အခန်း (၂၀၅-၂၀၆)

အခန်း ၂၀၅ - ရုပ်သေးရုပ်

ဂူအတွင်း၌ လက်တစ်ကမ်းအကွာကိုပင် မမြင်ရလောက်အောင် မှောင်အတိကျနေသည်။

သူတို့အနောက်ဘက်ရှိ နယ်မြေကူးပြောင်းအစီရင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းရောင်မှလွဲ၍ အခြား အလင်းအရင်းအမြစ် မရှိချေ။

ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဂူဝမှ တိုက်ခတ်လာသော အေးစက်သော လေပြေများက ထူးဆန်းသော လေထုကို ပိုမိုသိသာစေသည်။

လင်ချွမ်သည် သူ၏ အတွင်းအားများကို မျက်လုံးများဆီသို့ ပို့လွှတ်လိုက်ရာ ရှေ့မှ အမှောင်ထုမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူသည် အာရုံများကို ဖွင့်ထားကာ လမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လှမ်းဝင်ခဲ့​၏။

မျှော်လင့်မထားသည်မှာ ဤနေရာသည် အထူးအကာအကွယ်အတားအဆီးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး နယ်ပယ် တစ်ခုကိုပင် ဖြန့်ကျက်၍ မရခြင်းပင်။

ထို့အတူ သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာလည်း ဝေးဝေးသို့ မရောက်နိုင်ဘဲ မီတာ ၅၀ ခန့်အတွင်းသို့သာ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုလျှင်ပင် အလွန်အမင်း ဝေးကွာသော နေရာထိ စူးစမ်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

လင်းချွမ်းက အသာအယာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ဤအခြေအနေက သူ့ကို ပိုမိုစိတ်ဝင်စားလာစေသည်။

ထင်ရှားကျော်ကြားသော ဝူတန်ဂိုဏ်းသည် ရှုပ်ထွေးလှသော ယွမ်မင်းဆက်ကတည်းက တည်ထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်​၏။

ယခုအခါ နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ တည်ရှိလာခဲ့ပြီး ကိုယ်ခံပညာလောကတွင် လေးစားစရာ နေရာတစ်ခုကို ရရှိထားကာ သိုင်းပညာရှင် အမြောက်အမြား ပေါ်ထွက်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုမူ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေအောက်တွင် ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုး မည်သည့်အချိန်က ပေါ်ပေါက်လာသည်ကိုပင် သူတို့ မသိကြချေ။

အကယ်၍ ဤအဖြစ်အပျက်မျိုး အရင်က ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ဝူတန်ဂိုဏ်းသားများမှာ အရည်အချင်းမရှိဟု လင်ချွမ်ရသေချာပေါက် ထင်မိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူကိုယ်တိုင်ပင် ယခုမှ သိရှိရခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ဤနေရာသည် ပထမအဆင့်အဆင့်ထက် မပိုသောသူများအတွက် မဟုတ်ကြောင်း သူသိလိုက်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ယင်ဟွိုက်ယွီ တို့သည် ဤနေရာကို သိကောင်းသိနိုင်သော်လည်း နယ်မြေကူးပြောင်းအစီရင်၏ အခြေအနေအရ သူတို့ကိုယ်တိုင် ဤအတွင်းသို့ တစ်ခါမှ မဝင်ဖူးကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

ထို့ကြောင့် လင်ချွမ်သည် အခြားသူ မည်သူ့ကိုမျှ မဖိတ်ခေါ်တော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ရှေ့သို့ ဆက်သွားလေလေ အေးစက်သော လေထုက ပိုမိုအားကောင်းလာလေလေ။

လင်ချွမ်ကဲ့သို့ သန်မာသူတစ်ဦးပင်လျှင် သူ၏ လက်ရှိ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေအရ အအေးဒဏ်ကို တွန်းလှန်ရန် အတွင်းအားကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်။

မကြာမီတွင် လမ်းခွဲတစ်ခု ပေါ်လာပြီး မတူညီသော ဝေးကွာသည့် နေရာများသို့ ဦးတည်နေသည့် လမ်းကြောင်း သုံးခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူသည် လက်ကို အသာအယာ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ အတွင်းအားများမှာ ပျံလွှားငှက် သုံးကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လမ်းကြောင်းတစ်ခုစီအတွင်းသို့ ပျံဝင်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် လင်ချွမ်သည် ညာဘက်အစွန်ဆုံး လမ်းကြောင်းသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

စောစောက စောင့်ကြည့်ထားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လင်ချွမ်သည် ဂူ၏ အနက်ဆုံးအပိုင်းအထိ လျှောက်သွားပြီး ရှေ့မှ ကျောက်တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

အေးစက်သော လေပြင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထလာပြီး တံခါးအက်ကြောင်းမှ စူးရှသော ဆူးများကဲ့သို့ အအေးလှိုင်းများစွာ ရုတ်တရက် တိုက်ခတ်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ရင်ဘတ်ကို ခဏချင်းအတွင်း ထိုးဖောက်သွား​၏။

၎င်းသည် မျက်နှာပြင်တွင် အရိုးစိမ်းရောင် သံချေးများစွာ တက်နေသော ဓားကြီးတစ်လက်ဖြစ်ပြီး ဓားရိုးကို လူသားပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

လင်ချွမ်​၏ ပုံရိပ်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ယင်လေပြင်းနှင့် ဓားထိုးချက်မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့သော ပုံရိပ်ယောင်ကိုသာ တိုက်ခိုက်မိခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အစစ်ကို မထိမှန်ခဲ့ပေ။

လင်ချွမ်သည် ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် တံခါးအနောက်ဘက်ရှိ ကမ္ဘာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ဤနေရာမှာ ကြီးမားသော နေရာလွတ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အပေါ်မျက်နှာကြက်မှ ကျောက်စက်ပန်းဆွဲသဏ္ဌာန် သတ္တုတိုင်များစွာ ပြောင်းပြန်တွဲလောင်းကျနေသည်။

တိုင်တစ်ခုစီ၏ အောက်ခြေတွင် တောက်ပသော ပုလဲတစ်လုံးစီ ချိတ်ဆွဲထားသည်။

နှစ်ကာလ ကြာမြင့်ပြီဖြစ်သောကြောင့် ပုလဲအများစုမှာ ဖုန်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ဤကြီးမားသော လိုဏ်ဂူအတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော အလင်းရောင် အနည်းငယ်မှာ ဘာမှမဟုတ်သလောက်ပင်။

အနက်ဆုံးပိုင်းရှိ ကျောက်တံခါးနှင့် တိုက်ရိုက်မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် စာအုပ်စင်တန်းအချို့နှင့် အလွတ်ဖြစ်နေသော ချိတ်ဆွဲစင်တစ်ခု ရှိသည်။

ထိုမှလွဲ၍ အခြား ဘာမျှမရှိချေ။

လင်ချွမ်သည် သူ၏ ညာလက်ကို မြှောက်ကာ လေထဲတွင် အသာအယာ ခါလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် အားတစ်ခုမှာ လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး အပေါ်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားသည်။

ပုလဲပေါ်ရှိ ဖုန်မှုန့်များမှာ လွင့်စင်သွားပြီး အလင်းရောင်မှာ နေရာလွတ်တစ်ခုလုံးကို တစ်ဖန် ပြန်လည် တောက်ပစေသည်။

လင်ချွမ် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါတွင် လူသားပုံသဏ္ဌာန်၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရ​၏။

ထိုအရာသည် အမှန်တကယ်ပင် လူသားနှင့်တူပြီး အထူးသံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားကာ သံချေးအနည်းငယ် တက်နေသော ဓားကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

သံခမောက်၏ အဟကြားမှ သူ၏ မျက်နှာပုံသဏ္ဌာန်နှင့် အင်္ဂါရပ်များကို ခပ်ဝါးဝါး မြင်နိုင်သည်။

ရုတ်တရက် ရင်းနှီးသော စကားလုံးတစ်လုံး လင်း

ချွမ်​၏ စိတ်ထဲသို့ ရောက်လာသည်။

"ရုပ်သေးရုပ်"

ဟူသော စကားလုံးသည် မူလက သစ်သားရုပ်သေးကို ရည်ညွှန်းသော်လည်း သရုပ်ဆောင်ခြင်း သို့မဟုတ် ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်စွာ မလှုပ်ရှားနိုင်သော မည်သည့်လူ သို့မဟုတ် အရာဝတ္ထုကိုမဆို သုံးနှုန်းနိုင်သည်။

သို့သော် သိုင်းပညာ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ စက်မှုအတတ်ပညာ ကျွမ်းကျင်သော ပညာရှင်များစွာသည် အထူးပစ္စည်းများကို အသုံးပြု၍ လူသားစစ်စစ်နှင့် အလွန်တူသော ရုပ်သေးများကို ဖန်တီးလာနိုင်ခဲ့​၏။

၎င်းသည် ဖန်တီးသူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် လှုပ်ရှားနိုင်စေရန် သို့မဟုတ် ဖန်တီးသူကိုယ်တိုင် ထွက်မလာနိုင်သော ကိစ္စရပ်များကို လုပ်ဆောင်ရန်ဖြစ်သည်။

သိုင်းပညာ ဖွံ့ဖြိုးလာသည်နှင့်အမျှ အမျိုးမျိုးသော ရုပ်သေးအတတ်ပညာများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ရုပ်သေးအစစ်အမှန်များကိုမူ အသုံးပြုခဲသည်။

အကြောင်းမှာ လူသားစစ်စစ်တစ်ဦးကို ရုပ်သေးအဖြစ် ထိန်းချုပ်ခြင်းက သစ်သားတုံးကို ထိန်းချုပ်ခြင်းထက် ပိုမိုသွက်လက်သောကြောင့်။

အချို့သော သိုင်းပညာရှင်များသည် ဤအထူးရုပ်သေးပညာရပ်များကို အသုံးပြု၍ အခြားသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ သက်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နိုင်သည်။

သွက်လက်မှုနှင့် ပညာထုတ်ဖော်နိုင်မှုတို့မှာ ရုပ်သေးအစစ်အမှန်နှင့် ရုပ်သေးအတတ်ပညာတို့ကြားမှ အဓိကကွာခြားချက် နှစ်ခုဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် လင်ချွမ်သည် ချန်အာကောကို ထိန်းချုပ်ကာ ရှောင်လင်တပည့်များကို အနိုင်ယူပြီး နာမည်ကျော်ကြားအောင် လုပ်ခဲ့စဉ်က လူအများက သူ့ကို ရုပ်သေးပညာ သုံးထားသည်ဟု သံသယဝင်ခဲ့ကြ​၏။

သို့သော် သာမန်ရုပ်သေးပညာသည် ရုပ်သေးကို စကားမပြောနိုင်စေသဖြင့် အခြေအနေကို သိရှိသူ အနည်းငယ်မှလွဲ၍ ချန်အာကော​၏ စွမ်းအားအစစ်မှာ တစ်ခါမှ ထွက်မလာခဲ့ပေ။

ယခုမူ လင်ချွမ်သည် စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ရှိသော ရုပ်သေးရုပ်ကို တွေ့လိုက်ရပြီ။

ဤရုပ်သေးသည် ပြီးပြည့်စုံအောင် ဖန်တီးထားသည်။

ထိုဓားချက်တစ်ချက်မှာ သာမန်ရုပ်သေးရုပ် မလုပ်ဆောင်နိုင်သော အရာပင်။

ဓားပညာရှင် အများအပြားပင် ဤကဲ့သို့သော ဓားချက်မျိုးကို မထုတ်ဖော်နိုင်ဘဲ ဓားနတ်ဘုရား နှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

အသွင်အပြင်အရလည်း ၎င်း၏ ဖွဲ့စည်းပုံမှာ အလွန်ပင် ပါးနပ်လှသည်ဟု ဆိုနိုင်​၏။

ပြိုင်ဘက်က လှည့်ကြည့်ပြီး ဓားကို ကိုင်ထားသည့် ကိုယ်နေဟန်ထား အနည်းငယ်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် ၎င်း၏ အဆစ်အမြစ်များမှာ သာမန်လူသားများထက် မခြားဘဲ အလွန်သွက်လက်နေမည်ကို လင်းချွမ်း သိနိုင်သည်။

သူတို့၏ မျက်နှာအင်္ဂါရပ်များမှာပင် ချို့ယွင်းချက်မရှိပေ။

လင်ချွမ်သည် ဤအရာကို မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ပေ။

အမှန်စင်စစ် သူသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့်သို့ မရောက်သေးလျှင် ၎င်းကို လူသားစစ်စစ်ဟုပင် အစပိုင်းတွင် မှားယွင်းထင်မြင်မိပေလိမ့်မည်။

သိုင်းဘုရင်အဆင့်နှင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့် တို့၏ အကြီးမားဆုံး ကွာခြားချက်မှာ ခွန်အားတိုးလာခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်ကို အသုံးချနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်များကြောင့် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူများသည် ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏ စွမ်းအားကို အလိုအလျောက် နားလည်နိုင်သည်။

သူတို့သည် အထူးနည်းစနစ်များနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုများကို အသုံးပြုကြ​၏။

ထို့အပြင် ၎င်းသည် အခြားတစ်ဖက်၏ ဝိညာဉ်ခွန်အားကို စူးစမ်းနိုင်ပြီး ၎င်းတို့၏ အားနည်းချက်များကို ပိုမိုလျင်မြန်စွာ ရှာဖွေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ထိုခဏ၌ လင်ချွမ်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်ဖတ်ခြင်း ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုခဲ့သည်။

ထို့နောက် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ အခြားတစ်ဖက်တွင် မည်သည့် ဝိညာဉ်လှုပ်ခတ်မှု မျှ မရှိသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ခြင်းပင်။

ထို့ကြောင့်သာ သူသည် အခြားတစ်ဖက်၏ ဖြစ်တည်မှုအစစ်အမှန်ကို ချက်ချင်း သိရှိနိုင်ခဲ့ခြင်း။

အတွေးတစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ရုပ်သေးရုပ်မှာ လှည့်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လက်သွားပြီးနောက် မြေပြင်ကို ခြေထောက်ဖြင့် ဆောင့်နင်းကာ အရှိန်ယူ၍ တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။

"ဂျောက်"

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပြိုင်ဘက်သည် လင်ချွမ်​၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုအချိန်တွင်မှ ရုပ်သေးရုပ် နင်းလိုက်သဖြင့် မြေပြင်ပေါက်ကွဲသံမှာ သူတို့၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"သိပ်မြန်တာပဲ"

လင်ချွမ်​၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

သူသည် ဘေးဘက်သို့ တိမ်းစောင်းကာ ပြိုင်ဘက်၏ ဓားချက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူ၏ လက်ဖဝါးကို ထုတ်လွှတ်ကာ ပြိုင်ဘက်၏ ရင်ဘတ်ကို ရိုက်လိုက်​၏။

လင်ချွမ်သည် သူ၏ ခွန်အားကို အသုံးပြု၍ ပြိုင်ဘက်ကို အနောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်ရန် ရည်ရွယ်သော်လည်း ထိုခဏ၌ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သတိပေးချက်တစ်ခု ရုတ်တရက် လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

သူသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် အနောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။

အခန်း ၂၀၆ - ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်မှု၏ ဆန်းကြယ်သောအကျိုးသက်ရောက်မှု

ထိုအခိုက်အတန့်သည် အမှန်တကယ်ပင် အခွင့်ကောင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့​၏။

သို့သော် အကြောင်းရင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် လင်ချွမ်သည် ချပ်ဝတ်တန်ဆာပေါ်ရှိ ကြမ်းတမ်းသော ဆူးချွန်များကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် စိုးရိမ်စိတ်ဝင်မိသည်။

သူသည် သတိကြီးစွာထားကာ မိမိ၏ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်အတိုင်း ထိုဆူးချွန်များကို ရှောင်ရှားပြီး ရုပ်သေးရုပ်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို တစ်ဖန်ပြန်၍ တိမ်းရှောင်လိုက်သည်။

လေထုထဲတွင် စုစည်းလိုက်သော အတွင်းအားများသည် ချက်ချင်းပင် ဧရာမ လက်ဝါးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်ယံမှ ဝဲပျံဆင်းကာ ရန်သူ၏ ကိုယ်အထက်ပိုင်းကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။

ထိုစဉ် လင်ချွမ်​၏ မျက်သူငယ်များ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွား​၏။

သူ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ဧရာမလက်ဝါးကြီးက ရုပ်သေးရုပ်၏ ကိုယ်ထည်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်နှင့် ဆူးချွန်များမှ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ခဏချင်းတွင်ပင် အတွင်းအားဖြင့် ဖန်တီးထားသော လက်ဝါးကြီးမှာ လေထဲတွင် တောင့်တင်းသွားပြီး လင်ချွမ်လည်း ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားတော့သည်။

ခရမ်းရောင်များမှာ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ နောက်ကျောရှိ ဆူးချွန်များမှတစ်ဆင့် မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး လက်ဝါးကြီးကို တိုက်စားပစ်လိုက်သည်။

လက်ဝါးကြီးမှာ ပုံသဏ္ဌာန်ပျက်ယွင်းကာ အရည်ပျော်ကျသွားပြီး ဖျော့တော့သော ခရမ်းရောင် ရေကန်တစ်ခုအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားတော့​၏။

ထိုအချိန်တွင် ရုပ်သေးရုပ်က ပြန်လည် လှုပ်ရှားလာသည်။

၎င်းသည် ရိုးရှင်းသော ဓားထိုးချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အလွန်ပင် အားကောင်းလှ​၏။

လေထုကို ဖြတ်တောက်လိုက်သော ရှူးရှူးရှဲရှဲ အသံမှာ လင်ချွမ်​၏ရနားစည်များကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်နေသည်။

ဝေးကွာသော အရပ်မှပင် ထွက်ပေါ်လာသော ဓားအရှိန်အဝါသည် အရေပြားကို စူးရှနာကျင်စေသည်။

လင်ချွမ်သည် သူ၏ညာဘက်လက်မှ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို မြှောက်ကာ လေထဲတွင် ခြောက်ကြိမ်တိုင်တိုင် ခပ်သွက်သွက် တို့ထိလိုက်ရင်း အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"ဓားအရှိန်အဝါ မုန်တိုင်း"

လေဟာနယ်ထဲတွင် ဓားအရှိန်အဝါများ စုစည်းလာသည်။

အတွင်းအား၏ လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် ထိုအချက် ခြောက်ချက်မှတစ်ဆင့် မုန်တိုင်းတစ်ခုသဖွယ် ရှေ့သို့ အဟုန်ပြင်းစွာ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

"ဂျောက်... ဂျောက်..."

သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရုပ်သေးရုပ်သည် ဓားအရှိန်အဝါ မုန်တိုင်းထဲသို့ တည့်တည့်တိုးဝင်လာသည်။

ပြင်းထန်သော ဓားအရှိန်အဝါများက ၎င်းကို ဗုံးကြဲသကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုမူ တုန်လှုပ်အောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ပေ။

၎င်း၏ ပါးပြင်နှင့် လက်မောင်းများကို ထိမှန်သွားသည့်တိုင် မီးပွားများသာ ထွက်လာပြီး မည်သည့် အမှတ်အသားမျှ ကျန်ရစ်ခြင်းမရှိပေ။

ရုပ်သေးရုပ်၏ အရေပြားပေါ်တွင် အဖြူရောင် အစင်းရာလေးတစ်ခုတောင် မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ လင်ချွမ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

ရန်သူ၏ ခံစစ်စွမ်းအားမှာ သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက်ပင် ကျော်လွန်နေသည်။

သူသည် ယခုလေးတင် သူ၏အင်အား ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း သာမန် ပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့်မူ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ဓားနတ်ဘုရားအဆင့်ရှိသော ပညာရှင်ပင်လျှင် ဤ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း စွမ်းအားကို ရှောင်တိမ်းရပေမည်။

သို့သော် ဤရုပ်သေးရုပ်မှာမူ ထိုမျှ ထူထပ်သော တိုက်ခိုက်မှုကို အတင်းတိုးဝင်နိုင်သည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့သြစရာကောင်းလှသည်။

ရုတ်တရက် ထိုးနှက်ချက် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လင်ချွမ်သည် ဘေးသို့ တိမ်းလိုက်ပြီး 'ရှစ်ခွင်နဂါးလက်ဝါး' ကို အသုံးပြုကာ ဓားသွားကို ရိုက်ချ၍ ရန်သူကို အဝေးသို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ရုပ်သေးရုပ်၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ပင် ၎င်းသည် လက်ထဲမှ ဓားကြီးကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး သံလက်သီးဖြင့် လင်ချွမ်ကို ထိုးနှက်လိုက်​၏။

ရုပ်သေးရုပ်၏ လက်အိတ်များပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သံဆူးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

သီးသန့် ပြုလုပ်ထားမှုကြောင့် ပုံမှန်ခံစစ်တွင် ထိုဆူးများ မပေါ်သော်လည်း တိုက်ခိုက်သည့်အခါတွင်မူ အတွင်းမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခြင်း။

ဤလက်သီးချက်မှာ ယခင်က ကူဟဲ အသုံးပြုခဲ့သော ဗုဒ္ဓပုတီးစေ့ တိုက်ခိုက်မှုကဲ့သို့ပင် အလွန်အားပြင်းလှ​၏။

"ဓား... လာစေ"

လင်ချွမ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လက်ကို ဆုပ်လိုက်သောအခါ 'ရေခဲကျောက်ဓား'သည် သူ၏လက်ထဲတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။

သူသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အရောင်အဝါများဖြင့် 'ရေခဲကျောက်ဓား' ကို ရှေ့သို့ အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ခဏချင်းတွင်ပင် အလွန်အားကောင်းသော ဓားအရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရှေ့ရှိ ယပ်တောင်ပုံသဏ္ဌာန် ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွား​၏။

ယခုအကြိမ်တွင် လင်ချွမ်သည် သူ၏အင်အား ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကို အသုံးပြုလိုက်သဖြင့် ရုပ်သေးရုပ်ကို အောင်မြင်စွာ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

ထိုခဏအတွင်းမှာပင် လင်ချွမ်သည် ရန်သူကို နှိမ်နင်းရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားသည်။

အတွင်းအားများ အလုံးအရင်းနှင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရုပ်သေးရုပ်ကို အလွှာလိုက် အလွှာလိုက် ပိတ်လှောင်ထားသော လှောင်အိမ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား​၏။

"ဝဲဂယက်သတ်ဖြတ်မှု"

လင်ချွမ်​၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ ရူးသွပ်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် ဝဲဂယက်တစ်ခုသဖွယ် လည်ပတ်ကာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆွဲငင်နေကြသည်။

သိုင်းဘုရင်တစ်ဦး၏ အစွမ်းမှာ ဝိညာဉ်ပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။

လင်ချွမ်​၏ ဝဲဂယက်သတ်ဖြတ်မှုသည် ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကို လေ့လာရာမှ ရရှိလာသော ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ညီမျှသည့် စွမ်းအားကြီးမားသော ကိုယ်ခံပညာတစ်ခုသာ။

ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပါက အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိသော ပညာရှင်ပင်လျှင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိမည်။

ကံကောင်းပါက ရန်သူကို ထိုနေရာတွင်ပင် အပြတ်ရှင်းပစ်နိုင်သည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်မှုများသည် သက်ရှိများကိုသာ ထိခိုက်စေရန် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်ပြီး သက်မဲ့ပစ္စည်းများအတွက်မူ အာနိသင် အကန့်အသတ်ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် လင်ချွမ်သည် အစပိုင်းတွင် ဤနည်းလမ်းကို အသုံးမပြုခဲ့ပေ။

ရှေ့မှ ရန်သူမှာ ရုပ်သေးရုပ်မျှသာ မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ယခုလေးတင် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူ ပြဿနာတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသည်။

ရုပ်သေးရုပ်သည် ရုပ်သေးရုပ်ပင် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကို ထိန်းချုပ်မည့်သူ လိုအပ်သည်။

ရုပ်သေးပညာသည် စိတ်ချင်းဆက်နွှယ်မှုနှင့် အဝေးထိန်းစနစ်များ လိုအပ်သည်။

ဤဂူကြီးမှာ စွန့်ပစ်ထားသည်မှာ မည်မျှကြာပြီလဲ မသိနိုင်သော်လည်း မည်မျှပင် ထူးခြားဆန်းပြားသည့် ဖန်တီးမှုဖြစ်ပါစေ အဆုံးတွင်မူ ၎င်းသည် သက်မဲ့ပစ္စည်းသာ။

အကယ်၍ ထိန်းချုပ်သူသာ အနီးအနားတွင် မရှိပါက ရုပ်သေးရုပ်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော စိတ်ဝိညာဉ် အကြွင်းအကျန်များကသာ လှုပ်ရှားစေခြင်း ဖြစ်ရမည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်ပါက စိတ်ဝိညာဉ်နည်းဗျူဟာဖြင့်သာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရပေမည်။

ရုပ်သေးရုပ်သည် မည်မျှပင် ကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပါစေ၊ စိတ်ဝိညာဉ် တိုက်ခိုက်မှုကိုမူ အနည်းငယ်သာ ကာကွယ်နိုင်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ထိုစိတ်ဝိညာဉ်မှာ တစ်ချိန်က ဘီလူးကြီးကဲ့သို့ ကြီးမားခဲ့လျှင်ပင် ယခုအခါ ကလေးငယ်တစ်ဦး အရွယ်အစားခန့်သာ ရှိပေတော့မည်။

ထိုသို့တွေးတောရင်း 'ဝဲဂယက်သတ်ဖြတ်မှု' သည် ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ ကျဆင်းသွားသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အတွင်း၌ သံမဏိများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သကဲ့သို့ စူးရှသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာ​၏။

မကြာမီတွင် တုန်ခါသံတစ်ခုနှင့်အတူ အတင်းအဓမ္မ တိုက်ခိုက်နေသော ရုပ်သေးရုပ်မှာ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ အသက်မဲ့သွားပြီး နောက်ဆုံး အလင်းစက်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါမှ လင်ချွမ်သည် သက်ပြင်းချနိုင်တော့​၏။

သူသည် ရုပ်သေးရုပ်ကို ကြောက်ရွံ့၍ မဟုတ်ဘဲ နှမြော၍သာ။

သူ၏ သိုင်းဘုရင်အဆင့် စွမ်းအားဖြင့် ဤရုပ်သေးရုပ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် မခက်ခဲပေ။

ရုပ်သေးရုပ်နှင့် လူသား၏ ခြားနားချက်မှာ ဉာဏ်ရည်သာ။

တိုက်ခိုက်ဖို့သာ သိသော ရုပ်သေးရုပ်သည် မိမိထက် အစွမ်းထက်ပြီး ဉာဏ်ကောင်းသော ရန်သူကို မည်သို့မျှ အနိုင်မရနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ၎င်းကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လျှင် အစုတ်အပြတ်များသာ ကျန်တော့မည်ဖြစ်သည်။

ယခုမူ ရုပ်သေးရုပ်၏ အသိစိတ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်းဖြင့် ၎င်းကို နဂိုအတိုင်း ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်။

အကယ်၍ ၎င်းကို ထိန်းချုပ်မည့် နည်းလမ်းကိုသာ ရှာတွေ့ပါက သူ၏ အင်အားမှာ သိုင်းဘုရင်အဆင့်နီးပါး တစ်ဦး တိုးလာသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လင်ချွမ်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ အနီးရှိ စာအုပ်စင်များဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ မမှားဘူးဆိုလျှင် ဤရုပ်သေးရုပ်ကို ထိန်းချုပ်သည့် နည်းလမ်းမှာ ဤနေရာတွင် ရှိနေရမည်။

သို့သော် ထိုစာအုပ်များမှာ အချိန်ကြာမြင့်မှုကြောင့် ပျက်စီးသွားပြီလားဆိုသည်ကိုမူ မသိနိုင်ပေ။

"မပျက်စီးပါစေနဲ့လို့ ဆုတောင်းရမှာပဲ"

လင်ချွမ်သည် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ထိုစာအုပ်စင်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်တော့သည်။