ချင်းရွှမ်အဆင့် ထိပ်ဆုံး ၁၀ ယောက် ထက်ဝက် ရောက်နေပြီ

မိုင် ၃၀၀ ခရီး ဆိုသည်မှာ ပျံသန်းရေးလှေ တစ်စီးအတွက် လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်သောက်စာ အချိန်သာ ကြာမြင့်သည်။

စစ်ချန်၏ ပျံသန်းရေးလှေသည် တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွက်ပြီး ဝူရင်တောင်ကြား အပြင်ဘက် ဝေဟင်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် အောက်ဘက်ရှိ ကျင့်ကြံသူတိုင်းနီးပါး မသိစိတ်ဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

နောက်ထပ် တစ်ယောက်လား။

ကျင့်ကြံသူများသည် မျက်လုံးမှေးစင်းပြီး လေ့လာကြည့်ကြသည်... ဒီပျံသန်းရေးလှေ ပုံစံက... သိပ်မရင်းနှီးလှဘူး။

"ဘယ်မိသားစုကလဲ။"

"လူတောင် မထွက်လာသေးဘူး... ဘာလောနေတာလဲ။"

ဆွေးနွေးသံများကြားတွင် ပျံသန်းရေးလှေထဲမှ လူရိပ်အချို့ လမ်းလျှောက်ထွက်လာသည်။

ပထမဆုံး ထွက်လာသူမှာ အဖြူရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သွယ်လျသော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် သန့်ရှင်းသော ရုပ်ရည်ရှိပြီး ပုခုံးပေါ်တွင် မီးကဲ့သို့ နီရဲသော အမွေးများ ရှိသည့် ငှက်ကလေးတစ်ကောင် နားနေသည်။ လည်ပင်းတွင် ခရမ်းဖျော့ရောင် ဖဲပြားလေး ချည်ထားသည်။

ထိုလူငယ်၏ နောက်မှ မိစ္ဆာဘုရင်နှစ်ပါး ယိမ်းထိုးလျက် ထွက်လာသည် ဝက်ဝံမည်းကြီး တစ်ကောင်နှင့် ကျားနီကြီး တစ်ကောင်။ သူတို့သည် ထွားကျိုင်းသန်မာပြီး မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသည်။

အဓိကအချက်က... ဒီမိစ္ဆာဘုရင်နှစ်ပါးစလုံး၏ မျက်နှာများ ဖူးရောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝက်ဝံမည်းကြီး၏ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးက မျဉ်းကြောင်းလောက်သာ ကျန်တော့သည်၊ ညာဘက်ပါးက အစိမ်းကွက် ဖြစ်နေသည်။ ကျားနီကြီး၏ ညာဘက်မျက်လုံးအိမ်က မည်းနက်နေပြီး အမွေးများ စုတ်ဖွားနေသည်။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူတို့ ရန်ဖြစ်ထားတာ မကြာသေးမှန်း သိသာလှသည်။

ဒီအဖွဲ့အစည်း ပုံစံက မှတ်မိလွယ်လွန်းသည်။

ခဏတာ ဆွေးနွေးပြီးနောက် လူအုပ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်

"နေပါဦး... အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်၊ ဝက်ဝံတစ်ကောင်နဲ့ ကျားတစ်ကောင်... သေစမ်းကွာ... အဲဒါ စစ်ချန်ပဲ။"

ဒီစကား ထွက်လာသည်နှင့် လူအုပ်ကြီး ရုတ်တရက် ဆူညံသွားသည်။

"တကယ်ကြီး သူပဲ။ ငါ သူ့ကို မှတ်တမ်းတင် ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှာ မြင်ဖူးတယ်။"

"သူ ဘာလို့ ဒီရောက်နေတာလဲ။ ဟဲဟွမ်းဂိုဏ်းက ဒီလိုကိစ္စတွေမှာ ဝင်မပါတတ်ဘူး မဟုတ်လား။"

"ဘာများ ထူးဆန်းလို့လဲ။ သူက နာမည်ခံ ဂုဏ်ထူးဆောင် အကြီးအကဲပဲဟာ... နေပါဦး... သူ့ဘေးက မိစ္ဆာဘုရင်နှစ်ပါးက ဘာဖြစ်လာတာလဲ။"

"အဲဒီဒဏ်ရာတွေကို ကြည့်ပါဦး... သူတို့ ဘယ်သူနဲ့ ရန်ဖြစ်လာကြတာလဲ။"

"မိစ္ဆာဘုရင်နှစ်ပါးကို ဒီအခြေအနေ ရောက်အောင် ရိုက်နှက်နိုင်တဲ့သူက ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ။"

ဟေးစန်း ပျံသန်းရေးလှေ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။ အောက်ဘက်မှ ဆွေးနွေးသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ့ဝက်ဝံမျက်နှာကြီး ပြာတစ်လှည့် နီတစ်လှည့် ဖြစ်သွားသည်။

သောက်ကျိုးနည်း။

ဒီလူတွေ မျက်လုံးက ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ဒါကို အရိုက်ခံရတယ်လို့ ခေါ်လား။ ဟိုဝံပုလွေငတုံးကောင်လည်း ဒီထက် သာတာ မဟုတ်ဘူး။

သူ အသံကို နှိမ့်လိုက်ပြီး သွားကြိတ်ကာ ပြောသည် "ဒီကိစ္စ ပြီးသွားတာနဲ့... ငါပြန်သွားပြီး အဲဒီ ဝံပုလွေငတုံးကောင်ကို ကောင်းကောင်းကြီး ထပ်ဆုံးမဦးမယ်။"

ဟုန်ဖုန်းက သူ့မျက်လုံးအိမ် မည်းနေတာကို ကိုင်ကြည့်လိုက်ပြီး ခံစားချက်မရှိဘဲ ပြောလိုက်သည် "ငါလည်း ပါတယ်။"

လူအုပ်ကြီး ဆူညံနေပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အကြည့်များသည် လေထဲရှိ အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်အပေါ် ကျရောက်နေသည် စူးစမ်းလိုစိတ်၊ သတိထားမှု၊ စမ်းသပ်မှုနှင့် ပြဇာတ်ကြည့်လိုမှုများ ရောနှောနေသည်။

စစ်ချန်သည် ပျံသန်းရေးလှေ အစွန်းတွင် ရပ်လျက် အောက်ဘက်သို့ ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

လူတွေ တော်တော်များတာပဲ။

ဝူရင်တောင်ကြား အပြင်ဘက်ရှိ လူသူကင်းမဲ့သော တောင်တန်းဒေသသည် ယခုအခါ လူများနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီ။

အထင်ရှားဆုံးမှာ တောင်ကြားဝင်ပေါက် တစ်ဖက်စီရှိ တောင်ကုန်းများပေါ်တွင် နေရာယူထားသော လူအုပ်စုနှစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မိုင်အနည်းငယ် အကွာမှ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်နေကြသည်။

ဘယ်ဘက်ရှိ အဖွဲ့သည် အနက်ရောင် တာအိုဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ညာဘက်ရှိ အဖွဲ့သည် အနီရောင်ရင့်ရင့် သိုင်းဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။

သူတို့သည် အင်အားကြီး နှစ်ဖွဲ့ဖြစ်သော လင်းရွှီနန်းတော်နှင့် ရွှမ်ဟော်ဂိုဏ်းတို့ ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။

အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ကြားရှိ နေရာလွတ်သည် မမြင်ရသော နယ်စပ်စည်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဘယ်ဖက်ကမှ မကျော်ဖြတ်ကြသော်လည်း လေထုထဲရှိ တင်းမာမှုကို အဝေးမှပင် ခံစားနေရသည်။

ဒီအဓိက အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့အပြင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်ကုန်းများပေါ်တွင် ပိုမို ကြပ်ညပ်နေသည်။

အုပ်စုလိုက် စုဝေးနေကြသော လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများ၊ ရောင်စုံဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော ဂိုဏ်းငယ်လေးများမှ တပည့်များနှင့် တောအုပ်အစပ်တွင် ထိုင်နေကြသော မိစ္ဆာအဖွဲ့များပင် ပါဝင်သည်။ သူတို့သည် ဝင်မပါဘဲ စောင့်ကြည့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှုခင်းကောင်းသော နေရာတိုင်းနီးပါး လူပြည့်နေပြီ။

သို့သော် အထူးခြားဆုံးမှာ တောင်ကုန်း သုံးခု ဖြစ်သည်... တစ်ခုပေါ်တွင် မျက်နှာကို ပါးလွှာသော ဇာပဝါဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့် အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ရပ်နေသည်။ သူမ၏ ဆံနွယ်နက်များသည် ရေတံခွန်ကဲ့သို့ ဖြာကျနေပြီး ကိုယ်ခန္ဓာကောက်ကြောင်း လှပစိုအိကျနေသည်။ အဝေးမှ ကြည့်ရင်တောင် သူမပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အေးစက်သော အပူချိန်နှင့် 'အနားမကပ်နဲ့' ဆိုသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိနိုင်သည်။

နောက်ထပ် တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်တွင် သင်္ကန်းဝတ်ဆင်ထားသော ရဟန်းပျိုတစ်ပါး ရှိနေသည်။ နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခု မျက်နှာပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော်လည်း ထိုအပြုံးသည် ဟန်ဆောင်ထားလွန်းပြီး ဆေးရောင်ချယ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

တတိယ တောင်ကုန်းပေါ်တွင် တန်ဖိုးကြီး အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ယပ်တောင်ခတ်နေသော လူငယ်တစ်ဦး ရှိသည်။ သူသည် လေထဲရှိ ပျံသန်းရေးလှေကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေသည်။

စစ်ချန် ကြည့်လိုက်သည်နှင့် သင်္ကန်းဝတ် လူငယ်က ဦးစွာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

သူ မျက်နှာမော့လိုက်ပြီး လက်အုပ်ချီလျက် "ဒီဘုန်းကြီးက ဟွေမင်းပါ... တာအိုမိတ်ဆွေစစ်ချန်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်။"

သူ ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်တာနဲ့ နောက်ခံကို ကြေညာလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။ ချင်းရွှမ်အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စတုတ္ထနေရာ၊ 'ပြုံးပျော်ရွှင်ဗုဒ္ဓ' ဟွေမင်း။

သူ့အသံ ဆုံးသည်နှင့် ယပ်တောင်ခတ်နေသော လူငယ်ကလည်း ပြုံးလျက် လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်သည် "ကျွန်တော်က ကျိုးယန်ပါ... တာအိုမိတ်ဆွေစစ်ရဲ့ နာမည်ကြီးကို ကြားဖူးတာ ကြာပါပြီ။ ဒီနေ့မှ မြင်ဖူးတော့တာပဲ... တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ ကိုယ်နေဟန်ထားပါပဲ။"

ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် သခင်လေး၊ ချင်းရွှမ်အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ပဉ္စမနေရာ။

မျက်နှာဖုံးစွပ် အမျိုးသမီးကမူ ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ရုံသာ ပြုလိုက်သည် "လော့ချင်းရင်။"

သူမ၏ စကားလုံးများသည် တိုတောင်းပြီး လိုရင်းတိုရှင်း ဖြစ်သည်။ စကားလုံး သုံးလုံး ပြောရတာတောင် ခက်ခဲနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ချင်းရွှမ်အဆင့်သတ်မှတ်ချက် သတ္တမနေရာ၊ 'နတ်သမီးချင်းရင်' ကို ဘယ်သူ မသိဘဲ နေမလဲ။

ချင်းရွှမ်အဆင့် ထိပ်ဆုံး ၁၀ ယောက်တွင် ကိုယ်ပိုင် အသိုင်းအဝိုင်း ရှိသည်။

မောက်မာခြင်းသည် ပုံမှန် ဖြစ်သည်။ အဆင့်တူပြီး အင်အား အသိအမှတ်ပြုခံရသူ အချင်းချင်းသာ တိုက်ရိုက် ကြည့်ရှုပြီး နှုတ်ဆက်လေ့ ရှိသည်။

ချင်းရွှမ်အဆင့် တတိယနေရာ အနေဖြင့် စစ်ချန်၏ ဂုဏ်သတင်း ကျော်ကြားလှသဖြင့် သူတို့က သူ့ကို အဆင့်တူ တည်ရှိမှု တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသည်။

ဒါကို မြင်သောအခါ စစ်ချန်လည်း သူတို့သုံးဦးဘက်သို့ လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်သည် "စစ်ချန်ပါ... တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။"

သူက အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေကို စိတ်မဝင်စားပေမဲ့ သူများက ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လာရင် သူလည်း ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်တတ်သည်။

ထို့နောက် သူ့အကြည့်များ အောက်ဘက်သို့ ရောက်သွားပြီး ဆင်းသက်ရန် သင့်တော်သော နေရာတစ်ခု ရှာဖွေလိုက်သည်။ တစ်နေရာက အဆင်ပြေပြီး လူ သိပ်မများပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဟေးစန်းနှင့် ဟုန်ဖုန်းတို့ကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ထိုတောင်ကုန်းဆီသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

ထိုတောင်ကုန်းပေါ်တွင် မူလက ပြဇာတ်ကြည့်ရန် လည်ပင်းဆန့်နေကြသော လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူ ၂၀ ကျော် ရှိနေသည်။ ပြဇာတ်က သူတို့ဆီ ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်ထားမှာလဲ။

ထိုကျင့်ကြံသူများသည် ပထမတော့ ကြောင်အမ်းသွားကြပြီးနောက် အလိုအလျောက် ဘေးဖယ်ပေးလိုက်ကြသဖြင့် စည်ကားနေသော တောင်ကုန်းသည် ချက်ချင်း ရှင်းလင်းသွားသည်။

သူတို့အထဲတွင် မထင်ရှားသော မီးခိုးရောင် အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦး ပါဝင်သည်။ မူလက သူသည် ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက် ဖြေလိုက် လုပ်နေသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူ ဘာမှ မပြောပေ။ လျင်မြန်စွာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ လူအုပ်နောက်ဘက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီး လူတွေကြားထဲတွင် လုံးဝ ပုန်းကွယ်လိုက်သည်။

ပျံသန်းရေးလှေ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး စစ်ချန်သည် မိစ္ဆာနှစ်ကောင်နှင့် ငှက်ကလေးတို့နှင့်အတူ ဆင်းလိုက်သည်။

သူ ဗလာဖြစ်နေသော တောင်ကုန်းနှင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ကျင့်ကြံသူများ၏ ကြောက်ရွံ့နေသော မျက်နှာထားများကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ နည်းနည်း အားနာသွားသည်။ သူက နေရာတစ်ခု ရှာရုံသာ ရည်ရွယ်ခဲ့ပြီး မောင်းထုတ်ဖို့ မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။

သို့သော် သူ ဘာမှ ထပ်မပြောချင်တော့သဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ချောက်ကမ်းပါးစွန်းသို့ လျှောက်သွားကာ မြူခိုးဖုံးနေသော တောင်ကြားဝင်ပေါက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဤနည်းဖြင့် ဝူရင်တောင်ကြား အပြင်ဘက်တွင် စတုတ္ထမြောက် တစ်ကိုယ်တော် တောင်ကုန်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်...

ဟေးစန်း လည်ပင်းဆန့်ပြီး ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ တောင်ကြားဝင်ပေါက်ရှိ မြူခိုးများသည် ထူထဲလွန်းသဖြင့် ဘာမှ မမြင်ရကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ ခေါင်းကုတ်လိုက်သည် "ညီလေး... ငါတို့ ဒီအတိုင်း ရပ်ကြည့်နေကြမှာလား။"

"တခြား ဘာလုပ်ရမှာလဲ။"

ဟုန်ဖုန်းက သူ့ကို စိတ်ပျက်စွာ ကြည့်လိုက်သည် "မင်းက တန်းဝင်တိုက်ချင်လို့လား။"

"အဲလိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး..."

ဟေးစန်း ရေရွတ်လိုက်သည် "ငါ ခံစားရတာက... လူတွေ ဒီလောက် အများကြီး ရပ်နေတာက ထမင်းစားဖို့တန်းစီနေသလိုပဲ။"

သူ့အသံ မတိုးသဖြင့် အနီးနားရှိ ကျင့်ကြံသူ အများအပြား ကြားလိုက်ရသည်။ အချို့က အသံထွက် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

ဟုတ်တယ်မလား။ လက်ရှိ မြင်ကွင်းက အဖုံးပိတ်ထားတဲ့ အသားဟင်းအိုးကြီး တစ်လုံးကို ဝိုင်းကြည့်နေတဲ့ ဗိုက်ဆာနေသူတွေနဲ့ တူနေတာပဲ။ အားလုံးက အမွှေးနံ့ကို ရနေပေမဲ့ ဘယ်သူမှ အဖုံး အရင် မဖွင့်ရဲကြဘူး။

ထိုစဉ် လင်းရွှီနန်းတော်ဘက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက် စကားပြောလိုက်သည်။

ပြောလိုက်သူမှာ ရုပ်ရည်ချောမောပြီး တရားမျှတပုံရသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူသည် စစ်ချန် ရှိရာ တောင်ကုန်းဘက်သို့ အဝေးမှ လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်သည် "လင်းရွှီနန်းတော်က လင်းယိုပါ။ တာအိုမိတ်ဆွေစစ် အဝေးကြီးက ရောက်လာမှတော့ လာရောက် စကားပြောပါဦးလား။"

ဒီလူငယ်က ချင်းရွှမ်အဆင့် ထိပ်ဆုံး ၁၀ ယောက်ထဲ မပါဝင်သော်လည်း သူ့အရှိန်အဝါက ခိုင်မာပြီး အင်အားကို လျှော့တွက်လို့ မရကြောင်း သိသာလှသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရွှမ်ဟော်ဂိုဏ်းဘက်မှလည်း တစ်ယောက် ထွက်လာသည်။

ဒါက မီးကဲ့သို့ နီရဲသော ဆံပင်ရှိသည့် ထွားကျိုင်းသန်မာသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ပွပွရွရွ သိုင်းဝတ်စုံကပင် သူ့ကြွက်သားများကို မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။ သူသည်လည်း နတ်ဘုရားဝိညာဉ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိနေသည်။

"ရွှမ်ဟော်ဂိုဏ်းက လုဟုန်ပါ... တာအိုမိတ်ဆွေစစ်ချန်... ကျွန်တော်တို့ဘက်က ရှုခင်းကလည်း မဆိုးပါဘူး။ လာပြီး အရက်သောက်ပါဦးလား။"

ဂိုဏ်းကြီးဆိုတာ ဂိုဏ်းကြီးပဲလို့ လူအုပ်ကြီး သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ရဲ့ အုတ်မြစ်က ကြောက်စရာ ကောင်းလောက်အောင် နက်ရှိုင်းလှသည်။ သူတော်စင် တစ်ယောက် ကျဆုံးသွားရင်တောင် နောက်ထပ် ထူးချွန်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်နဲ့ အချိန်မရွေး အစားထိုးနိုင်တာပဲ။

အားလုံး၏ အကြည့်များ စစ်ချန်အပေါ် ရောက်ရှိလာသည်။

ချင်းရွှမ်အဆင့် တတိယနေရာက ဘယ်လို ရွေးချယ်မလဲ။ လင်းရွှီနန်းတော်ဘက် သွားမလား... ရွှမ်ဟော်ဂိုဏ်းဘက် သွားမလား။

စစ်ချန် လှည့်လိုက်ပြီး လင်းရွှီနန်းတော်ဘက်သို့ ဦးစွာ ကြည့်ကာ ယဉ်ကျေးစွာ လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်သည် "တာအိုမိတ်ဆွေလင်းက သဘောကောင်းလွန်းပါပြီ။"

ထို့နောက် ရွှမ်ဟော်ဂိုဏ်းဘက်သို့ လှည့်ပြီး အလားတူ ပြုလုပ်လိုက်သည် "တာအိုမိတ်ဆွေလုက စဉ်းစားတွေးခေါ်တတ်ပါပေတယ်။"

ပြီးတော့... ပြီးတော့ဆိုတာ မရှိတော့ပေ။

သူ သွားမယ်လို့ မပြောသလို မသွားဘူးလို့လည်း မပြောပေ။

သူက ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်လည် ဂါရဝပြုရုံသာ ပြုလုပ်ပြီး တောင်ကြားဝင်ပေါက်မှ မြူခိုးများကို ဆက်လက် ကြည့်ရှုနေလိုက်သည်။

အဓိပ္ပာယ်က ရှင်းလင်းသည် ကြားပါတယ်... ကျေးဇူးပါပဲ... ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ် ဒီမှာပဲ ရပ်နေချင်တယ်။

လင်းယိုနှင့် လုဟုန်တို့၏ မျက်နှာထားများ အနည်းငယ် ထူးခြားသွားသည်။

သို့သော် ဘယ်သူမှ ဘာမှ ထပ်မပြောကြပေ။

သူတို့အဆင့်အတန်းနှင့် ဆိုလျှင် စကားတစ်ခွန်း ဆိုရုံဖြင့် လုံလောက်သည်။ ပိုပြောနေလျှင် ကိုယ့်သိက္ခာ ကျဆင်းသွားလိမ့်မည်။

ချင်းရွှမ်အဆင့် တတိယနေရာက လောလောဆယ် ကြားနေမယ်ဆိုတာ နှစ်ဖက်စလုံး နားလည်လိုက်ကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီကြားနေမှုက ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံမလဲဆိုတာ ပြောရခက်တယ်...

ထူးခြားသော လေထုကြားတွင် ယပ်တောင်ခတ်နေသော ကျိုးယန်က ယပ်တောင်ကို ရုတ်တရက် ပိတ်လိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ လာရတာ တကယ် အကျိုးရှိတာပဲ။"

လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေစဉ် နောက်တစ်ခဏတွင် လူတိုင်း ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာတစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်ကြသည်။

တောင်ကြားဝင်ပေါက်မှ မြူခိုးများကို ကြည့်နေဆဲဖြစ်သော စစ်ချန်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော ချင်းရွှမ်အဆင့် ထိပ်ဆုံး ၁၀ ယောက်ထဲမှ သုံးဦး (ဟွေမင်း၊ ကျိုးယန်၊ လော့ချင်းရင်) နှင့် လင်းယို၊ လုဟုန်တို့ အပါအဝင် အားလုံးသည် တူညီသော အရပ်မျက်နှာ တစ်ခုတည်းကို ကြည့်နေကြသည်။

လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများ လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ အဝေးမှ အမည်းစက် သေးသေးလေးတစ်ခု ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အဲဒီအမည်းစက် ရွေ့လျားနေတဲ့ နှုန်းက... မမြန်ဘူး။

တကယ်ကို မမြန်ဘူး။

ပိုနီးလာမှ ဘာလဲဆိုတာ လူတိုင်း မြင်လိုက်ရသည်။

ဒါက... မြည်းတစ်ကောင်။

ပိန်လှီပြီး မီးခိုးရောင်ရှိကာ နားရွက်ကျနေသော မြည်းတစ်ကောင်။

မြည်းပေါ်တွင် အရောင်လွင့်နေသော အပြာရောင် တာအိုဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူတစ်ယောက် ထိုင်နေသည်။ သူ့ဆံပင်များကို သစ်သားဆံထိုးဖြင့် လျော့တိလျော့ရဲ ထိုးထားပြီး ခါးတွင် ဝိုင်ဘူးအိုလေး တစ်လုံး ချိတ်ဆွဲထားသည်။

အသက် ၂၀ ဝန်းကျင်ခန့် ရှိပုံရပြီး မျက်လုံးများ မှေးစင်းနေကာ မြည်း၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အညီ ယိမ်းထိုးလိုက်ပါနေသည်။ အချိန်မရွေး ပြုတ်ကျပြီး အိပ်ပျော်သွားတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ ဒီမြည်းက ခြေလေးချောင်းလုံး မြေကြီးပေါ် ထောက်ထားပြီး အဝေးကနေ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လေထဲတွင်ဒီအတိုင်း လမ်းလျှောက်လာတာပင်ဖြစ်၏။

ကျင့်ကြံသူတွေ နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေပြီး ဓားစီးပျံသန်းတာက အခြေခံ လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်နေတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ ဒီလူက မြည်းစီးပြီး လမ်းလျှောက်လာနေတာ။

လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများ ပထမတော့ ကြောင်သွားကြပြီးနောက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားသကဲ့သို့ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားကြသည်

"သေစမ်း... အဲဒါ... ရှဲ့ချန်ရှင်းမလား။"

တစ်စုံတစ်ယောက် အလိုအလျောက် တံတွေးမြိုချလိုက်မိသည်။

ရှဲ့ချန်ရှင်း။

ရွှမ်ရီဂိုဏ်း၏ တာအိုကလေးငယ်၊ ချင်းရွှမ်အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ပထမနေရာ။

အရှေ့ပိုင်းဒေသ မျိုးဆက်သစ်တွေထဲမှာ နံပါတ်တစ်လို့ အသိအမှတ်ပြု ခံထားရသူ။ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အဆင့်မှာ ရှိနေတုန်း ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့်ကျင့်ကြံသူတွေကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သူ...

ဒီမျိုးဆက် အရှေ့ပိုင်းဒေသ လူငယ်ကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာ သူ့ထက် သန်မာတဲ့သူ မရှိဘူး။

ဒါက အရှေ့ပိုင်းဒေသ တစ်ခုလုံးရဲ့ တူညီသော အမြင်ပဲ။

တတိယနေရာ စစ်ချန်၊ စတုတ္ထနေရာ ဟွေမင်း၊ ပဉ္စမနေရာ ကျိုးယန်၊ သတ္တမနေရာ လော့ချင်းရင်၊ အခု ပထမနေရာ ရှဲ့ချန်ရှင်း ရောက်လာပြီ။

ချင်းရွှမ်အဆင့် ထိပ်ဆုံး ၁၀ ယောက်ရဲ့ တစ်ဝက်လောက်က ဒီနေ့ ဒီမှာ စုဝေးနေကြတာလား။

မီးခိုးရောင်မြည်းသည် ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာပြီး ခွာသံများက ကျောက်စရစ်ခဲများပေါ်တွင် "ဒက်... ဒက်... ဒက်" ဟု မြည်နေသည်။ အသံ မကျယ်သော်လည်း ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသော တောင်ကြားအပြင်ဘက်တွင် ထူးခြားစွာ ရှင်းလင်းပြတ်သားနေသည်။

အားလုံး ကြည့်နေကြသည်။

မြည်းက ဝူရင်တောင်ကြား အစွန်အဖျားရှိ ကွင်းပြင်သို့ လျှောက်သွားပြီး ရပ်တန့်လိုက်သည်အထိ ကြည့်နေကြသည်။

ရှဲ့ချန်ရှင်းသည် မှေးစင်းနေသော မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်၊ သမ်းဝေလိုက်သည်၊ ပြီးနောက် မြည်းပေါ်မှ လျှောဆင်းလိုက်သည်။

သူ မြည်း၏ လည်ပင်းကို ပုတ်လိုက်သည်။ မီးခိုးရောင်မြည်းက အော်မြည်လိုက်ပြီး အနီးနားရှိ မြက်များကို ကိုယ့်ဘာသာ သွားစားနေသည်။

ထိုအခါမှ ရှဲ့ချန်ရှင်း လူအုပ်ကြီးဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

သူ့အကြည့်သည် လင်းရွှီနန်းတော်နှင့် ရွှမ်ဟော်ဂိုဏ်းဘက်သို့ ဦးစွာ ရောက်သွားသည်၊ ထို့နောက် ဟွေမင်း၊ ကျိုးယန်နှင့် လော့ချင်းရင်တို့ ရှိရာ တောင်ကုန်းများကို ကြည့်သည်၊ နောက်ဆုံးတွင် စစ်ချန်အပေါ် ရောက်ရှိသွားသည်။

အနည်းငယ် အားနာသော အပြုံးတစ်ခု သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်

"ဆောရီး... နောက်ကျသွားတယ်။"

သူ့အသံသည် ကြည်လင်ပြီး လေသံက ရိုးသားသည်။ ပါတီပွဲ တစ်ခုကို နောက်ကျမှ ရောက်လာသူ တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ပြောပြီးနောက် သူ စစ်ချန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြည့်လိုက်သည်။

စစ်ချန်က တောင်ကြားဝင်ပေါက်မှ မြူခိုးများကို ကြည့်နေဆဲပင်။

ရှဲ့ချန်ရှင်းသည် စစ်ချန်၏ ကျောပြင်ကို အသက်ရှူချိန် သုံးခါစာခန့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

မူလက ပြေလျော့နေသော သူ့မျက်ခုံးများ ဖြည်းညှင်းစွာ... တစ်စတစ်စ... တွန့်ချိုးသွားသည်။

ထို့နောက် သူ့လည်ချောင်းထဲမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်

"ဟွန်း..."