ကိုယ်တိုင်လေ့လာသင်ယူခြင်း

“နေ့တိုင်း လာလို့ရရင် ကောင်းမှာပဲ…”

ချူလျန်သည် တောင်ကြားထဲတွင် တစ်ပတ်မျှ ထပ်မံလျှောက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ အဆိပ်ပျားတစ်ကောင်မှ မကျန်တော့သည်ကို သေချာစေပြီးမှ နှမြောတသစွာဖြင့် ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။

ရှုတောင်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ၊ သူ၏ သစ်သားအိမ်လေးထဲ၌ လုပ်ဆောင်စရာ ကိစ္စရပ်များ ရှိနေသေးသည်။ ပိုက်ဆံရှာခြင်းမှာ အရန်လုပ်ငန်းသာ ဖြစ်ပြီး၊ မိမိကိုယ်တိုင်၏ အစွမ်းအစကို မြှင့်တင်ရန်မှာလည်း မေ့ထား၍ မရသော အချက်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

ထို့ကြောင့် ချူလျန်သည် အဆိပ်ပျားများဆီမှ ရရှိသော ဆုလာဘ်များကို အရင်ဆုံး ဖွင့်ဖောက်လိုက်သည်။ အကြိမ်ပေါင်း (၃၀)ကျော် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဆုချပြီးနောက်တွင်မူ၊ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် စတင် လေ့လာတော့သည်။ သူလေ့လာနေသည်မှာ ကျန်းယွဲ့ပိုင် သင်ကြားပေးခဲ့သော အဆောင်ဓားသိုင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

အဆောင်ဓားသိုင်း၏ အနှစ်သာရမှာ အဆောင်လက်ဖွဲ့နှင့် ဓားချီကို ပေါင်းစပ်ခြင်း၌ တည်ရှိသည်။ ဤဓားသိုင်းကို သင်ယူရန်အတွက် ဦးစွာပထမ အဆောင်ရေးဆွဲနည်းကို တတ်မြောက်ထားရန် လိုအပ်ပေသည်။ အဆောင်ရေးဆွဲခြင်းပညာရပ်သည် သူ့ဘာသာသူ သီးခြား တည်ရှိနေသော နက်နဲသည့် ပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်၏။

အဆောင်လက်ဖွဲ့၊ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း၊ လက်နက်သန့်စင်ခြင်းကဲ့သို့သော ပညာရပ်များသည် သီးခြားလေ့လာရသော နက်နဲသည့် ပညာရပ်များဖြစ်ကြပြီး၊ ရှုတောင်ဂိုဏ်းအနေဖြင့် တပည့်များကို မသင်မနေရ တွန်းအားပေးခြင်း မရှိပေ။ ချူလျန်သည် ယခင်က ဤပညာရပ်များနှင့် ထိတွေ့ဖူးခြင်းမရှိသော်လည်း ယခုအခါ လိုအပ်လာပြီဖြစ်သဖြင့် ပိုမိုလေ့လာထားခြင်းက အကျိုးမယုတ်နိုင်ပေ။

သိုင်းလောကတွင် ကျင်လည်ရာ၌ အရေးကြီးသော စကားတစ်ခွန်း ရှိလေသည်။ ယင်းမှာ 'အသက်ရှင်နေသရွေ့ သင်ယူနေရမည်' ဟူ၍ ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သင်ယူခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပါက၊ အသက်ရှင်ရန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

ကျန်းယွဲ့ပိုင် သင်ကြားပေးခဲ့သည်မှာ ဓားသိုင်း၏ အဓိက သော့ချက်များသာ ဖြစ်ပြီး၊ အခြေခံ အကျဆုံး အချက်များမှစ၍ သင်ကြားပေးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ချူလျန်တစ်ယောက် ကိုယ့်ဘာသာ ပြန်လည် လေ့လာနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းယွဲ့ပိုင်က သူ့အား အဆောင်ရေးဆွဲနည်းကို တတ်မြောက်ရန် တစ်လ အချိန်ပေးထားခဲ့သည်။

သူသည် ထိန်းသိမ်းရေးခန်းမဆောင်သို့ သွားရောက်ကာ 'အဆောင်ပညာ အခြေခံကျမ်း' ကို ဝယ်ယူခဲ့ပြီး၊ ဓားလဲလှယ်ရေးခန်းမဆောင်မှ အဆောင်ပြုလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုသော အခြေခံကိရိယာများဖြစ်သည့် ဟင်္သာပြဒါး၊ အဆောင်စက္ကူဝါနှင့် စုတ်တံများအား ဝယ်ယူခဲ့လေသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ကိုယ့်ဘာသာ သင်ယူခြင်းကို စတင်ခဲ့တော့သည်။

အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဆိုသည်မှာ အဆောင်စာသားများ၏ စွမ်းအားကို သိုလှောင်ထားသော အရာ ဖြစ်ပေသည်။ အဆောင်စာလုံးများတွင် စွမ်းအားရှိနေရခြင်းမှာ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်တာအို၏ စာလုံးများဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ အစပျိုးလိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်တာအိုစွမ်းအားကို ဆွဲဆောင်ရယူနိုင်လေသည်။

သို့သော် ကောင်းကင်တာအိုစွမ်းအားကို စိတ်ကြိုက်ဆွဲယူ၍ မရနိုင်ပေ။ အဆောင်စာလုံးများပေါ်တွင် အခြေခံချီစွမ်းအင်ကို စုစည်းစေပြီး၊ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ကောင်းကင်သို့ ဆက်သွယ်မှသာ ကောင်းကင်တာအိုစွမ်းအားကို အစပျိုးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အဆောင်ရေးသားရာတွင် ဟင်္သာပြဒါးကို အသုံးပြုခြင်းမှာ ၎င်းသည် ချီစွမ်းအင်ကို အလွယ်တကူ စုစည်းပေးနိုင်ပြီး၊ ချီစွမ်းအင်ကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စစ်မှန်သော အဆောင်ပညာ ကျွမ်းကျင်သူများအတွက်မူ၊ လက်ဗလာဖြင့် လေထဲတွင် အဆောင်ရေးဆွဲကာ အသက်သွင်းခြင်းမှာ ခက်ခဲသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ ဓားပျံဖြင့် အဆောင်ရေးဆွဲလိုပါကလည်း ဤကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်ပေသည်။

အစပိုင်း လေ့လာသူများ အနေဖြင့် အခြေခံ အဆောင်စာသားအချို့ကို အလွတ်မှတ်သားထားရန် လိုအပ်ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို တစ်ချက်မျှ မလွဲစေဘဲ ရေးဆွဲကာ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို အသက်သွင်းနိုင်လျှင် အောင်မြင်ပြီဟု ယူဆနိုင်သည်။ အဆောင်စာသားများကို အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့ ရေးဆွဲရသည်ကို သိရှိနေရန် မလိုအပ်ပေ။

ယင်းသည် မူလတန်း ကျောင်းသားတစ်ဦးက သင်္ချာပုံသေနည်းကို အသုံးပြုတတ်ရုံဖြင့် လုံလောက်သည်နှင့် တူသည်။ ထိုပုံသေနည်းများ မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အဘယ်သို့သော သဘောတရားများ ပါဝင်နေသနည်း ဆိုသည်မှာမူ တာအိုသိရှိခြင်းအဆင့်နှင့် ကောင်းကင်မူလအဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများသာ စဉ်းစားရမည့် ကိစ္စဖြစ်၏။

သို့သော် ပထမအဆင့်ဖြစ်သော အခြေခံအဆောင်စာလုံးများကို မှတ်သားရန်မှာပင် ခက်ခဲလှသည်။ ကောင်းကင်တာအိုစာလုံးများသည် နက်နဲရှုပ်ထွေးပြီး၊ ရေးဆွဲချက်တစ်ချက်တိုင်းတွင် မဟာတာအိုသဘောတရားများ ပါဝင်နေသဖြင့် အနည်းငယ်မျှ လွဲချော်၍ မရပေ။

ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော အရေးကြီးသည့် အချိန်တွင် ကျမ်းစာအုပ်ကို လှန်ကြည့်ပြီး ရေးဆွဲနေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သာမန်စာရေးရာတွင် အလျားလိုက်၊ ဒေါင်လိုက် မျဉ်းကြောင်းများကို အတိုအရှည် စိတ်ကြိုက် ရေးဆွဲနိုင်သော်လည်း၊ အဆောင်ရေးဆွဲရာတွင်မူ အချိုးအစား အနည်းငယ်မျှ လွဲမှား၍ မရပေ။ ဤသည်မှာ ပထမဆုံး အခက်အခဲ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် အစပိုင်းတွင် စက္ကူပေါ်၌သာ ရေးဆွဲလေ့ကျင့်ကြရခြင်း ဖြစ်သည်။ စက္ကူပေါ်တွင် ရေးဆွဲမှသာ ပုံသဏ္ဌာန်အချိုးအစားကို ကောင်းစွာမြင်တွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ စက္ကူပေါ်တွင် အကြိမ်ပေါင်း ထောင်သောင်းချီ ရေးဆွဲလေ့ကျင့်ပြီးမှသာ လေထဲတွင် အမှားအယွင်းမရှိ ရေးဆွဲနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အဆောင်ပညာသည် ဇွဲလုံ့လ ရှိသူများအတွက်သာ ဖြစ်၏။

ချူလျန်သည် အခြေခံအဆောင်စာလုံးများကို ကြည့်ရှုရင်း လက်ချောင်းဖြင့် လေထဲတွင် လိုက်လံရေးဆွဲကြည့်ရာ၊ အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ဒုတိယအခက်အခဲမှာ ချီစွမ်းအင်ကို မပျောက်ပျက်အောင် စုစည်းထားရခြင်းဖြစ်သည်။ ချီစွမ်းအင်သည် သဘာဝအလျောက် ပျံ့လွင့်သွားတတ်သော သဘောရှိသည်။ ၎င်းကို မပျံ့လွင့်အောင် စုစည်းထားနိုင်ရန် အလွန်မြင့်မားသော ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းလိုအပ်ပြီး၊ ချီစီးဆင်းမှုမှာ တဆက်တည်း ဖြစ်နေရပေမည်။

တတိယ အခက်အခဲမှာ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် အသက်သွင်းချိန်တွင် အတိုင်းအဆကို သတိထားရန် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဆောင်လက်ဖွဲ့ အများအပြားမှာ ချက်ချင်း အသက်ဝင်သည်မဟုတ်ဘဲ၊ အချိန်ဆွဲ၍ အသက်သွင်းလိုပါက မိမိ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို တိကျစွာ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

စိတ်၊ ချီ၊ ဝိညာဉ် သုံးပါးပေါင်းစည်းခြင်းသည် တစ်ခုမှ မလွယ်ကူလှပေ။

"တကယ်ကို ရှုပ်ထွေးတာပဲ..." ချူလျန်သည် စာအုပ်ထဲမှ ပထမဆုံး အဆောင်ကို ကြည့်ရင်း မသိစိတ်ဖြင့် လိုက်လံ ရေးဆွဲနေမိသည်။

မန္တန်စာလုံးကို ဦးစွာ စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားထားပြီး၊ ပြီးမှ စုတ်တံဖြင့် လက်တွေ့ စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

အဆောင်ပညာ သင်ယူသူတိုင်း၏ ပထမဆုံးသော အဆောင်စာသားမှာ ဓာတ်ကြီးငါးပါးအနက် မီးဓာတ်ပင် ဖြစ်ပြီး၊ ချူလျန်မှာလည်း ခြွင်းချက် မရှိပေ။ ဤအခြေခံ အကျဆုံး အဆောင်စာသားသည်ပင် ခေါင်းနားပန်းကြီးမည့်အလား ရှုပ်ထွေးလှပေသည်။

သူသည် ညာလက်ဖြင့် လေထဲတွင် ခဏကြာ ရေးဆွဲလိုက်ပြီးနောက်၊ ပြည့်စုံသော ပထမဆုံး အဆောင်စာသားကို ရေးထိုးလိုက်ကာ ညင်သာစွာ တို့ထိလိုက်သည်။

ဝုန်း…။

မီးတောက်တစ်ခု လေထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အခန်းနံရံကိုပင် လောင်ကျွမ်းသွားစေလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ချူလျန်ကိုယ်တိုင်ပင် ထိတ်လန့်သွားပြီး အမြန် ခုန်ထလိုက်ရသည်။

'အောင်မြင်သွားတာလား...'

'စာအုပ်ထဲမှာတော့ လေထဲမှာ အဆောင်ရေးဆွဲတာ ခက်ခဲတယ်လို့ ဆိုထားတာပဲ...'

'စက္ကူပေါ်မှာ အကြိမ်ပေါင်း ထောင်သောင်းချီ လေ့ကျင့်ရမယ် ဆိုတာကရော...'

သို့သော် သူ၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ ဝမ်းသာခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ စားပွဲပေါ်ရှိ ဟင်္သာပြဒါးနှင့် အဆောင်စက္ကူများကို ကြည့်ရင်း တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်မိခြင်းသာ ဖြစ်၏။

“အလကားသက်သက် ဝယ်လိုက်မိပါပြီကွာ...”

…

"ကီး…"

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင်၊ ချူလျန်သည် အပြင်ဘက်မှ ကျယ်လောင်သော အော်မြည်သံကြောင့် နိုးလာခဲ့သည်။ ပြတင်းပေါက်မှ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ ကြီးမားသော ကြိုးကြာဖြူကြီး တစ်ကောင် ဆင်းသက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယခုလထုတ် ကြယ်ခုနစ်စင်းသတင်းစာ ရောက်ရှိလာခြင်းပင် ဖြစ်၏။

သူသည် ကြိုးကြာဖြူကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "ပင်ပန်းသွားရပြီ..."

ထို့နောက် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ စာစောင်လေးသည် အခန်းထဲသို့ ပျံဝင်လာခဲ့သည်။ လစဉ်ထုတ် သတင်းစာကို ဖတ်ရှုရမည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

ထုံးစံအတိုင်း 'ကမ္ဘာမြေ ရတနာတစ်သောင်း မှတ်တမ်း' ကို အရင်ဆုံး လှန်ကြည့်လိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သောလက ရတနာမှတ်တမ်း၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် အပြောင်းအလဲ အနည်းငယ် ရှိနေသည်။ တောက်ထျယ်မြို့သည် 'တိမ်တောင်ရွှေတောင်ပံ' ဟု အမည်ရသော မှော်ဝင်ကိရိယာ တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ သွန်းလုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်မဏ္ဍိုင်မျှော်စင်၏ အသိအမှတ်ပြုမှုဖြင့် ရတနာမှတ်တမ်းတွင် အဆင့် (၉၇) နေရာကို ရရှိသွားခဲ့သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ အဆင့် (၉၇) နောက်ပိုင်းရှိ ရတနာအားလုံးမှာ အဆင့်တစ်ဆင့်စီ နိမ့်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရတနာမှတ်တမ်း၏ ထိပ်တန်းအဆင့် (၁၀၀) စာရင်းဝင် ပစ္စည်းများသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အပြောင်းအလဲ မရှိခဲ့ရာ၊ ယခုကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော တိမ်တောင်ရွှေတောင်ပံမှာ လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိစေခဲ့သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့်၊ ထိပ်တန်း (၁၀၀) စာရင်းဝင်ခြင်းမှာ ကြီးမားသော ကွာဟချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အဆင့် (၁၀၀) အပြင်ဘက်ရှိ မှော်ဝင်ကိရိယာနှင့် လက်နက်များသည် မည်မျှပင် သန်မာစေကာမူ လူ့လောက၏ အတိုင်းအတာအတွင်း၌သာ ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် ထိပ်တန်း (၁၀၀) အတွင်းရှိ ပစ္စည်းများမှာမူ နတ်ဘုရားလက်နက်များနှင့် ပိုမို နီးစပ်လှသည်။

လူ့လောကတွင် နတ်ဘုရားလက်နက်နှင့် နီးစပ်သော ပစ္စည်းတစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ ကြီးမားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။ ယင်းက တောက်ထျယ်မြို့၏ အင်အား ပိုမို တောင့်တင်းလာကြောင်းကိုလည်း ပြသနေသည်။

ရှုတောင်ဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦး အနေဖြင့်မူ၊ ဤအချက်ကြောင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အချို့ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း ရှုတောင်ဂိုဏ်းသည် မြင့်မြတ်ဂိုဏ်း(၉)ဂိုဏ်းဝင် ဖြစ်ရန် မထိုက်တန်တော့ကြောင်း ပြောဆိုသံများ ကျယ်လောင်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ ပြောဆိုသူများမှာ မြေကမ္ဘာဂိုဏ်း(၁၀)ဂိုဏ်းတွင် ထိပ်ဆုံးမှ ရှိနေကြသော ဂိုဏ်းများပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ရှုတောင်ဂိုဏ်း၏ နေရာကို အစားထိုးရန် အမြဲတစေ ချောင်းမြောင်းနေကြချေသည်။ တောက်ထျယ်မြို့မှာလည်း ထိုအထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ရတနာမှတ်တမ်း၏ အပြောင်းအလဲများကို ဖတ်ပြီးနောက်၊ 'ပြည်နယ်ကိုးခု၏ ရာဇဝင်မှတ်တမ်း' သို့ ဆက်လက် လှန်ကြည့်လိုက်သည်။

ယခုလ၏ ရာဇဝင်မှတ်တမ်းတွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် သတင်းများ ပါရှိနေသည်။ 'မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း' ဟူသော စာလုံးကြီး လေးလုံးမှာ စာမျက်နှာ၏ ထိပ်ဆုံးတွင် အထင်းသား ပေါ်လွင်နေ၏။

ချူလျန်သည် စန်းလင်တောင်တွင် ရှိစဉ်ကတည်းက ဤသတင်းကို ကြားသိခဲ့ဖူးသဖြင့်၊ ယခုအခါ များစွာ အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

သို့သော် ငြိမ်းချမ်းသော ကမ္ဘာကြီးတွင် နေထိုင်နေကြသော လူများအဖို့၊ ဤသတင်းကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ မည်မျှအထိ ထိတ်လန့်သွားမည်ကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။

အနောက်ဘက်စွန်းရှိ ဘုရင်ခုနစ်ပါးတောင်တန်းသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် နတ်ဘုရားစေတမန် အများအပြားကို စေလွှတ်လိုက်ပြီး၊ ယွီမင်းဆက်အတွင်းရှိ အင်အားစု အသီးသီးကို လှုံ့ဆော်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ပြန်လည်ရောက်ရှိတော့မည့် သတင်းကို ပျံ့နှံ့စေရန် ဖြစ်သဖြင့်၊ မည်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်မျှ မထားရှိခဲ့ပေ။

သူတို့သည် ပြည်နယ်ကိုးခု တစ်ခုလုံးတွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ ထစေလိုခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ဤကဲ့သို့ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် လုပ်ဆောင်လာခြင်းက မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းမှာ အလိမ်အညာ မဟုတ်ကြောင်း ပိုမို ထင်ရှားစေသည်။

ကောင်းကင်မဏ္ဍိုင်မျှော်စင်၏ ခေါင်းဆောင် အင်မော်တယ်ဝူလု ကိုယ်တိုင် ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ် ရေးသားခဲ့ပြီး၊ ဤအခြေအနေသည် မည်မျှအထိ ပြင်းထန်ဆိုးရွားကြောင်း တစ်ကမ္ဘာလုံးကို သတိပေးခဲ့သည်။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းမှုကို မေ့လျော့နေကြသော လူများ၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်များ ပြန်လည် ရှင်သန်လာစေရန် သူ ကြိုးစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သတင်းကို ကြိုတင် သိထားပြီးဖြစ်သော ချူလျန်ပင်လျှင်၊ ဖတ်ရှုနေစဉ်အတွင်း မျက်နှာထား လေးနက်သွားရသည်။

နောက်တစ်မျက်နှာသို့ လှန်ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားရတော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်နာမည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သတင်းစာတွင် ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရသော မိစ္ဆာနတ်ဘုရား စေတမန်များ၏ လှုပ်ရှားမှုများအကြောင်း ဖော်ပြထားရာ၊ ပထမဆုံးသော စေတမန်မှာ ခေါင်စန်းမြို့တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သွေးထွက်သံယိုမှုများကို ကျူးလွန်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော မိစ္ဆာစေတမန်အား မဟာကြယ်တာရာဂိုဏ်း၏ ပင်မတပည့် ယွမ်ချောင်ရှန်းနှင့် ရှုတောင်ဂိုဏ်းမှ တပည့်ငယ် ချူလျန်တို့က ပူးပေါင်း၍ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ကြောင်း၊ ထို့အပြင် သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေသော လမ်းမှားရှာမန် စေတမန် တစ်ဦးကိုပါ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြောင်း ရေးသားထားလေသည်။

သေချာသည်မှာ၊ ဆောင်းပါးတွင် အဓိကအားဖြင့် ယွမ်ချောင်ရှန်းအကြောင်းကိုသာ အကျယ်တဝင့် ဖော်ပြထားပြီး၊ ချူလျန်အကြောင်းကိုမူ အနည်းငယ်မျှသာ ထည့်သွင်းထားခြင်း ဖြစ်၏။

ဤသည်မှာ တစ်ဖက်လူကို အပြစ်တင်၍ မရနိုင်ပေ။ ယွမ်ချောင်ရှန်းမှာ မဟာကြယ်တာရာဂိုဏ်း၏ ထင်ရှားသော ပင်မတပည့်လေးဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ယခင်ကတည်းက ကြယ်ခုနစ်စင်း သတင်းစာတွင် ပါဝင်ဖူးသူ ဖြစ်သည်။

ချူလျန်မှာမူ... မည်သူနည်း…။ မည်သူမျှ သူ၏အကြောင်းကို မသိရှိကြချေ။

အခြေအနေ အသေးစိတ်ကို မသိရှိကြသောသူများ အနေဖြင့်၊ ယွမ်ချောင်ရှန်းသည်သာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရာတွင် အဓိက အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့ပြီး၊ ချူလျန်မှာမူ အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး နာမည်ပါလာသူဟုသာ ထင်မြင်ကြပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ တစ်လောကလုံး ဖတ်ရှုကြသော ကြယ်ခုနစ်လုံး သတင်းစာတွင် ကိုယ်ပိုင်နာမည် ပါဝင်လာခြင်းသည် ထူးခြားသော ခံစားမှုတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။

သာမန် ဂိုဏ်းသားတစ်ဦးသာ ဆိုပါက၊ ဤကိစ္စအတွက် ရက်ပေါင်းများစွာ စိတ်လှုပ်ရှား ပျော်ရွှင်နေပေလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကြယ်ခုနစ်လုံး သတင်းစာ၌ ပါဝင်ခြင်းသည် ကျော်ကြားမှု၏ အစပျိုးခြင်း ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။

ချူလျန်လည်း ပြုံးလိုက်မိသည်။

နောက်တစ်မျက်နှာသို့ လှန်ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ နောက်ထပ် ရင်းနှီးသော နာမည်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ အပြုံးမှာ ပိုမို ကျယ်ပြန့်သွားတော့သည်။

တကယ်ကြီး ပါလာတာပဲ...

"ရှုတောင်ဂိုဏ်းမှ နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော ဗိုလ်ကျစိုးမိုးသူ တောင်ထွတ်သခင် တိနွီဖုန့်သည် လွန်ခဲ့သော ရက်ပိုင်းက အရှေ့ပင်လယ် ရေပိုင်နက်တွင် ဆူပူသောင်းကျန်းပြီး ပြဿနာရှာခဲ့သည်။"

"ဖုန်းလိုင်အထွတ်အထိပ်ဂိုဏ်းမှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီး သူမအား မောင်းထုတ်ခဲ့သည်။"

"လူတိုင်း ကျေနပ်ဝမ်းသာခဲ့ရသည်။"