မိုးခေါင်ခြင်း (၂)
Vol. 27 Ch. 377
ကောင်းကင်ဂိုဏ်း တပ်မတော် ဆုတ်ခွာသွားသည်နှင့် ကုချင်းဖန်သည် သူ၏ရှေ့မှ နတ်ဆိုးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ရင်ဘတ်ဗလာနှင့် အရပ် နှစ်ပေ၊ သုံးပေခန့်ရှိပြီး မျက်လုံးများမှာ ခေါင်းပေါ်အထိ ရှည်ထွက်နေသည့်...
ဤထူးခြားသော အင်္ဂါရပ်များမှာ ကုချင်းဖန်အတွက် အလွန်ပင် ရင်းနှီးနေပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် အမည်တစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။
“ဟန့်ပါ (မိုးခေါင်ခြင်း)”
သူ့ရှေ့မှ နတ်ဆိုး၏ ဝိသေသလက္ခဏာများမှာ သူ၏ ယခင်ဘဝက သိခဲ့သော ‘ဟန့်ပါ’ (မိုးခေါင်စေသော နတ်ဆိုး) နှင့် တစ်ထေရာတည်း တူညီနေသည်။
“ဟန့်ပါ ပေါ်လာရင် မြေမိုင်ပေါင်းထောင်ချီ သွေ့ခြောက်ပျက်စီးရတယ်လို့ ဆိုစမှတ်ရှိတာ အခုတော့ ဒီစကားက အလိမ်အညာ မဟုတ်တာ သေချာသွားပြီ။”
ဤသို့တွေးတောရင်း ကုချင်းဖန်က တိုက်ရိုက်ပင် ဆိုလိုက်သည်။
“မင်း ဘယ်ကလာတာလဲ ငါ့ကို ပြောပြမယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့အသက်ကို ငါ ချမ်းသာပေးမယ်။”
“အသက်... သွေး... မင်းကို ဝါးမျိုပြီးရင် ငါ ပိုသန်မာလာမှာ—”
ဟန့်ပါ၏ အသံမှာ အက်ကွဲနေပြီး ကုချင်းဖန်နှင့် စကားပြောရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ ၎င်း၏ နီရဲသော မျက်လုံးများထဲတွင် သွေးဆာနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
၎င်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့်...
ပူပြင်းလှသော အပူလှိုင်းများက ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ဝါးမျိုသွားတော့သည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် အပူရှိန်မှာ မြစ်ချောင်းအင်းအိုင်များကိုပင် ခဏချင်း အငွေ့ပျံသွားစေနိုင်သော်လည်း ကုချင်းဖန်၏ မျက်နှာမှာ မပြောင်းလဲပေ။
“ခေါင်းမာလိုက်တာ။”
“တော်သေးတာပေါ့၊ ငါအသစ်ရထားတဲ့ ‘နတ်ဘုရားကောင်းကင် မိုးကြိုး’ ကို မင်းပေါ်မှာ စမ်းကြည့်ရမှာပဲ”
ကုချင်းဖန်က ညာဘက်လက်ဖြင့် တံဆိပ်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံမှ ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ခရမ်းရောင် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးများမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်တောက်ကာ ဆင်းသက်လာတော့သည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားမှာ ဟန့်ပါ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားသည်။
ချက်ချင်းပင် ဟန့်ပါထံမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးမှာ မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ နတ်ဆိုး၏ ပုံရိပ်မှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော ရှီကျန်းနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးမှာ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် မိုးကြိုးပင်လယ်ကို ဖန်တီးနိုင်သည်မှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ပင်။
“ဒါဟာ အထွတ်အထိပ် ဧကရာဇ်ရဲ့ စွမ်းအားပဲ။”
“လက်ဟန်ခြေဟန် တစ်ခုတည်းနဲ့ မိုးကြိုးကို ဆင့်ခေါ်နိုင်တာ တကယ့်ကို မြေကမ္ဘာပေါ်က နတ်မင်းကြီး တစ်ပါးပါပဲ။”
လူတိုင်းမှာ ရိုသေလေးစားသော အမူအရာများဖြင့် ထိုစွမ်းအားကို ကြည့်ကာ အံ့ချီးနေကြသည်။ သူတို့မှာ တိုက်ခိုက်ခြင်း ခံရသည့် ပစ်မှတ် မဟုတ်သော်လည်း ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါကြောင့်ပင် ဤမိုးကြိုး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို ခံစားနေရသည်။
အတန်ကြာမှ မိုးကြိုးများ ငြိမ်သက်သွားသည်။ ရှီကျန်းတို့ မြင်ကွယ်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် သူတို့၏ မျက်ဝန်းများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။
မြေပြင်ပေါ်တွင် မီးလောင်ကျွမ်းနေသည့် နက်ရှိုင်းသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး၊ တစ်ချိန်က ပြိုင်ဘက်ကင်းခဲ့သော ဟန့်ပါမှာ အရေပြားများ အက်ကွဲကာ မည်းတူးနေလျက်၊ သွေးများ ဒလဟော ထွက်ကာ သေအံ့မူးမူး ဒဏ်ရာများဖြင့် လဲလျောင်းနေသည်။
ကုချင်းဖန်က ကျင်းထဲသို့ ဆင်းသွားပြီး ဟန့်ပါကို ကြည့်ကာ ၎င်း၏ ‘ဝိညာဉ်ကို ရှာဖွေခြင်း’အတတ် ကို တိုက်ရိုက် စတင်လိုက်သည်။ ဤနတ်ဆိုးသည် အတိအကျ ဘယ်အရပ်က လာသည်ကို သူ သိလိုခြင်း ဖြစ်သည်။
ထူးဆန်းပြီး ပြန့်ကျဲနေသော အမှတ်ရစရာများမှာ ကုချင်းဖန်၏ စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာတော့သည်။
...
ခဏအကြာတွင် ကုချင်းဖန်သည် ဟန့်ပါကို ကြည့်ကာ နတ်ဘုရားကောင်းကင် မိုးကြိုးကို တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ဆင့်ခေါ်လိုက်ရာ နတ်ဆိုးမှာ ပြာအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။
ခဏအကြာတွင် ကုချင်းဖန်သည် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဤနေရာတွင် အပူရှိန်မှာ အလွန်မြင့်မားနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ လောင်ကျွမ်းထားသကဲ့သို့ ရှိသည်။ ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်သွားသောအခါ ကုချင်းဖန်၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ အနီရင့်ရောင် မြစ်တစ်စင်း ပေါ်လာသည်။
“ချော်ရည်မြစ်”
ဟန့်ပါ၏ အမှတ်ရစရာများအရ ၎င်းသည် ဤနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ချော်ရည်များထဲတွင် မည်မျှကြာအောင် မြုပ်နေခဲ့သည်ကို မသိသော်လည်း၊ တိုက်ဆိုင်စွာဖြင့် ထူးဆန်းသော ‘သွေးတစ်စက်’ ကို ရရှိခဲ့ရာမှ အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းလာပြီး နတ်ဆိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုသွေးစက်မှာ ကုချင်းဖန်က “ကိုးလမ်းကွေ့ နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓ’ ကို သတ်စဉ်က ရခဲ့သော သွေးနှင့် မူလဇစ်မြစ် တူညီနေသည်။ သို့သော် ကွာခြားချက်မှာ ဟန့်ပါကို ဖန်တီးခဲ့သော သွေးစက်မှာ ပို၍ အစွမ်းထက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုသွေးစက်ကို ရပြီးနောက် ဟန့်ပါသည် ချော်ရည်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းကာ သွေး၏ စွမ်းအားကို တိတ်တဆိတ် သန့်စင်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အကန့်အသတ်တစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါမှ လောကထဲသို့ ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ရှန်ဟယ်နယ်မြေမှ ပြည်သူများကို သတ်ဖြတ်ကာ အဆင့်မြင့်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကုချင်းဖန်၏ အမြင်အရ အစောပိုင်းက ထွက်လာသော ဟန့်ပါမှာ ‘သူတော်စင်တစ်ပိုင်း’ အဆင့်၏ ထိပ်တန်းတွင် ရှိနေပြီး၊ ယခု အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့ပါက အမှန်တကယ်ပင် ‘သူတော်စင်’အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။
၎င်းက ဝိဉာဉ်တစ်သောင်းနဖူးစည်းဖြင့် ဘာကြောင့် မနှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ကြောင်းကိုလည်း သွယ်ဝိုက်၍ သက်သေပြနေသည်။
“တရားမဲ့ခေတ်မှာ သူတော်စင် ဖြစ်ဖို့ ခက်ခဲလှတယ်”
“ဒါပေမယ့် ဟန့်ပါက သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်နိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ရဲ့ သက်ရောက်မှုက နတ်ဆိုးတွေအပေါ်မှာ သိပ်မရှိဘူးဆိုတာ ပြနေတာပဲ။”
“ဒါ့အပြင်... ဟန့်ပါရဲ့ အလောင်းက ချော်ရည်ထဲမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ မပျက်မစီး ရှိနေခဲ့တာက သူဟာ မသေခင်မှာ အတော်လေး အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ခဲ့ရမယ်။ သာမန်လူသား ခန္ဓာကိုယ်ဆိုရင် ချော်ရည်ထဲမှာ မနေနိုင်ဘူး။”
ကုချင်းဖန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ပေါ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော သွေးစက်အပေါ်သို့ အာရုံရောက်သွားသည်။
“ကိုးလမ်းကွေ့ နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓ”
“သွေးတောင်အိမ်တော်က နတ်ဆိုးတွေ”
“ပြီးတော့ အခု ဒီဟန့်ပါ... သူတို့တွေအားလုံးက ပြင်ပက လွှမ်းမိုးမှုတွေကြောင့် ထူးဆန်းသွားခဲ့တာပဲ။”
“ဒါဆိုရင် နတ်ဆိုးဆိုတာတွေက လျှို့ဝှက်တဲ့ အင်အားစုတွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် မွေးဖွားလာတာများလား”
ကုချင်းဖန်၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်သွားသည်။ ‘ကိုးကောင်းကင်ဗုဒ္ဓ’သည် နတ်ဆိုးများ မွေးဖွားရာ မူလအမြစ် ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိသည်။
“ဒါက တကယ်သာ မှန်မယ်ဆိုရင်... အဲဒါက ဘယ်လို တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်မလဲ”
သွေးတစ်စက်တည်းဖြင့်ပင် သူတော်စင်အဆင့်ရှိသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို ဖန်တီးနိုင်သည်ဆိုလျှင်၊ ထိုသွေး၏ မူလပိုင်ရှင်မှာ မည်မျှ အစွမ်းထက်မည်ကို ကုချင်းဖန် မတွေးရဲအောင် ဖြစ်နေရသည်။ ကုချင်းဖန်၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုဖြင့်ဆိုလျှင် သူ၏သွေးတစ်စက်သည် အလွန်ဆုံးရှိမှ ‘သိုင်းအရှင်သခင်’ တစ်ဦးကို ‘နတ်ဘုရားပေါင်းစပ်ခြင်းနယ်ပယ်’ သို့ ရောက်အောင်သာ ကူညီနိုင်ပေလိမ့်မည်။
အကယ်၍ ကိုးကောင်းကင်ဗုဒ္ဓသာ ပြန်လည်ရှင်သန်လာပါက သူသည် လုံးဝ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ကုချင်းဖန် သိလိုက်သည်။ သို့သော် ရရှိထားသော အချက်အလက်များအရ ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။
“ကိုးပြည်နယ်ရဲ့ ရေက ငါထင်ထားတာထက် ပိုနက်တာပဲ။”
ကုချင်းဖန်သည် ချော်ရည်များကို ကြည့်ကာ ခဏကြာ တိတ်ဆိတ်နေမိသည်။ ထို့နောက် သူ၏ စိတ်အာရုံကို ချော်ရည်များထဲသို့ ပို့လွှတ်ကာ ထိုသွေးစက်၏ အစအနများကို ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ဘာမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
“ဒီမှာ သွေးစက် ကျန်နေသေးရင် ဟန့်ပါက အပြင်ထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီထဲမှာပဲ ဆက်ပြီး သန့်စင်နေမှာပေါ့။”
ကုချင်းဖန်သည် နောက်ဆုံးတစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ အင်အားမှာ အတော်လေး အစွမ်းထက်ပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ အခုတော့ မလုံလောက်သေးကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။ ဟန့်ပါကို နှိမ်နင်းရန်မှာ ခက်ခဲခြင်း မရှိသော်လည်း၊ ကိုးကောင်းကင်ဘုရားကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးနှင့် တွေ့ပါက သူသည် ဘာမှလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် ချိုင့်ဝှမ်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် ကုချင်းဖန်သည် ကုမိသားစု အိမ်တော်သို့ တိုက်ရိုက်ပြန်ကာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတော်စင်အဆင့် သို့ မရောက်မချင်း အပြင်မထွက်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ကုချင်းဖန် တံခါးပိတ်နေစဉ်အတွင်း ရှန်ဟယ်နယ်မြေမှ နတ်ဆိုးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည့် သတင်းမှာ နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိသွားရာ၊ တင်းမာနေသော အခြေအနေများမှာ ပြေလျော့သွားပြီး ဧကရာဇ် ကုယန်၏ မျက်နှာတွင်လည်း အပြုံးများ ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။