ပင့်ကူဧကရာဇ်... ဒီဘက်ကို ကြွပါ

ကြည်လင်သော မိုးကြိုးရေကန် အတွင်းရှိ ထူထဲသော မိုးကြိုးရည်များမှာ ဖြည်းညှင်းစွာလှုပ်ရှားနေသည်။

ရှန်းယီသည် မိုးကြိုးရေကန်ရှေ့တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေ၏။

ဆိတ်ငြိမ်သောချောက်နက်အတွင်းဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုပြီး မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် ခန်းမတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် မိုးကြိုးများဟိန်းဟောက်နေပြီး သူ၏အားနည်းသော နတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ပေးနေသည်။

ယုတ္တိအရဆိုလျှင် ဝိညာဉ်မထိခိုက်စေရန်အတွက် ဤနည်းစနစ်ကို မိမိ၏ဝိညာဉ်အမြစ် နှင့် ကိုက်ညီသော နေရာတွင် ကျင့်ကြံသင့်သည်။

ကံကောင်းစွာပင် သူ၏ရှုပ်ထွေးသော ဝိညာဉ်အမြစ်က သူ့ကို ဒုက္ခများစွာမှ ကင်းဝေးစေခဲ့သည်။

သူ နောက်ဆုံးအကြိမ် ဝိညာဉ်သန့်စင်ခဲ့သည်မှာ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်တုန်းက ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က တာအိုဝိညာဉ် တစ်ခု၏ အသိစိတ်ကို သူ၏ဝိညာဉ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည်။

ထိုစဉ်က ခံစားခဲ့ရသော ရက်စက်မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတို့မှာ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ထင်ရှားနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ယခု မိုးကြိုးရေကန်၏ ဆေးကြောမှုနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ထိုအရာများမှာ အသေးအဖွဲမျှသာ ဖြစ်နေသည်။

ဆိတ်ငြိမ်သောချောက်နက်အတွင်းဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း နည်းစနစ် သည် တဖြည်းဖြည်းတိုးတက်မှုကို ဦးစားပေးသော ဂိုဏ်းမှ ဆင်းသက်လာသည် ဖြစ်သော်လည်း၊ဝိညာဉ်ကို ပစ်မှတ်ထားသော နှိပ်စက်မှုကြောင့် ရှန်းယီ၏ စိတ်အာရုံမှာ လေးကြိုးကဲ့သို့ တင်းမာနေပြီး ရေကန်၏သန့်စင်မှုတိုင်းကို ရန်သူကြီးတစ်ယောက်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

[နှစ်ပေါင်း ၁၃၀၀ ကြာသောအခါ၊ သင်သည် ပထမအကြိမ် သန့်စင်ခြင်းကို ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီး သင့်ဝိညာဉ်မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် အားနည်းသွားသော အခြေအနေကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန် အချိန်ကြာမြင့်စွာ လိုအပ်သည်။ သင်သည် ကျင့်စဉ်စာမျက်နှာများကို လှန်ကြည့်လိုက်ရာ ဆေးလုံးသုံးမျိုးကို တွေ့ရသည်။ ၎င်းတို့ကို အတူတကွ သောက်သုံးပါက ဝိညာဉ်ကို အားဖြည့်ပေးရုံသာမက နောက်တစ်ကြိမ် သန့်စင်ခြင်းအတွက်လည်း အထောက်အကူပြုသည်။]

ရှန်းယီ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်၏။

ဥပမာအားဖြင့် နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ကျမ်းစာတိုက်ဖြစ်သော အဋ္ဌမမြောက်ဂူကို ဆန်းကြယ်ချောက်နက်ပင့်ကူဧကရာဇ် က စောင့်ကြပ်နေသည်။

ထိုပုံစံအတိုင်း စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဆေးလုံးဖော်စပ်ရာ နေရာတစ်ခုခုကိုလည်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးပါးက စောင့်ကြပ်နေလောက်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် လက်ရှိတွင် သူ့အင်အား မလုံလောက်သေးပေ။ထိုအရာကို တွေးဖို့ စောလွန်းနေသေးသည်။

ဆေးလုံးအကူအညီ မပါဘဲနှင့်ပင် ဤကျင့်စဉ်မှ ရရှိသောတိုးတက်မှုမှာ သိသာထင်ရှားနေပြီ ဖြစ်သည်။

"..."

အစစ်အမှန်ပာဂ္ဂိုလ်လင်းရှီ သည် မြင့်မားသော ကျောက်ကမ်းပါးပေါ်တွင် တွားသွားရင်း မျက်တောင်ခတ်လိုက်၏။

သူမ၏ ဂျူနီယာမောင်လေးများ အဘယ်ကြောင့် သတိထားနေကြရသလဲဆိုသည်ကို သူမ နားလည်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ထိုခြင်္သေ့ဘာလုပ်နေမှန်း သူမနားမလည်သော်လည်း သူမ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းအရ တစ်ဖက်လူမှာ အိပ်ပျော်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အလွန်သတိထားနေကြောင်း သိသာနေသည်။

ကောက်ကျစ်လိုက်တာ။

သေချာပေါက်ကင်းပုန်းဝပ်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။

သူမသည် သူမ၏ဆရာသခင် ကိုယ်တိုင် သင်ကြားပေးထားပြီး သူမ အကျွမ်းကျင်ဆုံးဖြစ်သည့် အသက်ရှူသံဖုံးကွယ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုကာ သူမ၏ အရှိန်အဝါကို ထပ်မံ ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။

အရင်က မသုံးဖြစ်ခဲ့လို့ မေ့လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။

ယခု စိတ်ကိုစုစည်းလိုက်သည့်အခါ ရွှေရောင်မျက်လုံးခြင်္သေ့ မပြောနှင့်၊ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ဆယ်ပါးပလျှင် သူမရှိနေကြောင်းကို အာရုံခံမိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဟူး..."

ရှန်းယီ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော ဖြစ်လာ၏။

ကံကောင်းသည်မှာ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နည်းစနစ်က အကာအကွယ်ပေးထားသဖြင့် မည်သည့် သဲလွန်စမျှ ပေါ်ထွက်ခြင်း မရှိပေ။

[နှစ်ပေါင်း ၁၉၀၀၀ ကြာသောအခါ၊ ခြောက်ကြိမ်တိုင်တိုင်သန့်စင်ခြင်းကို သည်းခံပြီးနောက် မိုးကြိုးရေကန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သင့်ဝိညာဉ်ကိုအားဖြည့်ပေးသော ရေကန်ကြီးအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကျင့်စဉ်အရ ဤဝိညာဉ်ရေကန်ကို အသိစိတ်ပင်လယ်ဟု ခေါ်ဆိုသည်။]

[ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း။ ဆိတ်ငြိမ်သောချောက်နက်အတွင်းဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း နည်းစနစ် - ပြီးပြည့်စုံခြင်း]

[လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း: ၄၉၀၀၀ နှစ်]

ရှန်းယီ၏ခံစားမှုတွင် သူ၏ ဝိညာဉ်ကြံ့ခိုင်မှုသည် နှစ်ဆကျော် တိုးလာခဲ့သည်။

ထို့အပြင် အသိစိတ်ပင်လယ်တွင် အခြားအသုံးဝင်ပုံများလည်း ရှိပုံရသည်။

နန်ယန်ဂိုဏ်း အတွင်း၌ ဝိညာဉ်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးသည့် အထူးနည်းလမ်းများ ရှိကောင်းရှိနိုင်သည်။

ထိုအရာများကို ခဏထားလိုက်ရင်ပင် အနည်းဆုံးတော့ သူ သံမဏိငွေချိတ်မဟာအစီအရင်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

သူသည် အာရုံလွင့်ပါးမှုများကို ဖယ်ရှားပြီး ကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက် ဆင်ခြင်လိုက်၏။ သူ၏ ဝိညာဉ်ကိုအထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေရန် နောက်ထပ် သက်တမ်းနှစ်တစ်ရာကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

အမည်းရောင်မြူခိုးကြိုးမျှင်များသည် သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မကြာမီ မူလထောင်ချောက် အစီအရင်အပေါ်တွင် အစီအရင်ကြီးတစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ပန်းပွင့်ဖတ် နှစ်ခုကဲ့သို့ ချိတ်ဆက်သွားသည်။

အားလုံး ပြီးစီးသွားသောအခါ။ရှန်းယီသည် သူ့ဘေးတွင်မလှုပ်မယှက် ရှိနေသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို တွေးတောကာ နက်ရှိုင်းသော အတွေးထဲသို့ ရောက်သွား၏။

"..."

ရှည်လျားစွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် သူသည် အမည်းရောင်မြူခိုးကြိုးမျှင်များကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး အဝေးသို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်ထွက်သွားသည်။

"သူ သွားပြီလား။"

လင်းရှီနတ်သမီးသည် ခြင်္သေ့ကြီး ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ပြီး အံ့သြစွာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ကင်းပုန်းဝပ်နေတာ မဟုတ်ဘဲ သူမ ထင်တာ မှားနေပြန်ပြီလား။

မဟုတ်ဘူး၊ ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါ့ကို မျှားခေါ်ဖို့ လုပ်ကွက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ငါ အလိမ်မခံရစေနဲ့။

...

နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူ၊ ကျမ်းစာတိုက်

ဆန်းကြယ်ချောက်နက်ဧကရာဇ် သည် ထွက်သွားပြီးမှပြန်ရောက်လာသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ကာ ရင်ထဲမှ ဒေါသကို မနည်းထိန်းချုပ်ထားရသည်။

အတိတ်တုန်းက မိုးကြိုးခွာ ပင်ဖြစ်စေ၊ အရိပ်အမြီး ပင်ဖြစ်စေ သူတို့အားလုံး အလင်းအကာ အပြင်ဘက်မှ ကျောက်စိမ်းကတ်ပြားကိုရိုသေစွာ ပေးပို့ပြီး သူ၏တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ရလေ၏။ ထို့နောက် အပြင်တွင်ရပ်ပြီး ကိစ္စများကို ဆွေးနွေးခွင့်ရသည်။

သို့သော် ဤခြင်္သေ့မှာတော့ အဋ္ဌမမြောက်ဂူကို သူ့အိမ်နောက်ဖေးကဲ့သို့သဘောထားနေသည်။

သူ့သဘောနှင့်သူ ဝင်ချင်ဝင်ထွက်ချင်ထွက် လုပ်နေ၏။

"ငါ ခိုင်းလိုက်တဲ့အလုပ်ကို မပြီးဘဲ နောက်တစ်ခါ ထပ်ရောက်လာရင် မင်းကို ရန်သူလိုသတ်မှတ်မယ်ဆိုတာ မမေ့နဲ့။"

သန်မာသော ပင့်ကူခြေထောက်ကြီးတစ်ခုသည် ခြင်္သေ့၏လည်ပင်းရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသည်။

"ငါ အရှင်ဖမ်းထားတဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် လိုချင်တယ်"

"..."

ရှန်းယီသည် ပင့်ကူခြေထောက်ကြီးကို လှံရှည်တစ်ချောင်းကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

ပင့်ကူဧကရာဇ်သည် သူ့ကိုယ်သူ ဒဏ်ရာရထားသောခန္ဓာကိုယ်ဟု ပြောခဲ့ဖူးခြင်းကို သူ မှတ်မိနေသေးသည်။

နတ်ဆိုးများအတွက်တော့ ကျင့်ကြံသူများသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင်အကောင်းဆုံး အဖိုးတန်ဆေးဝါးများဖြစ်လေ၏။

ထိုအကြံဖြင့် ရှန်းယီ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။

"အရှင်ဖမ်းရမှာလား... ခင်ဗျား ဝါးမနိုင်ဘဲ လည်ပင်းနင်သွားမှာကိုပဲ စိုးရိမ်မိတာ။"

ကွပ်

ရိုသေမှုမရှိဘဲ ရန်စသော စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ နက်မှောင်သော ပင့်ကူခြေထောက်ကြီးက ရုတ်တရက်အားစိုက်လိုက်ရာ ၈ ကျန်းခန့် မြင့်မားသောခြင်္သေ့ကြီး မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်လုံးအများအပြားသည် ရှန်းယီ၏ရှေ့သို့ တိုးကပ်လာ၏။ ဆန်းကြယ်ချောက်နက်ပင့်ကူဧကရာဇ်၏ အသံသည် ရေခဲဂူကဲ့သို့ အေးစက်နေပြီး ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု ပါဝင်နေသည်။

"အောက်တန်းစား ကောင်... မင်းက ငါ့ကို စေယ်ကားရဲတယ်ပေါ့။"

"ငါ မင်းကို မျက်နှာသာ အရမ်းပေးမိသွားပြီလား။"

"ပြောစရာရှိတာ မြန်မြန်ပြောပြီး ထွက်သွားစမ်း။"

အေးစက်စွာ ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်ပြီး ချွန်ထက်သောပင့်ကူခြေထောက်သည် ခြင်္သေ့၏ လည်ပင်းကို တိတ်တဆိတ် ဖိကပ်ထားလိုက်၏။

"..."

ရှန်းယီသည် အကန့်အသတ်မဲ့သော စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့မျက်နှာထား တဖြည်းဖြည်း တည်ကြည်လေးနက်လာသည်။

သူ ရုန်းကန်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိသော်လည်း၊ဒဏ်ရာရထားသည့်တိုင် နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်နှင့် ညီမျှသော ဤနတ်ဆိုး၏ စွမ်းအားသည် သူနှင့် ယှဉ်လျှင် အဆများစွာ သာလွန်နေသည်။

ဆန်းကြယ်ချောက်နက်ပင့်ကူဧကရာဇ်ကို တိတ်တဆိတ် ရှင်းပစ်ရန်အတွက် ဤအရာဟာ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေး ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် သူသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ်စောင်းလိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်သလို ပြောလိုက်၏။

"ကျုပ် ဝူထုံတောင်ရဲ့ကျင့်ကြံသူတည်ရှိမှုကို ရထားတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ။"

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ဆန်းကြယ်ချောက်နက်ပင့်ကူဧကရာဇ် ခေတ္တမျှကြောင်သွားပြီးနောက် မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်၏။

"ဟို အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်လင်းရှီ ဆိုတဲ့ မိန်းမလား။"

မည်သည့်နေရာကမှန်းမသိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်သာဆိုရင် ပင့်ကူဧကရာဇ်အနေနှင့် သေချာ စဉ်းစားရပေလိမ့်မည်။ သို့သော် လူအများကြီးခေါ်လာပြီး ရွှေတောင်ပံနတ်ဆိုးဧကရာဇ် ကြောင့် ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားခဲ့ရသော ထိုမိန်းမသာဆိုလျှင်တော့ နတ်ဘုရားက သူ့ဘက်တွင် ရှိနေခြင်းပင်။

စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း ချောက်နက်ပင့်ကူဧကရာဇ်သည် ချက်ချင်း ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွား၏။

အဲဒီမိန်းမ ဘာလို့ ထွက်မပြေးတာလဲ။

"မင်း သေချာရဲ့လား။အဲဒီမိန်းမ တစ်ယောက်တည်းလား။ နီကျွင်းပါမလာဘူးလား။"

"ကျုပ်က ဘယ်လိုလုပ်သိမှာလဲ။ အခွင့်အရေးရတာနဲ့ ဒီကို ထွက်ပြေးလာခဲ့တာပဲ။"

ရှန်းယီက တစ်ဖက်လူကို အထင်သေးသလို ကြည့်လိုက်၏။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော တုံ့ပြန်မှုကပင် ချောက်နက်ပင့်ကူဧကရာဇ်ကို သတိထားမှု အနည်းငယ် လျော့ကျသွားစေသည်။

အကယ်၍ ဤခြင်္သေ့ကသာ ရာနှုန်းပြည့် သေချာပါသည်ဟု အာမခံနေလျှင်ထောင်ချောက်တစ်ခုခု ဖြစ်မည်ဟု သူ သံသယဝင်မိလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုတော့ ဤခြင်္သေ့မှာ သူ့အမျိုးအနွယ်များကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော သာဓက ရှိခဲ့ဖူးသည်မဟုတ်လော။

ထိုသို့ တွေးလိုက်ပြီး ချောက်နက်ပင့်ကူဧကရာဇ်သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ စဉ်းစားလိုက်၏။

နောက်ဆုံးတွင် ပင့်ကူခြေထောက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

"မင်းမှာ ဦးနှောက် ရှိပါသေးတယ်။ ငါ့ကို အဲဒီနေရာ အရင် ခေါ်သွားစမ်း။"

သူသည် ထိုကျားမိုက်လောက် သတ္တိမကောင်းပေ။

ပင့်ကူဧကရာဇ်သည် ကြီးလေးသောအမှားတစ်ခုကို ကျူးလွန်ခဲ့ဖူးပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျားကို တောင်ပေါ်မှမျှားခေါ်သောလှည့်ကွက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ခံလိုက်ရပြီး သူ့အသိုက်ထဲ ကျင့်ကြံသူများဝင်ရောက်လာခဲ့လျှင် ထိုခွေးအိုကြီးက သူ့ကို ညှာတာမည် မဟုတ်ပေ။

ယခုလိုအခြေအနေမျိုးကို တိတ်တဆိတ် ကိုင်တွယ်ရမည်။ မြန်မြန်သွားပြီး မြန်မြန်ပြန်လာရမည်။

သူသည် ရှန်းယီကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး အသိုက်ထဲမှ ခေါ်ထုတ်သွားလိုက်၏။

ထို့နောက် သူ၏နတ်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ စေးကပ်သောပင့်ကူမျှင်များကို ထွေးထုတ်ပြီး နက်မှောင်သော အလင်းအကာကို လုံးဝ ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

အပေါ်မှအလင်းရောင်များ လှုပ်ရှားနေပုံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သာမန်မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှား၏။

အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်သောအခါ သူ ရှန်းယီဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"လမ်းပြစမ်း"