နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ရတနာနယ်မြေကို စစ်ဆေးခြင်း

မှိန်ဖျော့နေသောညနေဆည်းဆာ အလင်းရောင်သည် သစ်သားစားပွဲပေါ်သို့ဖြာကျနေပြီး၊ ရှေးဟောင်းစာအုပ်များ၏ရနံ့သည် နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာ၏။

ရှန်းယီသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်ပြီး၊ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုမရှိသောပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့် အနည်းငယ်စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မိသည်။

ပိန်းပိတ်အောင်မှောင်နေသော အလင်းအကာထဲသို့ မဝင်မီက၊ ဤမျှအေးချမ်းဆိတ်ငြိမ်သော မြင်ကွင်းမျိုးကို တွေ့မြင်ရလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ၊ ကွေ့ကောက်နေသောလှေကားထစ်၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် စာအုပ်စင်များကို သပ်ရပ်စွာစီစီရီရီထားရှိထား၏။ ထိုစင်များပေါ်ရှိ ရှေးဟောင်းစာအုပ်များသည် စာရွက်လန်သံတရှဲရှဲဖြင့် လှုပ်ရှားနေပြီး၊ ကျောက်စိမ်းပြားများသည် သာယာသောစမ်းချောင်းသံကဲ့သို့ အသံပြုကာ တုန်ခါနေကြသည်။

ရှန်းယီသည် သူ၏လက်ထဲရှိ သွေးများစိုရွှဲနေသော မိုးကြိုးခွါ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ အလောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အနီးနားတွင် ကွေးကွေးလေးနေရင်း၊ ရှည်လျားသောခြေထောက်များဖြင့် ရှေးဟောင်းစာအုပ်တစ်အုပ်ကို လှန်လှောဖတ်ရှုနေသော တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သည့် ပင့်ကူကြီးကို ကြည့်လိုက်၏။

...

ခဏတာမျှသူသည် သူကိုယ်တိုင်က အတုအယောင်နတ်ဆိုးလား၊ သို့မဟုတ် ထိုပင့်ကူက အတုအယောင်နတ်ဆိုးလားဆိုသည်ကို မခွဲခြားနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် ဤပညာရှိဆန်သော နေရာ၏အနှစ်သာရနှင့် သိပ်ပြီး သဟဇာတမဖြစ်လှဟု ထင်ရသည်။

"ငါ မှတ်မိတာ မှန်မယ်ဆိုရင်၊ ဒါ မင်း ကျမ်းစာတိုက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် လာတာမဟုတ်လား"

ဆန်းကြယ်ချောက်ကမ်းနက် ပင့်ကူဧကရာဇ် သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီးပြုံးလိုက်၏။

၎င်းသည် ရှန်းယီ၏ယခင် အပြုအမူကိုအတော်လေး သဘောကျနေကြောင်း သိသာထင်ရှားပေသည်။

မိုးကြိုးခွါကို ပြတ်သားစွာသတ်ဖြတ်လိုက်သည့် ဟန်ပန်ကြောင့် နှင့် ရွှေတောင်ပံ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်မအပေါ်ပြသခဲ့သော ပါးနပ်သိမ်မွေ့သည့် အမူအရာကြောင့်အပါအဝင်ဖြစ်လေ၏။

ဒီခြင်္သေ့က... တကယ်တော့ အစင်းကိုးခုကျားမကြီးနဲ့ ပရောပရည်လုပ်နေခဲ့တာပဲ။

ပင့်ကူဧကရာဇ်သည် ဤကိစ္စကို လုံးဝဂရုမစိုက်သည့်အပြင်၊ အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟုပင် ထင်နေ၏။

တစ်ဖက်လူမှာ သူ့ကိုသစ္စာမဖောက်သရွေ့၊ ရွှေတောင်ပံနတ်ဆိုးဧကရာဇ်မ၏ မျက်လုံးထဲ ဝင်နိုင်သည်အထိ စွမ်းဆောင်နိုင်မည်ဆိုလျှင် ပင့်ကူဧကရာဇ်အတွက် ကောင်းမွန်သည့်အရာတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

"ပထမဆုံး အကြိမ်ပါ"

ရှန်းယီသည် မိုးကြိုးခွါ၏အလောင်းကို ပစ်ချလိုက်ပြီးမော့ကြည့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်၏။

အကယ်၍သာ ဤအချိန်တွင် နန်ယန်၏ဆန်းကြယ်သော အတတ်ပညာများအထောက်အပံ့ မရှိခဲ့လျှင်၊ သူသည် ဤမျှတည်ငြိမ်သော အမူအရာကို ထိန်းထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် မူလက ဤပင့်ကူကြီးကို ကောင်းမွန်သောနောက်ခံရှိသည့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်အိုကြီး တစ်ပါးဟုပဲ ထင်မြင်ခဲ့ပေသည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူစောင့်ကြပ်နေသည့်အရာက တကယ့် ရွှေတွင်းကြီးဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူလုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ခြင်းမရှိပေ။

သူ ဤနေရာကိုပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးခြင်းဖြစ်ရာ၊ စူးစမ်းချင်စိတ် အနည်းငယ်ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းက သဘာဝကျပြီး သံသယဖြစ်စရာမဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် သူ ဟန်ဆောင်ထားသော မဆင်မခြင်ပြုမူတတ်သည့် စိတ်နေသဘောထားနှင့်လည်း ကိုက်ညီနေပေ၏။

ဤသို့ တွေးတောပြီးနောက်၊ ရှန်းယီသည် မိုးကြိုးခွါ အနားမှထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

သူသည် စာအုပ်စင်ရှေ့သို့ လမ်းလျှောက်သွားပြီး ရှေးဟောင်းစာအုပ်တစ်အုပ်ဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်၏။ "ဒါတွေအားလုံးက ဘာတွေလဲ"

ထိုအချိန်မှာပင်၊အနက်ရောင်အမွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော လက်တစ်ခုသည် သူ၏ လက်မောင်းပေါ်သို့ ရုတ်တရက်ကျရောက်လာသည်။

ရှန်းယီ မည်သို့ပင် ကြိုးစားစေကာမူ သူရှေ့သို့ ဆက်တိုး၍ မရတော့ပေ။

ပင့်ကူ၏ခြေလက်များထဲမှ ခွန်အားသည် နက်ရှိုင်းသောသမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ပင်၊ တိုင်းတာ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။

"..."

ဒါက ထိပ်တန်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ၁၀ ပါးထဲက တစ်ပါးရဲ့ ခွန်အားလား။

ရှန်းယီသည် ဆက်လက် ရုန်းကန်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ၊ မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ဖြင့် ပင့်ကူကို ကြည့်ကာအေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏ "ကျုပ် ကြည့်ခွင့် မရှိဘူးလား"

"ဒီလို စိတ်ကြီးတဲ့အကျင့်က မွေးကတည်းက ပါလာတာလား"

ပင့်ကူဧကရာဇ်သည် မကျေနပ်မှုကို ဖိနှိပ်လိုက်၏။ ခြင်္သေ့၏အဆင့်အတန်း မြှင့်တင်လိုသော စိတ်အားထက်သန်မှုကို မိမိခွန်အားအပေါ် ဂုဏ်ယူခြင်း၏ ပြယုဂ်တစ်ခုအဖြစ် နားလည်ပေးလိုက်သည်။

အရာရာကို လိုက်ထိတယ်၊ ထိခွင့်မပေးရင် စိတ်ဆိုးတယ်။

ဒါတွေ လုပ်နေတာက သူက အတိတ်ကနဲ့ မတူတော့ဘူးဆိုတာကို သက်သေပြချင်လို့ပဲ။

ပင့်ကူဧကရာဇ်သည် ၎င်း၏ရှည်လျားသော ခြေလက်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်၏။ "သဘောပဲလေ... မင်းလက်ပြတ်သွားမှာကို ဂရုမစိုက်ဘူးဆိုရင်တော့၊ လုပ်ပါ... ထိလိုက်စမ်းပါ၊ ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ကောင်လေး"

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ရှန်းယီ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

ယခုအခါ သူ၏အစီအရင်ဆိုင်ရာ နားလည်မှုသည် အကြမ်းဖျင်း သက်သက်ဖြင့်ဆိုလျှင် ရွှီချင်းအာ အောက် မနိမ့်ပေ။

အကယ်၍သာ ထောင်ချောက်များ အမှန်တကယ် ရှိနေပါက၊အနည်းငယ်သော ထူးခြားမှုကိုပင် သူ မည်သို့ မသိဘဲနေမည်နည်း။

ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက်၊ သူသည် လက်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။

ထိုအရာကိုမြင်သောအခါ၊ ပင့်ကူဧကရာဇ်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။ "ကျမ်းစာတိုက်ဆိုတာ နန်ယန်ဂိုဏ်းရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ နယ်မြေပဲ။ ဘယ်သူမဆို စိတ်ကြိုက်လိုက်ထိလို့ ရနေရင်တော့ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ကုန်မှာပေါ့။ နန်ယန်ဂိုဏ်းရဲ့တပည့်ဟောင်းတွေတောင်မှ တချို့ကျမ်းစာတွေကို ယူချင်ရင် အမိန့်စာပါဖို့ လိုသေးတာ"

"ဘာ နန်ယန်ဂိုဏ်းလဲ၊ ပိုင်ယန်ဂိုဏ်းလား" ရှန်းယီက အထင်သေးစွာဖြင့် လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

ရွှေမျက်လုံးခြင်္သေ့ဧကရာဇ် နှင့် ပြောဆိုဆက်ဆံခဲ့မှုအရ၊ လိုဏ်ဂူ ၄၀ မြောက် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် တစ်ပါးအနေဖြင့်၊ ခြင်္သေ့သည် အဆင့်အတန်း နိမ့်လွန်းနေခြင်း သို့မဟုတ် ဤကိစ္စများကို ရိုးရှင်းစွာ စိတ်မဝင်စားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ရှန်းယီထက်ပင် နန်ယန်ဂိုဏ်းအကြောင်း နည်းပါးစွာ သိရှိနေပုံရသည်။

စားမယ်၊ သောက်မယ်၊ စွန့်မယ်၊ ပျော်ပါးမယ်၊

အမိန့်ပေးလျှင်နယ်မြေကို စောင့်ကြပ်မည်။ ဤအရာများကိုသာ စိတ်ဝင်စားပြီး၊ နယ်မြေပိုင်ရှင်က မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို ဂရုမစိုက်ပေ။

"ရေတွင်းထဲက ဖားသူငယ်... မိုးနဲ့မြေဘယ်လောက် ကျယ်ဝန်းလဲဆိုတာ မသိရှာဘူး။ ငါ မင်းနဲ့ ဖက်မပြောချင်တော့ဘူး"

ပင့်ကူဧကရာဇ်သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး အပေါ်ထပ်ရှိ လှေကားကိုညွှန်ပြလိုက်သည်။ "မင်း တကယ် စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင်၊ ဟိုအပေါ်ကို သွားကြည့်လိုက်။ အဲဒါတွေက ငါ ပျင်းတဲ့နှစ်တွေတုန်းက ဖွင့်ဖို့ကြိုးစားခဲ့တဲ့ အရာတွေပဲ။ မြင်ပြီးရင် မင်း နားလည်သွားလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်၏။

ပထမဆုံး ရောက်စ၌ ၎င်းသည်လည်း ကျမ်းစာတိုက်ကို အလားတူပင် စိတ်ဝင်စားခဲ့သည်။

သို့သော် ဤနေရာသည် ရှေးဟောင်းတာအိုဂိုဏ်း ဖြစ်ပြီး၊ ဤနေရာတွင် သိမ်းဆည်းထားသော နည်းလမ်းများသည် နတ်ဆိုးများကျင့်ကြံနိုင်သော အရာများ မဟုတ်ပေ။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက၊ ၎င်းသည် ချင်းချိုမှ မြေခွေးများကိုပင် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး၊သူတို့ တစ်ခုခုရရှိနိုင်မလားဟု ကြိုးစားကြည့်ခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုသားရဲများသည် အလွန် တုံးအလွန်း၏။ သူတို့သည် သာမန် အသေးအဖွဲ နည်းစနစ်များကိုသာ ဖော်ထုတ်နိုင်ပြီး၊ စစ်မှန်သော တာအိုလမ်းစဉ်ကို နားလည်ရန် အဝေးကြီး လိုသေးသည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် ၎င်း၏စိတ်ဝင်စားမှု လျော့နည်းသွားပြီး၊ ဤအဆောက်အအုံကို အချိန်ဖြုန်းစရာ နေရာတစ်ခု အဖြစ်သာ အသုံးပြုတော့သည်။

သို့သော်လည်း ပင့်ကူဧကရာဇ်၏ မျက်စိကျစရာ ဖြစ်လာနိုင်သည့် အရာသည် ပထမထပ်ရှိ အခြေခံ ချီသန့်စင်ခြင်းကျင့်စဉ်များတော့ သေချာပေါက် မဟုတ်ပေ။

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ရှန်းယီ၏ မျက်နှာထားမှာ အထင်သေးဟန် ဆက်လက် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ခြေလှမ်းများမှာ မသိမသာ မြန်ဆန်သွား၏။

သူသည် ဟန်ဆောင်မှုကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းရန် အမှန်တကယ်ပင် အခက်တွေ့နေသည်။

ကူးပြောင်းရောက်ရှိလာချိန်မှ စ၍ ယခုအထိ၊ သိုင်းဘုံကျောင်းသို့ ရွှေကိုယ်ခန္ဓာနည်းစနစ် ရွေးချယ်ရန် ဝင်ရောက်ခဲ့စဉ်က လွဲရင်၊ ကျင့်စဉ်များစွာကို သူ့ရှေ့တွင် ချထားပေးပြီး စိတ်ကြိုက်ရွေးချယ်ခွင့်ရသောအခွင့်အရေးမျိုး ရှန်းယီ တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် ဤအရာများအားလုံးက နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ ရတနာများဖြစ်နေ၏။

ရှန်းယီ လှေကားပေါ်သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သောအခါ၊ ကျမ်းစာတိုက်၏အလွှာတစ်ခုစီသည် တိမ်ပင်လယ်ကဲ့သို့ကျယ်ပြောလှပြီး အဆုံးအစ မရှိကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်၏။

စုစုပေါင်း ၄ ထပ် ရှိသည်။

တတိယထပ်သို့ ရောက်သောအခါ၊ လေပေါ်တွင် ပျံဝဲနေသောသစ်သားတံခါးတစ်ချပ်က သူ၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ငါ သတိမပေးဘူးလို့ မပြောနဲ့နော်၊ အဲဒါကို ထိလိုက်ရင် မင်းအသက်အန္တရာယ် ရှိတယ်။ အဲဒီတံခါးကြောင့်ပဲ ငါကဟိုသမင်အိုကြီး နေရာကို ဆက်ခံပြီး ထိပ်တန်းနတ်ဆိုးဧကရာဇ် ၁၀ ပါးထဲက တစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့တာ" ဟု အောက်ဘက်မှ ပင့်ကူဧကရာဇ်၏ပျင်းရိသော အသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

၎င်းသည် ကျမ်းစာတိုက်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ ခြင်္သေ့၏မသိနားမလည်ဘဲ မိုက်မဲသောအသွင်အပြင်ကို ကြည့်ရှုရင်း၊ မိမိ၏ ဗဟုသုတများကို ကြွားလုံးထုတ်ခွင့်ရသည်ကို နှစ်သက်နေပုံရသည်။

"..."

ရှန်းယီသည် နောက်သို့ လှည့်ကာ တတိယထပ်သို့ ပြန်ဆင်းလာခဲ့၏။

စာအုပ်စင်အချို့တွင် အစီအရင်များ၏ ခြေရာလက်ရာများကို ရံဖန်ရံခါတွေ့မြင်ရပြီး၊ အမည် အရာတစ်ခုခုကြောင့် တိုက်စားခံထားရသည့် ဖျော့တော့သောအပြာရောင် အလင်းအကာများနှင့် ကွက်လပ်များကို တွေ့ရသည်။

သူသည် ထိုနေရာသို့ လျှောက်သွားပြီး တစ်ခုကို ယူရန် လက်လှမ်းလိုက်၏။

ထို့နောက် သူ၏ နတ်အာရုံကို ထိုအထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

[ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း - မွေးရာပါဘီးလနန်းတော် - မစတင်ရသေး]

ဒါက တကယ်ကြီး ဟင်းလင်းပြ‌င်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုပဲ။

ထို့အပြင် ၎င်းက တကယ့်လက်တွေ့ကျသောကျင့်စဉ် စစ်စစ်ဖြစ်ပြီး၊ အခြား လှည့်ကွက်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။

ရှန်းယီသည် အချက်အလက်များကို ချေဖျက်ရန် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး၊ မသိမသာသော ခက်ခဲသောအရိပ်အယောင်တစ်ခု သူ၏မျက်လုံးများတွင် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ဤအရာက ပါရမီလိုအပ်ချက်များနှင့် မကိုက်ညီသောကြောင့်ဟုတ်ပေ။

နာမည်ကျော်ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု၏စာစဉ်ပီပီ ဤကျင့်စဉ်မှာ ချီသန့်စင်ခြင်းမှ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် အထိ ပြီးပြည့်စုံသောနည်းလမ်းတစ်ခု ရှိနေ၏။ ဤကျင့်စဉ်တစ်ခုလုံးကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ တတ်မြောက်ပြီးမှသာလျှင် ထို လနန်းတော်နှင့် စတင်ထိတွေ့ရပေမည်။

တပည့်များအတွက်တော့ ဤအရာက ကောင်းမွန်သောအရာပင်။ နန်ယန်ဂိုဏ်းမှပီပီ လမ်းဘေးနည်းစနစ်ကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ၊ ပြည့်စုံသော အလားအလာများရှိသည့် တရားဝင်ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ပြသနေလေ၏။

အစကတည်းက သူတို့သည် ၎င်းတို့၏တပည့်များအတွက် လမ်းကြောင်းကို စီစဉ်ပြီးသားဖြစ်နေ၏။

သို့သော်လည်း ရှန်းယီမှာတော့...

သူသည် အောက်ဘက်ရှိ အဆုံးမဲ့စာအုပ်စင်များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဤမျှများပြားသော ကျောက်စိမ်းပြားကြားထဲမှ လနန်းတော်အတွက် လိုအပ်သော ရှေ့ပြေးကျင့်စဉ်များကို ရှာဖွေရန်နှင့်၊ အစီအရင်များကို ဖောက်ထွင်းစေမည့် နည်းလမ်းရှာဖို့ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ရှန်းယီသည် ကျောက်စိမ်းပြားကို စင်ပေါ်သို့ ပြန်ပစ်တင်လိုက်ပြီး နောက်ဘက်သို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ဟမ်"

ပင့်ကူဧကရာဇ်၏ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အမူအရာသည် စတင် ပြောင်းလဲလာ၏။

၎င်းသည် အပေါ်ရှိခမ်းနားထည်ဝါသော ခြင်္သေ့ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

အကြောင်းရင်း တစ်စုံတစ်ရာကြောင့်၊ တစ်ဖက်လူကအလေးအနက်ထား ရွေးချယ်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်... စူးစမ်းချင်စိတ် သက်သက် မဟုတ်ပုံရသည်။

ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက်၊ ပင့်ကူဧကရာဇ်သည် လှေကားထစ်များအတိုင်း ဖြည်းညှင်းစွာ တက်လာခဲ့၏။

၎င်းသည် ခြင်္သေ့၏နောက်တွင် ရပ်လိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "မင်း ကြည့်နေတာတွေကို နားလည်နေတဲ့ ပုံပဲ"

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ရှန်းယီသည် ၈ ခုမြောက် ကျောက်စိမ်းပြားကို ကောက်ယူပြီး ဖြစ်သည်။ နောက်ကျောဘက်မှ အသံကို ကြားသောအခါ၊ သူသည် ဂရုမစိုက်သလိုကျောက်စိမ်းပြားကို စင်ပေါ်သို့ ပြန်ပစ်တင်လိုက်ပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

"ဒါပေါ့၊ ငါ နားလည်တာပေါ့ ဒါတွေက ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် ကျင့်စဉ်တွေပဲလေ၊ ငါ့ဂူထဲမှာ အဲဒါတွေအများကြီး ရှိတယ်၊ ဘာတွေများ အထူးအဆန်း ဖြစ်နေလို့လဲ"

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ပင့်ကူဧကရာဇ်သည် ပြောစရာစကားမဲ့သွားပုံရပြီး ၎င်း၏ ခြေလက်ကို မြှောက်လိုက်၏။ "မိုက်မဲလိုက်တာ..."

ထားလိုက်ပါတော့၊ မလိုပါဘူးလေ။