အခန်း (၁၃၆-၁၃၈)

အခန်း (၁၃၆) - တားမြစ်ထားသော စစ်အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခု

လျှပ်စီးလက်သည့်အလား မြန်ဆန်သော အခိုက်အတန့်တွင် ဝါးပင်နှင့်တူသော အစိမ်းရောင် အင်းဆက်လူသားတစ်ကောင်သည် နီညိုရောင်အင်းဆက်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဝုန်းခနဲ ထွက်လာခဲ့ပြီး ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော ၎င်း၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်ဖြင့် ရှဖေးအား ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

ထိုအင်းဆက်လူသား၏အတွင်း၌ အခြားအင်းဆက်လူသားတစ်ကောင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။

ကြမ်းတမ်းလှသော အရှိန်အဝါများသည် ရုပ်သေးရုပ်မျှသာဖြစ်သည့် နီညိုရောင်အင်းဆက်လူသားထံမှ လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဤအစိမ်းရောင်အင်းဆက်လူသားထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရှဖေးသည် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်သို့ ရုတ်တရက် အမြန်ကွေးညွှတ်လိုက်ရာ ကျောပြင်သည် မြေပြင်နှင့် ကပ်လျက်အနေအထား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အစိမ်းရောင်ဓားနှစ်လက်သည် ရှဖေး၏ နှာခေါင်းထိပ်ကို ကပ်လျက်ပင် လေတိုးသံနှင့်အတူ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး သူ၏ မီးညှိထားခါစ ဆေးလိပ်ကို တစ်ဝက်စီ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ရှဖေးသည် ၎င်း၏ ညာဘက်ဒူးကို ကွေးလိုက်ပြီး အစိမ်းရောင်အင်းဆက်လူသား၏ ဝမ်းဗိုက်ဆီသို့ အားပြင်းပြင်းနှင့် ဆောင့်ကန်လိုက်သည်။ ထိုသို့ထိမှန်သွားချိန်တွင် သံမဏိပြားကြီးတစ်ခုကို တိုက်မိသကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှဖေးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဘေးတိုက်လှည့်၍ အရှိန်ယူလိုက်သည်။ အလင်းလိုက်ဓား သည် စက်ဝိုင်းခြမ်းပုံစံအတိုင်း အထက်မှအောက်ပုံစံနှင့် အင်းစက်သားရဲ၏ ဦးနှောက်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်၍ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပေသည်။

ထက်မြက်သော ဓားသွားသည် လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားသဖြင့် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ လုံးဝကို မျှော်လင့်မထားသော အခြေအနေ ဖြစ်ပေသည်။ ရှဖေးသည် ထိုကဲ့သို့ ခက်ခဲသော အနေအထားတွင် ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ရုံသာမက ၎င်း၏ လိမ္မာပါးနပ်သော လှုပ်ရှားမှုကို အသုံးပြုကာ ဝ ဒသမ ၀၁ စက္ကန့်အတွင်း ပြန်လည် တိုက်စစ်ဆင်နိုင်ခဲ့သည်။

ကောက်ကျစ်သော ထိုးနှက်ချက် လေ့ကျင့်ထားသော သူများသည် လူသားတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ရန် ရည်ရွယ်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ ပေါက်ကွဲအားကောင်းသော စွမ်းအင်နှင့် ပျော့ပျောင်းမှုကို အခြေခံ၍ ပုံမှန်မဟုတ်သော လှုပ်ရှားမှုများကို လုပ်ဆောင်ကာ မဖြစ်နိုင်သည်များကို ဖြစ်နိုင်အောင် ပြုလုပ်ကြလေသည်။

ရှဖေး၏ ရှေ့တိုက်စစ်ကြောင့် အစိမ်းရောင်အင်းဆက်လူသားသည် ပုစွန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခွေလိပ်သွားခဲ့ပြီး အလင်းလိုက်ဓား၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးရန် လက်မောင်းများကို မြှောက်၍ ကြိုးစားလိုက်သည်။

ချွမ်

အလင်းလိုက်ဓားသည် အစိမ်းရောင်အင်းဆက်လူသား၏ လက်မောင်းနှစ်ခုကြားတွင် ညပ်နေခဲ့သည်။ အစိမ်းရောင်အင်းဆက်လူသားသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ဂူ၏ ထောင့်တစ်နေရာသို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားပြီး ရှဖေးအား ၎င်း၏ နက်မှောင်သော မျက်လုံးများဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

“တောက်” ရှဖေးသည် သူ၏ ဟန်ချက်ကို ပြန်ထိန်းလိုက်ပြီးနောက် ပါးစပ်ထဲတွင် ကျန်နေသော ဆေးလိပ်တိုကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။

“မကောင်းတော့ဘူး၊ ငါတော့ ပိုးကောင်တစ်ကောင်ရဲ့ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်တာကို ခံရတော့မလို့ပဲ။”

အစိမ်းရောင်အင်းဆက်လူသား၏ တိုက်ခိုက်မှုအရှိန်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းသည် အနည်းဆုံး တစ်စက္ကန့်လျှင် မီတာ ၅၀၀ ခန့် ရွေ့လျားနေပေသည်။ ၎င်းသည် ရှဖေးကဲ့သို့ မမြန်သော်လည်း အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ ၎င်းသည် အမြန်နှုန်းစွမ်းအားရှင် တစ်ဦးမဟုတ်ဘဲ အင်းဆက်လူသားတစ်ကောင်သာ ဖြစ်သောကြောင့် ဤကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော အရှိန်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းမှာ တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလှသည်။

အကယ်၍ ရှဖေးတွင် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ၏ နောက်ဆုံးလက်နက်ဖြစ်သော လိမ္မာပါးနပ်သော ချဉ်းကပ်မှုသာ မရှိပါက ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် တိုက်ပွဲ၏ အဆုံးအဖြတ် ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

ကောက်ကျစ်သော ထိုးနှက်ချက်သည် အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှပြီး ရှဖေးအား အရေးကြီးသော အချိန်များတွင် အခက်အခဲမှ လွတ်မြောက်စေနိုင်ကာ မည်သည့်အခြေအနေတွင်မဆို အသာစီးရအောင် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်သည်။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့ ထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှု၏ နောက်ကွယ်တွင် တန်နှင့်ချီ၍ တွက်ချက်နိုင်သော မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် များပြားလှသည့် လေ့ကျင့်မှုများနှင့် ချွေးစက်များ ရှိနေသည်ကိုလည်း ဖော်ပြရမည် ဖြစ်ပေသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ခဲ့သည်မှာ ဤကဲ့သို့သော အခိုက်အတန့်များအတွက် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှဖေး အချိန်နှင့် အားစိုက်ထုတ်မှုများ ပေး၍ သင်ယူခဲ့သော အသိပညာများသည် အချိန်တိုင်းတွင် အသုံးဝင်ကြောင်း သက်သေပြနေပေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဂူအတွင်းရှိ ၎င်းတို့၏ နေရာများတွင် အသီးသီးရှိနေကြပြီး တစ်ဦး၏ လှုပ်ရှားမှုကို တစ်ဦးက စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ရှဖေး အလင်းလိုက်ဓားကို အသင့်အနေအထားဖြင့် ကိုင်ဆောင်ထားပြီး အင်းဆက်လူသားကို သေချာစွာ စစ်ဆေးရင်း နှေးကွေးညင်သာသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

ပုစဉ်းရင်ကွဲနှင့်တူသော အစိမ်းရောင်အင်းဆက်လူသားသည် ဝါးပင်ကဲ့သို့ ပါးလွှာသော ခန္ဓာကိုယ် ရှိပြီး ၎င်း၏ တြိဂံပုံစံ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် လိမ္မာပါးနပ်၍ ကြမ်းတမ်းသော နက်မှောင်သည့် မျက်လုံးများ ရှိပေသည်။ ၎င်း၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်မှာ ခွဲစိပ်ဓားများကဲ့သို့ ထက်မြက်ပြီး ခိုင်မာလှသည်။

အလင်းလိုက်ဓား သည် ၎င်း၏ လက်မောင်းများကို ဖြတ်တောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ ထင်ရှားသော အမှတ်အသားနှစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထိုပုစဉ်းရင်ကွဲနှင့်တူသော အင်းဆက်လူသားတွင် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ကောင်းမွန်သော ခုခံကာကွယ်မှု ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။

“ထပ်ပြီးတော့” ရှဖေးသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပုစဉ်းရင်ကွဲနှင့်တူသော အင်းဆက်လူသားဆီသို့ တစ်ဖန် ပြေးဝင်သွားခဲ့ပြန်သည်။

သူသည် အင်းဆက်လူသားများ၏ အသိုက်ထဲတွင် ရောက်ရှိနေသောကြောင့် အချိန်မရွေး စစ်ကူများ ရောက်လာနိုင်သဖြင့် ရှဖေးသည် တိုက်ပွဲကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ရန် စီစဉ်ထားပေသည်။

ဖျင်း ဖျင်း ဖျင်း

ရှဖေးသည် သူ၏ တစ်သက်တာတွင် သင်ယူခဲ့သမျှကို အသုံးပြု၍ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု လုပ်ဆောင်လိုက်ရာ အလင်းလိုက်ဓား၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။

ရှဖေးသည် ကောက်ကျစ်သော ထိုးနှက်ချက်ဖြင့် သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည် ကန့်သတ်ချက်ကို တွန်းအားပေးလိုက်ပြီး အလင်းလိုက်ဓား ဖြင့် ထိုးနှက်ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ တိုက်ခိုက်မှုများသည် စက်သေနတ်တစ်လက်ကဲ့သို့ ပုစဉ်းရင်ကွဲဆီသို့ ဆက်တိုက် ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ပုစဉ်းရင်ကွဲနှင့်တူသော အင်းဆက်လူသားသည် ရှဖေးကဲ့သို့ မမြန်သော်လည်း အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ မွေးရာပါ ခုခံနိုင်စွမ်းကို အသုံးပြု၍ ရှဖေး၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း တုံ့ပြန်တိုက်စစ် ဆင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ယခုအခါ ဓားဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ အလင်းလိုက်ဓားသည် အင်းဆက်လူသားကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် မသတ်နိုင်သော်လည်း ဒဏ်ရာများကို ဆက်တိုက် ရစေနိုင်ပေသည်။ အကယ်၍ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက ၎င်းသေဆုံးရန်မှာ အချိန်ကိစ္စသာ ဖြစ်ပေသည်။

ပုစဉ်းရင်ကွဲနှင့်တူသော အင်းဆက်လူသား၏ လက်မောင်းများသည် ရုတ်တရက် လိမ်သွားခဲ့ပြီး ဝဲကရက်တစ်ခုကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်လာခဲ့သည်။ သေလုနီးပါး ဖြစ်နေသော အခြေအနေတွင် ၎င်းသည် ရူးသွပ်သွားခဲ့သည်။

“သေစမ်း” ရှဖေးသည် နောက်မဆုတ်ခဲ့ဘဲ ၎င်း၏ သာလွန်သော အမြန်နှုန်းကို အသုံးပြုကာ ထိုအင်းဆက်လူသားနှင့် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

မပြောင်းလဲနိုင်သော တောင်တန်းဟူ၍ မရှိသကဲ့သို့ သူ၏ စွမ်းရည်များမှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်ပေသည်။

ရှဖေးသည် ၎င်း၏ အမြင့်ဆုံး အမြန်နှုန်းဖြင့် ပုစဉ်းရင်ကွဲနှင့်တူသော အင်းဆက်လူသားအား အနီးကပ်ဆုံး ပတ်လမ်းအတိုင်း လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ခုခံမှုတွင် ဟာကွက်တွေ့တိုင်း ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ဝံပုလွေများ၏ ဗျူဟာ ဖြစ်ပေသည်။ မယိမ်းယိုင်ဘဲ၊ ဘယ်သောအခါမှ လက်မလျှော့ဘဲ အခွင့်အရေးတိုင်းကို စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် ပုစဉ်းရင်ကွဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာ ဆယ်ခုကျော် ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အစိမ်းရောင် သွေးများသည် စတင် စီးထွက်လာခဲ့ပြီး တဖြည်းဖြည်းနှင့် သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲသည် ၎င်းအတွက် အဆင်မပြေကြောင်း သတိပြုမိသွားသဖြင့် ပုစဉ်းရင်ကွဲနှင့်တူသော အင်းဆက်လူသားသည် အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

“မင်း မပြေးနိုင်ပါဘူး”

ရှဖေးသည် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒဖြင့် ၎င်းဆီသို့ ပြေးဝင်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အလွန်မြန်သော အမြန်နှုန်းရှိသည့် အင်းဆက်လူသားသည် သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို နှိုးဆွပေးလိုက်သည်။

သူသည် အင်းဆက်လူသားတစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်ကို မေ့လျော့သွားခဲ့ပြီး ၎င်းကို အမြန်နှုန်းစွမ်းအားရှင် အဖော်တစ်ဦးကဲ့သို့ သဘောထားလိုက်သည်။ အလင်းလိုက်ဓားသည် အင်းဆက်လူသား၏ ကျောပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားခဲ့သည်။ ပုစဉ်းရင်ကွဲနှင့်တူသော အင်းဆက်လူသားသည် ယိုင်လဲသွားပြီး နောက်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။

၎င်း၏ ဓားကဲ့သို့ လက်မောင်းနှစ်ဖက်မှာ မြေပြင်ကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။ ပုစဉ်းရင်ကွဲနှင့်တူသော အင်းဆက်လူသားသည် အမှန်တကယ်ပင် ရူးသွပ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်တုံးများကို တိုက်ခိုက်နေခြင်းလားမသိပေ။

ရှဖေးတွင် ၎င်း၏ ထူးဆန်းသော အပြုအမူများကို စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။ ရှဖေးသည် ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ကြီးမားသော ခြေရာတစ်ခု ကျန်ရစ်သည်အထိ မြေပြင်ကို နင်းလိုက်ပြီး ထိုမှရသော အားဖြင့် ၎င်း၏ ဓားကို ပုစဉ်းရင်ကွဲ၏ လည်ပင်းဆီသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

ဘုန်း

အသံနှစ်သံသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ပုစဉ်းရင်ကွဲနှင့်တူသော အင်းဆက်လူသား မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသော အသံမှာ အက်ကွဲသံ ဖြစ်သော်လည်း ရှဖေးက ၎င်း၏ လည်ပင်းကို ထိုးစိုက်လိုက်သော အသံမှာမူ ပြတ်သားလှပေသည်။

သူတို့အောက်ရှိ မြေပြင်ကို တည်ဆောက်ထားသော ကျောက်တုံးကြီးသည် ကွဲအက်သွားပြီး အောက်ဘက်သို့ ဦးတည်နေသော ဂူတစ်ခုကို ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပုစဉ်းရင်ကွဲနှင့်တူသော အင်းဆက်လူသား၏ လည်ပင်းသည် အလင်းလိုက်ဓားကြောင့် တစ်ဝက် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် တွဲလောင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဝုန်း

ပုစဉ်းရင်ကွဲနှင့်တူသော အင်းဆက်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ခေတ္တအကြာတွင် ဂူအတွင်းသို့ နောက်ဆုံးတွင် ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ ရှဖေးသည် အလင်းလိုက်ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး ဂူဝမှနေ၍ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဒေါင်လိုက်တွင်းကြီးမှာ မီတာနှစ်မီတာခန့် ကျယ်ဝန်းပေသည်။ တွင်းမှာ အလွန်နက်လှပြီး ဂူအတွင်း၌ နေရောင်ခြည် မရှိသောကြောင့် သူ၏ ညကြည့်မျက်မှန်များ အလုပ်လုပ်နေသော်လည်း အောက်ခြေတွင် ဘာရှိသည်ကို မမြင်ရပေ။

အခြားသော ကျောက်လွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့် ထိုတွင်းမှာ ပုစဉ်းရင်ကွဲနှင့်တူသော အင်းဆက်လူသား၏ ရိုက်ခတ်မှုများကြောင့်သာ ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းသည် ဤဂူဝင်ပေါက်အကြောင်းကို ကြိုတင်သိရှိနေခဲ့ဟန် တူပြီး ထို့ကြောင့်ပင် ၎င်းသည် စိတ်ပျက်အားငယ်နေချိန်တွင် ဤနေရာမှတစ်ဆင့် ထွက်ပြေးရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကျောက်တုံးများကို ရိုက်ပုတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရှဖေးသည် နောက်ထပ် ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို မီးညှိလိုက်ပြီးနောက် အဆုတ်ထဲသို့ မီးခိုးများကို ရှူသွင်းကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ထုတ်လိုက်သည်။

“ဒီလို အင်းဆက်လူသားမျိုးကို မင်းမြင်ဖူးလား” ရှဖေးသည် သူ၏ ဆေးလိပ်သောက်လိုစိတ်ကို ဖြည့်ဆည်းပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

ဖန်တန်သည် တစ်ပွဲလုံးကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှဖေး၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ သူက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

“မမြင်ဖူးဘူး။ ပုစဉ်းရင်ကွဲနဲ့တူတဲ့ အင်းဆက်လူသားက တကယ်ပဲ တခြားအင်းဆက်လူသားတစ်ကောင်ရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲမှာ နေထိုင်နေတာလား... မယုံနိုင်စရာပဲ။ မင်း အဲဒီအကောင်ရဲ့ အလောင်းကို သိမ်းထားသင့်တယ်၊ ဒီလို အင်းဆက်လူသားတွေက သုတေသနလုပ်ဖို့ တန်ဖိုးအများကြီး ရှိလိမ့်မယ်”

သုတေသနတန်ဖိုး ရှိသည်ဆိုသည်မှာ ၎င်းကို ဈေးကြီးကြီးဖြင့် ရောင်းချနိုင်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသဖြင့် ရှဖေးက သဘောတူလိုက်သည်။ ရှဖေးသည် အထူးသဖြင့် ပိုက်ဆံ အလိုအပ်ဆုံးဖြစ်နေချိန်တွင် ပိုက်ဆံရမည့် မည်သည့်အခွင့်အရေးကိုမျှ လက်လွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှဖေးသည် ပတ်ဝန်းကျင် စောင့်ကြည့်ရေး ကိရိယာတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဂူအောက်ခြေရှိ လေထုကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ လေထုမှာ အနည်းငယ် ပိုမိုညစ်ညမ်းနေသော်လည်း ရေဒီယိုသတ္တိကြွမှု အဆင့်မှာမူ ထိန်းချုပ်နိုင်သော အနေအထားတွင် ရှိနေပေသည်။

ကိရိယာကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် ရှဖေးသည် သူ၏ ဆေးလိပ်တိုကို တွင်းထဲသို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး ၎င်းနောက်မှ ခုန်ချလိုက်သည်။

သူသည် ဆေးလိပ်၏ အလင်းရောင်နောက်မှနေ၍ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဆေးလိပ်တို မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်၊ မရောက်ကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဆေးလိပ်မှ ထွက်သော အလင်းရောင်နှင့် သူ၏ ညကြည့်မျက်မှန်များကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ နေ့ဘက်ကဲ့သို့ လင်းထိန်နေခဲ့သည်။ ၎င်းကို ရည်ညွှန်းပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းမှာ ကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ပေသည်။

စက္ကန့် ဆယ်ဂဏန်းခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ရှဖေးသည် ၎င်း၏ လက်မောင်းနှင့် ခြေထောက်များကို အလျင်အမြန် ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်အိတ်နှင့် ဖိနပ်များပေါ်ရှိ ဆူးများကို အသုံးပြုကာ အရှိန်သတ်လိုက်သည်။

ထိုဆူးများသည် အလွန်မာကျောလှသဖြင့် ဂူနံရံများပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော နက်ရှိုင်းသည့် အစင်းရာများကို ချန်ရစ်ခဲ့ပြီး ကျောက်ခဲငယ်လေးများကို နေရာအနှံ့ ကျဆင်းစေခဲ့သည်။

လေအရိပ် အမှတ် ၄ တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံတွင် ဒဏ္ဍာရီအဆင့်ရှိသော ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိသဖြင့် ဤကဲ့သို့ ဆင်းသက်ခြင်းမှာ ပို၍ ဘေးကင်းပေသည်။ ရှဖေးသည် အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ဂူ၏ အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် ပို၍ နက်ရှိုင်းရာသို့ ဦးတည်နေသော ရှည်လျားသည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိနေသည်။ ပုစဉ်းရင်ကွဲနှင့်တူသော အင်းဆက်လူသား၏ အလောင်းမှာ ရှဖေး၏ ခြေရင်းနားတွင်ပင် ရှိနေပြီး သေဆုံးနေသည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုလမ်းကြောင်းမှာ အနက်ရောင် သတ္တုပြားများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော စက်ဝိုင်းခြမ်း ပုံစံ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အင်းဆက်လူသားများ ပြုလုပ်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ လူသားများက ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။

မီတာ နှစ်ဆယ်ခန့် အကွာအဝေးတိုင်းတွင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လင်းထိန်စေသော မီးမောင်းကြီးများ ရှိနေသည်။ ရှဖေး အနီးအနားသို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို သိရှိသွားသဖြင့် မီးများသည် အလျင်အမြန် လင်းထိန်လာခဲ့ပြီး လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးမှာ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် လင်းထိန်သွားခဲ့သည်။

ရှဖေးသည် ညကြည့်မျက်မှန်များကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် မှောင်မိုက်သော နေရာတွင် ကောင်းစွာ အလုပ်လုပ်သော်လည်း ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်အောက်တွင်မူ ၎င်းတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ များစွာ လျော့နည်းသွားမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အချိန်အကြာကြီး ဝတ်ဆင်ထားပါက မျက်လုံးများကိုပင် ထိခိုက်စေနိုင်ပေသည်။

“ဒါ ဘယ်နေရာလဲ” ရှဖေးသည် ထိုလမ်းကြောင်းကို စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ စူးစိုက်ကြည့်ပြီးနောက် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ရှေ့တစ်နေရာတွင် ကြီးမားသော စာလုံးတန်းကြီးတစ်ခု ရှိနေပေသည်။

- စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ကန့်သတ်နယ်မြေ၊ လက်နက်များကို သတိထား၍ ကိုင်ဆောင်ပါ

ရှဖေးသည် ဤအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုမှ စစ်အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုကို မတော်တဆ တွေ့ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူ ရောက်ရှိလာသည်ကို သိရှိရုံဖြင့် အလိုအလျောက် ပွင့်လာသော မီးများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤအခြေစိုက်စခန်းမှာ ကောင်းမွန်သော အနေအထားတွင် ရှိနေဟန် တူပေသည်။

ကောင်းမွန်သော အနေအထားတွင်ရှိသည့် ရှေးဟောင်း စစ်အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုအကြောင်းမှာ မိတ်ဆက်ပေးရန်ပင် မလိုတော့ပေ။ ရှေးဟောင်းလူသားတို့၏ စစ်တပ်မှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် တိုးတက်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ နည်းပညာ အများစုမှာ အဖိုးမဖြတ်နိုင်ပေ။ သူသည် ဤနေရာတွင် တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းအချို့ကို တွေ့ရှိနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သည် မဟုတ်ပေ။

“ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးတွေကို တူးဖော်ပြီး ဘဝကို ကုန်ဆုံးနေကြတဲ့ လူတွေတောင်မှ ဒီလောက်အထိ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ နေရာမျိုးနဲ့ မတွေ့ဖူးကြဘူး။ မင်း ကံကောင်းတာပဲ” ဖန်တန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရှဖေးက နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်သည်။

“စောစောစီးစီး အောင်ပွဲမခံပါနဲ့ဦး၊ ဒီလိုနေရာမျိုး တကယ်ရှိနေတယ်ဆိုရင် အရင်က လာရောက်ရှာဖွေခဲ့တဲ့ တရားစီရင်သူတွေက ဘာလို့ ဒါကို မတွေ့ခဲ့ကြတာလဲ”

“ဒါကို သူတို့ သတိမထားမိတာ ဖြစ်နိုင်သလို ဒါမှမဟုတ် သူတို့ မသိတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်၊ မြန်မြန်လုပ်၊ အင်းဆက်လူသားကို အရင်ရှင်းပြီး အထဲကို ဝင်ရအောင်” ဖန်တန်က တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

ရှဖေး ဤနေရာကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်မှာ ပုစဉ်းရင်ကွဲနှင့်တူသော အင်းဆက်လူသားကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ အပျက်အစီးများကို စူးစမ်းလိုသော သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို အစွမ်းကုန် ထိန်းချုပ်ရင်း ရှဖေးသည် ထိုင်ချလိုက်ပြီး အင်းဆက်လူသား၏ အလောင်းကို စတင် ကိုင်တွယ်လိုက်ပေတော့သည်။

အခန်း (၁၃၇) - သုတေသနဌာန

ပုစဉ်းရင်ကွဲ၏ သွေးများကို ဆေးဝါးများထည့်ရန် အထူးပြုလုပ်ထားသော ပုလင်းငယ်အချို့အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းသိမ်းဆည်းပြီးနောက် ၎င်း၏ အလောင်းကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်ကာ ရှဖေးသည် အခြေစိုက်စခန်းဆီသို့ ဦးတည်လိုက်ပေသည်။

နံရံများပေါ်တွင် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ခြားတိုင်း “မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အကျိုးစီးပွားသည် အရာအားလုံးထက် သာလွန်သည်” နှင့် “အခြေစိုက်စခန်း၏ လျှို့ဝှက်ချက် ထိန်းသိမ်းရေး စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာပါ” အစရှိသည့် ကြွေးကြော်သံများကို တွေ့မြင်ရပေသည်။

လမ်းကြောင်းမှာ အလွန်ရှည်လျားလှပြီး တောက်ပသော အလင်းရောင်များနှင့် ညစ်ညမ်းသော လေထုတို့မှာ မည်သူ့ကိုမဆို အိပ်ငိုက်စေနိုင်ပေသည်။ ရှဖေးသည် တစ်စက္ကန့်လျှင် မီတာ ၅၀ နှုန်းဖြင့် ထိုလမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။

အကယ်၍ ဤနေရာသည် အမှန်တကယ်ပင် စစ်အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခု ဖြစ်ပါက တင်းကြပ်သော ကာကွယ်ရေးစနစ်များ ရှိနေပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ရှဖေးသည် တမင်တကာ အရှိန်လျှော့လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ရန် ခေတ္တခဏ ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

ဆယ်ကီလိုမီတာခန့် သွားပြီးနောက်တွင် သူသည် လိုဏ်ခေါင်း၏ အဆုံးသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ရှဖေး၏ ရှေ့တွင် အဝါရောင် သတိပေးမျဉ်းများ ဝန်းရံထားသော ကြီးမားသည့် သတ္တုတံခါးကြီးတစ်ချပ် ရှိနေပေသည်။ ဤနေရာတွင် ကင်းမျှော်စင် လေးခု ရှိပြီး ရှေးခေတ်ကာလက ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသူ မည်သူမဆို ပြင်းထန်သော စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုများကို ခံယူရပေလိမ့်မည်။

ကြီးမားသော သတ္တုတံခါးကြီး၏ ဘေးတွင် သေးငယ်သော တံခါးနှစ်ချပ် ရှိနေသည်။ တံခါးအကြီးမှာ ယာဉ်များ သို့မဟုတ် အခြားသော စက်ယန္တရားကြီးများ ဝင်ထွက်ရန် ဖြစ်နိုင်ပြီး တံခါးအသေးများမှာမူ ကင်းစောင့်များ သို့မဟုတ် အခြေစိုက်စခန်း ဝန်ထမ်းများ အသုံးပြုရန် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ရှဖေးသည် ဘယ်ဘက်ရှိ တံခါးအသေးဆီသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်။ ၎င်းတွင် ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ စစ်ဆေးမှု၊ မျက်လုံးသူငယ်အိမ် စကင်န်ဖတ်စနစ်၊ ဒီအန်အေ စစ်ဆေးမှုနှင့် အရေးပေါ် ကုဒ်နံပါတ်စနစ် ဟူ၍ ကာကွယ်ရေး အလွှာလေးခု ရှိနေပေသည်။

ဤကဲ့သို့ ကာကွယ်ရေး အလွှာပေါင်းများစွာ ရှိနေခြင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အခြေစိုက်စခန်း၏ လုံခြုံရေးမှာ မည်မျှအထိ တင်းကြပ်သည်ကို သိနိုင်ပေသည်။

ဤအချိန်တွင် ရှဖေး နေ့စဉ် လေ့ကျင့်နေခဲ့သော ပညာရပ်များသည် အသုံးဝင်လာခဲ့သည်။ သူသည် အလင်းလိုက်ဓား၏ ထိပ်ဖျားကို အသုံးပြု၍ ကုဒ်နံပါတ်စနစ် တပ်ဆင်ထားသော အကာအကွယ် အခွံကို ကလော်ဖွင့်လိုက်သည်။ ထိုစနစ်များ၏ အကာအကွယ် အခွံမှာ အလွန်အမင်း မာကျောခြင်း မရှိသဖြင့် အလင်းလိုက်ဓား၏ ဓားသွားဖြင့် လွယ်ကူစွာ ဖြတ်တောက်နိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ဖြတ်တောက်နေစဉ်အတွင်း တုန်ခါမှု တိုင်းတာသည့် ကိရိယာကို သတိထားရပေမည်။ အကယ်၍ ထိုကိရိယာက ကုဒ်နံပါတ်စနစ်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က နှောင့်ယှက်နေကြောင်း သိရှိသွားပါက အခြေစိုက်စခန်း၏ အရေးပေါ် ကာကွယ်ရေးစနစ်ကို ချက်ချင်း အသက်ဝင်စေမည် ဖြစ်ပေသည်။

အလင်းလိုက်ဓားသည် ကုဒ်နံပါတ်စနစ်၏ အပြင်ဘက် အကာအကွယ်အခွံကို တည်ငြိမ်စွာ ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ရှဖေးသည် တုန်ခါမှု တိုင်းတာသည့် ကိရိယာ အလုပ်မလုပ်စေရန်အတွက် ပါးလွှာသော သတ္တုပြားကို ၎င်း၏ လက်ချောင်းများဖြင့် ကိုင်ကာ တတ်နိုင်သမျှ ညင်သာစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

သတ္တုပြားကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ချလိုက်ပြီးနောက် ရှဖေးသည် သက်ပြင်းချလိုက်ကာ သူ၏ လက်စွပ်ထဲမှ ကိရိယာအိတ်ငယ်လေးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ရှဖေးသည် စက်မှုပိုင်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ရုံသာမက အီလက်ထရွန်နစ်ပိုင်းတွင်လည်း ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသူ ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လိုအပ်လာပါက အသုံးပြုရန်အတွက် ကိရိယာအချို့ကို အမြဲတမ်း ဆောင်ထားလေ့ ရှိသည်။

ရှဖေးသည် ကိရိယာအိတ်ထဲမှ ခေါက်လို့ရသော ဝိုင်ယာဖြတ်ကတ်ကြေးတစ်လက်နှင့် ဆံပင်ကဲ့သို့ ပါးလွှာသော ဇာဂနာတစ်စုံကို ထုတ်ယူကာ သတ္တုပြားအတွင်းရှိ ပတ်လမ်းကြောင်းများကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ဇာဂနာသည် မရေမတွက်နိုင်သော သေးငယ်သည့် အလင်းမျှင်ဝိုင်ယာများကြားတွင် ရှာဖွေနေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရှဖေးသည် တုန်ခါမှု တိုင်းတာသည့် ကိရိယာနှင့် ဆက်သွယ်ထားသော ဝိုင်ယာကို တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။ ကတ်ကြေးဖြင့် ဖြတ်လိုက်သောအခါ တုန်ခါမှုစနစ်မှာ လုံးဝ အလုပ်မလုပ်တော့ပေ။

ကလပ်

ထို့နောက်တွင် ရှဖေးသည် အရေးပေါ် ကုဒ်နံပါတ်စနစ်ကို အလင်းလိုက်ဓားဖြင့် အတင်းအဓမ္မ ထိုးဖောက်လိုက်ပြီး အပြင်ဘက်မှနေ၍ လုံးဝ ဖျက်ဆီးလိုက်ပေသည်။

တောက်ပသော မီးပွားများ လွင့်စင်လာခဲ့ပြီး တံခါးသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ပွင့်သွားခဲ့သည်။

ဖန်တန်သည် သူ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“မင်း ကုဒ်နံပါတ်စနစ်ကို မဖျက်ဆီးဘဲနဲ့ တံခါးကို ဖွင့်လို့မရဘူးလား။ ဘာလို့ အလုပ်တွေကို ဒီလောက် ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း လုပ်နေရတာလဲ။”

ရှဖေးသည် ဖန်တန်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အထဲသို့ ဝင်ခဲ့သည်။

“ငါတို့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေက ဘယ်လို အမှတ်အသားမှ ချန်မထားခဲ့မိဖို့ အထူး ဂရုစိုက်ကြတယ်။ ငါတို့ ဘာမှ ဖျက်ဆီးစရာ မလိုဘူးဆိုရင် ဘာမှ မဖျက်ဆီးဘူး” ဖန်တန်သည် ရှဖေး၏ နောက်မှ လိုက်လာရင်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦး လုပ်ဆောင်သင့်သည့် အရာများအကြောင်းကို တတွတ်တွတ် ပြောဆိုနေခဲ့သည်။

ရှဖေးသည် ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို မီးညှိလိုက်ပြီးနောက် ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ငါက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူမှ မဟုတ်တာ။ ပြီးတော့ ဝင်ဖို့အတွက် လွယ်ကူတဲ့ နည်းလမ်း ရှိနေတာပဲ၊ ငါက ဘာလို့ ခက်ခဲတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ အားစိုက်ထုတ်နေရဦးမှာလဲ။”

ထိုတံခါးသည် သတ္တုရိုင်းများ ပြန့်ကျဲနေသော ကျယ်ဝန်းသည့် ခန်းမကြီးတစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ခန်းမ၏ အလယ်တွင် ကြီးမားသော တီဗွီကြီးတစ်လုံး ရှိနေပြီး ပုံစံအရ ဆိုပါက ဤနေရာသည် ဧည့်သည်များကို ကြိုဆိုသည့် နေရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရှဖေး၏ ကျယ်လောင်သော ခြေသံများမှလွဲ၍ ခန်းမအတွင်းရှိ တိတ်ဆိတ်မှုမှာ နားကွဲမတတ် ဖြစ်နေပေသည်။

ဆိုဖာပေါ်တွင် လွန်ခဲ့သော အချိန်အတော်ကြာက ဖက်ရှင်မဂ္ဂဇင်း တစ်စောင် ရှိနေပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာဖုံးတွင် အဝတ်အစား နည်းပါးစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော ဆံပင်ရွှေရောင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ရှဖေးကို ပြုံးပြနေပေသည်။

ရှဖေးသည် မဂ္ဂဇင်းကို ကောက်ယူကာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆိုဖာပေါ်သို့ ပြန်ပစ်တင်လိုက်သည်။

ဤနေရာတွင် ရှိနေသော သူများသည် လွန်ခဲ့သော မိနစ်အနည်းငယ်ကမှ ထွက်ခွာသွားသကဲ့သို့ အရာအားလုံးမှာ မူလနေရာတွင်ပင် ရှိနေပြီး ပျက်စီးနေခြင်း သို့မဟုတ် ရှုပ်ပွနေခြင်းမျိုး မရှိပေ။

ဧည့်ကြိုကောင်တာ၏ ဘေးတွင် အခြေစိုက်စခန်း တစ်ခုလုံး၏ မြေပုံ၊ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများနှင့် ဧည့်ကြိုလမ်းညွှန်များကို ဖော်ပြထားသော နံရံကပ် ပန်းချီကားတစ်ချပ်လည်း ရှိနေပေသည်။

ရှဖေးသည် နံရံကပ် ပန်းချီကားအောက်တွင် ရပ်နေရင်း သူ၏ ခေါင်းကို ကုတ်ကာ စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေခဲ့သည်။ ပန်းချီကား၏ ဖော်ပြချက်အရ ဤအဆောက်အအုံမှာ ရှဖေး ထင်ထားသကဲ့သို့ မကြီးမားပေ။ ၎င်းကို အပိုင်းသုံးပိုင်း ခွဲခြားထားသည် - လူတစ်ရာခန့် နေထိုင်နိုင်သော လူနေရပ်ကွက်၊ လုံခြုံစွာ ပိတ်ဆို့ထားသော သိပ္ပံနည်းကျ သုတေသနကဏ္ဍနှင့် အရေးပေါ် သိုလှောင်ရေးကဏ္ဍ တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ပန်းချီကား၏ အောက်တွင် စာကြောင်းတစ်ကြောင်း ရှိနေပေသည် - Core သတ္တုတွင်းကုမ္ပဏီ၏ ၁၅၅ ခုမြောက် သုတေသနဌာန။

ဤနေရာသည် စစ်အခြေစိုက်စခန်း မဟုတ်ဘဲ ရှေးဟောင်း သတ္တုတွင်းကုမ္ပဏီတစ်ခု၏ သုတေသနဌာန ဖြစ်နေသည်ကို ရှဖေး နောက်ဆုံးတွင် သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။ သုတေသနဌာန၏ ပုံစံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤနေရာတွင် လူပေါင်း နှစ်ရာကျော် နေထိုင်၍ အလုပ်လုပ်နိုင်ရန် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ သိနိုင်ပေသည်။ မဟာမိတ်အဖွဲ့ တွင် ဤကဲ့သို့သော သုတေသနဌာနမျိုးမှာ ထွေထွေထူးထူး ပြောစရာ မရှိလှပေ။

ရှေ့ဘက်တွင် လမ်းမကြီး သုံးခု ရှိနေသည်။ ဘယ်ဘက်လမ်းမှာ သိုလှောင်ရေးကဏ္ဍသို့ ဦးတည်ပြီး ညာဘက်လမ်းမှာ လူနေရပ်ကွက်သို့ ဦးတည်ကာ အလယ်လမ်းမှာမူ သုတေသနဌာနသို့ ဦးတည်ထားပေသည်။ လူနေရပ်ကွက်တွင်မူ ထူးထူးခြားခြား ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်သဖြင့် ရှဖေးသည် သိုလှောင်ရေး နယ်မြေဆီသို့ သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သိုလှောင်ရေး နယ်မြေသို့ ဦးတည်သော ကြီးမားသည့် သတ္တုတံခါးကြီးတစ်ချပ်လည်း ရှိနေပြန်သည်။ ရှဖေးသည် ယခင်အတိုင်းပင် တံခါးကို ဖျက်ဆီး၍ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ သိုလှောင်ရေး နယ်မြေတွင် သတ္တုသိုလှောင်သေတ္တာများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ရှဖေးသည် သူနှင့် အနီးဆုံးသေတ္တာကို ခုတ်ဖွင့်လိုက်ရာ ရွှေရောင်အစင်းကြောင်းများ ပါဝင်သည့် မီးခိုးရောင် ကျောက်တုံးများဖြင့် ပြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ ဘစ်စတေါ့ဟု ခေါ်သော စကြဝဠာအတွင်း အလွန်အမင်း ပေါများသည့် သတ္တုတစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး တန်ဖိုး များများစားစား မရှိပေ။

၎င်း၏ ဘေးရှိ သေတ္တာထဲတွင်မူ သွေးကဲ့သို့ နီမြန်းနေသော မောစတုံးများ ရှိနေသည်။ ရှဖေးသည် သူ၏ လည်ပင်းတွင် ဆွဲထားသော ဖန်တန် နေထိုင်သည့် မောစတုံးနှင့် ဆင်တူနေသဖြင့် ပြုံးလိုက်မိသည်။

“ဒီမှာ မောစတုံးတွေ အများကြီးပဲ၊ မင်း အိမ်အကြီးကြီးမှာ နေချင်လား” ရှဖေးသည် သေတ္တာထဲမှ ကျောက်တုံးအကြီးကြီးတစ်ခုကို ထုတ်ယူရင်း ပြုံးရွှင်စွာ မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်သားပဲ၊ မင်းက ဘာလို့ မောစတုံးထဲမှာ နေနေရတာလဲဆိုတာ ငါ အခုထိ မသိသေးဘူးနော်။”

ဖန်တန်က မျက်လုံးလှန်လိုက်သည်။

“မောစတုံးတွေက သတ္တုတွေထက်စာရင် အမြဲတမ်း စွမ်းအင် ခန္ဓာကိုယ်တွေ ဖြစ်ပေမယ့် သူတို့ရဲ့ စွမ်းအင် တည်ဆောက်ပုံကတော့ ရိုးရှင်းပါတယ်။ ငါ အခု ဒီကျောက်တုံးအသေးလေးထဲမှာ နေနိုင်တာက ငါ့ဆရာ သင်ပေးခဲ့တဲ့ အထူးနည်းစနစ်ကြောင့်ပဲ၊ ဒါပေမယ့် ဒီနည်းစနစ်က ဘာလဲဆိုတာကိုတော့ ငါ မင်းကို ပြောပြလို့ မရဘူး။”

ဖန်တန်က အလေးအနက် ပြောနေသဖြင့် ရှဖေးက ဆက်၍ မမေးတော့ပေ။ သူသည် ဖန်တန်နှင့် အချိန်အတော်ကြာ အတူနေခဲ့သော်လည်း ဖန်တန်သည် လျှို့ဝှက်ချက်များစွာကို ရှဖေးအား မပြောဘဲ ထိန်ချန်ထားဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

သူ ဘယ်လို သေဆုံးခဲ့တာလဲ၊ ဘာကြောင့် ကျောက်တုံးအသေးလေးထဲမှာ လာနေရတာလဲ၊ သူ၏ တပည့်ဖော်များ ဘာဖြစ်သွားကြသလဲ... ရှဖေးက ထိုမေးခွန်းများကို မေးတိုင်း ဖန်တန်သည် အမြဲတမ်း ဝေဝါးသော အဖြေများကိုသာ ပေးလေ့ရှိသည်။

ဤ ဒုတိယတန်းစား လူသတ်သမားနှင့် ကိုးတန်းစား ကဗျာဆရာသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားသည်ဟု ရှဖေး ခံစားရသော်လည်း သူ၏ အကဲခတ်မှုများအရ ဖန်တန်သည် သူ၏အပေါ်တွင် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်း သိထားသဖြင့် ဖန်တန်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ၎င်းဆန္ဒရှိသလို သိမ်းဆည်းထားရန် သူ ခွင့်ပြုထားပေသည်။ လူတိုင်းတွင် မည်သူ့ကိုမျှ မပြောချင်သော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိကြစမြဲပင်။

မောစတုံးသည် တန်ဖိုးအချို့ ရှိသော်လည်း မောစတုံးများ ပြည့်နေသော သေတ္တာကြီးမှာ သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်ထဲတွင် ထည့်ရန် အလွန် ကြီးမားလှပေသည်။ ထို့ကြောင့် ရှဖေးသည် ကျောက်သေတ္တာ တစ်ခုလုံးကို ယူဆောင်ရန် စိတ်ကူးကို လက်လျှော့လိုက်ပြီး တန်ဖိုးရှိသော အခြားအရာများကိုသာ ဆက်လက် ရှာဖွေခဲ့သည်။

ရှဖေးသည် သိုလှောင်သေတ္တာ တစ်ရာခန့်ကို စစ်ဆေးခဲ့ရာ ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းမှာ သတ္တုရိုင်းများ သို့မဟုတ် သတ္တုများ ဖြစ်ကြပြီး ကျန်ရှိသော အရာများမှာမူ အစားအသောက်၊ အဝတ်အထည်နှင့် အခြားသော အထောက်အပံ့ ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြပေသည်။

ဤအရာများသည် ရှဖေးအတွက်မူ သတ္တုများအားလုံးကို ယူဆောင်သွားနိုင်ခြင်း မရှိပါက တန်ဖိုး များများစားစား မရှိလှပေ။ ထိုသို့ ယူဆောင်သွားရန်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူ၏ နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်မှာ သုတေသနဌာန ဖြစ်ပုံရပေသည်။ ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုသည် သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာပိုင်းတွင် အလွန်အမင်း တိုးတက်ခဲ့သဖြင့် ထိပ်တန်း သုတေသန ကိရိယာများသည် သုတေသန အဖွဲ့အစည်းများစွာကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ကောင်းမွန်သော အခြေအနေတွင် ရှိသည့် စက်ပစ္စည်း တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုလောက်ကို တွေ့ရှိခဲ့ပါက ရှဖေး၏ ငွေကြေး အခက်အခဲများကို ပြေလည်စေနိုင်ပေသည်။

လမ်းကြောင်းအတိုင်း ခြေလှမ်း နှစ်ရာခန့် လျှောက်ပြီးနောက်တွင် ရှဖေးသည် ဓာတ်ခွဲခန်း၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

မာကျောသော သတ္တုစပ်တံခါးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်သွားခဲ့ပြီး ရှဖေးသည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် တိုးလိုက်သည်။ ယခင်အတိုင်းပင် ခြောက်ကပ်နေခဲ့သည် - ဤဌာနရှိ ဓာတ်ခွဲခန်းများတွင် မူလက နေထိုင်ခဲ့ကြသော သူများသည် ဘယ်ကို ရောက်သွားကြပါသနည်း။

အကယ်၍ သူတို့ သေဆုံးသွားခဲ့ပါက အမှတ်အသားအချို့ ကျန်ရစ်နေပေလိမ့်မည်၊ သို့သော် ရှဖေး၏ စစ်ဆေးမှုများအရ ထိုလူများသည် လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အလား ဖြစ်နေပေသည်။ သူတို့၏ အဝတ်အစားများသည် ဘီရိုများထဲတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး စားသောက်ခန်းတွင်လည်း စားကြွင်းစားကျန်များနှင့် တစ်ဝက်တစ်ပျက် သောက်ထားသော ကော်ဖီခွက်များ ရှိနေပေသည်။

ဤဓာတ်ခွဲခန်းကို အမည်မသိသော စက်ကိရိယာ အမျိုးမျိုးဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပေသည်။ ရှဖေးသည် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် အနီးဆုံးရှိ စက်ကိရိယာတစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

“ဒြပ်ဆန့်ကျင် ပိုင်းခြားစိတ်ဖြာစက် ရှဖေးသည် ခရုပတ်ပုံစံ အဖြူရောင် ကိရိယာပေါ်ရှိ အမည်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အသံထွက် ဖတ်လိုက်သည်။

“သတ္တု အမှုန်အမွှား စကင်ဖတ်စက် ”

“အလွန်မြင့်မားသော အမြန်နှုန်းဖြင့် လည်ပတ်သည့် စက် ”

ဤဓာတ်ခွဲခန်းအတွင်းရှိ စက်ကိရိယာ အားလုံးမှာ ရှဖေးကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ရှဖေးသည် ထိုစက်ပစ္စည်း အများစုက မည်သို့ အလုပ်လုပ်သည်ကို မသိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ထူးဆန်းသော အမည်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းတို့မှာ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အရာများ ဖြစ်ရပေမည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ အရာအားလုံးမှာ ပြီးပြည့်စုံသော အနေအထားတွင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အချိန်အတော်ကြာခဲ့သော်လည်း စက်ယန္တရားများမှာ အသစ်အတိုင်းပင် ရှိနေသေးရာ ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှု၏ ထုတ်လုပ်မှု စွမ်းရည်မှာ မည်မျှအထိ လက်ရာမြောက်သည်ကို ပြသနေပေသည်။

“ငါ အခု သိပြီ” ဖန်တန်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရှဖေးသည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်း ဘာကို သိတာလဲ”

“ဒီမှာ နေထိုင်ခဲ့တဲ့ လူတိုင်းက ပျောက်ကွယ်သွားသလိုမျိုး ဘာလို့ တစ်ယောက်မှ မရှိတာလဲဆိုတာကို ငါ သိပြီလို့ ထင်တယ်” ဖန်တန်က သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

“သူတို့တွေ စက်ရုပ်စစ်တပ်ရဲ့ အကုန်အစင် ဖျက်ဆီးရေး အလင်းတန်း ထိမှန်သွားတာ ဖြစ်ရမယ် တခြား အရာအားလုံးက မူလနေရာမှာပဲ ရှိနေပြီး လူသားတွေပဲ ပျောက်ကွယ်သွားတာကို တခြား ဘာနဲ့ ရှင်းပြလို့ ရမှာလဲ။ စက်ရုပ် ဗိုလ်ချုပ်က ဂြိုဟ်ကို ဖျက်ဆီးပြီးတဲ့နောက်မှာ စိတ်မချ ဖြစ်နေတာကြောင့် ဘယ်လူသားမှ အသက်မရှင်စေဖို့ အကုန်အစင် ဖျက်ဆီးရေး အလင်းတန်းကို အသုံးပြုခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါကြောင့်လည်း ငါတို့ အခု မြင်နေရတဲ့အတိုင်း ဖြစ်နေတာပေါ့။”

ရှဖေးသည် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူသည် ရှေးဟောင်း စာအုပ်များထဲတွင် အကုန်အစင် ဖျက်ဆီးရေး အလင်းတန်းအကြောင်းကို ဖတ်ဖူးသည်။ ၎င်းမှာ ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုက တီထွင်ခဲ့သော ဖျက်ဆီးအားပြင်းသည့် လှိုင်းစွမ်းအင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ ၎င်းသည် လူသားများအပေါ်တွင်သာ အလုပ်လုပ်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ပြင်းထန်သော လှိုင်းရိုက်ခတ်မှုသည် နယ်ပယ်အတွင်းရှိ မည်သည့် လူသားကိုမဆို မမြင်နိုင်သော သေးငယ်သည့် အမှုန်အမွှားများအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ပေသည်။

ကြီးမားသော အကုန်အစင် ဖျက်ဆီးရေး အလင်းတန်းများသည် ဂြိုဟ်တစ်စုံလုံးပေါ်ရှိ လူသားအားလုံးကို ချက်ချင်း အငွေ့ပျံသွားစေနိုင်ပေသည်။

ရှဖေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“အဲဒါက ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒီလူတွေက မြေအောက်မှာ ပုန်းအောင်းနေခြင်းအားဖြင့် စက်ရုပ်စစ်တပ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ရှားနိုင်ပြီး ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်လက် နေထိုင်နိုင်မယ်လို့ ထင်ထားကြပုံရတယ်၊ ဒါပေမယ့် အကုန်အစင် ဖျက်ဆီးရေး အလင်းတန်း ထိမှန်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ လူသားအားလုံးဟာ သေးငယ်တဲ့ အမှုန်အမွှားတွေအဖြစ် အငွေ့ပျံသွားခဲ့ကြပြီး အခုလို ထူးဆန်းပြီး ရှင်းပြလို့မရတဲ့ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာခဲ့တာပေါ့။”

ဤကြီးမားသော ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုမှာ ရှဖေးကို အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်စေခဲ့သည်။ ဓာတ်ခွဲခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် အဝတ်ဖြူတစ်ထည်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော အဝတ်လျှော်စက် အရွယ်အစားခန့်ရှိသည့် စက်ကိရိယာတစ်ခု ရှိနေပေသည်။

ရှဖေးသည် ထိုအဝတ်ဖြူကို ဆွဲဖယ်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားခဲ့လေတော့သည်။

အခန်း (၁၃၈) - လူသားစမ်းသပ်မှုများ

ထိုစက်မှာ ပြေပြစ်သော အကွေးအဆန့်များ ရှိပြီး လတ်ဆတ်သော စတော်ဘယ်ရီသီးတစ်လုံးကဲ့သို့ နုနယ်လှပကာ လိမ္မော်နီရောင် ရှိပေသည်။ ဤသည်မှာ ဓာတ်ခွဲခန်းအတွင်းရှိ အခြားသော စက်ကိရိယာများနှင့် လုံးဝ ကွာခြားလှပေသည်။

ရှဖေးသည် ၎င်းပေါ်ရှိ အမည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သေးငယ်သော သတ္တုအမှုန်အမွှားများကို စုဆောင်း၍ သတ္တုရိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်ပေးသည့် အလိုအလျောက် သတ္တုအမှုန် စုဆောင်းပေါင်းစပ်စက် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း စက်၏ တည်နေရာမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေပေသည်။ အခြားသော စက်ကိရိယာများနှင့် ဝေးကွာ နေပြီး ဓာတ်ခွဲခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် တစ်ကိုယ်တည်း ရှိနေခြင်းမှာ အထီးကျန်နေပုံရပေသည်။ ရှဖေးသည် ထိုစက်ကို ညင်သာစွာ ထိတွေ့လိုက်သောအခါ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“ဒီစက်က တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ ”

“ဘာမှားနေတာလဲ” ဖန်တန်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် အနားသို့ တိုးလာခဲ့သည်။

“ဒီစက်က မယုံနိုင်လောက်အောင်ကို နုနယ်နေသလိုပဲ၊ ဒီမှာရှိတဲ့ တခြားစက်တွေလိုမျိုး သိပ်သည်းမှု မရှိဘူး” ရှဖေးက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

အရာတစ်ခု၏ ကြံ့ခိုင်မှု သို့မဟုတ် သိပ်သည်းမှုကို လက်ဖြင့် ထိတွေ့ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ပေသည်။ ၎င်းမှာ အလူမီနီယမ်ဘူးခွံတစ်ခုနှင့် အလူမီနီယမ် သတ္တုစပ်ပြားတစ်ခုကို ထိတွေ့ရသကဲ့သို့ ကွာခြားလှပေသည်။ နှစ်ခုစလုံးမှာ အလူမီနီယမ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော်လည်း တစ်ခုမှာ ပေါ့ပါးပြီး နောက်တစ်ခုမှာ လေးလံကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။ ဤစက်မှာ ရှဖေးအား အလွန်အမင်း ပေါ့ပါးနေသည်ဟူသော ခံစားချက်ကို ပေးနေပေသည်။

ရှဖေးသည် သူ၏ လက်ဝါးကို ဆန့်ထုတ်ကာ စက်ကို ညင်သာစွာ ဖိလိုက်သည်။ သူသည် ခွန်အားစွမ်းအားရှင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ခွန်အား သိပ်မရှိသော်လည်း သာမန်လူထက်မူ ပို၍ သန်မာပေသည်။ စတော်ဘယ်ရီရောင် စက်ကိရိယာထံမှ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီးနောက် ၎င်း၏ အပြင်ခွံမှာ ချိုင့်ဝင်သွားခဲ့သည်။

ထိုစက်မှာ ရှဖေး၏ ဖိအားကိုပင် မခံနိုင်သော အခွံလွတ်ကြီးသာ ဖြစ်နေပေသည်။

ရှဖေးသည် ထိုင်ချလိုက်ပြီး မြေပြင်ကို သေချာစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သတ္တုစပ်မြေပြင်ပေါ်တွင် သိသာထင်ရှားသော အစင်းရာတစ်ခု ကျန်ရစ်နေပေသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ ဤစက်ကို တစ်ချိန်က မကြာခဏ ရွှေ့ပြောင်းခဲ့ဟန် တူပေသည်။

အစင်းရာများအတိုင်း တွန်းလိုက်သောအခါ စတော်ဘယ်ရီရောင် စက်ကြီးသည် ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်။ ရှဖေးသည် အားအများကြီး မစိုက်ထုတ်ဘဲ ထိုစက်ကို ဘေးသို့ တွန်းဖယ်လိုက်ရာ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ရှဖေးနှင့် ဖန်တန်တို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သာမန်ဟု ထင်ရသော ဤသတ္တု သုတေသနဌာနတွင် ဤကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်ထားကြမည် မဟုတ်ပေ။

ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ရှဖေး နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့သည်။ သတ္တု သုတေသနဌာနတစ်ခုကို မြေအောက်အနက်ကြီးတွင် တည်ဆောက်ထားခြင်းမှာ ဘယ်သောအခါမှ ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ၎င်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် လုံခြုံမှုရှိပြီး ဝင်ရောက်ရန်အတွက် စစ်ဆေးမှု လေးမျိုးပင် လိုအပ်နေခြင်းမှာ သာမန်သုတေသနဌာန မဟုတ်ကြောင်း ပြသနေပေသည်။

လူတစ်ယောက်စာသာ ဝင်ဆံ့သော လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းမှာ အောက်ဘက်သို့ ဦးတည်နေပေသည်။ စက်ကို ဘေးသို့ တွန်းဖယ်လိုက်သည်နှင့် လမ်းကြောင်းအတွင်းရှိ မီးများမှာ အလိုအလျောက် လင်းထိန်လာခဲ့သည်။

ရှဖေးသည် ဘေးကင်းစေရန်အတွက် သူ၏ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို ကြည့်လိုက်သည်။ မြေအောက်အနက်ကြီးတွင် ရောက်နေသော်လည်း ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာတွင် လိုင်းအပြည့် ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ သူသည် အန္တရာယ် တစ်စုံတစ်ရာနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက အရေးပေါ် အချက်ပေးချက် (SOS) ပေးပို့နိုင်ပေသည်။

ရှဖေးသည် အများကြီး မစဉ်းစားတော့ဘဲ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်သွားခဲ့ရာ မီတာတစ်ရာပင် မပြည့်မီတွင် ပိတ်ဆို့ထားသော နောက်ထပ် တံခါးတစ်ချပ်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ဤတံခါးပေါ်ရှိ ကာကွယ်ရေးစနစ်မှာ အထက်တွင်ရှိသော တံခါးများထက် ပိုမို တင်းကြပ်လှပေသည်။ ၎င်းတွင် တုန်ခါမှု တိုင်းတာသည့်စနစ် ရှိရုံသာမက ဖွင့်သည့်စနစ် အားလုံးမှာလည်း ဆက်တိုက် ချိတ်ဆက်ထားပေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အကယ်၍ စနစ်တစ်ခုခုကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပါက ဆက်တိုက် တုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အရေးပေါ် ကာကွယ်ရေးစနစ် အသက်ဝင်လာမည် ဖြစ်ပေသည်။

နေရာတစ်ခုမှာ လုံခြုံရေး ပိုမိုတင်းကြပ်လေလေ အခြားသူများကို ပို၍ စိတ်ဝင်စားစရာ ဖြစ်စေလေလေ ဖြစ်ပေသည်။ ရှဖေးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ တံတွေးထွေးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်ထဲမှ ကိရိယာအိတ်ကို ထုတ်ယူကာ လိုအပ်သော ကိရိယာများကို မြေပြင်ပေါ်တွင် သေသပ်စွာ စီထားလိုက်သည်။

တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ လုံခြုံရေးစနစ်များကို တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ဖြေလျှော့ရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ရှဖေးသည် ပထမဦးစွာ ယခင်အတိုင်းပင် ထိန်းချုပ်မှုစနစ်ကို ဖြတ်တောက်ဖွင့်လိုက်ရာ အတွင်းရှိ ပတ်လမ်းကြောင်းများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီးနောက် အကောင်းဆုံးသော ဖြေရှင်းချက်ကို ရှာဖွေရန် စစ်ဆေးလိုက်သည်။

စစ်ဆေးမှု ရလဒ်များမှာမူ အလွန်ပင် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှသည်။ အတွင်းစနစ်မှာ အပြင်ဘက်ရှိ စနစ်ထက် ပိုမိုလုံခြုံနေရုံသာမက လွယ်ကူသော ထွက်ပေါက်လည်း မရှိပေ။ အတင်းအဓမ္မ ဖျက်ဆီးဝင်ရောက်ခြင်းမှာ အဆိုးရွားဆုံးသော အစီအစဉ် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရှဖေးသည် လိုင်းခွဲဝက်အူလှည့် တစ်ခုနှင့် သေးငယ်သော ဝိုင်ယာအခွံနွှာစက် တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူ၏ လက်ထဲတွင် ကစားနေသည်။ 'ကစားခြင်း' ဟု ဆိုရာတွင် အနည်းငယ် ပိုကောင်း ပိုနိုင်သော်လည်း သူ၏ လက်ချောင်းများ၏ လျင်မြန်မှုမှာ ကျွမ်းကျင်သော ပီယာနိုတီးခတ်သူတစ်ဦး၏ လက်ချောင်းများကဲ့သို့ သွက်လက်နေသည်ဟု ဆိုပါက မှားမည် မဟုတ်ပေ။

အမြန်နှုန်းစွမ်းအားရှင် တစ်ဦး၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် သာမန်လူများထက် အမြဲတမ်း ပို၍ သွက်လက်ပေသည်။ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် သွက်လက်မှုမှာ တိုးတက်လာရုံသာမက လက်ချောင်းများဖြင့် လုပ်ဆောင်သော သေးငယ်သည့် လှုပ်ရှားမှုများသည်ပင် သာမန်ထက် များစွာ ကွာခြားလှပေသည်။ ဤသေးငယ်သော လှုပ်ရှားမှုများသည် ပျားတစ်ကောင်၏ အတောင်ပံများ ခတ်နေသကဲ့သို့ လျင်မြန်လှပြီး တိကျကာ ထိရောက်လှပေသည်။

ပထမဆုံးသော ကာကွယ်ရေးစနစ်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် ရှဖေးမှာ သုံးနာရီခန့် အချိန်ပေးခဲ့ရသည်။ ရှဖေးသည် ဤအချိန်အတောအတွင်း ပတ်လမ်းကြောင်းများကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း၊ သူ၏ ကိရိယာများဖြင့် စမ်းသပ်ရင်း ထိုင်နေခဲ့ရသည်။

ဤသည်မှာ ရှဖေးအတွက် လျှို့ဝှက်ကုဒ် ဖြေရှင်းသည့် ဂိမ်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပင်။ ကုဒ်ကို ဖြေရှင်းနိုင်ခြင်းမှ ရရှိမည့် အကျိုးကျေးဇူးမှာ ဒုတိယအဆင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။ ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ကာကွယ်ရေးစနစ်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် အာရုံစိုက်နေပြီး ဤစိန်ခေါ်မှုကို ပျော်ရွှင်စွာ လက်ခံနေခဲ့သည်။

ကာကွယ်ရေးစနစ်ထံမှ ပြတ်သားသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ရှဖေး၏ နှလုံးခုန်သံမှာ မြန်လာခဲ့သည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် လိုဏ်ခေါင်းအတွင်း၌ ဘာမှ မဖြစ်လာခဲ့သလို အချက်ပေးသံလည်း ထွက်မလာခဲ့ပေ။ ရှဖေးသည် ပထမဆုံးသော ကာကွယ်ရေး အလွှာကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။

ရှဖေးသည် သူ၏ လက်စွပ်ဖြင့် နဖူးပေါ်ရှိ ချွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။ မြေအောက်တွင် အေးမြနေသော်လည်း ရှဖေး၏ ဖိအားများလှသော အလုပ်ကြောင့် ချွေးများစွာ ထွက်နေခဲ့သည်။

ရှဖေးသည် တွေဝေမနေဘဲ နောက်ထပ် ကာကွယ်ရေးစနစ်ကို ကျော်ဖြတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ဖန်တန်မှာမူ ပတ်လမ်းကြောင်းများကို လိုက်လံနှောင့်ယှက်နေရခြင်းမှာ အလွန်ပင် ဒုက္ခများပြီး ငြီးငွေ့စရာ ကောင်းသည်ဟု ထင်နေသဖြင့် သမ်းလိုက်လေသည်။

ဖန်တန်သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ အသံမှာ ရှဖေး၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

“ငါ အရမ်းပင်ပန်းနေပြီ၊ ငါ သွားအိပ်တော့မယ်။ မင်း တံခါးဖွင့်ပြီးမှ ငါ ပြန်ထွက်လာခဲ့မယ်”

ရှဖေးသည် သူ့ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှု၏ ကာကွယ်ရေးစနစ်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခြင်းမှာ ကြီးမားသော အောင်မြင်မှု ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။ ဤပတ်လမ်းကြောင်းများနှင့် စက်ယန္တရားများမှာ အလွန်ပင် တိုးတက်လှသဖြင့် သာမန်လူတစ်ယောက်အဖို့ ဤအရာများကို နားလည်နိုင်ရန်မှာပင် အောင်မြင်မှုတစ်ခုဟု ဆိုနိုင်ရာ ၎င်းတို့ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန်မှာမူ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိပေ။

ထို့အပြင် ကျော်ဖြတ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်မှာလည်း သင်ယူမှု အခွင့်အရေး တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။ ရှဖေးသည် စနစ်ကို ကျော်ဖြတ်ရန်အတွက် သင့်လျော်သော အပြောင်းအလဲများ မပြုလုပ်မီ ပတ်လမ်းကြောင်းများက ဘာလုပ်ဆောင်သည်ကို ပထမဦးစွာ ဆုံးဖြတ်ရပေသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ရှဖေးသည် ပတ်လမ်းကြောင်းများနှင့် ပိုမို ရင်းနှီးလာခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို ကျော်ဖြတ်သည့် အရှိန်မှာလည်း သဘာဝအတိုင်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးသော ကာကွယ်ရေးစနစ်မှာ ရှဖေး၏ မဆုတ်မနစ်သော ကြိုးပမ်းမှုအောက်တွင် နောက်ဆုံး၌ ကျိုးပျက်သွားခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် ၂၇ နာရီ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ လက်ချောင်းဖြင့် ညင်သာစွာ တွန်းလိုက်သောအခါ သတ္တုစပ်တံခါးမှာ ပွင့်သွားခဲ့သည်။ ရှဖေးသည် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခြေရင်းတွင်ရှိသော ရာနှင့်ချီသည့် ကိရိယာများကို သိမ်းဆည်းရန် ထရပ်လိုက်သည်။

တံခါးတစ်ချပ်ကို ဖွင့်ရန်အတွက် ကိရိယာပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ အသုံးပြုရခြင်းမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စံချိန်သစ်တစ်ခုဟုပင် ဆိုနိုင်ပေသည်။

လျှို့ဝှက်အခန်းမှာ စတုရန်းမီတာ တစ်ထောင်ခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး အပြင်ဘက်ရှိ သုတေသနဌာနထက် များစွာ သေးငယ်ပေသည်။ နံရံတစ်လျှောက်တွင် အနီဖျော့ရောင် အရည်များ ပါဝင်သော ပိတ်ဆို့ထားသည့် ဖန်အိုးများစွာ ရှိနေပြီး အခြားအရာ ဘာမှ မရှိပေ။

အခန်း၏ အလယ်တွင် စက်ကိရိယာတန်း နှစ်တန်းကို သေသပ်စွာ စီထားသော်လည်း ဤအရာများသည် သတ္တုများအတွက် မဟုတ်ဘဲ ဇီဝဗေဒအတွက် ဖြစ်ပေသည်။

ရှဖေးသည် စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သတ္တုတွင်းကုမ္ပဏီတစ်ခုက ဘာကြောင့် ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ စက်ကိရိယာများကို ဤမျှအထိ များပြားစွာ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး လျှို့ဝှက်အခန်းထဲတွင် ထည့်ထားရပါသနည်း။

သူသည် ဖန်အိုးတစ်လုံးပေါ်ရှိ အမည်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

အမည် - မသိ

အသက် - ၁၇၉ နှစ်

လိင် - ကျား

စွမ်းရည်အမျိုးအစား - ခရမ်းလွန်ရောင်ခြည် ထိန်းချုပ်မှု

အဆင့် - အလယ်အလတ် ထာဝရအဆင့်

သတ္တမမြောက် ဦးနှောက်နယ်ပယ် ပွင့်မှု ရာခိုင်နှုန်း - ၆၄%

မှတ်ချက် - အလယ်အလတ် ထာဝရအဆင့်ရှိသော အလင်းစွမ်းအားရှင် တစ်ဦး၏ ဦးနှောက်။ ဤပုဂ္ဂိုလ်၏ သတ္တမမြောက် ဦးနှောက်နယ်ပယ်မှာ မြင့်မားသော ရာခိုင်နှုန်းအထိ ပွင့်နေခဲ့သည်။ ကြယ်သုံးပွင့် အဆင့်ရှိသော ပါရမီရှင် ဖြစ်သော်လည်း သူ ငယ်စဉ်က ဦးနှောက်ဖွံ့ဖြိုးမှု အလွန်အမင်း ပြင်းထန်ခဲ့သောကြောင့် ထပ်မံ တိုးတက်ရန် အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ အသေးစိတ် ဖိုင်နံပါတ် - CYN-00792

ရှဖေးမှာ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ ဤဖန်အိုးထဲတွင် တစ်ချိန်က ထာဝရအဆင့် ရှိသော စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ ဦးနှောက် ရှိနေခဲ့ပြီး သူတို့က ထိုဦးနှောက်အပေါ်တွင် သုတေသန ပြုလုပ်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

စွမ်းရည်အဆင့်များသည် အနိမ့်ဆုံး ကြယ်အလင်း အဆင့်မှ စတင်ကာ၊ ကြယ်တာရာအခြေခံအဆင့် ကြယ်တာရာနယ်မြေအဆင့် ၊ ကြယ်တာရာမြစ် နှင့် ဒဏ္ဍာရီလာအဆင့် တို့မှတစ်ဆင့် အမြင့်ဆုံး ထာဝရအဆင့်အထိ ရှိပေသည်။

ဤ ဆဋ္ဌမမြောက် အဆင့်ရှိသော သူတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အထွတ်အထိပ် ခွန်အားအဖြစ် ဖော်ပြနိုင်ပေသည်။ အထွတ်အထိပ်တွင်ရှိသော လူတစ်ယောက်သည် သူ၏ ဦးနှောက်ကို ဖန်အိုးထဲတွင် ထည့်၍ သုတေသန အလုပ်ခံရလိမ့်မည်ဟု တွေးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

ဤသတ္တု သုတေသနဌာနမှာ ထင်ထားသကဲ့သို့ မရိုးရှင်းလှပေ။ ၎င်းကို ဖုံးကွယ်မှုအဖြစ် အသုံးပြုကာ လူသားများကို လျှို့ဝှက် စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီး အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တစ်ဦးကိုပင် စမ်းသပ်မှု ပြုလုပ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရှဖေးသည် သူ၏ ရင်ထဲမှ မသက်မသာ ခံစားချက်ကို ထိန်းချုပ်ရင်း အခြားသော ဖန်အိုးများပေါ်ရှိ အမည်များကို အလျင်အမြန် စစ်ဆေးလိုက်သည်။ အခြေခံ ဒဏ္ဍာရီအဆင့်မှ အဆင့်မြင့် ထာဝရအဆင့်အထိ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ် ၁၄ ဦး၏ ဦးနှောက်များ ရှိနေခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့် စွမ်းအားရှင်များစွာ စုဝေးနေခြင်းမှာ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုလွန်ပေလိမ့်မည်၊ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်မူ သူတို့သည် တစ်စုံတစ်ဦး၏ သုတေသန ပစ္စည်းများ ဖြစ်သွားခဲ့ကြရပေသည်။

ရှဖေးသည် တည်ကြည်သော မျက်နှာထား ရှိနေခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ သူသည် ဤအထွတ်အထိပ် စစ်သည်တော်များအားလုံးအပေါ်တွင် ကြီးမားသော လေးစားမှု ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာလည်း စွမ်းအားရှင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဤသူများကဲ့သို့ အဆင့်တစ်ခု မရှိသေးသော်လည်း မည်သူမျှ တစ်ပါးသူ၏ စမ်းသပ်ခံ ကြွက်တစ်ကောင် မဖြစ်လိုကြပေ။

ထိုအထွတ်အထိပ် စစ်သည်တော်များ၏ သတ္တမမြောက် ဦးနှောက်နယ်ပယ် ပွင့်မှုမှာ အလွန်အမင်း မမြင့်မားလှသည်ကိုလည်း ရှဖေး သတိပြုမိခဲ့သည်၊ အမြင့်ဆုံးမှာ ၇၈ ရာခိုင်နှုန်း ဖြစ်ပြီး အနိမ့်ဆုံးမှာ ၅၁ ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိပေသည်။

ရှဖေးသည် သူ၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“သူတို့တွေဟာ သတ္တမမြောက် ဦးနှောက်နယ်ပယ် တစ်ဝက်လောက်ပဲ ပွင့်တာတောင် သုတေသန ပစ္စည်းတွေ ဖြစ်ကုန်ကြတာပဲ။ ငါ့ရဲ့ ဦးနှောက်နယ်ပယ်က တစ်ရာရာခိုင်နှုန်း ပွင့်နေတာဆိုတော့ ငါက ပိုပြီးတောင် အန္တရာယ် မများဘူးလား ”

ရှဖေးသည် သူ၏ သတ္တမမြောက် ဦးနှောက်နယ်ပယ် လုံးဝ ပွင့်သွားခဲ့ကြောင်းကို မည်သူ့ကိုမျှ ဘယ်တော့မှ မပြောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ရှေ့က လူများကဲ့သို့ သုတေသန အလုပ်မခံလိုပေ။

ဤဓာတ်ခွဲခန်းကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုပြီးနောက် ရှဖေးသည် ဈေးကွက်တွင် ငွေအမြောက်အမြား ရနိုင်သော စက်ကိရိယာများစွာ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ အများစုမှာ အလွန် ကြီးမားလှသဖြင့် သူ ယူဆောင်သွားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ဤသည်မှာ ရွှေတောင်ကြီးကို စောင့်နေရသော်လည်း ဘာမှ ယူဆောင်သွား၍ မရသော လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အလွန်ပင် ကံဆိုးလှပေသည်။ ဤလျှို့ဝှက်ဓာတ်ခွဲခန်းတွင် တံခါးအသေးတစ်ချပ်လည်း ရှိနေသော်လည်း ၎င်းတွင် ကာကွယ်ရေးစနစ်များ မရှိပေ။ ရှဖေးသည် ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်ရုံဖြင့် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပေသည်။

ဤအခန်းမှာ ပို၍ပင် သေးငယ်ပြီး စတုရန်းမီတာ နှစ်ရာပင် မပြည့်ပေ။ ၎င်းမှာ မီတာ နှစ်ဆယ်ခန့် ရှည်လျားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဘေးတစ်ဖက်စီတွင် ကောင်းမွန်စွာ တပ်ဆင်ထားသော အကျဉ်းခန်း ရှစ်ခန်း ရှိနေပေသည်။

ရှဖေးသည် အကျဉ်းထောင်တွင် နေခဲ့ဖူးသဖြင့် ဤပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ရင်းနှီးနေပေသည်။ ကွာခြားသည်မှာ အကျဉ်းခန်းများကို သတ္တုစပ်တိုင်များဖြင့် ဝန်းရံထားသော်လည်း လူများကို ထိန်းသိမ်းထားရန် လေဆာရောင်ခြည်ကို အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သတ္တုစပ်တိုင်များသည် ဤအဆင့်မြင့် စွမ်းအားရှင်များ၏ ဖျက်ဆီးအားပြင်းသော စွမ်းရည်များကို ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်သော်လည်း လေဆာမှာမူ မတူညီပေ၊ ၎င်းကို ချဉ်းကပ်ရန် ကြိုးစားသူ မည်သူမဆို မီးသွေးခဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

ဤလေဆာများသည် အဆင့်မြင့် စစ်သည်တော်များအတွက် အသက်အန္တရာယ် ဖြစ်စေနိုင်သည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့ အားလုံးနီးပါးသည် သူတို့၏ အဆင့်အတန်းနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်သော တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံများသည် သေးငယ်သော စွမ်းအင်တိုက်ခိုက်မှုများကို လွယ်ကူစွာ ကာကွယ်နိုင်သော်လည်း ဤအရာများသည် စက်မှုလုပ်ငန်းသုံး လေဆာလက်နက်များ ဖြစ်ပြီး လေဆာတန်းများ မဟုတ်ဘဲ လေဆာနံရံများ ဖြစ်ကြပေသည်။

ဤနေရာတွင် အကျဉ်းကျနေသော စွမ်းအားရှင်များသည် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံများကို ချွတ်ထားခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်၊ အကယ်၍ သူတို့ ဝတ်ဆင်ထားခဲ့လျှင်ပင် ဤလေဆာနံရံများကို ကျော်ဖြတ်ရန် လုံလောက်သော ကာကွယ်မှု ရှိကြမည် မဟုတ်ပေ။ အမှားတစ်ခု လုပ်မိရုံဖြင့် သူတို့သည် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြပေလိမ့်မည်။

“အထွတ်အထိပ် စစ်သည်တော်တွေ အများကြီးကို ပိတ်လှောင်ထားပြီး ဘာတွေကို သုတေသန လုပ်နေကြတာလဲဆိုတာ ဘယ်သူ သိနိုင်မလဲ” ဖန်တန်က မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

“အပြင်ဘက်က စက်ကိရိယာတွေကို ကြည့်ရသလောက်တော့ သူတို့က သတ္တမမြောက် ဦးနှောက်နယ်ပယ် ပွင့်ခြင်းအကြောင်းကို သုတေသန လုပ်နေကြတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဖန်အိုးတွေပေါ်မှာ သူတို့ရဲ့ သတ္တမမြောက် ဦးနှောက်နယ်ပယ် အခြေအနေကို အထူး မှတ်သားထားတယ်လေ ”

ရှဖေးသည် မဖြေမီ ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို အရင် မီးညှိလိုက်သည်။

ခလုတ်တစ်ခုကို နှိပ်လိုက်သောအခါ လေဆာနံရံများ ပိတ်သွားခဲ့သည်။ အပြာရောင် လေဆာနံရံများသည် အချိန်အတော်ကြာခဲ့သော်လည်း အလုပ်လုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှု၏ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ကောင်းမွန်သော နည်းပညာအပေါ် ရှဖေးမှာ အထင်ကြီးသွားခဲ့သည်။

ဖန်တန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“အဲဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုပါပဲ၊ ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုရဲ့ သတ္တမမြောက် ဦးနှောက်နယ်ပယ်အပေါ် သိနားလည်မှုကို ငါတို့ သိနိုင်မယ့် နည်းလမ်း မရှိပါဘူး။ ငါတို့ သူတို့အကြောင်း သိတာ တစ်ခုပဲ ရှိတယ်၊ အဲဒါကတော့ သူတို့ရဲ့ နည်းပညာဟာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် တိုးတက်ခဲ့တယ် ဆိုတာပါပဲ။”

“ဟုတ်တာပေါ့” ရှဖေးက ပြောလိုက်သည်။

“ငါတို့ရဲ့ ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုအပေါ် သိနားလည်မှုက တကယ်ပဲ အပေါ်ယံပါပဲ။ ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုကို လေ့လာဖို့ အထူးပြုထားတဲ့ အဖွဲ့အစည်းမျိုး ရှိလား။ သူတို့ဆိုရင် ပိုပြီး အသေးစိတ်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ ရှိမယ်လို့ ငါ လောင်းကြေးထပ်ရဲတယ် ”

“ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကြောင့် ဒီအဖွဲ့အစည်းတွေဟာ လျှို့ဝှက်စွာပဲ လုပ်ဆောင်နိုင်ကြတယ်။ ဥပမာ စာကြည့်တိုက်က ချင်မန် ပေါ့၊ သူကလည်း ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုကို လေ့လာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ တကယ်တော့ မင်းကလည်း တစ်ယောက်ပါပဲ၊ မင်းက ချင်မန်ဆီကနေ ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုအကြောင်း အများကြီး သင်ယူခဲ့တာလေ။”

ရှဖေးက နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်သည်။

“ငါ သင်ယူခဲ့ရတာက အနည်းအကျဉ်းပါပဲ။ အကယ်၍ ငါသာ မြေအောက်ခန်းထဲက စက်ရုပ်တွေကို ပရိုဂရမ်ရေးတဲ့ အခြေခံစာအုပ်တွေကို ဖတ်ခွင့်ရမယ်ဆိုရင် အကောင်းသားပဲ။ ငါ စက်ရုပ်တွေကို ပရိုဂရမ်ရေးနည်း သိခဲ့ရင် ဉာဏ်ရည်တုပါတဲ့ စက်ရုပ်အချို့ကို ဖန်တီးနိုင်မှာပါ ”

ဖန်တန်က အလျင်အမြန် လက်ဝါးယမ်းပြလိုက်သည်။

“အဲဒါကို လုပ်လို့မရဘူး။ ဉာဏ်ရည်တု ပါတဲ့ စက်ရုပ်က စက်ပစ္စည်း မဟုတ်တော့ဘဲ လူသားတစ်ယောက်က ဖန်တီးထားတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီ။ အဲဒါက သဘာဝရဲ့ ဥပဒေကို ချိုးဖောက်တာဖြစ်ပြီး မင်း အပြစ်ပေးခံရလိမ့်မယ် ”

ရှဖေးက ပြုံးလိုက်သည်။

“ထူးဆန်းလိုက်တာ။ မင်း ဘာလို့ ချင်မန်နဲ့ ဒီလောက်တောင် တူနေရတာလဲ။ သူလည်း အဲဒီစကားကို အမြဲ ပြောလေ့ရှိတယ် ”

ဖန်တန်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားခဲ့သည်။

“ထင်ရှားတာပေါ့၊ မင်းတို့ စကားပြောတာကို နားထောင်နေရတဲ့ ငါ့အပေါ်မှာလည်း အဲဒီလွှမ်းမိုးမှုတွေ ရှိမှာပေါ့။ အရင်က ချင်မန် ပြောခဲ့တာက တကယ်တော့ အဓိပ္ပာယ် ရှိပါတယ်။ လူသားတွေဟာ စကြဝဠာထဲက သေးငယ်တဲ့ အမှုန်အမွှားလေးတွေပါပဲ၊ ကျယ်ပြောလှတဲ့ စကြဝဠာကြီးနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။”

“လူသားတွေအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရင်တောင်မှ စကြဝဠာကြီးကတော့ ထိခိုက်မှု မရှိဘဲ သူ့ရဲ့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်သွားနေမှာပဲ၊ ဒါကြောင့် လူသားတွေဟာ ကိုယ့်နေရာကိုယ် သိသင့်ပြီး စကြဝဠာရဲ့ အလိုဆန္ဒကို စိန်ခေါ်ဖို့ မကြိုးစားသင့်ဘူး။”

ရှဖေးက ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဟဲဟဲ၊ အဲဒါတွေကို ခဏ ဖယ်ထားရအောင်၊ အခုတော့ အလုပ်ကိစ္စ ပြန်သွားရအောင်။ ဒီစက်ပစ္စည်းတွေကို ငါ ဘယ်လို ယူသွားမလဲ။ မင်းမှာ အကြံရှိလား”

ရှဖေး၏ စိတ်ထဲတွင် ပိုက်ဆံသာ ရှိပေသည်၊ သူသည် ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရန် လိုအပ်သည်၊ ကွမ်တမ် ဟိုးဒင်းကိုလည်း ထပ်မံ တိုးချဲ့ရဦးမည် ဖြစ်ရာ အရာအားလုံးမှာ ရန်ပုံငွေ လိုအပ်ပေသည်။ ရှဖေးသည် ဤအပျက်အစီးများဆီသို့ လာရာတွင် အများကြီး ရရှိခဲ့သော်လည်း ဤအရာများကို ပြန်လည် ယူဆောင်သွားရန်မှာ ပြဿနာ ဖြစ်နေပေသည်။

သူ့တွင် ကုဗမီတာ ၂၀ ရှိသော ဟင်းလင်းပြင်လက်ွပ် တစ်ကွင်း ရှိသော်လည်း ဤသည်မှာ မလုံလောက်ပေ။ သူသည် စက်ပစ္စည်း တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုလောက်ကို ထည့်နိုင်ကောင်း ထည့်နိုင်လိမ့်မည်၊ သို့သော် ဈေးကြီးသော ဤပစ္စည်းများကို ချန်ထားရစ်ရန်မှာမူ သူ ဆန္ဒမရှိပေ။

ဖန်တန်က သူ၏ မေးစေ့ကို ကုတ်လိုက်သည်။

“မင်းက ကျန်းမာသန်စွမ်းတာပဲ၊ ဒီပစ္စည်းတွေကို မင်းရဲ့ လက်စွပ်ထဲမှာ ထည့်ပြီး မြေပြင်ပေါ်အထိ သယ်သွားရင် ဘယ်လိုလဲ”

ရှဖေးက ဖန်တန်ကို မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်သည်။

“မင်း အဲဒါကို အစီအစဉ်လို့ ခေါ်တာလား။ ထားလိုက်ပါတော့။ ငါတို့မှာ အချိန်ရှိပါသေးတယ်။ ဓာတ်ခွဲခန်းကို သေချာ ရှာဖွေပြီး ဈေးကြီးတဲ့ အရာအားလုံးကို စုဆောင်းရအောင်။ အဲဒီအချိန်အထိ ဘာမှ မစဉ်းစားနိုင်သေးဘူးဆိုရင်တော့ မင်းပြောသလိုပဲ မြေပြင်ပေါ်အထိ သယ်သွားတဲ့ အမိုက်မဲဆုံး နည်းလမ်းကိုပဲ သုံးရမှာပေါ့။”

ရှဖေးသည် ထရပ်လိုက်ပြီး အကျဉ်းခန်းကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ယခု လုပ်ဆောင်ရန် အရေးကြီးဆုံး အရာမှာ အရာအားလုံးကို တစ်ခုချင်းစီ အသေးစိတ် စစ်ဆေးရန် ဖြစ်ပြီး တစ်ခုမျှ လွတ်မသွားစေရန် ဖြစ်ပေသည်။

ရုတ်တရက် ရှဖေး၏ ထက်မြက်သော အာရုံခံစားမှုက အကျဉ်းခန်း၏ အလယ်ရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင် အဖြူရောင် တောက်ပသော အရာတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။ ရှဖေးသည် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ထိုအဖြူရောင် အရာကို ကောက်ယူကာ သေချာစွာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။

“သွား တစ်ချောင်းလား” ရှဖေးသည် ၎င်းကို ခေတ္တမျှ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

လူသားများတွင် သွား ၃၂ ချောင်း ရှိပြီး ဤသွားကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းမှာ အံသွားတစ်ချောင်း ဖြစ်ပေသည်။ မည်သည့် အထွတ်အထိပ် စစ်သည်တော်က ချန်ထားခဲ့သည်ကို မည်သူ သိနိုင်ပါမည်နည်း။

ထိုသွားမှာ ကြွေထည်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြူစင်ပြီး သန့်ရှင်းလှပေသည်။ သွား၏ မျက်နှာပြင်မှာလည်း ပြီးပြည့်စုံသော အနေအထားတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ သွားမြစ်မှာလည်း ထူးဆန်းစွာပင် ပြီးပြည့်စုံနေပေသည်။

ရှဖေးက ခါးသက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဒါက အထွတ်အထိပ် စစ်သည်တော်တစ်ယောက်ရဲ့ သွားပဲ၊ သိမ်းထားဖို့ တန်ဖိုးရှိမှာပါ။”

ဖန်တန်မှာ စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း နောက်ပြောင်လိုက်သေးသည်။ “အဲဒီသွားက တော်တော် သေးတာပဲ၊ မင်းရဲ့ လက်စွပ်ထဲမှာ အကွက်ချ သေချာ ထည့်လို့ ရတာပေါ့။”

ရုတ်တရက် ရှဖေးမှာ ကြောင်အသွားခဲ့ပြီးနောက် ဝေဝါးသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“နေဦး၊ ဒီသွားက အကုန်အစင် ဖျက်ဆီးရေး အလင်းတန်းကို ခံခဲ့ရတာဆိုရင် အမှုန်အမွှားတွေ ဖြစ်သွားသင့်တာပေါ့။ ဘာလို့ ဒါက ကျန်နေရတာလဲ ”

ဖန်တန်မှာလည်း ဤအချက်ကြောင့် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ ရှဖေး ပြောသည်မှာ မှန်ပေသည်၊ အကုန်အစင် ဖျက်ဆီးရေး အလင်းတန်းသည် လူသားနှင့် သက်ဆိုင်သည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို အငွေ့ပျံသွားစေမည် ဖြစ်ရာ လူသားသွား တစ်ချောင်းသည် အကျဉ်းခန်းထဲတွင် ကျန်ရစ်နေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဤထူးဆန်းသော အခြေအနေအတွက် ရှင်းပြချက် နှစ်ခုသာ ရှိပေသည် - ပထမတစ်ခုမှာ ထိုဂြိုဟ်သည် အကုန်အစင် ဖျက်ဆီးရေး အလင်းတန်းကို မခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ဒုတိယတစ်ခုမှာ ထိုသွားသည် လူသားသွား မဟုတ်ဘဲ လူလုပ်ပစ္စည်း တစ်ခုခု ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤသည်မှာ အခြားသော ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိပေ။

ဖန်တန်သည် နောက်သို့ မှီလိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

“ရှဖေး... မင်းက သွားတစ်ချောင်း ကောက်တာပဲ ထားပါတော့၊ ဒါပေမယ့် မင်း ကောက်လိုက်တာက သွားတုကြီး ဖြစ်နေတာလား ”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အပြာရောင် တောက်ပသော လေဆာနံရံများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ရှဖေးကို အကျဉ်းခန်းအတွင်းတွင် ပိတ်လှောင်လိုက်ပေတော့သည်။ အကျဉ်းခန်း၏ ပိတ်လှောင်မှုစနစ်မှာ မျှော်လင့်မထားဘဲ အသက်ဝင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရှဖေးသည် မျက်နှာပျက်သွားခဲ့ပြီး နံရံဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

“တောက်—ငါတို့ ပိတ်မိပြီ ” ရှဖေးက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်ပေသည်။

အကျဉ်းခန်းထဲတွင် ပိတ်မိသွားသဖြင့် ရှဖေးမှာ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် အမှတ်မထင် အားစိုက်လိုက်မိရာ သွားမှာ ကြေမွသွားခဲ့သည်။ သိသာထင်ရှားခြင်း မရှိသော ရွှေရောင် ပုတီးစေ့လေး တစ်စေ့သည် ကြေမွသွားသော သွားအတွင်းမှ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျဆင်းလာခဲ့လေတော့သည်။