ကြက်ဖနတ်ဆိုးဧကရာဇ်အား သတ်ဖြတ်ခြင်း

နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူ အပြင်ဘက်တွင်

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချင်းဖုန်းသည် လက်ထဲတွင် အပြာနှင့်အဖြူ ရောစပ်ထားသော ကြွေပန်းကန်လုံးတစ်လုံးကိုကိုင်ထားပြီး ၎င်းထဲတွင် ရေကြည်တစ်လွှာသာ ကျန်တော့သည်။

သူ၏ဦးခေါင်းထက်တွင် လှုပ်ရှားနေသော ရေကန့်လန့်ကာတစ်ခုက သူ့ကို လုံးဝ ကာကွယ်ပေးထားခဲ့၏။

ကြက်ဖနတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ မျက်နှာထားမှာ ရေခဲတမျှ အေးစက်နေသည်။ ၎င်းသည် မူလပုံစံသို့ ပြန်ပြောင်းထားပြီးဖြစ်ရာ ၎င်း၏လက်မောင်းများသည် နေနှင့်လကိုပင် ဖုံးကွယ်နိုင်လောက်သောကြီးမားသည့် တောင်ပံကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ တောင်ပံခတ်လိုက်တိုင်း ရေကန့်လန့်ကာမှာ အနည်းငယ်စီပါးသွား၏။

၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာ အများအပြား ရှိနေသည်။

ထိုဒဏ်ရာများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံရသော်လည်း အများစုမှာ အရေပြားပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာများသာ ဖြစ်ကြသည်။

...

အဆင့်ကွာခြားမှု အားသာချက်ကို ကျော်လွှားနိုင်ရန်အတွက်ကြီးမားသော အခြေခံအုတ်မြစ် လိုအပ်သည်။

သိသာထင်ရှားသည်မှာ အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ချင်းဖုန်း၏ မှော်လက်နက်များသည် အရေအတွက် မများသလို လုံလောက်အောင်လည်း အစွမ်းမထက်ပေ။

"..."

လီချင်းဖုန်း သည် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူ ရှိရာဘက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာလှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ဤကြွေပန်းကန်လုံးသည် သူ၏ နောက်ဆုံး လက်နက်ပင်။

ရေကြည်များကုန်ခန်းသွားသည်နှင့် သူသည် ရှေ့မှ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သီအိုရီအရပြောရလျှင် နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး အနေဖြင့် ကြက်ဖနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို ဤမျှကြာအောင်တားဆီးထားနိုင်ခြင်းသည် မဟာဗျူဟာနှင့် နည်းလမ်းပိုင်းအရ ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါးပင်။

သို့သော် ပြဿနာက သူ၏စီနီယာအစ်ကိုကြီး နှစ်ယောက်အပေါ်တွင် ရှိနေ၏။

သူတို့သည် ယခုအချိန်ထိ ပေါ်မလာသေးပေ။

ထိုခြင်္သေ့ကြီးသည် တစ်ကောင်တည်းဖြင့် ပြိုင်ဘက်နှစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နိုင်လောက်သည်အထိ တကယ်ပင် ကြမ်းကြုတ်သည်လော။

"ဒီအခြေအနေကတော့ မဟန်တော့ဘူး..."

လီချင်းဖုန်းသည် ရေရွတ်လိုက်ပြီး ထိုစကားလုံးများကို အသုံးပြုကာ စိတ်ထဲမှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

လက်ရှိ အခြေအနေအရ သူသည် ရေကိုဖြတ်ကူးနေသော ရွှံရုပ်တုကဲ့သို့ ကိုယ့်ကိုယ်ပင် မနည်းကယ်တင်နေရရာ စီနီယာအစ်ကိုကြီးများအတွက် စိတ်ပူပေးဖို့ အင်အားမရှိတော့ပေ။

သို့သော် အချိန်ကြာမြင့်စွာ စဉ်းစားပြီးနောက် အသုံးဝင်မည့် အခြားစွမ်းရည် တစ်ခုမှ စဉ်းစားမရတော့ပေ။ သူ ဤတိုင်းထိုင်ပြီး သေမည့်အချိန်ကို စောင့်ရတော့မည်လော။

ထိုစဉ် တစ်စုံတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ သူ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက်ပြူးကျယ်သွား၏။

ကြက်ဖနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် တစ်ပေခန့်သာ အထူရှိတော့သည့် ရေကန့်လန့်ကာပါးပါးလေးကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"မင်းက ဒီလောက်အရွယ်ရောက်နေပြီ၊ ဒီလို လှည့်ကွက်ကလေးတွေ သုံးနေတုန်းလား။ ငါ့ကို နောက်ပြန်လှည့်သွားအောင်လိမ်လို့ရမယ် ထင်နေတာလား..."

စကားမဆုံးမီမှာပင်။

နက်မှောင်သောရွှေရောင် တောင့်တင်းခိုင်မာသော လက်မောင်းကြီးတစ်ခုသည် ၎င်း၏လည်ပင်းကို ရုတ်တရက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ကြီးမားသောအားအင်တစ်ခုက လည်ပင်းကို ညှစ်လိုက်သဖြင့် ကြက်ဖနတ်ဆိုးဧကရာဇ်မှာ ပြင်းထန်စွာရုန်းကန်လိုက်ပြီး နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော်လည်း ခံ့ညားသော မျက်နှာတစ်ခုနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရသည်။

၃ ကျန်းကျော် မြင့်မားပြီးကြွက်သားများ အလွန်အမင်း ထစ်ထစ်ငေါငေါဖြစ်နေသော ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုပင်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သောအရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို နက်မှောင်သောရွှေရောင်သန်းသွားစေသည်။

ကြက်ဖနတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏မျက်လုံးများလည်း မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။ လီချင်းဖုန်းကို အလေးမထားခဲ့လျှင်ပင်၊ ၎င်း၏နောက်ကျောဘက်သို့ ရွှေရောင်ခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည်တစ်ခု ရောက်လာသည်ကို သတိမထားမိလောက်အောင်အထိတော့ မာနမကြီးခဲ့ပေ။

ဝုန်း

၎င်းသည် ရုတ်တရက်တောင်ပံခတ်လိုက်ရာ ချွန်ထက်သော ဓားသွားများကဲ့သို့ တစ်ဖက်လူ၏ လက်မောင်းကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။

တစ်ချိန်တည်းလိုလိုပင် ထိုလက်မောင်းပေါ်ရှိ သက်မဲ့ဟုထင်ရသော နဂါးပုံရိပ်မှာ မျက်လုံးပွင့်လာပြီး အမြီးကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရွှမ်းဆိုသော အသံနှင့်အတူ ကြက်ဖနတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ တောင်ပံများကို ရိုက်ခွဲလိုက်သည်။

ဂျွတ်

ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ချက်ချင်း အားစိုက်လိုက်ပြီး နတ်ဆိုးငှက်၏လည်ပင်းကို ချိုးပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လက်မောင်းကိုလွှတ်လိုက်ပြီး ကြီးမားသောလက်သီးကြီးဖြင့် အားပါးတရ ထိုးချလိုက်၏။

နတ်ဆိုးများသည် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုဖြင့် နာမည်ကြီးသော်လည်း ထိုလက်သီးအောက်တွင်မူ ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ကျဆင်းသွားပြီး လိမ်တွန့်နေပြီးသား ဦးခေါင်းမှာ ထိုပြင်းထန်သော လက်သီးချက်ကြောင့် ပြတ်လုနီးပါးတွဲလောင်းကျသွားသည်။

ချွန်ထက်သော နှုတ်သီးမှာလည်း အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွား၏။

ဤရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကြက်ဖ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်မှာ ကြောင်အသွားပြီး ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုကြောင့် ပိုမို ရက်စက်လာကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ရန် တောင်ပံများကို အပြင်းအထန် ခတ်လိုက်၏။

သို့သော် ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ၎င်းကို အခွင့်အရေး မပေးပေ။

ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ချင်းသိပ်မကွာခြားသဖြင့် လဲကျနေသော ရန်သူကိုအပြတ်ချေမှုန်းခြင်းမှာ ၎င်းအတွက်မခက်ခဲသောအရာပင်။

ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် တောင်ပံများကို လျင်မြန်စွာဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး ဖောင်းကြွနေသော လက်မောင်းကြွက်သားများဖြင့် မြေကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ထို့နောက် သန်မာသောခြေထောက်ကို မတင်လိုက်ပြီး နတ်ဆိုး၏ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ရက်စက်စွာ နင်းချလိုက်၏။

ဂျွတ်... ဂျွတ်

အရိုးကျိုးသံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ကြီးမားသော သတ္တဝါကြီးနှစ်ကောင် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာတိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို ကြည့်ရင်း လီချင်းဖုန်း၏အသက်ရှူသံများ မြန်ဆန်လာပြီး ရင်ထဲတွင် အတိုင်းအဆမဲ့ဝမ်းသာပီတိများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူသည် ရေဒိုင်းကိုအမြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ပျက်စီးလုနီးပါးဖြစ်နေသော မှော်ရတနာအချို့ကို ထုတ်ယူကာ ဂါထာများရွတ်ဆိုပြီး ကြက်ဖနတ်ဆိုး ဆီသို့ အသည်းအသန် ခုတ်ပိုင်းတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ"

သူသည် နေ့စဉ်စီနီယာအကိုနီအတွက် ပြဿနာများကို လိုက်ရှင်းပေးနေရသောကြောင့် ကောင်းကင်ကြီးကပင် မနေနိုင်တော့ဘဲ ဝင်ကူညီရခြင်း ဖြစ်ရမည်။

သေခါနီးဆဲဆဲမှာ အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းစပေါ်လာပြီပဲ။

"မင်းက... ဒီဧကရာဇ်ကို... တားရဲတယ်ပေါ့"

ကြက်ဖနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် တောင်ပံများကို ပိတ်ကာ ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်၏နင်းချက်များကို ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း မှော်ရတနာများက ၎င်း၏ကိုယ်ပေါ်တွင် အမှတ်အသား အများအပြား ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် တုံ့ပြန်နိုင်လာပြီး ၎င်း၏ အမွေးအတောင်များတောက်ပလာကာ ရောင်စုံနတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအလင်းတန်းများသည် ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို လျင်မြန်စွာလွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး ရွှံ့နွံထဲ ကျသွားသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားရခက်ခဲသွားစေလိုက်၏။

၎င်းသည် စူးရှစွာအော်ဟစ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ပျစ်ချွဲနေသော ရောင်စုံနတ်ဘုရားအလင်းတန်းများသည် ချွန်ထက်ပြီး သေစေနိုင်သော လက်နက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။

ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ၎င်း၏လက်မောင်းပေါ်မှအရိပ်နဂါးသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ခုန်ထွက်လာခဲ့ကြ၏။

ရွှေနဂါးသည် ဟိန်းသံပြုရင်း ကြက်ဖနတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏မျက်နှာကို ကိုက်ခဲလိုက်ပြီး၊ အရိပ်နဂါးကမူ ၎င်း၏အမြီးဖြင့် ဝမ်းဗိုက်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်လိုက်သည်။

"အား"

ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုအောက်တွင် ရောင်စုံအလင်းတန်းများ ချက်ချင်း မှေးမှိန်သွားပြီး ကြက်ဖနတ်ဆိုး၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

၎င်းက ယိုင်နဲ့စွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး တောင်ပံများ တုန်ခါရင်း အပေါ်သို့ ပျံတက်လိုက်၏။

"မင်းဘယ်လိုတောင် သတ္တိရှိတာလဲ ငါက ရွှေရောင်မျက်လုံးခြင်္သေ့ဧကရာဇ်ရဲ့အမိန့်နဲ့ ဝူထုံတောင်က တပည့်တွေကို ဖမ်းဖို့ လုပ်နေတာ။ မင်းက ဘယ်သူမို့လို့ ဒီကိစ္စကို ဝင်ပါတာလဲ"

ထိရောက်မှု ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ ကြက်ဖနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် ယခုအချိန်တွင် ခြင်္သေ့ကိုသာ အကာအကွယ်ယူ ပြောဆိုနိုင်တော့သည်။

၎င်းသည် ခြင်္သေ့အတွက် အသက်ပေးတိုက်ခိုက်ရန် မည်သည့်အချိန်ကမှ မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။

အခြေအနေမဟန်တော့ပါက အပြင်ဘက်မှ ကျင့်ကြံသူသည် ခြင်္သေ့ဧကရာဇ်ကို မလေးစားကြောင်း နောက်မှရှင်းပြပြီး ဒေါသကိုတခြားဘက်သို့ လွှဲလိုက်ရုံသာ ရှိသည်။

သို့သော် ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်ကြီးထံမှ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။

ရွှေရောင်ခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည်သည် အစမှအဆုံး စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုသာ နားလည်သော သားရဲတစ်ကောင်နှင့် တူနေ၏။

၎င်း၏ကျောပြင်ပေါ်မှ နက်မှောင်သောရွှေရောင် ဝတ်ရုံများ အနည်းငယ်လှုပ်ခတ်သွားပြီး ပုံရိပ်မှာ ထိုနေရာမှ ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွား၏။

၎င်း၏ အရှိန်မှာ ၁၈ခုမြောက်ဂူမှ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ထက်ပင် ပိုမို ကြမ်းကြုတ်နေသည်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း

ရွှေရောင်လက်သီးများသည် မမောနိုင်မပန်းနိုင် ကျရောက်လာ၏။ ရောင်စုံနတ်ဘုရားအလင်းတန်း၏ ကာကွယ်မှုသာ မရှိခဲ့လျှင် ကြက်ဖနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် ယခုအချိန်၌ တစ်ပိုင်းသေနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းပိုင်းမှာ ပျက်စီးလုနီးပါးဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

"..."

ချင်းဟွာသခင်မ သည် အလင်းတန်း၏တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို လက်ဝါးဖြင့် ထပ်မံရိုက်ခွဲလိုက်သည်။

ဤရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်၏ကြောက်မက်ဖွယ် ခွန်အားအရ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို အသာစီးဖြင့် တိုက်ခိုက်နိုင်သင့်သော်လည်း၊ သူမ၏နတ်ဆိုးဝိညာဉ်မှာ စွမ်းအားအပြည့်အဝထုတ်သုံးရန် အားနည်းလွန်းနေ၏။

ထို့ကြောင့်ပင် ချင်းဟွာသခင်မသည် အရေးတကြီး လိုအပ်ချက်ကြောင့် သည်းမခံနိုင်လောက်သော ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အပြစ်တင်စိတ်များကို ပိုမို ခံစားလာရသည်။

သူမ အစားထိုးခံရမည်ကို အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့နေခြင်းပင်။

ကြက်ဖနတ်ဆိုးဧကရာဇ် အနေဖြင့်မူ ဤနတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူအပေါ် မည်သည့်အပြစ်လုပ်မိမှန်းမသိဘဲ၊ သေခြင်းရှင်ခြင်းရန်ငြိုးဟောင်းရှိသကဲ့သို့ မညှာမတာ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခံနေရသဖြင့်ဒေါသထွက်ရခက်၊ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်ရခက် ဖြစ်နေသည်။

"တော်ပြီ လူကို ခေါ်ပြီး ထွက်သွားတော့"

နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း အရှုံးပေးလိုက်၏။

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ယံမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောအလင်းတန်းတစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး ကြက်ဖနတ်ဆိုး၏ကိုယ်ပေါ်မှ ရောင်စုံအလင်းများကို လျင်မြန်စွာပျော်ဝင်သွားစေခဲ့သည်။

အခွင့်ကောင်းကို အသုံးချ၍ ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြက်ဖနတ်ဆိုး၏ဦးခေါင်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး သံချိတ်များကဲ့သို့သော လက်ချောင်းများကို ဦးခေါင်းခွံထဲသို့ထိုးစိုက်ကာ ကြမ်းကြုတ်စွာဖြင့် ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လက်ဝါးနှစ်ဖက်ဖြင့် တောင်ပံများကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဘုန်းဆိုသော အသံနှင့်အတူ သတ္တဝါကြီးကို နှစ်ပိုင်းပြတ်အောင် ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်လေ၏။

ကောင်းကင်ယံတွင် ပြန့်ကျဲသွားသော နီရဲသည့် နတ်ဆိုးသွေးများကို ကြည့်ရင်း...

လေထဲရှိ အမျိုးသမီးသည် အနည်းငယ်တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် စေတီငယ်လေးကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"စီနီယာမြောင်"

ရောက်လာသောလူသစ်ကို မှတ်မိလိုက်သောအခါ လီချင်းဖုန်းမှာ ထပ်မံ ဝမ်းသာသွား၏။

"စီနီယာ ဘယ်လိုလုပ် ဒီရောက်လာတာလဲ"

မြောင်ချင်းဟွေ့သည် မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ကိုလျစ်လျူရှုကာ ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကိုသာ ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်၏။

"ကျွန်မရဲ့ဂျူနီယာကို ကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိတ်ဆွေ"

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ချင်းဖုန်း အံ့သြသွား၏။

သူတို့က သိနေကြတာလား။

သို့သော် ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် နတ်ဆိုး၏ အကြွင်းအကျန်များကိုသာ စေ့စပ်သေချာစွာ ဆက်လက်ရှင်းလင်းနေပြီး ပြန်လည်တုံ့ပြန်မည့် အရိပ်အယောင် မပြပေ။

ချင်းဖုန်းကို ပို၍အံ့သြစေသည်မှာ ပုံမှန်အားဖြင့် မာနကြီးလေ့ရှိသော စီနီယာမြောင်သည် ဤတစ်ခါတွင်စိတ်မကျေနပ်မှု လုံးဝမပြခြင်းပင်။ ထိုအစား သူမသည် အဆင်မပြေစွာဆင်းသက်လာပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်၏။

"ရှင် ဘာလို့တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေတာလဲ၊ ရှန်းယီရော ဘယ်မှာလဲ"