အခန်း (၁၆၉-၁၇၀)

အခန်း ၁၆၉ - ဖွဲ့စည်းပုံအစီအရင်ကို လက်သီးဖြင့် ဖြိုခွင်းခြင်း

ထိုအရိုးစုသည် ဤမျှကြီးမားသော ငါးစာကို ပစ်ကျွေးထားခြင်းမှာ လွတ်မြောက်ရုံထက်မက ပိုမိုလိုလားနေပုံရ​၏။

သူ၏ အရိုးစုခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်ရသည်မှာ သူလွတ်မြောက်သွားလျှင်ပင် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ပေါ်သို့ တစ်ဖန်ပြန်လည် လျှောက်လှမ်းနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤကောင်သည် သူတို့နောက်သို့ လိုက်ရန်နှင့် သူတို့ လွတ်မြောက်သွားပြီးနောက် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ကြံစည်နေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ငါတို့ သတိကြီးစွာဖြင့် ရှေ့ဆက်ရမည်။

ထိုသို့တွေးရင်း လင်ချွမ်သည် အခြားသူများထံ အသံလွှတ်၍ လိုအပ်သည့် စီစဉ်မှုများကို အမြန်လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ခမ်းမဆောင်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့​၏။

လင်ချွမ် ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက ဖွဲ့စည်းပုံအစီအမံ ဆိုသည်မှာ အလွန်ရှားပါးလှ​၏။

သူအတွေ့ရအများဆုံးမှာ လူအများစုပေါင်း၍ လုပ်ဆောင်ရသည့် တိုက်ပွဲဝင် စစ်ဗျူဟာများသာ။

သို့သော် ယခု သူ၏ရှေ့မှောက်၌ ရှိနေသည်မှာ 'သိုင်းဧကရာဇ်' တစ်ဦးကိုပင် ပိတ်လှောင်ထားနိုင်သည့် တည်ငြိမ်ဖွဲ့စည်းပုံအစီအမံတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

ထိုသို့သော ထူးဆန်းသည့်အရာသည် မည်သူ့ကိုမဆို စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်စေပေမည်။

သူသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော အတွေးများကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့တိုးကာ 'ချိုင့်ခွက်' ဟု ခေါ်သောနေရာကို အမြန်ရှာတွေ့သွားသည်။

သူ့နောက်ဘက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ လင်ယန်ရွှယ် နှင့် အခြားသူများသည် မူလနေရာမှာပင် ရှိနေပြီး ဓားနတ်ဘုရားက သူတို့နောက်မှ ကာကွယ်ပေးထားသည်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် စိတ်အေးချမ်းစွာဖြင့် ချဉ်းကပ်သွားလိုက်သည်။

အနီးကပ်ကြည့်ရှုသောအခါ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ချိုင့်ခွက်မှာ သစ်သားဇလုံတစ်ခုခန့် အရွယ်အစားရှိပြီး ကြေးနီရောင် နံဘေးသားများမှာ ချောမွေ့နေ​၏။

၎င်း၏ အောက်ခြေတွင် ရှေးဟောင်းစာလုံးများနှင့် ထူးခြားသော လိုင်းကြောင်းများစွာ ရှိနေသည်။

ပထမတစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် ထိုလိုင်းကြောင်းများနှင့် ပုံစံများသည် ရိုးရိုးထွင်းထုထားသော ဒီဇိုင်းများဟု ထင်ရ​၏။

သို့သော် သေချာကြည့်လျှင် လိုင်းကြောင်းတိုင်းတွင် ထူးခြားသော စွမ်းအားတစ်ခု စီးဆင်းနေသည်ကို တွေ့ရမည်။

ထိုစွမ်းအားများသည် အတွင်းအား နှင့် မတူဘဲ နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းတို့ကို ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် လင်ချွမ်သည် မြင့်မားသော တောင်ခြေရင်းတွင် ရပ်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသားပဲ"

လင်ချွမ်သည် စကားနှစ်ခွန်းကို ရေရွတ်လိုက်ပြီး ဓားနတ်ဘုရားနှင့် အခြားသူများကို နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်ခိုင်းရန် အချက်ပြလိုက်​၏။

ထို့နောက် သူသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ညာဘက်လက်ကို အပေါ်သို့ မြှောက်လိုက်ရာ ရေတွက်မရနိုင်သော အတွင်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လေထဲတွင် ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက်အဖြစ် ပုံပေါ်လာသည်။

လင်းချွမ်းသည် ဓားရိုးကို မြဲမြံစွာဆုပ်ကိုင်ကာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီးနောက် ရှိသမျှခွန်အားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်တော့​၏။

လေထုကို ဖြတ်တောက်သွားသော ဓားသံမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အသံလှိုင်းများသည် တားဆီး၍မရသော အင်အားဖြင့် လင်ချွမ်ရပ်နေသော နေရာမှ အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွား​၏။

ခန်းမအတွင်းရှိ အချိန်ကြာမြင့်မှုကြောင့် ဟောင်းနွမ်းပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေသော မီးအိမ်အကြွင်းအကျန်များသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားအောက်တွင် နောက်ဆုံး၌ ပြိုလဲသွားခဲ့သည်။

၎င်းတို့သည် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တိုက်ခိုက်မှု မကျရောက်မီ ဖြစ်ပေါ်လာသော နောက်ဆက်တွဲ ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများကပင် ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းနေလျှင် တိုက်ခိုက်မှုသည် တည့်တည့်ထိမှန်ပါက မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းမည်ကို မြင်ယောင်ကြည့်နိုင်သည်။

သို့သော် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ လင်ချွမ်​၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ထိရောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားသည် အစီအရင်သို့ ရိုက်ခတ်လိုက်သည်နှင့် အစီအရင်၏ ကြေးနီရောင်အခြေခံမှ ပြာလဲ့လဲ့ညိုရောင်အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ထိုအလင်း၏ ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် ဓားသွား၌ ပါရှိသော စွမ်းအားများသည် လုံးဝပျက်စီးသွားပြီး လေထုထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားများသည် အစီအမံ​၏ အဓိကဗဟိုကို လှုပ်ခါနိုင်ရန် လုံးဝ မလုံလောက်ခဲ့ပေ။

သတ္တုချင်း ထိခတ်သံမျှသာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့​၏။

အရိုးစု၏ မျက်လုံးထဲတွင် အားငယ်ရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ရှင်းလင်းနေသည်မှာ သူသည် ခုနက လင်ချွမ်​၏ တိုက်ခိုက်မှုအပေါ် မျှော်လင့်ချက် မြင့်မားခဲ့သော်လည်း ရလဒ်က စိတ်ကျေနပ်စရာ မဖြစ်ခဲ့ပေ။

သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များနှင့် ဆန့်ကျင်စွာပင် လင်ချွမ်သည် စိတ်မပျက်သွားခဲ့ပေ။

သူ၏ ယခင်တိုက်ခိုက်မှုသည် အထင်ကြီးစရာကောင်းပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူ၏ အစွမ်းကုန်ကို မသုံးရသေးသလို မည်သည့် သိုင်းပညာကိုမျှလည်း အသုံးမပြုရသေးပေ။

သူသည် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုအနေဖြင့် အတွင်းအားကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းသာ။

ယခုအခါ ဤအစီအမံသည် အင်အားကို မည်သို့ လွှဲဖယ်ပေးသည်ကို သိရှိသွားပြီဖြစ်၍ နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုသည် အစစ်အမှန် စမ်းသပ်မှု ဖြစ်လာပေမည်။

သို့သော် ၎င်းမတိုင်မီ အကျိုးအမြတ်များကို တတ်နိုင်သမျှ များများရယူရန် လိုအပ်သေးသည်။

ထိုသို့တွေးတောရင်း လင်ချွမ်သည် အရိုးစုကို တစ်ဝက်ပြုံးလျက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီအစီအမံက ဖျက်ရခက်တယ်၊ တခြား အလဲအလှယ်ပစ္စည်း တွေ ထပ်တိုးကြရအောင်"

အရိုးစုမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် အနည်းငယ် စိတ်ဆိုးသွားသည်။

"မင်း ဘာထပ်လိုချင်သေးတာလဲ"

"မင်းပြောခဲ့တဲ့ ကျူယွမ်အကြောင်း သတင်းအချက်အလက်တွေ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အရိုးစုသည် နောက်ဆုံး၌ သက်ပြင်းချနိုင်သွား​၏။

သူသည် ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီးမှ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ကျူယွမ်က အဲဒီဂိုဏ်းတွေလို မဟုတ်ဘူး၊ မိသားစုတစ်ခုအပေါ်မှာ အခြေခံထားတာ"

"ကျူယွမ်ကို ဝင်ရောက်တဲ့သူတိုင်းဟာ သိုင်းလောကမှာ အင်အားကြီးမားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေချည်းပဲ"

"တစ်ဖက်ကကြည့်ရင် ဒါကို အလွန်အင်အားတောင့်တင်းတဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့လို့လည်း ဖော်ပြလို့ရတယ်"

"အချိန်ဘယ်လောက် ကုန်ဆုံးသွားပြီလဲဆိုတာ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါဒီထဲကို စရောက်တုန်းက သိုင်းလောကမှာ အင်အားကြီးတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေ အများကြီးရှိတယ်၊ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံနဲ့ သိုင်းပညာရပ်တွေ ထွန်းကားခဲ့တဲ့ အချိန်ပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ ဒီလိုအခြေအနေမှာတောင် ဘယ်အင်အားစုကမှ ကျူယွမ်ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို မလှုပ်ခါနိုင်ခဲ့ဘူး..."

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာ ရှင်းပြပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် ဤအဖွဲ့အစည်းအကြောင်းကို အတန်အသင့် နားလည်သွားသည်။

သို့သော် ဤအရာက မေးခွန်းများစွာကိုသာ ပိုမိုဖြစ်ပေါ်စေခဲ့​၏။

ယခင်က ခံစားခဲ့ရသော အရှိန်အဝါနှင့် ဝိညာဉ်နယ်ပယ်မှ ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားများအရ သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ ဤကောင်သည် အပိတ်ခံရခြင်းမပြုမီက သိုင်းဧကရာဇ် အဆင့်တွင် ရှိခဲ့သင့်သည်။

ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ပြောရလျှင် သူသည် အနည်းဆုံး အသက်ရာဂဏန်းအချို့ ရှိနေသင့်သည်။

နောက်နှစ်ပေါင်း ရာချီအတွင်း မင်းဆက်များ ပြောင်းလဲသွားစေကာမူ သိုင်းလောက၏ ပုံပြင်များသည် ပျောက်ကွယ်မသွားသင့်ပေ။

သို့သော် သူရော၊ ဓားနတ်ဘုရားနှင့် အခြားသူများပါ ဤအင်အားစုအကြောင်း တစ်ခါမျှ မကြားဖူးကြချေ။

မျက်မြင်တွေ့ရှိရသည်ထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသည့် အရာများရှိနေမည်ကို သူစိုးရိမ်မိသည်။

သိုင်းဧကရာဇ်အဆင့်တွင် လောက၌ ပြိုင်ဘက်ရှာရန် ခက်ခဲလှ​၏။

သို့သော် အရိုးစု၏ ယခင်စကားအရ ကျူယွမ်အတွင်း၌ သူကဲ့သို့ ငယ်ရွယ်သော သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ဦး ရှိနေခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။

ထိုနည်းတူစွာပင် သိုင်းဧကရာဇ်အဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူများလည်း ရှိနေသင့်သည်။

သို့သော် ထိုသို့သော အင်အားစုများသည် နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးခြင်း သို့မဟုတ် လူသူမနီးရာသို့ ဆုတ်ခွာသွားခြင်းများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

မည်သူနှင့် မည်သည့်အင်အားစုများက ယခုအခြေအနေကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သနည်း။

ထိုသို့တွေးရင်း လင်ချွမ်သည် နတ်ဘုရားများကို ဆင့်ခေါ်စဉ်က တွေ့ကြုံခဲ့ရသော လူများကို ပြန်လည်သတိရမိပြီး သူ၏ စိုးရိမ်စိတ်မှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

သူသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ဤအရာများကို တွေးတောခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မဟာ ကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုးကျင့်စဉ် ကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်လိုက်​၏။

ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခုသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရေတွက်မရနိုင်သော အတွင်းအားစီးကြောင်းများသည် သူ၏ သွေးကြောများအတွင်း မြစ်ကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ လျှံတက်လာကာ ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ ပွင့်ထွက်လာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လင်ချွမ်​၏ စွမ်းအင်နှင့် စိတ်ဓာတ်သည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ခန်းမအတွင်းသို့ အသက်ရှူရကျပ်သော ဖိအားတစ်ခု ကျရောက်လာသည်။

တလက်လက်တောက်ပသော အလင်းတန်းများ သို့မဟုတ် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အသံကြီးများ မရှိခဲ့ပေ။

ယခုအချိန်တွင် လင်ချွမ်သည် ခွန်အားများကို စုစည်းထားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုကို ပြုလုပ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် အတွင်းအားကို ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုအဖြစ် မစုစည်းခဲ့သလို ထူးခြားသော ပုံရိပ်ယောင်များကိုလည်း မဖော်ပြခဲ့ပေ။

ယင်းအစား သူသည် ခုနက စုစည်းထားသမျှ စွမ်းအားအားလုံးကို သူ၏ ညာလက်တွင် စုစည်းလိုက်ပြီးနောက် အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ခန်းမအတွင်း ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် စူးရှသော အသံတစ်ခု ချက်ချင်း ပြန့်နှံ့သွားသည်။

ဓားနတ်ဘုရားနှင့် သူ၏အဖော်များက အစွမ်းကုန် တန်ပြန်ခုခံပြီးနောက်မှသာ သူတို့၏ နားစည်များ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရရှိခြင်းမှ ကင်းဝေးခဲ့​၏။

အရိုးစုအတွက်မူ သူသည် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှု ကြောင့် ထိခိုက်မှုမရှိခဲ့ပေ။

အသံလှိုင်းများသည် ပြန့်နှံ့သွားပြီးနောက် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် အစီအမံ ကွဲအက်သွားသံမှာ အလွန်ပင် ရှင်းလင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အရိုးစုသည် ခေတ္တမျှ တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် လှုပ်ရှားလာခဲ့​၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကွင်းဆက်များသည် မည်သည့်တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကိုမျှ မဖြစ်ပေါ်စေဘဲ ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

"ဟားဟားဟား....ငါနောက်ဆုံးတော့၊ နောက်ဆုံးတော့ လွတ်မြောက်ပြီ"

လင်ချွမ်သည် အရိုးစု၏ ကျယ်လောင်သော ရယ်သံကို လွှတ်ထားရင်း တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေခဲ့သော်လည်း တိုက်ပွဲအတွက် လျှို့ဝှက်စွာ ပြင်ဆင်ထားသည်။

မကြာမီ အရိုးစု၏ ရယ်သံများ ရပ်တန့်သွားသည်။

သူသည် ခေါင်းကိုလှည့်၍ လင်ချွမ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်​၏။

"ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ငါ့ရဲ့ ကတိကို ငါတည်သင့်တယ် ထင်လား"

အခန်း ၁၇၀ - အစွမ်းထက်သော အရိုးစု

"ငါ့ကတိကို ငါတည်သင့်တယ် ထင်လား"

"အေးလေ.. ဘယ်သူကမှ ကိုယ့်ကြွေးမြီကို ပြန်မဆပ်ဘဲ နေဖို့ ကြံစည်နေတာ မဟုတ်ဘူးမလား"

"တကယ်ပဲလား...တကယ်ကြီးလား"

လင်ချွမ်မျှော်လင့်ထားသလိုမျိုး တစ်ဖက်လူက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခြင်း မရှိဘဲ ထူးဆန်းသော စကားလုံးများကိုသာ တုံ့ပြန်ပြောဆိုလာသည်။

ထိုစကားလုံးများသည် မေးခွန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း ထိုခိုက်အတန့်တွင် အရိုးစုသည် တစ်စုံတစ်ခုကို စော်ကားခံလိုက်ရသလို ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရ​၏။

လင်ချွမ်​၏ မပွင့်တပွင့် အပြုံးကို မြင်သောအခါ အရိုးစုသည် ခေါင်းကိုစောင်းပြီး အသက်ရှူထုတ်လိုက်ရာ အဖြူရောင် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်း သိလား"

"ငါ အနုကြမ်းစီး (ခြိမ်းခြောက်) ခံရတာ ဘယ်နှနှစ်ရှိပြီလဲဆိုတာ ငါတောင် မမှတ်မိတော့ဘူး"

"ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာ မင်းက ပထမဆုံးပဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်ချွမ်က အားရပါးရ ရယ်မောပြီး မညှာမတာပင် ပြန်လည် သရော်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တာပေါ့၊ ခင်ဗျား ဒီမှာ ပိတ်မိနေတာ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီကိုး"

"ဒါနဲ့ စကားမစပ်၊ အမွေအနှစ်ကို ဘယ်တော့ ပေးမှာလဲ"

"ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာတော့ ထပ်မစောင့်ခိုင်းဘူးမလား"

ထိုသို့ပြောလိုက်သောအခါ အရိုးစုသည် လင်ချွမ်နှင့် ဆက်လက် အငြင်းပွားရန် ပျင်းရိသွားပုံရ​၏။

၎င်းက သူ​၏ ဦးခေါင်းကို ညွှန်ပြလျက် လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်မှာ...

"ဒါက ဒီမှာပဲ ရှိတယ်"

"မင်းသတ္တိရှိရင် လာယူလေ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းမှာ အဲဒီလို အခွင့်အရေးရှိမယ်လို့ ငါမထင်ဘူး"

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အရိုးစုသည် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

၎င်းပြန်လည် ပေါ်လာသောအခါ 'ဓားနတ်ဘုရား' နှင့် အခြားသူများ၏ အထက်သို့ ခုန်တက်ရောက်ရှိနေပြီ။

အေးစက်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်သွားပြီး လေထုထဲတွင် ဧရာမ အရိုးလက်ဝါးကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာကာ သူတို့ရှိရာသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

"ရှုး"

ဓားနတ်ဘုရားက အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ချက်ချင်း ရိုးယှက်လိုက်သည်။

နက်ရှိုင်းလှသော အတွင်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လူတိုင်းကို ကာကွယ်ရန် တောင်ငယ်လေးတစ်ခုသဏ္ဌာန် အရိပ်အယောင်တစ်ခုအဖြစ် လျင်မြန်စွာ စုစည်းသွား​၏။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ထိုတောင်ပုံရိပ်သည် အစိုင်အခဲဖြစ်သွားပြီး အားကောင်းသော အတွင်းအားများက ကာကွယ်ရေးကို ပိုမိုခိုင်မာစေရန် ဖြည့်တင်းပေးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ခန်းမတစ်ခုလုံး၌ နဂါးဟိန်းသံတစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး တောင်ကုန်း၏ ဗဟိုချက်မှ ရွှေရောင်ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့​၏။

ထိုဓားအလင်းသည် ရေကဲ့သို့ စီးဆင်းကာ လေထဲတွင် ဝဲလှည့်သွားပြီး နဂါးပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် စုစည်းကာ အရိုးစုကို ပြင်းထန်စွာ ကိုက်ခဲရန် ကြိုးစားတော့သည်။

ဆီးနှင်းများက ရေခဲပွင့်များအဖြစ် ခဲသွားပြီး လေထဲတွင် စုဝေးကာ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာချသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာသည်။

လေကို ခွဲထွက်သွားသော အသံ၊ နဂါးဟိန်းသံနှင့် လေးလံသော တောင်ကြီး၏ ဖိအားတို့သည် တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖော်ဆောင်လိုက်ကြ​၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အရိုးလက်ဝါးကြီးသည် တောင်ငယ်လေးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ဘုန်း"

မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ အသံသည် ခန်းမအတွင်း ဟိန်းထွက်သွားပြီး တောင်ငယ်၏ မျက်နှာပြင်သည် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ အက်ကြောင်းများစွာ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ခံစစ်သည် အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ အချိန်မရွေး ပြိုလဲတော့မည့်အတိုင်းပင်။

ဓားနတ်ဘုရား၏ မျက်နှာသည် နီရဲလာပြီး နဖူးပေါ်ရှိ သွေးကြောများမှာ မြေကြီးထဲမှ တီကောင်များကဲ့သို့ ထောင်ထွက်လာသကဲ့သို့။

အလွန်အမင်း ဖိအားပေးခံရသော်လည်း သူသည် ထိုဧရာမ အရိုးလက်ဝါးကြီးကို နောက်ဆုံးတွင် တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဓားအလင်းသည် အရိုးစု၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အောင်မြင်စွာ ထိမှန်သွားသည်။

"ဒေါင်"

သတ္တုချင်း ထိခိုက်မိသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယွဲ့ချင်းရို၏ လက်ထဲရှိ 'နဂါးဟိန်းဓား' မှာ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုကြောင့် တုန်ခါသွားသည်။

သူမ၏ လက်များ ထုံကျဉ်သွားပြီး လှပသော လက်နှစ်ဖက်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ရှနာနှစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အရိုးစု၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ ပြင်းထန်သော ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရရှိခဲ့ပေ။

ဓားဖြင့် ခုတ်လိုက်သော နေရာတွင် အဖြူရောင် အမှတ်အသားတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး မည်သည့် ထိခိုက်မှုမှ မရှိသလောက်ပင်။

ဤမျှလောက်ကြီးမားသော ခွန်အားကွာဟချက်သည် လူကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့စေရန် လုံလောက်လှသည်။

ဓားနတ်ဘုရားနှင့် အပေါင်းအပါများမှာ အံ့အားသင့်နေကြသော်လည်း တိုက်ခိုက်မှုကို မနည်း ခုခံနေရစဉ်တွင် အရိုးစု၏ မျက်နှာပေါ်၌လည်း တည်ကြည်လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အကျဉ်းချခံထားရပြီး ဝိညာဉ်နယ်ပယ် ပင် ပျောက်ကွယ်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၍ ယခင်စွမ်းအား၏ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သော်လည်း ယခုလက်ဝါးရိုက်ချက်မှာ ပြီးပြည့်စုံခြင်း၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ချဉ်းကပ်နိုင်သော စွမ်းအားရှိနေဆဲ။

သို့သော်လည်း သူ့ရှေ့ရှိ လူများမှာ ပထမအဆင့်အနည်းငယ်နှင့် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုမှာ ထိခိုက်မှု မရှိစေခဲ့ပေ။

ဤရလဒ်ကို သူလက်ခံနိုင်ရန် အလွန်ခက်ခဲနေသည်။

ထိုစဉ် အရိုးစု၏ နားထဲသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသော အေးစက်ထက်မြက်သည့် အသံကြောင့် သူ ဘာမှ စဉ်းစားချိန် မရလိုက်တော့ပေ။

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါ့ကို ယဉ်ကျေးမှုမရှိဘူးလို့ အပြစ်မတင်နဲ့တော့"

အသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် အရိုးစုမှာ တစ်နေရာတည်းတွင် တောင့်တင်းသွားပြီး သူမြင်ရသမျှ အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤနေရာသည် ခန်းမကြီး မဟုတ်တော့သလို၊ မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော ဓားနတ်ဘုရား လင်ယန်ရွှယ် နှင့် အခြားသူများလည်း မရှိတော့ပေ။

ဤသည်မှာ လုံးဝခြားနားသော နယ်ပယ်တစ်ခု။

စွမ်းအားဖြည့်တင်းရန် မည်သည့်အရာမှ မရှိဘဲ အရာအားလုံးက သူ့အပေါ် အစွမ်းကုန် ဖိအားပေးနေသည်။

ဟင်းလင်းပြင်သည် သူ့ကို အသားပြားဖြစ်အောင် ဖိသိပ်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ရှိပြီး၊ ဝိညာဉ်မှာလည်း မမြင်ရသော အားတစ်ခုဖြင့် အရိုက်ခံနေရသကဲ့သို့ နာကျင်နေသည်။

ဤခိုက်အတန့်တွင် အရာရာတိုင်းသည် သူ့ရန်သူ ဖြစ်သွား​၏။

နယ်ပယ် ပွင့်သွားပြီ။

အကယ်၍ ဤအရိုးစုသည် သိုင်းဧကရာဇ်အဆင့်ရှိသော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး မဟုတ်ခဲ့ပါက လင်ချွမ် သူ၏ နယ်ပယ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူသည် သေဆုံးသွားလောက်ပြီ။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည်လည်း တူညီသောအဆင့်ရှိ ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့် နယ်ပယ်၏ စွမ်းအားသည် သူ့ကို ကန့်သတ်ထားနိုင်ပြီး နှိပ်ကွပ်ထားနိုင်ရုံသာ ရှိကာ တိုက်ရိုက် မသတ်နိုင်ပေ။

ဝိညာဉ်အဆင့် တိုက်ခိုက်မှုများမှာလည်း သူ့ကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်ရုံသာ ရှိပြီး ပြဿနာကို ချက်ချင်း မဖြေရှင်းနိုင်ပေ။

သို့သော် ပညာရှင်များကြား တိုက်ပွဲတွင် တစ်စက္ကန့်သည်ပင် အလွန်အရေးကြီးသည်။

ထိုခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားမှုသည် လူတိုင်းအတွက် အခြေအနေကို ပြောင်းလဲရန် လုံလောက်သော အချိန်ပင်။

ဓားနတ်ဘုရားနှင့် အပေါင်းအပါများသည် တည်နေရာကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလိုက်ကြပြီး လင်ချွမ် ပစ်ပေးလိုက်သော ရွှေရောင်ပုံဆောင်ခဲ ကွင်းကို ဖမ်းယူလိုက်ကြသည်။

အဖြူရောင် အလင်းဒိုင်းတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး ဓားနတ်ဘုရားနှင့် အခြားသူများကို ဖုံးကွယ်ပေးလိုက်သည်။

လင်ချွမ်သည်လည်း မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရိုးစု၏ ဘေးပတ်လည်တွင် ချက်ချင်း ပြန်ပေါ်လာသည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် မရေမတွက်နိုင်သော ဓားရိပ်များ ပေါ်လာပြီး လေထဲတွင် ထူးခြားသော တောက်ပမှုများဖြင့် ဝန်းရံသွား​၏။

ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် ဧရာမ ဓားစွမ်းအင်အဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားပြီး အရိုးစုဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းသွားတော့သည်။

......

"ငါ့မှာ ပေးစရာ အရေးကြီးတဲ့ သတင်းအချက်အလက် ရှိတယ်"

မင်မင်းဆက် နယ်မြေ၏ အရှေ့တောင်ဘက်၊ ကမ်းရိုးတန်းမြို့ဖြစ်သော ပင်းယွိ ရှိ စစ်စခန်းတစ်ခု။

သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသော စစ်သားတစ်ဦးသည် မြင်းပေါ်တွင် မှောက်လျက် စစ်စခန်းဆီသို့ အပြင်းနှင်လာသည်။

လူမရောက်မီ အသံက အရင်ရောက်လာခြင်း။

ထိုစိုးရိမ်တကြီးနှင့် အားနည်းနေသော အသံကို ကြားသောအခါ စခန်းတာဝန်ခံ ဗိုလ်မှူးသည် ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်သည်။

မကြာမီတွင် သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် စစ်သားကို စခန်းထဲသို့ သယ်ဆောင်သွားပြီး ကုသရန် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ဆရာဝန်ထံ အပ်နှံလိုက်သည်။

ဗိုလ်ကြီးသည် သက်ဆိုင်ရာ လျှို့ဝှက်စာကို ယူဆောင်ကာ ပင်မစခန်းသို့ အပြေးသွားခဲ့သည်။

တဲကြီးအတွင်းတွင် စင်တီမီတာ ၂၀ ခန့် ရှည်သော ဆံပင်ရှိသည့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ကော်ဇောပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေ​၏။

သူ၏ မျက်လုံးများသည် ရှေ့ရှိ စစ်တုရင်ခုံပေါ်တွင် စူးစိုက်နေပြီး အတွေးနက်နေသကဲ့သို့ မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်။

ရုတ်တရက်၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကောင်းမွန်သော အကြံတစ်ခု ရလာသည်။

သူသည် အဖိုးအိုကို အောင်နိုင်သူကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး စစ်တုရင် နယ်ရုပ်တစ်ခုကို မ ယူကာ ရွေ့လိုက်သည်။

ထိုခိုက်အတန့်မှာပင် စခန်းလုံခြုံရေး တာဝန်ခံ ဗိုလ်မှူးသည် တဲတံခါးကို ဖွင့်ကာ အထဲသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်လာသည်။

"ဗိုလ်ချုပ်...အရှေ့တရုတ်ပင်လယ်မှာ ငါးဖမ်းသင်္ဘော သုံးစင်း ပင်လယ်ဓားပြတွေနဲ့ တိုးခဲ့ပါတယ်"

"ရေကူးကျွမ်းကျင်တဲ့ တံငါသည် တစ်ယောက်ပဲ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး ကျန်တဲ့ သင်္ဘောပေါ်က လူအားလုံး အသတ်ခံလိုက်ရပါတယ်"

"လင်ဟိုင်က ကင်းထောက်တွေရဲ့ အဆိုအရ အဲဒီပင်လယ်ဓားပြတွေဟာ ရုပ်ဖျက်ထားပုံရပြီး တကယ်တော့ သူတို့အားလုံးဟာ ဒုံရင် လူမျိုးတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် ဂျပန်ပင်လယ်ဓားပြတွေ ဖြစ်ရပါမယ်"

"သတင်းလာပို့တဲ့ စစ်သားတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပြီး သူ့ကို စစ်ဆေးရုံကို ပို့ထားပါတယ်"

လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် လျှို့ဝှက်စာကို ကိုယ်တိုင် ဖတ်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာတွင် ဝေခွဲမရသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာခဲ့​၏။

နောက်ဆုံးတွင် သူ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ထပ်ပြီး စုံစမ်းကြည့်ဦး"