အခန်း (၂၀၁-၂၀၂)

အခန်း ၂၀၁ - မူလအစစွမ်းအား

ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်ပြီးနောက် ချန်အာကော သည် သွားကိုကြိတ်ကာ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်​၏။

သူသည် တိမ်တိုက်များထဲအထိ ရှည်လျားစွာ တိုးဝင်သွားသော ရွှေရောင်လှေကားထစ်များကို ကြည့်ပြီး သူ၏ညာခြေဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းတက်လိုက်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုက တစ်ကျော့ပြန် ရောက်ရှိလာသည်။

ခုနကဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်မှာ အိမ်မက်မဟုတ်ပေ။

ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော၊ အသက်ရှူကျပ်မတတ် ဖိအားတစ်ခုသည် အထက်မှကျဆင်းလာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ကြွက်သားတိုင်းကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။

ကြွက်သားများမှာ မရပ်မနား တုန်ယင်ကာ ကြွက်တက်လာပြီး အရိုးများမှာလည်း အနည်းငယ် တုန်ခါလျက် နာကျင်မှုပေါင်းများစွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ချန်အာကောသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်​၏။

သို့သော် ထိုအော်ဟစ်သံသည် သူ့အား အခက်အခဲမှ သက်သာရာမရစေဘဲ ခံစားနေရသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်မှုကို ဖွင့်ထုတ်လိုက်ခြင်းသာ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုအသံသည် အနီးနားရှိ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။

အရပ် ၃ မီတာကျော် မြင့်သော ဧရာမဝံပုလွေကြီးတစ်ကောင်သည် အသံကြောင့် ရောက်ရှိလာသည်။

ချန်အာကောကို တွေ့သောအခါ ၎င်းသည် ကိုယ်ကို အနည်းငယ်နှိမ့်၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေသည်းများကို လှုပ်ရှားလျက် အမဲလိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ဉာဏ်ရည်နည်းပါးသော်လည်း ချန်အာကော ရင်ဆိုင်နေရသော အကျပ်အတည်းကို ၎င်းက ရိပ်မိပုံရသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ဝံပုလွေကြီးသည် ခြေသည်းလေးခုဖြင့် မြေကြီးကိုကန်ကာ ပြိုင်ဘက်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာတော့သည်။

နှစ်မီတာခန့်သာ လိုတော့သည့်အချိန်တွင် ၎င်းသည် သွေးရောင်လွှမ်းသော ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ ကိုက်ဖြတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်ကျမှသာ ချန်အာကောသည် နောက်ကွယ်မှ အန္တရာယ်ကို သတိထားမိ​၏။

သို့သော် သူသည် ဘယ်ခြေကို လှမ်းတက်ရုံရှိသေးသဖြင့် ဟန်ချက်ကို မနည်းထိန်းထားရသည့် အခြေအနေဖြစ်နေသည်။

ဟန်ချက်ပျက်သွားပြီး သူ၏စွမ်းအားကို မထိန်းချုပ်နိုင်ပါက ဤကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားအောက်တွင် သူ သေချာပေါက် ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

သူစိုးရိမ်နေစဉ်မှာပင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားသည် ရုတ်တရက် တစ်ဖန် ကျဆင်းလာပြန်သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပစ်မှတ်မှာ ချန်အာကော မဟုတ်ဘဲ သူ့ထံသို့ ခုန်အုပ်လာသော ဝံပုလွေကြီး ဖြစ်နေ​၏။

ခဏချင်းမှာပင် အရိုးကျိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သန်မာထွားကြိုင်းလှသော ဧရာမဝံပုလွေကြီးမှာ အသားပြားတစ်ခုကဲ့သို့ ဖိခြေခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ဝံပုလွေအလောင်းကို ကြည့်ရင်း ချန်အာကော၏ မျက်နှာတွင် စိတ်သက်သာရာရသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသော်လည်း ချက်ချင်းပင် သူ၏ အခြေအနေကို သတိရသွားသည်။

"ငါလည်း ဒီဝံပုလွေလိုပဲ နောက်ဆုံးမှာ ဒီလိုကံကြမ္မာမျိုးနဲ့ ကြုံရမှာလား" ထိုအတွေးက သူ့ကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

...

ဝူတန်တောင်နောက်ဘက်။

သစ်သားအိမ်လေးတစ်လုံးအတွင်းတွင် လင်ချွမ် နှင့် ကူဟဲ တို့သည် စားပွဲတစ်ခုတွင် ထိုင်ကာ စကားပြောနေကြသည်။

သူတို့ဘေးတွင် လင်ယန်ရွှယ်က လက်ဖက်ရည် ဖျော်ပေးနေသည်။

လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဘေးတွင်ရှိနေပြီး လက်ဖက်ရည်နံ့ သင်းပျံ့နေသည့် ဤမြင်ကွင်းသည် လောကတွင် တကယ့်ကို ရှားပါးသော အလှတရားတစ်ခုပင်။

ထို့အပြင် ဤအလှပဂေးမှာ သာမန်မိန်းကလေးမဟုတ်ဘဲ သိုင်းလောကရှိ 'ချွမ်ရွှယ်ဂိုဏ်း' ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်သည်။

လှပသော ရှုခင်းရှိသော်လည်း စားပွဲရှိ လူနှစ်ဦးမှာ သူမကို တစ်ချက်ကလေးမျှ လှည့်မကြည့်ဘဲ အာရုံမစိုက်သဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်မလေးမှာ တစ်ခါတစ်ရံ မကျေနပ်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေတတ်​၏။

လင်ချွမ်က လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး တိုက်ရိုက်ပင် စကားစလိုက်သည်။

"ဆရာကြီး ကူဟဲ၊ ဒါက တရားမျှတတဲ့ လဲလှယ်မှုပါ"

"ကျွန်တော့်ကို 'မူလအစစွမ်းအား' ဆီ သွားနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ပြောပြပါ၊ ကျွန်တော်က ဆရာကြီးကို 'သိုင်းဘုရင်' အဆင့်ရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို ပြန်ပေးပါ့မယ်"

"ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်လုံးအတွက် အကျိုးရှိမယ့် အခြေအနေပါ"

ကူဟဲက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့်...

"ဒကာလေး လင်၊ မင်းက အရမ်းယဉ်ကျေးလွန်းနေပြီ"

"ငါ့ကို 'ဆရာကြီး' လို့ မခေါ်ပါနဲ့၊ ငါက အဲဒီဘွဲ့နဲ့ မထိုက်တန်ပါဘူး"

စကားပြောရင်း သူ၏အမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားပြီး အဓိကအကြောင်းအရာသို့ ကူးပြောင်းလိုက်သည်။

"သိုင်းဘုရင်အဆင့်ရဲ့ အတွေ့အကြုံက အရေးကြီးတာ မှန်ပေမယ့် ငါပြောမယ့်အရာက ပိုပြီး တန်ဖိုးရှိနေတယ်"

"ငါက ဘုန်းကြီးတစ်ပါး ဖြစ်ပေမယ့် ကုန်သည်တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ လဲလှယ်မှုတစ်ခုဟာ အနည်းဆုံးတော့ တန်ဖိုးချင်း ညီမျှရမယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်"

"ဒကာလေးလင် ဘယ်လိုထင်သလဲ"

လင်ချွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အံ့သြခြင်းမရှိပေ။

သူသည် ဤတောင်းဆိုမှုကို မပြုလုပ်မီကပင် ဤအခြေအနေကို ကြိုတင်တွက်ဆထားပြီးသား။

ကူဟဲပြောသကဲ့သို့ပင် သိုင်းဘုရင်အဆင့် အတွေ့အကြုံသက်သက်သည် တန်ဖိုးကန့်သတ်ချက် ရှိနေသည်။

လင်ချွမ်သည် စားပွဲပေါ်တွင် လက်ချောင်းများဖြင့် ခပ်ဖွဖွပုတ်ကာ ကူဟဲကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်မှာ ရွေးချယ်စရာ နည်းလမ်းနှစ်ခု ရှိပါတယ်"

"ဆရာကြီး အရင်နားထောင်ကြည့်ပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ပါ"

"ပထမနည်းလမ်းက သိုင်းဧကရာဇ်အဆင့်ကနေ သိုင်းဘုရင် အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ပါ"

"သိုင်းဘုရင်အဆင့်ကို တက်ဖို့ဆိုတာ 'ကောင်းကင်ဘုံ ဘေးဒုက္ခ' ကို ရင်ဆိုင်ရတယ်ဆိုတာ ဆရာကြီးသိမှာပါ"

"ဒါဟာ ပါရမီရှင်တွေနဲ့ အင်အားကြီးသူတွေကို တားဆီးထားတဲ့ အဓိကအတားအဆီးဖြစ်ပြီး လူအများအပြားဟာ ဒီဘေးဒဏ်အတွင်းမှာပဲ ပျက်စီးသွားကြတယ်"

"အခု ကျွန်တော့်ဆီမှာ ဘေးဒဏ်ကနေ ရရှိမယ့် ထိခိုက်မှုကို အနည်းဆုံးဖြစ်စေပြီး အောင်မြင်နိုင်ခြေ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းရှိပါတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကူဟဲ​၏ မျက်လုံးများ ကျုံ့သွားပြီး မှင်တက်သွားသည်။

ဤအချက်အလက်များသည် သူ့ကို အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်စေရန် လုံလောက်​၏။

သူသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့်သို့ပင် မရောက်သေးသလို၊ သူ၏ တစ်သက်တာတွင်လည်း ရောက်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမြဲတမ်း ပြီးပြည့်စုံမှုကို ရှာဖွေသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခံမည်မဟုတ်ပေ။

'ကောင်းကင်ဘုံ ဘေးဒုက္ခ' နှင့် ပတ်သက်၍ သူသည် ရှေးလူကြီးများ၏ မှတ်တမ်းများတွင် ကြားဖူးသည်။

ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများအရ ဤဘေးဒဏ်သည် ရှောင်လွှဲ၍မရဘဲ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရမည့်အရာပင်။

အကယ်၍ အခြားသူများက ကူညီပါက ဘေးဒဏ်၏ အစွမ်းမှာ ပိုမိုကြီးထွားလာမည်ဖြစ်ပြီး ပါဝင်သူများလေလေ ပိုမိုရှုပ်ထွေးလေလေ။

အဆောက်အအုံများအတွင်း ပုန်းအောင်း၍ ကာကွယ်နိုင်သည်ဟု ထင်ခြင်းမှာလည်း ရယ်စရာပင်။

ကောင်းကင်ဘုံက ပေးပို့သော ဘေးဒုက္ခကို လူသားတို့၏ အဆောက်အအုံများက မည်သို့ ခံနိုင်ရည်ရှိပါမည်နည်း။

သို့သော် ယခု လင်ချွမ်က ၎င်းကို ရှောင်ကွင်းရန် နည်းလမ်းရှိသည်ဟု ဆိုနေသည်။

အောင်မြင်မှုနှုန်းမှာလည်း ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်သည်။

ဤသည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။

ကူဟဲသည် လင်ချွမ်က နောက်ပြောင်နေသည်ဟု ခဏမျှ ထင်လိုက်သော်လည်း လင်ချွမ်​၏ မျက်လုံးထဲမှ တည်ကြည်မှုကို မြင်သောအခါ ပို၍ပင် အံ့သြသွားရ​၏။

"ဒါဆို... ဒုတိယ ရွေးချယ်စရာကရော"

ကူဟဲ စကားပြောလိုက်ချိန်တွင် သူ၏လည်ချောင်းများ ခြောက်ကပ်နေပြီး ဒုတိယနည်းလမ်းကို ပို၍ပင် မျှော်လင့်မိသွားသည်။

"ဒုတိယတစ်ခုကတော့ သိုင်းဘုရင်အဆင့်ရဲ့ အထက်မှာရှိတဲ့ နယ်ပယ်အကြောင်း သတင်းအချက်အလက်အချို့ပါပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ဒါက အရမ်းဝေဝါးလွန်းပြီး တန်ဖိုးရှိချင်မှ ရှိပါလိမ့်မယ်"

"..."

ကူဟဲ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။

"ပထမတစ်ခုကိုပဲ ယူပါ့မယ်၊ငါတို့က အရာရာကို တစ်ဆင့်ချင်းသွားရမယ်၊ ထမင်းကိုလည်း တစ်လုပ်ချင်း စားရမယ်လေ"

"ကောင်းပါပြီ"

လင်ချွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး သူသိထားသော နည်းလမ်းကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

ကူဟဲသည် ထိုအသိပညာများကို ခဏမျှ အချိန်ယူ ချင့်ချိန်ပြီးနောက် စကားပြန်ပြောသည်။

"အဲဒီ ခရမ်းရောင်စွမ်းအားကို ငါကတော့ 'မူလအစစွမ်းအား' လို့ ခေါ်တယ်"

"လူတိုင်းမှာ မွေးရာပါ စွမ်းအားချင်း မတူကြဘူး"

"ဒါက ပြင်ပအား မဟုတ်ပေမယ့် တချို့နေရာတွေမှာ ပြင်ပအားထက်တောင် ပိုသန်မာတယ်"

"အတွင်းအားဆိုတာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ မြစ်ဖျားခံတယ်"

"အမြုတေကို အခြေခံနဲ့ သိုလှောင်ရာအဖြစ် ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှာ စွမ်းအားတွေ စီးဆင်းစေတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒီမူလအစစွမ်းအားကတော့ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အပ်စိုက်မှတ်တွေ (အကြော)၊ ကြွက်သားတွေ၊ အရိုးတွေနဲ့ အရာအားလုံးကနေ မြစ်ဖျားခံတာ"

"အဲဒါက တောက်လျှောက် ထွက်ပေါ်နေမှာ ဖြစ်ပေမယ့် နှေးကွေးတယ်၊ ပြီးတော့ အမြုတေထဲမှာ သိုလှောင်လို့ မရဘူး"

"အဲဒီအစား ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အပ်စိုက်မှတ်တွေထဲမှာ သီးခြားနေရာလွတ်တစ်ခု ဖွင့်ထားဖို့ လိုတယ်"

"အဲဒါကို အသုံးပြုတဲ့အခါမှာ မင်းရဲ့အတွင်းအားတွေကို အမြုတေထဲကို အရင်ပြန်ပို့ပြီး အဲဒီစွမ်းအားအတွက် လမ်းဖွင့်ပေးရမယ်"

ဤနေရာတွင် ကူဟဲသည် ဝမ်းနည်းမှုများဖြင့် သက်ပြင်း ခပ်ဖွဖွ ချလိုက်​၏။

ဤစကားများသည် ရိုးရှင်းလှသော်လည်း အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် သူ၏ဂိုဏ်းမှ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ၍ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့သည့် ရလဒ်များ ဖြစ်သည်။

ယခင်က ဆရာသခင်များသည် ပါရမီကန့်သတ်ချက်ကြောင့် ထိပ်သီးသို့ မရောက်နိုင်ခဲ့သဖြင့် အခြားသော နည်းလမ်းသစ်များကို ရှာဖွေခဲ့ကြခြင်း။

ထိုသို့ ရှာဖွေခြင်းကပင် အခွင့်အလမ်းသစ်များနှင့် လမ်းကြောင်းသစ်များကို ဖော်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

ထိုလမ်းမှာ ဆူးခက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေစေကာမူပေါ့။

အခန်း ၂၀၂ - အပ်စိုက်မှတ် အတားအဆီးများ တည်ဆောက်ခြင်း

"ဒါဟာ ပြောရရင် လွယ်သလိုရှိပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ အဲဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး"

"ဒီစွမ်းအားဟာ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ နေရာအနှံ့မှာ ရှိနေပေမဲ့ အပ်စိုက်မှတ်တွေအဖြစ် မဖွဲ့စည်းခင်မှာတော့ စီးဆင်းလို့မရနိုင်ပါဘူး"

ကုဟဲပြောနေရင်း လက်ဖက်ရည်ခွက် ကိုင်ထားသော သူ၏ဘယ်ဘက်လက်ဖဝါးမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွား​၏။

ကြည်လင်သော လက်ဖက်ရည်စက်တစ်စက်သည် လွင့်ထွက်လာပြီး သူအသင့်ပြင်ထားသော ညာဘက်လက်ညှိုးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

သူသည် စားပွဲပေါ်တွင် လက်ညှိုးဖြင့် ပုံစံကြမ်းတစ်ခုကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆွဲပြရင်း ရှင်းပြလေသည်။

"ဒီပုံစံဟာ ကျွန်တော် အပ်စိုက်မှတ်ထဲမှာ တည်ဆောက်ထားတဲ့ တည်ဆောက်ပုံပဲ ဖြစ်ပါတယ်"

"ကြည့်ရတာ နည်းနည်းတော့ အခြေခံဆန်ပေမဲ့ အသုံးပြုဖို့ကတော့ အလွန်ခက်ခဲပါတယ်"

ထိုအချိန်တွင် ကုဟဲ​၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွားသည်။

"ဒကာလေးလင်ဟာ အလွန်အစွမ်းထက်တယ်ဆိုပေမဲ့ ဒါဟာ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အပ်စိုက်မှတ် (အကြော) တွေနဲ့ သက်ဆိုင်နေတာမို့လို့ ကျေးဇူးပြုပြီး မဆင်မခြင် မလုပ်ပါနဲ့"

"အပ်စိုက်မှတ်ထဲမှာ စွမ်းအင် သိုလှောင်ကန်တစ်ခု ဖန်တီးဖို့ဆိုတာ ပြောသလောက် မလွယ်ကူပါဘူး"

"သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားတာနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြီးမားတဲ့ ထိခိုက်မှု ဖြစ်စေနိုင်ပါတယ်"

"အစိတ်အပိုင်းတွေရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်ကို အထူးသတိထားရပါမယ်"

"ကျွန်တော် အရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ဒီစွမ်းအားဟာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေတာမို့လို့ သူသိုလှောင်နိုင်မယ့် နေရာအကျယ်အဝန်းထက် ပိုအရေးကြီးတာက ခိုင်ခံ့မှုပါပဲ"

"ဒီပုံစံက ကြည့်ရတာ နည်းနည်း ရုပ်ဆိုးပေမဲ့ အရမ်းခိုင်ခံ့လို့ နမူနာအနေနဲ့ အသုံးပြုလို့ ရပါတယ်..."

"ခဏလောက် စောင့်ပါဦး"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်ချွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားသည်။

"ခိုင်ခံ့မှုအကြောင်း ပြောမယ်ဆိုရင် ပုံမှန် တြိဂံပိရမစ်ပုံ နဲ့ စက်လုံးပုံတွေက အတည်ငြိမ်ဆုံး ဖြစ်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ဗျာ"

ကုဟဲ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီး အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ပုံမှန် တြိဂံပိရမစ်ဆိုတာ ဘာလဲ၊ စက်လုံးလား"

"အဲဒါကိုတော့ ကျွန်တော် သိပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒါက အတွင်းအား ရဲ့ သရုပ်ဖော်မှု မဟုတ်တဲ့အတွက် ကျင့်ကြံအားထုတ်မှုဖြစ်စဉ်မှာ အပြည့်အဝ ထိန်းသိမ်းထားဖို့ မလွယ်ကူသလို၊ ခိုင်ခံ့မှုလည်း မလုံလောက်ပါဘူး"

ကုဟဲက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် နောင်တရိပ်များ ယှက်သန်းနေ​၏။

သူ၏ ပုံစံအရ ဤနည်းလမ်းကို သူစမ်းသပ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပုံရသည်။

လင်ချွမ်သည် စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်မျိုးစုံ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ကမ္ဘာမြေ၏ သိပ္ပံပညာမှ ရရှိခဲ့သော အသိပညာများသည် နောက်ဆုံးတွင် သိုင်းလောကထဲ၌ အသုံးဝင်လာလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့မိပေ။

ဤကံကြမ္မာမှာ အမှန်ပင် ထူးဆန်းလှ​၏။

လင်ချွမ်က ဘာရှင်းပြချက်မှ မပေးတော့ဘဲ လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ သူ၏အတွင်းအားကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

လက်ဖက်ရည်စက်များသည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ပုံမှန် တြိဂံပိရမစ်ပုံစံတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ​၏။

"ဒါက ပုံမှန် တြိဂံပိရမစ်ပုံပဲ"

ကုဟဲသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ထိုထူးဆန်းသော အမည်နာမကြောင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် သူသည် ထိုအတွေးများကို ချက်ချင်းဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီး ရှေ့တွင်ရှိနေသော ပုံရိပ်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေမိရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာသည်။

သိုင်းလောကသည် ကမ္ဘာမြေနှင့် ကွာခြားသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ပုံသဏ္ဌာန်များအပေါ် သူတို့၏ အသိပညာမှာ အကန့်အသတ်ရှိနေသည်။

သို့သော် အသိပညာ အကန့်အသတ်ရှိခြင်းသည် ဉာဏ်ရည်နိမ့်ခြင်းကို မဆိုလိုပါ။

အမှန်စင်စစ်၊ သိုင်းပညာ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်လေလေ ကျင့်ကြံသူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ပိုမိုအားကောင်းလာလေလေ။

၎င်း၏ နောက်ကွယ်က သီအိုရီများကို သူနားမလည်သော်လည်း ရှေ့တွင်ရှိသော ပုံသဏ္ဌာန်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် နက်ရှိုင်းသော အမှန်တရားတစ်ခုကို သူခံစားလိုက်ရသည်။

စိုက်ကြည့်ရင်း ငြိမ်သက်နေသော ကုဟဲကို ကြည့်ပြီး လင်ချွမ်က လက်ဖက်ရည်စက်များကို မူလနေရာသို့ ပြန်ပို့ပေးလိုက်သည်။

လင်ယန်ရွှယ်သည်လည်း သူမ အပင်ပန်းခံ ငှဲ့ထားသော လက်ဖက်ရည်များ အလဟဿ ဖြစ်သွားသည်ဟု ခံစားရကာ သူတို့နှစ်ဦးကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

အတော်ကြာမှ ကုဟဲ သတိပြန်ဝင်လာသည်။

လင်ချွမ်အပေါ် အသစ်တဖန် လေးစားမှုများ တိုးလာသလို နောင်တရိပ်လည်း ဖြစ်ပေါ်လာ​၏။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ ဒါဟာ ကံကြမ္မာပဲ ဖြစ်မှာပါ"

"မနက်ခင်းမှာ တောက်ဓမ္မတရား ကို ကြားသိရရင် ညနေမှာ သေရပါစေ၊ ကျေနပ်ပါပြီ"

"ဒီစစ်မှန်တဲ့ သဘောတရားတွေကို နားလည်ခဲ့ရတဲ့အတွက် ဒီခရီးက တန်ပါတယ်"

ထိုသို့ပြောပြီး ကုဟဲသည် ထရပ်ကာ လင်ချွမ်ကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားရှိပြီး အပ်စိုက်မှတ်များကို မည်သို့ ဖော်ထုတ်ရမည်ကို ဆက်လက်ရှင်းပြလေ​၏။

တစ်ဝက်တစ်ပျက် ကြာပြီးနောက် ဝူတန်တောင် ရှေ့တွင် အကြီးအကဲများနှင့် အခြားသူများသည် ကုဟဲ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်အေးသွားကြသည်။

တစ်ဖက်လူက လူသတ်မှု မကျူးလွန်ခဲ့သော်လည်း သူပေးသော ဖိအားမှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။

ယခု သူထွက်သွားပြီဖြစ်၍ နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်းချမ်းသွားပြီ။

"ကျွန်တော် ရက်အနည်းငယ်လောက် တရားကျင့်ကြံဖို့ လိုတယ်"

လင်ချွမ်​၏ စကားကို ကြားသောအခါ ယင်ဟွိုက်ယွီ က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဝူတန်အတွက် လင်ချွမ် ပိုမိုသန်မာလာလေလေ၊ ဝူတန် ပိုမိုဘေးကင်းလေလေ။

ယနေ့ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြောင့် တပည့်များသာမက အကြီးအကဲများပါ အသိအမြင်သစ်များ ရရှိခဲ့ကြသည်။

သူတို့အားလုံးလည်း ကျင့်ကြံခြင်းဆီသို့ ပြန်သွားရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။

လင်ချွမ်သည် ဓားနတ်ဘုရားနှင့် အခြားသူများကို ညွှန်ကြားချက်အချို့ ပေးပြီးနောက် တောင်နောက်ဘက်တွင် ဂူတစ်ခုတူးကာ တရားထိုင်ခြင်းအမှုကို စတင်လိုက်သည်။

ကာကွယ်ရေး ပစ္စည်းများကို ချထားပြီး ရေခဲကျောက်ဓားကို ဘေးတွင် ထားရှိကာ ဂူအတွင်းရှိ ကျောက်ပြားပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်သည်။

ကုဟဲ သင်ပေးထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း သူ၏အတွင်းအား အမြောက်အမြားကို အမြုတေထဲသို့ ပို့လွှတ်ကာ ဖိသိပ်လိုက်သည်။

ထိုစွမ်းအားများ ပြင်းထန်စွာ တုံ့ပြန်မှုပြလာမှသာ သူရပ်လိုက်​၏။

လင်ချွမ် ရွေးချယ်လိုက်သော အပ်စိုက်မှတ် အကြောမှာ ညာဘက်လက်ဖဝါးရှိ လောင်ကုန်း အပ်စိုက်မှတ် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာကို ရွေးရခြင်းမှာ အသုံးပြုရ လွယ်ကူသောကြောင့်။

သူသည် ကုဟဲ​၏ အတွေ့အကြုံကို ရယူခဲ့သော်လည်း ကိုယ်ပိုင် ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ညာဘက်လက်တွင် ထားရှိခြင်းဖြင့် အတွင်းအား လှည့်ပတ်သည်ဖြစ်စေ၊ ဓားကို အသုံးပြုသည်ဖြစ်စေ သိုလှောင်ထားသော မူလစွမ်းအားကို ပထမဆုံး အခိုက်အတန့်မှာတင် ထိရောက်စွာ အသုံးပြုနိုင်သည်။

လင်ချွမ်သည် ဖိသိပ်ထားသော စွမ်းအားများကို လက်ဖဝါးရှိ အပ်စိုက်မှတ်အတွင်းသို့ ပို့လွှတ်လိုက်ရာ အုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ထိုပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ပွားချိန်တွင် စွမ်းအားသုံးသွယ်မှာ တစ်ပြိုင်နက် ရောက်ရှိလာသည်။

ပထမတစ်သွယ်က ထိုစွမ်းအားများကို လမ်းညွှန်ပေးသည်၊ ဒုတိယတစ်သွယ်က ၎င်းတို့ကို လျင်မြန်စွာ တည်ဆောက်ပေးပြီး တတိယတစ်သွယ်က အတားအဆီးများ မပျက်စီးစေရန် အပြင်ဘက်မှ ဖိနှိပ်ပေးသည်။

စွမ်းအားသုံးသွယ်၏ ပူးပေါင်းအားထုတ်မှုကြောင့် ပေါက်ကွဲအားမှာ လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်သွား​၏။

ထို့နောက် လင်ချွမ်​၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ထိုစွမ်းအားများသည် ဝဲဂယက်တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားသည်။

၎င်းတို့သည် စေးပျစ်သော အခြေအနေသို့ ရောက်သွားသောအခါ ပုံသဏ္ဌာန်ကို တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်ပြီး အတားအဆီးအတွင်း မြှုပ်နှံလိုက်သည်။

ဤအတွေ့အကြုံကို အခြေခံ၍ လင်ချွမ်သည် စွမ်းအားများကို ဆက်လက် ထည့်သွင်းကာ အတားအဆီးကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဆောင်နေတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အမည်မသိ ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုတွင် ချန်အာကောသည် သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ကျော်လွှားပြီး စိန်ခေါ်မှုများကို ဆက်လက် ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဤဖိအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး ရှင်သန်နိုင်မည်ဆိုပါက သူသည် အစစ်အမှန် သိုင်းကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်မည်ဟု သူနားလည်လိုက်သည်။

သူသည် ဝူတန်ကို အမှီအခိုကင်းစေချင်သလို၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း သန်မာသောသူ ဖြစ်ချင်သည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ အစွမ်းအစကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပင်။

"ဟူး"

သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက်ချပြီးနောက် ချန်အာကော​၏ အကြည့်များမှာ ပြတ်သားသွားပြီး နောက်ထပ် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းကို လှမ်းလိုက်လေတော့သည်။