← Chapters

မဟာသူတော်စင်၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအား (၂)

Vol. 27 Ch. 375

မဟာသူတော်စင်၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအား (၂)

Vol. 27 Ch. 375

ထို့ကြောင့် 'နတ်ဘုရားကောင်းကင် မိုးကြိုး' သည် ကုချင်းဖန်အတွက် နောက်ထပ် အစွမ်းထက်သော ဝှက်ဖဲတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် အဆင့်မြှင့်တင်မှုအမှတ်များအကြောင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအကြိမ် ကုယန်၏ အဆင့်တက်မှုကြောင့် ကုချင်းဖန်၏ အမှတ်များမှာ ၂,၉၀၀ အထိ ရောက်ရှိသွားပြီး ၃,၀၀၀ ပြည့်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

"နတ်ဘုရားပေါင်းစပ်ခြင်းနယ်ပယ် မှာ အဆင့်တစ်ခုတက်ဖို့ အမှတ် ၂၀၀ လိုတယ်။"

"တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ်မှာ အဆင့်တစ်ခုတက်ဖို့ အမှတ် ၅၀၀ လိုတယ်။"

"တာအိုနန်းတော်အခန်းကဏ္ဍ အဆုံးထိ ကျင့်ကြံဖို့ဆိုရင် အမှတ် ၇,၀၀၀ လောက် လိုမှာပဲ။ ဒါပေမယ့် အခုအရှိန်နဲ့ဆိုရင် သိပ်မကြာခင် ရမှာပါ။"

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အမှတ်များ ပိုမိုရရှိလာမည်ကို ကုချင်းဖန် နားလည်သည်။ ကုမိသားစု၏ ဒုတိယမျိုးဆက်များ ကြီးပြင်းလာပြီး မိသားစုများ တည်ထောင်ကာ တတိယ၊ စတုတ္ထမျိုးဆက်များ ပေါ်ထွက်လာပါက ရရှိမည့် အကျိုးကျေးဇူးများမှာ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။ ၎င်းအတွက် အချိန်သာ လိုအပ်သည်။

ကျင့်ကြံသူ အဆင့်မြင့်လာလေလေ သားသမီးရရန် ခက်ခဲလေလေ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် အလွန်အသက်ရှည်ကြသည်။ သိုင်းဆရာကြီးတစ်ဦးသည် နှစ်ပေါင်း ၄,၀၀၀ ခန့် နေထိုင်နိုင်ပြီး နတ်ဘုရားပေါင်းစပ်ခြင်းနယ်ပယ်ရှိသူမှာ နှစ်ပေါင်း ၅,၀၀၀ အထိ နေနိုင်သဖြင့် ထိုကာလအတွင်း မျိုးဆက်တစ်ခု ချန်ထားနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ကုချင်းဖန် အလွန်အမင်း မလောတော့ပေ။ ထို့နောက် သူသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး ကုပန်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

"လက်အောက်ငယ်သားက အိမ်တော်သခင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ကုပန်က ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်သည်။ ကုချင်းဖန် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ကုပန်မှာ သိုင်းဆရာကြီးအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ နတ်ဘုရားပေါင်းစပ်ခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

"မဆိုးဘူး၊ ဒီလောက်မြန်မြန် နတ်ဘုရားပေါင်းစပ်ခြင်းနယ်ပယ်ကို ရောက်သွားတာပဲ။"

ကုချင်းဖန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤနယ်ပယ်မှာ ရှေးဟောင်းမြေတွင် ဘာမှမဟုတ်သော်လည်း ကိုးပြည်နယ်အတွင်းရှိ ဒေသခံကျင့်ကြံသူများထဲတွင်မူ ဤအဆင့်သို့ ရောက်သူ အလွန်နည်းပါးလှသည်။

ကုပန်က နှိမ့်ချစွာဖြင့်- "အိမ်တော်သခင်သာ အခွင့်အရေး မပေးခဲ့ရင် ကျွန်တော်မျိုး ဒီအဆင့်ကို ဘယ်ရောက်နိုင်ပါ့မလဲ"

"ငါ တံခါးပိတ်နေတုန်း ကိုးပြည်နယ်မှာ ဘာတွေ ထူးခြားတာရှိလဲ" ကုချင်းဖန်က အကြောင်းအရာ ပြောင်းလိုက်သည်။

ကုပန်က အဖြစ်မှန်ကို တင်ပြသည်- "လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ဝူကျိူးမှာ မိုးခေါင်မှု ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ကောင်းကင်ကင်းလှည့်စောင့်တပ်တပ်မှူး နန်ယွဲ့ရှန်းသွားရောက်စုံစမ်းတော့ ဒါဟာ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ရဲ့ လက်ချက်ဆိုတာ သိရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီနတ်ဆိုးက အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး ကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့ကို အကြီးအကျယ် အထိနာစေခဲ့ပါတယ်။ သခင်နန်ကိုယ်တိုင်လည်း ဒဏ်ရာပြင်းထန်ခဲ့ပါတယ်။"

"နောက်တော့ အရှင်မင်းကြီး ဒေါသထွက်ပြီး ရှီကျန်းကို ရတနာတစ်ခု ပေးအပ်ကာ ဝူကျိုးကို စေလွှတ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် တိုက်ပွဲက အဆင်မပြေဘဲ အခုထိ နှစ်ဖက် အခြေအနေ တင်းမာနေဆဲပါပဲ။"

"နတ်ဆိုး"

ကုချင်းဖန် စဉ်းစားလိုက်သည်။ ဝူကျိုးတွင် နတ်ဆိုးပေါ်လာခြင်းမှာ သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အချက်အလက်များအရ မထူးဆန်းပေ။ သို့သော် ရှီကျန်း ယူသွားသော ရတနာကို သူ စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

"ဘာရတနာလဲ"

"ဝိဉာဉ်တစ်သောင်းနဖူးစည်းပါ။"

ကုချင်းဖန် မျက်ခုံးလှုပ်သွားသည်။ ဝိဉာဉ်တစ်သောင်းနဖူးစည်းနှင့်တောင် ထိုနတ်ဆိုးကို မနှိမ်နင်းနိုင်လျှင် ကိစ္စက သာမန်မဟုတ်တော့ပေ။ နဖူးစည်းထဲမှ ထူးဆန်းသတ္တဝါများ၏ အစွမ်းမှာ သူတော်စင်များ မပါလျှင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသလောက် ရှိသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ထိုနတ်ဆိုး၏ အစွမ်းသည် အနည်းဆုံး သူတော်စင်တစ်ပိုင်းသို့မဟုတ် သူတော်စင်အဆင့်သို့ပင် ချဉ်းကပ်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

"အနည်းဆုံး သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့် နတ်ဆိုးပေါ့၊ ဒါ တကယ်ကို ထူးခြားတယ်"

ကုချင်းဖန်၏ မျက်လုံးများတွင် စူးရှသော အလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ၎င်းမှာ ယခုအချိန်အထိ ပေါ်လာသမျှထဲတွင် အစွမ်းထက်ဆုံး နတ်ဆိုး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကုချင်းဖန်သည် ကုပန်ကို ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။ ဝူကျိုးမှ နတ်ဆိုးမှာ အစွမ်းထက်သော်လည်း သူကိုယ်တိုင် ချက်ချင်းသွားရန် မလောပေ။ အကယ်၍ ကုယန် အမှန်တကယ် လိုအပ်ပါက သူ့ထံ လူလွှတ်၍ အကူအညီ တောင်းပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ကုချင်းဖန် တံခါးပိတ်ရာမှ ထွက်လာသည့် ဒုတိယမြောက်နေ့တွင် ကုယန်သည် သာမန်ဝတ်စုံဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"အဖေ"

"ရောက်လာပြီလား" ကုချင်းဖန်က လက်ဖက်ရည်ကို အေးအေးဆေးဆေး သောက်နေသည်။

ကုယန်က ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပြီး- "အဖေကတော့ အေးဆေးနေနိုင်ပေမဲ့ သားကတော့ အတော်လေး ဒုက္ခရောက်နေရပါတယ်။ ဝူကျိုးက နတ်ဆိုးကိစ္စမှာ အဖေကိုယ်တိုင် ကူညီပေးဖို့ လိုအပ်လာပါပြီ။"

သူကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းလိုသော်လည်း ထိုနတ်ဆိုးမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုအစွမ်းထက်နေသည်။ ကုချင်းဖန် တံခါးပိတ်ရာမှ ထွက်လာကြောင်း သိသည်နှင့် ကုယန် ချက်ချင်း ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါပေးတဲ့ ဝိဉာဉ်တစ်သောင်းနဖူးစည်းက သူတော်စင်တွေကလွဲရင် ယှဉ်နိုင်သူ ရှားပါတယ်။ အဲဒီနတ်ဆိုးက အဲဒီလောက်ထိ တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်တာလား" ကုချင်းဖန်က စပ်စုလိုက်သည်။

ကုယန်က ခေါင်းညိတ်သည်- "အဲဒီနတ်ဆိုးရဲ့ အစွမ်းက ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့ အဆင့်မျိုးပါ။ လမ်းကိုးသွယ်က နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓတောင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။ ဒါ့အပြင် သူသွားလေရာမှာ မိုးခေါင်ခြောက်သွေ့မှုတွေ ဖြစ်စေတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းအားရှိပါတယ်။"

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ရှီကျန်းဆီက သတင်းရတာတော့ အဲဒီနတ်ဆိုးက အဆင့်တက်ဖို့ နီးစပ်နေပြီလို့ သိရပါတယ်။ အကယ်၍ သူ အဆင့်တက်သွားရင် ဝူကျိုးတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားမှာ စိုးရိမ်ရပါတယ်။ အခု သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်တစ်ခုလုံးမှာ ဖခင်ကလွဲရင် ဘယ်သူမှ ဒါကို မဖြေရှင်းနိုင်တော့ပါဘူး။"

ရှီကျန်းသည် ဝိဉာဉ်တစ်သောင်းနဖူးစည်းဖြင့် ထိုနတ်ဆိုးကို ခက်ခက်ခဲခဲ ထိန်းထားနိုင်ရုံသာ ရှိသည်။ အကယ်၍ ထိုနတ်ဆိုးသာ သူတော်စင်အဆင့်သို့ အဆင့်တက်သွားပါက အခြေအနေမှာ မတွေးဝံ့စရာ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါ ဝူကျိုးကို တစ်ခေါက်သွားရမှာပေါ့။"

"ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဆိုးက ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ ငါလည်း ကြည့်ချင်သေးတယ်။"

ကုချင်းဖန်သည် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ကျိုက်တည်း သောက်လိုက်ပြီး ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ကုယန်သည် စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။ ကုချင်းဖန် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီဆိုလျှင် ဝူကျိုးမှ နတ်ဆိုးမှာ ပြဿနာ မဟုတ်တော့ပေ။ ထိုနတ်ဆိုးသည် မည်မျှပင် အစွမ်းထက်စေကာမူ ကုချင်းဖန်ကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း သူ အခိုင်အမာ ယုံကြည်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းမှာ မဟာသူတော်စင်အဆင့်နတ်ဆိုးဆိုပါက ဝူကျိုးတစ်ခုလုံး ငရဲခန်း ဖြစ်နေသည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှန်ဟယ်နယ်မြေမှ နတ်ဆိုးမှာ အစွမ်းထက်သော်လည်း အကန့်အသတ် ရှိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ကုယန်၏ မျက်နှာမှာ ဆက်လက်၍ လေးနက်နေဆဲဖြစ်သည်။ ဝူကျိုးမှ ပြဿနာ ပြေလည်သွားနိုင်သော်လည်း ကိုးပြည်နယ်အတွင်း ပုန်းအောင်းနေသော အခြားအန္တရာယ်များ ရှိနေနိုင်သေးသည်။ ဤကဲ့သို့ သူတော်စင်အဆင့်အထိ ရောက်နိုင်သော နတ်ဆိုးများ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းမှာ အလွန်ထူးဆန်းလှသည်။

"နတ်ဆိုးပြဿနာကို အမြစ်ကနေ ရှင်းနိုင်မှ ဖြစ်မယ်။ မဟုတ်ရင် ဒါက အမြဲတမ်း ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်နေမှာပဲ။" ဟု ကုယန်က မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဝူကျိုး၊ ရှန်ဟယ်နယ်မြေ။

အနက်ရောင် မြူခိုးများက ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး မိုင်တစ်ရာ ပတ်လည်ကို ဝါးမျိုထားသည်။ ထိုမြူခိုးများ၏ အပြင်ဘက်တွင် သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်၏ ' ကောင်းကင်ဂိုဏ်း တပ်မတော် ' မှ စစ်သည် သုံးသောင်းခြောက်ထောင် တပ်စွဲထားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင် အပူရှိန်မှာ အခြားနေရာများထက် များစွာ ပိုမြင့်နေသည်။ စစ်သည်များမှာ ချွေးဒလဟော ထွက်နေသော်လည်း မြေပြင်သို့ မကျမီမှာပင် အပူရှိန်ကြောင့် အငွေ့ပျံသွားကြသည်။ ကောင်းကင်ဂိုဏ်း တပ်မတော်မှ စစ်သည်များမှာ အနည်းဆုံး ကိုယ်အင်္ဂါသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် ရှိသူများ ဖြစ်သောကြောင့်သာ ဤအပူရှိန်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သာမန်စစ်သားများဆိုလျှင်မူ ရှင်သန်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

All Chapters