အခန်း (၂၃၇-၂၃၈)

အခန်း ၂၃၇ - သစ်သားအိမ်လေး

အဘိုးအို ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခီတာနို ရက်ဆု မှာ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့သည်။

ဤအဖြစ်အပျက်များကို သူကောင်းကောင်း နားမလည်နိုင်သေးမီမှာပင် တံခါးကို ပြင်းထန်စွာ ခေါက်သည့်အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့​၏။

ထိုအသံကြောင့် ကီတာနိုမိသားစုခေါင်းဆောင်မှာ အသိပြန်ဝင်လာပြီး ပျာပျာသလဲ အပြင်သို့ ပြေးထွက်ခဲ့သည်။

တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ခီတာနိုဟာရာမှာ စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေပြီး မိသားစုခေါင်းဆောင် ထွက်လာသည်ကို မြင်လျှင် မြင်ချင်း အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်မှာ...

"အရှင်မင်းကြီး...ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်နေပါပြီ"

"ဝေးလံတဲ့ ပင်လယ်ပြင်ကြီး တုန်ခါနေပြီး သားရဲကြီးတစ်ကောင်ရဲ့ ဟိန်းသံသဲ့သဲ့ကို ကြားနေရပါတယ်"

"သူတို့တွေ ကျွန်တော်တို့ဆီကို လာနေကြတာ ထင်တယ်"

"ဘာ"

ခီတာနိုရူး မှာ အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အိမ်အပြင်သို့ အပြေးထွက်သွားခဲ့​၏။

မကြာမီ သူသည် မိသားစု၏ ကင်းမျှော်စင်ထိပ်သို့ တက်သွားပြီး အမြင့်မှ ကြည့်လိုက်သောအခါ ဝေးလံသော ပင်လယ်ပြင်တွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ ထကြွနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

နိမ့်ပါးသော ဟိန်းသံကိုလည်း အဆက်မပြတ် ကြားနေရသည်။

အသံမှာ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ နောက်ဆုံးတွင် ပင်လယ်ထဲမှ မည်းမှောင်နေသော အရိပ်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ​၏။

၎င်းသည် တစ်ခဏအတွင်း လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားပြီး နေရောင်ကိုပင် ကွယ်သွားစေကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန်လည် ကျဆင်းသွားသည်။

"ဝုန်း"

ဧရာမ ရေတိုင်ကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ပန်းထွက်သွားပြီး မီတာများစွာ မြင့်သော လှိုင်းလုံးကြီးများမှာ ကမ်းခြေသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လာတော့သည်။

......

အရှေ့ဘက် ချယ်ရီနိုင်ငံတော်၏ ဗဟိုစစ်ဌာနချုပ်။

ဤနေရာသည် တစ်နိုင်ငံလုံး၏ တကယ့်အာဏာစက် တည်ရှိရာနေရာ ဖြစ်သည့်အတွက် လုံခြုံရေးမှာ အလွန်တင်းကျပ်လှ​၏။

ဗဟိုစစ်ဌာနချုပ်အတွင်းရှိ ဝန်ထမ်းများပင်လျှင် အဝင်အထွက် ပြုလုပ်ရာတွင် စစ်ဆေးမှုပေါင်းများစွာကို ခံယူကြရ​၏။

ယနေ့တွင် လူတစ်ယောက်သည် ဝတ်စုံနက်ကို ဝတ်ဆင်ကာ မျက်နှာဖုံးစွပ်၍ ဘေးတံခါးမှ ဝင်လာခဲ့သော်လည်း အစောင့်များက သူ့ကို မတားဆီးကြချေ။

သူတို့သည် ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ထိုအရိပ်လို လူသား၏ ဖေးမမှုဖြင့် ပါလာသော သူကို စူးစမ်းစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"အဲဒါ အီတို မဟုတ်လား၊ ဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ"

"ရေတပ်တိုက်ပွဲမှာ အောင်ပွဲခံလာတာ ဖြစ်ရမယ်"

"မင်မင်းဆက်က လူတွေက စနစ်တကျ မရှိဘဲ ကိုယ့်ဘာသာ တိုက်ခိုက်နေကြတာဆိုတော့ ဒါက သဘာဝပါပဲ"

အစောင့်နှစ်ယောက်၏ တိုးတိုးဖော်ကြသော စကားသံများက အီတို၏ နားထဲသို့ ရောက်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ညှိုးငယ်သွားခဲ့သည်။

ဤစစ်ဌာနချုပ်တွင် ဤရာထူးမှာ အလွန်မက်မောစရာကောင်းသော နေရာဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းသိသည်။

ထို့ကြောင့် သူခရီးမထွက်မီက လက်ဆောင်နှင့် ချီးမွမ်းမှုများစွာ ရရှိခဲ့​၏။

သာမန်ယုတ္တိရှိသူတိုင်း အီတိုတို့ နိုင်မည်ဟု ထင်ကြပေမည်။

ကျွမ်းကျင်သော တိုက်ခိုက်ရေးသမားများကို ဦးဆောင်ပြီး ပင်လယ်ဓားပြအဖြစ် မင်မင်းဆက်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ လွယ်ကူသော အလုပ်ဟု အားလုံးက ယူဆထားကြသည်။

မင်မင်းဆက်မှာ စည်းလုံးမှုမရှိကြောင်း သတင်းများကလည်း ပြန့်နှံ့နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ဤအခြေအနေတွင် မနိုင်လျှင် ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် အီတိုသည် အပြစ်ပေးခံရမည်ကို စိုးရိမ်ပြီး ဂျပန်နိုင်ငံတော်မှ အပြီးတိုင် ထွက်ပြေးချင်စိတ် ပေါက်နေသော်လည်း ဘေးရှိလူက သူ့ကို လွှတ်မပေးပေ။

ယခုအချိန်တွင် သူလုပ်နိုင်သည်မှာ ဆုတောင်းရုံသာ။

စစ်ဆေးမှုများစွာ ပြီးနောက် လက်ရာမြောက်သော သစ်သားအိမ်လေးရှေ့သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

အီတိုသည် ချက်ချင်း ဒူးထောက်လိုက်သည်။

"ဟမ်"

သစ်သားအိမ်ထဲမှ အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အံ့သြသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် အခြေအနေကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး အသံမှာ အေးစက်စူးရှသွား​၏။

"အီတို... ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

အီတိုမှာ တုန်ရီနေပြီး နဖူးကို ကြမ်းပြင်နှင့် ထိကပ်ကာ ဖြစ်ပျက်သမျှကို တုန်ရင်သောအသံဖြင့် ပြောပြလိုက်သည်။

အိမ်ထဲတွင် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကြွေထည်ပစ္စည်းတစ်ခု ကွဲအက်သွားသည့် အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"လန်"

ဝတ်စုံနက်နှင့် 'လန်' ဟု ခေါ်သောသူက ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ပြီး ပြန်ထူးသည်။

"အရှင်... အခြေအနေက အမှန်ပါပဲ"

"ကျွန်တော်တို့ အသာစီး ရနေခဲ့ပြီး ခီတာနိုမိသားစုရဲ့ အရိပ်စစ်သည်တွေကလည်း ရန်သူ့စစ်ကူတွေကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့ပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့... အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး မင်မင်းဆက်က အစွမ်းထက်တဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက် ရောက်လာလို့ ကျွန်တော်တို့ ရှုံးနိမ့်ပြီး ဆုတ်ခွာခဲ့ရတာပါ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အိမ်ထဲမှ အသံမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။

"ခီတာနိုမိသားစုရဲ့ အဖိုးကြီးတောင် ရှုံးသွားတာလား"

"ဟုတ်ကဲ့၊ သူထွက်သွားတုန်းက သူဟာ 'နတ်ဆိုးသွေးလက်ဝါး' ကို သုံးလိုက်တာ ကျွန်တော် ခံစားမိပါတယ်"

"သူ့အစွမ်းက အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကို ရောက်နေပါပြီ"

"ဒါပေမဲ့ အခုအခြေအနေအရ သူလွတ်သွားရင်တောင် ဒုက္ခိတ ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်"

ထိုအခါ အိမ်ထဲမှ လူမှာ ခဏမျှ တိတ်သွားပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒီလို အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ သတင်းမျိုး မမျှော်လင့်ထားဘူး"

"ထားလိုက်ပါတော့... သူတို့က ပင်လယ်ဓားပြတွေပဲ၊ နောက်ထပ် ရှာလို့ရတာပဲ"

"နောက်ပြီး ဒီတစ်ခါ အဓိက အင်အားက ခီတာနိုမိသားစုပဲ၊ သူတို့ အထိနာမှာပဲ ဆိုတော့ မင်းက..."

"ဟုတ်ကဲ့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်"

အစီအစဉ်ကို ကြားရသောအခါ အီတို၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာရိပ်များ ယှက်သန်းသွားပြီး အကြိမ်ကြိမ် ဦးချကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်​၏။

ထိုစဉ်မှာပင် အိမ်ရှေ့တံခါးလေး ပြန်ပွင့်လာပြီး အစေခံမလေးတစ်ဦးက လန် ထံသို့ စာတစ်စောင် လာပေးသည်။

မျက်နှာဖုံးအောက်ရှိ လန်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤစာပို့စနစ်မှာ အရေးကြီးသော ကိစ္စရှိမှသာ အသုံးပြုလေ့ရှိ​၏။

သူသည် စာကို အမြန်ဖွင့်ဖတ်ပြီးနောက် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ဖတ်ပြလိုက်သည်။

"ခီတာနိုမိသားစုဟာ အဆင့်မြင့် ပင်လယ်သားရဲကြီးတစ်ကောင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရပါတယ်"

"..."

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အိမ်ထဲမှ အသံမှာ တည်ငြိမ်လေးနက်သွားသည်။

"လန်... မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ"

"ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ လုပ်တယ်ဆိုတာ မသိပေမဲ့ ဒါဟာ ခုနက ပညာရှင်ရဲ့ လက်ချက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ခီတာနိုမိသားစုရဲ့ ကံဆိုးမှုပဲ ဖြစ်ဖြစ် တစ်ခုခုပါပဲ"

"မင်မင်းဆက်က ကျွန်တော်တို့ကို စောင့်ကြည့်နေတယ်"

"ခီတာနိုမိသားစုကို အင်အားချည့်နဲ့အောင် လုပ်လို့ရပေမဲ့ အခုလို အပျက်စီးမခံနိုင်ဘူး"

"အီတို... မင်းရဲ့ တာဝန်ကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီ၊ အနားယူလိုက်တော့"

"လန်... မင်းနဲ့ ယန် တို့ ခီတာနိုမိသားစုကို သွားကူညီပြီး အဲဒီ သားရဲကြီးကို သတ်လိုက်ကြ"

"အမိန့်အတိုင်းပါ"

သူတို့နှစ်ဦး ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ထိုအခါမှသာ အိမ်ထဲမှ သက်ပြင်းချသံနှင့်အတူ စိုးရိမ်ပူပန်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့​၏။

"ဘိုးဘေးကြီး... မင်မင်းဆက်က သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ပေါ်လာပါပြီ"

"အရှင် ဘယ်တော့မှ ကျင့်ကြံရာကနေ ထွက်လာမှာလဲ"

...

"စနစ်၊ ဝင်ရောက်မယ်"

"ဒင်...ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ ဝင်ရောက်ခြင်း အောင်မြင်ပါတယ်"

"တည်နေရာ - ခီတာနိုကျွန်း"

"သင်သည် 'နင်ဂျာအတတ်ပညာ' စာအုပ်ကို ရရှိပါသည်"

"ဟမ်"

အသံပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ရှေးဟောင်းစာအုပ်တစ်အုပ် လင်ချွမ်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

၎င်းမှာ မင်မင်းဆက် လက်ရေးဖြင့် ရေးသားထားခြင်း။

လင်းချွမ်းမှာ အံ့သြသွားသည်။

နင်ဂျာအတတ်မှာ ဂျပန်နိုင်ငံတော်၏ ပညာဖြစ်သော်လည်း မင်မင်းဆက် စာအုပ်ဖြင့် ရေးသားထားခြင်းမှာ ထူးဆန်းလှ​၏။

ထို့ကြောင့် ယခင်သမိုင်းမှတ်တမ်းများအရ ဤနိုင်ငံသည် တစ်ချိန်က မင်မင်းဆက်၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။

ဂျပန်နိုင်ငံတော်ကသာ အသိအမှတ် မပြုခြင်း။

လင်ချွမ်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး စာအုပ်ကို ဖတ်ကြည့်ကာ နင်ဂျာအတတ်၏ သဘောတရားကို လျင်မြန်စွာ နားလည်သွားသည်။

အနည်းငယ် လေ့ကျင့်ပြီးနောက် သူသည် နင်ဂျာအတတ်အချို့ကို သုံးနိုင်လာခဲ့သည်။

သူ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ယံ၌ ကြယ်တံခွန်နှစ်ခုကဲ့သို့ အလင်းတန်းနှစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဟမ်၊ ထိပ်တန်းပညာရှင် နှစ်ယောက်လား"

လင်ချွမ်​၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့သြမှုနှင့်အတူ သတိရှိမှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်များသည် မင်မင်းဆက် တစ်ခုလုံးမှာပင် ရှာရခက်သော်လည်း ဤကဲ့သို့ သေးငယ်သော နေရာတွင် အလွန်များပြားနေခြင်းမှာ သတိထားစရာပင်။

သို့သော် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လင်ချွမ်မှာ ဘာဖြစ်နေသည်ကို ရိပ်မိသွားတော့​၏။

အခန်း ၂၃၈ - မီးလျှံ

အမှန်စင်စစ် မင်မင်းဆက်တွင် ကျွမ်းကျင်သည့် ပညာရှင်များ မရှိခြင်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ထိုသူတို့က လူလုံးပြရန် ဆန္ဒမရှိကြခြင်းသာ။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ၎င်းမှာ မင်မင်းဆက်ရှိ ရှေးရိုးစွဲဂိုဏ်းဂဏများ၏ ခေါင်းမာမှုကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ကမ္ဘာလောကကြီးနှင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်ကာ လူ့ဘောင်လောကနှင့် မထိတွေ့ဘဲ သီးသန့်နေထိုင်ကြသောကြောင့်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သိုင်းလောကနှင့် နန်းတွင်းအာဏာစက်တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အမြဲတစေ ဖိနှိပ်နေကြပြီး ပြည်တွင်းရေးပဋိပက္ခများတွင်သာ လုံးပန်းနေကြရ​၏။

ထို့အပြင် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီရှိပြီဖြစ်သော ရိုးရာဓလေ့များနှင့် သိုင်းပညာ၏ စိတ်အခြေအနေဆိုသည်များကြောင့် မင်မင်းဆက်၏ သိုင်းပညာရှင်များသည် အဆုံးစွန်သော သိုင်းစွမ်းအားကို မလိုက်စားကြပေ။

ယင်းအစား သဘာဝတရား၏ စီးဆင်းမှုအတိုင်း လိုက်ပါရန်နှင့် မိမိ၏ စိတ်အခြေအနေကိုသာ ပျိုးထောင်ရန် အာရုံစိုက်ကြသည်။

အမှန်တကယ် ကျွမ်းကျင်သူများမှာမူ တောင်ပေါ်၌သာ တောရဆောက်တည် နေထိုင်လိုကြပြီး လူမြင်ကွင်းသို့ ထွက်လာခဲလှသဖြင့် ဂျပန်ပင်လယ်ဓားပြများဘက်တွင်သာ အင်အားကြီးသူများ များပြားနေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရခြင်း။

ထို့အပြင် မျိုးရိုးကြီးများနှင့် အင်အားစုများက အရင်းအမြစ်များကို အကြွင်းမဲ့ ထိန်းချုပ်ထားခြင်းကြောင့်လည်း ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်လာရခြင်းပင်။

အနီးကပ်စစ်ဆေးကြည့်လျှင် မင်မင်းဆက်၌ အပေါ်ယံတွင် ပညာရှင်အနည်းငယ်သာ ရှိသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လျှို့ဝှက်ချက်အနေဖြင့်မူ အလွန်အမင်း များပြားလှပါသည်။

အခြားအရာများကို ဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင်၊ ထိုနတ်ဘုရားဟု တင်စားသူများကပင် အရှေ့ပိုင်းဂျပန်နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို ချေမှုန်းရန် လုံလောက်နေပြီ။

လင်ချွမ်သည် ထိုအကြောင်းများကို ဆက်မတွေးတော့ဘဲ လှည့်ထွက်လာကာ ထိပ်သီးပညာရှင်နှစ်ဦးနောက်သို့ လိုက်ပါသွားတော့သည်။

......

ခီတာနိုကျွန်း၏ အစွန်းပိုင်း။

ခီတာနိုမိသားစု တည်ဆောက်ထားသော နေရာမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားပြီး ရွှံ့နွံများ၊ သဲများနှင့် ကျောက်ခဲများစွာ ကျွန်းထဲသို့ စီးဝင်လာသည်။

အဆောက်အအုံ အမြောက်အမြား ချက်ချင်းပြိုကျသွားပြီး လှိုင်းလုံးကြီးများက ထိုဒေသ၏ အစွန်းပိုင်းကို ဝါးမျိုတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ထို့နောက် အထက်ကောင်းကင်မှ ကြီးမားသော စွမ်းအားတစ်ခု ဆင်းသက်လာကာ နတ်ဘုရား၏ လက်ဝါးကြီးကဲ့သို့ ပင်လယ်ပြင်ကို ရိုက်ခတ်ပြီး လှိုင်းလုံးများကို ငြိမ်သက်သွားစေ​၏။

လေဟာနယ်ထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ လက်ဟန်မန္တန်များ ပြောင်းလဲသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မရေမတွက်နိုင်သော အနက်ရောင်အရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာကာ အစီရင်ခံတံဆိပ်ကို တိုက်ခိုက်လေသည်။

သို့သော် သူသည် အဆင့် (၁) မျှသာ ရှိသေးသဖြင့် ပင်လယ်ရေကို ရပ်တန့်ရန်ပင် မနည်းကြိုးစားနေရသဖြင့် တန်ပြန်တိုက်စစ်ဆင်ရန် မဆိုထားနှင့်။

သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော တိုက်ကွက်မှာပင် အစီရင်ခံတံဆိပ်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ရုံမျှသာ ရှိပြီး မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။

ထို့နောက် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော လေဖိအားတစ်ခုကြောင့် သူသည် လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားသည်။

ရပ်တန့်နေသော လှိုင်းလုံးများမှာလည်း တစ်ဖန် ပြန်လည်မြင့်တက်လာကာ အချိန်မရွေး ပြိုကျလာတော့မည့်အတိုင်း။

ယခုအချိန်တွင် ကယ်တင်ရှင်များနှင့် အားကိုးထိုက်သူများဟု အမွှမ်းတင်ခံထားရသော နယ်ပယ်အဆင့် နှင့် ထိပ်သီးပညာရှင်များကို မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မတွေ့ရတော့ပေ။

ထို ပထမအဆင့်မှာ ဇဝေဇဝါဖြစ်ပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေစဉ် ကောင်းကင်ယံ၌ အလင်းတန်းနှစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ မီးတောက်ကဲ့သို့ အနီရောင်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ခုမှာ အစိမ်းနုရောင်ပင်။

၎င်းတို့သည် ကြီးမားသော ဖိအားများကို သယ်ဆောင်လာပြီး ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းကာ ဤမြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာကြသည်။

လှိုင်းလုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် အထက်သို့ ပင့်တက်သွားပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ် လေဖိအားကြောင့် ပတ်ပတ်လည်တွင် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားသည်။

ပညာရှင်နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးစီ နေရာယူလိုက်ကြပြီး တစ်ဦးက ပုံဆောင်ခဲကို တာဝန်ယူကာ အခြားတစ်ဦးက ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ခါယမ်းလိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းလက်ကောက်တစ်ခု သူ၏လက်ထဲတွင် ပေါ်လာ​၏။

အတွင်းအားကြောင့် လေထဲတွင် မီးတောက်များ ပေါ်လာပြီး အလျင်အမြန် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ထို့နောက် ထိုမီးတောက်များ စုစည်းသွားကာ မီးကွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ကျောက်စိမ်းလက်ကောက်ပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လင်းထိန်လာကာ ရှေးဟောင်းစာလုံးများ လေထဲတွင် ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ရှိ မီးကွင်း၏ အပြင်ဘက်အစွန်းတွင် စုဆုံသွားကြသည်။

လေထုမှာ ပူပြင်းလာပြီး ဖြူလွလွတိမ်တိုက်များမှာ လေစီးကြောင်းကြောင့် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ကျွန်းပေါ်ရှိ ရေကွက်များမှာ အလျင်အမြန် အငွေ့ပျံသွားကြ​၏။

အထက်မှ ထိတ်လန့်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံစားမိသဖြင့် အစီရင်ခံတံဆိပ်မှာ လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားသည်။

၎င်းသည် ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အားလုံးကို ဝါးမျိုလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် စုပ်ယူအားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ပင်လယ်ရေအမြောက်အမြား စုစည်းသွားကာ ကြီးမားသော ရေလုံးကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

ထို့နောက် ရေလုံးကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အရောင်ဖျော့ဖျော့ လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့​၏။

၎င်းပေါ်လာသည်နှင့် အစီရင်ခံတံဆိပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရင်သွားသည်။

၎င်း၏ ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရာ ရေလုံးကြီးသည် လေထဲသို့ ပစ်ထွက်သွားပြီးနောက် ရေထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ငုပ်လျှိုးသွားတော့သည်။

မျက်လုံးထဲတွင် အထင်အမြင်သေးမှုများ ပြည့်နေသော ယန်သည် ရုတ်တရက် စိတ်မအေးစရာ ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်​၏။

တိုက်ခိုက်နေတာက တစ်ကြောင်း၊ ဒါပေမဲ့ ဒီသားရဲက ဘာလို့ ထွက်ပြေးနေတာလဲ။

၎င်းကို သဘောပေါက်သွားသည်နှင့် သူသည် ဆက်လက်တည်ငြိမ်မနေနိုင်တော့ဘဲ လန်ကို အလျင်အမြန် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို ကူညီဦး"

လန်သည် မလှုပ်ရှားသေးသော်လည်း ကျွန်းပေါ်ရှိ လှုပ်ရှားမှုများကို သတိကြီးစွာ စောင့်ကြည့်နေပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ ဧရာမသားရဲကြီးထံတွင် စိုက်ကြည့်နေသည်။

လျှပ်စီးလက်လာသည်နှင့် သူသည် တစ်ခုခုမှားနေပြီကို သိလိုက်ပြီး သတိပေးစရာမလိုဘဲ မိမိ၏ ကျင့်စဉ်ကို စတင်လှည့်ပတ်လိုက်​၏။

အဆုံးမဲ့သော လေပြင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာ လေဆင်နှာမောင်းကဲ့သို့ လိမ်တွန့်ကာ မီးကွင်း၏ နောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အခြားအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာမူ မှောက်ထားသော စက်လုံးတစ်ခြမ်းသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြေပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ အဆုံးသတ်လိုက်သည့်အချိန်၌ မီးကွင်းနှင့် ရေလုံးကြီးတို့ တိုက်မိကြသည်။

၎င်းတို့ အပြည့်အဝ မထိတွေ့မီမှာပင် လေဟာနယ်ထဲ၌ ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာ​၏။

နှစ်ခု ဆုံတွေ့သော နေရာတွင် အဝါဖျော့ရောင် လျှပ်စီးများ ပေါ်လာသည်။

"ဂျောက်"

ထိတွေ့လိုက်သည့် ခဏမှာပင် ပေါက်ကွဲသံမှာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။

ထွက်ပေါ်လာသော တုန်ခါမှုလှိုင်းမှာ အနီးနားရှိ အဆောက်အအုံများကို ချက်ချင်းဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး ပင်လယ်လှိုင်းများကို ငြိမ်သက်သွားစေကာ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားစေ​၏။

လောင်မြိုက်ခြင်း၊ အေးစက်ခြင်းနှင့် ထုံကျင်ခြင်း။

လေထုထဲတွင် ခံစားချက်သုံးမျိုး အပြန်အလှန် ဖြစ်ပေါ်နေပြီး မြေအောက်၌ ပုန်းအောင်းနေသူများနှင့် အတွင်းအားဖြင့် ကာကွယ်ကာ တိုက်ပွဲကို ကြည့်နေသော ပညာရှင်များပါ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားလိုက်ရသည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

အရိပ်ထဲတွင် ရပ်ကာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော လင်ချွမ်သည် ဘာစကားမျှမဆိုဘဲ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများမှာ မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် တောက်ပနေလျက်။

ဤလူနှစ်ဦးသည် သူ့အတွက် အံ့အားသင့်စရာ အချို့ကို ယူဆောင်လာပေးနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် မိမိ၏ အရှိန်အဝါအားလုံးကို ဖျောက်ကွယ်ထားပြီး၊ သူ၏ နယ်ပယ်နှင့် သိုင်းဘုရင်အဆင့်၏ အားသာချက်ကို အသုံးချကာ ပုံရိပ်ကို ဖျောက်ပြီး ထိုနှစ်ဦးနောက်သို့ လိုက်သွားသည်။

လေးလံသော လေထုမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဧရာမသားရဲကြီးမှာလည်း အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်တော့ပေ။

ယန်နှင့် လန်တို့ နှစ်ဦးစလုံး သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ခီတာနိုကျွန်းစု၏ အလယ်ဗဟိုရှိ စံအိမ်ကြီးဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

လင်ချွမ်က နောက်ကပ်လျက် လိုက်ပါသွားပြီး ၎င်းတို့ မရောက်မီ အတွင်းသို့ အရင်ဝင်နှင့်လိုက်​၏။

အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း၌ ခီတာနိုမိသားစုမှာ ထိပ်သီးပညာရှင်နှစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသဖြင့် ထိတ်လန့်နေကြသည်။

ခီတာနို ရက်ဆုသည် ထိုလူနှစ်ဦးစလုံးမှာ ဗဟိုစစ်ဌာနချုပ်မှ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

ရှင်းနေသည်မှာ ဗဟိုစစ်ဌာနချုပ်က ရှင်းလင်းချက်တောင်းရန် ရောက်လာခြင်းပင်။

မကျေမနပ်ဖြစ်သော်လည်း ခီတာနို ရက်ဆုမှာ ဘာမျှမတတ်နိုင်ပေ။

အမှန်စင်စစ် သူသည် အခြားသူ၏ လက်အောက်တွင် ရှိနေသဖြင့် ခေါင်းငုံ့ရုံသာ။

ယခုအချိန်တွင် ဘိုးဘေးဖြစ်သူမှာ ဒဏ်ရာရပြီး ပျောက်ကွယ်နေကာ၊ အရိပ်လူသားမှာလည်း နေရာတင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

မိသားစုတစ်ခုလုံးတွင် နယ်ပယ်အဆင့် ပညာရှင် တစ်ဦးမျှ မကျန်တော့ပေ။

ထိပ်သီးပညာရှင်နှစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် ၎င်းတို့တွင် ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် ခီတာနို ရက်ဆုမှာ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် အသာအယာ မှီချလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် ဒီနေ့ ရောက်လာပြီဆိုတော့ ပြောစရာရှိတာကိုပဲ တည့်တည့်ပြောကြပါ"

"အခု မြင်နေရတဲ့အတိုင်း ခီတာနိုမိသားစုမှာ ခုခံနိုင်တဲ့ စွမ်းအား မရှိတော့ပါဘူး"

ယန် နှင့် လန်တို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း မည်သည့် လှောင်ပြောင်သည့်စကားမျှ မဆိုကြပေ။

၎င်းတို့သည် အခန်းထဲရှိ လူကြီး၏ စကားကို မှတ်သားထားသဖြင့် အလွန်အမင်း တောင်းဆိုမှုများ မပြုလုပ်ဘဲ ဘိုးဘေးများ၏ အခြေအနေကိုသာ အေးစက်သော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မထိတ်လန့်ပါနဲ့၊ ငါတို့ မင်းတို့ရဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေ ဒါမှမဟုတ် မိသားစုကို မထိခိုက်ပါဘူး"

"မင်းတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေအကြောင်း မေးတာကိုပဲ ဖြေပါ"

ဤအကြောင်းကို ပြောလိုက်သောအခါ ခီတာနို ရက်ဆုမှာ ဖြေကြားရန် ဝန်လေးနေပုံရပြီး စကားများမှာလည်း ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ ဖြစ်လာ​၏။

သူ၏ မကျေမနပ်ဖြစ်မှုကို မြင်သောအခါ စိတ်တိုတတ်သော ယန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရာ လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် ပူပြင်းသွားတော့သည်။