အသိဟောင်းများနှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်း
Vol. 37 Ch. 365
နတ်ဝတ်ရုံ၏ အကူအညီဖြင့် ရှန်းယီသည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သက်ရှိသတ္တဝါတိုင်း၏တည်နေရာကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနေသည်။
စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ထွက်လာကြည့်ကြသည့် အောက်ခြေနတ်ဆိုးလေးများအပြင်၊ ကောင်းကင်ယံတွင် ပုန်းကွယ်နေသော မိုးကြိုးခွါ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ပုံရိပ်မှာလည်း သူ၏အမြင်တွင် လုံးဝ ပေါ်လွင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
သူ့ကို ပို၍ဇဝေဇဝါဖြစ်စေသည့် အချက်မှာ ထိပ်တန်းလိုဏ်ဂူ ၁၀ ခုမှ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် တစ်ပါးတစ်လေမျှ ပေါ်မလာခြင်းပင်။
သူတို့က အလွယ်တကူ သွားလာလှုပ်ရှားလို့မရတာများလား။
ရှန်းယီ၏စိတ်ထဲတွင် မရေရာသော ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိနေသော်လည်း၊ သူသည် သတိဝီရိယကိုတော့ လျှော့ချခြင်း မရှိပေ။
...
အစောပိုင်းက သမင်နတ်ဆိုးသည် ကောင်းကင်ယံသို့ခိုးကြည့်လိုက်ခြင်းမှာ မိုးကြိုးခွါကို ကြည့်ခြင်း မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထိုနတ်ဆိုးကြီးများ အုပ်စုတွင် အခြားသောစောင့်ကြည့်ရေး နည်းလမ်းများလည်း ရှိနေနိုင်သေး၏။
ဒါကတော့ အနည်းငယ် ကံဆိုးသွားတာပဲ။
သူသည် မူလကဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ဤနတ်ဆိုးနှစ်ကောင်ကိုပါ တစ်ပါတည်း သတ်ဖြတ်ရန် စီစဉ်ထားခြင်းပင်။
မိုးကြိုးခွါက သူ့အတွက် မည်သည့်အရာများပြင်ဆင်ထားကြောင်းဆိုသည်ကို ရှန်းယီ မသိသော်လည်း၊ အနည်းငယ် တွေးကြည့်ရုံဖြင့် နန်ယန်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် လိုဏ်ဂူ ၁၀ ခုကျော်မှ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်များကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည့် အင်အားစုမှာ ဝူထုံတောင် နှင့် ရွှမ်ကွမ်းဂူသာ ရှိကြောင်း သိနိုင်သည်။
သို့သော် မိုးကြိုးခွါသည် သမင်နတ်ဆိုး ညီအစ်ကိုနှစ်ကောင်၏အကူအညီဖြင့်ပင် အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေသေးသည်။
ထို့ကြောင့် ရွှမ်ကွမ်းဂူ ပါဝင်ပတ်သက်နိုင်ခြေကို ဖယ်ထုတ်လိုက်နိုင်၏။
ယနေ့တွင် သူသည် ရင်းနှီးသော မျက်နှာအချို့ကို တွေ့ရတော့မည်။
ရှန်းယီသည် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူသို့ ရောက်လာခြင်းမှာ ရတနာရှာဖွေရန် မဟုတ်သလို၊ ဤနတ်ဆိုးများအတွက် လူသားကျင့်ကြံသူများကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်ပေးရန်လည်း မဟုတ်ပေ။
ဝူထုံတောင်မှ တပည့်များသာ ဦးနှောက်ရှိမည်ဆိုပါက...
သူ့လက်ထဲရှိ ယိုဝေလှံကို မြင်သည်နှင့် သူတို့ ခန့်မှန်းနိုင်ရမည်။
သူ့ကို မဟာချန် နှင့် ဆက်စပ်၍ ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ၁၀ ကျန်းမြင့်သော ရွှေကိုယ်ထည်ပိုင်ရှင် ရှန်းယီပင်လျှင် သူ၏လှံကို မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ကြောင်း ဖြစ်စေ သိမြင်သွားမည်။
မည်ကဲ့သို့သော ခန့်မှန်းချက်မျိုး ဖြစ်ပါစေ၊ ဤလူများအလိုအလျောက် ထွက်ခွာသွားရန် လုံလောက်သင့်သည်။
ထို့ကြောင့် ရှန်းယီသည် တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ပွင့်လင်းစွာနှင့် အကာအကွယ်မဲ့စွာ ထိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဟုတ်ပါသည်... အကယ်၍ နီကျွင်း သို့မဟုတ် ထိုအဆင့်ရှိပညာရှင်မျိုး ရောက်လာပါက မိမိကိုယ်ကိုယ် မကာကွယ်နိုင်ခြင်းမှာ နားလည်ပေးနိုင်စရာ ရှိသည်။ နတ်ဝတ်ရုံ ရှိနေသဖြင့် အသက်ရှင်ရန်မှာ ပြဿနာ မရှိပေ။ မတော်တဆမှုများ မဖြစ်စေရန် သူသည် ချင်းဟွာကိုလည်း အထူးတလည် ခေါ်ထားခဲ့၏။
ဂူအိမ်ရာကို စောင့်ကြပ်ခြင်းမှာ ငြီးငွေ့စရာကောင်းပြီးအဓိပ္ပာယ်မရှိသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် နတ်ဆိုးများစွာမှာ အဝေးမှနေ၍ ဤနေရာကို စောင့်ကြည့်နေကြပြီး၊ အချိန်အတော်ကြာသည့်တိုင် ထွက်မသွားကြပေ။
ဖြစ်ရပ်အချို့ဖြစ်ပွားပြီးနောက်၊ ရွှေမျက်လုံးခြင်္သေ့ဧကရာဇ်သည် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူအတွင်း ပြောစမှတ်အတွင်ဆုံး နတ်ဆိုးတစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့၏။
နတ်ဆိုးကြီးများ အားလုံးသည် ဤခြင်္သေ့ဧကရာဇ်၏ကြောက်မက်ဖွယ် တိုးတက်လာမှုအပေါ် စူးစမ်းလိုစိတ် ပြင်းပြနေကြသည်။
ယိုဝေနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ပင်လျှင် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူမှ အမြီးကုပ်၍ထွက်ပြေးသွားရသည်ဟူသော ကောလာဟလမှာ အမှန်လော။
ထိုသို့ စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်အတွင်းမှာပင်...
တည်ရှိမှုသုံးခုသည် ဤနေရာသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လာကြ၏။
"စီနီယာအစ်ကို... တစ်ခုခု မှားနေသလို ငါ ခံစားနေရတယ်"
အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချင်းဖုန်း သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်၏။ သူ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်လာသည့် အချိန်ကတည်းက ဤမျှများပြားသော စောင့်ကြည့်သူ အရေအတွက်ကို တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ဖူးပေ။
နတ်ဆိုးများက နေရာအနှံ့တွင် ပုန်းကွယ်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး၊အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ကျောချမ်းစရာ ကောင်းနေသည်။
"မင်းရဲ့အစီအရင်က ချို့ယွင်းနေတာလား" ယွီချောင်အန်းကလည်း ထပ်တူ သံသယဖြင့် မေးလိုက်၏။
"..."
ထုံရှင်းချွမ်း သည် သူ့နောက်သို့ အတင်းလိုက်လာကြသောမိုက်မဲသည့် ဂျူနီယာညီလေး နှစ်ယောက်ကိုတစ်ချက်ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချရင်း အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။
သူသည် ရုတ်တရက်လေထဲသို့ ပျံတက်လိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပုန်းကွယ်ခြင်းအစီအရင်ကို ဖျက်သိမ်းလိုက်၏။
အမှန်တရားက သူတို့မျက်စိရှေ့တွင် အထင်အရှား ရှိနေပြီဖြစ်ရာ မေးနေရန် လိုအပ်သေးသည်လော။
လက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းပြားကို ကိုင်ထားရင်း၊ ထူးဆန်းသော မျက်နှာပေးဖြင့် ထုံရှင်းချွမ်းသည် ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်ရာ... မြင့်မားသော တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် လည်ဆံမွေးများလှုပ်ခတ်နေသည့် ရွှေမျက်လုံး သားရဲကြီးတစ်ကောင်သည် ဘုရင်တစ်ပါးကဲ့သို့ ထိုင်နေပြီး၊ ၎င်း၏ဖိအားပေးနိုင်သော အကြည့်များက သူတို့ထံသို့ ဝေ့ဝဲလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူတို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။
သို့သော် တစ်ဖက်လူက မည်သည့် လုပ်ဆောင်ချက်မျှမလုပ်ဘဲ တည်ငြိမ်နေခြင်းက အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ကြောင်း ပြသနေ၏။
"ဒါက တကယ်ပဲ ၄၀ မြောက်လိုဏ်ဂူက နတ်ဆိုးဧကရာဇ်လား"
ထုံရှင်းချွမ်း၏မျက်ခုံးများ လှုပ်ခတ်သွား၏။
ယွီချောင်အန်းနှင့် ချင်းဖုန်းတို့လည်း သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး သူတို့၏ပုန်းကွယ်ခြင်း အစီအရင်များကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ကြသည်။
"ငါ ပြောသားပဲ... သူ ပြောင်းလဲသွားပြီလို့..."
ယွီချောင်အန်းသည် လေထဲသို့ ပျံတက်လိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်နှာထားမှာ ပိုမို လေးနက်တည်ကြည်လာသည်။
သူတို့ ပြောနေကြသည့် သတ္တဝါမှာ ယခုကဲ့သို့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ထိုခမ်းနားသော ပုံရိပ်နှင့် ဂရုမစိုက်သော အမူအရာတို့က ပေါင်းစပ်သွားသည့်အခါ၊၎င်း၏နောက်ကွယ်ရှိ ပိုမို ကျော်ကြားသော နတ်ဆိုးဧကရာဇ် နှစ်ပါးကိုပင် သတိမထားမိတော့လောက်အောင် ဖြစ်သွားစေသည်။
"ဒါက ထောင်ချောက်လား"
တိမ်တိုက်တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေသော ချင်းဖုန်းသည် သံသယဖြစ်ဖွယ် အမူအရာ ရှိနေသည်။
အကယ်၍ စီနီယာအစ်ကို ထုံကို မျှားခေါ်ပြီး သတ်ဖြတ်ရန် ဖြစ်ပါက၊ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ထင်ထင်ရှားရှား ပြသနေရသနည်း၊ အခြားသူများ သူ ဤနေရာတွင် ရှိနေသည်ကို မသိမည်ကို ကြောက်နေသကဲ့သို့ပင်။
ထုံရှင်းချွမ်းသည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ "ဒါက ငါတို့ကို စိန်ခေါ်လိုက်တာပဲ"
အသစ်တက်လာသော နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးက သူတို့ကို အသုံးချ၍ အာဏာရယူရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင်၊ သူ့နောက်ရှိ ဂျူနီယာညီလေးနှစ်ယောက်၏အသက်ရှူသံမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရပ်တန့်သွားသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
ထုံရှင်းချွမ်းသည် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော အမူအရာဖြင့် နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်၏။
သူတို့နှစ်ဦးလုံးက တစ်စုံတစ်ခုကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။
သူ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ သူ၏အကြည့်မှာ ခြင်္သေ့ကြီး ဆုပ်ကိုင်ထားသော အနက်ရောင် လှံရှည်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
"အဲဒါ အဲဒီကောင်လေးရဲ့ ယိုဝေလှံပဲ" ချင်းဖုန်း၏နှလုံးခုန်သံ မြန်လာပြီး သူ မအောင့်နိုင်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်၏။ "သူ ဒုက္ခရောက်သွားပြီလား"
ယွီချောင်အန်းနှင့် ထုံရှင်းချွမ်းတို့သည် တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး၊သူတို့၏ မျက်ခုံးများမှာလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း တွန့်ချိုးသွားကြသည်။
သူတို့သည်လည်း ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူတွင် တွေ့ခဲ့ရသော လူငယ်လေးကို သတိရနေကြ၏။ ထိုလူငယ်သည် အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်သောအမူအရာဖြင့် ကြက်သွေးရောင်နှလုံးသား မြွေဧကရာဇ်၏ ခေါင်းထဲသို့ လှံရှည်ဖြင့် ထိုးစိုက်ခဲ့သူ မဟုတ်ပါလား။
"မင်းအဘိုးရဲ့ အဖေပဲ ကျိန်စာသင့်တဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေ"
ချင်းဖုန်း၏မျက်နှာတွင် ဒေါသများ ပေါ်လာပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံလက်စကို လိပ်တင်လိုက်၏။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ထိုကလေးသည် သူ့အပေါ် မယဉ်ကျေးခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် ရှန်းယီကို အမှန်တကယ်ပင်တန်ဖိုးထားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံသူများထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသော ပါရမီရှင် လူငယ်လေးတစ်ယောက်သည် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူ၏ လက်ထဲတွင် ဤကဲ့သို့ ကျဆုံးသွားခဲ့ရလေပြီ။
"..."
ထုံရှင်းချွမ်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်၏။
ယခင်က ယွီချောင်အန်း ပြောနေသည်မှာ ပိုပိုသာသာဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ သတိထားနေမိသည်။
ထိုလူငယ်သည် နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိသော သတ္တဝါ သုံးကောင်ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ပြီး ပြင်းထန်သော အင်အားဖြင့်သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ၆ ကျန်း မြင့်သော ရွှေကိုယ်ထည် ရှိနေသေးပြီး ၎င်းက မလှုပ်ရှားရသေးပေ။
သူတို့နှစ်ယောက် ပေါင်းစပ်ပါက နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် နောက်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ထက် မနိမ့်သင့်ပေ၊ အနည်းဆုံးတော့... အမြီးကျိုးနေသော ယိုဝေနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် သူ့အသက်ကို မခြိမ်းခြောက်နိုင်ခဲ့သည်မှာ သေချာ၏။
သို့သော် ယခုမူ သူသည် ရန်သူ့လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရလေပြီဖြစ်၏။
ထိုအရာကိုကြည့်ရသည်မှာ ရွှေမျက်လုံးခြင်္သေ့ဧကရာဇ်ဟာ ယိုဝေကိုဖမ်းဆီးရန် ယွီချောင်အန်း၏ အကူအညီကို လိုအပ်ပုံမရပေ။
"နတ်ဆိုးတွေတောင်မှ ငါတို့လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ပါရမီရှင်တွေကို ကြိုတင်ပြီး ဖယ်ရှားရမယ်ဆိုတာ သိနေကြတာပဲ"
ယွီချောင်အန်း၏နှုတ်ခမ်းများမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်သည့်အလား ကွေးညွှတ်သွားပြီးနောက်၊ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော ဆန္ဒများ ပေါ်လာသည်။ "ကောင်းပြီ... ဒီကောင်က နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူမှာလည်း အလားအလာရှိတဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်ပဲ ဖြစ်သင့်တယ်၊ အသက်တစ်ချောင်းကို အသက်တစ်ချောင်းနဲ့ ပြန်လဲရမယ်"
ထုံရှင်းချွမ်းသည် သူ၏လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းပြားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပိုမို ထက်မြက်လာသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ပုံရိပ်သုံးခုသည် ကြိုတင်ညှိနှိုင်းထားခြင်းမရှိဘဲ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရှေ့သို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။
ဝူထုံတောင်မှ ကျင့်ကြံသူများ ပေါ်လာသည့် ခဏမှာပင်...
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နတ်ဆိုးများမှာလည်း သတိထားနေကြပြီးထွက်ပြေးရန် ဝန်မလေးကြတော့ပေ။
ထုံရှင်းချွမ်း၊ ယွီချောင်အန်း၊ လီချင်းဖုန်း
သူတို့ထဲမှ မည်သူမဆိုသည် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ဂုဏ်သတင်း ကျော်ကြားသူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ လူသားကျင့်ကြံသူများ၏ ထိပ်သီးပိုင်းနှင့် ညီမျှသည်။
သူတို့ကို ပျော်စရာအဖြစ် ကြည့်နေခြင်းမှာ အသက်နှင့် လဲရနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။
ကြေးမှန်နောက်ကွယ်ရှိ ရွှေတောင်ပံ အစင်းကိုးခုကျားမပင်လျှင် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ထောက်မလိုက်ပြီး၊ ဝူထုံတောင်၏ အဖိုးတန်မျိုးစေ့များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလာအောင်မည်သည့်အရာက ဆွဲဆောင်ခဲ့သလဲဆိုသည်ကို စူးစမ်းလိုနေသည်။
မိုးကြိုးခွါ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် တစ်ပါးတည်းသာ ကျေနပ်သောအပြုံးကို ပြုံးနေ၏။
သူသည် ခြင်္သေ့ကြီးထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးရမည့် ရယ်စရာကောင်းသော ပုံရိပ်ကို မြင်ယောင်နေပုံရသည်။
သူ ထွက်ပြေးနိုင်ပါ့မည်လောဆိုတာပင် မသေချာပေ။
"ခြင်္သေ့ဧကရာဇ်..."
သမင်နတ်ဆိုးသည် တံတွေးကို မျိုချလိုက်ပြီး မသိစိတ်ဖြင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်၏။
ထို့နောက် သူသည် သူ၏အဖော်ဖြစ်သူ၏ တွန်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
ကြက်ဖနတ်ဆိုး သည် ကောင်းကင်ယံသို့ တစ်ဖန် ပြန်မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏လက်ကို လွှတ်လိုက်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။
"ခြင်္သေ့ဧကရာဇ်... အခု မင်း ရှင်းပြဖို့ အချိန်တန်ပြီ"
ရန်လိုနေသော ပုံရိပ်သုံးခု၏ ရှေ့တွင်...
ရှန်းယီသည် နောက်ဆုံးတွင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး အေးစက်သောလှံရိုးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် အေးအေးလူလူ ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ "မင်းက ဟိုတစ်ယောက်ကိုပဲ အနိုင်ယူလိုက်ရင် ရပြီ"
ကြက်ဖနတ်ဆိုးသည် ရှန်းယီ၏အကြည့်အတိုင်း လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ချင်းဖုန်းထံသို့ ကျရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုများ တိုးပွားလာ၏။
လိုဏ်ဂူ ၁၈ ခုမှ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးအနေနှင့် နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်တည်းကိုသာ ကိုင်တွယ်ရမည်လော။
"ကျန်တဲ့ နှစ်ယောက်ကော" ကြက်ဖနတ်ဆိုးက ဘေးတိုက် ကြည့်လိုက်၏။
သန်မာတောင့်တင်းသော ခြင်္သေ့နတ်ဆိုးသည် ယိုဝေလှံကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ ရွှေရောင်မျက်လုံးများမှာ ပြင်းထန်သောသတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
"သူတို့က ငါ့အပိုင်ပဲ"
ထိုစကားကို ပြောပြီးသည်နှင့် နတ်ဆိုးနှစ်ကောင် အေးခဲသွားကြသည်။
သမင်နတ်ဆိုးသည် အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ ကြည့်နေမိသည်။ "ဒါဆို... ကျွန်တော်ကရော ဘာလုပ်ရမှာလဲ"
ခြင်္သေ့၏နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရပြီးနောက်၊၎င်းသည် ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။