ဘိုးဘေးရဲ့ စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်လို့ မရဘူး
Vol. 12 Ch. 117
"အဲဒါက ဒီလိုပါ စီနီယာ..."
ဝံပုလွေမိစ္ဆာ၏ မျက်နှာတစ်ခြမ်း ဖူးရောင်နေသော်လည်း သူ့လေသံက ရိုသေနေသည်။ စောင်းနေသော နားရွက်ကို ပြန်တည့်လိုက်ရင်း ရှင်းပြနေသည်။
သူ့နောက်မှ မိစ္ဆာ အကောင် ၂၀ ကျော်သည် ကျောင်းစတက်သော ကလေးလေးများကဲ့သို့ လိမ္မာနေကြသည်။
သူ လည်ချောင်းရှင်းလိုက်ပြီး မိတ်ဆက်လိုက်သည် "ဂျူနီယာက ချန်လန်ပါ... တောင်ပိုင်းဒေသ လမင်းအူသံတောင်ကပါ။ ကျွန်တော့်နောက်က လူတွေကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေနဲ့ ညီအစ်ကိုတွေပါ... ဒီအတိုင်း... ဖြတ်သွားတာပါ။"
"ဖြတ်သွားတာ ဟုတ်လား။"
ဟေးစန်းက ဘယ်ဘက်မျက်လုံးကို လက်ဖြင့် အုပ်ထားပြီး မကျေမနပ် ညည်းညူလိုက်သည် "ဖြတ်သွားတာနဲ့ လူကို စပြီး ထိုးတော့တာပဲလား။ မင်းတို့ တောင်ပိုင်းမိစ္ဆာတွေ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ။"
ချန်လန်၏ ပါးစပ်ထောင့် လှုပ်ရမ်းသွားသော်လည်း စစ်ချန် ရှိနေသဖြင့် ဒေါသကို မြိုချလိုက်ပြီး ရှင်းပြသည် "ဒါက... လေးစားရပါသော ဝတုတ်အစ်ကိုကြီး... ခင်ဗျားက ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ သတိပေးချက် မရှိဘဲ ပြုတ်ကျလာတာလေ။ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး။"
သူသည် ဟေးစန်း ဆင်းသက်စဉ်က ဖြစ်ပေါ်သွားသော တွင်းနက်ကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြသည် "ဒီနယ်စပ်ဒေသက လူသူကင်းမဲ့နေတာ။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ဘယ်လို သိနိုင်မှာလဲ။"
တကယ်တော့ ဒါက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော အချက်တစ်ခုပင်။
ဝက်ဝံမည်းကြီး တစ်ကောင် ကောင်းကင်ပေါ်က ပြုတ်ကျလာပြီး "တာအိုမိတ်ဆွေ... ခြေလှမ်း ခဏလောက် ရပ်ပေးပါဦး" လို့ လူလို ပြောနေတာက...
ဒီမြင်ကွင်းက ထူးဆန်းလွန်းပြီး မိစ္ဆာတွေရဲ့ ဉာဏ်ရည်ကို စော်ကားနေသလိုပါပဲ ငတုံး သို့မဟုတ် မကောင်းကြံမည့်သူ... ဒီနှစ်ခုပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။
ဟေးစန်းက "ဝတုတ်အစ်ကိုကြီး" ဆိုသည့် စကားလုံးကြောင့် ဝက်ဝံမျက်လုံးများ ထပ်မံ ပြူးကျယ်လာသည်။
ချန်လန် အလျင်စလို ဆက်ပြောသည် "စီနီယာ... တရားမျှတအောင် ဆုံးဖြတ်ပေးပါ။ တောင်ပိုင်းဒေသမှာ ပြင်ပက မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို တွေ့ရင် အရင်ဆုံး ရိုက်နှက်ပြီးမှ မေးခွန်းမေးတာ ထုံးစံပါပဲ။"
သူက စစ်ချန်အတွက် အလျင်စလို ဖြည့်စွက်ပြောသည် "သေချာတာပေါ့... ကျွန်တော်တို့က သတ်ခဲပါတယ်။ လူသစ်တွေကို စည်းကမ်းသင်ပေးပြီး ဒီနေရာမှာ ဘယ်သူက ဆရာကြီးလဲ ဆိုတာ ပြရုံပါပဲ။"
စစ်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
လေထဲကနေ သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ခဲ့ရသည်။ ရန်ပွဲက ကြမ်းတမ်းပုံ ပေါက်ပေမယ့် နှစ်ဖက်စလုံးက ထိန်းထားကြသည်။ တစ်ဖက်လူ အလျှော့ပေးလာအောင် လုပ်ရုံသာ ရည်ရွယ်ကြသည်။
ဝံပုလွေမိစ္ဆာအဖွဲ့က အသေသတ်ဖို့ မကြိုးစားခဲ့သလို ဟေးစန်းနှင့် ဟုန်ဖုန်းတို့ အရိုက်ခံရသော်လည်း သေစေလောက်သည့် ဒဏ်ရာများ မရရှိခဲ့ပေ။
ဘာလို့ အရင် စရိုက်ရတာလဲ ဆိုတာကတော့... စစ်ချန်သည် ချန်လန်နောက်မှ မိစ္ဆာများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ကောလာဟလ ထွက်နေသော 'ဘိုးဘေးနန်းတော်' နှင့် သက်ဆိုင်လောက်သည်။
"နားလည်ပါပြီ။ အခု... လမ်းမေးလို့ ရပြီလား။"
"ရပါတယ်... ရပါတယ်... သေချာပေါက် ရပါတယ်။"
ချန်လန်က ခေါင်းကို တဆတ်ဆတ် ညိတ်ပြီး မျက်နှာလိုမျက်နှာရ ပြုံးပြသည် "စီနီယာ ဘာသိချင်ပါသလဲ။ ဒီဂျူနီယာ ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားပါဘူး။"
သူ့ရဲ့ ကပ်ဖားရပ်ဖား ပုံစံက စောစောက "အသေခံမယ်... အရှုံးမပေးဘူး" ဆိုတဲ့ ပုံစံနဲ့ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။
ဟေးစန်း မျက်လုံးလှန်လိုက်သည် "မင်းတို့ တောင်ပိုင်းမိစ္ဆာတွေ... လေသံပြောင်းတာ မြန်လိုက်တာ။"
ချန်လန်က သူ့ကို သိက္ခာသမာဓိနှင့်ပြည့်စုံနေသည့်အလား ကြည့်လိုက်သည် "ကျွန်တော်တို့ တောင်ပိုင်းမိစ္ဆာတွေက အချိန်အခါကို သိမြင်တာကို တန်ဖိုးထားတယ်။"
"နိုင်မယ်ဆိုရင် သေအောင်ရိုက်မယ်၊ မနိုင်ရင် အသက်ရှင်ဖို့ တောင်းပန်မယ်... ဒါ လမင်းအူသံတောင်ရဲ့ ဘိုးဘေးအစဉ်အလာ ယုံကြည်ချက်ပဲ။"
သူက အလွန် လေးနက်သော ဟန်ပန်ဖြင့် ဖြည့်စွက်ပြောသည် "ဘိုးဘေးရဲ့ စည်းမျဉ်းကို... ချိုးဖောက်လို့ မရဘူး။"
ဟေးစန်း "..."
ဟုန်ဖုန်း "..."
သူတို့ ဒီလောက် အရှက်မရှိတဲ့ မိစ္ဆာမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေ သူရဲဘောကြောင်တာကို လန်းဆန်းသလို ပြောပြီး ဘိုးဘေးဥပဒေလို့ ခေါင်းစဉ်တပ်နေသေးတယ်။
သူတို့ကို လျစ်လျူရှုပြီး စစ်ချန် မေးလိုက်သည် "ချင်းရွှမ်အဆင့်ကိုးနဲ့ တစ်ဆယ် နေရာက လူတွေ ဒီနားမှာ သေသွားကြတယ်လို့ ကြားတယ်။"
ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်လန်၏ မျက်နှာတွင် "ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ" ဆိုသည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။
"စီနီယာကလည်း အဲဒီကိစ္စအတွက် လာတာလား။"
"အဲဒီသဘောပါပဲ။" စစ်ချန် မငြင်းပေ။ "မင်းသိသမျှ ပြောပြပါ။"
ချန်လန် ခေါင်းညိတ်ပြီး မျက်နှာထား လေးနက်သွားသည်။
"စီနီယာ မြင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ... ဒီနေရာက ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပါးလွှာပြီး ဘာမှ သုံးစားမရပါဘူး။ လူသားတွေ မလာဘူး၊ မိစ္ဆာတွေလည်း အထင်သေးကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဒေသခံတွေပဲ ရှိကြတာ။"
သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည် "ဒါပေမဲ့ တောင်ဘက် မိုင် ၃၀၀ အကွာမှာ ဝူရင်တောင်ကြား (မြူခိုးဖုံးတောင်ကြား) ဆိုတာ ရှိတယ်။"
ဒီနေရာရောက်တော့ သူ့လေသံ ထူးခြားသွားသည် "အဲဒီနေရာက ဆန်းကြယ်တယ်။ ပုံမှန်ဆိုရင် ရိုးရိုးလေးပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ် ကြာတိုင်း အပြင်မှာ ရှာမတွေ့နိုင်တဲ့ ရှားပါး ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေ အဲဒီထဲမှာ ပေါက်ရောက်တတ်တယ်။"
"ဒါကြောင့် ရံဖန်ရံခါ လူသားကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေ ကံစမ်းဖို့ ခိုးဝင်တတ်ကြတယ်။"
စစ်ချန် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေသည်။
ချန်လန် ဆက်ပြောသည် "လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးလလောက်က တောင်ကြားထဲမှာ ထူထဲတဲ့ မြူခိုးတွေ ရုတ်တရက် ဖုံးလွှမ်းသွားတယ်။ လေတိုက်လို့လည်း မလွင့်ဘူး၊ နေရောင်လည်း မဖောက်နိုင်ဘူး။"
"ပထမတော့ ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်ကြဘူး။ နာမည်ကလည်း မြူခိုးဖုံးတောင်ကြား ဆိုတော့ မြူရှိတာ ပုံမှန်ပဲလေ။ အားလုံးက ဆေးပင်ရာသီအသစ် ရောက်လာပြီလို့ ထင်နေကြတာ။"
"ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်း အခြေအနေတွေ ထူးခြားလာတယ်..."
သူ့မျက်နှာထား လေးနက်လာသည် "ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီအချိန်ကစပြီး ဝင်သွားတဲ့ သက်ရှိတိုင်း... လူသားပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ မိစ္ဆာပဲ ဖြစ်ဖြစ်... ပြန်ထွက်မလာကြတော့ဘူး။"
ဟေးစန်း ဝင်ပြောသည် "အကုန် သေကုန်တာလား။"
"မသိဘူး။"
ချန်လန် ခေါင်းခါလိုက်သည် "သေလား ရှင်လား သတင်းမကြားရဘူး။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အယောက်တစ်ရာလောက် ပျောက်ဆုံးကုန်ပြီ။ သတင်းပျံ့သွားတော့ ဘယ်သူမှ မကပ်ရဲကြတော့ဘူး။"
စစ်ချန် တော်တော်များများ နားလည်သွားပြီ။
ချင်းရွှမ်အဆင့်ကိုးနဲ့ တစ်ဆယ် နေရာက လူနှစ်ယောက် တောင်ဘက်နယ်စပ်မှာ အတူတူ သေဆုံးသွားတာ... အဲဒီတောင်ကြားနဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူးဆိုရင် ဘယ်သူ ယုံမှာလဲ။
ပြီးတော့ ဒီလိုသတင်းမျိုးက ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရဘူး။
ချင်းရွှမ်အဆင့် ထိပ်ဆုံး ၁၀ ယောက်ရဲ့ နာမည်တွေက ဘယ်သွားသွား စောင့်ကြည့်ခံနေရတာ သူ့လိုပဲ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို မှတ်တမ်းတင်ခံနေရတာ။
သေဆုံးမှုဆိုတာ ပိုပြီး ဖုံးကွယ်ရ ခက်တယ်။ အရေးပါတဲ့ စစ်မှန်သော တပည့်တွေ၊ သူတော်စင်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တွေရဲ့ ဝိညာဉ်မီးအိမ် ငြိမ်းသွားတာနဲ့ သူတို့ဂိုဏ်းတွေ ချက်ချင်း သိကြတာပဲ။
လင်းရွှီနန်းတော်နဲ့ ရွှမ်ဟော်ဂိုဏ်းက မူလကတည်းက မတည့်ကြဘူး။ ပထမတော့ တစ်ဖက်နဲ့တစ်ဖက် လက်သည်လို့ ထင်ပြီး တရားမျှတမှု တောင်းဆိုကြမှာပဲ။
နှစ်ဖက် ထိပ်တိုက်တွေ့ပြီး ပါရမီရှင် တစ်ယောက် မကဘူး၊ နှစ်ယောက်စလုံး ကျဆုံးသွားမှန်း သိလိုက်ရတဲ့ အချိန်မှာ သတင်းက ဖုံးမရအောင် ပျံ့နှံ့သွားပြီ။
"အခု အဲဒီမှာ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ" စစ်ချန် မေးလိုက်သည်။
ချန်လန် ရိုသေစွာ ဖြေသည် "လင်းရွှီနန်းတော်နဲ့ ရွှမ်ဟော်ဂိုဏ်းရဲ့ အင်အားစုကြီးတွေ ဝူရင်တောင်ကြား အပြင်ဘက်မှာ စခန်းချထားကြတယ်။ တစ်ဖက်စီက တောင်ထိပ်တစ်ခုစီ နေရာယူထားပြီး နေ့တိုင်း မျက်စောင်းထိုး၊ ဓားထုတ်နဲ့ ဖြစ်နေကြတယ်။"
"သူတို့ရဲ့ အငြိုးအတေးဟောင်းက နက်ရှိုင်းတယ်။ အခု အဓိကတပည့်တွေ သေဆုံးသွားတော့ မီးလောင်ရာ လေပင့်သလို ဖြစ်နေပြီ။"
"ပြီးတော့ သူတို့တင် မဟုတ်ဘူး။ သတင်းက ပျံ့နှံ့သွားပြီဆိုတော့ အနီးနားမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ တချို့က အကျိုးအမြတ် လိုချင်လို့၊ တချို့က ကြည့်ချင်လို့၊ တချို့က စီနီယာလိုပဲ စုံစမ်းချင်လို့ လာကြတာ။ တောင်ကြား ပတ်ဝန်းကျင်မှာ စည်ကားပြီး... ရှုပ်ထွေးနေတယ်။"
စစ်ချန် တွေးတောလိုက်သည်။
အင်အားကြီး နှစ်ဖွဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့နေတယ်၊ တခြားသူတွေ အများကြီးက ချောင်းမြောင်းနေတယ်... ရေက နက်တယ်ဟေ့။
ဒါပေမဲ့ သက်ဆိုင်ရာ ဂိုဏ်းတွေ အနေနဲ့၊ အထူးသဖြင့် အရေးပါတဲ့ တပည့်တွေ ဆုံးရှုံးလိုက်ရတဲ့အတွက် လင်းရွှီနန်းတော်နဲ့ ရွှမ်ဟော်ဂိုဏ်းက ကောလာဟလတွေထက် ပိုမိုတဲ့ အတွင်းသတင်းတွေကို သိထားလိမ့်မယ်လို့ သူ ခံစားမိသည်။
တောင်ကြားရဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေရဲ့ အကြောင်းရင်းမှန် သို့မဟုတ်... အတွင်းထဲမှာ ရှိနေတဲ့ တကယ့် မက်မောစရာ အရာက ဘာလဲဆိုတာကို သူတို့ သိကောင်းသိနိုင်တယ်။
ဒါပေမဲ့ ရှေ့က ဝံပုလွေမိစ္ဆာကို မေးနေလို့ကတော့ ဘာမှ ပိုထူးလာမှာ မဟုတ်ဘူး။
စစ်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဝူရင်တောင်ကြားသို့ သွားရာ လမ်းကြောင်းအတိအကျကို မေးလိုက်သည်။
ချန်လန်က အသေးစိတ် ဖြေကြားပေးပြီး မြေပုံဆွဲမပေးရုံတမယ် ရှင်းပြသည်။
လမ်းညွှန်ချက် ရပြီးနောက် စစ်ချန်သည် ဟေးစန်းနှင့် ဟုန်ဖုန်းတို့ကို ပျံသန်းရေးလှေပေါ် ပြန်တက်ရန် ခေါ်လိုက်သည်။
ဟေးစန်းက ထွက်ခွာရင်း ညည်းညူနေသည် "ဝတုတ်တာ မင်းအဘိုးကြီးတော်... ငါ့ကို ထွားတယ်လို့ ခေါ်ကြကွ..."
ချန်လန် မကြားချင်ယောင် ဆောင်လိုက်သည်။ ပြုံးဖြဲဖြဲဖြင့် စစ်ချန်၏ ကျောပြင်ကို လက်ပြလိုက်သည် "လမ်းခရီး ဘေးကင်းပါစေ စီနီယာ... ဘေးရန်ကင်းပါစေခင်ဗျာ။"
ပျံသန်းရေးလှေ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး အလင်းတန်းအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ ချန်လန် စိတ်သက်သာရာရပြီး မြေကြီးပေါ် ဖင်ထိုင်ချလိုက်သည်။
"ဘော့စ်... အဆင်ပြေရဲ့လား" ကျားသစ်မိစ္ဆာက အနားကပ်မေးသည်။
"အဆင်ပြေရမလား။"
ချန်လန် သူ့ဖူးရောင်နေသော ပါးပြင်ကို ကိုင်လိုက်ပြီး မျက်နှာမဲ့လိုက်သည် "ငါ့ပုံစံက အဆင်ပြေတဲ့ပုံ ပေါက်နေလို့လား။"
"ထွီ။"
သူ မြေကြီးပေါ် တံတွေးထွေးလိုက်ပြီး ဟေးစန်းကို စိန်ခေါ်လိုက်သည် "အဲဒီ သောက်ကျိုးနည်း ဝက်ဝံဝတုတ်... နောက်တစ်ခါ ငါနဲ့ တစ်ယောက်တည်း မတွေ့စေနဲ့..."
ညီလေးတစ်ကောင်က ကြောက်ရွံ့စွာ မေးသည် "ဒါပေမဲ့... ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ဝက်ဝံဝတုတ်က တကယ် သန်မာတဲ့ပုံပဲနော်... ပြီးတော့... ဆဲတာလည်း တော်တယ်။"
"သန်မာတော့ ဘာဖြစ်လဲ။ ဆဲတတ်တော့ ဘာဖြစ်လဲ။"
ချန်လန် မျက်လုံးပြူးကြည့်လိုက်သည် "ငါတို့ တောင်ပိုင်းမိစ္ဆာတွေက အငြိုးအတေး ထားရတာကို တန်ဖိုးထားတယ်။ ဘိုးဘေးရဲ့ စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်လို့ မရဘူး။"
အဖွဲ့သားများ "..."
စောစောကကျတော့ "အချိန်အခါ သိမြင်တာ" က စည်းမျဉ်းတဲ့။
အခုကျတော့ "အငြိုးအတေး ထားတာ" က စည်းမျဉ်းတဲ့... ဘော့စ်ရေ... ငါတို့ လမင်းအူသံတောင်မှာ ဘိုးဘေးစည်းမျဉ်းတွေ ဘယ်နှခုတောင် ရှိတာလဲ။