လူကတော့ တကယ်ကို စိတ်ထား ကောင်းလွန်းတယ်
Vol. 28 Ch. 299
ပန်းခြံတစ်ခုအတွင်းရှိ နွေဦးနန်းဆောင်တစ်ခုအောက်တွင်
နတ်သမီးလင်းလျို့၏ ပုံရိပ်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာသည်။
နန်းဆောင်အောက်တွင် လူတစ်ဦးမှာ သူမကို စောစီးစွာ စောင့်ဆိုင်းနေပြီး သူမ လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် အပြေးအလွှား မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။
"အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ"
မေးလိုက်သူမှာ ဝမ်ကျိယွီ ဖြစ်သည်။
နတ်သမီးလင်းလျို့ နန်းဆောင်ထဲ ဝင်လာပြီး နှစ်ယောက်သား ကျောက်စားပွဲတွင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။
ဝမ်ကျိယွီ၏ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေသော အကြည့်ကို မြင်သောအခါ လင်းလျို့က ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခါယမ်းပြလိုက်သည်။
"စကားပြောလို့ မပြေလည်ခဲ့ဘူး"
"ထန်ထျန်းက နဂါးတံခါး ဘေးအန္တရာယ်ကြောင့် ကြောက်ရွံ့မသွားသလို စိတ်ဓာတ်လည်း မကျ သွားဘူး။ တကယ်တော့ သူ့အပေါ်မှာ ဘာသက်ရောက်မှုမှ ရှိမနေသလိုပဲ။"
" ကျွန်မတို့ဘက်က ပြသနိုင်တဲ့ စေတနာက သူ့အတွက် လုံးဝ မလုံလောက်ဘူး ဖြစ်နေတယ်။"
" ဒါကြောင့် သူ ကျွန်မရဲ့ ဖိတ်ခေါ်မှုကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ငြင်းလိုက်တယ်"
နားထောင်ပြီးနောက် ဝမ်ကျိယွီက "အော်" ဟု အသံပြုကာ သက်ပြင်းအသာ ချလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူက ပြုံးလျက် "ထန်ထျန်းဆိုတာ ဒီလိုပဲလေ၊ မင်းလို ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှလေးကိုယ်တိုင် ဖိတ်တာတောင် ငြင်းရက်တယ်နော်။ "
"ဒါက ငါ့ကို ဧကရာဇ်မြို့တုန်းက အဖြစ်အပျက်ကို သတိရစေတယ်။ "
"အဲဒီတုန်းက ငါ သူ့ကို ဆောင်ကြာမြိုင် မှာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ မင်း ယုံနိုင်မလား၊ သူက အဲဒီကို ငါ့ကို လာရှာတာ၊ သူ့ဘေးက လှပတဲ့ မိန်းကလေးတွေကို လုံးဝ စိတ်မဝင်စားဘူး။"
" တွေးကြည့်ရင် တကယ်ကိုပဲ..."
စကားပြောရင်း ရယ်မောနေသော ဝမ်ကျိယွီကို ကြည့်ကာ နတ်သမီးလင်းလျို့က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "ရှင်ကတော့ တော်တော် ပျော်နေပုံရတယ်နော်။ "
"ဒီတစ်ခါ စည်းရုံးမှုက ကျရှုံးမယ်ဆိုတာ နင် ကြိုသိနေတာ မဟုတ်လား"
ဝမ်ကျိယွီ ဟန်ပျက်သွားပြီး ချောင်းနှစ်ချက်ဟန့်ကာ ရယ်လိုက်သည်။ "အတန်အသင့်တော့ ခန့်မှန်းထားတာပေါ့။"
" ထန်ထျန်းဆိုတာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အေးဆေးတည်ငြိမ်ပြီး အရာရာကို ရင်ဆိုင်နိုင်တဲ့သူပဲ။ "
"ပြီးတော့ သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင် စံနှုန်းတွေ ရှိတယ်။ "
"ငါတို့ပြတဲ့ စေတနာက တကယ်ကို နည်းလွန်းတာကိုး"
နတ်သမီးလင်းလျို့ အံ့ကြိတ်လိုက်မိသည်။
"ဒါဆို ဘာလို့ ကျွန်မကို လွှတ်လိုက်တာလဲ။"
" ကျွန်မကို တမင် အရှက်ခွဲချင်လို့လား"
ဝမ်ကျိယွီ လက်ခါပြလိုက်သည်။ "မဟုတ်ပါဘူး"
" အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါလည်း ထန်ထျန်းကို ငါတို့ အစီအစဉ်ထဲ မပါစေချင်ဘူး။"
" မင်းမြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ထန်ထျန်းရဲ့ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းက ဘယ်လောက် ကြောက်ဖို့ကောင်းလဲ။ "
"ဒါပေမဲ့ မတတ်နိုင်ဘူးလေ၊ အထက်လူကြီး က အမိန့်ပေးထားတာဆိုတော့ ငါ တစ်ခုခုတော့ လုပ်ပြရမယ် မဟုတ်လား။"
" ငါက အခုချိန်မှာ ထန်ထျန်းနဲ့ လူချင်းတွေ့ဖို့ အဆင်မပြေသေးတော့ ဒီတာဝန်ကို မင်းပဲ လုပ်ပေးဖို့ ဖြစ်လာတာပါ"
လင်းလျို့ ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ပေ။
အရင်ကဆိုလျှင် ဝမ်ကျိယွီ ဤသို့လုပ်ပါက သူမ ချက်ချင်း ထွက်သွားမိမှာ ဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ကျိယွီ၏ အဆင့်အတန်းအမှန်ကို သိပြီးနောက်တွင်တော့ သူမ သည်းခံလိုက်ရသည်။
"ဒါနဲ့ အဲဒီလို ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေက ဘာလို့ ထန်ထျန်းကို အာရုံစိုက်နေရတာလဲ"
သူမက မေးလိုက်သည်။
ဝမ်ကျိယွီ နှုတ်ခမ်းပင့်ကာ "ဘယ်သူသိမှာလဲ။"
" ဒါပေမဲ့ နဂါးတံခါး ကိစ္စက မင်းတို့ ထင်ထားတာထက် သက်ရောက်မှု ပိုကြီးတယ်။ အဲဒါက နက်ရှိုင်းတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်အချို့နဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်။ "
"ငါထင်တာတော့ သူတို့တွေ ထန်ထျန်းကို စိတ်ဝင်စားတာ အဲဒီကြောင့်ပဲ ဖြစ်မယ်"
လင်းလျို့ ခေါင်းညိတ်ကာ "အခု ကျွန်မတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ။ "
" ကျွန်မအမြင်အရတော့ထန်ထျန်း ကျွန်မတို့ဘက် ပါလာဖို့က လုံးဝ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူး"
ဝမ်ကျီယွီက ဂရုမစိုက်သလို ပုံစံဖြင့် "ထားလိုက်လေ၊ ငါ အကြီးအကဲ တွေကို အစီရင်ခံစာ ပေးပြီးသွားပြီပဲ။"
" နောင်ရေးတော့ နောင်မှပေါ့။"
" ငါ ထန်ထျန်းနဲ့ ဘယ်လို အဆင့်အတန်းနဲ့မဆို တွေ့လို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သူ အဖြစ်တော့ မတွေ့ချင်ဘူး။"
" တကယ် ကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်"
ကြောက်သလိုလို ပုံစံလုပ်နေသော ဝမ်ကျိယွီကို ကြည့်ကာ လင်းလျို့ စိတ်ထဲမှ ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။
ဘယ်လောက်ပဲ ကိစ္စတွေ ဖြစ်ခဲ့ပါစေ၊ ဝမ်ကျိယွီရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့တောင် ထန်ထျန်းကို ဘာလို့ ဒီလောက် ကြောက်နေရတာလဲဆိုတာ သူမ နားမလည်နိုင်သေးဘူး။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ၏ တကယ့်အစီအစဉ်က တကယ်ပင် ကျယ်ပြန့်လွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
.....
အခန်းထဲတွင်
ထန်ထျန်းမှာ လအင်မော်တယ်ဝိုင် အချို့ သောက်ပြီးနောက် အလွန် တည်ငြိမ်နေသည်။
နတ်သမီးလင်းလျို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းမှာ အံ့သြစရာ ကောင်းသလို ထိုလျှို့ဝှက်သူငယ်ချင်းမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်းလည်း သူ အတည်မပြုနိုင်သေးပေ။
သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူက မည်သည့် ပူးပေါင်းကြံစည်မှုထဲကိုမျှ မပါဝင်ချင်တော့ပေ။
အားလုံး အေးအေးချမ်းချမ်းနဲ့ ကျင့်ကြံတာက ပိုမကောင်းဘူးလား။
သူတို့က အားနေရင် ဒါတွေ လိုက်လုပ်နေကြတာ။
မင်းသာ တကယ် ထိပ်ဆုံးကို ရောက်သွားရင် မင်းလိုချင်တာမှန်သမျှ စကားတစ်ခွန်းနဲ့တင် ဖြစ်လာမှာပဲလေ။
အကယ်၍ လင်းလျို့သာ နန်းတော်သခင် ဖြစ်သွားရင် ဟွမ်တောက်စန်း တို့ ဘာတို့ဆိုတာ အမှိုက်ပဲ၊ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းအတွက် ကိုယ်ပိုင်နေရာကို မိနစ်ပိုင်းအတွင်း ဖန်တီးလို့ရတာပဲ။"
" ဘာလို့ ဒီလောက် အပင်ပန်းခံ စဉ်းစားနေကြတာလဲ။
ထန်ထျန်း နှုတ်ခမ်းပင့်လိုက်မိသည်။ သူမက အဓိပ္ပာယ်မရှိသော ကိစ္စများတွင် စွမ်းအင်တွေ အကုန်ခံနေသည်ဟု ခံစားရသည်။
သို့သော် သူလည်း နားလည်ပါသည်၊ မတတ်သာမှသာ လူတိုင်း ဒီလမ်းကို ရွေးကြရသည် မဟုတ်လား။
ဘယ်သူက ထိပ်ဆုံးမှာ ရပ်ပြီး လောကကြီးကို စိုးမိုးချင်မှာ မဟုတ်လို့လဲ။
နန်းတော်သခင် ဖြစ်ဖို့သာ လွယ်ရင် ဒီလောက် ပြဿနာတွေ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။
လင်းလျို့က တော်ပေမဲ့ အဲဒီအဆင့်ထိ မရောက်သေးပေ။
အတွေးပေါင်းစုံနှင့် အချိန်တွေ ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် အခန်းတံခါးက တံခါးမခေါက်ဘဲ ပွင့်လာသည်။
လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင် ဝင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ထန်ထျန်း ဝိုင်ခွက်ကို သိမ်းကာ ထရပ်လိုက်သည်။
"ဟမ်... ဒါ ဘာအနံ့လဲ"
လန်တင်းက နှာခေါင်းကို ရှုံ့ကာ နမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထူးခြားသော အနံ့တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ခဏချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် သူ့အထင်မှားသည်ဟု ထင်သွား၏။
ထန်ထျန်း ဘာမှ မပြောပေ။
ဒီဝိုင်ကို သူ အနည်းငယ် စွဲနေပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူ သတိထားသင့်သည်။
ဤဝိုင်မှာ လအင်မော်တယ်ဆီက လာခြင်းဖြစ်ရာ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များ သတိထားမိသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
လန်တင်းက ခေါင်းခါရင်း ထန်ထျန်းကို "စောင့်ရတာ ကြာသွားပြီ။ ထိုင်ပါဦး"
" ငါတို့ စကားပြောရအောင်"
ခဏအကြာတွင် နှစ်ယောက်သား မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။
"ထန်ထျန်း၊ မင်း စိတ်ထဲမှာ မကျေနပ်တာတွေ ရှိမယ်ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်။"
" မင်း လုပ်တာ မဟုတ်ဘဲနဲ့ ပြစ်ဒဏ် အပြင်းအထန် ခံရတာ။"
" ငါသာ မင်းနေရာမှာဆိုရင် ဆဲတောင် ဆဲမိမယ်။ မင်းကတော့ စိတ်ဓာတ် တော်တော် ကောင်းပါတယ်။"
" ဒါပေမဲ့ နန်းတော်ရဲ့ လုပ်ရပ်ကို နားလည်ပေးဖို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်..."
၎င်းနောက် လန်တင်းက ထန်ထျန်းအား စိတ်သက်သာရာ ရစေရန် နဂါးတံခါး ကိစ္စ၏ အကျိုးအပြစ်များကို ရှင်းပြတော့သည်။
ဤပြစ်ဒဏ်မှာ ထန်ထျန်းကို အမှန်တကယ်ပင် ကာကွယ်ပေးခြင်း ဖြစ်ကြောင်း၊ မဟုတ်ပါက နောက်ကွယ်မှ တိုက်ခိုက်မည့်သူများကို သူ ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ကြောင်း စသည်ဖြင့် လူမှုရေးအရရော၊ အခြေအနေအရပါ ရှင်းပြသည်။
ထန်ထျန်းက ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်နှင့် နားထောင်နေသော်လည်း သူ အလေးထားသည်မှာ ထို ဘီလီယံ ၁၀၀ အကြွေးကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။
"ဟားဟား၊ အဲဒါကို စိတ်ထဲမထားပါနဲ့"
လန်တင်းက ရယ်လျက် "ငါက မင်းရဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကို ကြီးကြပ်ရမယ့်သူပဲ။ "
"ဘီလီယံ ၁၀၀ ဆိုတာ ကိန်းဂဏန်း တစ်ခုပဲလေ။ "
"မင်းသာ နန်းတော်ကို သစ္စာမဖောက်ဘူးဆိုရင် ဘယ်သူမှ မင်းဆီကနေ အဲဒီပိုက်ဆံတွေကို တကယ် လာမတောင်းပါဘူး"
ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွား၏။
လန်တင်းက တကယ်ကို တိုက်ရိုက်ကျပြီး လူကလည်း စိတ်ထား ကောင်းသည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းကတော့ တကယ်ကို ပြန်ဆပ်ချင်နေတာ ဖြစ်၏။
"အရှင်ချီရဲ့ ကြင်နာမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက နန်းတော်အတွက် ဆုံးရှုံးမှု အများကြီး ဖြစ်စေခဲ့ပါတယ်။"
" ကျွန်တော်လည်း တစ်ခုခုတော့ ပြန်လုပ်ပေးပြီး အမှားကို ကုစားချင်ပါတယ်။"
" ကျွန်တော် စီးပွားရေးလုပ်ထားလို့ စုထားတဲ့ ကျောက်စိမ်း အနည်းငယ် ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် အကြွေးကို အရင်နည်းနည်းလောက် ဆပ်ခွင့်ပြုပါ"
လန်တင်း ဟားတိုက် ရယ်လိုက်သည်။
"မင်းက တကယ်ကို တာဝန်သိတတ်တာပဲ။"
" တာဝန်သိစိတ်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ ဟိုလူတွေကို ပြလိုက်ချင်စမ်းပါဘိ။"
" ဒါပေမဲ့ ထားလိုက်ပါတော့၊ မင်းက အခု တိုးတက် လာမယ့် အချိန်ဆိုတော့ တာအိုကျောက်စိမ်းတွေက မင်းအတွက် အရေးကြီးတယ်။"
" ကိုယ့်အတွက်ကိုယ်ပဲ သိမ်းထားလိုက်ပါ"
ထန်ထျန်း အနည်းငယ် ပြာယာခတ်သွားသည်။
ပိုက်ဆံပေးတာကိုတောင် လက်မခံဘူးလား။
"အရှင်ချီ... ကျွန်တော့်ကို ဆပ်ခွင့်ပေးပါ။"
" ဒီအဖြစ်အပျက်ကြောင့် တပည့်အများကြီး ထိခိုက်ခဲ့ရတာဆိုတော့ ကျွန်တော် တစ်ခုခု မလုပ်ပေးရင် စိတ်ထဲမှာ မကောင်းလို့ပါ"
ငွေဆပ်ရန် ဇွတ်အတင်း ပြောနေသော ထန်ထျန်းကို ကြည့်ကာ လန်တင်းမှာ မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်ပေ။
"ဒီတပည့်လေးက လူကတော့ တကယ်ကို စိတ်ထား ကောင်းလွန်းတယ်"
နန်းတော်အတွက် ဤကဲ့သို့ တာဝန်သိသော တပည့်မျိုးမှာ အလွန် အဖိုးတန်လှသည်။
"ကောင်းပြီလေ... "
"မင်း ဒီလောက်တောင် ပြောနေမှတော့ ငါ လက်ခံပေးပါ့မယ်။"
" တခြားတပည့်တွေကိုလည်း မင်းရဲ့ ဒီစေတနာကို ငါ ပြောပြပေးမယ်"
လန်တင်းက သဘောတူလိုက်ပြီးနောက် "ဒါဆို မင်း အရင်ဆုံး ဘယ်လောက် ဆပ်ချင်လို့လဲ"
ထန်ထျန်း ခဏစဉ်းစားပြီးမှ "တာအိုကျောက်စိမ်း ငါးသန်း ပါ"
လန်တင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သို့သော် ရုတ်တရက် တစ်ခုခု မှားနေသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် လှည့်ကြည့်ကာ"ဘာ... ဘယ်လောက်လို့ ပြောလိုက်တာလဲ"