ယွမ်ရွှော့၏ ထူးခြားဆန်းပြားမှု (၁)

ကျောက်ဓား... ဟုတ်ပြီ၊ ငါ့မှာ ကျောက်ဓားအပိုတစ်လက် ရှိသေးတာပဲ။ တကယ်လို့ ဆရာကြီးက အဲဒါကို တကယ်လိုချင်တယ်ဆိုရင် သူ့ကို ပေးလိုက်လို့ ရတာပဲ။ ငါ့ဆီက ကျောက်စိမ်းဓားကတော့ မိသားစုအမွေဆိုတော့ ပေးလို့မဖြစ်ဘူးလေ။

ကျန်းယွမ်ကတော့ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း လီဟောင်ကတော့ သူ့သူငယ်ချင်းသာ သက်ရှိထင်ရှားရှိနေရင် ကူညီမှာပဲလို့ ယုံကြည်သည်။ ဒီဓားအပိုက လက်စားချေဖို့အတွက် အသုံးဝင်မယ်ဆိုရင် ကျန်းယွမ်ကလည်း စိတ်ဆိုးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

“လေ့ကျင့်တာကိုပဲ အာရုံစိုက်စမ်း။” လျူလုံက လီဟောင့်ပုခုံးကို အားပေးတဲ့အနေနဲ့ ပုတ်လိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ အခြေခံက ကောင်းပါတယ်။ နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ အဲဒီစွမ်းအင်တွေကို အပြည့်အဝ ချေဖျက်နိုင်ရင် မင်းက တကယ့် ဆယ်ဖြို အဆင့် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒါဆိုရင် မင်း အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများလာမှာပေါ့။”

အချိန်က သိပ်မကျန်တော့ပေ။ လီဟောင် ခေါင်းကို အမြန်ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ ထူးခြားတဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ အလိုဆန္ဒတွေ ပေါ်လာ၏။ သူက ပိုပြီး သန်မာချင်သလို ရတနာတိုက်ထဲက ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားတွေကိုလည်း ထပ်ပြီး ရချင်နေသည်။ အဲဒါတွေက ဒုတိယလက် စွမ်းအင်တွေ ဖြစ်နေလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ကြမ်းတမ်းတဲ့ ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ကျောက်ဓားထဲက ကြယ်စင်စွမ်းအား (Cosmic Power) တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် သူ့အတွက် အကျိုးကျေးဇူးက အလွန်ကြီးမားလှသည် မဟုတ်ပါလား။

တကယ်လို့ ငါက ဒီထက်ပိုပြီး ရနိုင်ရင် ပန်သာ့ကိုလည်း နည်းနည်း ကျွေးလို့ ရတာပေါ့။ သူက ကြယ်စင်စွမ်းအားတွေ အများကြီး စားထားတာဆိုတော့ ဒီစွမ်းအားတွေကို စားရင်လည်း သေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါက ဆယ်ဖြို အဆင့်ရှိတဲ့ ခွေးတစ်ကောင်ကို မွေးထားနိုင်မလား။ လီဟောင် တံတွေး တစ်ချက် မျိုချလိုက်မိသည်။ ပန်သာကို လျှို့ဝှက်လက်နက်အနေနဲ့ ထားနိုင်ရင်တော့ တကယ့်ကို အသုံးဝင်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာကောင်းတာက စွမ်းအားက နှစ်ကျူဘစ်ပဲ ရှိပြီး အဲဒါတွေ အကုန်လုံးက လီဟောင့်ဆီ ရောက်ကုန်တာပါပဲ။

ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားက တကယ်ကို အံ့သြစရာ ကောင်းလှသည်။ ဒါကြောင့်လည်း ဒီလောက် ဈေးကြီးနေတာပေါ့။ လီဟောင်ကတော့ မိစ္ဆာအမဲလိုက်အဖွဲ့က ပေးတဲ့အရာတွေကို အထင်မသေးတော့ပါဘူး၊ သူက ပိုတောင် လိုချင်နေသေးသည်။

……

မြေအောက်ခန်းအတွင်းဝယ်

စွမ်းအားတွေကို စုပ်ယူပြီးနောက် လီဟောင်က သူ့ကိုယ်သူ အများကြီး တိုးတက်လာပြီလို့ ခံစားနေရသည်။ ဒါပေမဲ့ သူ ဆယ်ဖြို အဆင့်ကို ရောက်ပြီလားဆိုတာကတော့ မသေချာသေးပေ။ လျူလုံတို့ကလည်း သေသေချာချာ ရှင်းမပြကြဘူး။ လီဟောင်က အဲဒီအဆင့်ကို မရောက်သေးတော့ ပြောပြလည်း အပိုပဲလို့ သူတို့ တွေးနေကြပုံရသည်။ အခုထိတောင်မှ လီဟောင်က ဆယ်ဖြို အဆင့်ရဲ့ ဝိသေသတွေကို မသိသေးပါဘူး။

ခန္ဓာကိုယ် ပိုသန်မာလာတာ တစ်ခုတည်းလား။

အဖွဲ့မှူးကတော့ အရင်ကထက် စကားပိုပြောလာပြီး သူ့ရဲ့ မာနကြီးတဲ့ ပုံစံလည်း နည်းနည်း လျော့သွားပုံရသည်။ ဒါက လီဟောင့်ရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်တာမို့ လီဟောင်က ထပ်ပြီး မေးခွန်းတွေ မေးလိုက်သည်။

“အဖွဲ့မှူး... တိုက်ပွဲထဲမှာ မဟုတ်ဘဲနဲ့ ဆယ်ဖြို အဆင့်ကို ခွဲခြားနိုင်တဲ့ တခြားနည်းလမ်း ရှိသေးလားဗျ။”

“ရှိတာပေါ့။” လျူလုံက ခေါင်းညိတ်သည်။

“လျူယန်က မင်းကို အရင်က မပြောပြတာက မင်းကို အမြောက်စာ (Cannon Fodder) လို့ပဲ သဘောထားလို့ ဖြစ်မှာပါ။ မင်းက ဆယ်ဖြို အဆင့် မရောက်ခင်မှာပဲ သေသွားနိုင်တယ်လေ။ တိုက်ပွဲထဲမှာ အာရုံစိုက်ရမှာကလွဲရင် ကျန်တာတွေကို မင်း စိတ်ဝင်စားဖို့ မလိုဘူးလို့ သူမ ထင်ခဲ့ပုံရတယ်...”

တောက်! ဒီမိန်းမကတော့။ ငါ သူ့တင်ပါးကို ကန်ခဲ့တာ တကယ် မမှားဘူး။ ငါ့ကိုဆိုရင် အမြဲ ပြုံးပြနေပြီးတော့ ငါ့ကို စောစော သေမယ့်လူလို့ ထင်နေတာလား။

မိန်းမတွေကတော့ တကယ်ကို ခက်တာပဲ။ အပြင်တစ်မျိုး၊ အတွင်းတစ်မျိုးပါလား။

“ဒါဆို ဆယ်ဖြို အဆင့်က ဘာတွေ ကွဲပြားသွားတာလဲ။”

လျူလုံ ခဏ စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ -

“သိုင်းပညာ အဆင့်အတန်းဆိုတာ တိုက်ပွဲစွမ်းရည် တစ်ခုတည်းနဲ့ တိုင်းတာတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတဲ့ အချက်ကနေ စရအောင်။ တကယ့် တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံကတော့ အခြေခံပဲ၊ ဒါကို သေသေချာချာ မှတ်ထား။”

လီဟောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဒါကိုတော့ သူ နားလည်ပါသည်။

“တကယ့် တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံအရဆိုရင်တော့ သူ့နာမည်အတိုင်းပဲပေါ့။ မင်းကိုယ်တိုင် စမ်းကြည့်လို့ ရပါတယ်။ မင်းက ရာဖြို (Sunderer of Hundreds) လား၊ ထောင်ဖြို (Dominator of Thousands) လား ဆိုတာကို သိချင်ရင် စစ်တပ်ထဲကိုသာ ကိုယ်တိုင် ပြေးဝင်ကြည့်လိုက်။”

လီဟောင်ကတော့ နေရခက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။ နောက်နေတာလား အဖွဲ့မှူးရာ။ ကျွန်တော်က အသေမခံချင်ပါဘူး။ တကယ်လို့ ကျွန်တော် ထောင်ဖြို အဆင့် ရောက်ရင်တောင် စစ်တပ်က လက်ဗလာနဲ့ တိုက်မှာမှ မဟုတ်တာ။ အမြောက်နဲ့ တစ်ချက် ပစ်လိုက်ရင်ဖြစ်ဖြစ်၊ သေနတ်တွေ အချက်တစ်ထောင် တစ်ပြိုင်တည်း ပစ်လိုက်ရင်ဖြစ်ဖြစ် ထောင်ဖြို လည်း သေရမှာပဲ မဟုတ်လား။

သူက အဲဒီလိုမျိုးတော့ မသေချာချင်ပါဘူး။

“တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံအပြင် အဆင့်တိုင်းမှာ ထင်ရှားတဲ့ ဝိသေသတွေ ရှိတယ်။ ဆယ်ဖြို အဆင့်ဆိုတာ တကယ့် သိုင်းဆရာ (Martial Master) စစ်စစ် ဖြစ်သွားပြီ၊ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ‘ချီ’ (Qi) တွေ ပွင့်ထွက်လာတာ။ အဲဒါကို ပြည်သူတွေကြားမှာတော့ ‘အတွင်းအား’ (Internal Force) လို့ ခေါ်ကြတာပေါ့။ စွမ်းအားရှင် လောကကြီး မပေါ်လာခင်တုန်းက သိုင်းဆရာတွေဆိုတာ သာမန်လူတွေထက် အများကြီး သာလွန်တဲ့ ထူးခြားတဲ့သူတွေပဲ။ သူတို့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး လက္ခဏာကတော့ အားကောင်းတဲ့ အတွင်းအားပဲ။”

လီဟောင် မျက်လုံးတွေ တောက်ပသွားသည်။ “အတွင်းအား ဟုတ်လား။”

“ဟုတ်တယ်။” လျူလုံ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

“ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ စုစည်းပြီး ‘ချီ’ အနေနဲ့ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အင်အားမျိုးပေါ့။ အလွယ်ဆုံး ပြောရရင်တော့ သိုင်းဆရာ တစ်ယောက်ရဲ့ ‘ချီ’ က တုန်ခါနေမယ်၊ သွေးသားတွေက အားအင်ပြည့်ဝနေမယ်၊ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ အကြောတွေနဲ့ အရိုးတွေကလည်း တစ်ပြိုင်တည်း မြည်ဟည်းနေလိမ့်မယ်...”

သူက ရုတ်တရက် သူ့လက်မောင်းကို တစ်ချက် လှုပ်လိုက်ရာ သူ့အရိုးတွေနဲ့ အကြောတွေဆီကနေ စုစည်းထားတဲ့ အသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖောက် ဖောက် ဖောက်

နှာရိုက်သံလိုမျိုး လေထုကို ဖြတ်သွားတဲ့ အသံမျိုးပါ။

“မင်း မြင်လား။” လျူလုံက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

“ဒါက ဆယ်ဖြို အဆင့်ရဲ့ အသိသာဆုံး ဝိသေသပဲ။ မင်း ကန်လိုက်ရင်ဖြစ်ဖြစ်၊ ထိုးလိုက်ရင်ဖြစ်ဖြစ် အကြောတွေနဲ့ အရိုးတွေက မြည်ဟည်းနေမယ်၊ အတွင်းအားတွေက အဲဒီနေရာမှာ ပြည့်နှက်နေလိမ့်မယ်။ ဒါက နောက်ဆုံး ရလဒ်ပဲ။”

လီဟောင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွား၏။ ဆယ်ဖြို အဆင့်! သိုင်းဆရာတွေထဲမှာ အားအနည်းဆုံး အဆင့်ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ရဲ့ အရိုးတွေ၊ အကြောတွေက မြည်ဟည်းနေတယ်ဆိုတာ တကယ်ကို အံ့သြစရာပါပဲ။ သူကတော့ အခုထိ အဲဒီလို မလုပ်နိုင်သေးပါဘူး။

ဒါက သူ ဆယ်ဖြို အဆင့်ကို မရောက်သေးဘူးဆိုတာကို ပြနေတာပါ။ တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံတင် မဟုတ်ဘဲ သူ့ရဲ့ လေ့ကျင့်မှုကလည်း အဲဒီအဆင့်ကို မမီသေးတာ ဖြစ်သည်။

“ဒါဆို ရာဖြို အဆင့်ကကော။” လီဟောင် စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။

သို့သော် လျူလုံက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“ရာဖြို... ဒါကိုတော့ မင်း မေ့ထားလိုက်စမ်းပါ။ အခုခေတ်မှာ သိုင်းဆရာတွေက ခေတ်မစားတော့ဘူး။ မင်းသာ ဆယ်ဖြို အဆင့်ဆိုရင် စွမ်းအားရှင် လောကထဲကို ဝင်ဖို့ အခွင့်အရေး အများကြီး ရှိသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ရာဖြို ဖြစ်သွားပြီဆိုရင်တော့...”

သူက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို မသိမသာ ချလိုက်သည်။

“ရာဖြို ဖြစ်အောင် မကြိုးစားပါနဲ့။ ဆယ်ဖြို အဆင့်ကနေ စွမ်းအားရှင် (Starlight) ဖြစ်သွားတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိပေမယ့် ရာဖြို အဆင့်ကနေ တက်လှမ်းနိုင်တဲ့သူဆိုတာ ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးသလောက်ပဲ။ အစောပိုင်းတုန်းကတော့ နည်းနည်း ရှိနိုင်ပေမယ့် အခုတော့ လုံးဝ မရှိသလောက်ပါပဲ။”

“မှတ်ထား လီဟောင်၊ နောင်ကျရင် ဂုဏ်သတ္တိမဲ့တဲ့ ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားတွေကို အများကြီး မစုပ်ယူမိစေနဲ့။ ဒါက သိုင်းဆရာတွေအတွက် ရတနာလည်း ဖြစ်သလို ဘေးဆိုးလည်း ဖြစ်တယ်။ အများကြီး စုပ်ယူလိုက်ရင် ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ခွန်အားက အရမ်းကြီးသွားပြီး စွမ်းအားရှင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းဖို့ (Metamorphosis) က အရမ်း ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်။ မင်း ရာဖြို ဖြစ်သွားတာနဲ့ စွမ်းအားရှင် ဖြစ်ဖို့ အခွင့်အရေးက လုံးဝ မရှိတော့သလောက်ပဲ။”

သူ့လေသံက သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လှောင်နေသလိုပင်။ အစွမ်းထက်တဲ့ ရာဖြို ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်က ဘယ်အချိန်ကစပြီး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်သွားခဲ့ရတာလဲ။ အားနည်းတဲ့ သိုင်းဆရာတွေက စွမ်းအားရှင် ဖြစ်ပြီး တခြားကမ္ဘာကို တက်လှမ်းနိုင်ကြပေမယ့် ရာဖြို တွေအတွက်တော့ အဲဒီအခွင့်အရေးက အဆပေါင်းများစွာ ပိုခက်ခဲသွားသည်။ စွမ်းအားရှင် ဖြစ်ဖို့အတွက် ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားတွေ အများကြီး လိုအပ်သလို စွမ်းအင်တွေ ပြည့်စုံနေရင်တောင် အောင်မြင်ဖို့ မသေချာပေ။

သူပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ယွမ်ရွှော့ပဲ ဖြစ်ဖြစ် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၂၀ တုန်းကတော့ သိုင်းလောကမှာ ထင်ရှားခဲ့တဲ့ သူတွေပါ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ တစ်ယောက်က စာသင်ခန်းထဲမှာ ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုတွေကို လေ့လာနေရပြီး နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ဥပဒေစိုးမိုးရေး အရာရှိအဖြစ် ရှေ့တန်းမှာ နေနေရသည်။

သူတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက မြင့်မားသလို ထင်ရပေမယ့် တကယ်တမ်းမှာတော့ ဒါပါပဲ။ သူတို့က စွမ်းအားရှင် လောကထဲကို အခုမှ ဝင်လာတဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက်လောက်တောင် အခွင့်အရေး မရှိကြတော့ပါဘူး။

လျူလုံ အတွေးထဲ နစ်နေတာကို မြင်တော့ လီဟောင်က မေးခွန်းတွေ ဆက်မမေးတော့ပါဘူး။ အဖွဲ့မှူးရဲ့ ရှင်းပြချက်တွေနဲ့ ဆရာကြီး ပြောခဲ့တာတွေကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင် သိုင်းဆရာက ပိုသန်မာလေလေ၊ စွမ်းအားရှင် ဖြစ်ဖို့ အခွင့်အရေး ပိုနည်းလေလေဆိုတာ သူ သဘောပေါက်သွားသည်။

ဂုဏ်သတ္တိမဲ့တဲ့ ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားဆိုတာ ခွန်အားတိုးအောင်ပဲ လုပ်ပေးတာပါ။ တခြား လောကထဲကို တက်လှမ်းချင်ရင်တော့ ဂုဏ်သတ္တိရှိတဲ့ (Attributed) စွမ်းအားတွေကို စုပ်ယူရမည်။ တကယ်လို့ သိုင်းဆရာက ကံကောင်းလို့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ကွက်တိကျတဲ့ စွမ်းအားမျိုးကို တွေ့ခဲ့ရင်တော့ စွမ်းအားရှင်အဖြစ် တိုက်ရိုက် ကူးပြောင်းနိုင်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို လုပ်တဲ့အခါမှာ အသက်ရှင်ဖို့တော့ လိုတာပေါ့။

သေဆုံးနှုန်းကတော့ အတော်အတန် ရှိပါသည်။ ‘ညစောင့်တပ်ဖွဲ့’ ရဲ့ အသက်ရှင်နှုန်းက ၉၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှိသော်လည်း ‘မိစ္ဆာအမဲလိုက်အဖွဲ့’ ကတော့ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိသည်။ ဒါကြောင့်လည်း လျူလုံက လီဟောင့်ကို ဂုဏ်သတ္တိရှိတဲ့ စွမ်းအားတွေ စုပ်ယူခိုင်းမယ့်အစား ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်အောင်ပဲ အရင်လုပ်ခိုင်းနေတာ ဖြစ်သည်။

ကိုယ့်အဆင့်နဲ့ မမီတာတွေကို မမျှော်လင့်နဲ့ဦး။ လီဟောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်သတိပေးလိုက်သည်။ ဆယ်ဖြို အဆင့် အရင်ရောက်တာလည်း ကောင်းတာပါပဲ။ ဒါဆို အတွင်းအား ရှိလာမယ်၊ အရိုးနဲ့ အကြောတွေ မြည်လာမယ်။ ဒါက ဆယ်ဖြို ရဲ့ လက္ခဏာပဲ။ တကယ့် တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံကတော့... ဂရုမစိုက်ပါဘူး၊ အခြေခံလောက် ရှိရင် ရပါပြီ။

တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံဆိုတာ ရအောင် လုပ်လို့ ရတာပဲလေ၊ များများတိုက်၊ များများသတ်ပေါ့။ သူတို့က ၁၀ နှစ်မှာ အကြိမ် တစ်ရာ တိုက်ရင် ငါက တစ်နှစ်တည်းနဲ့ အကြိမ် တစ်ရာ တိုက်မယ်။ ငါ သူတို့ကို မီအောင် လိုက်နိုင်မှာပါ၊ ဒါက ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး။

“အဖွဲ့မှူး... ကျွန်တော် ဒီနေ့အတွက်တော့ ဒီမှာပဲ နားပါရစေဦး။ ကျောင်းကို တစ်ခေါက် သွားစရာ ရှိလို့ပါ။”

“ကျောင်းကိုလား။” လျူလုံ သတိပြန်ဝင်လာပြီး လူငယ်လေးကို မျက်မှောင်ကြုတ် ကြည့်လိုက်သည်။ “ယွမ်ရွှော့နဲ့ သွားတွေ့မလို့လား။”

“ဟုတ်ကဲ့၊ ဆရာကြီးနဲ့ သွားတွေ့မလို့ပါ။”

လျူလုံ ခဏ စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ -

“မင်း သွားချင်ရင် သွားပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီညတော့ အဲဒီကနေ ထွက်ခဲ့ဖို့ မမေ့နဲ့ဦး။”

လီဟောင်က သူ့ကို နားမလည်သလို ကြည့်လိုက်သည်။

“ငါတို့က ဒီကိစ္စရဲ့ နောက်ကွယ်က လူတွေရဲ့ သဲလွန်စတွေကို လိုချင်တာလေ။” လျူလုံက ရှင်းပြသည်။

“မင်းသာ ကျောင်းထဲမှာပဲ ပုန်းနေရင် သူတို့က ပေါ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ယွမ်ရွှော့ကလည်း မကြာခင်မှာ တာဝန်နဲ့ ခရီးထွက်တော့မှာဆိုတော့ ‘ညစောင့်တပ်ဖွဲ့’ က လူတွေလည်း ငွေမြို့တော်ကို ရောက်နေလောက်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက သေမှာကို အရမ်းကြောက်ပြီး ဘယ်မှ မသွားဘဲ အဲဒီမှာပဲ ပုန်းနေမယ်ဆိုရင်လည်း မင်း သဘောပဲလေ။”

“ကျွန်တော်က လက်စားချေချင်တာက ပိုပါတယ် အဖွဲ့မှူး။” လီဟောင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက တွေဝေစွာဖြင့် မေးလိုက်၏ -

“အဖွဲ့မှူး... တကယ်လို့ ဒါကို ငါတို့ မဖြေရှင်းနိုင်ရင် ‘ညစောင့်တပ်ဖွဲ့’ ကို အကြောင်းကြားဖို့ လိုမလား။”

“ဒါကို သေသေချာချာ မှတ်ထား လီဟောင်။ မိစ္ဆာအမဲလိုက်အဖွဲ့က မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ပြဿနာဆိုရင် သာမန် ‘ညစောင့်တပ်ဖွဲ့’ ဝင်တွေကလည်း သေဖို့ပဲ ရှိတယ်။” လျူလုံက အေးစက်စက် ပြန်ပြောသည်။

“အဲဒီ အဖွဲ့အစည်းကို အထင်ကြီးမနေနဲ့။ ငါ့ကို တကယ် နိုင်မယ့်သူ သူတို့ထဲမှာ အများကြီး မရှိပါဘူး။ နိုင်တဲ့သူတွေကလည်း မြို့ကြီးတွေမှာပဲ အရေးကြီးတဲ့ တာဝန်တွေ ထမ်းဆောင်နေကြတာ။ ဒီ ငွေမြို့တော်လို မြို့သေးသေးလေးကို လွှတ်လိုက်တဲ့သူတွေက ငါ မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။”

ယုံကြည်ချက်တွေ၊ မာနတွေ!

ဒါက ရာဖြို တစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုပါပဲ။ စွမ်းအားရှင် လောကကြီး ဖြစ်နေပေမယ့်လည်း လျူလုံမှာ သူ့ရဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ရှိနေတုန်းပင်။

လီဟောင် ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပါဘူး။ အဖွဲ့မှူးက ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အန္တရာယ်တွေကို မသိတာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူ ယုံကြည်သည်။ သူ ဒီအတိုင်း ဆက်လုပ်နေတာက စွမ်းအားရှင် တစ်ယောက်ကို သတ်ပြီး သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို လိုချင်လို့ တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ သူ ပြောသလိုပဲ သူ မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ကိစ္စက တခြား ‘ညစောင့်တပ်ဖွဲ့’ ဝင်တွေလည်း မလုပ်နိုင်ဘူးလို့ ယူဆလို့ ဖြစ်မှာပါ။

‘ညစောင့်တပ်ဖွဲ့’ ရဲ့ အကြီးအကဲတွေကတော့ မဖြစ်သေးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုအတွက် ကိုယ်တိုင် လာမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

လီဟောင် ဒါကို လက်ခံလိုက်သည်။ ဒါ့အပြင် သူက ဝမ်မင် (Wang Ming) ကိုလည်း ရှာတွေ့ထားပြီ မဟုတ်လား။ ဒီကောင်က မိုးမရွာခင်ကတည်းက ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး ရောက်နေတာ။ အဲဒီ ဟန်ဆောင်နေတဲ့သူကို သူ ဖော်ထုတ်ရမည်၊ ပုန်းနေတဲ့ စွမ်းအားရှင် တစ်ယောက်က မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အလှည့်အပြောင်းတွေ ဖြစ်လာစေနိုင်တာကိုး။

……

လီဟောင် မြေအောက်ခန်းကနေ ထွက်လာပြီး ဥပဒေစိုးမိုးရေး အဆောက်အအုံကနေ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးရုံးကနေ ထွက်တော့မယ့် အချိန်မှာပဲ တစ်ခုခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဟာ... တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ။

“အစ်ကိုဟောင်!” ဝမ်မင်က ပြုံးဖြဲဖြဲနဲ့ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

“အစ်ကိုဟောင်... နေ့လယ်စာ အတူတူ သွားစားရအောင်လေ။ ကျွန်တော်က အခုမှ ရောက်တာဆိုတော့ ထမင်းစားဆောင်မှာ ဘာကောင်းလဲ မသိသေးလို့။”

အခုက နေ့လယ် ၁၂ နာရီ ရှိပြီဆိုတော့ ဒီမှာ ဆုံတာက မဆန်းပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်က တမင် ဆုံအောင် စီစဉ်ထားတာလို့ လီဟောင် ရိပ်မိနေသည်။

သူက ရိုးသားတဲ့ အပြုံးလေး ပြုံးပြလိုက်ပြီး -

“တောင်းပန်ပါတယ် ဝမ်မင်လေးရာ (Little Ming)... ငါ ကျောင်းကို ခဏ သွားစရာ ရှိလို့...”

“အမှုကိစ္စ သွားစစ်တာလား။” သူ့နာမည်အသစ်ကြောင့် ဝမ်မင် မျက်ခုံးနည်းနည်း လှုပ်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပဲ စိတ်ဝင်စားဟန် ပြလိုက်သည်။ သူလည်း လိုက်ချင်နေတဲ့ ပုံစံမျိုးပေါ့။

“မဟုတ်ပါဘူး။” လီဟောင် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ “ငါ့ဆရာကြီးဆီ သွားမလို့ပါ။”

“အစ်ကိုဟောင်က ကျောင်းသားလား။”

“အရင်ကတော့ ကျောင်းသားပေါ့။” လီဟောင်က တောင်းပန်တဲ့ ပုံစံနဲ့ ပြုံးပြလိုက်သည်။

“ငါ သွားတော့မယ်။ ဝမ်မင်လေး... မင်း အရင် သွားစားလိုက်ပါဦး၊ ဒါမှမဟုတ် မမနာနဲ့ သွားစားလေ။ ညစာမှ ငါတို့ အတူတူ စားကြတာပေါ့။”

“ဟုတ်ကဲ့!” ဝမ်မင်ကတော့ အသာတကြည်ပဲ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

လီဟောင် ရုံးထဲကနေ ထွက်လာပြီး သူ့စက်ဘီးကို စီးကာ ကျောင်းဘက်ကို ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ ထွက်သွားတာကို ကြည့်နေတဲ့ ဝမ်မင်ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ ထူးဆန်းတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ရှိနေ၏။ လျူလုံကတော့ အရင်းအနှီး အတော် စိုက်နေတာပဲ။

ငွေမြို့တော်က မိစ္ဆာအမဲလိုက်အဖွဲ့မှာ ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားတွေ အများကြီး မရှိဘူးလို့ ထင်ရပေမယ့် လီဟောင့်လို လူတစ်ယောက်ကိုတောင် စုပ်ယူခွင့် ပေးလိုက်တာပဲ။ သူတို့က ဒီကောင်လေးကို တကယ်ပဲ အဖွဲ့ထဲ သွင်းချင်နေတာလား။

နှမြောစရာပါပဲ။ မကြာခင်မှာ နောက်ထပ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မီးရှို့သတ်သေတဲ့ အမှု ဖြစ်လာတော့မှာဆိုတော့ လီဟောင် စွမ်းအားတွေ စုပ်ယူလိုက်တာက အခုအချိန်မှာ သိပ်ပြီး အသုံးဝင်ပါဘူး။ သူ ချက်ချင်းပဲ ဆယ်ဖြို အဆင့် ရောက်သွားရင်တောင် သိပ်ပြီး အထောက်အကူ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဘာလို့ ဒီစွမ်းအင်တွေကို ဒီလို ဖြုန်းတီးနေရတာလဲ။

“ငွေမြို့တော်က လျူလုံ...” ဝမ်မင်က ဥပဒေစိုးမိုးရေး အဆောက်အအုံကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဒီနာမည်က လမင်းဖြူမြို့တော်မှာတောင် နာမည်ကြီးတာလေ။

နှမြောစရာပဲ!

သိုင်းပညာက ပိုပြီး အားကောင်းလေလေ၊ အဲဒီ အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ ပိုခက်လေလေ ဖြစ်သလို စွမ်းအားရှင် သော့ခလောက် (Supernatural Locks) တွေကို ဖျက်ဆီးဖို့လည်း ပိုခက်ခဲလေလေပါပဲ။

သိုင်းပညာက စွမ်းအားရှင် သော့ခလောက်တွေကို ပိုပြီး ခိုင်မာစေတာပဲ။ ဝမ်မင်က အကြီးအကဲတွေဆီက ကြားဖူးတဲ့ သတိပေးချက်တွေကို ပြန်စဉ်းစားနေမိသည်။ သာမန်လူတွေကတော့ အစပိုင်းမှာ အားနည်းပေမယ့် အဲဒီ သော့ခလောက်တွေကို ဖျက်ဆီးဖို့ ပိုလွယ်ကြသည်။ ရာဖြို အဆင့်မှာ ရှိတဲ့သူတွေအတွက်တော့ စွမ်းအားရှင် လောကထဲကို ကူးပြောင်းဖို့ဆိုတာ ကောင်းကင်ကို တက်လှမ်းရသလို ခက်ခဲလှသည်။

အခုခေတ်ရဲ့ စွမ်းအားရှင် အသိပညာတွေအရဆိုရင် ဆယ်ဖြို အဆင့်မှာ ကူးပြောင်းတာက အကောင်းဆုံးပါပဲ။ အဲဒီအဆင့်မှာ သော့ခလောက်တွေကို ဖျက်ဆီးရတာ လွယ်ကူသလို စတင်တဲ့အချိန်မှာလည်း အတော်အတန် အစွမ်းထက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် စွမ်းအားရှင် အဖွဲ့အစည်း အတော်များများက ဆယ်ဖြို အဆင့် သိုင်းသမားတွေကိုပဲ ဦးစားပေးပြီး ကူးပြောင်းပေးကြတာ ဖြစ်သည်။

ဘယ်သူမှ ရာဖြို တွေကို မလိုချင်ကြဘူး။

ဝမ်မင်က လီဟောင့်ကို စဉ်းစားရင်း တွန့်ဆုတ်နေမိပြီး လျူလုံ ထွက်သွားတဲ့ ဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့သည်။