အခန်း (၂၂၇-၂၂၈)
Vol. 23 Ch. 227-228
အခန်း ၂၂၇ - အသက်စွမ်းအင်ကို အလွန်အကျွံသုံးစွဲခြင်း
ကြယ်တာရာလက်မှုပညာရှင်၏ နယ်ပယ်အတွင်း၌ လင်ချွမ်သည် အစွမ်းထက်သော ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်နှင့် သက်ဆိုင်ရာစာအုပ်များကို ရရှိခဲ့သည်။
သူစနစ် ဝင်ရောက်ပြီး ရယူထားသော ဝိညာဉ်တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ရာ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို အသုံးပြု၍ ကြယ်တာရာလက်မှုပညာရှင် ထျန်းကုန်း၏ ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သူအောင်မြင်စွာ နှိုးထစေနိုင်ခဲ့၏။
ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် လင်ချွမ်အား ဗဟုသုတများနှင့် ရုပ်သေးရုပ်များစွာကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့သည့်အပြင် သူ၏ နောက်ဆုံးဆန္ဒများကိုလည်း မှာကြားခဲ့သည်။
နောက်မျိုးဆက်များအနေဖြင့် 'ဝါးမြိုခြင်းလျှို့ဝှက်နည်းစနစ်' အားဖြင့် သူ၏နယ်ပယ်ကို စုပ်ယူပြီး အမွေဆက်ခံကာ သူ၏လုပ်ငန်းများကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သွားရန် သူက မျှော်လင့်ခဲ့၏။
လင်ချွမ်သည် ဤအချက်နှင့်ပတ်သက်၍ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
လူတစ်ယောက်သည် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် သေဆုံးတတ်သည်ဟု အချို့က ဆိုကြသည်။
ပထမအကြိမ်မှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာသေဆုံးခြင်း၊ ဒုတိယအကြိမ်မှာ သူချန်ထားခဲ့သော အရာဝတ္ထုများ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းနှင့် နောက်ဆုံးအကြိမ်မှာ သူတစ်ပါး၏ မေ့လျော့ခြင်းကို ခံရကာ လုံးဝဥဿုံ ကွယ်ပျောက်သွားခြင်း။
ရတနာများသည် အမှန်တကယ်ပင် ရှားပါးလှပြီး နယ်ပယ်တစ်ခုကို စုပ်ယူခြင်းသည် ကြီးမားသော တိုးတက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သော်လည်း၊ ရှေ့ဖြစ်ရပ်များအရ ကြည့်လျှင် ဤလုပ်ရပ်သည် ကြယ်တာရာလက်မှုပညာရှင်အတွက် ဒုတိယအကြိမ် သေဆုံးခြင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဤအချက်က လင်ချွမ်ကို ဝမ်းနည်းနှမြောမှု ဖြစ်စေခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ ထျန်းကုန်း၏ နောက်ဆုံးဆန္ဒဖြစ်သောကြောင့် လင်ချွမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းကို လေးစားသောအားဖြင့် ထိုနယ်ပယ်ကို ဝါးမြိုစုပ်ယူရန် ရွေးချယ်ခဲ့၏။
ဤနောက်ဆုံးလက်ဆောင်ကို ရရှိပြီးနောက် လင်ချွမ်၏ နယ်ပယ်သည် အရည်အသွေးပိုင်းအရ သိသာထင်ရှားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ပထမဦးစွာ နယ်ပယ်၏ အတိုင်းအတာသည် တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာပြီး ပိုမိုကြီးမားသော ဧရိယာအထိ ရောက်ရှိသွားသည်။
ထို့နောက် ဤပမာဏဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုသည် အရည်အသွေးပိုင်း ပြောင်းလဲမှုအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားကာ ၎င်း၏ အနှစ်သာရ အစွမ်းသတ္တိနှင့် တည်ရှိမှု အဓိပ္ပာယ်တို့တွင် စစ်မှန်သော အသွင်ကူးပြောင်းမှုတစ်ခုကို ရရှိခဲ့၏။
ယခုအခါ လင်ချွမ်၏ နယ်ပယ်ကို သီးသန့်ထုတ်ကြည့်မည်ဆိုပါက ၎င်း၏ အဆင့်အတန်းသည် သာမန်အာကာသဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုနှင့် အဆင့်တူ သို့မဟုတ် ထိုထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားနေပြီ။
သိုင်းဘုရင်အဆင့်သို့ မရောက်ရှိဘဲ အာကာသဟင်းလင်းပြင်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
သို့သော် ကလေးတစ်ယောက်သည် သေနတ်တစ်လက်ကို အသုံးပြု၍ ရန်သူကို သတ်နိုင်သကဲ့သို့၊ လင်ချွမ်သည်လည်း အာကာသ၏ သဘောတရားများကို နားမလည်သော်လည်း ၎င်းကို အသုံးမပြုနိုင်ဟု မဆိုလိုပေ။
ထို့ကြောင့် လင်ချွမ်သည် နယ်ပယ်၏ ခိုင်မာမှုကို အမှန်တကယ် အသုံးချလိုက်သောအခါ တစ်ခုလုံးသော ဟင်းလင်းပြင်သည် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဤစစ်မှန်သော ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အမြင့်ဆုံးစွမ်းအားရှိသော နယ်ပယ်တစ်ခုသည်ပင်လျှင် အနည်းငယ် မာကျောသော ဖန်စကွဲတစ်ခုထက် မပိုတော့ပေ။
လင်ချွမ်က သူ၏ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သောအခါ ထိုအဖိုးအို၏ နယ်ပယ်သည် စတင်ပြိုကွဲလာတော့၏။
သူထိန်းထားသော နီရဲသည့် ဝဲဂယက်သည်လည်း တန့်သွားပြီး တစ်လက်မချင်းစီ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကြေမွသွားကာ သူ့ကို အပြင်သို့ လွင့်ထွက်သွားစေသည်။
အဖိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အရောင်အသွေး ကင်းမဲ့သွားပြီး ညှိုးနွမ်းကုန်းကွသော ပုံသဏ္ဌာန် ပေါ်လာသည်။
အသက်ကုန်ခါနီး လူတစ်ယောက်၏ ပုံစံမျိုးဖြစ်နေပြီး မီးခိုးရောင် သေခြင်းရိပ်များ လွှမ်းမိုးနေ၏။
ထို့ပြင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းအချို့မှ ထူးဆန်းသော အရိုးဆူးများ ထွက်ပေါ်နေသည်။
သွေးကြောအချို့သည်လည်း ထူးဆန်းသော သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို မွေးဖွားပေးတော့မည့်အလား တုန်ခါဖောင်းကြွနေ၏။
"သူက သူ့ရဲ့ အသက်စွမ်းအင်ကို အလွန်အကျွံ သုံးစွဲနေတာပဲ"
လင်ချွမ်သည် ထိုသူ၏ ပြောင်းလဲမှုကို ရုတ်တရက် နားလည်သွား၏။
တစ်ဖက်လူ မည်သည့်အရာကို အသုံးပြုနေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရသေးသော်လည်း ၎င်းသည် ကောင်းသော အရာမဟုတ်သည်မှာတော့ အသေအချာပင်။
သူ၏ အသက်စွမ်းအင်နှင့် သွေးကို အလွန်အကျွံ စုပ်ယူနိုင်သော ဝိညာဉ်သားရဲတစ်မျိုး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု လင်ချွမ် ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
မိမိကိုယ်ကို ယဇ်ပူဇော်ပြီး အသက်စွမ်းအားကို ထုတ်ယူခြင်းဖြင့် မိမိ၏ အစွမ်းကို မြှင့်တင်နေခြင်း။
လင်ချွမ်သည် ခေါင်းကိုခါယမ်းကာ ခပ်တိုးတိုး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ဒီလောကမှာ အလကားရတဲ့ နေ့လယ်စာဆိုတာ မရှိဘူး"
"ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို အဆမတန် မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ ဆေးလုံးတွေက ဘယ်မှာ ရှိမှာလဲ"
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ၎င်းမှာ ယာယီပြောင်းလဲမှုသာ။
ထိုသို့သော အစွမ်းမျိုးသည် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများနှင့် ပေးဆပ်မှုများ ရှိစမြဲပင်။
ယခုအချိန်တွင် လင်ချွမ်အနေဖြင့် မည်သည့် မျက်လုံးအတတ် သို့မဟုတ် ကျင့်စဉ်ကိုမျှ အသုံးပြုရန် မလိုဘဲ သာမန်မျက်စိဖြင့် ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ထိုသူ၌ အသက်ရှင်ရန် ရက်အနည်းငယ်သာ လိုတော့ကြောင်း ပြောနိုင်၏။
သို့သော်လည်း သူ့ကို လွှတ်ပေး၍မရပေ။
သူသည် ဂျပန်ပင်လယ်ဓားပြဘက်တော်သားဖြစ်နေ၍သာမက သူ၏ နယ်ပယ်စွမ်းအားကို အားဖြည့်ဆေးအဖြစ် အသုံးချနိုင်သောကြောင့်ပင်။
ထိုထူးဆန်းသော သတ္တဝါနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူသေဆုံးပြီး ဖမ်းဆီးရမိမှသာ သိရှိရမည်။
ထိုသို့တွေးလိုက်သည်နှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများ မြင့်တက်လာသည်။
လင်ချွမ် လက်ကို တစ်ချက်ဝေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများသည် လေထုထဲ၌ ကြီးမားသော လက်ဝါးကြီးတစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားသည်။
ထိုအဖိုးအို ကယ်တင်ထားသော အရိပ်လူသား သည် ရုတ်တရက် မလုံမလဲ ဖြစ်လာသည်။
အရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ စွမ်းအင်လက်ဝါးကြီးက ဘာကြောင့် ဒီလောက် ရင်းနှီးနေရသနည်း။
ကြောက်မက်ဖွယ် အန္တရာယ်တစ်ခုက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သတိပေးခေါင်းလောင်း ထိုးနေသကဲ့သို့။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အရိပ်ခြောက်ခုအဖြစ် ချက်ချင်းကွဲထွက်သွားပြီး မတူညီသော ဘက်ခြောက်ဘက်သို့ အစွမ်းကုန် အမြန်နှုန်းဖြင့် ထွက်ပြေးတော့သည်။
"ရတယ်၊ ဒီနည်းစနစ်ရဲ့ အမြန်နှုန်းနဲ့ဆိုရင် ငါ့ဆရာတောင် ငါ့ကို မတားနိုင်ဘူး"
"သူက ငါ့ဆရာကို နိုင်ရင်တောင် ငါ့ကိုတော့ မမီနိုင်ဘူး"
သူသည် ပြေးလွှားနေရင်း လင်ချွမ်၏ အားသာချက်၊ အားနည်းချက်များကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ပြောကာ အားပေးနေမိ၏။
လေတိုးသံများက နားထဲတွင် တဝီဝီ မြည်နေပြီး လေဖိအားကြောင့် နာကျင်မှုများ ခံစားနေရသော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ "လွတ်ပြီ" ဟု ပျော်ရွှင်နေသည်။
ကီလိုမီတာ အတော်များများ ဝေးသွားပြီဖြစ်၍ လင်ချွမ် သူ့ကို မမီနိုင်တော့ဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။
နယ်ပယ်မရှိလျှင် လူတစ်ယောက်၏ ကိုယ်ပိုင်အမြန်နှုန်းသည် အမြန်ဆုံးပင်။
ထို့ပြင် အခြားအရိပ်ကိုယ်ပွား ငါးခုကလည်း အာရုံလွှဲပေးထားသောကြောင့် ရန်သူအနေဖြင့် အစစ်ကို ခွဲခြားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
တစ်မိနစ်ခန့် ပြေးပြီးနောက် အရိပ်လူသားသည် နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။
သူ၏ မျက်နှာတွင် အောင်နိုင်သူ၏ အပြုံးမျိုး ရှိနေသည်။
လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ စစ်မြေပြင်နှင့် စစ်သင်္ဘောများသည် အဝေးကြီးတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီ။
"ဟားဟားဟား"
သူသည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
သို့သော် ထိုခဏမှာပင် သူ၏ နောက်ကျောဘက်မှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။
"မပြေးတော့ဘူးလား"
ကြောက်စိတ်များ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်လာပြီး သူ ဘာမှမလုပ်နိုင်ခင်မှာပင် စွမ်းအင်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လက်ဝါးကြီးက သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖမ်းချုပ်လိုက်သည်။
ရုတ်တရက် အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးသွားပြီး ပြန်လည်ကြည်လင်လာချိန်တွင် သူသည် မူလနေရာသို့ ပြန်ရောက်နေကာ လေထဲ၌ အဖမ်းခံထားရကြောင်း သိလိုက်ရ၏။
ဤမြင်ကွင်းသည် အလွန်ရင်းနှီးနေသည်။
၎င်းမှာ အဖိုးအို သူ့ကို မကယ်တင်မီက သူ ဖြစ်ခဲ့သော အခြေအနေအတိုင်းပင်။
လင်ချွမ်၏ အေးစက်သော ရယ်သံနှင့်အတူ တည်ငြိမ်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"မင်းကို ဘယ်သူမှ မကယ်နိုင်တော့ဘူး"
"မဖြစ်နိုင်တာ... ငါ့ဆရာရော"
အရိပ်လူသားသည် ထိတ်လန့်တကြား ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ ပြောင်းလဲမသွားသည်ကို တွေ့ရသည်။
သူ ခုနက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်မှာ ထင်ယောင်ထင်မှားများသာလား။
"မင်း ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ"
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းက အရမ်းမြန်မြန် ပျံသွားလို့ပါ"
လင်ချွမ်သည် သူ၏မေးခွန်းကို ဆက်မဖြေတော့ဘဲ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီးနောက်...
အရိုးများ ကျိုးကြေသွားသည့် "ဂျောက်... ဂျောက်..." ဆိုသော အသံများသည် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ဟိန်းထွက်သွားပြီး ကြားရသူတိုင်းကို ကြက်သီးထစေတော့သည်။
အခန်း ၂၂၈ - အခွင့်အရေး ရောက်ရှိလာပြီ
"အခုချက်ချင်း ထွက်သွားမှဖြစ်မယ်"
"မဟုတ်ရင် မင်းတို့အားလုံး သေရတော့မယ်"
ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးတွင် အရိပ်လူသား၏ အရိုးများကျိုးကြေသွားသည့်အသံနှင့် စူးရှစွာ အော်ဟစ်သံများ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့၏။
ဂျပန်ပင်လယ်ဓားပြများစွာ၏ နားထဲတွင်မူ ဤအသံသည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ဖြစ်စေသည့် ကျိန်စာတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။
စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှု မရှိသူအများအပြားမှာ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် ထိုနေရာမှာတင် ဆီးထွက်ကုန်ကြသည်။
သတ္တိရှိပါသည်ဆိုသော ပင်လယ်ဓားပြအချို့ပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေကြ၏။
၎င်းတို့မှာ အစွမ်းကုန်ထွက်ပြေးရန်သာ တတ်နိုင်ကြတော့သည်။
သို့သော် ပင်လယ်ပြင်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားခါစ ပူစီဖောင်းများကို ကြည့်ပြီး လူအများမှာ ကျောချမ်းသွားကာ ရှေ့ဆက်ရန် တွန့်ဆုတ်နေကြသည်။
သတိလက်လွတ်ဖြစ်နေသော သတ္တိခဲအချို့ကမူ ထိုအရာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ လက်နက်များကို အလျင်အမြန် စွန့်ပစ်ကာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ပင်လယ်ထဲသို့ ခုန်ချလိုက်ကြ၏။
"ဗွမ်း..."
မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် ပူစီဖောင်းများ ပွင့်ထွက်လာခြင်းနှင့်အတူ ၎င်းတို့၏ အော်ဟစ်သံများသာ။
ဆူပွက်နေသော ပင်လယ်ရေထဲမှ အသားစိမ်းနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင်။
ပူစီဖောင်းအချို့ တိတ်တဆိတ် ထွက်ပေါ်လာပုံမှာ အလွန်ပင် ရွံရှာထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။
"ဘုရားရေ... သူက မိစ္ဆာပဲ၊ ငရဲက လာတဲ့ တမန်တော်ပဲ"
"သူ တကယ်ပဲ ငါတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်တော့မှာလား"
"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ငါတို့ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ"
ပင်လယ်ဓားပြများ၏ အသက်ဘေးမှ ကယ်တင်ရန် တောင်းပန်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
၎င်းတို့သည် မင်မင်းဆက်ဘာသာစကားဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ အရှေ့ဂျပန်ဘာသာစကားဖြင့်သော်လည်းကောင်း အသည်းအသန် အသနားခံနေကြသည်။
သို့သော် လင်ချွမ်က ၎င်းတို့ကို ဂရုမစိုက်ချေ။
သူသည် ယွဲ့ချင်းရိုကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သော အရိပ်လူသားကိုသာ လက်သီးဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ဆုပ်ခြေနေသည်။
သူသည် ရန်သူကို အဘယ်ကြောင့် ပြန်လည်ဖမ်းခေါ်လာသည်ကို ရှင်းမပြသလို၊ ဇာတ်သိမ်းခါနီး ဗီလိန်များကဲ့သို့ မိမိ၏ နည်းလမ်းများကိုလည်း ထုတ်ဖော်မပြောပေ။
မိမိနှင့် နီးစပ်သူကို နာကျင်စေခဲ့သူအား ပြန်လည် တုံ့ပြန်ရာတွင် အနည်းငယ် ရက်စက်ခြင်းမှာ သဘာဝပင်။
အမှန်စင်စစ် လင်ချွမ်သည် လိမ်ညာနေခြင်း မဟုတ်ပေ။
အရိပ်လူသား အဖမ်းခံရချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်၌ မည်သည့်အရာမှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိရသည်မှာ သူသည် အလွန်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပျံသန်းခဲ့သောကြောင့်။
ရှင်းကျန်း၏ နယ်ပယ်ကို ဝါးမြိုပြီးနောက် လင်ချွမ်၏ နယ်ပယ်မှာ အံ့မခန်း တိုးတက်လာခဲ့ပြီး စစ်မှန်သော 'ဟင်းလင်းပြင်'အဆင့်ကို အသုံးချနိုင်ခဲ့ပြီပင်။
ထိုနယ်ပယ်အတွင်းရှိ အရာအားလုံးမှာ လင်ချွမ်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်သာ။
နေရာနှစ်ခုကို အပြန်အလှန် လဲလှယ်လိုက်ခြင်းမှာ သူ့အတွက် အလွန်ရိုးရှင်းပါသည်။
အကယ်၍ အရိပ်လူသားကသာ မရပ်တန့်ခဲ့လျှင် သူ့ကိုဖမ်းရန် အနည်းငယ် အားထုတ်ရပေဦးမည်။
အနည်းဆုံးတော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အချို့ကို အသုံးပြုရမည်။
သို့သော် ကံဆိုးစွာပင် ဘဝတွင် 'အကယ်၍' ဆိုသည်မှာ မရှိပေ။
လင်ချွမ်၏ ကျယ်ပြောလှသော နယ်မြေအတွင်းမှ မလွတ်မြောက်နိုင်သရွေ့ ၎င်းတို့အတွက် အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိနိုင်ပေ။
တာကဲဒါ၏ သွားများမှာ တဆတ်ဆတ် တုန်နေပြီ။
အရိပ်လူသား၏ အော်ဟစ်သံများက သူ့နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး သူ၏ စိတ်ဓာတ်များကို လျင်မြန်စွာ ပြိုလဲစေသည်။
သိုင်းပညာရှင်များကို သတ်ဖြတ်ပြီး ကမ္ဘာကို စိုးမိုးမည်ဆိုသည့် အိမ်မက်မှာ အိမ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပုံရ၏။
အခုတော့ အိမ်မက်မှ နိုးထရမည့် အချိန်ရောက်ပြီ။
သူသည် အသက်ကို အောင့်ထားပြီး ကွပ်ကဲမှုအခန်းဆီသို့ ခိုးကြည့်လိုက်သည်။
ထိုနေရာမှာ လူသူမရှိသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။
ထိုအချက်ကို သိလိုက်ရသောအခါ တာကဲဒါ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားသည်။
"ဒီကောင် စောစောစီးစီး ထွက်ပြေးသွားတာလား"
"တောက်"
သူသည် စိတ်ထဲမှ ကြိမ်ဆဲလိုက်သော်လည်း ဒေါသကို ထိန်းကာ အသံမထွက်ဝံ့ပေ။
လင်ချွမ် တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း သူသည် စစ်သင်္ဘောတစ်စင်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ တိတ်တဆိတ် ဆင်းသက်ကာ လူအုပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေခဲ့သည်။
သူ ထွက်မပြေးဘဲ စစ်သင်္ဘောများကို အသုံးပြု၍ မင်မင်းဆက်ဘက်သို့ တိုးကပ်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေခြင်းပင်။
အရိပ်လူသား ထွက်ပြေးသည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
ထိုသို့သော ထိတ်လန့်ဖွယ် အရှိန်နှင့် ထိန်းချုပ်မှုများ ရှိပါသော်လည်း လင်ချွမ်က တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်ဘဲ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အရိပ်လူသားကို ပြန်လည်ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့၏။
ဤသို့ တွေးကြည့်ပါက သူကိုယ်တိုင် အစွမ်းကုန် ထွက်ပြေးလျှင်ပင် နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ အတူတူပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
အသက်ရှင်ရန်အတွက် အစွန်းရောက်သော နည်းလမ်းများကို သုံးရမည်၊ ထိုမှသာ အသက်ရှင်နိုင်မည်။
သူ့အတွေးထဲတွင် ယွဲ့ချင်းရို ရှိနေသည်။
ယွဲ့ချင်းရို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားသောကြောင့် လင်ချွမ်သည် ဤမျှ ဒေါသထွက်ကာ ရက်စက်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း မည်သူမဆို မြင်နိုင်၏။
သူသည် ထိုတောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းကို မြင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ ရှေ့ရှိ အမျိုးသမီး၏ အရှိန်အဝါနှင့် ကိုက်ညီနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
ထို့ကြောင့် ဤအမျိုးသမီးသည် လင်ချွမ်၏ အားနည်းချက်ဖြစ်ရမည်။
သူမကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းဆီးနိုင်သရွေ့ သူ အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး ရှိလိမ့်မည်။
သို့သော် အချိန်မှာ မကျသေးပေ။
အရိပ်လူသား မသေခင် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ချိန် သို့မဟုတ် အထက်မှ အဖိုးကြီး ပြန်လည်ခုခံချိန်ကို စောင့်ရမည်။
ထိုသို့ဖြစ်မှသာ လင်ချွမ်၏ အာရုံမှာ လွှဲဖယ်သွားပြီး မင်မင်းဆက်ဘက်မှ လူများက သူ့ကို သတိမထားမိဘဲ ရှိလိမ့်မည်။
ဤအတွေးဖြင့် တာကဲဒါသည် သူ၏ ကိုယ်ယောင်ကို ပိုမိုပုန်းကွယ်လိုက်သည်။
...
သေမင်း၏ ခြေသံများ တိုးကပ်လာသည်ကို ခံစားမိသည်နှင့် အရိပ်လူသားသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အစွမ်းကုန်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့၏။
သူ၏ အတွင်းစွမ်းအားများမှာ ရူးသွပ်စွာပင် မြင့်တက်လာပြီး နာကျင်မှုကို အံတုကာ ကျိုးကြေနေသော အရိုးများကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။
၎င်းတို့ကို လူပုံသဏ္ဍာန် ခပ်ယောင်ယောင်ဖြစ်အောင် ယာယီ ချိတ်ဆက်ထားလိုက်သည်။
ဧရာမ လက်ဝါးရိပ်ကြီး ကျိုးကြေသွားပြီး ထူးခြားသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပျံ့နှံ့လာ၏။
သူ၏ နယ်ပယ်မှာ ပွင့်လန်းလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အကွာအဝေး တစ်ခုအထိ အတင်းအကျပ် ချဲ့ထွင်လိုက်သည်။
လင်ချွမ်က သူ့ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေသော်လည်း မတားဆီးပေ။
ထို့အပြင် ရန်သူ၏ နယ်ပယ်ကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်စေရန် သူ၏ ဖိနှိပ်မှုကို အနည်းငယ် လျှော့ပေးလိုက်သည်။
ဤလူကို သတ်ရန်မှာ လွယ်ကူလှသည်၊ စိတ်ဝိညာဉ် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် လုံလောက်သည်။
သို့သော် ရန်သူ့ဘက်မှ သူ၏ နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးကို မိမိသဘောဖြင့် ထုတ်ဖော်လာစေရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။
"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အခွင့်အရေး ရောက်ရှိလာပြီ"
ရုတ်တရက် အရိပ်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်သော အားတစ်ခုဖြင့် ရိုက်ခတ်ခံရသကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။
သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ မမြင်ရသော အားတစ်ခုကြောင့် ထပ်မံ၍ ချိုင့်ဝင်သွားပြီး အဝတ်စုတ်တစ်ခုကဲ့သို့ လွင့်ထွက်သွားတော့၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူရှိနေသော ဟင်းလင်းပြင်မှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဝဲဂယက် မှ ရရှိသော အကြံဉာဏ်ဖြင့် ဖန်တီးထားသော နယ်ပယ်တိုက်ခိုက်မှုမှာ စတင်ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဝဲဂယက် သတ်ကွင်း"
နိမ့်ရှိုင်းသော အော်သံနှင့်အတူ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းသော စုပ်ယူမှုအားတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဝဲဂယက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ကာ သက်ရှိများကို စတင်ခြေမှုန်းတော့သည်။
ဤသည်မှာ ဟင်းလင်းပြင်၏ စွမ်းအား ပြောင်းလဲမှု၊ ဟင်းလင်းပြင်ဖြင့် ညှစ်ခြေခြင်းပင်။
အသစ်စက်စက် ဖန်တီးထားသော ထိုနယ်မြေအတွင်းတွင် ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိပေ။
အရိပ်လူသား၏ နယ်ပယ်မှာ တဂျိဂျိအသံများနှင့်အတူ လျင်မြန်စွာ ပျက်စီးသွားပြီး ၎င်း၏ အစွန်းပိုင်းများမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရသည်။
၎င်း၏ အကျယ်အဝန်းမှာ သေးငယ်သည်ထက် သေးငယ်လာပြီး စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ဆယ်မီတာခန့်သာ ကျန်တော့သည်။
"မဖြစ်နိုင်တာ"
အရိပ်လူသားမှာ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။
သူ၏ နောက်ဆုံးလက်နက်မှာ ဤမျှလွယ်ကူစွာ တန်ပြန်ခံရလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်နိုင်ပေ။
သူသည် လင်ချွမ်ကို စိတ်ပျက်လက်ပျက် ကြည့်ရင်း သနားစဖွယ် အော်ဟစ်တော့သည်။
"ငါ မင်းကို ကျိန်စာတိုက်တယ်၊ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့တကွ မင်းကို ကျိန်စာတိုက်တယ်၊ မင်းလည်း အသေဆိုးနဲ့ သေရပါစေ၊ မင်းရဲ့ အဆုံးသတ်ဟာ ငါ့ထက် အဆတစ်ရာ ပိုဆိုးပါစေ"
"ဒိုင်း"
ကျန်ရှိနေသော ဆယ်မီတာခန့်ရှိသော နယ်ပယ်ကို အရိပ်လူသားက ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်ရာ နယ်ပယ်တစ်ခုလုံး လုံးဝပြိုလဲသွားသည်။
ထိတ်လန့်ဖွယ် စွမ်းအားများမှာ အပြင်ဘက်သို့ ရိုက်ခတ်သွားပြီး လင်ချွမ်၏ ဝဲဂယက်တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်သွားစေခဲ့၏။
လင်ချွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပုံပင်။
ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အရိပ်လူသားမှာ အစွမ်းကုန် ထွက်ပြေးသကဲ့သို့၊ အထက်ရှိ အဖိုးကြီးသည်လည်း ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးကို အရယူလိုက်သည်။
အခွင့်အရေးကို ဂရုတစိုက် စောင့်ဆိုင်းနေသော တာကဲဒါ၏ မျက်နှာတွင်မူ အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသကဲ့သို့သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။
"ဟားဟားဟား၊ အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီ"