လွတ်မြောက်လာသော သရဲများ
Vol. 44 Ch. 648
“သူက ခုနလေးတင်ပဲ အကောင်းကြီးပါ၊ ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး စိတ်ဖောက်ပြန်သွားရတာလဲ”
ထန်လင်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ အဖြူရောင်လက်ပတ်မှ အချက်ပေးသံများ မြည်လာသည်။ အနီရောင် အရေးပေါ်နံပါတ်များစွာမှ ဆက်သွယ်ရန် တောင်းဆိုနေကြ၏။ ဝန်ထမ်းများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း မည်သူမျှ ဖုန်းဖြေရန် မဝံ့ရဲကြပေ။ သူတို့သည် ထန်လင်းအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေစဉ်အတွင်း ထူးဆန်းသော အရာများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသည်။ ထိုအထဲတွင် ဤအနီရောင် အထူးသတိပေးနံပါတ်များလည်း အပါအဝင်ဖြစ်သည်။ အနီရောင်နံပါတ်များမှ ဖုန်းခေါ်လာတိုင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တစ်စုံတစ်ခု အမြဲဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။ အနည်းဆုံး သုတေသီအချို့ ကိုမာဝင်သွားတတ်ကြပြီး အဆိုးဆုံးအခြေအနေတွင် ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခုလုံး ချိပ်ပိတ်ခံရတတ်သည်။ အချိန်အတော်ကြာ ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီးနောက် အတွေ့အကြုံအရင့်ဆုံး သုတေသီက ဖုန်းကို ဖြေကြားလိုက်သည်။ ခဏချင်းမှာပင် အနီရောင်သတိပေးမီးများ လင်းထိန်သွား၏။ လူတိုင်း၏ လက်ပတ်များသည် အဝေးထိန်းစနစ်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရပြီး အခန်းတွင်းရှိ ကင်မရာများမှာလည်း ဟိုဟိုဒီဒီ လည်ပတ်နေတော့သည်။ တံခါးများနှင့် ပြတင်းပေါက်အားလုံးမှာလည်း အလိုအလျောက် ပိတ်သွားတော့သည်။
“အဲဒီမှာပဲ ငြိမ်ငြိမ်နေကြ၊ ငါ့ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဘယ်သူမှ ထွက်သွားခွင့်မရှိဘူး”
လက်ပတ်များမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံသည် အေးစက်ပြီး ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေသည်။ယင်းကို ဓာတ်ခွဲခန်းထဲမှ မည်သူမျှ မဆန့်ကျင်ဝံ့ချေ။သူတို့က ခေါင်းများကိုသာ ရိုသေစွာ ငုံ့ထားလိုက်ကြသည်။
...
ဥဩသံများ သူ့နားထဲသို့ တိုးဝင်လာသော်လည်း ကောင်းမင် ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသော အနီရောင်မီးများကို နင်းဖြတ်ကာ သူ့နှလုံးသားထဲမှ စွမ်းအားများ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် မြေအောက်အနက်ပိုင်းသို့ ဆင်းသွားသည်။ ထန်လင်း၏ အိုင်ဒီကတ်ကို အသုံးပြု၍ ကောင်းမင်သည် မှောင်မိုက်နေသော တံခါးတစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်သည်။သူသည် လူကြီးတစ်ယောက်အရွယ်ခန့်ရှိသော ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“တွေ့ပြီ”
ယဇ်ပလ္လင်မှာ အိပ်မက်ချိုးဖျက်မြို့သို့ မဝင်မီ ကောင်းမင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ယဇ်ပလ္လင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် 'အိပ်မက်' က မသေဆေးကုမ္ပဏီအတွက် ချန်ထားခဲ့သော အကြီးမားဆုံး ဆုလာဘ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အိပ်မက်ချိုးဖျက်မြို့ကို ဤအုတ်မြစ်ပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ယဇ်ပလ္လင်သည် 'အိပ်မက်' နှင့် သက်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသည်။ ယဇ်ပလ္လင်တံခါးများ ပွင့်သွားသောအခါ အတွင်းတွင် သားစားကြူးနတ်ဘုရားရုပ်တု ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သွေးမြို့တော် တက်တူးများက ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး လိပ်ပြာပုံစံကွက်များအပေါ်သို့ တွားသွားနေသည်။ ကောင်းမင်က ၎င်းကို သူ့နှလုံးသားထဲသို့ ဝါးမျိုလိုက်သည်။ သူ အိပ်မက်ချိုးဖျက်မြို့မှ စတင်ထွက်ခွာလာစဉ်က အားဖန်နှင့် ရှရန်တို့ကို ရှာရန် အချိန်လိုအပ်သောကြောင့် မသေဆေးကုမ္ပဏီနှင့် ရင်မဆိုင်လိုခဲ့ပေ။ ယခုမူ သူ၏ရည်မှန်းချက်များ ပြည့်ဝသွားပြီဖြစ်၍ သူတုံ့ဆိုင်းနေတော့မည် မဟုတ်ချေ။
“အိပ်မက်က ကြောက်စရာအကောင်းဆုံး မပြောသင့်သူပဲ၊ သူက သွေးမြို့တော်ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေထဲမှာ မရှိဘူး၊ မင်းက သူနဲ့ယှဉ်ရင် အရမ်းအားနည်းလွန်းနေတယ်၊ သူ့ရဲ့ ယဇ်ပလ္လင်ကို ယူလိုက်တာက အန္တရာယ်သိပ်များလွန်းတယ်”
နံပါတ် ၂ ၏ အသံက ကောင်းမင်၏ နှလုံးသားထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ နံပါတ် ၂ သည် အလွန်ထူးခြားသူဖြစ်သည်။ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်းပင်လျှင် သူ့ကို အပြင်ဘက်ကမ္ဘာနှင့် သီးခြားခွဲထုတ်မထားနိုင်ချေ။
“မပြောသင့်သူတွေကြားထဲမှာ စွမ်းအားကွာခြားချက်က အဲဒီလောက်တောင် ကြီးတာလား”
ကောင်းမင်သည် ထိုအကြောင်းကို ဘာမှမသိပေ။
“အများကြီး ကွာခြားတာပေါ့၊ သွေးမြို့တော်တစ်ခုချင်းစီရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက မတူကြဘူး၊ ရှင်းလု သွေးမြို့တော်ကို ဥပမာပေးရရင် သူတို့က လှုပ်ရှားသက်ဝင်နေတဲ့ နောင်တတရားတွေ၊ ကျန်ရစ်နေတဲ့ နာကြည်းမုန်းတီးမှုတွေ၊ သန့်စင်တဲ့ မုန်းတီးမှုတွေကနေ မပြောသင့်သူတွေအထိ အဆင့်ဆင့် ရှိတယ်၊ ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ မပြောသင့်သူတွေက အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ယဇ်ပလ္လင်တွေနဲ့ စွမ်းအားတွေအပေါ် မူတည်ပြီး မပြောသင့်သူတွေကို အဆင့်သုံးဆင့် ထပ်ခွဲထားသေးတယ်၊ အဲဒါတွေကတော့ မပြောထိုက်သူ၊ မကြားထိုက်သူနဲ့ မသိထိုက်သူတွေပဲ”
နံပါတ် ၂ သည် စိတ်ရှည်တတ်သော ဆရာတစ်ယောက်ကဲ့သို့ဖြစ်သည်။
“မပြောသင့်သူ တစ်ယောက်ဖြစ်လာပြီဆိုရင် ပထမအဆင့်မှာတင် သာမန်လူတွေနဲ့ သရဲတွေက သူတို့နာမည်ကို ခေါ်လို့မရတော့ဘူး၊ နာမည်ခေါ်လိုက်တာနဲ့ အဲဒီ မပြောသင့်သူက မင်းရှိတဲ့နေရာကို အာရုံခံမိသွားလိမ့်မယ်”
“ဒါက ပုံမှန်မပြောထိုက်သူအဆင့်ပေါ့ ဟုတ်လား”
ကောင်းမင်က ရိုးရိုးသားသား မေးလိုက်သော်လည်း နံပါတ် ၂ မှာ ဆွံ့အသွားရသည်။ မပြောသင့်သူနှင့် ပုံမှန်ဆိုသော စကားလုံးကို တွဲသုံးသည်ကို သူပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်းဖြစ်သည်။
“အဲလိုပဲ ဆိုပါတော့၊ ပိုကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မပြောသင့်သူတွေကတော့ မကြားထိုက်သူတွေပဲ၊ သူတို့နာမည်ကို မပြောရင်တောင် သူတို့နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းစကားတွေကို ကြားရုံ၊ ခံစားရုံနဲ့တင် မင်းကို ထိခိုက်နိုင်တယ်”
နံပါတ် ၂ က တည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြောသည်။
“တစ်ချိန်က ငါလည်း အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်ခဲ့ဖူးတယ်၊ ငါ့မှာ ယဇ်ပလ္လင်တွေ အများကြီး ရှိခဲ့တယ်၊ ငါက အဲဒီမှာ တည်ရှိနေသလို မတည်ရှိတာလည်းဟုတ်တယ်၊ အတွေးတစ်ချက်နဲ့တင် ဒီဉာဏ်ပညာမြို့တော်က လူတိုင်းကို ငါ လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့တယ်”
“မင်းက အဲဒီလောက်သန်မာတာကို ဘာလို့ ဒီလိုပုံစံ ဖြစ်သွားရတာလဲ”
ကောင်းမင်က မည်သည့် မကောင်းစိတ်မှမရှိဘဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ မသိထိုက်သူတွေ ကြားဝင်လာလို့ပဲ”
နံပါတ် ၂ ၏ အသံတွင် စိုးရိမ်မှုများ ပါဝင်နေသည်။
“ရှင်းလုရဲ့ 'အိပ်မက်' ကို ဖျက်ဆီးလုနီးပါး ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တာ အဲဒီမသိထိုက်သူတွေပဲ၊ သူတို့က သွေးမြို့တော်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအပြင်ဘက်မှာ ရှိနေနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းကြတယ်၊ အတွင်းကမ္ဘာမှာ သူတို့အတွက် ရန်သူဆိုတာ မရှိဘူး၊ သူတို့ ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ မင်း ဘယ်တော့မှ မသိနိုင်သလို သူတို့ ဘယ်အချိန် ပေါ်လာမလဲဆိုတာလည်း မင်းမသိနိုင်ဘူး၊မင်း သူတို့ကို စကားလုံးနဲ့တောင် ဖော်ပြလို့ မရဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့အကြောင်းကို မင်း သိလိုက်ရတဲ့ အချိန်က မင်းသေရမယ့် အချိန်ပဲ ဖြစ်နေတတ်လို့ပဲ”
ကောင်းမင်၏ ခြေလှမ်းများ နှေးကွေးသွားပြီး ထိတ်လန့်သွားရသည်။
“ဒါဆို... မသေဆေးကုမ္ပဏီထဲမှာ မသိထိုက်သူတစ်ယောက် ပုန်းနေတာပေါ့ ဟုတ်လား၊ မင်းကို ဖမ်းထားတာ အဲဒီတစ်ယောက်လား”
“စိတ်မပူပါနဲ့၊ မသိထိုက်သူတွေ အတွင်းကမ္ဘာကနေ အပြည့်အဝထွက်လာဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် အားကောင်းလွန်းတယ်၊ ငါက လှည့်စားခံလိုက်ရတာ၊ သူတို့က အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းနေပြီး ငါ့ကို ချောင်းတိုက်ခဲ့ကြတာပဲ”
နံပါတ် ၂ သည် နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းမင်ကို ပြန်လည်လှောင်ပြောင်ရန် အခွင့်အရေး ရသွားသည်။
“မင်း ကြောက်သွားပြီလား”
“မကြောက်ပါဘူး၊ မသိထိုက်သူဖြစ်တဲ့ 'အိပ်မက်' တောင် အသတ်ခံလိုက်ရသေးတာပဲ၊ အသတ်ခံရနိုင်တဲ့ အရာမှန်သမျှက သိပ်ပြီး ကြောက်စရာမကောင်းပါဘူး”
ကောင်းမင် ထိုသို့ပြောလိုက်ရာ နံပါတ် ၂ က တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
“ငါတို့က 'အိပ်မက်' ကို မှတ်မိနေသေးတယ်ဆိုတော့င် သူမသေသေးဘူးလို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်”
နံပါတ် ၂ က ကောင်းမင်ကို သတိပေးလိုက်သည်။
“ငါတို့ 'အိပ်မက်' ကို ဖမ်းချုပ်နိုင်ခဲ့တာက ကံကောင်းလွန်းလို့ပဲ၊ သူက လမ်းကြောင်းကနေတဆင့် လက်တွေ့ကမ္ဘာထဲကို ဝင်လာပြီး လူတိုင်းရဲ့ ဦးနှောက်ထဲမှာ နေထိုင်ချင်ခဲ့တာ၊ သူ့ရဲ့ အသိစိတ်၊ ဝိညာဉ်နဲ့ ယဇ်ပလ္လင်တွေက ကွဲထွက်သွားခဲ့ရတယ်၊ သူ့ကို တားဆီးဖို့ ငါတို့အများကြီး ပေးဆပ်ခဲ့ရတယ်၊ ထားလိုက်ပါတော့... သူ့အကြောင်း ဆက်မပြောကြရအောင် ၊ အိပ်မက်က မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပြန်နိုးထမလာအောင် သတိထားရမယ်”
“အိပ်မက်ထက်စာရင် နံပါတ် (၀) အကြောင်းကို ပိုပြီး သိချင်တယ်၊ ဟန်ဟိုင်းစီမံကိန်းရဲ့ မန်နေဂျာနှစ်ယောက်လုံး တိုက်ခိုက်ခံနေရတာတောင် သူက ဘာလို့ ဘာမှမလုပ်တာလဲ၊ မင်း သူ့အကြောင်း ဘာသိထားလဲ”
ကောင်းမင်က အလွန် သိချင်နေလေသည်။ ထန်လင်း၏ အိပ်မက်ထဲတွင် နံပါတ် (၀) ကို 'သရဲ' ဟု အမည်ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။
“နံပါတ် (၀) ဆိုတာ ကမ္ဘာ့ကယ်တင်ရှင်ရဲ့ ကုဒ်နာမည်ပဲ၊ အဲဒါက မသေဆေးကုမ္ပဏီမှာ အမြင့်ဆုံး လုပ်ပိုင်ခွင့်ကို ကိုယ်စားပြုတယ်၊ လက်ရှိ နံပါတ် (၀) က သက်ရှိလူသား မဟုတ်လောက်ဘူး၊ သူက သွေးမြို့တော်တစ်ခုခုကနေ ရောက်လာတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ငါ့ကို ချောင်းတိုက်ခဲ့တဲ့ မသိထိုက်သူနဲ့ သူက အဆက်အသွယ် ရှိနေနိုင်တယ်”
နံပါတ် ၂ ၏ အသံသည် သိသိသာသာ ပုံပျက်သွားသည်။ သူက ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ပိတ်လိုက်သည်။
“ငါတို့ နောက်ထပ် ပြောလို့ မရတော့ဘူး၊ သူ မင်းရှိတဲ့နေရာကို အာရုံခံမိနေပြီ၊ ပြေးတော့”
နံပါတ် ၂ က စကားစဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် မပြောသင့်သူများအကြောင်းကို ကောင်းမင်နှင့် ဆက်မပြောလိုတော့ပေ။ ၎င်းမှာ ကောင်းမင်ကို ကာကွယ်ပေးရန် ကြိုးစားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အိပ်မက်သရဲတစ်ကောင် ရှိနေသဖြင့် သာမန်သုတေသီများက သူ့ကို မတားဆီးနိုင်ကြချေ။ သူတို့သည် ထန်လင်း၏ ဓာတ်ခွဲခန်းမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ရှင်းလုမြို့တော် ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်ရှိ စွန့်ပစ်ထားသော လမ်းအတိုင်း လျှောက်လာခဲ့ပြီး မြို့ပြင်သို့ လွတ်မြောက်လာကြသည်။ ညသည် ကြယ်များဖြင့် လင်းလက်နေလေသည်။ ယင်းသည် ဟန်ဟိုင်းတွင် ကောင်းမင် မမြင်တွေ့နိုင်သော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
“နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ”
နံပါတ် ၂ သည် ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်းထဲတွင် အလွန်သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်နေပုံရသည်။ သူသည် အချိန်အတော်ကြာ ပိတ်လှောင်ခံထားရသဖြင့် လှောင်အိမ်အသစ်သို့ ပြောင်းရွေ့ရခြင်းက သူ့အတွက် လန်းဆန်းမှုတစ်ခု ဖြစ်နေစေသည်။
“အကူအညီတွေ သွားရှာမယ်”
“ဘယ်မှာလဲ”
နံပါတ် ၂ က ကောင်းမင်သည် ထူးခြားသူဖြစ်သည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။
“တခြား အိပ်မက်သရဲတွေကို လွှတ်ပေးဖို့ ငါ ဟန်ဟိုင်းကို ပြန်သွားမယ်”
ကောင်းမင်သည် သူ့လက်ကို နှလုံးသားပေါ် တင်လိုက်သည်။ သူသည် နံပါတ် ၂ နှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်သည့်အလား ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်သည်။
“ရှင်းလုမြို့ကတော့ ပရမ်းပတာတွေ ဖြစ်လာတော့မယ်”
“ငါ မင်းကို တားလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား၊ နောက်မနေပါနဲ့၊ ငါက ဦးနှောက်ပဲ ကျန်တော့တဲ့ သရဲလေးတစ်ကောင်ပါပဲ”
နံပါတ် ၂ က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သော်လည်း သူ့အသံထဲမှ ဝမ်းနည်းမှုကိုတော့ မဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပါချေ။