အခန်း (၂၀၇-၂၀၈)

အခန်း ၂၀၇ - ဝိညာဉ်အမှတ်အသား ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်

ယခင်ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအတွင်း လင်ချွမ်သည် ဤနေရာကို တမင်တကာ ရှောင်ရှားခဲ့သည်။

၎င်းမှာ မတတ်သာသောကြောင့်။

ဤထူးခြားသော နယ်ပယ်အတွင်း၌ စွမ်းအားများကို တင်းကျပ်စွာ ကန့်သတ်ထားသဖြင့် အကာအကွယ် မပေးနိုင်ပေ။

အကယ်၍ သူသာ ဤဘက်မှ ရွှေ့မသွားခဲ့လျှင် ထိုစာအုပ်စင်များနှင့် အလားတူပစ္စည်းများသည် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုဒဏ်ကြောင့် ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အရာအားလုံးသည် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားမည်။

အစွမ်းထက်သော ကိုယ်ခံပညာရှင်များဖြစ်စေ၊ မသေမျိုးကျင့်စဉ်လောကထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော ကျင့်ကြံသူများဖြစ်စေ မည်သူမျှ ချွင်းချက်မရှိပေ။

သူတို့ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များပင်လျှင် ရှည်လျားသော သက်တမ်းကို အမှီပြု၍ အချိန်၏ တိုက်စားမှုကို ခုခံနိုင်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးကြရမည်သာ။

သာမန်စာအုပ်များဆိုလျှင် ပြောနေစရာပင် လိုမည်လော။

လင်ချွမ် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း အရာရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဤနေရာရှိ စာအုပ်စင်များသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဆွေးမြည့်နေခဲ့ပြီ။

လင်ချွမ်​၏ လက်က စင်ကို ထိလိုက်သည့်အခါ အတွင်းမှ ဆွေးမြည့်နေသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ သူက လျင်မြန်စွာပင် အတွင်းအားကို အသုံးပြု၍ စင်ကို မထိန်းထားခဲ့လျှင် စာအုပ်စင်တစ်ခုလုံးသည် ခဏချင်းအတွင်း ပြိုကျသွားပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ ထိန်းထားသည့်တိုင် သူကိုင်ထားသော သစ်သားအပိုင်းအစလေးမှာ ပြုတ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဤတုန်ခါမှုလေးကြောင့်ပင် စာအုပ်စင်ပေါ်ရှိ ရှေးဟောင်းစာအုပ် အများအပြားသည် ချက်ချင်း ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်းမှာ အတွင်းအားကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အချိန်ကာလ၏ ဖျက်ဆီးမှုအောက်တွင် အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးနေပြီး အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်ကိုသာ ထိန်းထားနိုင်ခြင်းကြောင့်။

ယခုအခါ ပြင်ပအားတစ်ခု ဝင်ရောက်လာသောကြောင့် မူလအခြေအနေကို ဆက်လက်ထိန်းထားရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

စစ်ဆေးပြီးနောက် စာအုပ်စင်တစ်ခုလုံးတွင် မပျက်မစီးကျန်ရှိသော ရှေးဟောင်းစာအုပ် လေးအုပ်သာ ကျန်တော့သည်။

လင်ချွမ် ၎င်းတို့ကို ကောက်ယူကြည့်ရှုရာ အတွင်းရှိ အကြောင်းအရာများမှာ ရုပ်သေးရုပ်ဖန်တီးခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

အပိုင်းတစ်ခုတွင် ထုတ်လုပ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်ကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသော်လည်း စာအုပ်ပျက်စီးနေသဖြင့် သူ၏ သိမြင်မှု အချို့ကိုသာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ယင်းတို့အနက် တန်ဖိုးအရှိဆုံးမှာ မျက်နှာဖုံးကို ထူးခြားသော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်အသားဖြင့် ထုပ်ပိုးထားသည့် မှတ်တမ်းစာအုပ်ဖြစ်သည်။

ဤစာအုပ်ကို မူလပိုင်ရှင်က 'ဝိညာဉ်သွန်းလုပ်ခြင်း အတတ်ပညာ' ဟု အမည်ပေးထားသည်။

၎င်းတွင် ရုပ်သေးရုပ်ကို ထိန်းချုပ်သည့် နည်းစနစ်များနှင့် ဝိညာဉ်ကို ထိန်းသိမ်းထားသည့် နည်းလမ်းများကို အသေးစိတ် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

မူလပိုင်ရှင်၏ သိမြင်နားလည်မှုများ အကူအညီဖြင့် လင်းချွမ်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ရုပ်သေးရုပ်၏ လုပ်ဆောင်ပုံကို အပြည့်အစုံ နားလည်သွားခဲ့သည်။

ဤရုပ်သေးရုပ်၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခုခံမှုနည်းစနစ်မှာ လိပ်ဖြူးတစ်ကောင်၏ အခွံနှင့် တူသည်။

သက်ဆိုင်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အတွင်း၌ ရှိနေသောအခါ ၎င်းသည် ခုခံမှုအနေအထားသို့ ဝင်ရောက်သွားမည်ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် လိပ်ဖြူးများကဲ့သို့ ခွေလိပ်နေပြီး ဆူးများကို အပြင်ဘက်သို့ လှည့်ထားကြသည်။

စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်ခြင်း ခံရသည့်တိုင် ရန်သူသည် အထိနာစေသော်လည်း မိမိကိုယ်ကိုလည်း ထိခိုက်မှု ဖြစ်စေ​၏။

သို့သော် တစ်ကြိမ်လျှင် ထည့်သွင်းနိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအား စုစုပေါင်း ပမာဏ၌ ကန့်သတ်ချက်ရှိသည်။

လင်ချွမ်​၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အလွန်ကြီးမားသော်လည်း တစ်ကြိမ်လျှင် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကိုသာ ထည့်သွင်းနိုင်သည်။

ထိုစွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးသွားပါက 'အားပြန်သွင်း' ရုံသာ ရှိတော့သည်။

မူလပိုင်ရှင်သည် ဤအချက်ကို ဂျာနယ်ထဲတွင် ဖော်ပြခဲ့ပြီး အနည်းငယ် နောင်တရဟန် ရှိသည်။

သူ၏ ကြီးမားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား အကူအညီဖြင့် လင်းချွမ်းသည် သက်ဆိုင်ရာ စာသားများကို အမြန်ဖတ်ရှုပြီး အကြောင်းအရာ အများစုကို လေ့လာမှတ်သားနိုင်ခဲ့​၏။

စာအုပ်ပျက်စီးနေ၍ စာမျက်နှာအချို့ လွင့်စင်သွားခြင်းလော သို့မဟုတ် မူလလူက မရေးခဲ့ခြင်းလော မသေချာသော်လည်း ဤနေရာကို ဖန်တီးခဲ့သော ပိုင်ရှင်နှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်ကို လင်ချွမ် မတွေ့ရှိရပေ။

ရွေးချယ်စရာ မရှိသဖြင့် သူသည် ထိုအကြောင်းကို ဆက်မတွေးတော့ဘဲ ရုပ်သေးရုပ်ထံ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

လက်ဖဝါးတစ်ဖက်ကို ၎င်းအပေါ်တွင် တင်၍ စွမ်းအားများကို စီးဆင်းစေသည်။

'ဝိညာဉ်သွန်းလုပ်ခြင်း အတတ်ပညာ' တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ညွှန်ကြားချက်များအတိုင်း လင်ချွမ်သည် သက်ဆိုင်ရာ နည်းစနစ်များကို စတင်လေ့ကျင့်ပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါကို ရုပ်သေးရုပ်နှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်လောကရှိ ပိတ်ထားသော တံခါးတစ်ခု ပွင့်သွားသည်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လင်ချွမ်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထုတ်ယူပြီး ကိရိယာအတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် လောင်းထည့်လိုက်​၏။

သို့သော် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းထက် မနည်း ထည့်သွင်းပြီးနောက်တွင် ရုပ်သေးရုပ်၏ ကန့်သတ်ချက်ကို လင်းချွမ်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဆယ်ပုံတစ်ပုံမှာ ထိပ်တန်းပညာရှင် တစ်ယောက်ထက် များစွာ နိမ့်ပါးပြီး နယ်ပယ်အဆင့်ခန့်သာ။

ဤအဆင့်ရှိ အရန်စွမ်းအားဖြင့်ဆိုလျှင် ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကြာရှည်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း လင်ချွမ်သည် ကောက်ချက်တစ်ခုကို အမြန်ချလိုက်သည်။

ဤအမြင်အရ မူလပိုင်ရှင်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အခြားနည်းလမ်းဖြင့် ထိန်းသိမ်းရန် လိမ္မာပါးနပ်သော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

သို့မဟုတ်ပါက ရုပ်သေးရုပ်သည် ကြာရှည်စွာ အသင့်အနေအထားရှိနေနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"နှမြောစရာပဲ"

ကိုယ်လက်ဆန့်တန်းရင်း လင်ချွမ်က သက်ပြင်းချကာ ရုပ်သေးရုပ်နှင့်အတူ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် မထွက်ခွာမီလေးတွင် သူသည် ရုတ်တရက် ခံစားချက်တစ်ခု ရရှိကာ စိတ်ထဲမှ စနစ်ကို စကားပြောလိုက်သည်။

"စနစ်... ငါ ဒီနေရာမှာ ဝင်ရောက်လုပ်လို့ ရမလား"

စနစ်က တိုက်ရိုက်ပြန်မဖြေဘဲ စက်ရုပ်ဆန်သော အသံဖြင့် ပြောလာသည်။

"ဒင်...စနစ် အောင်မြင်ပါသည်"

"စနစ်ပြုလုပ်သည့်နေရာ - ကြယ်တာရာ လက်မှုပညာရှင် နယ်ပယ်"

"ဆုလာဘ် - ဝိညာဉ်အမှတ်အသား ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်"

"ကြယ်တာရာ လက်မှုပညာရှင် နယ်ပယ်၊ဝိညာဉ်အမှတ်အသား ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်"

လင်ချွမ် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာရိပ်များ ယှက်သန်းသွားသည်။

ရှေ့တစ်ခု၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ မရှင်းလင်းသော်လည်း ရရှိသော ဆုလာဘ်၏ အမည်မှာ ဝိညာဉ်နှင့် ဆက်စပ်နေပုံရသည်။

ယခု သူ၏ အခြေအနေအရ ဤရုပ်သေးရုပ်သည် အလွန်အသုံးဝင်လာနိုင်ခြေ ရှိ​၏။

ဤသို့တွေးတောရင်း လင်ချွမ်သည် ဝိညာဉ်အမှတ်အသား ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။

မှိန်ပျပျ အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လက်ဖဝါးပေါ်တွင် အေးမြသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ထို့နောက်အစိမ်းရင့်ရောင် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်တစ်ခု သူ့လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

အနီးကပ် ကြည့်ရှုသောအခါ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်၏ အပေါ်ပိုင်းမှာ လိမ်တွန့်နေသော ဝိညာဉ်တစ်ခု၏ ပုံသဏ္ဌာန်ရှိပြီး အောက်ပိုင်းတွင် ကျယ်ပြောလှသော ဝိညာဉ်ပင်လယ်ပုံကို ဖော်ပြထားသည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် ပြင်းထန်သော လှိုင်းလုံးများကို ခံစားရပြီး ဒီရေတက်ခြင်း၊ ကျခြင်း မြင်ကွင်းများမှာ မျက်စိရှေ့၌ ပေါ်လာတော့သည်။

တိုးတိတ်စွာ ချီးကျူးအံ့သြရင်း လင်ချွမ်သည် ထိုမြင်ကွင်းမှ ရုန်းထွက်ကာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ၎င်းအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ထည့်သွင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထူးဆန်းသော စုပ်ယူမှုအားကို သူ ခံစားလိုက်​၏။

၎င်းမှာ သူ၏ စိတ်ထဲမှ ရေများကို အဆက်မပြတ် ဆွဲထုတ်နေသော ရေစုပ်စက်တစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိညာဉ်၏ အမှတ်အသားမှာလည်း ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ပေါ်တွင် တိတ်တဆိတ် ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထိုခဏခြင်းတွင် မည်သည့် ရှင်းလင်းချက်မျှ မလိုဘဲ လင်ချွမ်သည် ဝိညာဉ်အမှတ်အသားနှင့် ပတ်သက်သမျှ အားလုံးကို နားလည်သွားခဲ့သည်။

ဤဝိညာဉ်အမှတ်အသားတွင် လုပ်ဆောင်ချက် နှစ်ခုရှိသည်။

တစ်ခုမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အရန်စွမ်းအားအဖြစ် သိမ်းဆည်းရန်သာ။

အခြားတစ်ခုမှာ ပိုင်ရှင်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ရန်ဖြစ်သည်။

လင်ချွမ် ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့သော ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကဲ့သို့ပင်။

သူသည် ဤတံဆိပ်တော်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသရွေ့ ထိုပင်လယ်အတွင်းရှိ ပင်လယ်နတ်ဘုရားနှင့် တူညီပြီး ကြီးမားသော ကောင်းချီးများနှင့် အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားများကို ရရှိနိုင်သည်။

ဤမျှ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ပစ္စည်းသည် ရတနာဟု အခေါ်ခံရရန် အမှန်တကယ် ထိုက်တန်ပေသည်။

သို့သော် လင်ချွမ်​၏ အံ့အားသင့်မှုမှာ ထိုမျှနှင့် မပြီးသေးပေ။

ထိုခဏ၌ပင် သူသည် အခြားအရာများစွာကို တွေးတောမိလိုက်သည်။

အကယ်၍ ဤဝိညာဉ်အမှတ်အသားအတွင်း၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမြောက်အမြားကို သိမ်းဆည်းထားနိုင်လျှင် ၎င်းကို ရုပ်သေးရုပ်အတွင်း၌ စွမ်းအင်အနှစ်သာရအဖြစ် ထားရှိနိုင်သည်။

ဝိညာဉ်အမှတ်အသားနှင့် ချိတ်ဆက်မှုမှတစ်ဆင့် ဤရုပ်သေးရုပ်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အကန့်အသတ်မရှိ ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

စွမ်းအင်အတွက် စိုးရိမ်နေစရာ လိုတော့မည်လော။

မိမိနှင့် ဝေးကွာနေသည့်တိုင် ချိတ်ဆက်မှု ရှိနေသရွေ့ လွတ်လပ်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။

အချို့သော နည်းလမ်းများအရ ၎င်းမှာ အလွန်အစွမ်းထက်သော ကိုယ်ပွား တစ်ခုရှိခြင်းနှင့် အတူတူပင်။

မဟုတ်သေး... ရုပ်သေးရုပ်၏ အားကောင်းသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ခိုင်မာသော ဝိညာဉ်ကြောင့် ယနေ့ခေတ် ရုပ်သေးရုပ်များသည် သာမန် သိုင်းဘုရင် အဆင့်ပညာရှင်များနှင့် ယှဉ်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

အခန်း ၂၀၈ - နတ်ဘုရား ဖန်တီးမှုပညာရပ်

"ဟူး..."

လင်ချွမ်သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာထက်တွင် ကြွင်းကျန်ရစ်သော ပီတိအလှိုင်းများ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာအတွင်း သူ၏စိတ်ဓာတ်ကို မည်မျှပင် ခိုင်မာအောင် လေ့ကျင့်ထားပါစေ၊ ဤအခိုက်အတန့်တွင်မူ သူတည်ငြိမ်မနေနိုင်တော့ပေ။

ထိုခေတ်အခါက သိုင်းလောကတွင် 'သိုင်းဘုရင်' အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများမှာ မျိုးသုဉ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ဒဏ္ဍာရီများသဖွယ်ပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

'ဟယ်ချီ' ဟုခေါ်သော အရိုးစုမှလွဲ၍ ကူလွန်တောင်ပေါ်တွင် နှစ်ပေါင်းရှစ်ရာကြာ အိပ်မောကျနေသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးသာလျှင် ဤမျှအဆင့်အတန်းမျိုး ရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ယခုအခါ ဤ 'ဝိညာဉ်တံဆိပ်တော်ကျောက်' ကို ရုပ်သေးရုပ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ရုံဖြင့် သူသည် သိုင်းဧကရာဇ်အဆင့်ရှိသော ကိုယ်ပွားတစ်ခုကို ရရှိပိုင်ဆိုင်ရတော့မည်။

အချို့သော နယ်ပယ်များကို အသုံးမပြုနိုင်ခြင်းမှအပ ကျန်ရှိသည်များမှာ မူလကိုယ်နှင့် မခြားနားသလောက်ပင်။

လင်ချွမ်သည် စိတ်ကိုအနည်ထိုင်စေပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ထိန်းချုပ်ကာ သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမြောက်အမြားကို ဝိညာဉ်တံဆိပ်တော်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် ရုပ်သေးရုပ်အနားသို့ လျှောက်သွားကာ ၎င်းကို အတွင်းထဲသို့ ထည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သူတို့၏စိတ်ချင်း ချိတ်ဆက်ထားသောကြောင့် ရုပ်သေးရုပ်သည် လုံးဝတွန်းလှန်ခြင်းမရှိပေ။

ဆူးများသဖွယ် ခံစစ်ပြင်ထားသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကာကွယ်ရေးများမှာလည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ပွင့်ဟသွားပြီး ဝိညာဉ်အမှတ်အသားကို ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

နှစ်ခုမှာ အပြန်အလှန် ပေါင်းစပ်သွားကြပြီး လျင်မြန်စွာပင် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားကြ​၏။

ထိုခဏ၌ပင် ဝိညာဉ်တံဆိပ်တော်ကျောက်သည် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားသည်။

ရုပ်သေးရုပ်အတွင်း၌ရှိသော မူလဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် ဝိညာဉ်အမှတ်အသားအတွင်းသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဝင်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် အလင်းတန်းများ တစ်ဖန်ပြန်လည် တောက်ပလာကာ စွမ်းအင်အခန်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

စင်ကြယ်လှသော အလင်းဖြူရောင် စွမ်းအင်အလျဉ်တစ်ခုမှာ ရုပ်သေးရုပ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ချက်ချင်းပင် ပျံ့နှံ့သွား​၏။

စွမ်းအင်စီးဆင်းမှု၊ ချောမွေ့မှုနှင့် ဟန်ချက်ညီမှု တိုင်းက ရုပ်သေးရုပ်၏ လည်ပတ်မှုကို ပိုမိုထိရောက်စေသည်။

ရုပ်သေးရုပ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ခန့်မှန်းထားသော အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဤသည်မှာ ရုပ်သေးရုပ်ကို ဖန်တီးခဲ့သည့် မူလပညာရှင်ကိုယ်တိုင်ပင် ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားခြင်း မရှိသော အခြေအနေမျိုးပင်။

ဤဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ လင်ချွမ်သည် ရုပ်သေးရုပ်၏ ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံနိုင်ခဲ့သည်။

တိကျလှသော ဂီယာများ၊ ပါးနပ်လှသော ဒီဇိုင်းနှင့် တီထွင်ဆန်းသစ်သော အယူအဆများ။

လင်ချွမ်​၏ စိတ်ထဲတွင် ဤစကားလုံးများသာ ပေါ်လာတော့သည်။

သူသည် စက်မှုယန္တရား ပင်လယ်ပြင်ကြီးထဲသို့ ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး စက်မှုအနုပညာလောကကြီးကို မော်ကြည့်နေမိ​၏။

သို့သော် ယနေ့ခေတ်အသုံးပြုသော စက်မှုပစ္စည်းများ၏ ရှုပ်ထွေးမှုမှာ ခေတ်သစ်စက်မှုနှင့် အီလက်ထရွန်နစ် ပစ္စည်းများလောက် မရှုပ်ထွေးလှသော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းမှာ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ပစ္စည်းများထက် များစွာသာလွန်နေသည်။

ဤသည်မှာ သိုင်းလောက၏ အံ့ဩဖွယ်ရာ အယူအဆတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဤရာစုနှစ်၏ မြင့်မြတ်သော ဝိညာဉ်များနှင့် ဉာဏ်ပညာများ စုစည်းထားသည့် ရလဒ်ပင်​။

ဤအခြေအနေအောက်တွင် ဆက်စပ်နေသော အသိပညာ ဗဟုသုတများစွာသည် လင်းချွမ်း၏ စိတ်ထဲတွင် အမှတ်အသားပြု စွဲထင်သွားပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင် အသိပညာများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ထူးဆန်းသော သိစိတ်တစ်ခုသည် ရုပ်သေးရုပ်အတွင်း၌ တဖြည်းဖြည်း နိုးထလာသည်။

"ဟင်"

လင်ချွမ်​၏ ရင်ခုန်သံ မြန်သွားပြီး သတိထားမှုများ မြင့်တက်လာသည်။ ရုပ်သေးရုပ်တွင် စဉ်းစားတွေးခေါ်နိုင်စွမ်း မရှိသင့်ပေ။

လင်ချွမ်က အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ချေဖျက်ပြီးနောက်တွင် ၎င်း၌ မည်သည့်သိစိတ်မျှရှိမနေသင့်တော့ပေ။

သို့သော် ယခုမူ ထိုသိစိတ်များသည် ရုပ်သေးရုပ်၏ ထောင့်ပေါင်းစုံမှ နိုးထလာပြီး စုစည်းရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

ဤသည်မှာ ကောင်းသောလက္ခဏာ မဟုတ်နိုင်ပေ။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ကျွမ်းကျင်သော သိုင်းဧကရာဇ်အဆင့်ရှိသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် ဝိညာဉ်လောကသည် မည်မျှ ကျယ်ပြောသည်ကို လင်ချွမ် ကောင်းစွာနားလည်သည်။

သူသည် အစွမ်းထက်သော်လည်း ဝိညာဉ်နယ်ပယ်တွင် သူ၏ တတ်ကျွမ်းမှုမှာ သမုဒ္ဒရာထဲမှ ရေတစ်စက်မျှသာ ရှိသေးသည်။

ဤရုပ်သေးရုပ်၏ မူလပိုင်ရှင်သည် ဤအရာကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့လျှင် သူ၌ အရန်အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိနေနိုင်သည်မှာ ဖြစ်နိုင်သည်။

လင်ချွမ်သည် ချက်ချင်းပင် ဝိညာဉ်အမှတ်အသားကို အစွမ်းကုန် အသက်သွင်းလိုက်​၏။

ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမြောက်အမြား ဆုံးရှုံးသွားပြီး အမြင့်ဆုံးထိရောက်မှုဖြင့် လည်ပတ်နေသော တုန်ခါနေသည့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရပ်တန့်သွားသည်။

စွမ်းအင်များသည် ဗဟိုချက်ဆီသို့ ပြန်လည်စီးဝင်သွားပြီး ဝိညာဉ်အမှတ်အသားအတွင်းသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။

ဤသည်မှာ အရင်းအမြစ်မှ ဖြေရှင်းလိုက်ခြင်းပင်။

တစ်ဖက်လူတွင် အရန်အစီအစဉ် ရှိနေလျှင်ပင် စွမ်းအင်မရှိပါက သူတို့ ဘာမျှမလုပ်နိုင်ပေ။

သို့သော် မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ ထိုသိစိတ်သည် နိုးထလာပြီးနောက် ရုပ်သေးရုပ်ကို သိမ်းပိုက်ရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။

၎င်းသည် တစ်နေရာတည်းတွင်သာ စုစည်းသွားပြီး ဝိညာဉ်ထုတစ်ခုအဖြစ် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်အစုအဝေးတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားသည်။

ထို့နောက် အခွဲတစ်ခုမှာ ဝိညာဉ်အမှတ်အသား၏ ဗဟိုချက်ဆီသို့ စီးဝင်သွားသည်။

တစ်ဖက်လူတွင် ရန်လိုစိတ်မရှိသည်ကို အာရုံခံမိသောကြောင့် လင်ချွမ်သည် ခဏတာ တွေဝေသွားပြီးမှ ၎င်းကို လက်ခံကာ ဝိညာဉ်ချင်း ဆက်သွယ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်​၏။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လင်ချွမ်သည် မျက်စိရှေ့တွင် ဝေဝါးသွားကာ ဝိညာဉ်အမှတ်အသားအတွင်းရှိ သူ၏သိစိတ်မှာ ဖြူစင်သော ဟာလာဟင်းလင်း ပြင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းဖြင့် ဤသည်မှာ ထိုသိစိတ်၏ ဝိညာဉ်နယ်မြေဖြစ်ကြောင်း သူလျင်မြန်စွာ သိရှိလိုက်သည်။

ဤနယ်မြေ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ချုပ်နှောင်ရန် သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်ရန် မဟုတ်ဘဲ ဆက်သွယ်ပြောဆိုရန်သာ။

လင်ချွမ်သည် သူ၏သိစိတ်ကို သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်း ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းအားလုံး ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရုပ်ပုံများနှင့် အသံပေါင်းများစွာသည် ထိုနယ်မြေအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး လင်ချွမ်​၏ သိစိတ်နှင့် ဆက်သွယ်လာသည်။

"ငါ့နာမည်က ထျန်းကုန်း၊ စက်မှုဂိုဏ်းကို တည်ထောင်သူပဲ"

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၈၀၀ ကျော်က ငါဒီဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး 'ကြယ်တာရာ ပန်းပုဆရာ' လို့ လူသိများခဲ့တယ်"

"ငါ့ရဲ့ တစ်သက်တာ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုအားလုံးက စက်မှုအနုပညာအတွက်ပဲ ရည်စူးခဲ့တာ"

"ဒါပေမဲ့ လူသားတွေက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလို ထာဝရ မဟုတ်ဘူး"

"ငါ့ရဲ့ သက်တမ်းက ကုန်ဆုံးတော့မယ်၊ ကျော်ဖြတ်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းလည်း မရှိတော့ဘူး"

"ဒါကြောင့် ငါဟာ လှည့်လည်သွားလာရင်း လမ်းစရှာဖွေခဲ့ပေမယ့်..."

အိုမင်းရင့်ရော်သော အသံတစ်ခုသည် အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ပုံရိပ်အပိုင်းအစများမှာလည်း ဖြတ်သန်းသွားသည်။

အသံနှင့် မြင်ကွင်းများမှတစ်ဆင့် လင်ချွမ်သည် အဓိပ္ပာယ်ကို လျင်မြန်စွာ နားလည်လိုက်သည်။

အခြေခံအားဖြင့် ထိုအဘိုးအိုမှာ စက်မှုဂိုဏ်းတည်ထောင်သူ ထျန်းကုန်းဖြစ်ပြီး သူ၏သက်တမ်းကုန်ဆုံးခါနီးတွင် နည်းလမ်းအသစ်ရှာဖွေရန် ခရီးထွက်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကျရှုံးခဲ့ရ​၏။

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် သူ၏ တစ်သက်တာ လက်ရာနှင့် ပညာရပ်များကို လက်ဆင့်ကမ်းရန် နေရာတစ်ခု ရှာဖွေခဲ့သည်။

ဤနေရာကို နောင်နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီကြာသည်အထိ မည်သူမျှ ရှာမတွေ့ဘဲ စာအုပ်စာပေများ ပျက်စီးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် သူ၏ နောက်ဆုံးသိစိတ်ကို ရုပ်သေးရုပ်အတွင်း ထည့်သွင်းထားခဲ့ခြင်း။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက ဤရုပ်သေးကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းနိုင်လျှင် ထိုသူသည် သူ၏ ပညာရပ်များကို ဆက်ခံရန် ထိုက်တန်သူဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြပြီးသား ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုနေရာတွင် အသံမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် နောင်တရသကဲ့သို့ သက်ပြင်းချသံတစ်ခုနှင့်အတူ ဘာမျှမရှိတော့ဘဲ ပျောက်ကွယ် သွားတော့သည်။

အသိပညာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အလင်းလုံးလေးတစ်ခုမှာ လေထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး လင်ချွမ်​၏ လက်ထဲသို့ ညင်သာစွာ ဆင်းသက်လာသည်။

ခဏမျှ လင်ချွမ် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ထိုနယ်မြေ ပြိုကွဲသွားပြီး ရုပ်သေးရုပ်အတွင်းရှိ သိစိတ်များ တဖြည်းဖြည်း ကြွေလွင့်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ရင်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

တစ်ဖက်လူ၏ ဂိုဏ်းအကြောင်း သူတစ်ခါမျှ မကြားဖူးသော်လည်း သိုင်းဧကရာဇ်အဆင့်ရှိ ရုပ်သေးရုပ်ကို ဖန်တီးနိုင်ခြင်းကပင် သူ၏စွမ်းဆောင်ရည်ကို သက်သေပြနေပြီ။

ဤကဲ့သို့သော ပညာရှင်တစ်ဦး ကွယ်လွန်သွားရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် နှမြောစရာကောင်းလှသည်။

လင်ချွမ်သည် ထိုအလင်းလုံးကို သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ငုံ့ယူလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်တံဆိပ်တော်အတွင်းသို့ ပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

သူသည် အလင်းလုံးအတွင်းရှိ ဗဟုသုတများကို စတင်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး သိမ်းဆည်းလိုက်​၏။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် များပြားလှသော အသိပညာများ စီးဝင်လာသည်။

လင်ချွမ်​၏ လက်ရှိဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့်ပင် ဤအရာအားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် စုပ်ယူရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ကံကောင်းသည်မှာ လင်ချွမ်သည် ထွက်ခွာရန် မလောဘဲ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ စတင်ကျင့်ကြံလိုက်သည်။

သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသမျှအပေါ် အခြေခံ၍ သူ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်မှာ...

"ဤစက်မှုပညာရှင် 'ကြယ်တာရာ ပန်းပုဆရာ' သည် သူသက်ရှိထင်ရှားရှိစဉ်က အထွတ်အထိပ် သိုင်းဧကရာဇ် အဆင့်ရှိသူ ဖြစ်ရမည်"

ဤကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှပေတော့သည်။