ထန်ထျန်း ဒီမှာရှိတယ်၊ သတ္တိရှိရင် လာခဲ့
Vol. 28 Ch. 307
အတန်ကြာအောင် လေ့လာ ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အရှည်ကြီး ချလိုက်မိသည်။
ထိုအပိုင်းအစပုံကြီးထဲမှ သူက တန်ဖိုးရှိသော အရာတစ်ခုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
တစ်ခုတည်းသော တန်ဖိုးရှိသည့်အရာမှာ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အင်မော်တယ်သတ္တုများ၏ ခိုင်ခံ့မှုမှာ အလွန်မြင့်မားနေပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် အလွန်သိပ်သည်းသော နိယာမ စွမ်းအားများ ကိန်းဝပ်နေခြင်းပင်။ ကြောင်လေးသာ မြင်လျှင် သွားရည်တောက်တောက် ကျပြီး မျက်လုံးများ ပြူးထွက်သွားမည့် အရာမျိုးပင် ဖြစ်သည်။
စစ်မှန်သော ဟင်းလင်းပြင် ခေါင်းလောင်း အပိုင်းအစမှာမူ အသိစိတ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ မူလဂုဏ်သတ္တိများမှာမူ မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မရှိပေ။
နိယာမ များနှင့် အလွန်ဆင်တူသော်လည်း အနည်းငယ် ကွဲပြားသော အော်ရာ တစ်ခုမှာ ထိုအပိုင်းအစပေါ်တွင် ပြည့်နှက်နေ၏။
ထိုအော်ရာ မျိုးကို ပျက်စီးသွားသော အသိစိတ်၏ မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစများထဲတွင် ထန်ထျန်း မြင်ဖူးခဲ့သည်။
၎င်းကို အမိန့်စနစ် ဟု ခေါ်ပုံရသည်။
လေ့လာ ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက တစ်ခုခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသာ စနစ်တကျ ကိုင်တွယ်နိုင်လျှင် ထိုအပိုင်းအစကို အသုံးပြု၍ ကျင့်ကြံသူများ၏ ပါရမီကို စစ်ဆေးနိုင်သည့် နောက်ထပ် "နဂါးတံခါး" တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဟင်းလင်းပြင် ခေါင်းလောင်း၏ ပါရမီစစ်ဆေးနိုင်သော အနှစ်သာရမှာ ထိုမူလအပိုင်းအစကြောင့်ပင် ဖြစ်ပြီး ပျက်စီးသွားသော အသိစိတ်ကြောင့် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထိုအသိစိတ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်တွင်မှ ၎င်းက ပို၍ သန့်စင်သော ကိရိယာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။
ထို့အပြင် ထန်ထျန်းက နိယာမ များကို ပိုမို ထိန်းချုပ်နိုင်လာပြီးနောက် ၎င်းကို "ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်း" များ လုပ်ဆောင်နိုင်ကာ အခြားသော မတူညီသည့် စွမ်းဆောင်ရည်များကို ဖန်တီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် စီမံခန့်ခွဲခြင်း၊ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း စသည်တို့ပင်။
၎င်းမှာ မင်းက သူ့ကို ဘယ်လိုအမိန့်ပဲပေးပေး၊ သူက အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အရာတွေကို ပြန်လည် တုံ့ပြန်ပေးမည့် သဘောပင်။
ထို့ကြောင့် ထန်ထျန်း အရင်က ခန့်မှန်းခဲ့သည်မှာ မမှားပေ။ နဂါးတံခါး ဆိုသည်မှာ ကြီးမားသော "ဉာဏ်ရည်တု ဦးနှောက်" တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
ဟင်းလင်းပြင် ခေါင်းလောင်း၏ မူလအပိုင်းအစမှာ ထိုဉာဏ်ရည်တု ဦးနှောက်၏ ဗဟိုချက်ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ထန်ထျန်းက လောလောဆယ်တွင် ထိုဗဟိုချက်ကို မည်သို့ လက်တွေ့အသုံးချရမည်ကို မစဉ်းစားမိသေးသဖြင့် ခဏတာ ဘေးဖယ်ထားလိုက်ရသည်။
သို့သော် သေသေချာချာတော့ ဖုံးကွယ်ထားရမည် ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်လေးတစ်ကောင်က ၎င်းကို နေ့တိုင်းနီးပါး စိုက်ကြည့်နေပြီး သွားရည်များ မြေပြင်တစ်ခုလုံး ကျနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"အစ်ကိုကြီးထန်..."
"ဦးလေးထန်"
"အဖိုးထန်"
"မင်းရဲ့ ဥကို ငါ စောင့်ရှောက်ပေးနေတာကို ထောက်ထားပြီးတော့ နည်းနည်းလောက်ပဲ ပေးပါလား"
"နည်းနည်းလေးဆို ရပါပြီ၊ တကယ်ပြောတာပါ"
ကြောင်လေး၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးမှာ စိမ်းဖန့်ဖန့် အလင်းများပင် ထွက်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ထန်ထျန်းကတော့ လုံးဝ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ ထိုအပိုင်းအစအားလုံးကို ဥဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် သီးသန့်ခွဲထုတ်၍ ပိတ်လှောင်ထားလိုက်သည်။
ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို သူက အမြဲတမ်း ကိုယ်နှင့်မကွာ သယ်မသွားနိုင်သဖြင့် ကြောင်လေးကို သတိထားရမည် ဖြစ်သည်။
"ငါ မင်းကို မပေးချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး။"
" ငါ အဲဒါတွေကို အသေအချာ လေ့လာ ပြီးမှ ဖြစ်မှာ"
ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။
ကြောင်လေးက သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွားရည်များကို သုတ်ရင်း "ငါ့ကို လေ့လာ ခိုင်းလိုက်လေ"
"ငါ့ဗိုက်က အရမ်းစွမ်းတာ၊ အဲဒီအထဲက ဘိုးဘေး ၁၈ ဆက်အထိကို ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်တယ်"
"အဲဒီကျရင် မင်း ဘယ်လောက်တောင် စိတ်အေးရမလဲ"
ထန်ထျန်းက နှုတ်ခမ်းကို မဲ့လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် "မယုံဘူး" ဆိုသည့် စာလုံးကြီးနှစ်လုံး ရေးထားသကဲ့သို့ပင်။
ဤကောင်မှာ အပိုင်းအစပေါ်ရှိ ပြင်းထန်သော နိယာမ စွမ်းအားများကို အနံ့ရနေသဖြင့် မနေနိုင်မထိုင်နိုင် ဖြစ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ထိုကဲ့သို့သော အကြံအစည်ကို ဘယ်သူက မသိဘဲ နေမည်နည်း။
သို့သော်လည်း ကြောင်လေး၏ သနားစဖွယ် ပုံစံကြောင့် ထန်ထျန်း စိတ်ပျော့သွားခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အင်မော်တယ်သတ္တု တစ်ခုကို ပေးလိုက်သည်။
ဟင်းလင်းပြင် ခေါင်းလောင်း မူလအပိုင်းအစကိုမူ ပေး၍မရပေ၊ တစ်ခုတည်းသာ ရှိခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်သလို ကြောင်လေး ပေးလိုက်လျှင်လည်း ကိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။
"ရေး..."
ကြောင်လေးမှာ ဝမ်းသာအားရ ခုန်ပေါက်သွားပြီး ထိုအင်မော်တယ်သတ္တု တစ်ခုလုံးကို ဗိုက်ထဲသို့ မျိုချလိုက်တော့သည်။
သို့သော် အတော်ကြာပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းလာပြီး အလွန် နေရခက်သော ပုံစံ ဖြစ်သွားသည်။
ထန်ထျန်းက မျက်ခုံးပင့်ကာ "နင်သွားတာလား"
ကြောင်လေးက ခေါင်းခါပြပြီး "မဟုတ်ဘူး... ဗိုက်က ကွဲတော့မယ်..."
"ဒီကောင်က အစွမ်း အရမ်းကြီးတာပဲ"
ထန်ထျန်းလည်း စိတ်ပျက်သွားမိသည်။
အင်မော်တယ်သတ္တုထဲရှိ စည်းမျဉ်းစွမ်းအားများမှာ သူကိုယ်တိုင်ပင် ကြောက်လန့်ရသော အဆင့်ဖြစ်ရာ ကြောင်လေးက အားလုံးကို တစ်ခါတည်း မျိုချလိုက်ခြင်းမှာ အစာမကြေဖြစ်လျှင် အဆန်းမဟုတ်ပေ။
"ဘာတွေ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့လဲ"
ထန်ထျန်းက ထပ်မေးလိုက်သည်။
ကြောင်လေးက အသက်ကို အောင့်ထားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးနေကာ အတော်ကြာမှ စကားတစ်ခွန်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောထွက်လာသည်။
"ငါ့ရဲ့ အသေးစိတ် လေ့လာ ချက်အရ..."
"ဒီအင်မော်တယ်သတ္တုက... အစိမ်းလိုက်စားရမယ့် စားစရာ တစ်ခုပဲ..."
ထန်ထျန်းက မျက်လုံးကို လန်ပြလိုက်ပြီး ဥဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ပြတ်ပြတ်သားသား ထွက်လာခဲ့သည်။
သူ တကယ်ကို ရူးသွားပြီ ကြောင်လေး၏ လေ့လာချက် ဆိုသည်ကို အနည်းငယ်မျှ မျှော်လင့်မိခဲ့သည်ကိုး။ ဤကောင်ကတော့ တကယ့်ကို အစားပုတ်ကြီးပင်။
၎င်းကို ထိုနေရာတွင်သာ အစာကြေအောင် တစ်ယောက်တည်း ထားလိုက်တော့မည်။
နောက်ရက်များတွင် ထန်ထျန်းက တိတ်တဆိတ် ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။
ဤအတောအတွင်း လန်ယွဲ့၊ လီဟုန်နှင့် လန်ယွဲ့ သုံးဦးစလုံးထံမှ သတင်းကောင်းများ ရရှိခဲ့ပြီး အင်မော်တယ်အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။
သူတို့၏ ပါရမီမှာ မဆိုးလှသလို အရင်းအမြစ်များကိုလည်း အကန့်အသတ်မရှိ ထောက်ပံ့ပေးထားသဖြင့် အင်မော်တယ် ဖြစ်ရန်မှာ လွယ်ကူလှသည်။
ကုရှောင်းရွှယ် မှာမူ အမြန်နှုန်း ဖြင့် တိုးတက်နေဆဲဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန် အင်မော်တယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ တကယ့်ကို ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာပင်။
အရာအားလုံးမှာ ကောင်းမွန်သော လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ တိုးတက် နေသည်။
ရက်အနည်းငယ် ထပ်မံ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ထန်ထျန်း ထုန်းရှန့်တောင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ တစ်လနီးပါး ရှိလာခဲ့ပြီပင်။
ထိုနေ့ မွန်းတည့်ချိန်တွင် ချင်းရွှီခြံဝင်း အပြင်ဘက်ရှိ အစီအရင်မှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။
အစီအရင်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အပြင်ဘက်တွင် အရပ်မပုမရှည် လူငယ်တစ်ဦး ရှိနေသည်။
ထန်ထျန်းလည်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။
"မင်းက ထန်ထျန်းလား"
ထိုလူငယ်က ထန်ထျန်းကို အထက်အောက် သေသေချာချာ ကြည့်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "အရင်ဆုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်ပါရစေ၊ ငါက ဒီမိုးမခတော နယ်မြေရဲ့ စီမံသူပါ၊ ငါ့နာမည်က ဟဲ ပါ၊ မင်း ငါ့ကို စီမံသူဟဲ လို့ ခေါ်နိုင်တယ်"
ထန်ထျန်းက လက်သီးဆုပ် နှုတ်ဆက်ကာ "စီမံသူဟဲ ရောက်လာတာကို မသိလိုက်လို့ပါ၊ ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲ"
စီမံသူဟဲက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ "အရမ်းကြီး ယဉ်ကျေးမနေပါနဲ့၊ ငါက အဲဒီလို ပုံစံ တွေကို မကြိုက်ဘူး"
"ငါ ဒီနေ့လာတာက ရည်ရွယ်ချက် နှစ်ခုရှိတယ်။"
" ပထမတစ်ခုကတော့ အပြင်က တပည့်တွေ ခွဲဝေမှုက အခြေခံအားဖြင့် ပြီးဆုံးသွားပြီဆိုတာ လာပြောတာ။ "
"နောက်နှစ်ရက်လောက်ဆိုရင် ဒီနှစ်ရဲ့ တောင်ထိပ်တပည့်တွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တက်လာကြတော့မယ်။"
" ဒါကြောင့် ဒီနေ့ကစပြီး မင်းတို့ ချင်းရွှီခြံဝင်းထဲမှာပဲ အမြဲအောင်းနေဖို့ မလိုတော့ဘူး၊ တားမြစ်နယ်မြေ အချို့ကလွဲရင် ကျန်တဲ့နေရာတွေကို စိတ်ကြိုက် သွားလာလို့ ရပြီ"
ထန်ထျန်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
သွားလာခွင့် ကန့်သတ်ချက်ကို ပယ်ဖျက်လိုက်သည့် အကြောင်းကြားတာကိုး။
"နောက်ထပ် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုကတော့..."
စီမံသူဟဲက ထန်ထျန်းကို ထူးဆန်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် "မင်းကို တကူးတက လာကြည့်တာ"
ထန်ထျန်း မှင်တက်သွားကာ "ကျွန်တော့်ကို လာကြည့်တာ"
စီမံသူဟဲက ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ အခု မင်းက ထျန်းဖူနန်းတော် ထဲမှာ နာမည်အကြီးဆုံးလူပဲလေ"
"နဂါးကျွန်း ပျက်စီးမှုနဲ့ ပတ်သက်နေတဲ့သူက ဘယ်လိုမျိုး ထူးခြားနေလဲဆိုတာ ငါလည်း ကြည့်ချင်လို့ပေါ့"
ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ဤစီမံသူကတော့ တကယ့်ကို အားနေပုံရသည်။
"ဒါဆို နဂါးကျွန်းကိစ္စကြောင့်လား"
ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။
စီမံသူဟဲက "ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ စပ်စုချင်ရုံ သက်သက်ပါ။"
" စိတ်ချပါ၊ ငါက အဲဒီကိစ္စနဲ့ ဘာမှ သိပ်မသက်ဆိုင်ဘူး၊ မင်းကို နောက်ကွယ်ကနေ ဒုက္ခပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ "
"ဒါပေမဲ့..."
"တခြားသူတွေကတော့ မသေချာဘူးနော်၊ ခေါင်းလောင်းသံ ၉ ချက် မြည်စေခဲ့တဲ့ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းကို စမ်းသပ်ချင်နေတဲ့သူတွေ အများကြီးပဲ"
ပြောနေစဉ်အတွင်း သူ၏ အသံထဲ၌ မျှော်လင့်စောင့်စားနေသည့် အငွေ့အသက်ပင် ပါဝင်နေသည်။
ထန်ထျန်းက အသေးစိတ် ထပ်မေးချင်သော်လည်း စီမံသူဟဲက အများကြီး မပြောလိုတော့ဘဲ ထုန်းရှန့်တောင်၏ စည်းမျဉ်းအချို့ကိုသာ ပြောပြပြီးနောက် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
"သခင်လေး... ကျွန်တော် သွားပြီး အခြေအနေကို စုံစမ်းလိုက်ရမလား"
လီဟုန်က မေးလိုက်သည်။
ထန်ထျန်း ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
အချိန်အတော်ကြာအောင် အပြင်နှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်နေခဲ့သဖြင့် အပြင်လောကတွင် ဤကိစ္စ မည်မျှအထိ ဖြစ်ပျက်နေပြီလဲဆိုသည်ကို သိရန် လိုအပ်သည်။
"ရတယ်"
လီဟုန်၏ စုံစမ်း နှုန်းမှာ အလွန်မြန်လှသည်။
နေ့တစ်ဝက်ခန့်အကြာတွင် သူ အပြေးအလွှား ပြန်ရောက်လာသည်။
သူက ထန်ထျန်းကို ချက်ချင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး သူမြင်တွေ့ခဲ့သမျှကို အကုန်အစင် ပြောပြလေသည်။
"သခင်လေး... အခြေအနေက သိပ်မကောင်းဘူးဗျ။"
" စီနီယာ တပည့်ဟောင်းတွေရဲ့ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်က ထုန်းရှန့်တောင်ကို ရောက်တာနဲ့ သခင်လေးကို ပြဿနာရှာမယ်လို့ လူသိရှင်ကြား ပြောနေကြတယ်။"
" တစ်စုံတစ်ယောက်က နောက်ကွယ်ကနေ တမင် သွေးထိုးပေးနေတယ်လို့ ကျွန်တော် ခံစားရတယ်"
လီဟုန်၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ရိပ်များ ရှိနေသည်။
ထန်ထျန်း စကားမပြောပေ။
၎င်းမှာ သိသာလှသော ကိစ္စပင်၊ နောက်ကွယ်မှ တစ်စုံတစ်ယောက် မီးမထိုးပေးဘဲ ဤမျှအထိ အရှိန်မြင့်လာစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
သို့သော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကိစ္စက ဖြစ်ပျက်နေပြီပင်။
နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ရှောင်ပေးနေရဦးမှာလား
ထန်ထျန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။
အရမ်း အလုပ်ရှုပ်လွန်းသည်။
ဒီတစ်ခါတော့ သူကပဲ အရင် စတင်တိုက်ခိုက်မည်။
"လီဟုန်... ချင်းရွှီခြံဝင်း အပြင်ဘက်မှာ အလံတိုင် အကြီးကြီး တစ်ခု သွားထောင်လိုက်"
ထန်ထျန်းက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ပြီးရင် အဲဒီအပေါ်မှာ စာလုံးကြီးတွေ ရေးလိုက်"
"ထန်ထျန်း ဒီမှာရှိတယ်"
"သတ္တိရှိရင် လာခဲ့"