ထောင်ဖြို အဆင့် (၁)
Vol. 4 Ch. 39
ခြံဝင်းလေးအတွင်းဝယ်။
လီဟောင်က မျှော်လင့်ချက်အပြည့်နဲ့ ကြည့်နေသည်။
“ဆရာကြီး... ဆရာ့မှာ ဒဏ်ရာဟောင်းတွေ ဘာတွေ ရှိနေလား။”
“ဟက်။” ယွမ်ရွှော့က မာနတကြီးနဲ့ ခေါင်းမော့ရယ်လိုက်သည်။ “မင်း နောက်နေတာလား။ ဒဏ်ရာ။ ငါ့မှာလား။ စွမ်းအားရှင်လောက မပေါ်ခင်တုန်းက ငါဟာ ကောင်းကင်အောက်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းခဲ့တဲ့သူ။ အခု စွမ်းအားရှင်တွေ ပေါ်လာတဲ့ခေတ်မှာတောင် ငါဟာ ညစောင့်တပ်ဖွဲ့ရဲ့ အလေးထားရတဲ့ ဧည့်သည်တော်ကြီးပဲ။ အဲဒီအဖွဲ့အစည်းက စွမ်းအားရှင်လောက တစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားမပြုနိုင်ရင်တောင် အကြီးဆုံး အဖွဲ့အစည်းပဲလေ။ အဲဒီတော့ မင်းပဲ ပြောကြည့်စမ်း ဘယ်သူက ငါ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်မှာလဲ။”
“……”
ဒါက လီဟောင် ကြားချင်တဲ့ အဖြေမဟုတ်ဘူး။ သူက ဆက်ပြီး မေးလိုက်မိသည်။
“ဆရာကြီး... အဖွဲ့မှူးလျူ ပြောတာတော့ ရာဖြို အဆင့်တိုင်းမှာ ဒဏ်ရာဟောင်းတွေ စုနေတတ်တယ်တဲ့။ ဆရာကြီးကလည်း တစ်ချိန်က ထိပ်တန်းသိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်ပဲလေ။ ဆရာကြီး အဆင့်မတက်နိုင်တာက ဒဏ်ရာတွေ အရမ်းများနေလို့လား။”
“အဲဒါက သူ့လို အမှိုက်တွေအတွက်ပဲ။”
“……” ဒီလူကြီးကတော့ တကယ်ကို ခေါင်းမာတာပဲ။ လီဟောင် ငိုချင်စိတ်တောင် ပေါက်သွားသည်။ သူ့ဆရာက အဘက်ဘက်က တော်ပေမယ့် အမြဲတမ်း လူစွမ်းကောင်း လုပ်ချင်နေတာပဲ။ သူ့ကျန်းမာရေးက အထူးကောင်းမွန်နေပါတယ်လို့ ဇွတ်ငြင်းနေတာက တကယ်ကို စိတ်ပျက်စရာပါ။
“ဒါဆိုရင်...” လူငယ်လေးက ပိုပြီး တိုက်ရိုက်ကျတဲ့ မေးခွန်းကို ပြောင်းမေးလိုက်သည်။ “ဆရာကြီး... ဆရာကြီး စွမ်းအားရှင် အဖြစ် မကူးပြောင်းနိုင်သေးတာက အကြောင်းရင်း တစ်ခုခု ရှိလို့ ဖြစ်မှာပေါ့။”
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက အရမ်း အစွမ်းထက်နေလို့ပေါ့။” ယွမ်ရွှော့က သူ့တပည့်ကို ရုတ်တရက် မျက်စောင်းထိုးကြည့်လိုက်သည်။ လူငယ်လေးက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ သူက ငါ့ရဲ့ အားနည်းချက်ကို လာဆွနေတာလား။
ဟုတ်ပါတယ် ဆရာကြီးအတွက်တော့ ဒါက မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့လည်း လီဟောင့်ကို အများကြီး ရှင်းပြနေတာက အပိုပဲလို့ သူ တွေးလိုက်သည်။ အမှန်တရားကို သိသွားရင်ကော ဒီကလေးက ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။
လီဟောင်ကတော့ တကယ်ကို အသည်းအသန် ဖြစ်နေပါပြီ။ သူ့ဆရာက မာနကို တင်းခံထားတာကိုး။
“ဆရာကြီး... တကယ်လို့ ဆရာကြီးရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ အကုန်ပျောက်သွားရင် စွမ်းအားရှင် ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေး ရှိမလား။”
“မင်း ဒါကို မေးဖို့ ငါ့ဆီ လာတာလား။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
“မင်းမှာ အချိန်တွေ ပိုနေပုံရတယ်။” ယွမ်ရွှော့က စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ “အများကြီး မတွေးစမ်းနဲ့။ ငါ ကူးပြောင်းလို့ မရသေးတာက အကြောင်းရင်း အများကြီး ရှိတယ်။ အတွင်းပိုင်း အကြောင်းရင်းရော အပြင်ပိုင်း အကြောင်းရင်းရော အကုန်ရှိတယ်။”
“နည်းနည်းလောက် အသေးစိတ် ပြောပြလို့ ရမလား ဆရာကြီး။”
“……” ယွမ်ရွှော့ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူ့တပည့်ကို အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောပြလာသည်။
“ငါ့မှာ မူလငါးသွယ်ကျမ်း ရဲ့ အသက်ရှူနည်းစနစ် ရှိတယ် ပြီးတော့ ညစောင့်တပ်ဖွဲ့က ပေးခဲ့တဲ့ ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားအချို့ကိုလည်း ငါ စုပ်ယူခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာ ငါက အရမ်း အစွမ်းထက်နေပြီဖြစ်လို့ စွမ်းအားရှင်ဖြစ်ဖို့ စွမ်းအင်တွေ အများကြီး လိုအပ်ခဲ့တယ်။ အဲဒါက ငါ ကျရှုံးခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေထဲက တစ်ခုပဲ။”
လီဟောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဒါဆို သူ့ဆရာ ကူးပြောင်းဖို့အတွက် ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားတွေ မလုံလောက်ခဲ့တာပေါ့။
“အခု ငါက အသက်ကြီးသွားပြီ ကျန်းမာရေးကလည်း အရင်လို မဟုတ်တော့ဘူး။ အဲဒါက နောက်ထပ် အကြောင်းရင်း တစ်ခုပေါ့။”
လီဟောင် ထပ်ပြီး ခေါင်းညိတ်သည်။ ဆရာကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ထောင်ဖြို အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ ခွန်အား မရှိတော့တာလား။
“ငယ်ငယ်တုန်းက ငါ့မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ရန်သူတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တယ်။ အခု သူတို့ထဲက တချို့က စွမ်းအားရှင်တွေ ဖြစ်ကုန်ကြပြီ။ တချို့ဆိုရင် စွမ်းအားရှင် အဖွဲ့အစည်းတွေရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေတောင် ဖြစ်နေပြီ။ သူတို့က ညစောင့်တပ်ဖွဲ့ကို ဖိအားပေးနေကြတယ် ဒါက တတိယမြောက် အပြင်ပန်း အကြောင်းရင်းပဲ။”
“စတုတ္ထအချက်ကတော့...” ယွမ်ရွှော့က ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ပြီး လူငယ်လေးကို ပျင်းရိစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ “ငါကိုယ်တိုင်က မဖြစ်ချင်တာ။”
“……”
ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။
ပထမ အချက် သုံးချက်ကတော့ နားလည်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ စတုတ္ထ အချက်က ဘာလဲ။ ဆရာကြီးက စွမ်းအားရှင် မဖြစ်ချင်ဘူးတဲ့လား။ ဒါဆို အရင် အချက် သုံးချက်က အလကားပဲလား။ ဆရာကြီးက အချိန်မရွေး ကူးပြောင်းနိုင်တယ်လို့ ဆိုလိုတာလား။
ယွမ်ရွှော့ကတော့ သူ့တပည့်ရဲ့ ကြောင်အအ မျက်နှာလေးကို ကြည့်ပြီး ပြုံးနေသည်။ လီဟောင့်ကို စရတာက သူ့အတွက်တော့ တကယ့် အပန်းဖြေမှုတစ်ခုပါပဲ။ လူငယ်လေး ကြောင်နေတာကို မြင်တော့ သူက တိုက်ရိုက်ပဲ အဖြေပေးလိုက်တော့သည်။
“ပထမ အချက် သုံးချက်ကလည်း အမှန်တွေပဲ စတုတ္ထ အချက်ကလည်း တကယ့် အမှန်တရားပဲ။ အစောပိုင်း နှစ်တွေတုန်းကတော့ ငါ ကူးပြောင်းနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိခဲ့ပေမယ့် အခြေအနေကို ငါ လက်မခံနိုင်ခဲ့ဘူး။” ယွမ်ရွှော့က နောင်တရဟန်နဲ့ ခေါင်းခါရင်း သူ့ကိုယ်သူ ပြန်ရယ်လိုက်သည်။
“စွမ်းအားရှင်လောက ပေါ်လာတာ ဆယ်နှစ်ကျော်နေပြီ။ ငါ့ရဲ့ ရန်သူဟောင်းတွေက အဲဒီလောကထဲမှာ ဆယ်နှစ်ကျော် ကျင်လည်နေကြပြီ။ ငါနဲ့ သူတို့ကြားမှာ ကွာဟချက် ရှိနေတယ်။ တကယ်လို့ ငါက အဲဒီအချိန်မှာ ကူးပြောင်းလိုက်ရင် သူတို့က ငါ့ကို နွေးနွေးထွေးထွေး ကြိုဆိုကြမှာ သေချာတယ်။”
“ငါက သာမန်လူတစ်ယောက် အနေနဲ့ နေနေရင်တော့ ကိစ္စမရှိပေမယ့် ငါသာ စွမ်းအားရှင် ဖြစ်သွားရင် ညစောင့်တပ်ဖွဲ့တောင် ငါ့ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ ခက်လိမ့်မယ်။ ငါက သိုင်းဆရာ တစ်ယောက် အနေနဲ့ပဲ ရှိနေသရွေ့တော့ ဒီရန်သူဟောင်းတွေက ငါ့ကို အလွယ်တကူ တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်သလို ငါ့ကို အဓိက ရန်သူလို့လည်း သဘောထားမှာ မဟုတ်ဘူး။”
လီဟောင် နားလည်စပြုလာပြီ။ သူ့ဆရာက အဲဒီလောကထဲကို မဝင်ဘဲ နေနေတာက သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ဖို့ တစ်မျိုးဖြစ်နေပေမယ့် ဒါက ရေငတ်ပြေအောင် အဆိပ်သောက်နေသလိုပဲ မဟုတ်လား။
ဒါပေမဲ့ ယွမ်ရွှော့က ပြဿနာတက်မှာ ကြောက်တဲ့ လူစားမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ “လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်ကအထိ ငါ့မှာ ရည်မှန်းချက်တွေ အကြီးကြီး ရှိနေသေးတယ်။ သိုင်းပညာမှာ အရင်ဆုံး အဆင့်တက်ပြီးမှ စွမ်းအားရှင် ဖြစ်မယ်လို့ ငါ တွေးခဲ့တာ။ ငါက ထောင်ဖြို အဆင့်ကို အရင်ရောက်အောင် သွားပြီးမှ စွမ်းအားရှင် ဖြစ်မယ်။ အဲဒါဆိုရင် ငါက သူတို့ထက် ဆယ်စုနှစ်နဲ့ချီပြီး နောက်ကျနေရင်တောင် သူတို့နဲ့ ရင်ဘောင်တန်းနိုင်မှာ မဟုတ်လား။”
ယွမ်ရွှော့ရဲ့ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပြိုင်ဘက်ကင်း မာနတွေ တောက်ပလာသည်။ သူက လျူလုံထက်တောင် ပိုပြီး မာနကြီးပုံရ၏။ သူက ထောင်ဖြို အဆင့်ရှိတဲ့ သိုင်းသမားကြီးအဖြစ်နဲ့ စွမ်းအားရှင်လောကထဲကို ဝင်ချင်ခဲ့တာပါ။ ဒါဆိုရင် သူဟာ စွမ်းအားရှင်တွေထဲမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်လာမှာဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ ရန်သူဟောင်းတွေနဲ့ ကွာဟချက်ကိုလည်း တစ်ခါတည်းနဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မှာပါ။
ဒါပေမဲ့ သူ ကျရှုံးခဲ့တာကတော့ သိသာနေတာပဲ။
လီဟောင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ဆရာကြီး... ဆရာကြီး ပြောချင်တာက ဆရာကြီးသာ စွမ်းအားရှင် ဖြစ်သွားရင် ရန်သူတွေကို မယှဉ်နိုင်မှာ စိုးလို့ ကူးမပြောင်းခဲ့တာလား။ ဒါကြောင့် ထောင်ဖြို အဆင့်ကို ရောက်အောင် သွားပြီးမှ တစ်ခါတည်း လိုက်မီအောင် လုပ်ဖို့ပဲ ရှိတော့တာပေါ့ ဟုတ်လား။”
“ဟုတ်တယ်။”
“ဒါဆို... ဘာဖြစ်သွားလို့လဲ။” လီဟောင်က သိုင်းဆရာတွေရဲ့ အဆင့်ကို သေချာ မသိပေမယ့် ယွမ်ရွှော့က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ရာဖြို အဆင့်ကို ရောက်ခဲ့တာလေ။ ဒါက သူ့ရဲ့ အရင်က အစီအစဉ်ဆိုရင် အောင်မြင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိခဲ့တယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။
ဘာလို့ လက်လျှော့လိုက်တာလဲ။
ဟုတ်တယ် လက်လျှော့လိုက်တာ။ လီဟောင် ခံစားမိတာကတော့ သူ့ဆရာကသာ လက်မလျှော့ခဲ့ရင် ဒီစကားတွေကို ပြောမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်ကအထိ ရည်မှန်းချက် ရှိခဲ့သေးတယ် လို့ ပြောမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။
“ဟက်... ဟုတ်တယ် တစ်ခုခု မှားသွားခဲ့တာပဲ။” ယွမ်ရွှော့က ရယ်လိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ ကောင်းပါတယ်လေ ဒါက ငါ့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို အဆုံးသတ်ပေးလိုက်တာပဲ။ ငါ ညစောင့်တပ်ဖွဲ့ကို ကူညီဖို့ တောင်းဆိုခဲ့ပေမယ့် သူတို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး။ ကံကြမ္မာကို လက်ခံလိုက်ရုံကလွဲလို့ တခြား ဘာမှ လုပ်စရာ မရှိတော့ဘူး။”
“ဒါက တကယ်တော့ ကောင်းတဲ့အရာပါ...” ဆရာကြီးက ရယ်နေတုန်းပဲ။ “ဒါသာ မဖြစ်ခဲ့ရင် ငါက တပည့်တွေ လက်ခံဖို့ စိတ်ကူးရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။”
အရင်တုန်းက သူက ထောင်ဖြို အဆင့်ရောက်ဖို့ပဲ အသည်းအသန် ကြိုးစားနေတာလေ။ ဒါကြောင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ တပည့် မယူခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အိပ်မက်တွေ ပျက်စီးသွားတဲ့ အခါမှာတော့ စွမ်းအားရှင် ဖြစ်မဖြစ်ဆိုတာ သူ ဂရုမစိုက်တော့ပါဘူး။ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ပြုပြင်ဖို့အတွက် ညစောင့်တပ်ဖွဲ့ဆီက အကူအညီနဲ့ စွမ်းအင်တွေ တောင်းတဲ့အခါ သူတို့က ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြတာကို မြင်ပြီးနောက်မှာတော့ သူ လုံးဝ လက်လျှော့လိုက်တော့သည်။
အခု သူ့အတွက် ကျန်နေတာကတော့ ငွေမြို့တော်မှာပဲ အေးအေးဆေးဆေး အချိန်ကုန်ဆုံးဖို့ပါပဲ။ အချိန်တွေ ပိုနေတာကြောင့်လည်း သူက တခြားသူတွေကို စာသင်ပေးနိုင်တာပေါ့။ ပြင်ပလူတွေက သူ ဘာလို့ ရုတ်တရက် တပည့်တွေ ပြန်လက်ခံတာလဲလို့ သိချင်နေကြပေမယ့် အဖြေက ရိုးရိုးလေးပါ သူ ပျင်းနေလို့။
ယွမ်ရွှော့က လီဟောင့်ကို ရွေးခဲ့တာက ဒီလူငယ်လေးက သူ့ရဲ့ အသိပညာတွေကို နားလည်နိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်ပုံရလို့ပါ။ လီဟောင် မဟုတ်ရင် ကျန်းယွမ်ကို ရွေးရမှာလား။ ကျန်းယွမ်ကတော့ ဉာဏ်နည်းတာကိုး။
“ဆရာကြီး... ဆရာကြီးမှာ ထောင်ဖြို အဆင့်ကို ရောက်ပြီး စွမ်းအားရှင် ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေး ရှိသေးလားဗျ။”
ယွမ်ရွှော့ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို တိုးတိုးလေး ချလိုက်သည်။ “မင်း ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ ငါ သိတယ် မင်းလည်း အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံနေရတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဒဏ်ရာတွေနဲ့ ရာဖြို ခွန်အားက... အခုအချိန်မှာ လျူလုံထက်တောင် နည်းနေလောက်ပြီ။”
သူ ဒါထက် ပိုပြီး ဘာမှ မပြောနိုင်တော့ပါဘူး။ တစ်ချိန်က ပြိုင်ဘက်ကင်းခဲ့တဲ့ မူလငါးသွယ်ကျမ်း ရဲ့ အရှင်သခင် ယွမ်ရွှော့ကတော့ ကံကြမ္မာကို အရှုံးပေးလိုက်ရပြီး သူက လျူလုံထက်တောင် အားနည်းပါတယ်လို့ ဝန်ခံလိုက်ရတော့သည်။
“ငါ အရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ မင်းသာ ကြောက်ရင် ငါ့ဆီမှာ လာပုန်းနေလို့ ရပါတယ်။ ငါက ညစောင့်တပ်ဖွဲ့အတွက် အသုံးဝင်နေသေးသရွေ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း တူးဖော်ရေးမှာ ငါ့ကို လိုအပ်နေသေးသရွေ့ သူတို့ ငါ့နယ်မြေထဲကို အလွယ်တကူ ကျူးကျော်မှာ မဟုတ်ဘူး...”
လီဟောင် ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်မိသည်။ လူငယ်တစ်ယောက်ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေက ပေါ်လာပြီ။
“ဆရာကြီး... ကျွန်တော်...” သူ ဘယ်လို ပြောရမှန်း မသိပါဘူး။ ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက်မှာတော့ သူက အိမ်ထဲကို ရုတ်တရက် ပြေးဝင်သွားသည်။ “ဆရာကြီး... ကျွန်တော် ကောင်းတဲ့အရာ တစ်ခု ရထားတယ်။ ဆရာကြီး သောက်ကြည့်ပါဦး ဆရာ့အတွက် အသုံးဝင်မလားလို့။”
“ကောင်းတဲ့အရာ ဟုတ်လား။” ယွမ်ရွှော့က ရယ်မောလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ဒီကလေးကတော့ တကယ်ကို ရယ်ရတာပဲ။ သူ ဘာတွေ့လာလို့လဲ။ ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလို့လဲ။
ငါ့ဘဝမှာ ရတနာတွေ အများကြီး မြင်ဖူးခဲ့တာ ရေတွက်လို့တောင် မရပါဘူး။ ငါ့ရဲ့ ပြဿနာက ငါ့ရဲ့ အနှစ်သာရပိုင်းမှာ ဖြစ်နေတာမို့ ဒီလောက် အလွယ်တကူနဲ့တော့ မပြေလည်နိုင်ပါဘူး။
လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်တုန်းက ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးတစ်ခုမှာ သူ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခဲ့တာပါ။ သူတို့ တုံ့ပြန်မှု နှေးခဲ့လို့ ညစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ အများကြီး သေဆုံးခဲ့ရသလို ထောင်ဖြို အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တဲ့ သိုင်းဆရာကြီး သူဟာလည်း အဆင့်တက်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်တွေ အကုန် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။
ဒါသာ မဟုတ်ရင် သူက လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်ကတည်းက စွမ်းအားရှင် ဖြစ်နေလောက်ပြီဖြစ်သလို သူ့ရဲ့ ရန်သူဟောင်း တွေကိုလည်း သွားပြီး နှုတ်ဆက် နိုင်လောက်ပြီပေါ့။
အတွေးထဲ နစ်နေတဲ့ ဆရာကြီးက လီဟောင် အိမ်ထဲဝင်သွားတာကို ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ သူက သူ့ရဲ့ နှလုံးသားနေရာကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်က သူ့နှလုံးသားကို ဖောက်ထွက်သွားတဲ့ ဒဏ်ရာကို သူ ပြန်သတိရနေမိသည်။ သူ့မှာ အားကောင်းတဲ့ သက်စောင့်အား မရှိရင် သူ သေသေချာချာ သေတာ ကြာလှပြီ။ သူ အသက်ရှင်ခဲ့ပေမယ့် သိုင်းဆရာတစ်ယောက် အနေနဲ့ ရှေ့ဆက်ရမယ့်လမ်းကတော့ ထာဝရ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရသည်။
ဖြစ်နိုင်ရင် ငါ စွမ်းအားရှင်လောကထဲကို ဝင်ဖို့ အခွင့်အရေး ထပ်ရှာရဦးမယ်။ အဲဒီမှာ မျှော်လင့်ချက် ရှိနိုင်သေးတယ်။
အပြင်ပန်းမှာတော့ သူ လက်လျှော့လိုက်သလို ထင်ရပေမယ့် တကယ်တမ်းမှာတော့ သူ လက်မလျှော့သေးပါဘူး။ သူသာ လုပ်နိုင်ရင် စွမ်းအားရှင် ဖြစ်ချင်နေတုန်းပါပဲ။ ပျက်စီးနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ဆိုတော့ ဒါက ပိုခက်ခဲနေတာပေါ့။ သူ့တပည့် အမြဲတမ်း မြင်နေရတဲ့ လိပ်ရုပ်ကျင့်စဉ်ဆိုတာကလည်း ကျန်းမာရေးနဲ့ အသက်ရှည်ဖို့အတွက်ပဲလေ။
သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် အားဖြည့်ဖို့ သူ လေ့ကျင့်နေတာ ဖြစ်သည်။ သူက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ကြိုးစားချင်နေသေးသည် စွမ်းအားရှင် ဖြစ်ဖို့ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ထောင်ဖြို အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ပဲ ဖြစ်ဖြစ်ပေါ့။
သူ သေရမယ်ဆိုရင်တောင် ဒါကို ထပ်ပြီး ကြိုးစားရလိမ့်မယ် မဟုတ်ရင် သူ ဘယ်တော့မှ ကျေနပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။
ဒါတွေကိုတော့ တခြားသူတွေကို ပြောပြနေစရာ မလိုပါဘူး။ ညစောင့်တပ်ဖွဲ့တောင်မှ သူ လက်လျှော့လိုက်ပြီလို့ ထင်နေကြသလို သူ့အတွက် အဖိုးတန်တဲ့ စွမ်းအင်တွေကိုလည်း မပေးချင်ကြတော့ဘူး။
ငါသာ အောင်မြင်ခဲ့ရင်... ဟွန်း။
လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၂၀ တုန်းက သူဟာ အမိန့်ပေးနိုင်တဲ့သူ လောကကြီးကို လှုပ်ခတ်နိုင်တဲ့သူ ဖြစ်ခဲ့တာ။ အခု စွမ်းအားရှင် ဘုရင်ကြီးတွေ ဖြစ်နေတဲ့ သူတွေတောင် တစ်ချိန်တုန်းက သူ့ကို အစ်ကိုကြီး လို့ ရိုရိုသေသေ ခေါ်ခဲ့ရတာပါ။ အခုတော့ သူတို့က သူ့ကို အထင်သေးနေကြပြီလေ။ သူ သူတို့ကို သင်ခန်းစာ ကောင်းကောင်း ပေးရမယ်။
ယွမ်ရွှော့က သူ့ရဲ့ အတိတ်က အောင်မြင်မှုတွေကို ပြန်တွေးရင်း လွမ်းဆွတ်နေမိသည်။ လီဟောင်လား။ လီဟောင်ကတော့ ဒီအိမ်ကို ကောင်းကောင်း သိတာပဲ သူ လုပ်ချင်တာ လုပ်ပါစေပေါ့။
ဆရာကြီးက ကုလားထိုင်မှာ မှီလိုက်ပြီး အတွေးတွေကို လွှတ်ထားလိုက်သည်။
မကြာခင်မှာပဲ လူငယ်လေးက ရေတစ်ခွက် ကိုင်ပြီး ထွက်လာသည်။
ယွမ်ရွှော့က ပြုံးလိုက်ပြီး “အပြင်မှာလည်း ရေရှိတာပဲ မင်း အိမ်ထဲကို ဘာသွားလုပ်တာလဲ။”
“ဆရာကြီး... တစ်ငုံလောက် သောက်ကြည့်ပါဦး။”
အဘိုးကြီးက မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး လီဟောင့်ကို တစ်လှည့် ရေခွက်ကို တစ်လှည့် ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်း... အဆိပ် ခတ်ထားတာလား။ ငါ သေသွားရင် ငါ့အမွေတွေကို ယူမလို့လား။ ငါက သေတမ်းစာ ရေးပြီးသား အကုန်လုံး ညစောင့်တပ်ဖွဲ့ကို ပေးမှာ။ မင်း ဒါကို ယူဖို့ ကြိုးစားရင်တော့ မီးနဲ့ ကစားတာပဲနော်။”
“……”
သူ့ဆရာက တစ်ခါတလေကျရင် တကယ်ကို မဆီမဆိုင်တွေ ပြောတတ်တာပဲ။
“သောက်ကြည့်ပါဦး ဆရာကြီးရာ။”