အခန်း (၁၇၁-၁၇၂)

အခန်း ၁၇၁ - ထိုပုဂ္ဂိုလ်

"သမုဒ္ဒရာ တစ္ဆေအရိပ်"

အရေးကြုံလာသည့် ထိုခဏ၌ အရိုးစုသည် နယ်ပယ်၏ ချုပ်နှောင်မှုမှ နောက်ဆုံးတွင် ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး အသံအိုးမရှိသော ၎င်း၏အရိုးစုကိုယ်ထည်မှ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အသံမြည်ဟည်းသွားသည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်သည် အလင်းများတောက်ပလာသည်။

မရေတွက်နိုင်သော မှောင်မိုက်သည့်အရိပ်များက အရိုးမျက်နှာပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး တုန်ခါသွားစေသော ထိမှန်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့​၏။

ထို့နောက် ထိုအရိပ်များသည် ရုတ်တရက် ထိန်းချုပ်မှုမှ လွတ်မြောက်သွားကာ ကလဲ့စားချေလိုသော ဝိညာဉ်များကဲ့သို့ အရေအတွက်မနည်းသော အရိပ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လင်ချွမ်ထံသို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

"ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း..."

နားကွဲမတတ် အသံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားအရိပ်များစွာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဓားကြီးသည် အချိန်မရွေး ကြေမွသွားနိုင်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေလျက်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ သူ့ထံ၌သာ အလုံးစုံ ရောက်ရှိနေစဉ် လင်ချွမ်​၏ ပုံရိပ်မှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဒုက္ခပဲ၊ ဒါက ပုံရိပ်ယောင်ပဲ"

ပြဿနာကို နောက်ဆုံး၌ သတိပြုမိသွားသော အရိုးစုသည် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားသည်။

၎င်းသည် သတိပြုမိရန် အနည်းငယ် နှေးကွေးခဲ့သော်လည်း ရင်ဆိုင်နေရသော အန္တရာယ်ကိုမူ သိရှိနားလည်ပြီးသားပင်။

ရှေ့တွင်ရှိနေသော ပုံရိပ်မှာ လင်ချွမ်​၏ အလွန်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် ပုံရိပ်ယောင်သာဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ် အစစ်အမှန်မဟုတ်ပေ။

သို့ဆိုလျှင် ထိုအချိန်အတောအတွင်း လင်းချွမ်း ဘာလုပ်နေသနည်း။

ထိုအတွေး ဝင်လာရုံရှိသေး၊ ၎င်း၏ရှေ့တွင် အလင်းတစ်ချက် လက်သွားသည်။

ထို့နောက် အတွင်းအားများဖြင့် အပြည့်အဝ ဖွဲ့စည်းထားသော ကြီးမား၍ ကြည်လင်သည့် လက်သီးပုံသဏ္ဌာန် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"စစ်မှန်သော သံမဏိယွမ် လက်သီး"

"ဖောက်"

နေ့စဉ် စနစ်ဝင်ခြင်းမှ သူရရှိထားသော အဆင့်မြင့် ကိုယ်ခံပညာ နည်းစနစ်များသည် တစ်ခဏအတွင်း ရောက်ရှိလာပြီး အရိုးစု၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိလေသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ အားနည်းနေခဲ့သော ရင်ညွန့်ရိုးသည် ကျိုးအက်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လက်သီးချက်များစွာဖြင့် တရစပ် အထိုးခံလိုက်ရတော့​၏။

ခန်းမဆောင်ကြီးမှာ ပြိုကျနေပြီး မြေပြင်မှာလည်း တုန်ခါနေသည်။

ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စက်ဝိုင်းပုံစံ လှိုင်းလုံးကြီးမှာ ဆက်လက် ပြန့်နှံ့သွားပြီး ခန်းမဆောင်၏ နံရံများကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လျက် အပျက်အစီးများ ကြေမွကာ မြေကြီးနှင့် ကျောက်တုံးများ ပြုတ်ကျကုန်ပြီး ဖုန်မှုန့်များမှာလည်း အဆက်မပြတ် လွင့်စင်လာကာ လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းကို ကွယ်သွားစေသည်။

ဤအချိန်တွင် မည်သူမှ သတိပေးစရာမလိုဘဲ လင်ယန်ရွှယ် နှင့် အခြားသူများသည် ထွက်ပြေးရမည်မှန်း သိလိုက်ကြသည်။

ဓားနတ်ဘုရားက ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ယွဲ့ချင်ရို နှင့် အခြားနှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်မှာ...

"ချင်ရို၊ ငါ့ကို နဂါးဟိန်းသံဓားပေးခဲ့၊ မင်းတို့ အရင်သွားနှင့်ကြ"

လင်ယန်ရွှယ်က နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ ကြောက်လန့်တုန်ရီနေသော ရှန်ယွီ ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ဓားကို လုယူကာ ကမ်းပေးလိုက်​၏။

ထို့နောက် ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေသော ယွဲ့ချင်ရိုကို ကြည့်ပြီး ပြောသည်။

"ငါတို့ သွားသင့်ပြီ၊ ဒီမှာ ငါတို့ ဝင်ပါလို့မရဘူး၊ နေနေရင် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ယွဲ့ချင်ရိုက မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော်လည်း ရှေ့တွင်ဖြစ်နေသော တိုက်ပွဲမှာ သူမ ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် အဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေမှန်း သိသဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ သူတို့နှစ်ဦးနှင့်အတူ အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားရတော့​၏။

နဂါးဟိန်းသံဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဓားနတ်ဘုရားသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး ခြေလှမ်းကို ပြင်းထန်စွာနင်းကာ တိုက်ပွဲထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

သူသည် လေပေါ်တွင် ရှိနေစဉ်မှာပင် နဂါးဟိန်းသံမှာ ခန်းမတစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

နဂါးဟိန်းသံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဓားစွမ်းအင်မှာ ဆယ်မီတာခန့် ကြီးမားပြီး နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဓားစွမ်းအင်သည် မည်သည့်ပစ်မှတ်ကိုမျှ ပစ်မှတ်မထားပေ၊ အမှန်တကယ်တွင်လည်း ပစ်မှတ်ထားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဓားနတ်ဘုရားမှာ အထွတ်ထိပ်အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း ဤအရိုးစုမှာ တစ်ချိန်က သိုင်းဧကရာဇ်ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသောကြောင့်ပင်။

သူတို့ကြားမှ ကွာဟချက်ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရုံဖြင့် မကျော်ဖြတ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ဓားနတ်ဘုရားတွင် သူ့ကိုယ်ပိုင် အကြံဉာဏ် ရှိသည်။

ဓားစွမ်းအင်သည် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာ နေရာသို့ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ဓားနတ်ဘုရားသည် နဂါးဟိန်းသံဓား၏ လက်ကိုင်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ အားဖြင့် လှည့်လိုက်သည်။

"ပေါက်ကွဲစေ"

မူလက ခိုင်မာလှသော ဓားစွမ်းအင်မှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ၎င်း၏ ထိတ်လန့်ဖွယ် စွမ်းအားများက တစ်ခဏအတွင်း ပျံ့နှံ့သွား​၏။

ဤတိုက်ခိုက်မှုမှာ နှစ်ဖက်စလုံး ပျက်စီးသွားစေရန် ရည်ရွယ်ထားသည်မှာ သိသာလှသည်။

အရိုးစု၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းရာချီက ၎င်း၏ ခွန်အား အထွက်အထိပ်သို့ ရောက်နေချိန်ဆိုလျှင် သာမန် အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုမူ မတူတော့ချေ။

နှစ်ပေါင်းရာချီကြာ ဟောင်းနွမ်းလာပြီးနောက် ၎င်း၏ခွန်အားမှာ ယခင်ကထက် များစွာ လျော့နည်းသွားသည်။

ထို့အပြင် ၎င်းသည် လင်ချွမ်​၏ နယ်မြေအတွင်း၌ ရှိနေလျက်။

၎င်းတွင် အချို့သော ကန့်သတ်ချက်များကို ခုခံနိုင်ပြီး ခွန်အားကျဆင်းမှုကို လျှော့ချပေးနိုင်သည့် ထူးခြားသော နည်းစနစ်များ ရှိသော်လည်း၊ ဤကဲ့သို့ စွမ်းအားအပြောင်းအလဲများကြားတွင် ဓားနတ်ဘုရား၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် လျစ်လျူရှု၍မရသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့​၏။

ထို့အပြင် ရွှေရောင်ကြည်လင်သော လက်စွပ်၏ လျှို့ဝှက်စွမ်းအားကြောင့် ဤအရာအားလုံးကို အရိုးစု မသိလိုက်ဘဲ တိတ်တဆိတ် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း။

ထို့ကြောင့် ဝင်လာသော ဓားစွမ်းအင်ကို ရှောင်တိမ်းရန် နည်းလမ်းမရှိခဲ့ပေ။

"ဒိုင်း"

တိုက်ခိုက်မှု၏ အင်အားကို ထိန်းထားရန် ဓားစွမ်းအင် ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်ပွားသည့် ဧရိယာမှာ မကြီးမားဘဲ ဆယ်မီတာခန့်သာ ရှိ​၏။

သို့သော် ခန်းမဆောင်ကြီးမှာ အလွန်ဟောင်းနွမ်းနေပြီဖြစ်ရာ ထိုကဲ့သို့ ပျက်စီးမှုကို မခံနိုင်တော့ပေ။

ထို့ကြောင့် ဓားနတ်ဘုရား၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြိုကျမှုနှင့် ဖုန်မှုန့်မုန်တိုင်းမှာ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်သွားသည်။

ခဏတာအတွင်း လင်ချွမ်နှင့် အရိုးစု နှစ်ဦးစလုံးမှာ မီးခိုးနှင့် ဖုန်မှုန့်များကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ မကြာမီ မီးခိုးများ လွင့်စင်သွားသောအခါ တောက်ပနေသော စက်လုံးပုံသဏ္ဌာန် အရာဝတ္ထုနှစ်ခုမှာ ၎င်းတို့၏ ပုံစံအစစ်အမှန်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြသလာသည်။

အလင်းတစ်ခုမှာ ခရမ်းရောင်သန်းနေပြီး မှောင်မိုက်သော အရောင်အသွေးဖြင့် တောက်ပနေသည်။

အခြားတစ်ခုမှာ အမည်းနှင့် အဖြူရောင်ဖြစ်ပြီး အနီးကပ်ကြည့်လျှင် ထိုက်ကျိ အမှတ်အသား ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရမည်။

ထိုအချိန်တွင် ထိုက်ကျိ သင်္ကေတသည် လည်ပတ်နေပြီး ယင်နှင့် ယန် ငါးတစ်စုံမှာ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေသည်။

တစ်ပတ်လည်တိုင်းတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော စွမ်းအားတစ်ခု တိတ်တဆိတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပေါက်ကွဲမှု၏ ကျန်ရှိသော အင်အားများကို တန်ပြန်ဖယ်ရှားပေးသည်။

ထို့ကြောင့် လင်ချွမ်သည် ဤတိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် လုံးဝ နီးပါး ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရရှိခဲ့ခြင်းပင်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အရိုးစုမှာ ပို၍ သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေ ရှိနေသည်။

အကာအကွယ် ဒိုင်းရှိသော်လည်း ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပထမဆုံး ပေါ်လာစဉ်ကကဲ့သို့ တောက်ပမှု မရှိတော့ပေ။

ယင်းအစား ရင်ညွန့်ရိုးမှ ပေါင်ရိုးအထိ များပြားလှသော အက်ကြောင်းများ ပေါ်နေသည်။

ဒဏ်ရာများမှာ ပြင်းထန်သည်ဟု ဆိုနိုင်​၏။

ထိုအက်ကြောင်းများ၏ အပေါ်တွင် မီးလောင်ကျွမ်းထားသော အမည်းကွက်များ ရှိနေပြီး ယင်းမှာ ဓားနတ်ဘုရား၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အမှတ်အသားများ ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

လင်ချွမ်က ထိုက်ကျိကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ ဆက်လုပ်ကြမလား"

"ထိုက်ကျိ....မင်းက ဝူတန်ကလား"

အရိုးစုမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ မာန်တက်မှုများ ပျောက်ဆုံးနေပြီး ၎င်း၏အသံမှာ တုန်ရီနေလျက်။

ဝူတန်အကြောင်းကို ပြောလိုက်သောအခါ ၎င်း၏ မျက်လုံးပေါက်များအတွင်းရှိ အပြာရောင်မီးတောက်များမှာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေသကဲ့သို့ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။

ဤတွေ့ရှိချက်မှာ လင်ချွမ်ကို တော်တော်လေး အံ့အားသင့်စေ​၏။

ဝူတန်​၏ ခွန်အားမှာ ကိုယ်ခံပညာလောကတွင် မနည်းသော်လည်း မိမိမှလွဲ၍ အခြား အားအကောင်းဆုံးသူမှာ ယင်ဟွိုက်ယွီသာ။

အားအကောင်းဆုံး အဖွဲ့ဝင်မှာ ပထမအဆင့် သာရှိသော ဂိုဏ်းတစ်ခုသည် ယခင်က သိုင်းဧကရာဇ် တစ်ဦးအား ဤမျှ ကြောက်ရွံ့စေရန် ထိုက်တန်သလော။

လင်ချွမ် ထပ်မံ မစဉ်းစားနိုင်ခင်မှာပင် အရိုးစုက တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ဝူတန်က ဖြစ်နေတာပဲ"

"မင်း ဒီလောက် သန်မာနေတာ မဆန်းပါဘူး"

"မင်း ထိုပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံထားတာ ဖြစ်ရမယ်"

"ဒါတောင်မှ ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ မထင်နဲ့၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရရှိထားလို့ပဲ"

"ဟင်...ဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်လဲ"

အရိုးစုပြောသော 'ထိုပုဂ္ဂိုလ်' ၏ ဆက်ခံသူအဖြစ် ဟန်ဆောင်ရမည်လား မဆောင်ရမည်လား လင်ချွမ် မဆုံးဖြတ်ရသေးခင်မှာပင် အခြေအနေမှာ ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

မွန်းကျပ်စေသော ဖိအားတစ်ခု ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာပြီး အရိုးစု၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွား​၏။

ထိုအရိပ်မှာ လေးငါးမီတာခန့်သာ မြင့်သဖြင့် သိပ်မကြီးမားဟု ထင်ရသော်လည်း ၎င်းပေါ်လာသည့် ခဏ၌ ဝိညာဉ်အဆင့် စွမ်းအားများမှာ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လင်ချွမ်သည် မိမိထံသို့ စီးဝင်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပင်လယ်ကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

အခန်း ၁၇၂ - ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်ရပ်ဆန်း

ဤမျှ အတိုင်းအဆမရှိသော စိတ်ဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မည်သည့်သက်ရှိမဆို သေးငယ်သော ဖုန်မှုန့်တစ်စကဲ့သို့သာ။

၎င်းမှာ ထိုစဉ်က လင်ချွမ်ခံစားခဲ့ရသော ခံစားချက်ပင်။

သူသည် သမုဒ္ဒရာထဲ၌ လွင့်မျောနေသော လှေငယ်တစ်စင်းကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ဧရာမလှိုင်းလုံးကြီးများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရတော့မည့်အလား။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက မဖြစ်နိုင်တာ"

"သူက နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံရရှိထားတယ်ဆိုရင်တောင် ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ဒီလိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စွမ်းအားမျိုး ပိုင်ဆိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"အထူးသဖြင့် သူက ဒီလောက်ကြာကြာ အကျဉ်းကျခံထားရတာလေ"

"တကယ်လို့ သူ့မှာ ဒီလိုစွမ်းအားသာ တကယ်ရှိနေရင် သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့တင် ဒီနေရာကို ဖြိုဖျက်ပြီး လွတ်မြောက်သွားတာ ကြာပြီပေါ့"

"ဘာလို့ ငါ့ရဲ့အကူအညီကို လိုအပ်နေဦးမှာလဲ"

အသက်ဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော အရေးကြီးသည့်အချိန်တွင် လင်ချွမ်​၏ အတွေးအမြင်များမှာ ပိုမိုကြည်လင်လာပြီး စဉ်းစားဆင်ခြင်နိုင်စွမ်းမှာလည်း သိသိသာသာ မြန်ဆန်လာသည်။

သူသည် အဓိကအချက်ကို ချက်ချင်းဆိုသလို သဘောပေါက်သွားခဲ့​၏။

၎င်းမှာ... ဤစိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကြီးသည် 'ထင်ယောင်ထင်မှား ပုံရိပ်ယောင်' တစ်ခုသာ ဖြစ်ရမည်။

သို့မဟုတ်ပါက အလားတူ ကိုယ်ခံပညာ သို့မဟုတ် နည်းဗျူဟာတစ်ခုခု ဖြစ်ရမည်။

ဤယူဆချက်မှာ ရဲတင်းလွန်းသော်လည်း သေချာစဉ်းစားကြည့်လျှင် အလွန်ယုတ္တိရှိ​၏။

ထင်ယောင်ထင်မှား တိုက်ကွက်များ၏ သဘောတရားမှာ လက်တွေ့နှင့် အမြင်အာရုံကို ဝေဝါးသွားစေရန် ပြုလုပ်ခြင်းပင်။

အကယ်၍ ထိုသူသည် မိမိကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်သွားပြီ သို့မဟုတ် သေဆုံးသွားပြီဟု ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တကယ်ယုံကြည်သွားပါက ထိုတိုက်ကွက်သည် အသက်အန္တရာယ်အထိ ဖြစ်စေနိုင်သည်။

သူ စိတ်ကူးယဉ်လိုက်သည့်အတိုင်း လက်တွေ့ကမ္ဘာရှိ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း လုံးဝပြိုလဲသွားမည်။

သို့သော် ၎င်းသည် ထင်ယောင်ထင်မှားတစ်ခုသာ ဖြစ်နေသရွေ့ အရာအားလုံးမှာ အတုအယောင်များသာ ဖြစ်သဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် သို့မဟုတ် ထွက်ပြေးရန် မလိုအပ်ပေ။

ဤသည်ကို တွေးမိသည်နှင့် လင်ချွမ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုများကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်လိုက်ကာ ၎င်းကို အကောင်းဆုံး ခံစားကြည့်ရန် စိတ်ကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

၎င်းသည် ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်သည်မှာ သေချာသော်လည်း တကယ့်အစစ်အမှန်ကို မမြင်ဖူးဘဲနှင့် ဤကဲ့သို့ မြင်ကွင်းမျိုးကို မည်သို့ ဖန်တီးနိုင်မည်နည်း။

အကယ်၍ သူ ထင်သည်မှာ မမှားပါက ဤမြင်ကွင်းသည် ကျဆုံးသွားသော ထိုနတ်ဘုရား ချန်ထားရစ်ခဲ့သည့် အမွေအနှစ်ထဲမှ အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်ရမည်။

ယခုအခါ ဤအရိုးစုသည် တစ်စုံတစ်ခုသော နည်းလမ်းဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်ဓာတ်ခံစစ်ကို ဖြိုခွဲရန် ထိုမြင်ကွင်းကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ခြင်းပင်။

ဤနည်းလမ်းသည် အလွန်အစွမ်းထက်သကဲ့သို့ တစ်ဖက်တွင်လည်း အားနည်းချက် ရှိသည်။

တိုက်ခိုက်ခံရသူက ၎င်း၏ အနှစ်သာရအစစ်အမှန်ကို သိရှိသွားသည်နှင့် ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရုပ်ရှင်ကြည့်နေရသကဲ့သို့သာ ဖြစ်တော့သည်။

လင်ချွမ် အခုလုပ်လိုသည်မှာ ဤစစ်မှန်သော စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ကိုယ်တိုင်ခံစားပြီး အသိအမြင်သစ်များ ရယူရန်ပင်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင် စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကြီးသည် လင်ချွမ်​၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လိပ်တက်လာသည်။

၎င်းတို့မှာ အရာအားလုံးကို ဆုတ်ဖြဲပစ်နိုင်သည့် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်များကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ လင်ချွမ်ကို အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်မှု မရှိစေခဲ့ပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် လင်ချွမ်သည် ထင်ယောင်ထင်မှားထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိမြင်နေသည့် "တစ်ပိုင်းတစ်စ လက်တွေ့အခြေအနေ" ကြောင့် ဤတိုက်ကွက်အပေါ် နားလည်မှုအသစ်တစ်ခု ရရှိသွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားများ၊ အဆုံးမဲ့လှိုင်းလုံးများ၊ ကြီးမားသော ရိုက်ခတ်မှုများနှင့် အတိုင်းအဆမရှိသော ပင်လယ်ပြင်...

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဤအယူအဆဆိုင်ရာ ပုံရိပ်အားလုံးမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လှည့်ပတ်လာသည်။

သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိလိုက်ဘဲ လင်ချွမ်​၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မဟာကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုး ကျင့်စဉ်မှာ အလိုအလျောက် စတင်လည်ပတ်လာခဲ့​၏။

မရေတွက်နိုင်သော အတွင်းအားများမှာ လင်ချွမ်​၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် ဆေးကြောသန့်စင်ပေးနေသည်။

ချွေးပေါက်များမှတစ်ဆင့် အညစ်အကြေးများ စွန့်ထုတ်ခြင်း၊ ပင်ပန်းနေသော ကြွက်သားနှင့် အရိုးများ ပြန်လည်သန်စွမ်းလာခြင်းနှင့် ယခင်က မခံစားဖူးသော ကြည်လင်လန်းဆန်းမှုတို့မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လင်ချွမ်​၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် အရှိန်အဝါမှာလည်း ယခုအချိန်တွင် စတင်ပြောင်းလဲလာပြီး လှုပ်ခတ်မှုအချို့ ပြသလာသည်။

"သူက ထင်ယောင်ထင်မှားရဲ့ သက်ရောက်မှုကို လုံးဝမခံရတဲ့အပြင် ကျင့်စဉ်အဆင့်ပါ တက်လှမ်းနေတာလား"

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ဤသည်ကို အာရုံခံမိသောအခါ အရိုးစု၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့​၏။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းရာချီ၊ ဤနတ်ဘုရားပျက်စီးခြင်း အကြွင်းအကျန်များအတွင်း အကျဉ်းကျခံရမီကတည်းက သူ ဤကဲ့သို့ မခံစားခဲ့ရဖူးပေ။

သို့သော် ယခုအခါ ဤခံစားချက်မှာ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် စွဲထင်နေပြီး မည်မျှပင် ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားပါစေ ဖျောက်ဖျက်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ထိုခဏ၌ပင် အရိုးစုသည် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းရာချီက ဝူတန်မှ ပေါ်ထွက်ခဲ့သော ပါရမီရှင်ပင်လျှင် လင်ချွမ်နှင့် ယှဉ်လျှင် နိမ့်ကျနေပေလိမ့်မည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ကို ဒီလိုအသိဉာဏ်ပွင့်သွားအောင် ခွင့်ပြုလို့မဖြစ်ဘူး"

"တကယ်လို့ သူသာ ကျင့်စဉ်အဆင့် တက်လှမ်းအောင်မြင်သွားရင် ငါတော့ သွားပြီ"

ယုတ်မာသော အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အရိုးစု၏ မျက်လုံးအိမ်အတွင်းရှိ အပြာရောင်မီးတောက်များမှာ ဘောလုံးခန့်အရွယ်လောက် အထိ ရုတ်တရက် ကြီးထွားလာသည်။

၎င်းတို့သည် မျက်လုံးအိမ်များမှ လျှံထွက်လာပြီး ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် အရိုးစုတစ်ကိုယ်လုံး အပြာရောင်မီးတောက်များဖြင့် လောင်မြိုက်နေတော့​၏။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် မမျှော်လင့်ထားသော အခြားဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

"နဂါးဟိန်းသံ ကောင်းကင်ဓားချက်"

ကျယ်လောင်သော ဟစ်အော်သံနှင့်အတူ ရွှေရောင်ပုံဆောင်ခဲလက်စွပ်၏ ကာကွယ်ရေးဒိုင်းအတွင်းသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သော ဓားနတ်ဘုရား သည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားချက်တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဤတိုက်ကွက်မှာ ယခင်ကကဲ့သို့ ဟန်ရေးပြမှုများ မပါဝင်သလို ဓားစွမ်းအင် သို့မဟုတ် ရိပ်ယောင်များလည်း စုစည်းထားခြင်း မရှိပေ။

၎င်းမှာ ရိုးရှင်းသော အလင်းစက်တစ်ခုကဲ့သို့သာ မြင်ရသော်လည်း အရိုးစုအတွက်မူ အန္တရာယ်အငွေ့အသက်ကို ခံစားရစေသည်။

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် အရိုးစုသည် ပြင်ဆင်ထားသော တိုက်ကွက်အများစုကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို ထိုဓားချက်ကို ခုခံရန်အတွက်သာ အာရုံစိုက်လိုက်ရသည်။

"ဖျတ်"

အပြာရောင်မီးတောက်များက ဓားချက်ကို ဝါးမြိုလိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာလည်း လှုပ်ခတ်သွားကာ တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် မြင်ကွင်းများ ဝေဝါးသွားစေ​၏။

ဓားနတ်ဘုရားသည် အခြေအနေမကောင်းမှန်း သိသဖြင့် ချက်ချင်း ပြေးထွက်လာသည်။

သို့သော် သူ၏အရှိန်မှာ အရိုးစုထက် အနည်းငယ်နှေးနေသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ကူညီရန် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။

အပြာရောင်မီးတောက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော အရိုးစု ချဉ်းကပ်လာချိန်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းကာ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသော လင်ချွမ်သည် အန္တရာယ်ကို ရုတ်တရက် အာရုံခံမိသွားသည်။

သူသည် မျက်လုံးများကို ချက်ချင်းဖွင့်လိုက်ပြီး 'ရှစ်ကွက်ညီ နဂါးကူးလက်ဝါး' သိုင်းကွက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကာ မရေတွက်နိုင်သော လက်ဝါးရိပ်များကို မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

လက်ဝါးရိုက်ချက်များမှ ထွက်ပေါ်လာသော လေတိုးသံများမှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပြိုကျနေသော ခန်းမအတွင်း၌ အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

လင်ချွမ်သည် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားရင်း ထောင့်ပေါင်းစုံမှ လက်ဝါးရိုက်ချက်များကို အဆက်မပြတ် ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ထိမှန်သံများ တဖျတ်ဖျတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့​၏။

တိုက်ပွဲအတွင်း လင်ချွမ်​၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်လာပြီး သူ၏ တိုက်စစ်စွမ်းအားမှာလည်း လိုက်လျောညီထွေစွာ အားနည်းလာသည်။

ဓားနတ်ဘုရားက ကူညီပေးနေသော်လည်း သူတို့၏ အသာစီးရမှုမှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားလို့ မဖြစ်ဘူး"

"ကျင့်စဉ်အဆင့် လှုပ်ခတ်နေတာကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ်"

ဤသည်ကို တွေးမိပြီး လင်ချွမ်သည် အယောင်ပြတိုက်ကွက်တစ်ခုကို သုံးကာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။

လေပေါ်တွင် ရှိနေစဉ်မှာပင် သူသည် မဟာကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုး ကျင့်စဉ် လည်ပတ်မှုကို အတင်းအကျပ် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး 'ရေခဲနှလုံးသားကျင့်စဉ်' သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

"ကြည်လင်သော နှလုံးသားသည် ကောင်းကင်ပြိုသော်လည်း မလှုပ်ခတ်"

"အရာခပ်သိမ်း ပြောင်းလဲသော်လည်း တည်ငြိမ်သောစိတ်ဖြင့် မြဲမြံစွာ ရပ်တည်အံ့"

ချက်ချင်းပင် လင်ချွမ်သည် မန္တန်လေးကြောင်းကို ရွတ်ဆိုလိုက်ပြီး ရေခဲနှလုံးသားကျင့်စဉ်ကို ပြင်းထန်စွာ စတင်လည်ပတ်​၏။

ထိုစဉ် ကျင့်စဉ်မှာ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ လည်ချောင်းထဲမှ သွေးတစ်လုတ် တက်လာသည်။

ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက လင်ချွမ်သည် ဒဏ်ရာရခဲလှသည်။

ယခုအခါ ကျင့်စဉ်​၏ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကြောင့် သွေးနှင့် အသက်ရှူစွမ်းအားများ ပြောင်းပြန်စီးဆင်းကာ အလွန်နေရခက်သော်လည်း သူ၏ အသက်ရှူသံမှာ ချက်ချင်းတည်ငြိမ်သွားပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ လွင့်မျောနေသော ခံစားချက်မျိုး မရှိတော့ပေ။

"ဟူး..."

လင်ချွမ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အလွန်အစွမ်းထက်သော ကျင့်စဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းသည် အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်သောအရာ မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရ​၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အရှိန်အဝါ လှုပ်ခတ်မှုမှာ ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ယခုအခါ ဤကောင်ကို ရှင်းရမည့်အချိန် ရောက်ပြီပင်။