်တွင် စီနီယာအစ်ကိုထုံထက် သာလွန်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ချေ။

ရွှီမိသားစုပင်လျှင် မယှဉ်နိုင်ပေ။

သို့သော် သူအံ့သြနေသည့်ကြားမှပင် ဝူထုံတောင်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကာ ပြေးရန်ပြင်လိုက်၏။ "ဒါက ရူးချင်စရာပဲ၊ အဲဒီလို အရာမျိုးက အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ဒီလောကထဲမှာ ဘယ်လိုလုပ် ပေါ်လာနိုင်မှာလဲ"

"ပြန်လာခဲ့စမ်း"

ထုံရှင်းချွမ်းသည် ရုတ်တရက် လက်ကို ဆန့်လိုက်ရာ၊ ရွှေရောင်ချည်မျှင်များသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အစီအရင်တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားပြီး ချင်းဖုန်းကို ဝန်းရံလိုက်၏။

တစ်ဖက်လူက အော်ဟစ်အကူအညီတောင်းတော့မည်ကို မြင်လျှင်၊ သူသည် လေထဲတွင် အလျင်အမြန်အချက်အချို့ ထောက်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

"..."

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချင်းဖုန်း သည် မျက်လုံးပြူးသွားသော်လည်း၊ သူ၏ခါးမှ ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြားကိုတည်ငြိမ်စွာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို တောင်းပန်ပါတယ်"

ထုံရှင်းချွမ်းသည် သူ၏ဟန်ဆောင်မှုများအားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားပြီး၊ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လျက်အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ ပြောလိုက်၏။

"ငါ့ကို သွားခွင့်ပြုပါ ငါတကယ့်ကို ဒီညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုတွေကြောင့် ရူးတော့မယ် မဟာတာအို က ငါ့ရှေ့မှာတင် ရှိနေတာ၊ ဒါပေမဲ့ အမှောင်ထုက ဖုံးကွယ်ထားတယ်... မင်း နားလည်လား၊ မင်း ဘာမှ နားမလည်ပါဘူး၊ မင်းက နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိတဲ့ ကောင်လေးပဲလေ"

"ဟေ့ ကိုယ့်ဂိုဏ်းသားအချင်းချင်း ပြန်မတိုက်ခိုက်နဲ့လေ" ယွီချောင်အန်းက တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်သည်။

"..."

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချင်းဖုန်းသည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ထုံရှင်းချွမ်းကို ကြည့်ကာကျောက်စိမ်းပြားကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။

တစ်ဖက်သူသည် အဘယ်ကြောင့် စီနီယာ အစ်ကို၊ အစ်မများထံမှ အကူအညီ မတောင်းခံသနည်းဆိုသည်ကို သူ သိသည်။

ဤအရာက သိသာထင်ရှားသော ထောင်ချောက်တစ်ခုဖြစ်နေ၍ပင်။

သူက သူ၏ပါးစပ်ကို ညွှန်ပြလိုက်ပြီး၊ သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုဖြစ်သူက တားမြစ်ချက်များကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်သောအခါ၊ ချင်းဖုန်းသည် အားလျှော့သွားသည့် ပုံစံဖြင့် ဝတ်ရုံစကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ငါတို့ မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်"

"မဟုတ်ဘူး... ငါတို့ဟုတ်လား ငါ လိုက်မယ်လို့ မပြောရသေးဘူးနော်၊ ငါ အခုမှ ပြန်ရောက်တာ၊ ပြီးတော့ဒဏ်ရာလည်း ရနေသေးတယ်"

ယွီချောင်အန်းသည် ပါးစပ်ဟလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ တစ္ဆေအလင်းရောင်ကို ညွှန်ပြလိုက်၏။ "နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူက အခုတလော တော်တော်လေးရှုပ်ထွေးနေတာ၊ မင်း မသိပါဘူး၊ ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်က ငါ အဲဒီရွှေမျက်လုံးခြင်္သေ့ဧကရာဇ်ကို တွေ့ခဲ့တာ..."

"မင်း လိုက်မှာလား မလိုက်ဘူးလား" ချင်းဖုန်းက သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

ယွီချောင်အန်း၏ မျက်နှာ အေးခဲသွားပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "လိုက်မယ်"

"ငါကတော့ မင်းတို့ကိုခေါ်သွားမယ်လို့ မပြောဘူးနော်"

ထုံရှင်းချွမ်းသည် သူတို့နှစ်ဦးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုနေရာမှ ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ရွှေမျက်လုံးခြင်္သေ့ဆိုလျှင်ရော မည်သည့်အရာဖြစ်မည်နည်း။ ဤတစ်ကြိမ်ရောက်လာမည့်သူမှာ ထိပ်တန်းလိုဏ်ဂူ ၁၀ ခု၏နတ်ဆိုးဧကရာဇ်များ မဟုတ်သရွေ့၊သူက ထိုအစီအရင်ကျောက်စိမ်းပြားကို ရနိုင်ရန်အတွက် သူ့အသက်ဖြင့် လောင်းကြေးပင် ထပ်ရဲပေသည်။

"လိုက်မယ်"

ချင်းဖုန်းသည် လက်ကလေး ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီးနောက် သူ၏တိမ်တိုက်ကို အမြန်ပင်ထိန်းကျောင်း၍ နောက်မှလိုက်သွားတော့သည်။

...

နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူ

နောက်ထပ် ဂူအိမ်ရာတစ်ခု၏ အလင်းတံတိုင်းသည် ဖြည်းညှင်းစွာပွင့်ဟလာ၏။

ထိုနေရာကိုစောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ကျသော နတ်ဆိုးဘုရင် သည် မိုးကြိုးခွါ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ပေါ်လာပြီး မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မျက်လုံးပြူးကာကြည့်နေမိ၏။

သူသည် သူ၏ဦးခေါင်းနောက်စေ့ကို ကုတ်လိုက်ကာ အတော်လေး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်။

ယခုမျှထိ သေးသောတဲ့ဂူအိမ်ရာလေး၊ အကြိမ်ပေါင်းများစွာရှာဖွေခံရပြီးသားဖြစ်သောနေရာကို နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးသည် အဘယ်ကြောင့် အာရုံစိုက်နေရပါသနည်း။

ဤနတ်ဆိုးဘုရင်သည်... အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားသယောင်ပြနေသော မိုးကြိုးခွါ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် တိမ်တိုက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် ရပ်တန့်လိုက်ကြောင်း လုံးဝ မသတိထားမိလိုက်ချေ။

သူသည် သူ၏ကိုယ်ဟန်ကို အတည်ငြိမ်ဆုံးဖြစ်အောင် ထိန်းရှိမ်းထားပြီး၊ အောက်ဘက်သို့ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ငုံ့ကြည့်နေ၏။

မိုးကြိုးခွါ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် ဤကျောက်စိမ်းပြားက ဝူထုံတောင်မှကျင့်ကြံသူ မည်မျှကို ဆွဲဆောင်နိုင်မလဲဆိုသည်ကို အမှန်တကယ် စူးစမ်းလိုနေသည်။

သူ၏ခွာများက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားနေခြင်းက...

ရွှေမျက်လုံးခြင်္သေ့အပေါ် သူ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းမှာ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

မိုးကြိုးခွါသည် အောက်ဘက်သို့ အာရုံစိုက်နေစဉ်...

သူ့ကိုစောင့်ကြည့်နေသော နတ်ဆိုးကြီးများ ရှိနေသေးသည်ကို သူ မသိရှိခဲ့ပေ။

ဤနေရာနှင့် ဝေးကွာသော ပိန်းပိတ်အောင် မှောင်နေသည့် အလင်းတံတိုင်း တစ်ခုအတွင်း၌...

ကျောဘက်တွင် အတောင်ပံများပါရှိသော အစင်းကိုးခုကျားမကြီး တစ်ကောင်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာဝပ်နေပြီး၊ သူမ၏ရှေ့တွင် တစ်ကျန်းခန့် မြင့်သော ကြေးမှန်ကြီးတစ်ခုရှိနေသည်။

နန်ယန်ဂိုဏ်းချန်ထားခဲ့တဲ့ ဒီအရာက တကယ်ကို အသုံးဝင်တာပဲ။

ဒီလောက် ဝေးကွာနေတာတောင် မှန်ထဲမှာ ပြနေတဲ့ မြင်ကွင်းက လုံးဝကြည်လင်နေတုန်းပဲ။

ရွှေတောင်ပံ အစင်းကိုးခု နတ်ဆိုးဧကရာဇ်မ သည် သန်းဝေလိုက်၏။

သူမ တကယ်ပင် ပင်ပန်းနေပြီဖြစ်သည်။

ထိပ်တန်းနတ်ဆိုးဧကရာဇ် ၁၀ ပါးထဲမှ တစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမ၏ဘဝသည် ထိုတောရိုင်းနတ်ဆိုးများထက်ပင် ပိုဆိုးရွားနေသည်။ အားလုံးမှာ ထိုခွေးအိုကြီး၏အမိန့်အောက်တွင် ရှိနေရခြင်းကြောင့်ပင်။

သူမ စောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း ခံထားရသောနေရာမှာ အထူးခြားဆုံး မဟုတ်သည့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်ဥယျာဉ်ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုနေရာရှိ ဝိညာဉ်ပင်များကို နတ်ဆိုးများက စားသောက်ကုန်ကြသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သော်လည်း... သူမသည် ကျင့်ကြံသူများကို မပေါက်သေးသော အပင်ပေါက်လေးများ၊ ဝိညာဉ်မြေကြီး တစ်ဆုပ်စာကိုပင် ထိတွေ့ခွင့် မပေးနိုင်ပေ။

သူမအတွက်မူ ဤအရာသည် အကျဉ်းချခံထားရခြင်းနှင့် ဘာမှ မခြားနားချေ။

"မင်းက ငါ့ရဲ့ဂူအိမ်ရာကို လိုချင်တယ်ပေါ့... ဒါဆိုရင် အဲဒါကိုစောင့်ကြပ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်းရှိကြောင်း ငါ့ကိုပြစမ်းပါဦး" ဟု သူမ ပြောလိုက်သည်။

ထိုကျားမကြီးသည် မှန်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေပြီး၊ ပင့်ကူအိုကြီးက ထိုမောက်မာသော ခြင်္သေ့အတွက် မည်ကဲ့သို့သော ပြဇာတ်မျိုး ပြင်ဆင်ထားသနည်းဆိုသည်ကိုလည်း သိချင်နေသည်။

ထို့ပြင် ပြိုင်ဘက်မှာ ထိုအရာကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်း ရှိ၊ မရှိကိုလည်း သူမ သိလို၏။

ထိုအကြည့်များအောက်တွင်...

နတ်ဆိုးဘုရင်သည် ပွင့်နေသော အလင်းတံတိုင်းရှေ့တွင် တစ်ဖန်တုန်လှုပ်သွားပြန်သည်။ "ဒါက..."

အဝေးမှ ပုံရိပ်သုံးခုသည် အေးအေးလူလူ ချဉ်းကပ်လာနေကြသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရ၏။ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီမှာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်များ ဖြစ်ကြသည်။

အာရုံအဖမ်းစားဆုံးမှာ ရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်လာသော ၈ ကျန်းခန့် မြင့်မားသည့် ပုံရိပ်ကြီးပင်။

ခမ်းနားထည်ဝါသော လည်ဆံမွေးများအောက်မှ ထိုမျက်လုံးများသည် တောက်ပစွာ လင်းလက်နေပေ၏။

"ခြင်္သေ့ဧကရာဇ်... မင်းမှာ အစီအစဉ် ရှိလား"

သမင်နတ်ဆိုး သည် ထိုဂူအိမ်ရာကို မြင်လိုက်ရသည့်ခဏမှာပင် သူ၏ နှလုံးခုန်သံများ မြန်လာသည်။

ဖုံးကွယ်ရန်ပင် မကြိုးစားထားသော ဤသိသာထင်ရှားလှသည့် ထောင်ချောက်သည် မိုးကြိုးခွါ မည်မျှယုံကြည်မှု ရှိနေကြောင်း ပြသနေသည်။

ကြက်ဖနတ်ဆိုး က စကားမပြောသော်လည်း၊ သူ၏မျက်နှာထားမှာ သိသိသာသာ လေးနက်တည်ကြည်လာ၏။

သူ၏သဘာဝအရဆိုလျှင်၊ ထိပ်တန်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ၁၀ ပါးကို စော်ကားထားသော ဤခြင်္သေ့ကို သူစွန့်ခွာသွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်လိမ့်မည်။

သို့သော် ကောင်းကင်ယံသို့ တစ်ချက်မော့ကြည့်ပြီးနောက် သူ ဆက်လက် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

ကြက်ဖနတ်ဆိုးသည် ရွှေတောင်ပံနတ်ဆိုးဧကရာဇ်မတွင် ရတနာအချို့ ရှိကြောင်း သိထားပြီး၊ ယခုအချိန်တွင် သူမသည် ဤနေရာကို စောင့်ကြည့်နေဖွယ်ရှိကြောင်း ခန့်မှန်းမိသည်။

"ရှိတယ်" ရှန်းယီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကြက်ဖနတ်ဆိုးသည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် အသေးစိတ် မေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊တစ်ဖက်လူက ဂူအိမ်ရာရှိရာ တောင်ထိပ်သို့ အေးအေးလူလူ လျှောက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဖုန်း..

သူသည် ယိုဝေလှံကို တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ အားပါပါ စိုက်ထည့်လိုက်၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် သန်မာတောင့်တင်းသော ခြင်္သေ့ကြီးသည် တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံးမှာ သူ၏ ရာဇပလ္လင်ဖြစ်သကဲ့သို့ ကျေနပ်စွာထိုင်ချလိုက်သည်။

ရှန်းယီသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မေးစေ့ကို ထောက်ကာ၊ သူ၏အောက်တွင် ရှိနေသော နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူကို သူ၏ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေအား စစ်ဆေးနေသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာငုံ့ကြည့်နေတော့ပေ၏။