အခန်း (၁၈၁-၁၈၂)

အခန်း ၁၈၁ - ချင်ရုံ

သင်္ဘောကုန်းပတ်လမ်းပေါ်တွင် စစ်သည်တော်များမှာ စစ်ကြောင်းလိုက် စီတန်းလျက် တိုက်ပွဲအတွက် အသင့်ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

လေးမြားများ လက်နက်စွဲကိုင်ကာ ဓားရှည်ကြီးများကိုယ်စီဖြင့် သူတို့ထံမှ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး အချိန်မရွေး ရန်သူ့သင်္ဘောပေါ်သို့ ခုန်တက်စီးနင်းရန် အသင့်အနေအထားရှိနေကြသည်။

စစ်ကြောင်း၏ အရှေ့ဆုံးတွင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားနှစ်ဦးသည် သင်္ဘောဦး၌ ရပ်ကာ အဝေးသို့ မျှော်ကြည့်ရင်း စကားပြောနေကြ​၏။

တစ်ယောက်မှာ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိုးရိမ်ရိပ်များဖြင့် တုံ့ဆိုင်းစွာ မေးလိုက်၏။

"အစ်ကို ချင်ရုံ၊ ဒါက အရမ်းစွန့်စားရာ မကျဘူးလား"

"ဟိုမှာ ပင်လယ်ဓားပြသင်္ဘောတင်မကဘူး၊ မင်မင်းဆက်က ကုန်သည်သင်္ဘောလည်း ရှိနေတာ"

"သူတို့က သတိပေးချက်ကို လျစ်လျူရှုပြီး ကိုယ့်ဘာသာ ရွက်လွှင့်သွားတာ မှန်ပေမဲ့၊ အခုလို သူတို့ကိုပါ နှစ်ပစ်လိုက်တာက... မသိမ်မွေ့ရာ ကျလိမ့်မယ်"

ချင်ရုံက ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အခု ပင်လယ်ဓားပြသင်္ဘောသုံးစင်းက ကုန်သည်သင်္ဘောကို ဝိုင်းထားပြီ၊ သွေးတွေလည်း နေရာအနှံ့ လွင့်စင်နေပြီး တစ်ဖက်မှာ အထိအခိုက် အကျအဆုံးတွေ များနေပြီ"

"သိပ်ပြီးတော့ မရှင်းလင်းပေမဲ့၊ မင်းထင်သလား... သာမန်ကုန်သည်အဖွဲ့တစ်ခုက ပင်လယ်ဓားပြသင်္ဘောသုံးစင်းကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့"

ထိုနေရာတွင် သူက သက်ပြင်းချကာ ဘေးရှိလူ၏ ပခုံးကို ပုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ညီလေးကျိုး... မင်းဘယ်လို ခံစားနေရလဲဆိုတာ ငါသိပါတယ်၊ မင်းဆိုလိုတာကိုလည်း နားလည်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ အခု မင်းမြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ငါတို့ အခု အမြောက်မပစ်ဘူးဆိုရင် အဲဒီကုန်သည်တွေပဲ သေသွားလိမ့်မယ်"

"အမှားအယွင်းကြောင့် တချို့ထိခိုက်မိမယ် ဆိုရင်တောင်၊ အနည်းဆုံးတော့ ဒါက ရန်သူတွေကို ဖိအားပေးနိုင်ပြီး ဟိုလူတွေ လွတ်မြောက်ဖို့ အခွင့်အရေး ရသွားတာပေါ့"

"ဒါဟာ ကယ်ဆယ်ရေး စစ်ဆင်ရေးပဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျိုးရှန့်သည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားပြီး မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပျော့ပြောင်းသွား​၏။

သူစကား မပြောတော့သည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ရုံက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"စစ်ကြောင်းကို ထိန်းထား၊ အသင့်အနေအထားမှာ ရှိနေစေ၊ အချိန်မရွေး တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ ပြင်ထားကြ"

"ရှေ့ကို ဆက်တက်၊ အမြောက်တွေကို ဆက်တိုက်ပစ်"

"ဒုန်း...ဒုန်း"

အမြောက်သံများ ထပ်မံဟိန်းထွက်လာပြီး ကျည်ဆန်များမှာ လေထဲသို့ ပျံထွက်သွားကာ ပင်လယ်ဓားပြသင်္ဘောများနှင့် ကုန်သည်သင်္ဘောများကို တစ်လှည့်စီ ထိမှန်လေသည်။

ပင်လယ်ပြင်တွင် ကျင်းကြီးများစွာ ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး သစ်သားစများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်ကုန်​၏။

ပင်လယ်ဓားပြများစွာ နေရာတင် သေဆုံးသွားသလို ကုန်သည်သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူများစွာလည်း ထိခိုက်ခံစားရသည်။

အနည်းငယ်ထိသူမှာ အရိုးအကြော ပြတ်တောက်သွားပြီး ပြင်းထန်သူမှာ ချက်ချင်းပင် အသက်ဆုံးရှုံးရသည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်ချွမ်သည် အခြားတစ်ဖက်ရှိ အခြေအနေကို မသိရှိသော်လည်း အရေးယူဆောင်ရွက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်​၏။

သူသည် ခြေထောက်ဖြင့် မြေပြင်ကို အသာအယာ ကန်လိုက်သည်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံး လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး အမြောက်ကျည်ဆန်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

လေထဲတွင် ခဏရပ်နားလျက် သူ၏လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထိုက်ကျီ စက်ဝိုင်းကို လှည့်ကာ အမြောက်ကျည်၏ အရှိန်ကို လျှော့ချလိုက်ပြီး ပင်လယ်ထဲသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။

ဤနည်းဖြင့် ပျံသန်းနိုင်စွမ်းကို အသုံးချကာ မိနစ်ဝက်အတွင်း ကုန်သည်သင်္ဘောကို ထိမှန်တော့မည့် အမြောက်ကျည်များကို လင်ချွမ်း ကြားဖြတ် တားဆီးပေးလိုက်​၏။

ပင်လယ်ဓားပြသင်္ဘောများအတွက်မူ သူ စိတ်မဝင်စားပေ။

ထိုပင်လယ်ဓားပြများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် လူသတ်လုယက်နေကြသူများ ဖြစ်သဖြင့် သူကိုယ်တိုင် သတ်စရာမလိုဘဲ သေဆုံးသွားကြသည်မှာ ကောင်းသည်ဟု သူတွေးမိသည်။

လင်ချွမ်​၏ ကျော့ရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုကို မြင်သွား၍လားမသိ၊ မင်ရေတပ်၏ အမြောက်သံများ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ပိုမိုပြင်းထန်သော ပစ်ခတ်မှုများဖြင့် ပြန်လည်စတင်လာသည်။

"တောက်"

လင်ချွမ်က ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

သူ၏လက်ဖဝါးများတွင် ထိုက်ကျီ အမှတ်အသားများ ပေါ်လာပြီး အမြောက်ကျည်မှ အရှိန်ကို တစ်ဖန်ပြန်လည် ဖြိုခွဲလိုက်သည်။

လင်ချွမ်သည် အမြောက်ကျည်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းကိုင်ကာ လှည့်ပတ်လိုက်ပြီးနောက် မူလလာရာလမ်းအတိုင်း ပြန်လည်ပစ်ပေးလိုက်​၏။

ပြင်းထန်သော အတွင်းအားများကို ထည့်သွင်းကာ သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ထိုအမြောက်ကျည်သည် လေထဲတွင် နောက်ထပ်လာနေသော အမြောက်ကျည်တစ်ခုကို ရိုက်ခွဲကာ ရှေ့ဆုံးမှ သင်္ဘောကြီးဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျရောက်သွားသည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

ချင်ရုံက အံ့သြသလို အသံပြုကာ ညွှန်ကြားချက် အချို့ပေးပြီးနောက် ဘေးတွင်ရပ်နေသော ကျိုးရှန့်ထံသို့ ကွပ်ကဲမှုအာဏာ လွှဲပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် သင်္ဘောဦးမှ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး အမြောက်ကျည်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။

"ဘုန်း"

လက်သီး၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်အားကြောင့် အမြောက်ကျည်သည် ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်သွားပြီး ပင်လယ်ရေထဲသို့ လွင့်စင်ကျသွားသည်။

ကျန်ရှိနေသော အတွင်းအားများသည် လေထဲတွင် ဝံပုလွေမီးခိုးရောင် အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာရှိ လင်ချွမ်ထံသို့ ခုန်အုပ်လိုက်​၏။

"ဟက်"

လင်ချွမ်က လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို မြှောက်ကာ လေထဲတွင် ပွတ်ဆွဲလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ဓားအရှိန်အဝါ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝံပုလွေရိပ်ကို အလွယ်တကူ နှစ်ပိုင်းပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

ယင်းကို မြင်သောအခါ ချင်ရုံ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။

ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ဒီလောက်အလွယ်တကူ ဖယ်ရှားနိုင်တယ်ဆိုရင် ဒီပြိုင်ဘက်ရဲ့ ခွန်အားက အနည်းဆုံး ဒုတိယအဆင့် ရောက်နေပြီ။

ထိုအင်အားမျိုးသည် သူနှင့် အဆင့်တူလုနီးပါးပင်။

အကယ်၍ ဤလူသည် ပင်လယ်ဓားပြဘက်တော်သားသာ ဖြစ်ပါက ကြီးမားသော ပြဿနာဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ဒုတိယအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် လေထဲတွင် ပျံသန်းနိုင်ပြီး လူတစ်ဦးတည်းက လူတစ်သောင်းကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသည်ကို သိထားသင့်သည်။

ရေတပ်တွင် လူအင်အား မည်မျှပင်များစေကာမူ အမှန်တကယ် တိုက်ပွဲဖြစ်ပါက အကျအဆုံးသာ များလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ဤအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ အတွင်းအားသည် ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်တွင် ရုပ်လုံးပေါ်စေနိုင်သဖြင့် သစ်သားလှေအချို့ကို ရိုက်ခွဲရန်မှာ သူတို့အတွက် မခက်ခဲပေ။

အကယ်၍ ရန်သူသာ အနီးကပ် ချဉ်းကပ်လာပါက မင်ရေတပ်၏ စစ်သင်္ဘော ၉ စင်းလုံး ဤနေရာတွင် ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

ဒါကို သဘောပေါက်လိုက်သည်နှင့် ချင်ရုံသည် အခြားအရာအားလုံးကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံသူကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် ထိပ်တန်းတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားဖြင့်သာ ထိန်းညှိရမည်။

သူသည် လေပေါ်တွင် ခြေလှမ်းလှမ်းကာ လင်ချွမ်ထံသို့ ပျံတက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ရုံ၏ အတွင်းအားများသည် မီးတောင်ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ ပွင့်ထွက်လာပြီး လေထဲတွင် အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပြင်းထန်သော ဖိအားများနှင့်အတူ လင်ချွမ်း

ထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

သို့သော် ထိုအလင်းတန်းများသည် ကောင်းကင်တွင် ရုတ်တရက် ပုံပျက်သွားသည်။

အချို့မှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တိုက်မိကုန်ကြသည်၊ အချို့မှာ မမြင်နိုင်သော တံတိုင်းတစ်ခုကို ထိမှန်ပြီး လွင့်ထွက်သွားသည်၊ သို့မဟုတ် လမ်းကြောင်းပြောင်းကာ ပင်လယ်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားကြပြီး တစ်ခုမှ လင်ချွမ်ကို မထိမှန်ပေ။

သို့သော်လည်း ချင်ရုံသည် နောင်တမရခဲ့ပါ။

စောစောက တိုက်ခိုက်မှုသည် အခြေအနေကို စမ်းသပ်ရုံမျှသာဖြစ်ပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ခဏအတွင်း ပြိုင်ဘက်ကို မည်သို့ အနိုင်ယူနိုင်မည်နည်း။

အကယ်၍ ထိုမျှလောက် လွယ်ကူပါက ဒုတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ ဤမျှ ရှားပါးနေမည်မဟုတ်ပေ။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ချင်ရုံသည် လင်ချွမ်​၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ စွမ်းရည်အစစ်အမှန်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

လက်ကောက်ဝတ်ကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်သည်နှင့် နက်မှောင်သော ဓားမြှောင်တိုနှစ်လက်သည် သူ၏လက်ဖဝါးတွင် ပေါ်လာခဲ့​၏။

ဓားမြှောင်ကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ချင်ရုံသည် လေထဲတွင် အလျင်အမြန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

ထိုအခါ ကောင်းကင်တွင် လှပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ထူးဆန်းသော စာလုံးတစ်လုံး၏ ပုံစံကို ဖော်ဆောင်ကာ အောက်သို့ စိုက်ဆင်းသွားသည်။

အလင်းတန်းများ လက်သွားသည်နှင့်အမျှ လေပြင်းများစွာသည် စုစည်းသွားပြီး ကြီးမားသော 'ဆူး' ဟူသည့် စာလုံးပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဖိနှိပ်မှု အဓိပ္ပာယ်များ ပြည့်နှက်နေသော ထူးဆန်းသည့် ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း လှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်ရင်း လင်ချွမ်သည် အင်အားအလွန်အကျွံ မသုံးဘဲ၊ ရှီမာဒါ ထံမှ ရရှိထားသော 'သမုဒ္ဒရာတုန်ဟိန်း လက်ဖဝါး သိုင်း' နည်းစနစ်ကို စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဤသိုင်းကျမ်း၏ အရည်အသွေးမှာ မြင့်မားလှသည်မဟုတ်ဘဲ လင်ချွမ် ယခင်ရရှိထားသော သိုင်းပညာရပ်များထက် များစွာ နိမ့်ကျလေ​၏။

သို့သော် အနည်းငယ် တောင့်တင်းသော အခြားသိုင်းပညာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤလက်ဖဝါးသိုင်းတွင် ထူးခြားပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အရည်အသွေးရှိသည်။

၎င်းမှာ လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ စဉ်ဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေသော အင်အားပင်။

ဤထူးခြားသော အင်အားအသုံးချပုံသည် ကန့်သတ်ချက်အတွင်း၌ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု၏ စွမ်းအားကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။

အကယ်၍ သူသည် ဤကျွမ်းကျင်မှုကို အခြားနည်းစနစ်များတွင် အသုံးချနိုင်မည်ဆိုပါက သူ၏ လက်ရှိအင်အားမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာမည်မှာ အသေအချာပင်။

ထို့ကြောင့် လင်ချွမ်သည် ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူရန်အတွက် သူ၏ စွမ်းအားအပြည့်ကို မထုတ်ဖော်ခဲ့ခြင်းပင်။

သူ၏ နယ်ပယ်စွမ်းအား ကို အသုံးချမည့်အစား၊ သူသည် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးကို ရွေးချယ်ပြီး ဤသိုင်းပညာကို စမ်းသပ်လေ့ကျင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ကြီးမားသော 'ဆူး' ပုံစံစာလုံးကြီးကို ရင်ဆိုင်ရင်း လင်ချွမ်သည် လေထဲတွင် ရပ်နေကာ သူ၏ အတွင်းအားများကို သတ်မှတ်ထားသော သွေးကြောလမ်းကြောင်းများအတိုင်း လှည့်ပတ်စေလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ မတူညီသော လှိုင်းလုံးနှစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

အခန်း ၁၈၂ - နားလည်မှုလွဲခြင်း

လှိုင်းနှစ်ခု၏ ပေါင်းစည်းမှုမှာ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အတွင်းအားများမှ မြစ်ဖျားခံခြင်းပင်။

သို့သော် ယခုကဲ့သို့ ပုံဖော်ပြီးနောက်တွင်မူ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ မူလအလားအလာထက် များစွာ သာလွန်သွားခဲ့သည်။

ဤအချက်ကို သဘောပေါက်သွားချိန်တွင် လင်ချွမ်သည် ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်သွားရသည်။

"ဒီလို မတော်တဆ မစ်ရှင်တစ်ခုကနေ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရလာလိမ့်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ထားမိဘူး"

"ဒီကိုလာဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ တကယ်ကို မှန်သွားတာပဲ"

သူသည် ထိုအရပ်မျက်နှာသို့ မျက်နှာမူပြီး ဝေဟင်ကို ခြေဖျားဖြင့် အသာအယာ နင်းလိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ ရုတ်တရက် ပေအနည်းငယ် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။

အကွာအဝေး အတော်အတန် ရပြီဟု ခံစားရသည်နှင့် လင်ချွမ်းသည် 'သမုဒ္ဒရာတုန်ဟိန်း လက်ဖဝါး သိုင်း' ကို ရှေ့သို့ ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

ခဏချင်းတွင်ပင် သွေးကြောများအတွင်းရှိ အတွင်းအားများသည် ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားကြလေ​၏။

၎င်းတို့သည် ဝေဟင်တွင် အပြာရောင် လက်ဝါးပုံရိပ်အဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားပြီး 'ဆူး' ဟူသော စာလုံးနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ကာ အားပြိုင်နေကြသည်။

အနီးကပ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် အတတ်ပညာရှိသူ မည်သူမဆို သမုဒ္ဒရာတုန်ဟိန်း လက်ဖဝါး သည် အားနည်းနေသည်ကို မြင်နိုင်ပါလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ပထမအကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုသာ။

ခဏအကြာတွင် ဒုတိယလှိုင်း အသွင်ဖြင့် အတွင်းအားများ ထပ်မံရောက်ရှိလာသည်။

တိုးဝင်လာသော အတွင်းအားများက လက်ဝါးပုံရိပ်ကို ပိုမိုကြီးမားစေပြီး 'ဆူး' စာလုံးကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

မိမိ၏ လက်ဝါးကို တစ်လှည့်၊ ကောင်းကင်ပေါ်တွင် သိသိသာသာ ကြီးထွားလာသော လက်ဝါးပုံရိပ်ကို တစ်လှည့် ကြည့်ရင်း လင်ချွမ်​၏ မျက်နှာတွင် စိတ်သက်သာရာရသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

ပထမဆုံး ကြိုးစားမှုတွင်ပင် ပြိုင်ဘက်၏ သေစေနိုင်သော ကွက်ကို အလွယ်တကူ ချေဖျက်နိုင်ခြင်းမှာ မှတ်သားလောက်ပေ​၏။

ဤရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် ဤကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်းမှာ အမှန်တကယ် မှန်ကန်နေပါသည်။

'သမုဒ္ဒရာတုန်ဟိန်း လက်ဖဝါး' ကို သေချာလေ့လာပြီးနောက် အမျိုးမျိုးသော ကိုယ်ခံပညာ နည်းစနစ်များတွင် အသုံးချနိုင်သည်။

ဤဖြစ်စဉ်မှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးပြီး စမ်းသပ်ရန် အချိန်ယူရသော်လည်း လင်ချွမ်​၏ သက်တမ်းမှာ တန်ဖိုးရှိလှသဖြင့် သူသည် စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနိုင်​၏။

ချင်ရုံသည် ဒုတိယလှိုင်းကို ရင်ဆိုင်နေရစဉ် လင်ချွမ်သည် တတိယလှိုင်းကို ထပ်ဆင့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ဤအကြိမ်တွင်မူ ထုတ်ဖော်ရန် မလွယ်ကူတော့ပေ။

အတွင်းအားမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဖြစ်ပြီး ကျင့်စဉ်ပုံစံမှာလည်း ကိုက်ညီသော်လည်း လည်ပတ်မှုတွင် အနှောင့်အယှက်များစွာ ကြုံတွေ့နေရသည်။

တခါတရံ သွေးကြောများအတွင်း ပိတ်ဆို့မှုများကြောင့်ဖြစ်ပြီး တခါတရံ အခြားသော ကျင့်စဉ်များနှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

တတိယအဆင့် စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ရန် လင်ချွမ်သည် 'မဟာ ကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုးကျင့်စဉ်' ကိုပင် မသုံးခဲ့ရပေ။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ အမြတ်ထက် အရှုံးက ပိုများနေသလိုပဲ"

လင်ချွမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး လောလောဆယ်တွင် ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်း မတွေ့သေးပေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရှီမာဒါ သည် သူ့လက်တွင် ရှုံးနိမ့်ဖူးသော်လည်း ယခုအချိန်အထိ သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်ကို မသုံးသေးပေ။

၎င်းကို မေးမြန်းခြင်းဖြင့် အဖြေရနိုင်ကောင်းပါသည်။

ထိုသို့ စဉ်းစားနေစဉ် လင်ချွမ်သည် ထွက်ခွာတော့မည့်အချိန်တွင် စစ်သင်္ဘောများ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်ပြီးနောက် လင်းချွမ်းသည် သမုဒ္ဒရာတုန်ဟိန်း လက်ဖဝါး ၏ ဒုတိယလှိုင်းစွမ်းအားကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

သူသည် ရှေ့သို့ တိုးကာ ချင်ရုံ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး ဘယ်ဘက်လက်ကို လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပစ်ထုတ်ကာ တစ်ဖက်လူ၏ လည်ပင်းကို ချက်ချင်း ဖမ်းချုပ်လိုက်​၏။

ချင်ရုံက ခုခံရန် ကြိုးစားစဉ်မှာပင် လင်ချွမ်​၏ လက်မောင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတွင်းအားများ စီးဝင်လာသည်။

ခဏချင်းတွင်ပင် သူသည် ထိုနေရာ၌ပင် အညံ့ခံလိုက်ရ​၏။

ချင်ရုံသည် ထိတ်လန့်သွားရသည်။

ဤအချိန်တွင် သူသည် ပြဿနာတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသည်။

သူသည် လင်းချွမ်းကို အထင်သေးခဲ့မိခြင်းပင်။

ဤကဲ့သို့ စွမ်းအားမျိုးရှိသူမှာ အဆင့် (၂) ပညာရှင် မဟုတ်ဘဲ အနည်းဆုံး ပထမအဆင့် ဖြစ်ရမည်။

"ငါ ဒီနေ့ ဒီမှာ တကယ်ပဲ သေရတော့မှာလား"

"မဟုတ်ဘူး.. ငါ့ရဲ့ မင် မင်းဆက် စစ်သည်တွေ ဒီမှာ အသေမခံနိုင်ဘူး"

ထိုသို့ စဉ်းစားရင်း ချင်ရုံ၏ မျက်လုံးများတွင် ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

သူသည် လင်ချွမ်ကို အနိုင်ယူရန်အတွက် သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို အဆုံးစွန်အထိ ထုတ်ဖော်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်​၏။

"ဒီလူ စိတ်မမှန်တာလား"

လင်ချွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဝါးဖြင့် ချက်ချင်း ဖိအားပေးလိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော အတွင်းအားများသည် ချက်ချင်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး ထိုဖိအားအောက်တွင် ချင်ရုံ​၏ စွမ်းအားအားလုံးသည် ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရကာ မည်သို့မျှ အသုံးမပြုနိုင်တော့ပေ။

မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ခေတ္တရပ်နားပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် သင်္ဘောအုပ်စုကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ မျက်လုံးထဲမှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို မြင်သောအခါ ချင်ရုံ ဘာတွေးနေသည်ကို သူသဘောပေါက်သွားပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မင်းက ဒီသင်္ဘောအုပ်စုကို ဒီလောက်တောင် ဂရုစိုက်နေတာ၊ စောစောက ဘာလို့ သူတို့ကို ရန်စဖို့ အမြောက်တွေနဲ့ ပစ်တာလဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်ရုံသည် မျက်လုံးများ ပြူးသွားကာ ဒေါသတကြီး ပြောလေသည်။

"ရန်စတယ် ဟုတ်လား"

"မင်းတို့ ပင်လယ်ဓားပြတွေက ငါတို့ မင်မင်းဆက် ကုန်သည်သင်္ဘောတွေကို ဝိုင်းပြီး လူတွေကို စိတ်ကြိုက် သတ်နေကြတာလေ"

"ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို အရင် ရန်စတာလဲ"

"မင်းတို့ ဂျပန်ပင်လယ်ဓားပြတစ်စုကို ငါ ချင်ရုံ အနေနဲ့ အလျော့ပေးမှာ မဟုတ်..."

"ဟင်၊ မင်း တစ်ခုခု နားလည်မှုလွဲနေတာလား"

ထိုစကားကို ကြားမှ လင်ချွမ်သည် တစ်ဖက်လူ ဘာတွေးနေသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။

စကားပြောရင်း သူသည် ချင်ရုံ၏ ကော်လာကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲကာ ကုန်သည်သင်္ဘောပေါ်သို့ လွှင့်ပစ်လိုက်​၏။

သာမန် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် မရှိသူတစ်ဦးသည် ပေအစိတ်၊ အစိတ်အမြင့်မှ ပြုတ်ကျပါက အသက်ရှင်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။

သို့သော် ချင်ရုံ မြေပြင်ပေါ်သို့ မကျရောက်မီတွင် နူးညံ့သော အားတစ်ခုက သူ့ကို ပင့်မပေးလိုက်ပြီး ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ငြင်သာစွာ ချပေးလိုက်သည်။

ချင်ရုံသည် ထိုနေရာမှ အခြေအနေမှန်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့​၏။

သူတို့ အစောပိုင်းက ခန့်မှန်းခဲ့ကြသည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် သင်္ဘောပေါ်မှ မြင်ကွင်းမှာ အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလှသည်။

ယခုအချိန်တွင် သာမန် ပင်လယ်ဓားပြ အများစုမှာ အသတ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သော်လည်း သင်္ဘောသားများမှာမူ အသက်ရှင်လျက် အံ့အားသင့်စွာ ရပ်နေကြသည်။

အမြောက်ဆန်များကြောင့် အနည်းငယ် ပွန်းပဲ့သူ အနည်းငယ်မှလွဲ၍ ကျန်လူများမှာ တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်မှု မရှိကြပေ။

ထို့နောက် ချင်ရုံသည် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ မင်မင်းဆက်၏ ဝရမ်းပြေးစာရင်းတွင် ပါဝင်နေသော အိုဒါ အီချီရို ကို မလှမ်းမကမ်းတွင် မြင်လိုက်ရသည်။

"..."

ချင်ရုံသည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားမိပြီး အလွန်အမင်း ရှက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

လင်ချွမ်သည် ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ဆင်းသက်လာပြီး ကွပ်ကဲမှု ပြောင်းလဲသွားသော စစ်သင်္ဘော (၉) စင်းကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုသည် သင်္ဘောအုပ်စုဆီသို့ ချက်ချင်း ပြန့်နှံ့သွားသည်။

အတွင်းအားများ ပိတ်ဆို့ခံထားရသော်လည်း ချင်ရုံသည် ထိုစွမ်းအား၏ လှုပ်ခတ်မှုကို ခံစားနေရဆဲ။

သူသည် ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဘဝတွင် အံ့ဩစရာအကောင်းဆုံး မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။

ရွက်လွှင့်နေသော မင်မင်းဆက် စစ်သင်္ဘော (၉) စင်းသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ဝေဟင်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ကြွတက်လာတော့သည်။

ပင်လယ်ရေများ လွင့်စင်ကာ လှိုင်းလုံးများ ထလာပြီး ကြီးမားလှသော စစ်သင်္ဘော (၉) စင်းသည် နေဝင်ဆည်းဆာ အလင်းရောင်အောက်တွင် ထူးခြားသော တောက်ပမှုများဖြင့် ဝင်းလက်နေလေ​၏။

ဤသည်မှာ သူတို့၏ ခန့်ညားထည်ဝါသော ပုံရိပ်ကို ပိုမိုမြင့်မြတ်စေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကုန်းပတ်ပေါ်၌ အတင်းအကျပ် ရပ်တန့်ခြင်း ခံထားရသော စစ်သည်များသည် နတ်ဘုရားများ၏ တပ်မဟာတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ရိုသေခန့်ညားဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ခဏမျှ ကြောင်ကြည့်နေပြီးနောက် ချင်ရုံသည် သတိပြန်ဝင်လာသည်။

သူသည် မိမိ၏ အမှားကို တစ်ဖက်တွင် ထပ်မံသတိပြုမိပြန်သည်။

ဤသည်မှာ သာမန် ပထမအဆင့် မဟုတ်ဘဲ နယ်ပယ်တစ်ခုကိုပင် ထိန်းချုပ်နိုင်သူ ဖြစ်နေ​၏။

ရုတ်တရက် ချင်ရုံသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က ကြားခဲ့ရသော ကောလာဟလများကို သတိရသွားသည်။

ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် နန်းတော်သို့ သွားရောက်ကာ အဆင့် (၁) ပညာရှင် အများအပြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ဟူသော သတင်း။

"သူများလား"

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် ချင်ရုံသည် သူ၏ မိတ်ဆွေပေးထားသော ပုံတူပန်းချီကားကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လာပြီး လင်ချွမ်နှင့် ပိုမို တူညီနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ချက်ချင်း ဒူးထောက်လိုက်​၏။

"ကျွန်တော်မျိုး မျက်စိမရှိလို့ အကြီးအကဲကို နားလည်မှုလွဲခဲ့တာပါ"

"ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"

"စောစောက... စောစောက အမြောက်နဲ့ ပစ်တာက ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အမိန့်ပါ"

"အဲ့ဒီ စစ်သည်တွေနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သူတို့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ အကြီးအကဲ"

"အကြီးအကဲ အနေနဲ့ အပြစ်ပေးချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်မျိုးကိုပဲ သတ်လိုက်ပါ"