အခန်း (၂၀၃-၂၀၄)

အခန်း ၂၀၃ - အဖြူရောင်စွမ်းအား

ပုံဆောင်ခဲ အတားအဆီးများ တည်ဆောက်ရာတွင် အဓိကအခက်အခဲမှာ ၎င်းတို့၏ ပုံသဏ္ဍာန်ပင်။

ခိုင်မာသော ဒီဇိုင်းတစ်ခု ရရှိပြီးသည်နှင့် လိုအပ်သည်မှာ အချိန်အနည်းငယ်နှင့် စိတ်ရှည်သည်းခံမှုသာ။

ထို့နောက် ငြိမ်သက်စွာထိုင်၍ မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အပြောင်းအလဲများကို ခံစားကြည့်လျက်။

သင်သည် မူလအစစွမ်းအားကို ခံစားရသည်အထိပင်။

ဤအဆင့်သည် လင်ချွမ်အတွက် သုံးရက်တိတိ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

တရားထိုင်နေစဉ်အတွင်း လင်ချွမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် အဆုံးစွန်သော တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုကို ခံစားရပြီး သတိပဋ္ဌာန်အခြေအနေသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့​၏။

ဤထူးခြားသောအခြေအနေတွင် သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ သေးငယ်သော ထောင့်စွန်းအချို့တွင် အပြောင်းအလဲများကို အမှန်တကယ် ခံစားနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုနေရာများတွင် အဖြူရောင်၊ ဘဲဥပုံစံ အစက်အပြောက်လေးများ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်ချွမ်​၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ မြင့်တက်လာသည်။

"ဒါပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ထိုအတွေးနှင့်အတူ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အတွင်းအားများ လည်ပတ်မှု ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ အမြုတေဆီသို့ နောက်ပြန်စီးဆင်းသွား​၏။

ဤဖြစ်စဉ်အတွင်း အတွင်းအား အမျှင်တန်းတိုင်းကို ပြန်လည်ခြေရာခံခဲ့သည်။

ဤခံစားချက်သည် အနည်းငယ် ထူးခြားပြီး သူ့ကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နားလည်မှုကို ပေးစွမ်းခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုလှုံ့ဆော်မှုသည် ခဏတာမျှသာဖြစ်ပြီး သူ ၎င်းကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

အတွင်းအားများ လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားသည်နှင့် လင်းချွမ်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အခြားအပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ကူဟဲပြောခဲ့သလိုပင်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတိုင်းမှ ရေစီးကြောင်းလေးများကဲ့သို့ မရေမတွက်နိုင်သော စွမ်းအားများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကြွက်သားများ၊ အရိုးများ၊ သွေးများနှင့် အရိုးစုများအတွင်းမှ...

စွမ်းအားအမျှင်တန်းလေးများသည် မြူခိုးများမှတစ်ဆင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ငွေ့ရည်ဖွဲ့လာကာ နို့နှစ်ရောင် လေစီးကြောင်းများအဖြစ် စုစည်းလာသည်။

၎င်းတို့သည် အတွင်းအားများ ကုန်ခန်းသွားသော အကြောများ တစ်လျှောက် အလိုအလျောက် စီးဆင်းသွားပြီး ညာဘက်လက်ဖဝါးရှိ လောင်ကုန်း အပ်စိုက်မှတ်ဆီသို့ စဉ်ဆက်မပြတ် စုစည်းလာ​၏။

လင်ချွမ်​၏ တက်ကြွသော ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ထိုစွမ်းအားများသည် ဝဲဂယက်တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းကာ အပ်စိုက်မှတ်အတွင်းသို့ ဝဲဂယက်ပုံစံဖြင့် ဝင်ရောက်သွားသည်။

ပထမဆုံးသော မူလအစစွမ်းအား ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အပ်စိုက်မှတ်တစ်ခုလုံးသည် အဆုံးမဲ့ညတာအတွင်းရှိ ကြယ်တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေသကဲ့သို့။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပုံဆောင်ခဲအတားအဆီးတစ်ခုလုံးသည် အဖြူရောင်မြူခိုးလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့​၏။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မူလအစစွမ်းအားများ စုပုံလာပြီး ပိုမိုပျစ်ခဲလာသည်။

မည်မျှကြာသွားသည်ကို မသိရသော်လည်း အတားအဆီးသည် နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝပြည့်သွားခဲ့သည်။

တြိဂံပိရမစ်ပုံစံ ပုံဆောင်ခဲအတားအဆီးသည် ပြန်လည်လင်းထိန်လာသည်နှင့်အမျှ စင်ကြယ်သော အဖြူရောင်စွမ်းအားသည် အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး အလိုအလျောက် စီးဆင်းလာ​၏။

အလင်းမြစ်တစ်ခုကဲ့သို့ စွမ်းအားများသည် အပြင်ဘက်သို့ လှိုင်းထသကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ပုံဆောင်ခဲ နံရံမှ လျှံထွက်လာသည်နှင့်အမျှ ပျစ်ခဲမှုသည် ချက်ချင်း လျော့နည်းသွားသည်။

၎င်းအစား ကျဲပါးပြီး စီးဆင်းနေသော စမ်းချောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အကြောများတစ်လျှောက် ဖြည်းညှင်းစွာ စီးဆင်းသွားသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ စီးဆင်းသွားသည်။

ရုတ်တရက် ရှေးဟောင်းခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ​၏။

ထိုအသံသည် တောင်တန်းများနှင့် သစ်တောများကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားပြီး မြင့်မားသော တောင်တန်းများပေါ်သို့ လွင့်ပျံကာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ဝူတန်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် ဓားနတ်ဘုရား နှင့် အခြားသော ထိပ်တန်းဆရာကြီးများမှလွဲ၍ ယင်ဟွိုက်ယွီ ကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် ပညာရှင်အနည်းငယ်သာ ၎င်းကို ကြားနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့၏ အသိပညာမှာ အလွန်အကန့်အသတ်ရှိလှသည်။

တစ်စုံတစ်ရာ မွေးဖွားလာသည်ကို သူတို့သိသော်လည်း မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကိုမူ မသိကြပေ။

သို့သော် လင်ယန်ရွှယ် နှင့် ယွဲ့ချင်းရို တို့မှာမူ လင်ချွမ် အောင်မြင်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း နိမိတ်ရခဲ့သည်။

အေးစက်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး မိုးခြိမ်းသံများ ကစဉ့်ကလျား ထွက်ပေါ်လာ​၏။

တောင်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်သံများစွာ ဟိန်းထွက်လာပြီး တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များသည် သူတို့၏ဘုရင်ကို အရိုအသေပေးကာ ခေါင်းဆောင်နှင့်အတူ တညီတညွတ်တည်း ဟစ်ကြွေးနေသကဲ့သို့ပင်။

လင်ချွမ်သည် သူ၏ မူလအစစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ မဟာကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုးပညာရပ် ကို စတင်လည်ပတ်လိုက်သည်။

ခဏချင်းမှာပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ လေစီးကြောင်းများ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်လာပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း စုပ်ယူခံရကာ မူလအစစွမ်းအားအဖြစ် အလိုအလျောက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါ သည် ရုတ်တရက် အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မူလအစစွမ်းအားများမှာလည်း တက်ကြွလာသည်။

အမြောက်ဆန်များကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသံများသည် လေထုထဲတွင် ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပဲ့တင်ထပ်နေ​၏။

ကျောက်နံရံကို ရိုက်ခတ်လိုက်သော လေဖိအား၏ ပြင်းအားသည် ချိုင့်ခွက်များစွာကို အလွယ်တကူ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

လင်ချွမ်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်ဝန်းအိမ်အတွင်း၌ အဆုံးမဲ့သော အေးစက်တည်ငြိမ်မှုများ မြင့်တက်နေ​၏။

သူသည် သူ၏လက်ဖဝါးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ငုံ့ကြည့်ရင်း တစ်စုံတစ်ခုကို ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါက မူလအစစွမ်းအားလား"

ထို့နောက် သူ၏လက်ဖဝါးကို ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

လိုဏ်ဂူအတွင်း လေမတိုက်သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် လေတိုက်ခတ်လာသည်။

ဘေးနားရှိ ကျောက်ဆောင်ကြီးတစ်ခုသည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ကွဲကြေသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အပိုင်းအစများအဖြစ် ပြိုလဲသွား​၏။

လင်ချွမ်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိပြီး သူ၏အတွင်း၌ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဟုန်းဟုန်းတောက်လာသည်။

အကယ်၍ ထိုစွမ်းအားကို ဟေချင်းဟုခေါ်သော အရိုးစုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့မည်ဆိုလျှင် ထိုကောင်သည် ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးတောင် ရလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ဒါကို တွေးမိရင်း လင်ချွမ်သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ပြဿနာတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသည်။

အရင်က ဟေချင်းကို တွေ့တုန်းက သူ၏အသားနှင့် အကြောများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး အရိုးစုသာ ကျန်တော့သည်။

သို့သော် သူသည် စွမ်းအားတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်နိုင်ဆဲ။

ပထမတော့ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် ၎င်းကို သူပယ်ချလိုက်သည်။

ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ထိုအရာသည် မူလအစစွမ်းအားတစ်ခုပင်။

သို့သော် အခြားတစ်ဖက်၏ အသုံးပြုပုံနှင့် နည်းလမ်းများသည် ကူဟဲတို့ ဖော်ထုတ်ထားသည်နှင့် မတူပေ။

အခြားတစ်ဖက်သည် ၎င်းကို သူတို့၏အရိုးများအတွင်း၌ သိမ်းဆည်းထားနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် သတိပြန်ဝင်လာသည်။

သူသည် သူ၏စိတ်ကို လောင်ကုန်း အပ်စိုက်မှတ်ဆီသို့ အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး ဤမူလအစစွမ်းအားကို ဂရုတစိုက် လေ့လာကြည့်သည်။

ကူဟဲ၏ ခရမ်းရောင် သို့မဟုတ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားနှင့်မတူဘဲ သူ၏စွမ်းအားမှာ စင်ကြယ်သော အဖြူရောင်ဖြစ်သည်။

"အရောင်မတူတာက စွမ်းအားရဲ့ အရင်းအမြစ် မတူတာကို ကိုယ်စားပြုတာလား"

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် ထိုအချက်ကို စိတ်ထဲမှ ထုတ်လိုက်သည်။

သူ၏စွမ်းအားအများစုမှာ စနစ်၏ ဆုလာဘ်များမှ ရရှိခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။

အမှန်တကယ်တွင် ဤနယ်ပယ်၌ သူ၏နားလည်မှုနှင့် ကျင့်ကြံမှုမှာ လိုအပ်နေသေး​၏။

ဤအဓိပ္ပါယ်နှင့် မူလအစဆိုသည်မှာ သူကဲ့သို့ စတင်သူတစ်ဦးအတွက် နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေသည်။

စဉ်ဆက်မပြတ် အသုံးပြုမှုနှင့် ၎င်း၏အနှစ်သာရကို နားလည်ခြင်းဖြင့်သာ လျှို့ဝှက်ချက်များကို အမှန်တကယ် ဆုပ်ကိုင်နိုင်မည်။

လင်ချွမ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

"အပြင်ထွက်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ"

......

ကြည်လင်သော လရောင်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြာကျနေပြီး တောင်ထိပ်ရှိ ကျောက်တုံးများကို လင်းထိန်စေကာ ထူးခြားသော အရောင်အဝါတစ်ခုကို ထင်ဟပ်စေသည်။

ဤနေရာသည် ဝူတန်​၏ နောက်ဘက်တောင်တန်းတွင် တည်ရှိသည်။

အကြီးအကဲများစွာက ယာယီပိတ်ဆို့ထားပြီးနောက် မိုင်ပေါင်းများစွာအတွင်း မည်သူမျှမရှိဘဲ အလွန်တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ရုတ်တရက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်ခဲများ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီးနောက် ပြန်ငြိမ်သွား​၏။

၎င်းတို့သာမက တောင်ခြေတွင် စောင့်ကြပ်နေသော တပည့်နှစ်ဦးပင် လုံးဝ ဝေခွဲမရဖြစ်သွားကြသည်။

၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးက အံ့သြတကြီးပြောပြီး အကြီးအကဲကို သွားရောက်အကြောင်းကြားရန် ပြင်သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ငလျင်လှုပ်တာလား...မဖြစ်နိုင်တာ"

"ဒါ ငါတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"

သူ့ဘေးတွင် ပိန်ပိန်ပါးပါး တပည့်တစ်ဦးက သန်းဝေလိုက်ပြီး သူ့သူငယ်ချင်းကို အားကိုးရာမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် အဲဒီ နွားကျောင်းသား... စီနီယာလင်းက အပေါ်မှာ ကျင့်ကြံနေတုန်းလေ"

"မင်းထင်တာ ငလျင်က သူတို့လို ပညာရှင်အဆင့်ကို ထိခိုက်နိုင်မယ်လို့လား"

"ငါ့ကိုမေးရင်တော့ ဒီငလျင်က အဲဒီစီနီယာ ကျင့်ကြံနေလို့ ဖြစ်တာနေမှာ"

"ငါတို့ထဲ ဝင်မပါရအောင်။ ငါတို့နဲ့မဆိုင်တာကို ဂရုမစိုက်နဲ့"

"ဒါပေမယ့် အကြီးအကဲက ပြောထားတယ်၊ တစ်ခုခု သတင်းပို့ရင် ဆုချမယ်တဲ့"

"အော်... ဒါဆိုရင်တော့ သွားကြတာပေါ့"

ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ ထိုတပည့်သည် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး သူ့သူငယ်ချင်းကို ဆွဲကာ အနီးဆုံး နန်ယန်နန်းတော် ဆီသို့ ပြေးသွားကြလေသည်။

အခန်း ၂၀၄ - ဝူတန်တောင်အောက်ခြေ

တပည့်နှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မြေကြီးတုန်ခါမှု ရပ်တန့်သွားသည်။

ထို့နောက် တောင်လယ်ရှိ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကြောင့် ရွေ့လျားသွားပြီး လင်ချွမ်ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ လမင်းနှင့် ကြယ်တာရာများကို ကြည့်ရှုရင်း သူ၏ကိုယ်ဟန်မှာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွား​၏။

ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်ရုံဖြင့် လင်ချွမ်သည် လေထုထဲတွင် ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။

မူလစွမ်းအား နှင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တို့ကို တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်ခြင်းဖြင့် သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ဧရိယာအထိ ချဲ့ထွင်နိုင်ခဲ့ပြီ။

ထို့ကြောင့် သူ၏ နယ်ပယ်အာရုံ အတိုင်းအတာမှာလည်း ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည်။

လက်ရှိ အာရုံခံနိုင်စွမ်းအဆင့်ဖြင့် လင်ချွမ်း

သည် ဤတောင်ထိပ်တွင် ရပ်နေရုံဖြင့် ဝူတန်တောင်၏ ထောင့်တိုင်းကို စစ်ဆေးနိုင်စွမ်းရှိသည်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် သူသည် အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး ဟွေလုံကွမ် အနီးရှိ ကုန်းမြင့်ငယ်လေးတစ်ခုဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

သိုင်းလောကတွင် ရှေ့တန်းမှ ဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်သည့်အတိုင်း ဝူတန်တွင် တောင်တံခါးတစ်ခုတည်း ရှိသည်မဟုတ်ပေ။

နန်းဆောင်နှင့် ခန်းမတစ်ခုစီတွင် ကိုယ်ပိုင်သတ်မှတ်ထားသော နယ်မြေနှင့် ကိုယ်ပိုင်ထင်ရှားသော တောင်ထိပ်များ ရှိကြသည်။

ခန်းမတစ်ခုစီသည် အချင်းချင်း ယှဉ်ပြိုင်ကြသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားကြ​၏။

စနစ်ထဲတွင် ဝင်ရောက်မှတ်ပုံတင်ရန်အတွက် လင်ချွမ်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း နေရာအနှံ့သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်​၏။

တားမြစ်ထားသော နယ်မြေဖြစ်သည့် ယင်ဟွိုက်ယွီ တရားအားထုတ်ရာ နေရာသည်ပင် သူ ခဏခဏသွားနေကျ နေရာဖြစ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ထိုနေရာကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ဝူတန်တောင်အောက်ခြေတွင် ဝှက်ဖတ်ထားသော အခြားနယ်မြေတစ်ခု ရှိနေသည်ကို သူအံ့သြဖွယ် တွေ့ရှိခဲ့​၏။

ဤနယ်မြေသည် အခြားအဆောက်အဦးများနှင့် ဆက်သွယ်မထားဘဲ ဟွေလုံကျောင်းတော်အနီးရှိ ကုန်းမြင့်ငယ်တစ်ခုနှင့်သာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ထိုနယ်မြေကို အထူးစွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် သီးခြားခွဲထုတ်ထားပြီး နယ်ပယ်အာရုံဖြင့်ပင် ထိုးဖောက်၍မရနိုင်ပေ။

အတင်းဝင်ရောက်လိုပါက ထိုအတားအဆီးများကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန်သာ။

"ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားတိုးတက်လာမှုက ဒီလိုဆုလာဘ်မျိုး ယူဆောင်လာပေးလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

ထိုသို့တွေးတောရင်း လင်ချွမ်သည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်ရာ သူ၏ကိုယ်ဟန်မှာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိုကုန်းမြင့်ငယ်၏ တောင်စောင်းတွင် ပြန်လည်ပေါ်လာသည်။

လက်ကို တစ်ချက်ဝေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် လေလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခြောက်သွေ့သော မြက်ပင်များနှင့် ကျောက်တုံးများစွာမှာ ထိုခဏ၌ လွင့်စင်သွားပြီး အောက်တွင် ဝှက်ထားသော တွင်းပေါက်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

မူလစွမ်းအားများ မြင့်တက်လာပြီး သူ၏လက်ချောင်းများကြားတွင် သိမ်မွေ့သော ငှက်ကလေးတစ်ကောင်အဖြစ် ပေါင်းစည်းသွား​၏။

လင်ချွမ်က လက်ချောင်းဖြင့် တောက်လိုက်ရာ ငှက်ကလေးသည် ဂူပေါက်ဝအတွင်းသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ငှက်ကလေးမှာ အရှိန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားပြီး ခဏချင်းမှာပင် ဂူ၏အနက်ဆုံးပိုင်းသို့ ရောက်ရှိသွား​၏။

အလင်းတစ်ချက်လက်သွားပြီးနောက် ငှက်ကလေးများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ထိုနေရာတွင် လင်ချွမ်​၏ ကိုယ်ဟန် ပေါ်လာသည်။

မိမိရှေ့ရှိ မြေပြင်ပေါ်မှ ကြိတ်ဆုံကျောက်ထက် မကြီးသော စီရင်ထုံး ကို ကြည့်ရင်း လင်ချွမ်သည် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်သည်။

လက်ဖဝါးဖြင့် အသာအယာ ထိတွေ့လိုက်ရာ မူလစွမ်းအားများ ဂယက်ထသွားပြီး စီရင်ထုံးပေါ်ရှိ ဖုန်မှုန့်အားလုံး ချက်ချင်း လွင့်စင်သွားသည်။

အဝိုင်းပုံ ကျောက်တုံးစင်မြင့်ပေါ်တွင် စာလုံးများနှင့် ပုံစံများစွာကို ထူးခြားသော နည်းလမ်းဖြင့် ထွင်းထုထားသည်။

ပထမတစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ကျောက်တုံးစင်မြင့်မှာ အလွှာနှစ်ခု ခွဲထားသကဲ့သို့။

အပေါ်ယံအလွှာမှာ မီးခိုးရောင်-အညိုရောင် အဝိုင်းပုံ စင်မြင့်ဖြစ်ပြီး အောက်တွင် ၎င်းနှင့် ဆက်သွယ်ထားသော အောက်ခြေခုံ ရှိသည်။

အောက်ခြေခုံ၏ အောက်ဘက်တွင် စက်လုံးပုံ အပေါက်များစွာရှိပြီး အချို့မှာ ကြည်လင်သော ကျောက်ဆောင်ကဲ့သို့ အထူးသလင်းကျောက်များဖြင့် ဖြည့်ထားသည်။

ထိုသလင်းကျောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်ကို အာရုံခံမိသောကြောင့် လင်ချွမ်က ဤကျောက်တုံးစင်မြင့်ကို အသက်သွင်းနိုင်သည်ဟု လျင်မြန်စွာ ကောက်ချက်ချလိုက်​၏။

သို့သော် အပေါ်ယံမှ ဖုန်မှုန့်များနှင့် အတွင်းပိုင်း ရှုပ်ပွနေပုံကို ကြည့်ရခြင်းမှာ ဤနေရာသို့ မည်သူမျှ မရောက်ရှိသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာစေသည်။

"ဒါ တကယ်ပဲ နယ်မြေကူး စီရင်ထုံးလား"

အသံတိုးတိုးဖြင့် ရေရွတ်ပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် ဤစီရင်ထုံးမှာ ဝူတန်အောက်ခြေရှိ ထူးခြားသော နေရာလပ်နှင့် ဆက်သွယ်ထားမည်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် စီရင်ထုံးကို ချက်ချင်း အသက်မသွင်းသေးဘဲ အပေါ်ရှိ ပုံစံများကို စတင်လေ့လာသည်။

ဤကမ္ဘာတွင် စီရင်ထုံးများမှာ အလွန်ရှားပါးပြီး အများစုမှာ သာမန်တိုက်ပွဲ စီရင်ထုံးများသာ ဖြစ်ကြသည်။

တိုက်ပွဲစီရင်ထုံးများသည် ပုံသေစီရင်ထုံးများနှင့် ကွဲပြားပြီး လူများ၏ စီစဉ်နေရာချမှုအပေါ်တွင် မူတည်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ပုံသေစီရင်ထုံးများမှာ ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းများအပေါ်တွင် အခြေခံပြီး အမျိုးမျိုးသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရရှိရန် ကြိုတင်စီစဉ်ထားနိုင်သည်။

သို့သော် စီရင်ထုံးပညာရပ်များ ဆုံးရှုံးသွားမှုကြောင့် လင်ချွမ်အနေဖြင့် ယခုခေတ်တွင် နမူနာများစွာ မတွေ့ခဲ့ရပေ။

သူ အမှတ်ရဆုံးမှာ သိုင်းဧကရာဇ်နယ်ပယ်မှ အရိုးစုကို ရှင်းလင်းစဉ်က ဖျက်ဆီးခဲ့သော စီရင်ထုံးဖြစ်သည်။

ယခု ရှေ့တွင်ရှိသော စီရင်ထုံး၏ အောက်ခြေမှာ ယခင်တစ်ခုထက် သိသိသာသာ ပိုကြီးသော်လည်း ၎င်းပေါ်တွင် ရှိသော ပုံစံများနှင့် ထူးဆန်းသော စာလုံးများမှာမူ ပို၍နည်းပါးသည်။

"ဒါဟာ စီရင်ထုံးတွေရဲ့ ကွဲပြားမှု ဖြစ်ရမယ်"

တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း လင်ချွမ်သည် သူ၏ အာရုံကို လွှတ်လိုက်ကာ စီရင်ထုံးပုံစံကို မှတ်သားရန် ကြိုးစားသည်။

သိုင်းဘုရင် နယ်ပယ်၏ အားကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကြောင့် ဤပုံစံများနှင့် စာသားများကို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ကူးယူသိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ကြီးမားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်သောအခါ ဤစာလုံးပုံစံများ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို လျင်မြန်စွာ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့​၏။

၎င်းတို့၏ အသံထွက် သို့မဟုတ် တိကျသော အဓိပ္ပာယ်ကို မသိနိုင်သော်လည်း စီရင်ထုံးဆိုင်ရာ သုတေသနပြုရန်အတွက်မူ အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ပေ။

နောက်ထပ် နာရီဝက်ခန့် စီရင်ထုံးကို မည်သို့အသက်သွင်းရမည်ကို လေ့လာပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။

သူသည် မူလစွမ်းအားများကို သူ၏ လောင်ကုန်း သွေးကြော အမှတ်ထဲသို့ ပြန်လည်စီးဝင်စေပြီး အတွင်းအားများကို ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ လည်ပတ်စေကာ စီရင်ထုံး၏ မျက်နှာပြင်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်​၏။

အတွင်းအားများ စီးဝင်သွားသည်နှင့်အမျှ ကျောက်တုံးစင်မြင့်ပေါ်ရှိ ပုံစံတိုင်းမှာ တဖြည်းဖြည်း လင်းထိန်လာပြီး စင်မြင့်တစ်ခုလုံး၏ အပေါ်ပိုင်းမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ စတင်လည်ပတ်လာသည်။

"ဝုန်းးး"

စူးရှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တောင်တောင်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

ထို့နောက် ကျောက်တုံးစင်မြင့်အောက်ရှိ သလင်းကျောက်များစွာမှာ ရုတ်တရက် စွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးသွားပြီး စီရင်ထုံးမျက်နှာပြင်မှ အလင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို လင်ချွမ် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို နားလည်သွား​၏။

သူ၏ အတွင်းအားမှာ စင်ကြယ်သော်လည်း ဤစီရင်ထုံးနှင့် ကိုက်ညီမှုမရှိပေ။

၎င်းသည် စတင်ရန်အတွက်သာ အသုံးဝင်​၏။

၎င်း၏ စွမ်းအင်ရင်းမြစ် အစစ်အမှန်မှာ အထူးစွမ်းအင်များ ပါဝင်သော သလင်းကျောက်များအောက်တွင် ရှိနေသည်။

ဤနည်းဖြင့် စီရင်ထုံးပြားကို ဖြုတ်ယူသွားနိုင်လျှင်ပင် ညီမျှသော စွမ်းအင်ရင်းမြစ်ကို မရှာနိုင်ပါက အသုံးပြုနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

နှမြောတသစွာ သက်ပြင်းချရင်း လင်ချွမ်သည် စိတ်ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်စုစည်းကာ စီရင်ထုံးအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။

ခြေဖဝါးအောက်ရှိ အလင်းရောင်များ ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး မျက်စိရှေ့ရှိ အရာအားလုံး ဝေဝါးသွားသည်။

ခဏချင်းမှာပင် လင်ချွမ်သည် ခေါင်းမူးသွားပြီး ရှေ့ရှိ အရာရာတိုင်းမှာ ရုတ်တရက် လိမ်ရှုပ်သွားကာ ရေဝဲများစွာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဆယ်စက္ကန့်ခန့် ကြာပြီးနောက် ခေါင်းမူးခြင်းမှာ ပြေပျောက်သွားပြီး ရှေ့မှ အရာအားလုံး တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကြည်လင်လာသည်။

"ဒါဟာ ဟင်းလင်းပြင် အသွင်ပြောင်းမှုပဲ၊ တကယ်ကို နယ်မြေကူးပြောင်း စီရင်ထုံးပဲ"

မိမိဘာသာ ရေရွတ်ရင်း လင်ချွမ်သည် စီရင်ထုံးထဲမှ လှမ်းထွက်လိုက်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း မျက်စိရှေ့တွင် မြင်တွေ့ရသည်မှာ ဂူတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ဝူတန်တောင်အောက်ရှိ မြေအောက်ကမ္ဘာ အစစ်အမှန်ပင်။

သို့မဟုတ်လျှင် ဤနေရာမှာ ပြင်ပလောကနှင့် သီးခြားခွဲထုတ်ထားသော နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ နယ်မြေကူးစီရင်ထုံးမှာ တောက်ပနေဆဲဖြစ်ပြီး စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးသည်အထိ ဆက်လက်အလုပ်လုပ်နေမည့်ပုံပေါ်သည်။

လင်ချွမ်သည် ဤနေရာကို စူးစမ်းရန် မလောဘဲ ဤဘက်ခြမ်းရှိ စီရင်ထုံးကို ငုံ့ကြည့်သည်။

သူထင်ထားသည့်အတိုင်း နယ်မြေကူးစီရင်ထုံး၏ အစနှင့် အဆုံးမှာ မတူညီကြပေ။

စီရင်ထုံး၏ ယေဘုယျပုံစံမှာ အခြားတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသော်လည်း အတွင်းပိုင်းပုံစံများနှင့် စာလုံးများစွာမှာ လုံးဝကွဲပြားနေသည်။

၎င်း၏ အခြေခံသဘောတရားကို မသိသော်လည်း လင်ချွမ်သည် ၎င်းတို့အားလုံးကို မှတ်သားပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။

ထိုပုံစံကို သူကိုယ်တိုင် ပြန်လည်ဖန်တီးနိုင်ကြောင်း အကြိမ်ကြိမ် အတည်ပြုပြီးနောက်မှသာ လင်းချွမ်းသည် ထိုနေရာကို စတင်စူးစမ်းလေတော့သည်။