အခန်း (၁၉၃-၁၉၄)

အခန်း ၁၉၃ - ပန်ဒါမျက်လုံး (မျက်ကွင်းညိုခြင်း)

ကူဟဲသည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး အစောပိုင်းက ရှိခဲ့သော တည်ငြိမ်မှုများ ပျောက်ဆုံးနေပြီပင်။

လင်ချွမ်က သူ၏တိုက်ကွက်မှ ရိုက်ခတ်မှုများကို ပယ်ဖျက်ပြီး ဝူတန်ခန်းမဆောင်ကို ကာကွယ်လိုက်ကတည်းကပင် ပြိုင်ဘက်၏အစွမ်းမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေမှန်း သူသိရှိခဲ့သည်။

သူ့ထက် အစွမ်းသာ၊မသာကိုမူ ဆက်လက်စောင့်ကြည့်ရဦးမည်ဖြစ်သော်လည်း လင်ချွမ်​၏ နည်းစနစ်များမှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်နက်ရှိုင်းသည်ဟု ဆိုရမည်။

ထို့ကြောင့်လည်း ကူဟဲသည် လင်ချွမ်​၏ အစွမ်းနှင့် အချက်အလက်များကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်ကို ထိုးနှက်ခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် လင်ချွမ်သည် သူ၏ ကြာပွင့်လက်သီး ကို တိုက်ရိုက်မခုခံဘဲ နဂါးလက်သည်းအား အသုံးပြုကာ အားကို လွှဲထုတ်လိုက်သည်။

၎င်းက ကူဟဲအား သူ၏ကွက်စိတ်များကို ဆက်မသုံးနိုင်အောင် တားဆီးလိုက်သလို အတွင်းအားစီးဆင်းမှုကိုပါ ဖြတ်တောက်လိုက်သဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာရန်သာ ရွေးချယ်စရာ ရှိတော့သည်။

ယခုအခါ နှစ်ဖက်စလုံးက ထိုက်ချီကို အသုံးပြုနေကြသော်လည်း ကူဟဲမှာမူ စိတ်ထဲတွင် ဝေခွဲမရဖြစ်ကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့နေသလို ခံစားနေရသည်။

သီအိုရီအရ ထိုက်ချီကို တီထွင်ခဲ့သူ ကျန်းစန်းဖုန်း ပင်လျှင် သူ၏အထွတ်အထိပ်အချိန်၌ ပထမအဆင့်၏ အထက်တန်းလွှာတွင်သာ ရှိခဲ့သည်။

သမိုင်းမှတ်တမ်းများက အမှန်တကယ်ဖြစ်ပြီး အနည်းငယ် နှိမ့်ချထားသည်ဆိုစေဦးတော့ ကျန်းစန်းဖုန်းသည် တောက်ဓမ္မ နယ်ပယ်ကို အနည်းငယ်သာ ထိတွေ့နိုင်ခဲ့သူဖြစ်​၏။

ကူဟဲမှာမူ အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ပါရမီနှင့် အစွမ်းမှာ ကျန်းစန်းဖုန်းထက်ပင် သာလွန်နေပြီ။

ထို့ကြောင့် သူပြုပြင်မွမ်းမံထားသော ထိုက်ချီမှာ မူလထက် သာလွန်နေခြင်းပင်။

သို့သော် ယခုအခါ ရှေ့မှ ခန့်မှန်းရခက်သော လင်ချွမ်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကူဟဲ​၏ နှလုံးသားထဲ၌ စိုးရိမ်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဤခံစားချက်မှာ ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ထူးဆန်းနေကာ နိမိတ်တစ်ခုနှင့်ပင် တူနေ​၏။

၎င်းကို သတိပြုမိသောအခါ ကူဟဲမှာ မိမိကိုယ်ကို ရယ်ချင်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မိသွားသည်။

"ငါ ကြောက်နေတာလား၊ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

သူသည် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ထိုအတွေးများကို နှိမ်နင်းလိုက်ပြီး လက်သီးနှင့် လက်ဝါးများကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထိုက်ချီ၏အစွမ်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

လက်ထဲမှ တိုင်ချီသင်္ကေတမှာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားခိုင်မာလာပြီး အတွင်းအား၏ ပုံဖော်မှုအောက်တွင် အဖြူတစ်ကောင်၊ အမည်းတစ်ကောင်ရှိသော နဂါးနှစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ရှေ့သို့ ဟိန်းဟောက်တိုးဝင်သွားသည်။

လင်ချွမ်းယမှာမူ တုံ့မလှုပ်ဘဲ ရပ်နေပြီး တန်ပြန်တိုက်စစ် မဆင်သေးပေ။

သူ၏လက်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထိုက်ချီပုံစံ ဖော်လိုက်သည့်အခါ ယင်-ယန် ကြိတ်ဆုံပုံစံတစ်ခု ငြိမ်သက်စွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

နဂါးနှစ်ကောင်သည် ၎င်းနှင့် တိုက်မိသောအခါ ကြိတ်ခြေသံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာခဲ့​၏။

နဂါးနှစ်ကောင်မှာ တဖြည်းဖြည်း ကြိတ်ခြေခံနေရသော်လည်း ယင်-ယန် ကြိတ်ဆုံမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး အချိန်မရွေး ပြိုကွဲသွားနိုင်သည့်အလား ရှိနေသည်။

၁၀ စက္ကန့်ခန့် အားပြိုင်ပြီးနောက် နှစ်ဖက်စလုံး ရုတ်တရက် ကွဲထွက်သွားကာ ကြိတ်ဆုံနှင့် နဂါးနှစ်ကောင်လုံး တစ်ပြိုင်နက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ရှူးးး...."

လင်းချွမ်းသည် အနည်းငယ် ကျဉ်စိမ့်သွားသော သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပိုမိုထင်ဟပ်လာသည်။

ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ကတည်းက အစောပိုင်းကာလမှလွဲ၍ သူ ဒဏ်ရာရခဲ့ခြင်း မရှိသလောက်ပင်။

သူသည် နာကျင်မှု၊ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိတ်ပျက်မှုတို့ကို မခံစားရသည်မှာ ကြာပြီ။

သူ့အား နာကျင်အောင် သို့မဟုတ် အသေးစား ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ဓားနတ်ဘုရားသော်လည်းကောင်း၊ အစောပိုင်းက ဆံပင်ဖြူနှင့်လူသော်လည်းကောင်း သူနှင့်ယှဉ်ရန် အရည်အချင်း မပြည့်မီကြပေ။

ယခုအခါ ဤခံစားချက်မျိုး ပေးနိုင်သည့် ပြိုင်ဘက်ကောင်းတစ်ယောက် ရလာသဖြင့် သူ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

လင်ချွမ်သည် ကောင်းကင်ကို ကြည့်ကာ အားရပါးရ အော်လိုက်ပြီး နေရာမှ ပျောက်

ကွယ်သွားသည်။

သူ ပြန်ပေါ်လာသည့်အခါ ကူဟဲ​၏ အထက်သို့ ခုန်တက်နေပြီဖြစ်သည်။

သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အားဖြင့် သူ၏ညာလက်သီးကို မုန်တိုင်းအလား ဆက်တိုက်ထိုးနှက်ချလိုက်​၏။

ထိုတိုက်စစ်များမှာ ကူဟဲ စုစည်းထားသော အတွင်းအားအကာအကွယ်ကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်နေသည်။

သာမန်လူများကြားတွင် "မိုးချုန်းသံသာကြားရပြီး မိုးမရွာ" ဆိုသည့် စကားရှိသော်လည်း ယခုအခါ ကူဟဲအတွက် ခံစားချက်မှာ ထိုစကားနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် မိုးချုန်းသံကဲ့သို့သော အသံမှာ အလွန်အမင်း ထူးခြားသည်မဟုတ်သော်လည်း မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာသည့် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် လက်သီးချက်များကိုမူ မည်သူမျှ တုပနိုင်စွမ်းမရှိပေ။

လက်သီးချက်တိုင်းမှာ အထွတ်အထိပ် အဆင့်

တွင်ရှိနေသဖြင့်

ကူဟဲပင်လျှင် ဖိအားဒဏ်ကို ခံနေရသည်။

လက်သီးချက်ပေါင်း ရာချီထိုးနှက်ပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ နောက်ပြန်လှည့်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ဆင်းသက်လိုက်သည်။

ဖုန်မှုန့်များ ကင်းစင်သွားချိန်တွင် လင်ချွမ်​၏ အရှိန်အဝါမှာ အနည်းငယ်သာ တုန်ခါမှုရှိပြီး အခြားပြောင်းလဲမှုမရှိသည်ကို အားလုံး မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေတတ်သော ကူဟဲမှာမူ မျက်လုံးတစ်ဖက်မှာ ပန်ဒါမျက်လုံးကဲ့သို့ ညိုမည်းသွားလေသည်။

"ရှူးးး..."

၎င်းကို မြင်သောအခါ ကွင်းအတွင်းရှိ အကြီးအကဲများအားလုံးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး သူတို့၏မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော ကျေနပ်မှုတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့​၏။

သူတို့အားလုံး စုပေါင်းပြီး အစီအရင်ဖြင့် ခုခံခဲ့စဉ်က ရန်သူ၏တိုက်စစ်ကို မနည်းတောင့်ခံခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါ လင်ချွမ်​၏ တစ်ချက်တည်းသော တိုက်စစ်က ပြိုင်ဘက်ကို ဖိနှိပ်လိုက်နိုင်ပြီ။

သူတို့ကြားမှ အစွမ်းကွာခြားချက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့သြစရာကောင်းလှသည်။

"ဟားဟား....ဟားဟားဟားဟား"

ကူဟဲသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူ၏ရယ်သံမှာ ပို၍ကျယ်လောင်လာပြီး ကောင်းကင်ကို ကြည့်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာမှ ချောင်းပင် အနည်းငယ် ဆိုးသွားသည်။

သို့သော် သူ၏မျက်လုံးထဲတွင်မူ ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒီဘုန်းကြီး ရူးသွားတာလား"

"ဖြစ်နိုင်တယ်"

"ကြားဖူးတာကတော့ အတုမဲ့ဆရာကြီးအချို့ဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ရင်ဆိုင်ဖို့ ကြောက်ကြပြီး ရှုံးနိမ့်သွားတဲ့အခါ ဒီလိုရူးသွပ်တဲ့ အခြေအနေမျိုး ပြတတ်တယ်တဲ့"

"ငါတို့ သူနဲ့ ဝေးဝေးနေကြရအောင်"

ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ တပည့်များမှာ နောက်သို့ အလိုအလျောက် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

ကူဟဲသည် ထိုစကားများကို ကြားသော်လည်း ဂရုမစိုက်ဘဲ လင်ချွမ်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေ​၏။

သူသည် အပြုံးကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် ပုတီးစိပ်ကာ ရှေ့၊ နောက်၊ ဘယ်၊ ညာ တစ်လှမ်းစီ လှမ်းလိုက်သည်။

ထိုအမူအရာကို မြင်သောအခါ ယင်ဟွိုက်ယွီ မှာ ရုတ်တရက် လန့်သွားသည်။

အစောပိုင်းက ကူဟဲသည် ဤနည်းဗျူဟာကို အသုံးပြုကာ သူတို့၏ ကြယ်ခြောက်လုံးအစီအရင် ကို အကြီးအကျယ် ဒုက္ခပေးခဲ့ဖူးသည်။

ထိုစဉ်က ကူဟဲ​၏ ကိုယ်ပွားငါးခုမှာ တိုက်ခိုက်ရာတွင် မူလကိုယ်ထည်နှင့် မခြားနားဘဲ လက်သီးချင်း ထိတွေ့မှုမှာလည်း အစစ်အမှန်အတိုင်း ခံစားခဲ့ရ​၏။

ယင်ဟွိုက်ယွီသည် လင်ချွမ်အား သတိပေးချင်သော်လည်း လင်ချွမ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။

သူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် တစ်ခုခုကို အာရုံရသဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဓားနတ်ဘုရားနှင့် အဖွဲ့သားများ မည်သူမျှ သတိမထားမိဘဲ ပြန်ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့သြသွားသည်။

ယင်ဟွိုက်ယွီ၏ စိုးရိမ်မှုကို ရိပ်မိသဖြင့် ဓားနတ်ဘုရားက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ မျက်နှာကိုကြည့်ရတာ တစ်ခုခု သတိပေးချင်နေပုံပဲ"

"မလိုပါဘူး၊ သူ ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲဆိုတာ မင်းသိသားပဲ"

"သူ့ရဲ့ အပျော်ကို မဖျက်စီးလိုက်ပါနဲ့"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယင်ဟွိုက်ယွီမှာ ပြုံးရုံသာ တတ်နိုင်တော့ပြီး သတိပေးရန် အစီအစဉ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်​၏။

ဟုတ်ပါသည်၊ အကြီးအကဲလင်မှာ အလွန်အစွမ်းထက်သည်ဖြစ်ရာ မလိုအပ်သော သတိပေးချက်များ သူ အဘယ်မှာ လိုအပ်မည်နည်း။

ထိုကိစ္စများကို စိုးရိမ်နေမည့်အစား ဝူတန်၏ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများအတွက် ကူဟဲထံမှ မည်သို့လျော်ကြေးတောင်းရမည်ကိုသာ စဉ်းစားသင့်တော့သည်။

အခန်း ၁၉၄ - ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဇန်သံတုတ် (အနီရောင်တုတ်)

"ကိုယ်ပွားလား"

လင်ချွမ်က အံ့အားသင့်တကြီး ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် ရှုပ်ထွေးသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

တစ်ဖက်လူသည် အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ကြောင်းနှင့် အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ် သည် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သစ်ဆီသို့ ဦးတည်နေကြောင်း သူတို့ ကြိုတင်သိရှိထားကြသော်လည်း၊ နယ်ပယ် နှင့် သက်ဆိုင်သော စွမ်းအားထူးများသည် နေရာအနှံ့တွင် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ပေါက်လာတော့မည်ကို သိကြသော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့ နည်းလမ်းသစ်ကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အံ့သြမှုကို မထိန်းနိုင်ဖြစ်သွားရ​၏။

လင်ချွမ်​၏ လက်ရှိစွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှသည်။

ထို့ကြောင့် တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ပွားများကို ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ၎င်းတို့သည် မျက်လှည့်ပြကွက် သို့မဟုတ် အရှိန်လွန်ကဲမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အာရုံမှားများမဟုတ်ဘဲ သွေးသားရှိသော ကိုယ်ပွားစစ်စစ်များ ဖြစ်ကြောင်း သူသိလိုက်သည်။

မည်သို့ပင် ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပါစေ၊ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ လုံးဝခြားနားသော အတွေ့အကြုံတစ်ခုပင်။

လင်ချွမ်​၏ အမူအရာမှာ တစ်ချက်တည်း တည်ငြိမ်သွားပြီး သူ၏အာရုံကို ထိုကိုယ်ပွားများနှင့် ကူဟဲ၏ ကိုယ်ထည်ရင်းပေါ်သို့ စူးစိုက်ထားကာ တိုက်ခိုက်မှုကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

ယခင်က ကူဟဲသည် 'ကြယ်ခြောက်ပွင့် စစ်ဗျူဟာ' ကို ကိုင်တွယ်စဉ်ကအတိုင်းပင်၊ ထိုပုံရိပ် ၆ ခုသည် လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းသွားပြီး အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လာကြသည်။

၁။ 'ဧရာမ ရွှေရောင်ဘီးကြီး' တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သတ္တဝါအပေါင်းကို ကယ်တင်နိုင်မည့် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသည်။

၂။ စွမ်းအားများ ကိန်းဝပ်နေသော 'ရွှေရောင်ပုတီးစေ့များ' သည် တဖျတ်ဖျတ်တောက်သော အလင်းများနှင့်အတူ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

၃။ ခန့်ညားထည်ဝါသော 'မိုးကြိုးသွားပုံရိပ်ယောင်'ကြီးသည် လေထုထဲမှ ဖိနှိပ်ချလာသည်။

၄။ နားကွဲမတတ် ကြောက်မက်ဖွယ် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ 'ဗုဒ္ဓဂါထာတော် ရွတ်ဆိုသံ' များ လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

၅။ 'ပညာလက်ဝါး' က ရိုက်ချလိုက်ရာ ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြောင့် ဝါဖျော့ဖျော့ လျှပ်စီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၆။ 'ဗုဒ္ဓလက်ဝါး' ကလည်း ဖျက်ဆီးအားပြင်းသော ထိုးချက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ဤလုံးဝခြားနားသော၊ သို့သော် အလွန်အစွမ်းထက်သော ကိုယ်ခံပညာ ၆ မျိုးသည် ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သော စွမ်းအားကို ပြသနေသည်။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် သိသာထင်ရှားသော တုန်ခါမှုများ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ငြိမ်သက်နေသော ရေကန်ထဲသို့ ရေများစီးဝင်လာသကဲ့သို့ ဂယက်ထနေတော့သည်။

ယင်ဟွိုက်ယွီ နှင့် ကျန်လူများမှာ မျက်နှာများ သွေးဆုတ်ဖြူလျော့ကြကုန်​၏။

ယခင်က တိုက်ခိုက်မှုများသည် မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းကြောင်းကို ယခုမှသာ သူတို့ သဘောပေါက်ကြတော့သည်။

တစ်ဖက်လူသည် ယခင်က သူတို့ကို အလျှော့ပေးခဲ့ခြင်းသာ။

"ဘာလို့လဲ..."

ယင်ဟွိုက်ယွီသည် သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ချရင်း ပြောစရာ စကားမဲ့နေကာ စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနေမိသည်။

သို့သော် ကွင်းပြင်ထဲမှ အခြေအနေများကြောင့် သူ၏အာရုံမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး အစောပိုင်းက အတွေးများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။

အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်မှု ၆ ခုကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း လင်ချွမ်ကမူ ထိုက်ချိ ဖြင့်သာ ခုခံရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူသည် သူ၏ နယ်ပယ်တွင် အထွတ်အထိပ် ရောက်နေသော ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သဖြင့် လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်များ ရှိနေနိုင်​၏။

ထို့ကြောင့် ဤတိုက်ကွက် ၆ ခုမှာ အပေါ်ယံတိုက်ခိုက်မှုသက်သက် မဟုတ်ဘဲ ထောင်ချောက်လည်း ဖြစ်နိုင်သဖြင့် လင်ချွမ်က ဇွတ်အတင်း ပြန်လည်မတိုက်ခိုက်ဘဲ စောင့်ကြည့်နေခြင်း။

ထိုက်ချိ၏ ပုံရိပ်ယောင် ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ မမြင်ရသော စွမ်းအင်များသည် လေထုထဲတွင် လိမ်ကျစ်ပြီး ဝဲဂယက်ထသွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် အသံလှိုင်းများ ပါရှိသော ဂါထာရွတ်သံမှာ အပြင်ဘက်တွင်ပင် ပိတ်ဆို့ခြင်းခံလိုက်ရပြီး တစ်လက်မမျှ ရှေ့မတိုးနိုင်တော့ပေ။

ထိုအချိန်မှာပင် ဗုဒ္ဓလက်ဝါးသည် ထိုက်ချိ၏ လမ်းကြောင်းလွှဲ အင်အားကို အသုံးပြုကာ ဗုဒ္ဓလက်သီးနှင့် သွားရောက် ရိုက်မိသွားသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက် ၃ ခုမှာ ပျက်ပြယ်သွားခဲ့ပြီ။

ကူဟဲ​၏ မျက်နှာမှာ ညိုမှောင်သွားသည်။

သူ၏ ကိုယ်ပွားဖန်တီးနိုင်စွမ်းမှာ ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေသည်။

၎င်းသည် ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်းသာ သွားနိုင်​၏။

တစ်နည်းအားဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပွားနည်းစနစ်သည် ဤတိုက်ကွက် ၆ ခုကိုသာ အသုံးပြုနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ပါးနပ်သော တုံ့ပြန်မှုများကို မလုပ်ဆောင်နိုင်ကြချေ။

ဤသို့ဆိုလျှင် ငါ့ရဲ့ နည်းလမ်းက တစ်ဝက်လောက် အသုံးမဝင်တော့ဘူးပေါ့။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူတွင် အခြားနည်းလမ်းများ ရှိနေသေးပါက ကျန်ရှိသော တစ်ဝက်မှာလည်း ပျက်စီးသွားနိုင်သည်။

ဤသို့တွေးတောရင်း ကူဟဲသည် သူ၏အတွင်းအားကို ရုတ်တရက် မြှင့်တင်လိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် ရွှေရောင်ဘီးကြီးမှာ ပို၍မြန်ဆန်စွာ လည်ပတ်လာပြီး ၎င်းမှထွက်ပေါ်လာသော ဖိအားမှာလည်း ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းလာ​၏။

ဖိအားအများစုကို ထိုက်ချိပုံရိပ်က ဖယ်ရှားပေးထားသော်လည်း ကျန်ရှိသောဖိအားမှာ လင်ချွမ်​၏ ခြေထောက်များကို မြေကြီးထဲသို့ နစ်ဝင်သွားစေသည်။

မိုးကြိုးသွားပုံရိပ်၏ ဖိနှိပ်မှုမှာ ပို၍ပြင်းထန်လာပြီး ထိုက်ချိ၏ လည်ပတ်နှုန်းကိုပင် နှေးကွေးသွားစေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ပုတီးစေ့များက သူ့ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာတော့​၏။

"သမုဒ္ဒရာတုန်ဟိန်း လက်ဝါး"

ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ လင်ချွမ်သည် ထိုက်ချိပုံရိပ်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ကူထားရင်း၊ ညာလက်ကို ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ဝှေ့ယမ်းကာ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်​၏။

သွေးကြောများအတွင်း အကြာကြီး စုဆောင်းထားသော စွမ်းအားများသည် ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်သွားပြီး ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာသော ဒေါသတကြီး လှိုင်းလုံးကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ပုတီးစေ့များမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းများကြောင့် ပထမလှိုင်းမှာ အငွေ့ပျံသွားသော်လည်း၊ ကူဟဲ အောင်နိုင်ပြီဟု ထင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဒုတိယလှိုင်းက တက်လာပြန်သည်။

ဒုတိယလှိုင်းလည်း ဖျက်ဆီးခံရပြန်သော်လည်း ပုတီးစေ့များပေါ်သို့ ကျရောက်လာသော ဖိအားမှာ ပိုမိုများပြားလာကြောင်း ကူဟဲ ခံစားလိုက်ရ​၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း တတိယလှိုင်း ရောက်လာသည်။

ဤအကြိမ်တွင်မူ ပုတီးစေ့မှာ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းမျှ မတိုးနိုင်တော့ပေ။

၎င်း၏ စွမ်းအားအားလုံးမှာ လှိုင်းလုံးများ၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခုခံရန်သာ အသုံးပြုနေရသည်။

ထို့နောက် စတုတ္ထလှိုင်းနှင့် ပဉ္စမလှိုင်းများ ရောက်ရှိလာပြန်သည်။

"ဖောက်"

ဖန်စေ့တစ်စေ့ ကွဲအက်သွားသကဲ့သို့ပင် ဧရာမ ဗုဒ္ဓပုတီးစေ့ကြီးသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အလင်းနှင့် အပူရှိန်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ကူဟဲသည် ပုတီးစေ့၏ ကန့်သတ်ချက်ကို သိရှိသွားသဖြင့် အခြားရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ ၎င်းကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်ခြင်း။

ထိုသို့ဖြင့် လှိုင်းလုံးအများစုကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ကျန်ရှိနေသော လှိုင်းလုံးများက ရွှေရောင်ဘီး၏ ပုံရိပ်ယောင်အများစုကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

"မဖြစ်ဘူး၊ အဲဒါကို သုံးမှရတော့မယ်"

ကူဟဲသည် စိတ်ထဲမှ "ဒါ မကောင်းတော့ဘူး" ဟု တွေးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို သူ၏ အခြားတိုက်ကွက်အားလုံးကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း လေထဲသို့ မြောက်တက်သွားသည်။

ခဏချင်းမှာပင် ၁၀ ပေခန့်ရှည်သော 'အနီရောင် တုတ်' တစ်ခု သူ၏လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

ကူဟဲသည် ထိုတုတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်နေသော စွမ်းအားများကြားထဲသို့ တိုးဝင်သွားပြီး လင်ချွမ်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

လေထုထဲတွင် နားကွဲမတတ် အသံလှိုင်းပေါက်ကွဲသံ တစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ကောင်းကင်တွင် လက်မဝက်ခန့်ရှည်ကာ လက်ညှိုးခန့်ထူသော ဝါကျင်ကျင် လျှပ်စီးတန်းများစွာ ပေါ်လာသည်။

လေထုမှာလည်း ချက်ချင်း ဖယ်ထုတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် လေဟာနယ် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွား​၏။

အနက်ရောင် ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းငယ်များစွာ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည်ဟင်းလင်းပြင်အများစုကိုပင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားစေခဲ့သည်။

"အရူးကောင်ပဲ"

ဓားနတ်ဘုရားက ဆဲရေးလိုက်ပြီး သူ၏ တည်ငြိမ်မှုများ ပျောက်ကွယ်ကာ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားသည်။

ထိုအနက်ရောင် အက်ကွဲကြောင်းများကို သူမြင်ရသဖြင့် ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းကြောင်း သူသိသည်။

အကယ်၍ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ဖုန်တောထဲတွင် ရောက်နေသော လင်ချွမ်သာ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ထိမှန်သွားပါက သိုင်းဧကရာဇ်အဆင့်ဖြစ်နေလင့်ကစား အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရကာ သေလုမြောပါး ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ဓားနတ်ဘုရားသည် ချက်ချင်းပင် စစ်တလင်းဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဓားစွမ်းအင်များစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို အလွန်သိပ်သည်းသော ဓားစွမ်းအင်အဖြစ် စုစည်းလိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏အရှိန်မှာ မလုံလောက်သေးပုံရသည်။

ဓားနတ်ဘုရားသည် ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်ပွားရာ ဧရိယာသို့ မရောက်မီ အစွန်းနားသို့ ရောက်ရှိချိန်မှာပင်...

အလွန်သဲ့သဲ့မျှရှိသော ဓားမြည်သံတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် အသံမြင့်တက်လာပြီး လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား​၏။

ထို့နောက် အလွန်အေးစက်သော ခံစားမှုတစ်ခုက ဓားနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် နှင်းပွင့်များ ကပ်ငြိသွားစေသည်။

ထိုဓားမြည်သံကို လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သင်္ဘောပေါ်တွင် သူကြားဖူးသည်။

ထိုစဉ်က သူသည် တစ်ချက်မျှသာ ကြည့်လိုက်ရသော်လည်း ၎င်း၏ အံ့သြဖွယ်ရာများကြားတွင် နစ်မျောသွားခဲ့ရသည်။

ဒါဆို ငါကပဲ အပိုတွေ စိုးရိမ်နေခဲ့တာလား။

ဓားနတ်ဘုရားသည် ယင်ဟွိုက်ယွီကို ကြည့်ကာ ခပ်ယောင်ယောင် ပြုံးလိုက်မိသည်။

ယင်ဟွိုက်ယွီ၏ မျက်နှာမှာလည်း "စောစောကမှ စိုးရိမ်စရာမလိုဘူးလို့ ပြောပြီး အခုကျတော့ ကိုယ်တိုင် ပြေးတက်သွားတာလား" ဟု မေးနေသကဲ့သို့ပင်။