အခန်း (၂၂၉-၂၃၀)
Vol. 23 Ch. 229-230
အခန်း ၂၂၉ - စစ်မှန်သော စစ်သည်တော်
ပဲ့တင်ထပ်နေသော အသံများ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီး စစ်သည်အများအပြား၏ နားစည်များမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာသည်။
ထွက်ပြေးနေသော အရိပ်သဏ္ဌာန်နှင့် ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူကြီးကို ကြည့်ရင်း ဝေဝမ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။
ထိုစဉ်မှာပင် ပင်လယ်ဓားပြအများအပြားသည် အခွင့်အရေးကို အရယူကာ သူတို့၏ စစ်သင်္ဘောများဖြင့် စတင်ထွက်ပြေးကြတော့သည်။
လင်ချွမ်သည် အကျပ်အတည်းမှ လတ်တလောမှ ပြန်လည်သက်သာလာပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။
ရန်သူ့ကွပ်ကဲမှုဌာနချုပ်မှ ယခုအချိန်အထိ မည်သည့်သတင်းစကားမျှ ပေးပို့ခြင်း မရှိသေးပေ။
ဤတိုက်ပွဲသည် နောက်ဆုံးတွင် အဆုံးသတ်သွားပြီဟု ထင်ရ၏။
စစ်သည်များနှင့် စစ်သူကြီးအများအပြားသည် သင်္ဘောပတ်လည်တွင် လဲကျကာ အမောတကော အသက်ရှူနေကြရသည်။
လှိုင်းထန်သော ပင်လယ်ပြင်မှ လှေငယ်လေးများဖြင့် ထွက်ခွာလာကြသော သိုင်းလောကသားအချို့လည်း စိတ်သက်သာရာရသွားပုံပေါ်သည်။
တိုက်ပွဲကတော့ အဆုံးသတ်တော့မည်။
ဂျပန်ပင်လယ်ဓားပြများ ရှုံးနိမ့်သွားပြီဖြစ်၍ ယခုအခါ ကောင်းမွန်စွာ အနားယူနိုင်ပြီ။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်ခု ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။
"အနားမယူရဘူး"
ဝေဝမ်သည် ရှေ့သို့တက်လာသော်လည်း ကွပ်ကဲမှုကို ပြန်လည်မရယူခဲ့ပေ။
သူသည် အတွင်းအားကိုသုံး၍ တစ်ပင်လယ်ပြင်လုံး ကြားရစေရန် စစ်တပ်ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"တပ်ပြန်စီစဉ်ကြ၊ ချက်ချင်းလိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြ"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် အခြားသူများ၏ အံ့အားသင့်မှုနှင့် လက်အောက်ငယ်သားများ၏ ညည်းညူသံများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သင်္ဘောပတ်လည်မှ ခုန်ဆင်းကာ ပထမဆုံး လိုက်လံတိုက်ခိုက်သူ ဖြစ်လာခဲ့၏။
သိုင်းပညာရှင်အများအပြားမှာ အမျိုးမျိုးသော အမူအရာများ ဖြစ်ပေါ်နေကြသည်။
ဝူတန် နှင့် အခြားဂိုဏ်းအချို့မှ ကျွမ်းကျင်သူများမှလွဲ၍ ကျန်သူအားလုံးနီးပါးသည် ဝေဝမ်၏ စကားကို လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်။
နောက်နေတာလား၊ ငါတို့က ဘာလို့ နန်းတွင်းရဲ့ အစေခံတွေပြောတာကို နားထောင်ရမှာလဲ။
ယင်းနှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်စွာ အောက်ခြေရှိ သိုင်းလောကသားများသည် ဝေဝမ်ကို ကြည်ညိုလေးစားစွာ ကြည့်နေကြသည်။
သူတို့သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း လှေငယ်များကို အတင်းတွန်းအားပေးကာ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြတော့၏။
စစ်သည်အများအပြားမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေကြသည်။
တိုက်ပွဲများစွာနှင့် နောက်ဆက်တွဲဒဏ်များကြောင့် သူတို့အားလုံး ဒဏ်ရာရထားကြသည်။
ယခုအချိန်တွင် သူတို့အားလုံးသည် မိမိတို့၏ စစ်သူကြီးများထံသို့ အကြည့်ကိုပို့ကာ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။
စစ်သူကြီးများသည် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ စဉ်းစားပြီးနောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ပြောလိုက်ကြသည်။
"ဆက်တိုက်ကြ"
"ဂျိန်း... ဂျွမ်း..."
အသံများဆုံးသည်နှင့် စစ်သည်များသည် သူတို့၏လက်နက်များကို အမြန်စုစည်းလိုက်ကြရာ လက်နက်ချင်းထိခိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အထက်ရှိ သိုင်းပညာရှင်အသီးသီးသည် လှောင်ပြုံးများ၊ မထီမဲ့မြင်ပြုသော အကြည့်များဖြင့် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်နေကြ၏။
အချို့သော ကိုယ်ချင်းစာတရားရှိသူများကတော့ ဝေခွဲမရဖြစ်နေကြသည်။
သို့သော် အကြီးအကဲများ၏ အကြည့်နှင့် မိတ်ဆွေများ၏ တိုက်တွန်းမှုအောက်တွင် သူတို့လည်း ထွက်ခွာသွားကြရသည်။
ဤဒဏ်ရာရနေသော စစ်တပ်သည် ဂျပန်ပင်လယ်ဓားပြများကို လိုက်မီသွားခဲ့၏။
သိုင်းလောကသားများနှင့် စစ်သည်တော်များ...
ပုံမှန်အားဖြင့် အဆက်အသွယ်မရှိဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသော ဤအင်အားစုနှစ်ခုသည် ယခုအခါ ဘေးချင်းယှဉ်၍ တိုက်ပွဲဝင်နေကြသည်။
မထီမဲ့မြင်ပြုမည့်အစား သူတို့သည် 'နန်းတွင်းအစေခံများ' နှင့် 'ဟန်ဆောင်ကောင်းသော သူခိုးများ' ဟု အပြန်အလှန် ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြသူများအပေါ် ကျောချင်းကပ်၍ ယုံကြည်စွာ တိုက်ပွဲဝင်နေကြ၏။
သွေးများ ဆက်လက်စင်ဟန်နေသော်လည်း စိတ်ဓာတ်များမှာ ပိုမိုမြင့်မားလာသည်။
ဂျပန်ဓားပြများ၏ ဓားချက်ကို ကာကွယ်ရင်း သာမန်အဝတ်အစား ဝတ်ထားသော ဓားသမားတစ်ဦးသည် သွေးများအန်ထုတ်ကာ နောက်သို့ လေးငါးလှမ်းဆုတ်သွားသည်။
ထို့နောက် အားအနည်းငယ်နည်းသော အခြားဓားသမားတစ်ဦးက ရှေ့သို့ ခုန်တက်သွား၏။
ဂျပန်ဓားပြသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကာ အခြား 'လူပျော့' တစ်ဦးကို ရိုက်ထုတ်ပြီး နောက်တစ်ဦး၏ လက်မောင်းကို ခုတ်လိုက်သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင်ပင် ဒူးလေးမြှားတစ်စင်းသည် ရုတ်တရက် ပစ်ထွက်လာသည်။
ရန်သူ့ခွန်အား ကုန်ခမ်းပြီး ခွန်အားအသစ် မမွေးမြူနိုင်သေးမီ အခိုက်အတန့်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူ၏လည်ပင်းကို မှန်အောင် ပစ်လိုက်ခြင်းပင်။
"ဗွမ်း"
လတ်ဆတ်သော သွေးများသည် ရှေ့ရောနောက်ပါ ပန်းထွက်လာသည်။
မူလက အဆင့်လေးရှိသော ပညာရှင်တစ်ဦးသည် အဆင့်ငါး၊ အဆင့်ခြောက်ရှိသော သိုင်းသမားများနှင့် သာမန်စစ်သည်များ၏ ပူးပေါင်းအားထုတ်မှုကြောင့် အောင်မြင်စွာ အသတ်ခံလိုက်ရ၏။
သူသည် အရှက်ရဖွယ် သေဆုံးမှုကို ချန်ထားခဲ့သော်လည်း ခေတ်သစ်စစ်ဗျူဟာအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ချမှတ်ပေးခဲ့သည်။
ဤသို့သောအခြေအနေများသည် စစ်မြေပြင်တွင် နေရာအနှံ့ ဖြစ်ပွားနေ၏။
ဤရလဒ်သည် ဝေဝမ်၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေပြီး သူ့ကို အလွန်အမင်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်စေသလို တုန်လှုပ်စေခဲ့၏။
တံခါးအသစ်တစ်ခု သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ပွင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားနေမိ၏။
သူသည် ခပ်တိုးတိုးရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ဂျပန်ပင်လယ်ဓားပြတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ကျေနပ်မှုအရိပ်အယောင်များ တွေ့နေရသည်။
...
အောက်ဘက်ရှိ စစ်မြေပြင်ကို လင်ချွမ် လှမ်းမြင်နေရ၏။
ထိုဂိုဏ်းကြီးများ၏ လုပ်ရပ်များကိုလည်း သူ သတိပြုမိသည်။
လင်ချွမ်သည် မအံ့သြဘဲ ခပ်တိုးတိုးရယ်လိုက်သည်။
ယခုအချိန်တွင် သူသည် စစ်သည်များနှင့် ဝေဝမ်တို့ အန္တရာယ်ရှိပါက ကယ်တင်နိုင်ရန်အတွက် သူ၏စွမ်းအင်အနည်းငယ်ကို အာရုံစိုက်ထားသည်။
အဓိက အာရုံစိုက်မှုကတော့ အရိပ်လူသားနှင့် အဖိုးအိုဆီတွင်။
စောစောက ပေါက်ကွဲမှုသည် သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှုရှိခဲ့ပြီး သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးခဲ့သည်။
နယ်ပယ်များကို ဝါးမြိုခြင်းသည် နယ်ပယ်ကို လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားစေသော နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ရန်သူက အစွန်းရောက်သောနည်းဖြင့် နယ်ပယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ပါက ပြဿနာရှိနိုင်၏။
ထို့ကြောင့် လင်ချွမ်သည် အဖိုးအိုကို အတင်းအကျပ် မဖိအားပေးရဲဘဲ အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။
သို့သော် အရိပ်လူသားကတော့ ကံမကောင်းပေ။
သူ ဝေးဝေးမပြေးနိုင်ခင်မှာပင် လင်ချွမ်က သူ့ကို ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။
"မင်း ခုနက မင်းရဲ့ဝိညာဉ်နဲ့ ငါ့ကို ကျိန်စာတိုက်မယ်လို့ ပြောတယ်နော်"
"ဟားဟားဟား....ဟုတ်တယ်၊ ငါပြောခဲ့တယ်! မင်း နောက်ကျရင် ငါ့ထက် ပိုဆိုးတဲ့အခြေအနေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာ အသေအချာပဲ"
"ဪ... အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့ဝိညာဉ်ကိုပါ ငါ ဖျက်ဆီးပစ်ရမှာပေါ့"
"မင်း အဲဒီလိုဖြစ်နေရင်တောင် ဒီငရဲကနေ ပြန်တွားထွက်လာပြီး ငါ့ကို အံ့သြအောင် လုပ်နိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
ဤနေရာတွင် လင်ချွမ်၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် အပြည့်အဝ ပေါ်ထွက်လာသည်။
ဝိညာဉ်ကို တုန်ခါစေသော ရိုက်ခတ်မှုနှင့်အတူ ရေဝဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။
သေမင်းသည် သူ၏ တံစဉ်ကို လွှဲလိုက်ပြီ။
ခဏချင်းမှာပင် အရိပ်လူသား၏ အကြည့်များမှာ စူးရှမှုမရှိတော့ဘဲ ထုံထိုင်းသွားသည်။
သူ၏ဝိညာဉ်သည် ဝဲဂယက်အတွင်း လုံးဝချေမှုန်းခံလိုက်ရပြီး အာဟာရအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ယခုကျန်ရှိနေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် အခွံသက်သက်သာ။
"ရှဝေါ်"
"ဆရာ... ကျွန်တော် ဒီမှာပါ"
လင်ချွမ်၏ ခေါ်သံကို ကြားသည်နှင့် ရှဝေါ်က ချက်ချင်းပြန်ထူးသည်။
စောစောက တိုက်ပွဲအတွင်း လင်ချွမ်သည် သူ့ကို အဝေးသို့ လွှင့်မပစ်ဘဲ ပင်လယ်ပြင်ရှိ လှေငယ်တစ်စင်းပေါ်တွင် တင်ထားခဲ့ခြင်း။
ဒါဟာ 'သတ်ဖြတ်လိုစိတ် နည်းစနစ်' ရဲ့ လေ့ကျင့်မှု တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ။
ယင်းသည် စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်မှုနှင့် သတ်ဖြတ်မှုတို့မှတစ်ဆင့် စွမ်းအားကို စဉ်ဆက်မပြတ် စုပ်ယူခြင်း။
ယခုအခါ ဂျပန်ပင်လယ်ဓားပြများ ရှုံးနိမ့်နေသဖြင့် လင်ချွမ်သည် ရှဝေါ်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ အတွေ့အကြုံယူရန် စေလွှတ်လိုက်ခြင်း။
ရှဝေါ်သည် ဝမ်းမြောက်စွာ သဘောတူပြီး ဂျပန်စစ်သင်္ဘောပေါ်သို့ ခုန်ဆင်းကာ ပင်လယ်ဓားပြများကြားထဲသို့ တစ်ဦးတည်း တိုးဝင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။
လင်ချွမ် အဖိုးအိုကို ဆက်လက်မဖြေရှင်းမီမှာပင် ဖန်ကွဲသံကဲ့သို့သော အသံတစ်ခု သူ၏နားထဲတွင် မြည်ဟည်းသွားသည်။
လင်ချွမ် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်၏။
စစ်သင်္ဘောပေါ်ရှိ အခန်းတစ်ခုအတွင်း ယွဲ့ချင်းရိုကို ကာကွယ်ထားသော အကာအကွယ်ဒိုင်းကြီးမှာ ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်ပျက်စီးသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဟားဟား....ငါ လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ"
တာကဲဒါ၏ အသံသည် ဟိန်းထွက်လာတော့သည်။
အခန်း ၂၃၀ - ရုပ်သေးရုပ်၏ စွမ်းပကား
ဓားမြှောင်သည် ယွဲ့ချင်းရို ၏ အတွင်းအားအကာအကွယ်ကို ထိုးဖောက်လိုက်ချိန်တွင် ဖန်ကွဲသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
တာကဲဒါသည် ဤလုပ်ရပ်အတွက် ကြီးလေးသော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ခဲ့ရ၏။
ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်နေပြီး၊ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အင်္ကျီများမှာလည်း စုတ်ပြတ်သတ်ကာ ဒဏ်ရာအများအပြား ပေါ်ထွက်နေသည်။
ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် ရိုးရှင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သူ၏ ခွန်အားအတော်များများနှင့် ကျင့်စဉ်အဆင့်အချို့ကိုပင် ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သိုင်းဘုရင်အဆင့်ရှိသော အကာအကွယ်သည် ပေါ့ပေါ့တန်တန် အသုံးပြုထားလျှင်ပင် သာမန်လူများထက် များစွာ သာလွန်နေမည်။
ပထမအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးဖြစ်သော တာကဲဒါ အနေဖြင့် ထိုအကာအကွယ်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ခြင်းသည် သူ၏တိုက်ခိုက်မှု ပြင်းထန်ပုံနှင့် ထိုဓားမြှောင်၏ တန်ဖိုးကြီးမားပုံကို သက်သေပြနေသည်။
"ဟားဟားဟား"
တာကဲဒါသည် အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲမှ ဓားမြှောင်သည် သူ့အလိုလို တုန်ခါကာ သံတိုသံစပုံအဖြစ် ကြေမွသွားသည်။
သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည် အနည်းငယ် လှိုင်းထသွားပြီးနောက် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွား၏။
"..."
လင်ချွမ်သည် တစ်ဖက်လူက သူ၏ နယ်ပယ်တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသည်ကို အံ့သြသွားကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။
ပထမအကြိမ် တိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်သဖြင့် သူသည် နည်းဗျူဟာကို ချက်ချင်းပြောင်းလဲကာ ယွဲ့ချင်းရိုကို ထိုနယ်ပယ်အတွင်းမှ ဖယ်ထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။
သို့သော် ဟင်းလင်းပြင်သည် တစ်ဖန်ပြန်လည် တုန်ခါသွားသော်လည်း ဘာမှ ထူးခြားမလာခဲ့ပေ။
"ဒီဓားမြှောင် ဆုံးရှုံးသွားတာ နှမြောစရာကောင်းပေမဲ့ ခဏတာအတွင်း နယ်ပယ်တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ဖို့အတွက် ပေးဆပ်လိုက်ရတာ တန်ပါတယ်"
ဟု ပြောရင်း တာကဲဒါသည် ယွဲ့ချင်းရို ထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားသည်။
သူ၏အသံသည် မကျယ်သော်လည်း လင်ချွမ်၏ စွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် သဘာဝကျကျ ကြားနိုင်သည်။
"မင်း သေချင်နေတာလား"
"ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော် အန္တရာယ်ရှိတာ ဘာမှမလုပ်ပါဘူး"
"ကျွန်တော် ဒီကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားချင်ရုံတင်ပါ"
"ခင်ဗျား ဒီအချက်ကို သဘောတူရင် ကျွန်တော် ဘာမှမလုပ်ဘူး"
"ခင်ဗျားက စွမ်းအားကြီးပေမဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ နယ်ပယ်က အဓိက အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပဲ"
"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရဲ့ နယ်ပယ်ကို ခေတ္တ အလုပ်မလုပ်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့ ဧရိယာတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်တယ်"
"ပြီးတော့ အခု ကျွန်တော်တို့ကြားက အကွာအဝေးအရ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို လုံးဝ တားလို့မရဘူး"
"ဒါကြောင့် ခင်ဗျားရဲ့ အတွင်းစိတ်ဆန္ဒကို တိုင်တည်ပြီး ကျိန်ဆိုပါ"
"ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင် ဒီကိစ္စ ပြီးသွားပြီ"
"..."
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်ချွမ် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
"ဒါဆို မင်းက အသက်တောင်းပန်နေတာပေါ့"
တာကဲဒါ၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် တင်းမာသွားပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
သို့သော် ထိုခံစားချက်ကို ချက်ချင်း ပြန်ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်၏။
"ခင်ဗျားရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် အဲဒီလိုပဲ နားလည်လို့ရပါတယ်"
"ဒါဆို မင်းရဲ့ အပေါင်းအဖော်တွေကို ဒီအတိုင်း ထားခဲ့တော့မှာလား"
တာကဲဒါသည် ပခုံးတွန့်ပြရုံသာ ပြုလုပ်ပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောပေ။
ခဏတာ ဝေခွဲမရဖြစ်ပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် ခေါင်းခါလိုက်ကာ
"ကံမကောင်းစွာပဲ၊ ငါ မင်းကို လွှတ်ပေးဖို့ အစီအစဉ် မရှိဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"... ခင်ဗျား ဒီအမျိုးသမီးကို ဂရုမစိုက်တော့ဘူးလား"
"မင်း သူ့ကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်ပါဘူး"
တာကဲဒါသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ တိုးဝင်ကာ အရိပ်မည်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ယွဲ့ချင်းရိုထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စစ်သင်္ဘောတစ်ပြင်လုံး၌ သူ၏ အော်ဟစ်သံ ဟိန်းထွက်သွား၏။
ထိုအသံထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ သိသိသာသာ ပါဝင်နေသည်။
"ဒါဆိုရင်လည်း စမ်းကြည့်တာပေါ့"
ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ တာကဲဒါသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်သောနှုန်းဖြင့် ယွဲ့ချင်းရိုအနားသို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။
သူ အနီးသို့ ရောက်ခါနီးတွင် ယွဲ့ချင်းရို၏ ဘေးနံရံနောက်ကွယ်မှ လူရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။
ထိုသူသည် တစ်ကိုယ်လုံး ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကိုယ်ပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆူးချွန်များ ပါရှိသည်။
သူလှမ်းလိုက်သည့် ခြေလှမ်းတိုင်းသည် သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံ သဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်နေသည်။
ထိုအသံသည် အခန်းတွင်း၌ ဟိန်းထွက်သွားကာ အလွန် ထူးဆန်းနေသည်။
ထိုသူ၏ စွမ်းအားစုရုံးမှုကို မတွေ့ရဘဲ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကိုလည်း ခန့်မှန်း၍မရသောကြောင့် တာကဲဒါသည် ထိုသူ၏ စွမ်းအားကို အထင်မကြီးဘဲ လျစ်လျူရှုလိုက်၏။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေအဟုန်သည် သူ၏ လက်သီးနှင့် လက်ဖဝါးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုသူ၏ ရင်ဘတ်ကို ချက်ချင်း ရိုက်နှက်လိုက်သည်။
"အားးး"
ရိုက်နှက်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် တာကဲဒါသည် အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။
ထိုသူ၏ ခံစစ်သည် အလွန်တောင့်တင်းနေပြီး တာကဲဒါ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ခဏတာသာ တန့်သွားကာ လွင့်စင်ထွက်သွားသည်။
သူ၏ လက်ဖဝါးသည် ထိုဆူးချွန်များနှင့် တိုက်ရိုက် ထိမိသွားခြင်း။
ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ပထမအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် ပြင်းထန်သော အတွင်းအားများ ပါဝင်သည်။
သို့သော် ရယ်စရာကောင်းသည်မှာ ဤလက်ဖဝါးရိုက်ချက်ကြောင့် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျင်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ စွမ်းအားများ ချက်ချင်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ကုန်၏။
ပိုးကောင်များကဲ့သို့ နူးညံ့သော အတွင်းအားအမျှင်တန်းများသည် သူ၏ လက်ဖဝါးမှတစ်ဆင့် သွေးကြောများထဲသို့ ပြောင်းပြန် စီးဝင်လာသည်။
ထို့နောက် အလွန်အမင်း ယားယံသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။
ဘာဖြစ်နေမှန်း တာကဲဒါ မသိသေးခင်မှာပင် ခရမ်းရောင် အစက်အပြောက်တစ်ခုသည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှ အထက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
"အဆိပ်"
ပထမအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ထိုခရမ်းရောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူ၏ အခြေအနေကို သိရှိလိုက်သည်။
သူ၏ အတွင်းအားများကို အပြင်းအထန် စုစည်းကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သွေးကြောများ၌ ခံစစ် ၆ ထပ် တည်ဆောက်လိုက်၏။
သို့သော် ဤအဆိပ်သည် ကြယ်တာရာလက်မှုပညာရှင် ချန်ထားခဲ့သော အဆိပ်ဖြစ်
သဖြင့် လင်ချွမ်ကိုယ်တိုင်ပင် ရှောင်ရှားရပြီး တိုက်ရိုက်မထိတွေ့ရဲပေ။
ထို့ပြင် ၎င်းသည် သူ၏ ဝါးတောလေးသာ ဖြစ်သေးသည်။
ခဏချင်းမှာပင် ခံစစ် ၆ ထပ်စလုံး ပြိုလဲသွားသည်။
ခရမ်းရောင် အဆိပ်သည် ကြွေလွင့်နေသော ကြယ်ရောင်များကဲ့သို့ ခံစစ်စည်းကို ပြာအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲပစ်လိုက်၏။
သူ၏ လက်တစ်ဖက်မှာ မသန်စွမ်းဖြစ်သွားပြီး ခရမ်းရောင်အလင်းအောက်တွင် အသားနှင့် သွေးများမှာ လျင်မြန်စွာ ပုပ်သိုးလာသည်။
သွေးများ တစက်စက်ကျလာကာ တာကဲဒါမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။
ခဏတာ ဝေခွဲမရဖြစ်ပြီးနောက် သူ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်၏။
ဓားဖြင့် တစ်ချက်တည်း ခုတ်ကာ လက်မောင်းကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။
ထိုအခါမှသာ ပုပ်နေမှုများ ရပ်တန့်သွားသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
ရုပ်သေးရုပ်၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ကြမ်းပြင်သည် ချက်ချင်း ပြိုကျသွားကာ ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်ထွက်လာ၏။
ရုပ်သေးရုပ်သည် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်ကာ ညာလက်သီးဖြင့် လေးလံသော တူကြီးကဲ့သို့ ထိုးနှက်လိုက်သည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားလှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လေထုမှာ ရုတ်တရက် ချိုင့်ဝင်သွားကာ အမြောက်ဆန်ကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
တာကဲဒါသည် သူ၏ ဘယ်လက်ဖြင့် လေထဲတွင် စက်ဝိုင်းတစ်ခုဆွဲလိုက်ရာ အလင်းမည်းများ လည်ပတ်သွားပြီး အကာအကွယ် ဒိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်း စုစည်းသွား၏။
"ဖျောက်"
အကာအကွယ် ဒိုင်းသည် လက်မတင်လေးအတွင်းမှာပင် တစ်လက်မချင်းစီ ကြေမွသွားကာ တစ်စက္ကန့်ပင် မခံဘဲ ဝုန်းခနဲ ပြိုကျသွားသည်။
ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်သည် တာကဲဒါ၏ ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်သွားပြီး ရင်ညွန့်ရိုးကို ချက်ချင်း ချိုင့်ဝင်သွားစေသည်။
သူ၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ အမြောက်အမြား ပန်းထွက်လာပြီး တာကဲဒါ၏ မျက်လုံးများသည် အံ့အားသင့်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြူးကျယ်သွားရ၏။
ရန်သူသည် ဤမျှ စွမ်းအားကြီးမည်ကို သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်။
သူ အဖြေရှာမရခင်မှာပင် ဒုတိယ လက်သီးချက် ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြန်သည်။
ရုပ်သေးရုပ်၏ သံလက်သီးမှ ဆူးချွန်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး အောက်သို့ စိုက်ကျလာသည်။
"ဘုန်း"
သစ်သားစများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း သံလက်သီးသည် ဝါးကွင်းပြင်ကို မချေမှုန်းနိုင်သေးပေ။
အရေးကြီးသော အချိန်တွင် သူသည် နင်ဂျာနည်းပညာကို အသုံးပြုကာ သစ်သားတုံးနှင့် နေရာချင်းလဲပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။
တိုက်ပွဲ နှစ်ချီအတွင်းမှာပင် တာကဲဒါသည် ပြိုင်ဘက်၏ စွမ်းအားကို သိရှိသွားသည်။
သူ မှန်ခဲ့လျှင် ရှေ့တွင်ရှိသော မျက်နှာသေနှင့် လူသည် သိုင်းလောက၏ အထွတ်အထိပ် အဆင့်တွင်ရှိသော ဆရာကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ထို့ပြင် သူတို့သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုကို အထူးပြုသူများ ဖြစ်သည်။
နယ်ပယ်အလုပ်မလုပ်လျှင်ပင် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို မထိခိုက်စေပေ။
အစီအစဉ်ကို စွန့်လွှတ်ရမည်။
အသက်ရှင်ဖို့ အခြားနည်းလမ်းကို ရှာရမည်။
ထိုအတွေးသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာရုံသာရှိသေးသည်၊ ဘာမှ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခင်မှာပင် မျက်စိရှေ့တွင် အရာအားလုံး ဝေဝါးသွားပြီး အခန်းအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်သွင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
သူ၏ နံရိုးများ ကျိုးကြေသွားကာ သေမင်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် တာကဲဒါသည် သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန် နောက်ဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ကို အမြန် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ၊ ခင်ဗျားကို သတင်းအချက်အလက်တွေ အများကြီး ပေးနိုင်ပါတယ်"
"တုံရင်း နိုင်ငံက ပညာရှင်တွေ ဘယ်မှာရှိသလဲ၊ ရတနာတွေ ဘယ်မှာရှိသလဲဆိုတာ ကျွန်တော် အကုန်သိတယ်"
"ခင်ဗျားကို အကုန်ပြောပြပါ့မယ်..."
ရုပ်သေးရုပ်သည် မလှုပ်မယှက် ရှိနေပြီး သူ၏ လက်သီးကို နောက်တစ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးများ ပျံ့နှံ့သွားအောင် ထိုးနှက်လိုက်သည်။
သေဆုံးသွားသည့်တိုင်အောင် တာကဲဒါသည် ရှေ့တွင်ရှိသောသူက အဘယ်ကြောင့် ငြင်းပယ်သည်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။
သူတို့မှာ ဘာမှ စိတ်မဝင်စားကြဘူးလား။