အခန်း (၁၈၃-၁၈၄)

အခန်း ၁၈၃ - တောင်ကိုလာကန်ခြင်း၊ စိန်ခေါ်ခြင်း

ရှောင်လင်ကျောင်းတော်တံခါးဝရှေ့တွင် လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုသူကို မြင်သည်နှင့် တံခါးစောင့်ဖြစ်သူသည် သတိကြီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ သံသယလေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်​၏။

"ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ၊ ရှောင်လင်ကို ဘာကိစ္စနဲ့ လာတာလဲ"

သူ့စကားပင် မဆုံးသေးမီ တံခါးစောင့်၏အသံမှာ လည်ချောင်းထဲ၌ပင် တစ်ဆို့သွားသည်။

သူသည် ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ရင်း ရှေ့တွင်ရှိနေသည့် ကတုံးနှင့်လူကို အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် နောင်တော်ကြီးရာ... ကျုပ်က အခြားသူမှတ်လို့..."

သူသည် အိုးတိုးအောင့်တေဖြင့် ရယ်မောရင်း ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်သည်။

သူ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ မကြာသေးမီက ထွက်ပေါ်နေသော သတင်းကြီးများကြောင့်သာ။

ပြီးခဲ့သည့် ရက်ပိုင်းအတွင်း အဓိက ဂိုဏ်းကြီးများအားလုံးထံသို့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူတစ်ဦး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်ဟု ဆိုကြခြင်းကြောင့်ပင်။

ထိုသူသည် ဂိုဏ်းတစ်ခုချင်းစီကို တစ်ကိုယ်တော် စိန်ခေါ်ခဲ့ပြီး ဂိုဏ်းတံခါးဝမှ တောင်ထိပ်အထိ တိုက်ခိုက်လာခဲ့ရာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသူ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သိုင်းလောကတွင် တစ်ချိန်က နာမည်ကျော်ခဲ့သော အော်မေ့၊ စုန်ရှန်း နှင့် ထျန်းဟန် ကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းကြီးများမှာလည်း ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရကြောင်း သတင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ထိုသတင်းများကို ကြားရပြီးနောက် ရှောင်လင်ကျောင်းမှ တပည့်အများစုမှာ စိတ်မအေးဖြစ်နေကြ​၏။

ကျွမ်းကျင်သူများက ဂိုဏ်းအသီးသီးကို စိန်ခေါ်နေချိန်တွင် ရှောင်လင်နှင့် ဝူတန်ကဲ့သို့သော အင်အားကြီးဂိုဏ်းများမှာလည်း ချန်လှပ်မခံရနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ ရောက်လာမည်ကို သူတို့ အမြဲစိုးရိမ်နေကြခြင်း။

သို့သော် ရှေ့တွင်ရှိနေသူမှာမူ ထိုသူ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူသည် ဘုန်းကြီးတစ်ပါး မည်သို့ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

အခြားဂိုဏ်းများမှ မိတ်ဆွေများ၏ အဆိုအရ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူသည် ဂိုဏ်းများကို လာရောက်စိန်ခေါ်သော်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ သတ်ဖြတ်ခြင်းမရှိဘဲ အမြဲတမ်း အခွင့်အရေး ချန်ထားပေးလေ့ရှိသည်ဟု သိရသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဂိုဏ်းများစွာကို အနိုင်ယူခဲ့သော်လည်း ထိုဂိုဏ်းများသည် ဒေါသကို မျိုသိပ်ကာ သတင်းမပျံ့အောင် ထိန်းချုပ်ထားကြပြီး မည်သည့် တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်မှုမျှ မလုပ်ခဲ့ကြပေ။

တစ်ဖက်တွင်လည်း နန်းတော်အစိုးရသည် ထိုသတင်းများကို ကြားသိနေပြီး လူတိုင်းသိစေရန် သတင်းများ ပိုမိုပျံ့နှံ့အောင် လုပ်ဆောင်နေပုံရသည်။

၎င်းမှာ ပုံမှန်ပင်။

အာဏာရှိသူများ၏ အမြင်တွင် သိုင်းလောကမှ ဂိုဏ်းအသီးသီး ပိုမိုညီညွတ်လေလေ ဘုရင်၏ အုပ်ချုပ်မှုကို ပိုမိုထိခိုက်လေလေ။

နန်းတော်မှ ကျွမ်းကျင်သူများသည် လင်ချွမ် နှင့် ရင်ဆိုင်စဉ်က အထိနာခဲ့ပြီး အင်အားနည်းပါးနေချိန် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သိုင်းလောကသားများ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေပြီး မိမိတို့အတွက် အကျိုးရှိမည့် အခြေအနေကို သူတို့ လက်လွှတ်မည်မဟုတ်ပေ။

သတင်းများမှာ ပိုမိုချဲ့ကားလာပြီး အချို့သတင်းများတွင်မူ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူသည် ခေါင်းသုံးလုံး၊ လက်ခြောက်ဖက် ရှိသည်ဟုပင် ပြောဆိုနေကြပြီ။

ရှောင်လင်တပည့်များကမူ ထိုကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို မယုံကြည်ကြပေ။

သို့သော် ဖြစ်ရပ်မှန်မှာ လူတို့ထင်သည်နှင့် ကွဲပြားနေတတ်သည်။

တံခါးစောင့်နှစ်ဦးသည် ခြေဗလာနှင့် ဘုန်းကြီးတစ်ပါး ရှောင်လင်ထဲသို့ ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ခြေဗလာနှင့် ဘုန်းကြီးသည် လက်တစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်တွင်ကပ်ကာ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်၍

"ကုဟဲ လို့ခေါ်တဲ့ ဒီရဟန်းဟာ တောင်ကိုလာကန် (စိန်ခေါ်) တာပါ" ဟု မိန့်ကြားလိုက်သည်။

"တောင်ကို လာကန်တာလား၊ နောင်တော်ကြီး... ခင်ဗျား နောက်နေတာလား... ခဏလေး၊ ခင်ဗျားကများ..."

ထိုအချိန်တွင် အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှင်းလင်းသွားပြီပင်။

ခြေဗလာနှင့် ဘုန်းကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး

"လူကလေး၊ အခု တောင်ပေါ်တက်ပြီး သတင်းပို့လို့ရပြီ"

"ငါ ဒီမှာ ခေတ္တစောင့်နေမယ်၊ နာရီဝက်နေရင် တောင်ပေါ်တက်လာခဲ့မယ်" ဟု ဆိုသည်။

"လောကမှာရှိတဲ့ သိုင်းပညာအားလုံးဟာ ရှောင်လင်က ဆင်းသက်လာတာလို့ ဆိုကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါက ဘုန်းကြီးတစ်ပါး ဖြစ်ပေမဲ့ အဲဒီစကားကို သဘောမတူနိုင်ဘူး"

"အခု သူတို့ကို စိန်ခေါ်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဘုန်းကြီးသည် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အောက်တွင် တရားထိုင်ရန် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

တောင်စောင့်တပည့်နှစ်ဦးမှာ ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီး တစ်ဦးမှာ တောင်ပေါ်သို့ သတင်းပို့ရန် ပြေးတက်သွားကာ ကျန်တစ်ဦးမှာ စောင့်ကြည့်ရန် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

...

"မင်းကို ငါ ဘာလို့ သတ်ရမှာလဲ"

လင်ချွမ်သည် ချင်ရုံ ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

နယ်ပယ်စွမ်းအားကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ စစ်သင်္ဘော ကိုးစင်းမှာ ပြိုလဲကျသွား​၏။

ကြီးမားသော သင်္ဘောကြီးသည် ရေထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါမှုနှင့် ရေလှိုင်းကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

လှေသည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါသွားပြီး တည်ငြိမ်သွားရန်အတွက် မိနစ်ဝက်ခန့် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

ထိုပြင်းထန်သော လှုပ်ခါမှုများအကြားတွင် ကုန်းပတ်ပေါ်ရှိ စစ်သည်များ၏ တပ်ဖွဲ့မှာ ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွား​၏။

တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ လဲကျကုန်ပြီး အခြားသူများနှင့် တိုက်မိကုန်ကြသည်။

ကံမကောင်းသော အချို့သူများမှာမူ သင်္ဘောလှုပ်ခါမှုကြောင့် ပင်လယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် လွင့်စင်ကျသွားကြသည်။

ထို့နောက် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှ ရေလှိုင်းကြီးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မီတာများစွာ အမြင့်သို့ တက်သွားသည်။

သင်္ဘော၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကြောင့် ရေလှိုင်းများသည် ဤသင်္ဘောပေါ်ရှိ စစ်သည်များကို မထိမှန်သော်လည်း ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ စစ်သင်္ဘောများမှ စစ်သည်များအတွက်မူ ပြဿနာဖြစ်စေခဲ့​၏။

ထိုစစ်သင်္ဘောများသည် သင်္ဘောချင်းကပ်၍ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသဖြင့် အလွန်နီးကပ်စွာ ရှိနေခြင်းကြောင့်။

ဤအခြေအနေအောက်တွင် အခန်းတွင်းနှင့် အောက်ထပ်ရှိ သင်္ဘောသားများမှလွဲ၍ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ကျန်ရစ်သော စစ်သည်တိုင်းမှာ ရေစိုရွှဲကုန်ကြပြီး အချို့မှာ သင်္ဘောပေါ်မှ ပြုတ်ကျကုန်ကြသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ စစ်သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်နိုင်သော စစ်သည်များမှာ ရေတပ်အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် ရေကူးကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

မကြာမီမှာပင် ရေထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသော စစ်သည်များကို ကယ်ဆယ်နိုင်ခဲ့ပြီး ကျိုးရှန့် (၏ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမှုအောက်တွင် တပ်ဖွဲ့ကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် မည်သူမျှ ပစ်ခတ်ရန် မပြောရဲကြတော့ပေ။

သူတို့က လင်ချွမ်ကို ကြည့်သော အကြည့်များမှာ ပြင်းထန်သော ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလျက်။

လင်ချွမ်သည် ထိုကြောက်လန့်နေသူများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ လုံးဝ တည်ငြိမ်နေဆဲ။

သူတို့ ကြောက်လန့်နေခြင်းမှာ မဆန်းပေ။

အဆုံးတွင် ထိုသူများသည် သာမန်စစ်သည်များသာ ဖြစ်ကြပြီး သိုင်းပညာရှင် အနည်းငယ်သာ ပါဝင်သည်။

အထက်တန်းအလွှာမှ လူအနည်းငယ်မှာမူ ထိုစွမ်းအားက ဘာလဲဆိုသည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိကြသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ အချိန်မျိုးတွင် မည်သည့် ထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှုမျှ မလုပ်ရဲကြပေ။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် လင်ချွမ်သည် တစ်ကိုယ်တော်တည်းဖြင့် ရေတပ်စုတစ်ခုလုံးကို ခြောက်လှန့်နိုင်ခဲ့သည်။

သင်္ဘောများ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားသည် သင်္ဘောပေါ်ရှိ ပင်လယ်ဓားပြများနှင့် သင်္ဘောသားများစွာ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားထားခဲ့​၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နက်ရှိုင်းသော ရိုသေမှုများဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။

ချင်ရုံသည် ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ မှင်တက်ကာ ရပ်နေမိသည်။

“မင်းက မင်မင်းဆက် ရေတပ်အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်တဲ့အတွက် ဒီပင်လယ်ဓားပြတွေဟာ အခု မင်းရဲ့ တာဝန်ပဲ"

“သတ်မလား၊ ညှဉ်းပန်းမလား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းစိတ်ကြိုက် တစ်ခုခု လုပ်မလားဆိုတာ မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်”

ဤသို့ ညွှန်ကြားပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် သူယူဆောင်လာသော အိတ်ဆောင်နာရီကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“ဒါကို မင်း သိလား"

"ဒီပစ္စည်းရဲ့ အစအနကို သိတဲ့သူ ရှိလား"

ချင်ရုံသည် အိတ်ဆောင်နာရီကို ယူ၍ ဂရုတစိုက် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အံ့အားသင့်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာ​၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လင်ချွမ်သည် ဤအရာ၏ တစ်ဝက်ခန့်ကို ဖြုတ်ထားသဖြင့် ရှုပ်ထွေးတိကျသော အတွင်းပိုင်းဖွဲ့စည်းပုံမှာ ပေါ်လွင်နေသောကြောင့်။

ယနေ့ခေတ် ယဉ်ကျေးမှု စံနှုန်းအရ ဤစက်မှုဂီယာများ၏ တည်ဆောက်ပုံမှာ အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း၊

မင်မင်းဆက်၏ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင်မူ ဤသည်မှာ အလွန်ပင် ဆန်းပြားသော စက်မှုပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ချင်ရုံသည် သူ၏ မနာလိုစိတ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ ခေါင်းခါလိုက်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆို​၏။

“ကျွန်တော် ဗဟုသုတ နည်းပါးလို့ ဒီလိုအရာမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး”

“ဒါပေမဲ့ ဒီပစ္စည်းရဲ့ အတွင်းပိုင်း ဖွဲ့စည်းပုံက အရမ်းကို လက်ရာမြောက်လှပါတယ်"

"အပေါက်ငယ်လေးတိုင်းဟာ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ပိတ်ထားပြီး တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်စပ်နေတယ်"

"လည်ပတ်တဲ့အခါမှာ တစ်ခုက တစ်ခုကို တွန်းမောင်းပေးနေတာပဲ"

"ဒါဟာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ စက်မှုပညာရှင် တစ်ယောက်ယောက်က လုပ်ထားတာ ဖြစ်ရမယ်"

အခန်း ၁၈၄ - နေထွက်ချိန်ကို ကြည့်ရှုခြင်းနှင့် ဓားသိုင်းကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း

"မင်မင်းဆက်မှာ နယ်မြေအကျယ်အဝန်း ကြီးမားပေမဲ့ လောကမှာ လူသိများတဲ့ စက်မှုလက်မှုပညာရှင်အရေအတွက်ကတော့ တကယ့်ကို နည်းပါးပါတယ်"

"အကြီးအကဲ ဒါကို သိချင်တယ်ဆိုရင် သူတို့ကို ဘာလို့ မမေးကြည့်တာလဲ"

လင်ချွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်လုံးအသာလှန်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ငါဒါတွေကို မသိဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

"ဒီအရာက ပြည်ပနယ်မြေတွေကနေ လာတာဖြစ်နိုင်တယ်၊ အနောက်ဘက် နယ်ခြားဒေသ ထက်တောင် ပိုဝေးတဲ့နေရာက ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ငါသံသယရှိနေလို့ပါ"

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ လင်ချွမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွား​၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူ ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်မှာ နှစ်အတော်ကြာခဲ့ပြီ။

သူ၏ သိုင်းပညာတိုးတက်မှုမှာ ကျေနပ်စရာကောင်းသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း အထီးကျန်မှုကို ခံစားနေရသည်။

၎င်းမှာ ကဏ္ဍတိုင်းတွင် ပေါ်လွင်နေသည်။

ယခုအခါ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ရှိသော တည်ရှိမှုများ၏ ဖိအားနှင့် အနောက်တိုင်းကလာသည်ဟု ယူဆရသော ဖန်တီးမှုတစ်ခုကြောင့် သူ၏စိတ်ဝင်စားမှုမှာ အောင်မြင်စွာ နိုးထလာခဲ့သည်။

စိတ်အားထက်သန်လာခါရှိသေး၊ သဲလွန်စက ပြတ်တောက်သွားပြန်ပြီ။

၎င်းမှာ တကယ့်ကို ရယ်စရာပင်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ မင်မင်းဆက် ရေတပ်က တာဝန်ယူလိုက်ခြင်းကြောင့် ကျပန်းမစ်ရှင်မှာ ပြီးမြောက်တော့မည်ဖြစ်ပြီး မစ်ရှင်ဆုလာဘ်များကို မကြာမီ ရယူနိုင်တော့မည်။

ထိုသို့တွေးရင်း လင်ချွမ်က စကားလမ်းကြောင်းလွှဲလိုက်ပြီး ကုန်ပစ္စည်းများကို လက်ခံရန် အမိန့်ပေးဖို့ ချင်ရုံကို တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ချင်ရုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများအပေါ် တားမြစ်ပိတ်ပင်ထားမှုကိုလည်း ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။

ချင်ရုံသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး သင်္ဘောပေါ်သို့ အမြန်ပြန်သွားခဲ့​၏။

သူ၏ အမိန့်အရ ရေတပ်သားများစွာသည် သင်္ဘောပေါ်သို့ အပြေးအလွှား တက်သွားကြပြီး ပင်လယ်ဓားပြများကို ဖမ်းဆီးကြတော့သည်။

ပင်လယ်ဓားပြများ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် ခုခံလိုစိတ်တို့မှာ လင်ချွမ်​၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ ကြာခဲ့ပြီ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝေဟင်တွင် လွင့်မျောနေသော စစ်သင်္ဘောကိုးစင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားမှာ တကယ့်ကို အံ့ဩတုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် လက်နက်ချရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

ပင်လယ်ဓားပြအားလုံး အဖမ်းခံရပြီးနောက်၊ အိုဒါ နှင့် ယာမာမိုတို တို့သာ ကြောက်ရွံ့တုန်ရင်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့ချိန်တွင် လင်ချွမ်​၏ နားထဲ၌ ရင်းနှီးနေသော စနစ်၏ အသိပေးသံ မြည်လာခဲ့သည်။

"ဒင်....ပင်လယ်ဓားပြများကို နှိမ်နင်းသည့် ကျပန်းမစ်ရှင် ပြီးဆုံးပါပြီ"

"ဆုလာဘ် - ရေခဲကျောက်ဓား"

စနစ်သို့ ဝင်ပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် အခန်းလွတ်တစ်ခုကို ရှာဖွေကာ သူ၏ မစ်ရှင်ဆုလာဘ်ကို ရယူလိုက်သည်။

အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာပြီးနောက် အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လေဟာနယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လင်ချွမ်​၏ ရှေ့မှ စားပွဲပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။

အလင်းရောင်များ ပြောင်းလဲသွားပြီး အရောင်များ မှေးမှိန်သွားသည်။

၎င်းနောက် ထိုအပြာရောင် အလင်းတန်းသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဓားပုံသဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေ​၏။

အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ဓားကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤရေခဲကျောက်ဓားမှာ အလျား ခြောက်ပေခန့်ရှိပြီး ရှစ်စင်တီမီတာခန့် ကျယ်သည်။

ဓားသွားတစ်ခုလုံးမှာ အပြာရောင်ဖြစ်ပြီး အပေါ်တွင် ပုံစံအချို့ ပါရှိလျက် ဓားလက်ကိုင်၌ အပြာရင့်ရောင် ဆွဲသီးလေးတစ်ခု ပါရှိသည်။

၎င်း၏ ကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံးကို အရည်အသွေးမြင့် ဥက္ကာခဲသံ တစ်ခုတည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရပြီး ဓားသွားနှင့် လက်ကိုင်မှာ တစ်သားတည်း ဖြစ်နေကာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ချောမွေ့နေ​၏။

လင်ချွမ်သည် ရေခဲကျောက်ဓားကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး လက်ဖဝါးဖြင့် အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် အေးမြသော ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်သည်။

သူက လက်ချောင်းကို ကွေးပြီး အသာအယာ တောက်လိုက်သောအခါ ကြည်လင်ပြတ်သားသော ဓားသံမှာ တစ်ခန်းလုံး၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ပင်လယ်ဓားပြ အကြွင်းအကျန်များကို ရှာဖွေနေသည့် စစ်သားများဖြစ်စေ၊ ကုန်းပတ်ပေါ်ရှိ လူများဖြစ်စေ... ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်းသည် အခန်းအတွင်းရှိ လမ်းကြောင်းတစ်ခုဆီသို့ မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

စစ်သားအချို့မှာ အကြွင်းအကျန် ရန်သူများ ရှိနေသေးသည်ဟု အထင်မှားကာ စိုးရိမ်သွားကြလေ​၏။

သိုင်းလောကမှ စွမ်းအားမြင့်သူများသာလျှင် ၎င်းနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို ခန့်မှန်းနိုင်ကြသည်။

"ဒါက မြင့်မြတ်တဲ့ လက်နက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတာလား"

"ရန်သူလား ဒါမှမဟုတ် မဟာမိတ်လား"

ချင်ရုံသည် တည်ကြည်လေးနက်ပြီး တင်းမာသော အမူအရာ ဖြစ်သွားလျက်။

သို့သော် လင်ချွမ် ပြသခဲ့သည့် စွမ်းအားကို သူ အမြန်သတိရသွားပြီး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

"အမှန်ပဲ... ငါ ဘာကို စိုးရိမ်နေတာလဲ"

"အဲဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လူရှိနေတာပဲ၊ ဘယ်လောက် စွမ်းအားကြီးတဲ့ လက်နက်ဖြစ်ဖြစ် အပိုပဲ"

ချင်ရုံက အသာအယာ ရယ်မောကာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဆက်မတွေးတော့ဘဲ အိုဒါအီချီရိုနှင့် အခြားသူများထံမှ အချက်အလက်များကို ဆက်လက် စစ်မေးနေလိုက်သည်။

ဓားသံများမှာ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေပြီး အခန်းနံရံများဆီသို့ ပဲ့တင်ထပ်နေကာ သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်အချို့လည်း ပါဝင်နေ​၏။

ထိုအချိန်တွင် နွေးထွေးသော နေမင်းမှာ စတင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင်ရောင်ခြည်များမှာ ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် ထင်ဟပ်နေသည်။

ရေခဲကျောက်ဓားပေါ်မှ အေးစက်သော အလင်းရောင်မှာလည်း ထိုနေရောင်ခြည်များနှင့် ထပ်တူကျနေသည်။

၎င်းတို့မှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် အားဖြည့်ပေးနေသလို၊ အပြန်အလှန် တားဆီးနေသလိုနှင့် အချင်းချင်း ပြည့်စုံစေသကဲ့သို့ ထူးခြားသော ဆွဲဆောင်မှုရှိနေလျက်။

လင်ချွမ်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သစ်သားပြတင်းပေါက်ကို တွန်းဖွင့်လိုက်ရာ ထွက်ပေါ်စ နေရောင်ခြည်များက အခန်းထဲသို့ ဖြာကျလာသည်။

အမှန်ပင်၊ နေရောင်ခြည် အခန်းထဲသို့ ရောက်လာသည်နှင့် ရေခဲကျောက်ဓား၏ ရောင်ခြည်နှင့် ရောယှက်သွားတော့သည်။

အလင်းဖျော့ဖျော့လေးမှာ ဓား၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဝန်းရံနေပြီး ချက်ချင်းပင် မြွေနှစ်ကောင်ကဲ့သို့သော အရိပ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဓားကို အဆက်မပြတ် ရစ်ပတ်နေတော့​၏။

လင်ချွမ်သည် ဓားပေါ်ရှိ ထူးခြားသော အရိပ်နှစ်ခုနှင့် ထွက်ပေါ်လာသော နေမင်းကို ကြည့်နေစဉ် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဗလာဖြစ်သွား​၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ဖော်ပြ၍မရသော ရောင်ခြည်တစ်ခုအတွင်း ရေချိုးနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး နွေးထွေးသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

သူ့ရှေ့ရှိ အရာအားလုံးမှာ ပြောင်းလဲနေ​၏။

အလင်းကွင်းများ ရွေ့လျားလာသည်နှင့်အမျှ လေထုထဲတွင် အလင်းတန်းများ စီတန်းလာသည်။

အချို့သော ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် ရွှေရောင်ဓားပေါင်း ထောင်သောင်းချီနေသကဲ့သို့ပင်။

လေတိုက်လိုက်သောအခါ ထိုရွှေရောင်မျှင်လေးများမှာ ပြန်လည် စုစည်းသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ရွှေရောင်ဓားကြီးတစ်စင်း ဖြစ်သွား​၏။

လင်ချွမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။ သူသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ရေခဲကျောက်ဓားကို ကိုင်ထားပြီး ပြတင်းပေါက်နားတွင် ရပ်လိုက်သည်။

မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ဓားဖြင့် အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကြည့်လျက်...

"ရှူး"

ချော်ရည်ပူပေါ်သို့ ရေခဲရေများ ကျသွားပြီး အငွေ့ပျံသွားသည့် အသံမျိုး လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

လူများစွာ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်မှာ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် အထက်သို့ ပွင့်ထွက်သွားသကဲ့သို့ပင်။

ယပ်တောင်ပုံသဏ္ဌာန် ရေပြင်မှာ ရုတ်တရက် အထက်အောက် နှစ်ပိုင်း ပြတ်တောက်သွားသည်။

၎င်းတို့သည် လေထဲတွင် နှစ်မီတာခန့် ကွာဟလျက် ခဏမျှ ရပ်တန့်နေပြီးမှ ပြန်လည်ကျဆင်းကာ ရေမှုန်ရေမွှားများစွာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ဤဓားချက်မှာ ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိအောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း​၏။

ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ရှုခင်းကြည့်နေသည့် ဓားနတ်ဘုရားမှာ ယခုအခါ မျက်လုံးအပြူးသား ဖြစ်နေသည်။

သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ထိုဓားချက်ထဲတွင် နှစ်မြုပ်သွားပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် ပြန်မထွက်နိုင်သကဲ့သို့။

"လူသာမန်တွေက အပေါ်ယံ အလှအပကို ကြည့်ပေမဲ့ ပညာရှင်တွေကတော့ အသေးစိတ်ကို ကြည့်တတ်ကြတယ်" ဟု ပြောလေ့ရှိကြသည်။

အခြားသူများက ဒါကို နားမလည်နိုင်သော်လည်း သူကတော့ သဘောပေါက်ပါသည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်အကျွံ ဖြစ်မနေသော်လည်း ၎င်း၏ ရလဒ်မှာ အံ့မခန်းပင်။

အဝေးက လှမ်းကြည့်လျှင်တောင် ထိုဓားချက်ထဲတွင် ပါဝင်နေသည့် ဓား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူ ခံစားရပြီး ၎င်းမှာ သူ့ကိုပင် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ထက် ကျော်လွန်သွားစေနိုင်သည့် အသိကို ပေးစွမ်းနိုင်​၏။

အထွတ်အထိပ်အဆင့်နှင့် သိုင်းဧကရာဇ် အဆင့်များတွင် စွမ်းအားအပြောင်းအလဲမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပေ။

အရေအတွက် ပြောင်းလဲမှုမှသည် အရည်အသွေး ပြောင်းလဲမှုသို့ ရောက်ရှိမှသာ တိုးတက်မှု ရှိလာမည်။

ထို့ကြောင့် ဤအဆင့်တွင် ကျင့်ကြံရသည်မှာ သိုင်းပညာသက်သက်မဟုတ်တော့ဘဲ စိတ်အခြေအနေသာ။

သိုင်းပညာအကြောင်း ပြောရလျှင် ဓားနတ်ဘုရားသည် ဓားသိုင်းပေါင်း ထောင်သောင်းချီ၍ သိထားသူဖြစ်ရာ လင်ချွမ်ထက် ပိုသိနိုင်ပါသည်။

သို့သော် ဓားသိုင်းပညာအပေါ် နားလည်မှုနှင့် သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံမှုအပိုင်းတွင်မူ ဓားနတ်ဘုရားသည် လင်ချွမ်ကို မမှီနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် တစ်ရက်အတွင်း အသိဉာဏ်ပွင့်သွားခြင်းမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ခက်ခဲစွာ ကျင့်ကြံရခြင်းထက် ပို၍ ထိရောက်နိုင်ပါသည်။

၎င်းမှာ သူ ယခုလေးတင် မြင်တွေ့ခံစားလိုက်ရသည့် အရာပင်။

လင်ချွမ်သည် နေဝင်ချိန်၊ နေထွက်ချိန် ကို ကြည့်ရုံဖြင့် တောက်ဓမ္မ ကျင့်စဉ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး ဤကဲ့သို့သော ဓားသိုင်း၏ အနှစ်သာရကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့သည်။

သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ထိုကဲ့သို့ ပါရမီမျိုးရှိသူမှာ သုံးယောက်ထက် မပိုခဲ့ပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဓားနတ်ဘုရားသည် လင်ချွမ်အပေါ် အလွန်အမင်း မနာလိုဖြစ်မိသလို လေးစားအားကျစိတ်လည်း ဖြစ်ပေါ်နေတော့သည်။