အခန်း (၂၁၁-၂၁၂)

အခန်း ၂၁၁ - ဟင်းလင်းပြင် နယ်ပယ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်း

ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုကို ဝါးမြိုခြင်းဆိုသည်မှာ တစ်ညတွင်းချင်း ပြီးမြောက်နိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမှာ ပုံမှန်ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခု ပျက်စီးပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်များသည် ထိုနေရာလွတ်သို့ တိုးဝင်ညှစ်ထုတ်လာကြမည်။

၎င်းသည် သမုဒ္ဒရာထဲမှ ရေကို ခွက်တစ်ခုဖြင့် ခတ်ယူလိုက်သည့်အခါ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ ရေများ စီးဝင်လာပြီး ဝဲဂယက်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် သဘောနှင့်တူ၏။

ဟင်းလင်းပြင်၏ သဘောတရားအရဆိုလျှင် ၎င်းသည် ပို၍ပင် ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ဤနယ်ပယ်ကို ဝါးမြိုလိုက်သည်နှင့် ၎င်းမူလက နေရာယူထားသော ဟင်းလင်းပြင်သည်လည်း တည်ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။

များပြားလှသော ဟင်းလင်းပြင်လွှာများမှာ ဤနေရာသို့ စုပြုံပြီး ပုံပျက်ရှုပ်ထွေးသွားကြကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤနေရာနှင့် မသက်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်မည့် စစ်မှန်သော ဟာလာဟင်းလင်းနယ်မြေ တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာမည်။

ထိုအခါ မေးစရာရှိသည်မှာ၊ ဤဧရိယာသည် မည်သည့်နိုင်ငံ၊ မည်သည့်နေရာနှင့် သက်ဆိုင်သနည်း။

၎င်းမှာ ဝူတန် ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လင်ချွမ် အနေဖြင့် ဝူတန်ကို ပျက်စီးသွားစေရန် သို့မဟုတ် ကမ္ဘာမြေပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားရန် အလိုမရှိပါက၊ သူသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သည်။

ဟင်းလင်းပြင်ကြီး ပြိုကွဲပျောက်ကွယ်သွားသည့် ခဏချင်းတွင်ပင် ထိုနေရာကို အစားထိုး သိမ်းပိုက်နိုင်ရန်....

သူ​၏ ကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ် ဖြင့် ထိုဧရိယာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားနိုင်ရန် ပြင်ဆင်ရမည်။

ဤနည်းလမ်းမှာ နားထောင်ရသည်မှာ လွယ်ကူသော်လည်း လက်တွေ့တွင် အကောင်အထည်ဖော်ရန် အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

အကြောင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်၏ စွမ်းအားဆိုသည်မှာ နတ်ဘုရားတို့၏ တန်ခိုးတော်နယ်ပယ်ဖြစ်ပြီး သာမန်လူသားများ လွှမ်းမိုးနိုင်သော အရာမဟုတ်သောကြောင့်။

နယ်ပယ်အဆင့် သို့မဟုတ် ၎င်း၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသော ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးသည် ကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်သော်လည်း၊ လက်တွေ့တွင် ထိုနယ်ပယ်ကို စစ်မှန်သော ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်၍မရနိုင်ပေ။

လင်ချွမ်​၏ မှန်းဆချက်နှင့် ရှင်းကျန်း၏ အမြင်အရ၊ နယ်ပယ်တစ်ခုအား စစ်မှန်သော ဟင်းလင်းပြင်ကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ချက်နှင့် အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရှိစေရန်အတွက် သိုင်းဘုရင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်သည်ဟု ကောက်ချက်ချခဲ့ကြသည်။

ယခုလက်ရှိ လင်ချွမ်ရော၊ ယခင်က ကြယ်တာရာ လက်မှုပညာရှင်ပင်လျှင် ဤပန်းတိုင်ကို မအောင်မြင်ခဲ့ကြပေ။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦး၏ စွမ်းအားကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းလိုက်မည်ဆိုလျှင်မူ အခြေအနေမှာ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။

ရှင်းကျန်းသည် မကွယ်လွန်မီက သိုင်းဘုရင်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး၊ သူဖန်တီးခဲ့သော ဟင်းလင်းပြင်မှာ သူ၏ နောက်ဆုံးဆန္ဒနှင့် စွမ်းအားကြောင့် စစ်မှန်သော ဟင်းလင်းပြင်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်မှုမျိုး ရရှိနေခဲ့ပြီ။

လင်ချွမ်​၏ နယ်ပယ်အခြေခံဖြင့်သာ ၎င်းကို ဝါးမြိုနိုင်မည်ဆိုပါက၊ ထိုစွမ်းအားမှရရှိလာမည့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုသည် မျှော်မှန်းထားသော ပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိရန် သေချာပေါက် အထောက်အကူပြုလိမ့်မည်။

ဤနည်းဖြင့် ဤနယ်မြေ ပျောက်ကွယ်သွားလျှင်ပင် ဝူတန်ကို ထိခိုက်မှုရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။

ဤသို့တွေးတောရင်း သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်သည် တဖြည်းဖြည်း လှိုင်းထန်လာတော့သည်။

ကျယ်ပြောလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် မြစ်ကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ ဒလဟောစီးဆင်းလာပြီး၊ လင်ချွမ်​၏ ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပတွင် ထုတ်လွှတ်ထားသော လက်မအနည်းငယ်သာရှိသည့် နယ်ပယ်လေးမှာ တဖြည်းဖြည်း ဆူပွက်လာသည်။

၎င်းမှာ ခြောက်သွေ့သော မြက်ခင်းထဲသို့ မီးပွားတစ်ခု ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ပင်၊

မီးတောက်များမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ပြန့်နှံ့သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို လောင်မြိုက်တော့သည်။

မမြင်နိုင်သော၊ လိမ်ယှက်နေသော အားတစ်ခုမှာ ဟိန်းဟောက်မြည်ဟည်းလျက် စူးရှသော လေတိုးသံများကို ထွက်ပေါ်စေ​၏။

ကြယ်တာရာ လက်မှုပညာရှင်၏ နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာပြီး ၎င်း၏အတွင်း၌ရှိနေသော လင်ချွမ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြိုးစားနေတော့သည်။

ဤဟင်းလင်းပြင်သည် အချိန်ကြာမြင့်လာမှုနှင့် စွမ်းအားများ ယုတ်လျော့လာမှုကြောင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အလွန်နည်းပါးနေပြီပင်။

ယခုအခါ လင်ချွမ်​၏ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက်၊ ရေတွင်းအောက်ခြေမှ စမ်းရေထွက်ပေါက် ခမ်းခြောက်သွားသကဲ့သို့ ၎င်း၏ စွမ်းအားအားလုံး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

ထို့နောက်တွင် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲပစ်နိုင်လောက်သည့် လေစီးကြောင်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုလေစီးကြောင်းများသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လျှံထွက်လာပြီး ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို ဗရမ်းဗတာ တိုက်ခိုက်ဖြတ်တောက်နေတော့သည်။

အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ဖိအားများ တစ်ပြိုင်နက် ကျရောက်လာတော့​၏။

ဖော်ပြမရနိုင်သော တောက်ပမှုများ၊ အဆုံးမဲ့ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများနှင့် အလွှာလိုက် ထပ်နေသော စက်ရုပ်ပုံရိပ်ယောင်များမှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ထိုအရာများသည် ကွယ်လွန်သွားသော လက်မှုပညာရှင်ကြီး၏ နယ်ပယ်ထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အစွမ်းများဖြစ်ကြောင်း လင်ချွမ်သိရှိလိုက်သည်။

ဤပုံရိပ်ယောင်များသည် ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းများလည်း ဖြစ်​၏။

"ငါ ဒါကို စုပ်ယူချင်တယ်ဆိုရင်၊ ကြယ်တာရာ လက်မှုပညာရှင်ရဲ့ ရန်သူတွေ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသလိုမျိုး ဒီဒဏ်အားလုံးကို ကြံ့ကြံ့ခံရလိမ့်မယ်"

"ဟေ့"

ကျယ်လောင်သော ဟစ်အော်သံနှင့်အတူ၊ နှစ်လက်မပတ်လည်အတွင်းရှိ ဆူပွက်နေသော စွမ်းအားများမှာ ဆက်တိုက် တိုးပွားလာသည်။

လင်ချွမ်​၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ၎င်းတို့မှာ ဝဲဂယက်တစ်ခုကဲ့သို့ လိမ်ယှက်လှည့်ပတ်နေသည်။

ခဏချင်းတွင်ပင် ဟင်းလင်းပြင် ဆုတ်ဖြဲခံရသံနှင့် ပေါက်ကွဲသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွား​၏။

ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းတိုင်းမှ မမြင်နိုင်သော အားအင်ကြီးမားသည့် စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းကို လင်ချွမ်က 'ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအား'ဟု ခေါ်ဆိုသည်။

မမြင်နိုင်သော်လည်း ခံစားသိရှိနိုင်သော ထိုဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားများသည် လင်ချွမ်​၏ နယ်ပယ်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်လာပြီး ၎င်းကို နှစ်လက်မအကွာအဝေးမှ လေးပေအကွာအဝေးအထိ ကျယ်ပြန့်လာစေသည်။

"တကယ် အလုပ်ဖြစ်တာပဲ"

လင်ချွမ် ဝမ်းသာသွားသည်။

ကြယ်တာရာ လက်မှုပညာရှင် ချန်ထားခဲ့သော စကားများတွင် မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ဟူသော အသေးစိတ် အချက်အလက်များ မပါဝင်ဘဲ၊ ဖြေရှင်းနည်း သဘောတရားကိုသာ ပေးခဲ့ခြင်း။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူသည် အချိန်မရှိတော့ခြင်း သို့မဟုတ် မှတ်ဉာဏ်များ ပြိုကွဲနေခြင်းကြောင့် ဤအပိုင်းကို မထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်​၏။

သို့မဟုတ် သူကိုယ်တိုင်လည်း မည်သို့လုပ်ရမည်ကို အတိအကျမသိဘဲ၊ လက်တွေ့မဖော်ဆောင်ရသေးသည့် အကြမ်းဖျင်း အစီအစဉ်တစ်ခုသာ ရှိခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့ပြီး နည်းလမ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားချိန်တွင်၊ လင်ချွမ်​၏ ရှေ့မှောက်၌ ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရာ လမ်းမကြီးတစ်ခု ပွင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းသည် သူ့ကို ကိုယ်ခံပညာ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ လမ်းညွှန်ပေးနေသည်။

ဝဲဂယက်တိုက်ခိုက်မှုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆက်လက်ဆုတ်ဖြဲနေပြီး မမြင်နိုင်သော မုန်တိုင်းမှာ ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။

ထိုသို့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စုပ်ယူရရှိသော စွမ်းအားပမာဏမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးလာ​၏။

သို့သော် လင်ချွမ်မှာ ဤမျှလောက်နှင့် မတင်းတိမ်နိုင်ဘဲ တိုက်စစ်ကို စတင်ဆင်နွှဲတော့သည်။

ကြယ်တာရာ လက်မှုပညာရှင်၏ နယ်ပယ်တစ်ခုလုံး ပြိုကွဲမသွားသရွေ့၊ အတွင်းပိုင်း ပျက်စီးမှုများအတွက် စိုးရိမ်စရာမလိုပေ။

ပြင်ပ ဟင်းလင်းပြင် အဆောက်အအုံမပျက်စီးသရွေ့နှင့် ၎င်းကို အလျင်အမြန် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်သရွေ့ ပြဿနာမရှိနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် လင်ချွမ်​၏ လုပ်ဆောင်ချက်များမှာ ပိုမိုရဲတင်းလာသည်။

ရေခဲကျောက်ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ နှင်းမြူဓားသိုင်းဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

နှင်းခဲများ ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ ပေါ်ထွက်လာသော စက်ရုပ်ပုံရိပ်ယောင်များမှာ ချက်ချင်းပင် ကြေမွသွားသည်။

၎င်းတို့မှာ ခဲသွားခြင်း သို့မဟုတ် အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားခြင်းများ ဖြစ်ကာ ဘာမှမရှိသော အာကာသထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

သူ၏ အတွင်းအားများမှာ နဂါးနှင့် ကျား ပုံရိပ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး 'ရှစ်ခွင်နဂါးလက်ဝါး'ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ ဟင်းလင်းပြင်၏ ဖိနှိပ်မှုများမှာ ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်သွားတော့​၏။

အမည်မသိ တောက်ပမှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ စုစည်းကာ ဧရာမဓားကြီးတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အရာအားလုံးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။

လင်ချွမ်သည် သူ၏ ပညာရပ်အားလုံးကို ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထုတ်သုံးကာ အားရပါးရ ဖျက်ဆီးနေတော့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအား အနည်းငယ်မှာ ဟာလာဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ဆုံးရှုံးသွားသော်လည်း၊ စွမ်းအားအများစုကို လင်ချွမ်​၏နယ်ပယ်က စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူ၏ နယ်ပယ်မှာ ဆယ်မီတာကျော်အထိ ကျယ်ပြန့်လာပြီ။

အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဗဟိုချက်ရှိ လင်ချွမ်​၏ နယ်မြေဆီသို့ ဦးတည်တိုက်ခိုက်လာသည်။

ပိုမိုများပြားသော စက်ရုပ်ပုံရိပ်များ ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့မှာ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးများ ရှိကြသည်။

၎င်းတို့၏ မျက်နှာပြင်တွင် ထူးဆန်းသော ပုံစံများနှင့် စာလုံးများ ထွင်းထုထားသည်။

၎င်းတို့ တိုက်ခိုက်လိုက်တိုင်း ထိုပုံစံများမှာ ဝင်းခနဲ လက်သွားပြီး စွမ်းအားမှာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးသွားတတ်သည်။

ထစ်ချုန်းသံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာပြီး လင်ချွမ်​၏ ဘက်တွင်လည်း ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုဒဏ်ကို ခံစားနေရသည်။

သို့သော် ဆယ်မီတာကျော်သာရှိသော ထိုနယ်ပယ်လေးမှာ မီတာဝက်ခန့်သာ ကျုံ့သွားခဲ့ပြီး၊ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ်အကြား အားပြိုင်နေကြ​၏။

"ဓားတစ်သောင်း မူလသို့ပြန်ခြင်း"

"လက်နက်များ စုစည်းခြင်း"

"သမုဒ္ဒရာတုန်ဟိန်းလက်ဝါး"

"......"

သေစေနိုင်သော သိုင်းကွက်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ တိုက်ပွဲ၏ အခြေအနေမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာသည်။

လူသား၏ တိုက်ရိုက်ထိန်းချုပ်မှု မရှိသောကြောင့် ကြယ်တာရာ လက်မှုပညာရှင်၏ နယ်ပယ်မှာ သိုင်းဘုရင်အဆင့်တွင် ရှိနေသော်လည်း အကန့်အသတ်များစွာ ရှိနေပေသည်။

ဤမမျှတသော ဒိုင်ပွဲတွင် အောင်နိုင်မှုအလားအလာမှာ တဖြည်းဖြည်း တိမ်းစောင်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကံတရားမှာ လင်ချွမ်ဘက်သို့ ပါလာခဲ့သည်။

ဂူကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြိုကျလာပြီး အပေါ်မျက်နှာကြက်မှ သတ္တုတိုင်ကြီးများမှာ တဖြဖြ ကြွေကျနေတော့သည်။

တစ်ချိန်က စည်ပင်ထွန်းကားခဲ့သော ဤနယ်ပယ်ကြီးမှာ ယခုအခါ ပျက်သုဉ်းခြင်း အနားသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ။

အခန်း ၂၁၂ - ထွက်ခွာခြင်း

ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးသည် အလင်းနှင့် အရိပ်တို့ တဖျတ်ဖျတ် တုန်ခါနေပြီး အတွင်း၌ မှိန်ဖျော့သော အလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် ဝင်းလက်နေသည်။

နယ်မြေတစ်ခုလုံးသည် အမှောင်နှင့် အလင်း တစ်လှည့်စီ ကူးပြောင်းနေကာ အလွန်တရာ ထူးဆန်းခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းပြီး လူသူကင်းမဲ့သော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေ​၏။

ဤဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် စာအုပ်စင်များ သို့မဟုတ် ကျောက်တိုင်များ တစ်ခုမှ မကျန်တော့ပေ။

အပေါ်ယံ၌ ချိတ်ဆွဲထားသော တောက်ပသည့် ပုလဲလုံးသည်လည်း ကြာမြင့်စွာကတည်းက အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်၌ ပြန့်ကျဲနေပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင်ထဲရှိ လေစီးကြောင်းများအတွင်း တိတ်ဆိတ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။

၎င်းသည် နယ်ပယ်တစ်ခု၏ ပျက်စီးခြင်းဖြစ်ပြီး၊ လက်ဆုပ်လက်ကိုင်ပြနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်တည်နေသည့် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခု၏ ပြိုလဲခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

အရာအားလုံးသည် ဤနေရာ၌ ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်ကာ၊ အစအနအချို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဟင်းလင်းပြင်လှိုင်းလေထန်မှုများအတွင်း၌ ဘာမှမရှိသော နတ္ထိအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားပေမည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ဤဟင်းလင်းပြင်၏ ဗဟိုတည့်တည့်တွင် လူရိပ်တစ်ခုသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။

သူ၏ ပတ်ပတ်လည် ပေအနည်းငယ်အတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ မရှိဘဲ၊ သူ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် ငြိမ်သက်သော လှိုင်းအနည်းငယ်သာ တုန်ခါနေသည်။

ဤနေရာ၌ ထိုင်ရင်း နယ်ပယ်တစ်ခု ပျက်စီးသွားသည်ကို အနီးကပ် မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ရသဖြင့် လင်းဒချွမ်၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ပြောင်းလဲမှုအချို့ ရှိလာခဲ့ပြီး၊ နယ်ပယ်နှင့် ပတ်သက်၍ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လာခဲ့​၏။

ကမ္ဘာကြီးသည် ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် သူ၏နှလုံးသားထဲ၌ ဝမ်းနည်းမှုတစ်ခုက မလွဲမသွေ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

ပိုင်ရှင်မဲ့နေသော ဤနယ်မြေကို ဝါးမြိုလိုက်ခြင်းက သူ၏ ခွန်အားကို များစွာ တိုးတက်စေမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ကြယ်တာရာ လက်မှုပညာရှင် ဟု လူသိများသည့် ဒဏ္ဍာရီလာ အတိတ်သမိုင်းရှိသော ကြယ်တစ်ပွင့် ကြွေလွင့်သွားသည်ကို ကြည့်ရသည်မှာ ပျော်ရွှင်စရာ ကိစ္စတစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေ။

၎င်းသည် ဆရာသခင် နှစ်ဦးအကြား အပြန်အလှန် လေးစားမှု သို့မဟုတ် သန်မာသော ပုဂ္ဂိုလ်များအကြား အပြန်အလှန် အသိအမှတ်ပြုမှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လင်ချွမ်သည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီးကို ချလိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာပေါ်၌ ဝမ်းနည်းရိပ်များ ယှက်သန်းသွားသည်။

သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး ထိုနယ်မြေကို တစ်ကြိမ်ပြန်ကြည့်ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်​၏။

"သွားရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ"

"ဝုန်း..."

ပြင်းထန်သော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး၌ ပျက်စီးခြင်းမုန်တိုင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် စတင်လောင်ကျွမ်းလာသည်။

ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးသည် အတုံးအခဲ ပုံစံဖြင့် မြင်တွေ့နေရသည်။

ထို့နောက် အနားသတ်များ စတင်အက်ကွဲလာပြီး တစ်စစီ ပြိုကျပျက်စီးသွားတော့သည်။

ဖျက်ဆီးအားပြင်းသော စွမ်းအားများ ကျဆင်းလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာလည်း ထိုခဏအတွင်း၌ပင် လျင်မြန်စွာ ဖိသိပ်ခံလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာသော လိမ်ယှက်နေသည့် စွမ်းအားများသည် မူလရှိခဲ့သော အစအနများကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်ကာ နေရာတိုင်းကို ဝါးမြိုရန် ပြင်ဆင်နေလေ​၏။

သို့သော် ထိုအချိန်၌ပင် လင်ချွမ်​၏ ပတ်ပတ်လည် ပေအနည်းငယ်အတွင်း၌ နယ်ပယ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်လာသည်။

၎င်းသည် လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာပြီး မူလဟင်းလင်းပြင်နေရာတွင် အစားထိုးနေရာယူလိုက်သည်။

ထို့အပြင် ၎င်း၏ အတိုင်းအတာမှာ အနီးနားရှိ သေးငယ်သော ဟင်းလင်းပြင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို လွှမ်းခြုံနိုင်သည်အထိ ပြန့်ကားသွားပြီးမှ ရပ်တန့်သွားလေ​၏။

ထိုနယ်ပယ်၏ အနားသတ်အတွင်း၌ အရာအားလုံးသည် ငြိမ်သက်ခြင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

လှိုင်းလေထန်မှုများ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်ကျသွားပြီး၊ ပေါ်ထွက်လာသော ဟင်းလင်းပြင်လွတ်များမှာလည်း ပြန်လည် ဖုံးကွယ်သွားသည်။

ဤအေးချမ်းသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဟင်းလင်းပြင် အမြောက်အမြားသည် သူတို့၏ မူလနေရာများသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် နာရီဝက်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အရာအားလုံးသည် ဘာမှမရှိသော နတ္ထိအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကာ၊ ဂူနှင့် နယ်မြေကူးပြောင်းစင်မြင့်တို့မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီပင်။

လင်ချွမ်​၏ ပုံရိပ်သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လင်ချွမ်သည် သူ၏ နယ်ပယ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ မြေအောက်မှ အမြန်ထွက်ခွာလာပြီး ဝူတန်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

သူသည် လတ်ဆတ်သော လေကို ဝဝလင်လင် ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြေလျော့သွားသည်။

သူ၏ အာရုံများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ဝူတန်တောင်အတွင်းရှိ အရာအားလုံးသည် သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ကြည်လင်ပြတ်သားစွာ ပေါ်လာခဲ့​၏။

"ဟင်...ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

ယခုလေးတင် စိတ်လျှော့လိုက်သော လင်ချွမ်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြန်သည်။

သူ၏ အာရုံခံစားမှုအရ ဝူတန်အတွင်းရှိ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါများသည် အနည်းဆုံး နေရာ ၄ ခုတွင် ပျောက်ကွယ်နေလေ​၏။

၎င်းတို့မှာ နန်းယန် နန်းတော်၊ ရတနာနန်းဆောင်၊ဟွေ့လုံ ဘုရားကျောင်း နှင့် ချင်းဝေ နန်းတော် တို့ ဖြစ်ကြသည်။

"ငါ ကျင့်ကြံနေတဲ့အချိန်မှာ ဝူတန်မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့လို့လား"

၎င်းကို သတိပြုမိလိုက်သည်နှင့် သူသည် ထပ်မံ မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ဘဲ ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့​၏။

ငါးနဂါးနန်းတော်အတွင်း၌ ဓားနတ်ဘုရား သည် ဖျာပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ မျက်လုံးမှိတ် အနားယူနေသည်။

လင်ချွမ် ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း သူသည်လည်း ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး၊ ထိုနေ့က ရေခဲကျောက်ဓားကို အိမ်မှ ထုတ်လိုက်စဉ်က လင်ချွမ် ပြသခဲ့သော အံ့မခန်း ဓားချက်ကို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်မြင်ယောင်နေခဲ့​၏။

ယခု တစ်လကြာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် သူ၏ ဓားဆန္ဒမှာ ပိုမို ထက်မြက်လာခဲ့ပြီပင်။

ရုတ်တရက် သူ၏ ဘေးနားတွင် ကျယ်လောင်သော လေတိုးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဓားနတ်ဘုရားသည် ချက်ချင်း မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းများကို ဓားကဲ့သို့ ပြုလုပ်ကာ ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်​၏။

"ဖူး"

ခဏချင်းမှာပင် ခန်းမဆောင်ကြီး၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ရှိသော သတ္တုမီးအိမ်များသည် ဒိန်ချဉ်တုံးများကဲ့သို့ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားသည်။

သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု လွဲချော်သွားပြီးနောက် ဓားနတ်ဘုရား၏ မျက်မှောင်မှာ ကြုတ်သွား​၏။

သူသည် ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်ပြီး ဓားကို ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ဟန်ပြင်ကာ အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။

ဓားဆန္ဒသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာပြီး ထက်မြက်သော ဓားတစ်လက်အဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားသည်။

ထိုခဏ၌ သူသည် သူ၏ရှေ့တွင် ရှိနေသူကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။

ဓားနတ်ဘုရားသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏ ဓားဆန္ဒကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ မျက်လုံးထဲမှ အပြုံးကို မြင်လိုက်ရ​၏။

ချက်ချင်းပင် သူ နားလည်သွားကာ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ မယိုင်လဲဘဲ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

လင်ချွမ်သည် သူ၏ လက်ချောင်းကို ဓားကဲ့သို့ အသုံးပြု၍ ဓားသွား၏ အစွန်းကို ထိန်းထားလိုက်သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အပြန်အလှန် ပြုံးပြလိုက်ကြပြီး တိုက်ခိုက်မှုများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရုပ်သိမ်းလိုက်ကြသည်။

"မဆိုးဘူး၊ မင်း တိုးတက်လာပြီပဲ"

လင်ချွမ်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောရင်း ဖျာတစ်ချပ်ကို ဆွဲယူကာ ထိုင်လိုက်သည်။

"ပြောပါဦး၊ အဲ့ဒီဓားချက်မှာ မင်း ဘာကို မြင်လိုက်ရသလဲ"

ဓားနတ်ဘုရားသည်လည်း ထိုင်ချလိုက်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် သူ၏ အတွေးများကို စုစည်းနေလေ​၏။

အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာ ကုန်ဆုံးချိန်အထိ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ သူက ဖြည်းညှင်းစွာ စတင်ပြောဆိုသည်။

"လျစ်လျူရှုမှု၊ ပေါ့ပါးမှုနဲ့ သဘာဝကျမှု"

ဓားနတ်ဘုရား ပြောလိုက်သော စကားလုံး သုံးလုံးမှာ သူ မေးခဲ့သော မေးခွန်းနှင့် မသက်ဆိုင်သလို ထင်ရသော်လည်း လင်ချွမ်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ကောင်းပြီ"

သူက ပြုံးလျက် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာ ပြောသည်။

"အဲ့ဒီ အံ့မခန်း ဓားချက်က တကယ်ပဲ သဘာဝကျလွန်းပြီး အားစိုက်စရာမလိုဘဲ အရာအားလုံး အလိုလို ဖြစ်သွားသလို ခံစားချက်မျိုးပဲ"

"အဲ့ဒီစွမ်းအားကို ငါ အချိန်မရွေး ပြန်လုပ်နိုင်ပေမယ့်၊ အဲ့ဒီခံစားချက်မျိုးကိုတော့ ဘယ်တော့မှ ပြန်ရှာမတွေ့တော့ဘူး"

"ဒါကြောင့် မင်း အဲ့ဒါကို စိတ်ထဲမှာ မှတ်ထားနိုင်ပြီး အကြိမ်ကြိမ် ပြန်ကြည့်၊ ပြန်ခံစားနိုင်တာကို ငါ တကယ်ပဲ အားကျမိတယ်"

ဓားနတ်ဘုရားသည် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ထဲ၌ ဂုဏ်ယူမှုများ ပြည့်လျှံလာသည်။

လင်ချွမ်ကို "အားကျတယ်" ဟု ပြောအောင် လုပ်နိုင်သူမှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အလွန်နည်းပါးပေမည်။

နာရီဝက်ခန့် ဓားသိုင်းအကြောင်း ဆွေးနွေးပြီးနောက်၊ လင်ချွမ်​၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ဟင်းလင်းပြင် ပျက်စီးမှုကို တွေ့ခဲ့ရသည့် ဝမ်းနည်းမှုမှ သက်သာသွားကာ ဝူတန်ရှိ အပြောင်းအလဲများကို မေးမြန်းခဲ့သည်။

ပထမတော့ ဝူတန်တွင် အားကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ပျောက်ကွယ်နေသဖြင့် သူ စိုးရိမ်ခဲ့သည်။

သို့သော် လင်ယန်ရွှယ် နှင့် ယွဲ့ချင်းရိုတို့လည်း မရှိကြောင်း၊ ဝူတန်တပည့်များမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရှိနေကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ သူ စိတ်အေးသွားခဲ့​၏။

ထိုအခါမှသာ သူသည် ဓားနတ်ဘုရားနှင့်အတူ ဓားလမ်းစဉ်အကြောင်းကို ဆွေးနွေးနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

အရေးကြီးသော ကိစ္စအချို့ကို ဓားနတ်ဘုရား ပြောပြသည်ကို ကြားသောအခါ လင်းချွမ်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဂျပန်ပင်လယ်ဓားပြတွေမှာ အဲ့ဒီလောက် တော်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီး ရှိတာလား"

"မင်မင်းဆက်က အရမ်း အားနည်းနေတာပဲ"

"..."

ဓားနတ်ဘုရား၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွားပြီး မတတ်သာသည့် ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်သွားရ​၏။

အကယ်၍ သူသာ ဤကလေးကို အနိုင်တိုက်နိုင်ပါက၊ စဉ်းစားဆင်ခြင်ခြင်းမရှိဘဲ ပြောဆိုနေသော ဤလူကို သေချာပေါက် ရိုက်နှက်မိပေလိမ့်မည်။

"အဲ့ဒီတုန်းက မင်းသာ မင်မင်းဆက်က ပညာရှင် အများကြီးကို မသတ်ခဲ့ရင်၊ အင်ပါယာ နန်းတော်က ဒီလောက်အထိ ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေမျိုး ရောက်ပါ့မလား"

"ကံကောင်းတာက သိုင်းလောကက လူတိုင်းက ဒီကိစ္စရဲ့ အရေးကြီးပုံကို သိကြလို့ သူတို့အားလုံးက တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ ဆန္ဒအလျောက် ရှေ့ထွက်လာကြတယ်"

"အဲ့ဒါက တကယ်ပဲ သူရဲကောင်းဆန်တဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ"

"ဟုတ်တယ်"

လင်းချွမ်းက ခေါင်းညိတ်ရင်း စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်"

"ဒါဆို... ချင်းရို နဲ့ ယန်ရွှယ်... သူတို့ အရှေ့တရုတ်ပင်လယ်ကို သွားကြတာလား"