အခန်း (၂၅၈)

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လုချွမ်း၏ အမိန့်ပေးမှုအောက်၌ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော စိုက်ခင်းတစ်ခုလုံးမှာ လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဇွန်ဘီများမှာ ဟိုမှသည် ကူးသန်းသွားလာနေကြသည်။

စစ်တလင်းကို ရှင်းလင်းရန်အတွက် စိုက်ခင်းတိုက်ပွဲမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော ဇွန်ဘီရုပ်သေး အားလုံးကို စုရုံးစေခဲ့သည်။

လုချွမ်းသည် အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည့် အဆင့် ၁ နှင့် ၂ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများသာမက အဆင့် ၃ ရုပ်သေးအတော်များများကိုပါ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် အဆင့် ၄ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကိုပင် ရှင်းလင်းရေးအဖွဲ့ထဲသို့ ရက်ရက်စက်စက် ထည့်သွင်းခိုင်းစေခဲ့သည်။

လုချွမ်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများသည် သွက်လက်စွာ လှုပ်ရှားနေကြပြီး ပထမဦးစွာ အမြောက်ကျည်များကြောင့် မီးကျွမ်းကာ သေဆုံးသွားသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးများ၏ အကြွင်းအကျန်များကို လိုက်လံကောက်ယူကြသည်။

အချို့မှာ ပေါက်ကွဲမှုများကြောင့် မီးလောင်ထားသော မြေကြီးထဲတွင် တစ်ဝက်တစ်ပျက် မြုပ်နေသဖြင့် ၎င်းတို့ကို ဇွန်ဘီရုပ်သေးများ၏ ထက်မြက်သော လက်သည်းများနှင့် ဓားသွားများကို အသုံးပြု၍ တူးထုတ်ရသည်။

ထို့နောက် တိုင်ရန့် ၁ နှင့် အခြားဇွန်ဘီရုပ်သေးများသည် မြေပြင်၌ ကျင်းကြီးများတူးကာ သေဆုံးသွားသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးများ၏ အလောင်းများကို ကျင်းထဲသို့ ပစ်ထည့်ပြီး မြေမြှုပ်ရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။

မကြာမီမှာပင် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတို့၏ အလောင်းများကိုလည်း ဇွန်ဘီရုပ်သေးများက တဖြည်းဖြည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိလာကြသည်။

ဤဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများ၏ အလောင်းများကိုမူ လုချွမ်းက သွေးဆာနွယ်ပင်များကို အစာကျွေးရန်အတွက် ပစ်ပေးလိုက်သည်။

ဖုန်း... ဖုန်း... ဖုန်း...

ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတို့၏ အလောင်းများကို ပစ်ထုတ်လိုက်ရာ အနက်ရောင်အရိပ်များသဖွယ် သွေးဆာနွယ်ပင် တံတိုင်းကို သွားရောက်ထိမှန်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျကာ လိမ့်သွားကြသည်။ သွေးများမှာလည်း နေရာအနှံ့ စီးကျကုန်တော့သည်။

ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်လှသော သွေးညှီနံ့များမှာ လေထုထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ရွှပ်... ရွှပ်... ရွှပ်...

သွေးဆာနွယ်ပင် တံတိုင်းသည် ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လာပြီး မြွေပေါင်းတစ်ထောင် ကခုန်နေသကဲ့သို့ပင်။ ငြိမ်သက်နေသော သွေးဆာနေသောနွယ်ပင် အမြောက်အမြားမှာ မြွေရှည်များအလား အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ရုတ်တရက် ထိုးထွက်လာကြပြီး လေထုကို ဆုတ်ဖြဲသည့် အသံများ ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ဗွက်...

ခဏချင်းမှာပင် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတို့၏ အလောင်းများကို ထိုသွေးဆာနေသောနွယ်ပင်များက ဖောက်ထွက်ထိုးစိုက်လိုက်ကြသည်။

မကြာမီ ထိုအလောင်းများကို သွေးဆာနွယ်ပင်များက လျင်မြန်စွာ ရစ်ပတ်ကာ မြွေသိုက်တစ်ခုအလား သွေးဆာနွယ်ပင်တံတိုင်းထဲသို့ ဆွဲသွင်းသွားတော့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော သွေးဆာနေသောနွယ်ပင်များသည် ဒဏ်ရာများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အပေါက်များမှတစ်ဆင့် အလောင်းများထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ သူတို့၏ အသားနှင့် သွေးများကို ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူကြတော့သည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ အလောင်းပေါင်း ၂၀ နီးပါးမှာ သွေးဆာနွယ်ပင်များ၏ စုပ်ယူမှုကြောင့် အရိုးအပိုင်းအစများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

အဆင့် ၃ ရှိသော အသားနှင့် သွေးအဆီအနှစ် အမြောက်အမြားကို စားသုံးပြီးနောက် သွေးဆာနွယ်ပင်များသည် ချက်ချင်းပင် အားအင်ပြည့်ဖြိုးသွားကြပြီး သွေးဆာနွယ်ပင် တစ်ပင်ချင်းစီမှ တောက်ပသော သွေးရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာရာ အကျိုးကျေးဇူး အကြီးအကျယ် ရရှိသွားကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ခဏအကြာတွင် ဆူညံလှုပ်ရှားနေသော သွေးဆာနွယ်ပင်တံတိုင်းမှာ ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားပြီး သွေးရောင်မြွေရှည်များ ယှက်နွယ်နေသကဲ့သို့ပင် လုံးဝငြိမ်ကျသွားတော့သည်။

သွေးဆာနွယ်ပင်တံတိုင်း၏ အောက်ခြေတွင်မူ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အရိုးဖြူပုံကြီးသာ ပြန့်ကျဲကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများနှင့် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများ၏ အလောင်းများကို ရှင်းလင်းနေစဉ်မှာပင် ပျက်စီးသွားသော ပတ်ဝန်းကျင် အဆောက်အအုံများကိုလည်း လုချွမ်းက စတင်ရှင်းလင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ပြိုကျနေသော တံတိုင်းများ၊ မီးကျွမ်းနေသော သစ်သားများ၊ ကျောက်တံတိုင်းအောက်ရှိ အုတ်ပုံကြီးများနှင့် လုံးဝမီးလောင်ပျက်စီးသွားသော သစ်သီးပင်များကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးများက စုစည်းကာ စိုက်ခင်း၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပုံထားလိုက်ကြသည်။

မကြာမီမှာပင် အဆောက်အအုံ အပျက်အစီးများမှာ တောင်ငယ်တစ်လုံးအလား မြင့်တက်လာတော့သည်။

ချီချီလေးနှင့်အတူ လုချွမ်းထံသို့ လာရောက်မေးမြန်းပြီးနောက် ကျောက်လင်းသည် ကစားကွင်းကို ရှင်းလင်းရန် တာဝန်ရရှိခဲ့သည်။

သူမ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ မီးလောင်ကျွမ်းကာ ခြောက်ကပ်နေသော ကစားကွင်းကြီးကို ကြည့်ရင်း ကျောက်လင်း၏ စိတ်နှလုံးမှာ အတော်ပင် ညှိုးငယ်သွားရသည်။

သူမသည် ဤနေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာအောင် နေထိုင်ခဲ့သူပင်။

ကစားကွင်းအတွင်းရှိ ပစ္စည်းကိရိယာများအားလုံးမှာ ရဟတ်ယာဉ်တပ်ဖွဲ့၏ အမြောက်ဒဏ်ကြောင့် အပျက်အစီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။ အချို့မှာ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ပျက်စီးသွားပြီး အချို့မှာ ပြာအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားကာ အချို့မှာမူ တွန့်လိမ်နေသော သံဘောင်များအဖြစ်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ကျောက်လင်းသည် သူမ၏ လျှောစင်လေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ၎င်းမှာ အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ပုံသဏ္ဌာန်ပင် မမှတ်မိနိုင်အောင် တွန့်လိမ်နေသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

လျှောစင်အောက်က သူမအိပ်စက်ရာ ခုတင်လေးမှာမူ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမသည် ကစားကွင်းအတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားပြီး အပူရှိန်မပြယ်သေးသော မြေပြင်ကို အာရုံခံကြည့်နေမိသည်။ ထို့နောက် အကောင်းအတိုင်းကျန်နေပုံရသော အချို့သော ပစ္စည်းကိရိယာများကို ပြန်လည်တပ်ဆင်ရန် သူမ မချင့်မရဲ ကြိုးစားကြည့်သေးသည်။

သို့သော်လည်း အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားသော်လည်း မည်သည့်အရာမျှ အောင်မြင်မှုမရရှိခဲ့ဘဲ သူမ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအားလုံးမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ခဏအကြာတွင် ကျောက်လင်းသည် သံတိုင်တစ်စုံ၏ အနီးသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်သွားသည်။

သူမရှေ့တွင် ကွေးညွှတ်နေသော သံတိုင်များကို ကြည့်ရင်း ကျောက်လင်းမှာ ဤကစားကွင်းထဲ၌ ချီချီလေးနှင့်အတူ ဆော့ကစားခဲ့သည့် အမှတ်တရများကို သတိရမိသွားတော့သည်။

ထိုစဉ်က ချီချီလေးသည် ရှေ့ရှိ ဒန်းလေးပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ရှေ့တိုးနောက်ငင် စီးနင်းရင်း အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်ကြည်နူးစွာ ရယ်မောနေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုမူ ထိုအရာအားလုံးမှာ... ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကာ အပျက်အစီးပုံများနှင့် အုတ်ကျိုးအုတ်ပဲ့များသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ သူမ၏ အမှတ်တရထဲက ကစားကွင်းလေးမှာ မည်သည့်အခါမျှ ပြန်မလာနိုင်တော့ပေ။

ကျောက်လင်းမှာ စိတ်မကောင်းဖြစ်ရသော်လည်း ထိုအကြောင်းများကို ဆက်မတွေးမိအောင် အတင်းတားဆီးလျက် ကစားကွင်းကို ရှင်းလင်းသည့်အလုပ်အပေါ်၌သာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည်။

လုချွမ်းသည် လုံးဝဥဿုံ ဖျက်ဆီးခံထားရသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်စိုက်ခင်းကို ကြည့်ကာ စိတ်ပျက်အားငယ်နေမိသည်။ တိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ရရှိခဲ့သော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု သို့မဟုတ် ပျော်ရွှင်မှုဟူ၍ အစအနမျှ မရှိပေ။

ဤသည်မှာ သူကိုယ်တိုင် ပင်ပင်ပန်းပန်း စိုက်ပျိုးခဲ့သော စိုက်ခင်းလေး ဖြစ်သည်။

ခရမ်းသီးများ၊ ခရမ်းချဉ်သီးများ၊ ဂေါ်ဖီထုပ်များ...

ဤဟင်းသီးဟင်းရွက် အမျိုးအမည်စုံလင်မှုကြောင့် စိုက်ခင်းအတွင်းရှိ လူများမှာ အချိန်အကြာကြီး စားသုံးနိုင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ... ဟူး... ချီချီလေးမှာ နောင်တွင် စားစရာ ဟင်းသီးဟင်းရွက် ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဤအချက်က အာဟာရချို့တဲ့မှုကို ဖြစ်စေပြီး ချီချီလေး၏ ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးမှုကို ထိခိုက်စေမလားဟု သူ စိုးရိမ်မကင်း ဖြစ်နေမိတော့သည်။

"လူသားတွေ... လူသားတွေ... မင်းတို့က ငါ့ကို အေးအေးဆေးဆေး မနေခွင့်မပေးဘူးပေါ့လေ"

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့တော့"

လုချွမ်း၏ ဖျော့တော့တော့ နီရဲနေသော မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် ကျောချမ်းသွားစေနိုင်သည့် နက်ရှိုင်းပြီး အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ အရိပ်ထင်နေသည်။

ကစားကွင်းဘေးတွင် ရပ်နေသော ကျိရုရွှယ်သည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်စိုက်ခင်းထဲ၌ လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ရပ်နေသည့် သူမ၏ဖခင်ကို ကြည့်ကာ ဖေဖေသည် ယခုအချိန်တွင် အလွန်ဝမ်းနည်းနေလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း နားလည်နေသည်။

ဒဏ်ရာအလိမ်းလိမ်းနှင့် ပျက်စီးနေသော စိုက်ခင်းကို ကြည့်ရင်း ကျိရုရွှယ်မှာလည်း သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ဤစိုက်ခင်းကို သူမ၏ဖခင်က ပင်ပင်ပန်းပန်း စီမံခန့်ခွဲခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့လက်အောက်ရှိ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော ဇွန်ဘီများကို ထိန်းချုပ်ခိုင်းစေနိုင်သည် ဆိုသော်ငြားလည်း အားစိုက်ထုတ်မှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။

ယခုမူ ဟင်းသီးဟင်းရွက်စိုက်ခင်းမှာ ဤကဲ့သို့ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဖေဖေ ဤမျှ စိတ်ထိခိုက်နေသည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။

"ချီချီလေး... ဝမ်းမနည်းပါနဲ့။ သမီးဖေဖေမှာ ခိုင်းစရာ ဇွန်ဘီတွေ အများကြီးရှိတာပဲ စိုက်ခင်းကို အမြန်ပြန်ဆောက်နိုင်မှာပါလို့ အန်တီထင်ပါတယ်"

"ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခင်းတွေ၊ သစ်သီးခြံတွေ ဒါမှမဟုတ် တခြားအရာတွေကို ပြန်စိုက်လို့ရတာပဲ"

"နောက်ပြီး ကစားကွင်းအတွက်လည်း တကယ်တော့ စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး"

"ကျန်းနန်မြို့ပြဧရိယာထဲမှာ ဒီလိုပစ္စည်းတွေ အများကြီးရှိတာပဲ။ လိုက်ရှာကြည့်ရင် အပုံလိုက်တွေ့မှာပါ။ ဒါက သမီးဖေဖေအတွက်လည်း မခက်ခဲပါဘူး"

ထိုအချိန်တွင် သံတိုသံစပုံကြီးကို ဆွဲလာသော ကျောက်လင်းသည် သက်ပြင်းချသံကို ကြားလိုက်သဖြင့် ချီချီလေးမှာ စိုက်ခင်းပျက်စီးသွား၍ ဝမ်းနည်းနေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ လက်ထဲက ပစ္စည်းများကို အမြန်ချ၍ နှစ်သိမ့်ရန် ရောက်လာခြင်းပင်။

ကျိရုရွှယ်က ဘာမှပြန်မပြောဘဲ အလုပ်ရှုပ်နေသော သူမ၏ဖခင်ကိုသာ ငေးကြည့်ရင်း အတွေးထဲ နစ်မျောနေမိသည်။

ယခုအချိန်အထိ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများ စိုက်ခင်းကို ကျူးကျော်လာခြင်းမှာ ဤအကြိမ်က ပထမဆုံး မဟုတ်တော့ပေ။ ထို့ပြင် အကြိမ်တိုင်းတွင်လည်း ရန်သူများက ပိုမိုအစွမ်းထက်လာကြသည်။

လက်ရှိတွင် စိုက်ခင်း၏ တည်နေရာမှာ လူသားအခြေစိုက်စခန်း မြို့တော်အတွက် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု မဟုတ်တော့သည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။

ယခုကဲ့သို့ ပင်ပင်ပန်းပန်း တည်ဆောက်ထားသော စိုက်ခင်းကြီး ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်ရာ သူမဖခင်၏ စိတ်နေစိတ်ထားအရ ဤနေရာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း ကျိရုရွှယ် ခန့်မှန်းမိသည်။

ဖေဖေသည် နောက်ထပ်နေရာသစ်တစ်ခုသို့ ပြောင်းရွှေ့ကာ အိမ်အသစ် ပြန်လည်တည်ဆောက်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိနေသည်။

သူမ မသိသည်မှာ ဖေဖေ နောက်ထပ် ဘယ်ကိုသွားဖို့ စီစဉ်ထားသလဲဆိုသည်ကိုသာ။

ဤသို့တွေးမိရင်း ကျိရုရွှယ်၏ မျက်ဝန်းများတွင် ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဖေဖေ ဘယ်နေရာကိုပဲသွားသွား သူမကတော့ အမြဲတမ်း နောက်ကနေ လိုက်နေမှာပဲ။