နယ်စား၏ ကံတရားကို ချေးငှား၍ နတ်ဆိုးကို နှိမ်နင်းခြင်း (၂)

သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက် ၏ ဥပဒေများသည် ယခင်မင်းဆက်နှင့် အလွန်ပင် ကွာခြားလှသည်။

ယခင်မင်းဆက်တွင် ဆင်းရဲသား ပြည်သူများကို တိရစ္ဆာန်များနှင့် ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ သဘောထားခဲ့ကြသည်။ ကြီးမားသော တော်လှန်ပုန်ကန်မှုမျိုး မရှိသရွေ့ အာဏာပိုင်များက သိပ်ဂရုမစိုက်ကြပေ။ အဆုံးမှာတော့ သူတို့သည် နိမ့်ကျသော သာမန်လူတန်းစားများသာ ဖြစ်သဖြင့် သေဆုံးသွားခြင်းမှာ ဘာမှ အရေးမကြီးဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။

သို့သော် သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်မှာမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ လူတစ်ယောက် သေဆုံးလျှင်ပင် သက်ဆိုင်ရာ ဌာနအားလုံးက သေချာစွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရပြီး သေဆုံးသူ များပြားပါက ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် မေးမြန်းစုံစမ်းလေ့ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် နတ်ဆိုးသာ လှုပ်ရှားလာပါက သေဆုံးသူ ဦးရေမှာ တစ်ယောက်၊ နှစ်ယောက်တည်းနှင့် မကနိုင်သဖြင့် နယ်စားမင်း ထောင်ဟန်အနေဖြင့် ဤကိစ္စကို အမြန်ဆုံး ဖြေရှင်းလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းကိစ္စရပ်များမှာ ပိုမို ရိုးရှင်းသွားခဲ့သည်။ ထောင်ဟန်၏ အပြည့်အဝ ပူးပေါင်းမှုဖြင့် ကောင်းကင်လှည့်ကင်းကိုယ်ရံတော်များနှင့် နယ်စားအိမ်တော်မှ လူများသည် ရှန်ဟယ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ပိုက်စိပ်တိုက် ရှာဖွေကာ သဘာဝဘေး၏ အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျှို့ဝှက်အစောင့်အရှောက်များကလည်း မှောင်ရိပ်ထဲမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် စုံစမ်းနေကြသည်။ ရရှိသမျှ သတင်းမှန်သမျှကို ဧကရာဇ် ကုယန်ထံသို့ အမြန်ဆုံး ပေးပို့ခဲ့ကြသည်။

ဆယ်ရက်အကြာတွင်...

ကုယန်သည် နံနက်ခင်း ညီလာခံ ကျင်းပနေစဉ် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်မှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြတ်သားလှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

“ယနေ့တွင် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်သည် ရှန်ဟယ်နယ်မြေ၌ ဒုက္ခပေးနေပြီး သဘာဝဘေးကို ဖန်တီးကာ ပြည်သူများကို ဒုက္ခရောက်စေပါသည်။ ရှန်ဟယ်နယ်စား ထောင်ဟန်မှ အရှင်မင်းကြီးထံ နတ်ဆိုးကို နှိမ်နင်းရန်အတွက် နယ်မြေတစ်ခုစာ ချီကံကြမ္မာကို ချေးငှားပေးရန် လျှောက်ထားအပ်ပါတယ်”

“ခွင့်ပြုတယ်” ဟု ကုယန်က တစ်ခွန်းတည်း မိန့်ကြားလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် မြို့တော်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားတော့သည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် တတိယအဆင့် ကြာပန်းစိမ်းပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာပြီး မင်းဆက်၏ချီကံကြမ္မာများမှာ ဝူကျိုးဘက်သို့ လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ စီးဆင်းသွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... ဝူကျိုးကောင်းကင်ထက်၌ ကြေးညိုရောင် ရှေးဟောင်းသုံးချောင်းထောက်အိုး တစ်လုံး ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုအိုး ပေါ်လာသည်နှင့် သွေးချင်းချင်းနီနေသော နန်ယွဲ့ရှန်းသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားတော့သည်။

“ဝူကျိုး သုံးချောင်းထောက်အိုးပဲ။”

“အရှင်မင်းကြီး ကိုယ်တိုင် နတ်ဆိုးကို နှိမ်နင်းဖို့ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ။”

နန်ယွဲ့ရှန်းသည် ကိုးကမ္ဘာသုံးချောင်းထောက်အိုးများ၏ တည်ရှိမှုကို ဘယ်တော့မှ မေ့မည်မဟုတ်ပေ။ ကိုးပြည်နယ်အတွင်းရှိ နတ်ဆိုးအားလုံးကို ထိုအိုးများဖြင့် နှိမ်နင်းခဲ့စဉ်က လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် စွဲထင်နေခဲ့သည်။ ယခု ထိုအိုးများထဲမှ တစ်လုံးဖြစ်သော ဝူကျိုးအိုး ပြန်လည်ပေါ်လာခြင်းက နန်ယွဲ့ရှန်းကို အားတက်စေခဲ့သည်။

လက်ရှိတွင် သူသည် သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မြေပြင်ပေါ်၌ ရှိနေသည်။ သူနှင့်အတူပါလာသော ကိုယ်ရံတော်များနှင့် စစ်သားအများအပြားမှာ သွေးများ စုပ်ယူခံရကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံစံများဖြင့် သေဆုံးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ နန်ယွဲ့ရှန်း ကိုယ်တိုင်လည်း နတ်ဆိုးနှင့် ပထမဆုံး ထိပ်တိုက်တွေ့စဉ်မှာပင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကို ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ကာကွယ်ရေးရတနာသာ မရှိခဲ့ပါက သူသည်လည်း ထိုနေရာ၌ပင် သေဆုံးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

နယ်စားမင်း ထောင်ဟန်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ... မူလက သိုင်းဆရာကြီး အဆင့်ရှိသော သူသည် ရှန်ဟယ်နယ်မြေတစ်ခုလုံး၏ ကံတရားကို လက်ခံရရှိလိုက်သဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာပြီး ခဏချင်းမှာပင် နတ်ဘုရားပေါင်းစပ်ခြင်းနယ်ပယ် သို့ တက်လှမ်းသွားတော့သည်။ ထို့ပြင် သူသည် နတ်ဘုရားပေါင်းစပ်ခြင်း ပဉ္စမအဆင့်အထိ တစ်ဟုန်ထိုး ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သို့သော် နန်ယွဲ့ရှန်းမှာ ဝမ်းသာချိန် မရလိုက်ပေ။ ထောင်ဟန်သည် ပဉ္စမအဆင့် စွမ်းအားဖြင့် နတ်ဆိုးကို လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ချက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ထိုနတ်ဆိုးက ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လာသောအခါ ဝူကျိုးအိုးက ကံတရားစွမ်းအားများဖြင့် နတ်ဆိုးကို ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

“ဘုန်း”

မြေကမ္ဘာတုန်ဟီးသွားသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ နှစ်ပေ၊ သုံးပေခန့်သာ ရှည်သော၊ ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်ပြီး ခေါင်းပေါ်တွင် မျက်လုံးပါသော ထိုနတ်ဆိုးသတ္တဝါသည် ၎င်း၏ ညိုစိမ်းရောင် လက်မောင်းများဖြင့် ကြေးညိုအိုးကြီးကို ပြန်လည် ခုခံနေခဲ့သည်။ ၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါက ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို တုန်ခါစေခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တော့ နန်ယွဲ့ရှန်းနှင့် ထောင်ဟန်တို့၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားတော့သည်။

“ဒါ ဘာသတ္တဝါလဲ၊ ဝူကျိုးအိုးကတောင် မနှိမ်နင်းနိုင်ဘူးလား”

နန်ယွဲ့ရှန်းမှာ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။ နိုင်ငံတော်ရတနာဖြစ်သော ဤအိုးသည် ပြည်နယ်တစ်ခုလုံး၏ ကံတရားကို သယ်ဆောင်ထားသဖြင့် နတ်ဘုရားပေါင်းစပ်ခြင်း သတ္တမအဆင့်ရှိသူကိုပင် နှိမ်နင်းနိုင်သည်။ သို့သော် ယခု နတ်ဆိုးကိုမူ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ပေ။

ပို၍ ဆိုးသည်မှာ... ထိုနတ်ဆိုးက လက်သီးဖြင့် တစ်ချက် ထိုးလိုက်သောအခါ ဝူကျိုးအိုးကြီးမှာ တုန်ခါသွားပြီး မျက်နှာပြင်တွင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာတော့သည်။ မကြာမီ ကြေမွသွားတော့မည့်ပုံပင်။

“ပြေးကြ”

“ငါတို့ ဒီနတ်ဆိုးကို မယှဉ်နိုင်ဘူး”

ထောင်ဟန်သည် ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ သူ၏ ဒဏ်ရာများကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ လှည့်ပြေးတော့သည်။ နန်ယွဲ့ရှန်းလည်း တွေဝေမနေဘဲ သူနှင့်အတူ ပြေးတော့သည်။ ကောင်းကင်လှည့်ကင်းကိုယ်ရံတော်မှာ နတ်ဆိုးကို နှိမ်နင်းရန် တာဝန်ရှိသော်လည်း၊ လက်ရှိ နတ်ဆိုးမှာ သူတို့နှင့် အဆင့်အတန်း လုံးဝ ကွာခြားလွန်းနေသည်။ မပြေးဘဲ နေခဲ့ပါက ထိုနတ်ဆိုး၏ အစာအဖြစ်သာ အဆုံးသတ်သွားပေလိမ့်မည်။

ရှန်ဟယ်နယ်မြေ၏ ကံတရားကို သုံးထားသော ထောင်ဟန်ပင်လျှင် တစ်ချက်မျှ မခံနိုင်သည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ဤနတ်ဆိုး၏ အစွမ်းမှာ မည်မျှ ကြီးမားကြောင်း သိနိုင်ပါသည်။

ညီလာခံတွင်...

အရာရှိအားလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။ ကြာပန်းပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ သူတို့၏ အကြည့်များကို လွှဲလိုက်ကြသည်။

“အရှင်မင်းကြီး... ရှန်ဟယ်နယ်စားက နတ်ဆိုးကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပြီလားခင်ဗျာ” ဟု ဝန်ကြီးတစ်ဦးက မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကုယန်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်နေပြီး သူက ပြန်မဖြေဘဲ တစ်စုံတစ်ဦးကို တိုက်ရိုက် ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

“ရှီကျန်း”

“ကျွန်တော်မျိုး ရှိပါတယ်” တိတ်ဆိတ်နေသော ရှီကျန်းက ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။

ကုယန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝိညာဉ်တစ်သောင်းနဖူးစည်းပေါ်လာပြီး ရှီကျန်း၏ ရှေ့သို့ ကျရောက်သွားသည်။

“ဒါကို ယူပြီး ဝူကျိုးကို ချက်ချင်းသွားပါ။ နတ်ဆိုးကို သွားပြီး နှိမ်နင်းစမ်း။ မအောင်မြင်လို့ မရဘူး”

“အမိန့်တော်အတိုင်းပါ”

ရှီကျန်းက စကားများများ မပြောဘဲ ဝိဉာဉ်တစ်သောင်းနဖူးစည်းကို ရိုသေစွာ ယူဆောင်ကာ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ထို့နောက် ကုယန်က ကျန်ရှိသူများကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ မိန့်ကြားလိုက်သည်။ “ရှန်ဟယ်နယ်မြေက နတ်ဆိုးရဲ့ လှုပ်ရှားမှုက ကိုးပြည်နယ်ထဲမှာ နတ်ဆိုးတွေ အမြစ်မပြတ်သေးဘူးဆိုတာကို သက်သေပြလိုက်တာပဲ။ ဒီနေ့ကစပြီး ကိုးပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို ပိုက်စိပ်တိုက် စုံစမ်းစစ်ဆေးရမယ်။ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ နတ်ဆိုးမှန်သမျှကို ဖော်ထုတ်ပြီး အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်ရမယ်။။”

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ တကယ် ဒေါသထွက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကုယန်သည် ဝူကျိုးရှိ အခြေအနေကို မမြင်ရသော်လည်း ချီကံကြမ္မာများ၏ ပြောင်းလဲမှုအရ ထောင်ဟန်မှာ နတ်ဆိုးကို မနှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ ဤမိုးခေါင်မှုကြောင့် တစ်ကြိမ်၊ ထောင်ဟန် လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တစ်ကြိမ်၊ မင်းဆက်၏ချီကံကြမ္မာများမှာ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် အလဟဿ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရသည်။ ၎င်းက ဧကရာဇ်မင်းဆက်သို့ တက်လှမ်းမည့် အချိန်ကို ထပ်မံ နောက်ကျစေခဲ့သဖြင့် ကုယန်မှာ ဒေါသမထွက်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ဒါ့အပြင် ထောင်ဟန်ပင် မနှိမ်နင်းနိုင်သော နတ်ဆိုးဆိုလျှင် ရှန်ဟယ်နယ်မြေတွင် သေဆုံးသူ မည်မျှ များပြားမည်ကို တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် သိနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကုယန်သည် ထိုနတ်ဆိုးကို အပိုင်းပိုင်း မခုတ်ရလျှင် မကျေနပ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။

ဤဖြစ်ရပ်က ကုယန်ကို အသိတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။ ဝူကျိုးတွင် နတ်ဆိုး ရှိနေနိုင်လျှင် အခြားပြည်နယ်များတွင်လည်း ရှိနေနိုင်သည်ဟူသော အချက်ပင်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ၎င်းတို့ကို အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ညီလာခံ ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း အရာရှိများ၏ မျက်နှာမှာ ညှိုးငယ်နေကြသည်။ နတ်ဆိုးများ ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းက သူတို့၏ မကောင်းသော အတိတ်မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည် နှိုးဆွပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

“ဝူကျိုးမှာ နတ်ဆိုး ပြန်ပေါ်လာပြီဆိုတော့ ဒီလောကကြီးရဲ့ အေးချမ်းမှုက ဘယ်လောက်ကြာဦးမှာလဲ” ဟု ဝန်ကြီးတစ်ဦးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“စကားကို ဆင်ခြင်ပါ ဝန်ကြီးချန်” ဟု အခြားသူတစ်ဦးက တားမြစ်လိုက်သဖြင့် သူသည်လည်း မျက်နှာဖြူလျော်သွားပြီး ထပ်မပြောဝံ့တော့ပေ။

ထိုစဉ် အခြားတစ်ဦးက “နတ်ဆိုးတစ်ကောင်တည်းနဲ့တော့ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုမကျနိုင်ပါဘူး။ ငါတို့ သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်မှာ ‘အထွတ်အထိပ် ဧကရာဇ်’ (ကုချင်းဖန်) ရှိနေတာကို မမေ့ပါနဲ့။ အကယ်၍ အခြေအနေ ဆိုးလာရင် သူကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားလာမှာပဲ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို ရှင်းရတာ အေးဆေးပါပဲ” ဟု ဆိုလိုက်မှ အားလုံး စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြတော့သည်။

ဟုတ်ပါသည်၊ သူတို့ မေ့နေခဲ့သည်။ မင်းဆက်၏ အကြီးမားဆုံးသော အုတ်မြစ်မှာ ကုချင်းဖန် ဖြစ်သည်။ သူ ရှိနေသရွေ့ သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်၏ ကောင်းကင်ကြီးမှာ ဘယ်တော့မှ ပြိုကျမည် မဟုတ်ပေ။