နယ်မြေသစ်ကို ရှာဖွေခြင်း (၁)

ရတနာတိုက်အတွင်းဝယ်။

“မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအား (Mysterious Power) တွေ အများကြီး စုပုံနေတာဆိုတော့ နေလို့မကောင်းဖြစ်နေလား” လျူလုံက မေးလိုက်သည်။

လီဟောင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ သူ အခု ခံစားနေရတာက အဲဒီအတိုင်းပင်။ ဒီတစ်ခါ ရလိုက်တဲ့ စွမ်းအားက ချေဖျက်ရ ပိုခက်ပုံရသည်။ ရတနာတိုက်ထဲက စွမ်းအားတွေက ကျောက်ဓားထဲက စွမ်းအားတွေနဲ့ မတူဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတာ ပိုနှေးသည်။

သူ မနေ့ညက ကျောက်ဓားဆီကနေ စုပ်ယူလိုက်တဲ့ စွမ်းအားတွေထဲမှာ ချက်ချင်း မချေဖျက်နိုင်တဲ့ အပိုင်းတွေက ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ လျှံထွက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်၊ အဲဒါကြောင့်ပဲ ပန်သာက အဲဒီဘေးထွက်စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူပြီး အကျိုးကျေးဇူး ရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လီဟောင်က စွမ်းအားအများကြီး ရခဲ့သလို ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းမှာတော့ တစ်ဝက်ကျော်လောက်က အလဟဿ ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။ စွမ်းအားတွေကို ချေဖျက်တဲ့နေရာမှာတော့ ထိုခွေးက လီဟောင့်ထက် ပိုတော်ပုံရသည်။

လီဟောင်သည် ယခု စွမ်းအားနှစ်ကျူဘစ်ကို စုပ်ယူစဉ်က ငါးရုပ်ကျင့်စဉ်ရဲ့ အသက်ရှူနည်းကို အသုံးမပြုရဲခဲ့သဖြင့် စွမ်းအားတွေ အများကြီး မရခဲ့ပေ။ အကယ်၍ ဒါက ကျောက်ဓားထဲက စွမ်းအားသာ ဖြစ်နေလျှင် သူ့ကိုယ်ထဲကနေ အပြင်ကို လျှံထွက်ပြီး လွင့်စင်ကုန်လောက်ပြီ။

သို့သော် အခု စွမ်းအားကတော့ မချေဖျက်ရသေးသော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာပဲ ဆက်ရှိနေသေးသည်။

ထူးဆန်းလိုက်တာ။ ဒီစွမ်းအင်နှစ်မျိုးက ကွဲပြားနေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ဒုတိယလက် စွမ်းအင်တွေက သိုလှောင်ရ ပိုလွယ်တာလား။ ငါတော့ နားမလည်နိုင်တော့ဘူး။

လီဟောင် တွေးနေစဉ်မှာပင် လျူလုံ၏ ဟိန်းဟောက်သံက သူ့အတွေးကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။

“စွမ်းအားတွေ မချေဖျက်ရသေးဘဲနဲ့ ဘာရပ်လုပ်နေတာလဲ။ ဟိုဘက်ကိုသွားပြီး ချက်ချင်း လေ့ကျင့်တော့။ ဒီလောက် တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ဒီအတိုင်း လွင့်ပျောက်သွားအောင် စောင့်နေတာလား။”

လီဟောင် ဘာမှမပြောဘဲ အပြင်ကို အပြေးထွက်ခဲ့တော့သည်။ ဒီအဖွဲ့မှူးရဲ့ ဒေါသက တကယ့်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည် မဟုတ်ပါလား။

……

လေ့ကျင့်ရေးကွင်း

ဒီနေရာက လေ့ကျင့်ရေး ပစ္စည်းကိရိယာတွေက သူ့အိမ်ကထက် အများကြီး ပိုစုံလင်သည်။ ရလိုက်တဲ့ စွမ်းအားနှစ်ကျူဘစ်က ကျောက်ဓားလောက် စွမ်းအင်မများသလို ချေဖျက်ရလည်း ခက်သော်လည်း လီဟောင်က ငါးရုပ်ကျင့်စဉ်ကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး လေ့ကျင့်လိုက်သည်။ ကျောက်ဓားက စွမ်းအင်တွေ ဘယ်နှစ်ကြိမ်အထိ ပေးနိုင်ဦးမလဲဆိုတာ မသေချာသဖြင့် ရသမျှ စွမ်းအားကို တန်ဖိုးထားဖို့ သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် မျောက်ရုပ်ကျင့်စဉ် (Ape Style) ကို ပြန်စလိုက်ပြန်သည်။ လေထဲကို ခုန်တက်လိုက်၊ ပြန်ဆင်းလိုက်၊ မျောက်လက်ဝါးနဲ့ ရိုက်လိုက်၊ ကွင်းတွေကို အသုံးပြုပြီး လွှဲလိုက်၊ တွန်းကန်အားတွေကို သုံးလိုက်နှင့်...

တဖြည်းဖြည်းနှင့် လီဟောင်၏ မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ ခုနက စုပ်ယူထားတဲ့ ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားတွေက အခုမှ စပြီး လှုပ်ရှားလာပုံရ၏။

“ဟပ်”

သူက အံကြိတ်ကာ အသံထွက်လိုက်သည်။ နဖူးပေါ်က သွေးကြောတွေ ထောင်ထလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နာကျင်မှုတွေက ရုတ်တရက် စိမ့်တက်လာသည်။ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းအချို့မှာ အကြောဆွဲသလို ဖြစ်လာ၏။ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ၊ စွမ်းအားတွေက သူ့ကို သတ်တော့မယ့်အတိုင်း ရမ်းကားနေပြီဟု တွေးကာ လီဟောင်က အကူအညီတောင်းဖို့ ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။

“မရပ်နဲ့၊ ဆက်လုပ်။” လျူလုံက အော်လိုက်သည်။

“စွမ်းအင်တွေက အခုမှ အလုပ်စလုပ်တာ။ ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားရဲ့ အကြီးမားဆုံး အာနိသင်က ‘ဖျက်ဆီးခြင်း’ ပဲ။ မင်းက ပျက်စီးခြင်း ပြာပုံထဲကနေ တစ်ဖန် ပြန်လည် မွေးဖွားလာလိမ့်မယ်။ အဲဒါက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်၊ သွေးကြောတွေနဲ့ အရိုးတွေကို အဆက်မပြတ် ပြန်လည် ပုံဖော်ပေးနေတာ။ ဒါက နာကျင်မှုတွေကြားကနေ သေခြင်းတရားကို ကျော်လွှားပြီး ရှင်သန်လာမယ့် လမ်းစဉ်ပဲ။”

လီဟောင် တစ်ကိုယ်လုံး မခံမရပ်နိုင်အောင် နာကျင်လာရသည်။

ဒါ မဟုတ်သေးဘူး။ အတွေးတစ်ခုက သူ့ခေါင်းထဲကို ဝင်လာသည်။

ဒါက လုံးဝ မဟုတ်သေးဘူး။ ပျက်စီးခြင်းထဲက ပြန်လည်မွေးဖွားတာ ဟုတ်လား။ အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး။ သူ ကျောက်ဓားထဲက စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူတုန်းက ဒီလို ဖျက်ဆီးခံရတာမျိုး မရှိခဲ့ဘူး။ ပိုတဲ့ စွမ်းအင်တွေက ဒီအတိုင်း လွင့်ပျောက်သွားတာပဲ ရှိသည်။ အဲဒါက ခန္ဓာကိုယ်ကို နာကျင်စေမယ့်အစား ပိုပြီး အားဖြည့်ပေးခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

ဒီခံစားချက် နှစ်မျိုးက သူ့အတွက်တော့ လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။ ကျောက်ဓားရဲ့ စွမ်းအားက သန့်စင်ပြီး နူးညံ့သည်၊ အခု အဖွဲ့ကရတဲ့ စွမ်းအားကတော့ အရမ်းကို ကြမ်းတမ်းလွန်းလှသည်။

“အဖွဲ့မှူး... နာတယ်ဗျ... တစ်ခုခု မှားနေပြီလား မသိဘူး...”

“ဘာမှ မမှားဘူး။” လျူလုံက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“ဒါက ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားရဲ့ သဘောသဘာဝပဲ။ သေသေချာချာ လေ့ကျင့်စမ်း။ ဒီစွမ်းအား နှစ်ကျူဘစ်ဆိုတာ အဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာပဲ။ မင်းသာ အလဟဿ ဖြုန်းတီးပစ်ရင် မင်းကို ငါ အသေသတ်မှာ။ ငါတို့ ဒီစွမ်းအားတွေရဖို့ အများကြီး ပေးဆပ်ခဲ့ရတာ။ မင်းသာ အခု မတိုးတက်လာရင် နောက်တစ်ခါ တာဝန်ကျရင် မင်း သေလိမ့်မယ်။”

လီဟောင် နာကျင်လွန်းလို့ အော်ဟစ်မိတော့သည်။ သူက ဒုက္ခခံဖို့ မကြောက်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက ပုံမှန် မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို လျူလုံကို ပြောပြချင်နေတာပါ။ ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်နေရတာလဲ။

ဘုန်း

နာကျင်မှုတွေကြောင့် ရူးမတတ် ဖြစ်လာသော လူငယ်လေးသည် ပိုပြီး ကြမ်းတမ်းတဲ့ ကျားရုပ်ကျင့်စဉ် (Tiger Style) ကို ပြောင်းလဲ လေ့ကျင့်လိုက်သည်။ ဒါက သူ့ရဲ့ နာကျင်မှုတွေကို သက်သာစေဖို့ ပိုပြီး အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဘုန်း

သဲအိတ်က လွင့်ထွက်သွားပြီး နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက် အထိမှာတင် ပေါက်ထွက်သွားတော့သည်။ လီဟောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက သွေးကြောတွေ ထောင်ထလာပြီး အင်အားတွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

……

ဘေးတစ်ဖက်တွင်တော့...

ယွမ်ယောင်က ခေါင်းစောင်းပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“သူ့ရဲ့ အခြေခံက တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ။ ‘ငါးရုပ်ကျင့်စဉ်’ အသစ်က ဆရာကြီးယွမ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ပညာရပ် ဖြစ်မှာ သေချာတယ်။ လီဟောင်က ဆယ်ဖြို အဆင့်ကို မရောက်သေးပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ကြံ့ခိုင်မှုက သာမန်လူတွေထက် အများကြီး သာလွန်နေတယ်။ သာမန်လူဆိုရင် ဒီစွမ်းအား နှစ်ကျူဘစ်ကို စုပ်ယူပြီးတာနဲ့ မျက်စိ၊ နား၊ နှာ၊ ပါးစပ်တွေကနေ သွေးတွေ ထွက်ကုန်မှာ၊ သွေးကြောတွေ ပေါက်ပြီး ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတွေ ဖိသိပ်ခံရမှာ။ သူကတော့ သွေးကြောလေးတွေ နည်းနည်း ဖောင်းလာတာကလွဲရင် ဘာမှ မဖြစ်သလိုပဲ။”

ဒီလောက် ကြံ့ခိုင်မှုမျိုးက ဒီလူငယ်လေးကို ဆယ်ဖြို အဆင့်မှာ ရှိနေသူတွေနဲ့ တန်းတူ ဖြစ်စေသည်။ သူတို့ကြားမှာ ကွာခြားချက်က မရှိသလောက်ပင်။

လျူလုံကလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဒီကောင်လေးက တကယ် အခြေအနေ ကောင်းတာပဲ။ ‘ငါးရုပ်ကျင့်စဉ်’ အသစ်က အဲဒီလောက်တောင် ကောင်းတာလား။ ငါ အရင်က ကြည့်ဖူးတော့ ကျန်းမာရေးအတွက် လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုလောက်ပဲ ထင်ခဲ့တာ။ အခုတော့ သိုင်းပညာ အခြေခံအတွက် ဒီလောက်အထိ အကျိုးရှိတာလား။”

“ဖြစ်နိုင်တာကတော့ လျှို့ဝှက်မူကွဲ ရှိနေတာမျိုးပေါ့။” ယွမ်ယောင်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

သူမက လီဟောင်ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ခုခု ပြောချင်သော်လည်း နောက်ဆုံးမှာတော့ ပြန်ထိန်းလိုက်၏။ ဒီလူငယ်လေးက စောစောကမှ မဟုတ်ဘဲ အရင်ကတည်းက ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားအချို့ကို စုပ်ယူထားပုံရသည်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ခွန်အားကတော့ အဲဒီလောက် မတိုးတက်လာသေးဘူး။ အဓိက အချက်ကတော့ သူ့ရဲ့ သွေးကြောတွေ ပေါက်ထွက်တဲ့ လက္ခဏာ မရှိတာပဲ။ အဲဒါက စွမ်းအားစုပ်ယူထားတဲ့ သူတွေမှာ တွေ့ရလေ့ရှိတဲ့ အမှတ်အသားလေ။ သွေးကြောမျှင်လေးတွေ ပေါက်ရင်တောင် သိသာနေတတ်တာ။

ယွမ်ယောင်ရဲ့ အမြင်မှာတော့ လီဟောင်က အရင်က စွမ်းအားအချို့ကို စုပ်ယူခဲ့ဖူးပုံရသည်၊ ဒါပေမဲ့ နည်းနည်းလေးပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဆန်းကြယ်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုခုဆီကနေ ရတဲ့ စွမ်းအားမျိုးလား၊ ပမာဏကလည်း အရမ်းနည်းနေတာလား။ ဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါသည်။

……

လီဟောင်သည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲမှာ မနားတမ်း ဟိန်းဟောက်နေသည်။

“ဝုန်း”

သူသည် တောထဲက ထွက်လာတဲ့ ကျားတစ်ကောင်လို ကြမ်းတမ်းလှပြီး ‘ကျားလက်သည်း’ (Tiger Claw) နဲ့ ရိုက်လိုက်ရာ သစ်သားရုပ်ကြီးမှာ နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားတော့သည်။

ဒီရလဒ်က သူ့ကိုလည်း အံ့သြသွားစေသည်။ ဒါက ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အခုဆိုရင် သူက ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအား နှစ်မျိုးစလုံးကို လက်တွေ့ စမ်းသပ်ပြီးပြီ။ ကျောက်ဓားက စွမ်းအားက ပိုများပြီး သန့်စင်နူးညံ့သည်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ခွန်အားကိုတော့ အဲဒီလောက် တိုးမလာစေခဲ့ဘူး။

အဖွဲ့ဆီကရတဲ့ စွမ်းအားကတော့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဖျက်ဆီးပြီး ရမ်းကားနေသော်လည်း သူ့ကို ပိုပြီး ပြင်းထန်တဲ့၊ ပိုပြီး သေစေနိုင်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေ လုပ်နိုင်အောင် အားပေးနေသလိုပင်။

လီဟောင်သည် ပထမဆုံးညက စွမ်းအားစုပ်ယူတုန်းက သူ့ခွန်အား တိုးတက်လာတာမျိုး မတွေ့ခဲ့ရပေ။ ဒါက သူ့အတွက် တတိယအကြိမ်မြောက် စွမ်းအားစုပ်ယူခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အခု ခံစားချက်က မနေ့ညက စုပ်ယူခဲ့တဲ့ ပမာဏအများကြီးထက် ပိုပြီး အာနိသင်ရှိနေသလို ခံစားရသည်။ ဘေးကနေ ကြည့်နေတဲ့ လျူလုံ၏ မျက်လုံးများလည်း တောက်ပလာ၏။

“ကောင်းတယ်။ လီဟောင်၊ ဆက်လုပ်။ မင်းအတွက် အာနိသင်က တကယ် သိသာတာပဲ။ ဒီနှစ်ကျူဘစ်က မင်းကို ဆယ်ဖြို အဆင့် ရောက်အောင် တွန်းပို့ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။”

လီဟောင်ကတော့ အဖွဲ့မှူးရဲ့ စကားတွေကို စဉ်းစားဖို့ အချိန်မရှိပေ။ သူ့ကိုယ်ထဲက စွမ်းအားတွေကို အကုန် မချေဖျက်နိုင်သေးသဖြင့် ၎င်းတို့က သူ့ကို ဆက်ပြီး နှိပ်စက်နေတုန်းပင်။ အဲဒါကြောင့် သူက ဆက်ပြီး လေ့ကျင့်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဝုန်း”

တောအုပ်တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေတဲ့ ကျားဟိန်းသံလို အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျားရုပ်ကျင့်စဉ်ရဲ့ အသံနဲ့ တိုက်ခိုက်တဲ့ နည်းလမ်းဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်ဖို့လောက်ပဲ သုံးကြတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ လီဟောင့်ဆီက ထွက်လာတဲ့ အသံက တကယ့်ကို အရှိန်အဝါ ရှိလှသည်။ နားထဲမှာပင် နာကျင်သွားရ၏။ လူငယ်လေးသည် သူ၏ လက်သီးနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်ကို အားကုန် လွှဲချလိုက်သည်။

ဝက်ဝံရုပ်ကျင့်စဉ် (Bear Style)!

ငါးရုပ်ကျင့်စဉ်ထဲမှာ ဝက်ဝံရုပ်က ခွန်အားကို အသုံးချဖို့ အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်သည်။ လီဟောင်သည် အခုအချိန်မှာ ရုပ်ကျင့်စဉ် ငါးမျိုးလုံးကို ထုတ်သုံးနေရသည်။ သူက မျောက်ရုပ်ကျင့်စဉ်မှာ အကျွမ်းကျင်ဆုံး ဖြစ်သော်လည်း တခြားနည်းတွေကို သိပ်မလေ့ကျင့်ရသေးပေ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒါက အရေးမကြီးတော့ပါဘူး။

သူ့ကိုယ်ထဲက စွမ်းအားတွေကို ဖောက်ထုတ်ပစ်ဖို့ပဲ လိုတာ။ သူ့ခေါင်းထဲမှာ ဒါပဲ ရှိတော့သည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

သူ့ရဲ့ လက်မောင်းတွေထဲကို အားကုန်သွင်းပြီး ကြမ်းပြင်ကို ထုနှက်လိုက်ရာ အသံတွေက ဟိန်းထွက်သွားသည်။ ဝက်ဝံရုပ်က လက်မောင်းကို အဓိကထားပြီး၊ ကျားရုပ်က ခြေလက် လေးဖက်စလုံးရဲ့ မျှခြေကို အဓိကထားကာ၊ မျောက်ရုပ်ကတော့ ခြေထောက်တွေကို အဓိကထားခြင်း ဖြစ်သည်။

လျူလုံက လူငယ်လေးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ထပ်ပြီး အံ့သြသွားပြန်သည်။

“ဒီကြံ့ခိုင်မှုက... တကယ်ကို မဆိုးဘူးပဲ။ ဒီကောင်လေးက ဒီနှစ်ကျူဘစ်နဲ့တင် ဆယ်ဖြို အဆင့်ကို တကယ် ရောက်သွားနိုင်တယ်ဟ။”

ဒါက မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်သော်လည်း မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပေ။ လီဟောင့်ရဲ့ အခြေခံက အရမ်းကောင်းလွန်းသဖြင့် အခုထိ သွေးထွက်တဲ့ လက္ခဏာ မတွေ့ရသေးတာက အလွန် ရှားပါးလှသည်။

ဒါက သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ထိပ်တန်းအဆင့်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ပြနေတာပါ။ လျူလုံ နားမလည်နိုင်တာက ‘ငါးရုပ်ကျင့်စဉ်’ အသစ်က အဲဒီလောက်တောင် စွမ်းတာလား ဆိုတာပင်။ ယွမ်ရွှမ်းရဲ့ ကြံ့ခိုင်မှုတောင်မှ ပုံမှန်လောက်ပဲ ရှိတာ မဟုတ်လား။

“တကယ်လို့ ငါးရုပ်ကျင့်စဉ်က အခြေခံကောင်းဖို့ ဒီလောက်တောင် ကောင်းနေရင် ပရော်ဖက်ဆာရဲ့ ကျန်းမာရေးက ဘာလို့ ဆုတ်ယုတ်နေတာလဲ။” လျူလုံ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဒါမှမဟုတ် သူက အခုမှ ဒီအသစ်ကို ပြန်ပြင်လိုက်တာလား၊ လီဟောင်က အဲဒီမူကွဲကို လေ့ကျင့်နေတာလား။”

ယွမ်ယောင်ကတော့ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူမလည်း အဖြေကို မသိသော်လည်း လီဟောင်၏ အခြေအနေကတော့ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်နေကြောင်း မြင်သာလှသည်။

“နှမြောစရာပဲ။” လျူလုံက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“တကယ်လို့ ယွမ်ရွှမ်းက ငယ်ငယ်ကတည်းက ဒီ ‘ငါးရုပ်ကျင့်စဉ်’ မူကွဲကို လေ့ကျင့်ခဲ့ရင် သူ ဒီလောက်အထိ အတွင်းဒဏ်ရာတွေ ရမှာ မဟုတ်ဘူး၊ အခြေခံလည်း အများကြီး ကောင်းနေမှာ။ သူက ထောင်ဖြို အဆင့်အထိတောင် ရောက်နိုင်တာ။ အဲဒီအဆင့်ကနေသာ စွမ်းအားရှင် ဖြစ်လာခဲ့ရင်... သူက ဒီနေ့ခေတ် စွမ်းအားရှင် လောကမှာ ဘီလူးတစ်ကောင်လို အစွမ်းထက်နေမှာပဲ။”

သူတို့နှစ်ယောက် ကြည့်နေရင်းနဲ့ ပိုပြီး အံ့သြလာရသည်။ လျူယန် ဆင်းလာတဲ့အချိန်မှာ လီဟောင်က မျောက်တစ်ကောင်လို ခုန်ပေါက်ပြီး သဲအိတ်တွေကို ထုနှက်နေတာ မြင်တော့ သူမလည်း အံ့အားသင့်သွားရ၏။

“သူ ဒီလို လုပ်နေတာ ဘယ်လောက် ကြာပြီလဲ။”

“နာရီဝက် ရှိပြီ။”

လျူယန် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရသည်။

“သူက အခုထိ မလဲသေးဘူးလား။ ဒီထိရောက်မှုက မယုံနိုင်စရာပဲ။ ငါ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် အရင်က လူတွေက စွမ်းအား နည်းနည်းလေး စုပ်ယူပြီးတာနဲ့ လဲကျသွားတာပဲလေ။ သူတို့က လုံးဝ မလှုပ်နိုင်တော့သလို ထိရောက်မှုကလည်း အရမ်းကို နည်းလွန်းတယ်။”

တချို့လူတွေဆိုရင် စွမ်းအား နည်းနည်းလေး ဝင်တာနဲ့ သွေးကြောတွေ ပေါက်ကုန်ကြသည်။ သူတို့က စွမ်းအားကို ဆက်ပြီး မယူနိုင်သလို မချေဖျက်နိုင်ကြပေ။ ဒါပေမဲ့ လီဟောင်ကတော့ စွမ်းအားစုပ်ယူပြီး နာရီဝက်ကြာတဲ့အထိ လေ့ကျင့်နေတုန်းပင်။ စွမ်းအားတွေကို ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းက အလွန် မြင့်မားလှသည်။

လျူလုံလည်း အံ့သြနေမိသည်။ ခဏအကြာတွင် သူက ပြောလိုက်သည် -

“ပြိုင်ဘက်မရှိဘဲ လေ့ကျင့်နေတာက သူ့အတွက် သိပ်အကျိုးမရှိဘူး။ မင်းသွားပြီး သူနဲ့ လက်ရည်စမ်းလိုက်ဦး။”

“ကျွန်မလား။” လျူယန် မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိသည်။ သူမက အဖွဲ့မှူးကို ကြည့်လိုက်၊ ပြုံးနေတဲ့ ယွမ်ယောင်ကို ကြည့်လိုက်နဲ့။ လူလည်တွေ။

ကောင်းပါပြီ၊ သူမပဲ ကံဆိုးတာပါ။

……

လီဟောင် သစ်သားရုပ်တွေကို ထုနှက်နေတုန်းမှာပဲ သူ့နားထဲကို ရယ်သံလေးတစ်ခု ရောက်လာသည်။

“အစ်မကြီးက မင်းကို လေ့ကျင့်ပေးရင် ဘယ်လိုလဲ။”

လူငယ်လေး မကြောက်ပါဘူး၊ သူက စိတ်တောင် လှုပ်ရှားသွားသေးသည်။ ကောင်းလိုက်တာ။ ဒီလိုမျိုး တစ်ယောက်တည်း လေ့ကျင့်နေရတာက အရမ်းပင်ပန်းလွန်းလှသည်။ သူ့ကိုယ်ထဲမှာ စွမ်းအားတွေ ကျန်နေသေးတယ်၊ တစ်ဝက်နီးပါးလောက် ကျန်နေသေးတာဆိုတော့ ဒုအဖွဲ့မှူး ရောက်လာတာ အချိန်ကိုက်ပါပဲ။

“သတိထားနော် ဒုအဖွဲ့မှူး။”

လီဟောင်က သူ့ကိုယ်သူ အရင်ကထက် အများကြီး သန်မာလာပြီလို့ ခံစားနေရသဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။ မိစ္ဆာအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင်တွေက အကုန် သန်မာကြတာဆိုတော့ တခြားသူကို ထိခိုက်မိမှာ သူ မပူပါဘူး။ အရင် တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့သူက အသာစီး ရမှာပဲလေ။

“ကျားနက် နှလုံးနှိုက်ချက်။”

သူက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့လက်တွေကို ကျားလက်သည်းလို ကွေးလိုက်သည်။ လက်ပေါ်က သွေးကြောတွေ ထောင်ထလာပြီး လျူယန်ဆီကို လွှဲိုက်သည်။

“မင်းက ဘယ်နေရာကို နှိုက်မလို့လဲ လီဟောင်လေးရဲ့။”

လျူယန်က တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ကိုယ်ကို ယိမ်းကာ ရှောင်လိုက်သည်။ သူမက ပြုံးရင်း ရင်ဘတ်ကို မော့ပြလိုက်ပြီး -

“လူတွေ ကြည့်နေတယ်နော်၊ လျှောက်မနှိုက်နဲ့ဦး။”

လီဟောင်ကတော့ နားမထောင်ပါဘူး။ သူ့ဆရာကြီးက သင်ပေးထားသည် - လေ့ကျင့်တဲ့အခါ အာရုံစိုက်ရမယ်၊ စိတ်ပျံ့လွင့်လို့ မရဘူး။ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေကို ခေါင်းထဲက ထုတ်ထားလိုက်စမ်း။

“မျောက်ရုပ် လေဟုန်စီး။”

သူက ထပ်အော်လိုက်ပြီး ခြေထောက်နှစ်ဖက်နဲ့ ကြမ်းပြင်ကို ကန်ကာ လေထဲကို ခုန်တက်လိုက်သည်။

“မြေပြင်ကနေ မခွာရဘူးလို့ ငါတို့ သင်ထားတာကို မေ့သွားပြီလား။”

လျူယန်က ရယ်လိုက်သည်။ ဒီကောင်လေးက ထပ်ပြီး ခုန်တက်ပြန်ပြီ၊ ဒါက အကြီးမားဆုံး အမှားပဲလေ။

သူမက လီဟောင့်ကို လေထဲကနေ ဆွဲချဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပဲ လူငယ်လေးက ရုတ်တရက် အရှိန်ကို အသုံးချပြီး လက်တွေကို ရမ်းလိုက်ရာ သူ့ကိုယ်သူ ပိုပြီး မြင့်အောင် တွန်းတင်လိုက်သလို ဖြစ်သွားပြီး မျက်နှာကြက်က မီးချောင်းတွေကို သွားကိုင်လိုက်သည်။

မီးချောင်းတွေက ကျိုးလွယ်သဖြင့် လူငယ်လေးက အသာလေးပဲ ထိလိုက်ပြီး အရှိန်ယူကာ လျူယန်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး လွှဲခုန်လိုက်သည်။

“တော်တယ်။” ယွမ်ယောင်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်လိုက်သည်။

လျူလုံလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

“လေထဲမှာ တခြားအရာကို အသုံးချပြီး ဒုတိယအဆင့် ခုန်တာလား။ ဒါက တကယ် ရှားပါးတယ်၊ ဒါပေမဲ့... အခုက ငါတို့ အိမ်ထဲမှာမို့လို့၊ အပြင်မှာဆိုရင် ကိုင်စရာ မျက်နှာကြက် မရှိဘူးနော်။”

ယွမ်ယောင်က ရယ်မောရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“အပြင်မှာဆိုရင် သူ ဒီလို လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး ထင်တာပဲ။”

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လီဟောင်က သင်ခန်းစာကို မှတ်ထားပြီး လေထဲကနေ ဆွဲချမခံရအောင် ရှောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူက ပြိုင်ဘက်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး နောက်ကျောဘက်ကို လှမ်းလိုက်သည်။ ဒီလိုမျိုး အခြေအနေအရ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းရှိတာက အသစ်တစ်ယောက်အတွက်တော့ တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပါပဲ။