အခန်း (၅၂၇-၅၂၈)

အပိုင်း ၅၂၇ - ဆန်ဂျူမြို့ လူသတ်မှု

ကောင်းကင်အုပ်စိုး အင်မော်တယ် အိမ်တော် အဝင်ဝသို့ သွားသော လမ်းပေါ်တွင် ကျောက်ချန် နှင့် အခြား စီရင်သူ သုံးဦးတို့သည် လုချန်ဖုန်းကို ဝိုင်းရံလျက် ရှိပြီး ယွမ်ရှောင်ကမူ နောက်မှ အသံတိတ် လိုက်ပါလာသည်။

ဂူယွမ်အမည်ရှိ အမျိုးသမီး စီရင်သူက ရုတ်တရက် ပြောလာသည်။

"ဒုတိယတပ်မှူး ချန်ဖုန်း၊ ဥပဒေက တားမြစ်ထားပေမယ့် လူသတ်မှုတွေ ဖြစ်ပွားတာက သာမန် ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်ပါပဲ။ အင်မော်တယ်တွေကြားထဲမှာ ရန်ငြိုးဖွဲ့တာတွေ၊ ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေက မကြာခဏ ရှိတတ်တာပဲမလား"

"မင်းက ဘာပြောချင်တာလဲ"

လုချန်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ပျံသန်းမြို့တော်မှာ လူသတ်မှုဖြစ်တာကို ဘာလို့ ကျွန်မတို့က ဒီလောက် ဝေးလံခေါင်ဖျားတဲ့ တာဝန် ရတာလဲ"

မဟာတာအိုနယ်မြေသည် ယွမ်ရှောင်၏ ကျင့်ကြံခြင်း ခရီးစဉ် တစ်လျှောက် ရောက်ရှိခဲ့ဖူးသမျှ နေရာများအနက် စည်းကမ်း အတင်းကျပ်ဆုံး နေရာဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် လူသတ်မှုကိုပင် ကောင်းကင် အမိန့်များဖြင့် ကန့်သတ်ထားသော်လည်း အခြားနေရာများတွင်မူ သတ်ဖြတ်မှုများက အနှံ့အပြား ဖြစ်ပွားလျက် ရှိသည်။ ယုတ္တိကျကျ ပြောရလျှင် အင်မော်တယ် လမ်းစဉ်ပေါ်ရှိ အခက်ခဲဆုံး အရာမှာ ပဋိပက္ခများနှင့် ပြိုင်ဆိုင်မှုများ ဖြစ်သောကြောင့် ဥပဒေသည် စည်ပင်ဝပြောပြီး ငြိမ်းချမ်းသော ခေတ်ကာလ တစ်ခုကို ရှေ့ပြေး နိမိတ်ဆောင်သင့်သည်။ သို့သော် တက်လှမ်းခြင်း ရေကန်ကမူ သေမျိုး ကမ္ဘာတွင် အမှောင်ဘက်ခြမ်းများ လှုပ်ရှားနေကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

"ဆန်ဂျူမြို့ လူသတ်မှု အမှုတွဲက တခြား အမှုတွေနဲ့ မတူဘူး"

"ဘာများ ထူးခြားလို့လဲ"

ကျောက်ချန်က စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။

"တရားခံက သတ်ရုံတင် မကဘူး။ ကြောက်လန့်သွားအောင် သေဆုံးသူ ကိုးယောက်ရဲ့ အလောင်းတွေကို မြို့တံခါးမှာ ချိတ်ဆွဲထားပြီး လူသိရှင်ကြား လုပ်ခဲ့တာပဲ။ ဒါက ကောင်းကင်ရုံးတော် ရဲ့ အာဏာကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း စိန်ခေါ်လိုက်တာပဲ။ ဒီကိစ္စကိုသာ မဖြေရှင်းနိုင်ရင် ကောင်းကင်အုပ်စိုး အိမ်တော်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ကျဆင်းသွားလိမ့်မယ်"

"သဘောပေါက်ပါပြီ"

စီရင်သူများ နားလည်ကြောင်း ခေါင်းညိတ်ကြကာ လူသတ်မှု ကျူးလွန်ခြင်းက တစ်ကဏ္ဍ၊ သို့သော် ဤကဲ့သို့ မြင်ကွင်းမျိုး ဖန်တီးပြီး ကောင်းကင်ဥပဒေများကို စိန်ခေါ်ခြင်းက အရေးယူဆောင်ရွက်မှု ပြုလုပ်ရပေလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံးတွင် ခြောက်ဦးပါသော အဖွဲ့သည် ကောင်းကင်အုပ်စိုး အင်မော်တယ် စံအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာလာကြသည်။

" ဓားယာဉ်တွေကို ယူကြ၊ ဆန်ဂျူမြို့ကို နာရီဝက်လောက်နဲ့ ရောက်လိမ့်မယ်။ ဓားယာဉ်တွေရဲ့ အမြုတေတွေကို ကိုင်တွယ်တဲ့အခါ မမှားယွင်းမိစေနဲ့"

လုချန်ဖုန်း၏ နောက်ဆုံး သတိပေးချက်သည် ယွမ်ရှောင်ကို ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့အမြင်တွင် ယွမ်ရှောင်သည် သူတို့အထဲ၌ ဓားယာဉ် အသုံးပြုရာတွင် အတွေ့အကြုံ မရှိသေးသော လူသစ် ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။ မည်သူမှလည်း ဓားယာဉ် မောင်းနည်းအား သူ့ကို သင်မပေးခဲ့ကြပေ။

စီရင်သူ တစ်ဦးစီက ဓားယာဉ် တစ်စင်းစီသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ကြပြီး ဤယာဉ်များသည် အရေအတွက် အကန့်အသတ် ရှိ၍ လူတိုင်း အလွယ်တကူ မရရှိနိုင်ဘဲ အသုံးပြုရန် အထူး ခွင့်ပြုချက် လိုအပ်၏။

ယွမ်ရှောင်လည်း ဓားယာဉ် တစ်စင်းပေါ် တက်လိုက်ပြီး တံခါးပိတ်ကာ အမြုတေ၏ စွမ်းအားကို မောင်းနှင်ပြီး ရုန်းကို စတင်လည်ပတ်စေလိုက်သည်။ ဟိန်းသံတစ်ခုနှင့်အတူ သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာပြီး ဓားယာဉ် ခြောက်စင်းသည် ပျံတက်သွားကာ မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်ပြီး ဓားဖျားများ ရှေ့သို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

"သွားကြစို့"

ဓားယာဉ်များသည် လျှပ်စီးလက်သလို လှုပ်ရှားပြီး ကောင်းကင်ပျံသန်းမြို့တော် အထက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။

ယွမ်ရှောင်သည် ဓားယာဉ် အတွင်း၌ လိုက်ပါရင်း မဟာတာအို နယ်မြေ၏ ကျယ်ပြောသော တိမ်တိုက်များကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။ ၎င်းက အရှိန်ဖြင့် ပြေးနေစဉ် သူတို့ အောက်ဘက်တွင် ကောင်းကင်ရုံးတော်၏ နန်းတော်များ တရိပ်ရိပ် ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို မြင်နေရ၏။ ခဏအကြာတွင် အောက်ဘက်ရှိ လူဦးရေ ကျဲပါးသွားပြီး ကောင်းကင်မြူခိုးများမှ စွမ်းအင်လည်း နည်းပါးလာသည်။

"ရောက်ပြီ"

နာရီဝက် အကြာတွင် ဓားယာဉ်များသည် အရှိန်လျော့ကျလာပြီး မြူခိုးများအကြားမှ သေးငယ်သော မြို့လေးတစ်မြို့ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။ ဤမြို့လေးသည် လေထဲတွင် မျောပါနေသော နယ်မြေသင်္ဘောတစ်စင်း ဖြစ်သည့် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေနှင့် တူနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဓားယာဉ် ခြောက်စင်းသည် မြို့တံခါးများ ရှေ့တွင် ဆင်းသက်လိုက်ကြပြီး ကျောက်တိုင် သုံးတိုင်၊ ဒေါင်လိုက် နှစ်တိုင်နှင့် ရေပြင်ညီ တစ်တိုင်ဖြင့် ဘောင်ခတ်ထားသော တံခါးမကြီးသည် ခန့်ညားထည်ဝါပြီး အလောင်းများ ချိတ်ဆွဲ ပြသရန်အတွက် အမှန်တကယ်ပင် သင့်လျော်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အလောင်းများကို ရှင်းလင်းထားပြီး ဖြစ်၏။

စီရင်သူများ လာနေကြသောကြောင့် အလောင်းများကို ဆက်လက် ချိတ်ဆွဲထား၍ မဖြစ်ပေ။ ဓားယာဉ်များ၏ တံခါးများသည် တပြိုင်နက် ပွင့်သွားကြပြီး သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်ခြောက်ခု ထွက်လာကြသည်။ စွန်းရှောင်ချီ အမည်ရှိ မိန်းကလေးက ယွမ်ရှောင်ကို လှမ်းကြည့်ပြီး ရှက်ရွံ့စွာ မေး၏။

"လုယောင်၊ စီရင်သူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ပထမဆုံး အကြိမ် အမှုလိုက်ရတာ ဘယ်လို ခံစားရလဲ။ စိတ်လှုပ်ရှားနေလား"

ယွမ်ရှောင်က တံခါးမကြီးကို လေးလေးနက်နက် ကြည့်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"ငါက ကောင်းကင်ဥပဒေတွေကို ထိန်းသိမ်းဖို့ တကယ့် ရာဇဝတ်ကောင်ကို အမြန်ဆုံး ဖမ်းဆီးချင်ရုံပါပဲ"

"မစ်ရှင်ကို အဲဒီလောက် အာရုံစိုက်တာလား"

"ဒါပေါ့။ ပြီးတော့ အင်မော်တယ် သိုင်းပညာတွေ ကျင့်ကြံဖို့ ကုသိုလ်မှတ်တွေနဲ့ ဆုလာဘ်တွေ ရဖို့လေ"

သူက ရိုးသားစွာ ဖြည့်စွက်ပြောသည်။

"အင်း။ ကျောက်ခဲ တစ်လုံးတည်းနဲ့ ငှက်နှစ်ကောင် ပစ်တာပေါ့"

"တိတ်စမ်း၊ လူမကွဲမစေနဲ့"

ကျောက်ချန်က ရုတ်တရက် လှည့်ပြီး သူတို့ကို စူးစူးရဲရဲ ကြည့်လိုက်သဖြင့် လန့်သွားသော စွန်းရှောင်ချီ အလျင်အမြန် ခေါင်းငုံ့လိုက်ကာ ယွမ်ရှောင် အနားသို့ မကပ်ရဲတော့ပေ။

ဆန်ဂျူမြို့မှ ကြိုဆိုရေး အဖွဲ့သည် လေးစားသမှုဖြင့် ချဉ်းကပ်လာကြပြီး အင်မော်တယ် တစ်ဒါဇင်ခန့် ပါဝင်၍ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤမြို့ငယ်လေး၏ ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။ သူတို့ကို ဦးဆောင်လာသူမှာ ဂန္ဓမာပန်းများထိုးထားသော ပန်းရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အလှအပသည် ထင်ရှားပြီး နှာတံမြင့်မြင့်၊ ကွေးညွတ်သော မျက်ဝန်းများနှင့် ဆံပင်ကို ခပ်မြင့်မြင့် သိမ်းတင်ထားကာ တောက်ပသော ဆံထိုးဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသဖြင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်း၊ ဂုဏ်သိက္ခာရှိခြင်းနှင့် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ခြင်း အငွေ့အသက်များကို ပေးစွမ်းနေသည်။

"ကြိုဆိုပါတယ်၊ သခင်လေးနဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ စီရင်သူများ။ ကျွန်မ နာမည်က လုချန်ပါ၊ ဆန်ဂျူမြို့ရဲ့ နိမ့်ပါးသော အင်မော်တယ် အားလုံး ကိုယ်စား ကြိုဆိုပါတယ်"

သူမက လေးစားသမှုဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ရာ ကျန်လူများကလည်း နည်းတူ လိုက်လုပ်ကြပြီး ပို၍ပင် နိမ့်အောင် ဦးညွှတ်ကြသည်။

" မြို့တော်ဝန်၊ ဒီလောက်ထိ ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး"

မြို့တော်ဝန် ဆိုသူသည် မြို့ငယ်လေး၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်ပြီး အုပ်ချုပ်ရေး၊ ပြည်သူ့ အကျိုးပြု လုပ်ငန်းများနှင့် လုံခြုံရေး အတွက် တာဝန်ရှိကာ ရာထူး အဆင့်သည် စီရင်သူနှင့် တူညီပြီး ကောင်းကင်ရုံးတော်၏ အဆင့် ၉ ကောင်းကင်အရာရှိများ ဖြစ်ကြသည်။

မြို့တော်ဝန်လက်အောက်တွင် အရာရှိငယ်များနှင့် နိမ့်ပါးသော အင်မော်တယ်များသည် လစာကြေးငွေ ရရှိကြသော်လည်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက် မရှိဘဲ ရာထူးတိုးရန် အခွင့်အလမ်း နည်းပါး၏။

"ဆန်ဂျူမြို့တော်ဝန်ရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်က လု ဖြစ်ပြီး လုချန်ဖုန်းကို သခင်လေး လို့ ခေါ်တယ်"

ယွမ်ရှောင် က သတိထားမိလိုက်ပြီး အဆင့် ၉ စီရင်သူ တစ်ယောက်သည် ဤနေရာတွင် မြို့တော်ဝန်နှင့် တန်းတူ အရေးပါသော အရာရှိကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း ယခုမှ နားလည်သွားသည်။

လုချန်က အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ အမူအရာဖြင့် ပြောသည်။

"ကျွန်မရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ဒီလို ယုတ်မာတဲ့ လုပ်ရပ်မျိုး ဆန်ဂျူမြို့မှာ ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်။ အဝေးကနေ စီရင်သူတွေကို လှမ်းခေါ်ခဲ့ရတာ ကျွန်မတို့အတွက် ရှက်စရာပါပဲ"

"စကားလျှော့ပြောပြီး စာလိပ်တွေကို ယူလာခဲ့။ ပြည်သူတွေအတွက် မကောင်းဆိုးဝါးကို အမြစ်ဖြတ်ဖို့ လျင်မြန်စွာ ဆောင်ရွက်ခြင်းက အဓိကပဲ"

လုချန်ဖုန်းက တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့ပါ"

လုချန်က ရိုကျိုးစွာ တုံ့ပြန်ပြီး စာလိပ်တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ယူဆောင်လာကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆက်သလိုက်သည်။ သူက စာလိပ်ကို ယူလိုက်ပြီး တစ်ချက် ကြည့်ကာ ယွမ်ရှောင်ကို ကမ်းပေးရင်း ပြောသည်။

"မင်းက စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ကိုင်တွယ်ရမယ်။ ငါက အဖြစ်အပျက် အစုံအလင်ကို နားလည်ဖို့နဲ့ အမှုကို လွှဲပြောင်းယူဖို့ မြို့တော်ဝန်နဲ့ အရင် စကားပြောလိုက်ဦးမယ်"

ယွမ်ရှောင် စာလိပ်ကို ယူလိုက်ပြီး၊ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ ကြည့်ရှုနေလိုက်သည်။

လုချန်က မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံနှင့် အဘိုးအို တစ်ဦးကို အမြန် လှမ်းခေါ်ပြီး ပြောသည်။

"မိုယာ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီစီရင်သူတွေ အလောင်းတွေ စစ်ဆေးနိုင်ဖို့ ခေါ်သွားပေးပါ"

မိုယာ အမည်ရှိ အဘိုးအိုသည် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး၊ ယွမ်ရှောင်ထံသို့ လျင်မြန်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် ချဉ်းကပ်လာကာ "စီရင်သူ၊ ကြွပါခင်ဗျာ" ဟု ပြောသည်။

ထို့ကြောင့် ယွမ်ရှောင်၏ အဖွဲ့သည် လုချန်ဖုန်းနှင့် လူစုကွဲသွားကြကာ လုချန်ဖုန်းက ပေါင်းစပ်ညှိနှိုင်းခြင်းနှင့် အမှုလွှဲပြောင်းခြင်း အတွက် တာဝန်ယူပြီး ယွမ်ရှောင်နှင့်အဖွဲ့က မြေပြင် လုပ်ငန်းများကို ကိုင်တွယ်ကြသည်။ လုချန်ဖုန်းသည် စီရင်သူများကြားတွင် တပ်မှူး ဖြစ်လာရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေရာ လူမြင်ကွင်းတွင် ဟိုပြေးသည်ပြေး လုပ်နေမည့်သူမျိုး သေချာပေါက် မဟုတ်ပေ။

မြို့ထဲတွင် ကောင်းကင်ပျံသန်းမြို့တော်မှ စီရင်သူများ ရောက်ရှိလာကြောင်း ကြားသိရသော မြို့သူမြို့သားများက သူတို့ကို ကြည့်ရှုရန် ထွက်လာကြသည်။

"ခမ်းနားထည်ဝါလိုက်တဲ့ သံချပ်ကာတွေ၊ သြဇာအာဏာ ကြီးမားလိုက်တဲ့ အရှိန်အဝါ"

"အမျိုးသားတွေက ရဲရင့်ပြီး အမျိုးသမီးတွေက ထင်ရှားလှပလိုက်တာ"

"အဖေ၊ သား ကြီးလာရင် စီရင်သူ လုပ်ချင်တယ်"

အနည်းဆုံး မြို့သူမြို့သားများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် စီရင်သူများသည် ပုံရိပ်ကောင်းကို သယ်ဆောင်ထားပုံရပြီး ကလေးများစွာ၏ အိပ်မက်ပင် ဖြစ်နေသည်။

"စီရင်သူတွေ ရောက်လာပြီဆိုတော့ ရက်စက်တဲ့ လူသတ်သမား သေချာပေါက် အဖမ်းခံရတော့မယ်"

စည်ကားသော မြို့တံခါးဝတွင် အလောင်းများ ချိတ်ဆွဲခြင်းက အာရုံစိုက်မှုကို သေချာပေါက် ဆွဲဆောင်နိုင်သည်။ ပြည်သူများ၏ မျှော်လင့်တကြီး အကြည့်များအောက်တွင် စီရင်သူ ငါးဦးသည် လမ်းမများ အတိုင်း လျှောက်လှမ်းလာကြ၏။

"ဒီမြို့ငယ်လေးမှာ လူထု အဆင့်အတန်းက အပျက်အစီးနယ်မြေထက် သိပ်မမြင့်လှဘူး။ ယန်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတွေက လွှမ်းမိုးထားပြီး ချီစက်ဝန်း နဲ့ ကပ်ဘေးငါးပါး အဆင့် မှာ ရှိတဲ့သူတွေလည်း အများကြီးပဲ။ အင်မော်တယ်ဆိုလို့ တစ်ဒါဇင်လောက်ပဲ ရှိမယ်"

ယွမ်ရှောင်က တစ်ချက် ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲမှ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

"အလောင်းကိုးလောင်းက ဒီထဲမှာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်နောက် လိုက်ခဲ့ပါ"

မိုယာက သူတို့ကို အေးစက်သော ရင်ခွဲရုံ တစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ပို၍ပင် နိမ့်အောင် ဦးညွှတ်လိုက်သဖြင့် မျက်နှာကိုပင် မမြင်ရလုနီးပါး ဖြစ်လာသည်။

"တံခါးဖွင့်စမ်း"

ကျောက်ချန်က လုချန်ဖုန်း မရှိခိုက် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး ခေါင်းဆောင်နေရာကို သဘာဝကျကျ အရယူလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

ကျောက်ချန်ကို ကြောက်ရွံ့နေပုံရသော မိုယာသည် တံခါးကို အလျင်အမြန် ဖွင့်ပေးလိုက်သောအခါ ပုပ်သိုးသိုး အနံ့ တစ်ခု ချက်ချင်း ထွက်လာသဖြင့် လူတိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး နှာခေါင်း ပိတ်လိုက်ကြသည်။

ဂူယွမ်၏ လှပသော မျက်နှာလေး တင်းမာသွားပြီး ပြောသည်။

"ရှင်တို့ ဝင်သွားလိုက်၊ ကျွန်မ ဒီနားတစ်ဝိုက် ကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

"မရဘူး။ စီရင်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ရတာ ပြည်သူတွေအပေါ် တာဝန်ရှိတယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ"

ကျောက်ချန်၏ တင်းမာသော သဘောထားကြောင့် သူတို့နောက် လိုက်ဝင်သွားရုံမှတပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ အဖြူရောင် အဝတ်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော အလောင်းကိုးလောင်း တင်ထားသည့် စားပွဲရှည် တစ်လုံးရှိကာ သူက အမှုတွဲ ဖိုင်ကို မကြည့်ဘဲ အလောင်း တစ်လောင်းဘေးတွင် ရပ်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"သေဆုံးချိန်နဲ့ နေရာ"

"ဒီကိုးယောက်က သုံးည အတွင်း သေဆုံးခဲ့တာပါ။ တစ်ညကို သုံးယောက်စီ အသတ်ခံရပြီးတော့ မြို့တံခါးမှာ ချိတ်ဆွဲခံခဲ့ရတယ်။ သူတို့ ဘယ်နေရာမှာ သေဆုံးခဲ့တယ် ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ မသိရသေးပါဘူး"

သူက လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး အလောင်းများပေါ်မှ အဖြူရောင် အဝတ်များကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

"သူတို့ အားလုံးက မျက်လုံးကနေ ဦးခေါင်းခွံ နောက်ဘက်အထိ ဓားဝိညာဉ်နဲ့ ထိုးဖောက်ခံရပြီး သေဆုံးသွားတာလား"

"ဟုတ်ပါတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ကို မြို့တံခါးမှာ ချိတ်ဆွဲထားခဲ့လို့ လည်ပင်းမှာ ကြိုးကွင်းရာ အမည်းကွက်တွေ ကျန်ခဲ့ပါတယ်"

မိုယာက ပြောရင်း ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို လူသတ်သမားက ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ"

ချီယုက ဘေးမှ ဝင်ပြောသည်။

"လူသတ်သမားရဲ့ ခွန်အားကို သိထားလား"

"သားကောင်တွေထဲမှာ အမြင့်ဆုံး အဆင့်က အစောပိုင်း အင်မော်တယ်ပါ။ လူသတ်သမားက အနည်းဆုံး အလယ်အလတ် အင်မော်တယ် ဖြစ်မယ်လို့ ကောက်ချက်ချနိုင်ပါတယ်"

ထိုအချက်ကို ကြားသောအခါ ချီယု၊ ဂူယွမ်နှင့် စွန်းရှောင်ချီတို့၏ မျက်နှာထားများ လေးနက်သွားကာ သူတို့ အားလုံးသည် အလယ်အလတ် အင်မော်တယ် နယ်ပယ်တွင် ရှိနေကြသည်။

နောက်ပိုင်း အင်မော်တယ် အဆင့်တွင် ရှိနေသော ကျောက်ချန်ကမူ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"လူသတ်သမားက သုံးရက်မြောက်ညမှာ အလောင်းတွေကို ချိတ်ဆွဲနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါကို ခင်ဗျားတို့ အားလုံး ဖမ်းဖို့ ပျက်ကွက်ခဲ့ကြတယ်ပေါ့"

"ဟုတ်ပါတယ်။ မနေ့ညက မြို့တော်ခန်းမက လူ ၁၀၀ ကျော် စုစည်းပြီး မြို့တံခါးမှာ လူသတ်သမားကို ချောင်းမြောင်းခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ မဖမ်းနိုင်ခဲ့ဘူး။ အရိပ်အယောင်တောင် မမြင်လိုက်ရပါဘူး။ အဲဒါကြောင့် လူသတ်သမားက လူသတ်တာကို ကစားနည်း တစ်ခုလို သဘောထားပြီး တစ်ညကို လူသုံးယောက် ချိတ်ဆွဲနေတာ တားဆီးဖို့ ကောင်းကင်အုပ်စိုး အင်မော်တယ် အိမ်တော်ကနေ အကူအညီ တောင်းခဲ့ရတာပါ"

၎င်းစကားကို ကြားပြီးနောက် ကျောက်ချန်က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ခေတ္တ စဉ်းစားလိုက်ကာ မျက်ခုံးပင့်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။

"ဆန်ဂျူမြို့မှာ အလယ်အလတ် အဆင့် ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက် မြင့်တဲ့ အင်မော်တယ် ဘယ်နှယောက် ရှိလဲ"

အပိုင်း ၅၂၈ - နောက်ထပ် နှစ်ယောက် လိုတယ်

မိုယာက အလျင်အမြန် ဖြေလိုက်သည်။

"မြို့တော်ဝန်နဲ့ ကျွန်တော် နှစ်ယောက်ပဲ ရှိတာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ချပါ စီရင်သူကျောက်။ ကျွန်တော်တို့က လူသတ်သမားနောက်ကို အမြဲတမ်း လိုက်နေခဲ့တာမို့ သက်သေအထောက်အထား ခိုင်လုံပါတယ်။ လူသတ်သမားက ဆန်ဂျူမြို့က မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ အတည်ပြုနိုင်ပါတယ်"

"သေချာလို့လား"

ကျောက်ချန်က ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ ဆက်ပြောသည်။

"ဒါဆိုရင် ဒီသားကောင် ကိုးယောက်အကြောင်း ငါ့ကို ပြောပြစမ်း။ သူတို့ထဲမှာ အင်မော်တယ် သုံးယောက်နဲ့ ယန်နယ်ပယ် ခြောက်ယောက် ပါတယ်။ ဘယ်သူမှ အားနည်းတဲ့သူတွေ၊ သာမန်အရပ်သားတွေ မဟုတ်ကြဘူး"

မိုယာက ခေါင်းမော့လာပြီး အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်စွာဖြင့် ယွမ်ရှောင်လက်ထဲရှိ စာလိပ် ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

"စီရင်သူကျောက်၊ သားကောင် ကိုးယောက်ရဲ့ အချက်အလက်တွေကို စာလိပ်ထဲမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရေးထားပါတယ်။ ကျွန်တော် ပြန်ပြောပြနေရင် တစ်ခုခု ကျန်ခဲ့မှာ စိုးလို့ပါ။ စာလိပ်ကို ကိုယ်တိုင် ဖတ်ကြည့်လိုက်ပါလား"

သူက မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်ပြီး ယွမ်ရှောင်ဘက်သို့ မေးငေါ့ပြကာ လေသံတင်းတင်းဖြင့် ငေါက်ငမ်းသည်။

"မင်းက အဲဒီမှာ ဘာရပ်လုပ်နေတာလဲ။ အပန်းဖြေခရီး ထွက်လာတယ် ထင်နေလားဥ စာလိပ်ကို ဒီယူလာစမ်း"

ယွမ်ရှောင်က စာလိပ်ကို ကိုင်ထားရင်း ကျောက်ချန်ကို လှမ်းကြည့်ကာ မေးခွန်းထုတ်သည်။

"မင်းက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါလား"

ကျောက်ချန်၏ မျက်နှာထား အေးစက်သွားပြီး၊ အံကြိတ်လျက် ပြောသည်။

"ကောင်လေး၊ ငါတို့ရှေ့မှာ အမှုကြီး ရှိနေတာကို မင်းက အတွေ့အကြုံလည်း မရှိဘဲ ပြဿနာရှာနေတာလား"

"ဘယ်သူက ပြဿနာရှာနေတာလဲ ဆိုတာ လုချန်ဖုန်းကို သွားမေးကြည့်လိုက်"

ယွမ်ရှောင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောသည်။

"အင်း၊ သူက အခု ဒီမှာမှ မရှိတာ။ ဒါကြောင့် ငါပြောတာ အတည်ပဲ"

ကျောက်ချန်က ရုတ်တရက် ရှေ့တိုးလာပြီး လက်ထဲမှ စာလိပ်ကို ဆွဲလုကာ ဟောက်လိုက်သည်။

"မင်းကို ဒုက္ခိတ ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ပစ်ရမလား"

"ရန်မဖြစ်ကြပါနဲ့"

ကျန်စီရင်သူများက သူတို့အကြား အလျင်အမြန် တိုးဝင်ပြီး လူချင်း ခွဲလိုက်ကြသည်။

"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက ဂုဏ်သရေရှိ စီရင်သူတွေလေ။ သေးနုပ်တဲ့ ရန်ပွဲလေးကြောင့် ဒီမြို့မှာ လူရယ်စရာ မဖြစ်ကြစေနဲ့"

ချီယုက ကဲ့ရဲ့သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါ့"

ဂူယွမ်က နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်ပြီး အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေပုံ ပေါက်နေသည်။

"မင်းတို့အားလုံးက ဒီအသုံးမကျတဲ့ကောင်ဘက်က ပါနေကြတာလား။ သူက အသက် ၂၇ နှစ် ရှိနေတာတောင် အင်မော်တယ် တစ်ယောက် မဖြစ်သေးဘူး။ သူက ဒီကို လာရှုပ်နေတာ။ ဘာများကောင်းကျိုး ပေးနိုင်မှာမို့လို့လဲ"

ကျောက်ချန်က အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"သူ့မှာ နောက်ခံရှိတယ်။ ခင်ဗျားမှာ ပြဿနာရှိရင် ဒုတပ်မှူး ချန်ဖုန်းနဲ့ သွားရှင်းပါလား"

ချီယုက ပခုံးတွန့်ပြ၍ ဝင်ထောက်လိုက်သောအခါ ကျောက်ချန် စိတ်လျှော့လိုက်ရသည်။ သူ၏မိသားစုက ကောင်းကင်ပျံသန်းမြို့တော်တွင် အရှိန်အဝါ အနည်းငယ် ရှိပြီး ကောင်းကင်အုပ်စိုး အင်မော်တယ် အိမ်တော်တွင် မောက်မာလေ့ ရှိသောလည်း နယ်မြေအသစ်သို့ ရောက်နေသဖြင့် တကယ်ပင် နေရခက်၏။

"လူသတ်သမား ရှာဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်ကြရအောင်၊ ဟုတ်ပြီလား"

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်မှာ ဘာအကြံကောင်းများ ရှိလို့လဲ"

ကျောက်ချန်က အထင်သေးသော ဟန်ပန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ယွမ်ရှောင်က သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားကာ စာလိပ်ကို ပြန်ကြည့်ပြီး အလယ်ရှိ အမျိုးသမီး အလောင်း တစ်လောင်းထံ ညွှန်ပြ၍ မိုယာကို မေးလိုက်သည်။

"ဒီအမျိုးသမီး နာမည်က လုကျောက်ဆိုတော့ မြို့တော်ဝန် လုချန်ရဲ့ ညီမလား"

ဝမ်းနည်းပက်လက် အမူအရာဖြင့် ထိုအဘိုးကြီးက ပြန်ဖြေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ မနေ့ညကမှ သေဆုံးသွားတာပါ။ မြို့တော်ဝန် နေအိမ်ထဲမှာတင် ဖြစ်ခဲ့ပြီး လုကျောက် သေဆုံးပြီးနောက်မှာမှ မြို့တော်ဝန်က ကောင်းကင်အုပ်စိုး အင်မော်တယ် စံအိမ်တော် ဆီက အကူအညီ တောင်းခံခဲ့တာပါ"

"မြို့စားရဲ့ ညီမအရင်းတောင် အသတ်ခံလိုက်ရတာပဲ။ လူသတ်သမားက တကယ်ကို ရဲတင်းတယ်"

စွန်းရှောင်ချီက မှတ်ချက်ပေးသည်။

ချီယုက ကျောက်ချန်ကို လှမ်းကြည့်ပြီး မေးသည်။

"လူသတ်သမားကို ဖမ်းဖို့ ခင်ဗျားရော ဘယ်လို အကြံပြုချင်လဲ"

"ကိစ္စတွေကို မရှုပ်ထွေးစေနဲ့။ ငါ လောင်းရဲတယ်၊ လူသတ်သမားက ရဲတင်းတဲ့အတွက် ဒီည မြို့တံခါးမှာ နောက်ထပ် အလောင်းတွေကို လာချိတ်ဆွဲဦးမှာ သေချာတယ်"

"ဒီနေ့ ငါတို့ ဒီလောက် လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်နေတာတောင် သူ လာဦးမယ်လို့ ထင်နေတာလား"

စွန်းရှောင်ချီ မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"သူသာ မလာရဲဘူးဆိုရင် အနည်းဆုံး အခုလောလောဆယ် ဘယ်သူ့ကိုမှ ဒုက္ခမပေးတော့ဘူးပေါ့"

"ဒါပေမယ့် သူက လူသတ်ပြီး တခြားနေရာ တစ်နေရာရာမှာ အလောင်းတွေကို ချိတ်ဆွဲရင်း ငါတို့ကို ရန်စနိုင်သေးတယ်"

ယွမ်ရှောင်က ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် မင်းမှာ ဘာအကြံရှိလို့လဲ"

တရားခံသာ မြို့ပြင်က ဆိုလျှင် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာမှာ ထောင်ချောက်ဆင်ပြီး ဖမ်းဆီးခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူတို့အားလုံး သိကြသည်။

"အစီအစဉ် သုံးခု ချမယ်။ ပထမ၊ မြို့တံခါးမှာ ထောင်ချောက်ဆင်မယ်။ ဒုတိယ၊ တစ်မြို့လုံးကို ကင်းလှည့်မယ်။ တတိယ၊ ဒေသခံ အင်အားစုတွေကို သုံးပြီး လူစိမ်းတွေကို စစ်ဆေးမယ်"

"စီရင်သူ၊ ကျွန်တော်တို့ အကြိမ်ကြိမ် စစ်ဆေးပြီးပါပြီ။ အင်မော်တယ် တစ်ယောက်သာ ပုန်းချင်ရင် သူတို့ အဖမ်းခံရမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

မိုယာက ဝင်ပြောသည်။

"ကိစ္စမရှိဘူး၊ ငါ့အမိန့်အတိုင်း လုပ်ပြီး ရှာဖွေမှု ဆက်လုပ်"

သူက လေးနက်စွာ အမိန့်ပေးနေသောကြောင့် မိုယာ ခေါင်းညိတ်ရုံမှတပါး မတတ်နိုင်ပေ။

ကျောက်ချန်က ဝင်ပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

"နုံလိုက်တာ"

"မင်းမှာ ပိုကောင်းတဲ့ အကြံ ရှိရင် ပြောလေ"

သူက ပြတ်သားစွာ စိန်ခေါ်လိုက်သည်။

"ငါတို့က ငါးယောက်တည်း ရှိတာ။ ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့နဲ့ တစ်မြို့လုံး ကင်းလှည့်ဖို့ ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်မလား။ ငါတို့မှာ ခေါင်းသုံးလုံး လက်ခြောက်ဖက် ပါတယ်လို့ ထင်နေလား။ လူသတ်သမားသာ ငါတို့ကို ကျော်ပြီး လွတ်သွားရင် ကောင်းကင်အုပ်စိုး အင်မော်တယ် အိမ်တော်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ကျဆင်းသွားလိမ့်မယ်"

ကျောက်ချန်က ပြန်ပြောပြီး ကျန်သုံးယောက် တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

ကျောက်ချန်ကို လျစ်လျူရှုထားကာ ယွမ်ရှောင်က ချီယုနှင့် အခြားသူများဘက် လှည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ သုံးယောက်၊ အခု မြို့တံခါးမှာ ထောင်ချောက်သွားဆင်ကြ၊ မိုးလင်းတဲ့အထိ မခွာနဲ့"

အင်မော်တယ် သုံးယောက် ထောင်ချောက်ဆင်ခြင်းက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကာအကွယ် ပေးနိုင်သကဲ့သို့ ချစ်သူစုံတွဲလည်း လူချင်း မကွဲရသဖြင့် သုံးယောက်လုံး တာဝန်ကို သဘောတူလိုက်ကြ၏။

"ဒါဆို မင်းတို့ နှစ်ယောက်ကရော"

ချီယုက လက်ပိုက်လျက် မေးလိုက်သည်။

"ငါက အရှေ့ပိုင်းခရိုင်ကို ကင်းလှည့်မယ်။ ကျောက်ချန်က အနောက်ပိုင်းကို တာဝန်ယူရမယ်"

"လုယောင်၊ မင်းတစ်ယောက်တည်း အာဏာရှိတဲ့ပုံ ဖမ်းနေပေမယ့် ငါတို့ မင်းပြောသလို လုပ်ပေးမယ်။ တစ်ခုပဲ မှတ်ထား၊ တစ်ခုခု လွဲချော်သွားရင် မင်းတာဝန်ပဲ"

ကျောက်ချန်က နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး ခြိမ်းခြောက်နေပြန်၏။

ထို့နောက် ချီယုနှင့် အခြားသူများသည် ထောင်ချောက်အတွက် နေရာကောင်း ရှာဖွေရန် မြို့တံခါးဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

"အဲဒီ အရူးနှစ်ကောင်၊ ခွေးတွေလို ကိုက်နေကြတာ။ ကြည့်လို့ကောင်းသားပဲ"

"ကျောက်ချန်က အခုမှ တရားဝင် စီရင်သူအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရတာလေ။ ဒါကြောင့် သူ့ကိုယ်သူ သက်သေပြချင်နေတာ။ လုယောင်ကလည်း အရူးပဲ။ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို အရမ်း အလေးအနက်ထားပြီး သူ့ကိုယ်သူ အရေးပါသလို လုပ်နေတာ"

"သူတို့အားလုံးက စောက်ရူးတွေပါပဲကွာ"

ဂူယွမ်က အပြင်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်ပြီး ချီယု၏ လက်မောင်းကို တွဲခိုကာ ချွဲနွဲ့လိုက်သည်။

"ယောကျ်ား၊ ဒီမြို့လေးမှာ အရာအားလုံးက ဈေးပေါတယ်လို့ ကြားတယ်။ ဈေးသွားဝယ်ကြမယ်လေ၊ နော်.."

"အဲဒါ မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်လား"

"ဘာဖြစ်မှာမို့လို့လဲ။ ဒီစီရင်သူ ဝတ်ရုံတွေကို ချွတ်လိုက်ရင် ဘယ်သူက ငါတို့ကို မှတ်မိမှာလဲ"

ဂူယွမ်က နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။

" ကောင်းပါပြီကွာ"

ချီယုက ရယ်မောပြီး သဘောတူလိုက်သည်။

စွန်းရှောင်ချီက သူတို့ ထွက်သွားရန် ပြင်နေသည်ကို ကြည့်ပြီး အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

"ငါကျတော့ရော ဘာလုပ်ရမလဲ"

"မြို့တံခါးကိုသွားပြီး ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ နေရာရှာချေ။ နင်က ငါတို့နဲ့ လိုက်မယ်လို့ စိတ်ကူးနေတာလား။ စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ"

ဂူယွမ်က အထက်စီးမှ ငေါက်ငမ်းရင်း သူမကို မောင်းထုတ်ပစ်ခဲ့၏။

မကြာမီ ညအချိန် ရောက်လာကာ အမှောင် ကောင်းကင်အောက်တွင် ဖုံးလွှမ်းနေသော မြို့ငယ်လေးသည် ပို၍ပင် မည်းနက်နေပုံရသည်။ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားနေသော လူသတ်မှုများကြောင့် ပုံမှန် စည်ကားနေတတ်သော ဆန်ဂျူမြို့၏ ညများသည် လူသူကင်းမဲ့လုနီးပါး ဖြစ်လာသည်။ မြို့တော်ဝန်၏ ကင်းလှည့်အဖွဲ့များသာ အိမ်တိုင်းစေ့ ဆက်လက် ရှာဖွေနေကြသည်။

မှိန်ဖျဖျ လင်းနေသော လမ်းမကြီး တစ်ခုပေါ်တွင် ကျောက်ချန်သည် စီရင်သူ သံချပ်ကာကို မဝတ်ဆင်ဘဲ ပြည့်တန်ဆာအိမ် တစ်ခုမှ ထွက်လာသည်။

"နယ်မြို့လေးတွေရဲ့ မိန်းကလေးတွေက အကောင်းဆုံးပဲ။ ဈေးပေါပြီး ပျော်ဖို့ကောင်းတယ်"

သူက လေထဲတွင် လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး အနည်းငယ် မူးယစ်နေဟန်ဖြင့် ထပ်မံ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒီနေရာကို ငါ မကြာခဏ ပြန်လာဖြစ်လောက်တယ်"

"ကျောက်ချန်"

အေးစက်သော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦး အမှောင်ထဲတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ခံစားချက် ကင်းမဲ့သော မျက်နှာသေဖြင့် လျှောက်လာနေ၏။

"လုယောင်"

သူက မထီမဲ့မြင် အပြုံးဖြင့် ပခုံးတွန့်ကာ ယွမ်ရှောင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို အနောက်ပိုင်းခရိုင်မှာ ကင်းလှည့်ဖို့ တာဝန်ပေးထားတာကို မင်းက ပြည့်တန်ဆာအိမ်မှာ ပျော်နေတာလား"

"အဲဒါ ဘာဖြစ်လဲ။ မင်းက အစမ်းခန့် စီရင်သူသက်သက်ပဲ။ မင်း ဘာလုပ်မှာလဲ။ ငါ့ကို အပြစ်ပေးမလို့လား။ စောက်ကောင် မင်း ငါ့ကို ထိရဲလို့လား”

မူးနေသော ကျောက်ချန်က ယွမ်ရှောင်၏ ကော်လာစကို ဆွဲကိုင်ပြီး ငေါက်ငမ်းနေသည်။

စကား ဆုံးသည်နှင့် တပြိုင်နက် ယွမ်ရှောင်၏ လက်သည် မိုးပြာရောင် ဓားဝိညာဉ် ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး လျှပ်စီးလက်သည့် အမြန်နှုန်းမျိုးဖြင့် ကျောက်ချန်၏ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးထံ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ ဓားဖျားသည် ကျောက်ချန်၏ ဦးခေါင်းခွံ နောက်ဘက်မှ ဖောက်ထွက်သွားကာ ထိုးချက်က လျင်မြန်ပြီး ရက်စက်လှရာ ချက်ချင်း သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာ ဖြစ်၏။ ကျောက်ချန်၏ ကျန်ရှိနေသော မျက်လုံးတစ်လုံးသည် ထိတ်လန့်ခြင်း၊ အံ့သြခြင်းနှင့် နာကျင်ခြင်းတို့ ရောနေသော အရုပ်ဆိုးသည့် ပုံစံဖြင့် ပြူးကျယ်လာ၍ သူ၏ ကော်လာစကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်တို့ တုန်ယင်သွားသည်။

စွပ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ သူက ဓားဝိညာဉ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ကျောက်ချန်၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်နေသည်။

"ငါ ဒီကို အမှု စစ်ဆေးဖို့ လာတယ်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား။ စိတ်မကောင်းဘူး။ ငါ စီရင်သူ လုပ်တာ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုတည်း ရှိတယ်။ ပိုက်ဆံရှာဖို့ပဲ"

ထို့နောက် ယွမ်ရှောင်၏ ဓားသည် ကျောက်ချန်၏ ညာဘက်မျက်လုံးကို ထပ်မံ ထိုးဖောက်လိုက်ပြန်သည်။ သူက ဒူးထောက်ကျသွားပြီး မျက်နှာနှင့် ဦးခေါင်းနောက်ဘက်မှ အနီရောင်သွေးနှင့် အဖြူရောင် အရည်များ ရောနှောကာ စီးကျလာရင်း ခန္ဓာကိုယ်သည် ဆတ်ကနဲ တုန်ခါသွားပြီးနောက် ငြိမ်ကျသွားသည်။

ယွမ်ရှောင်က တစ်ဖက်လူ၏ ဝတ်ရုံအတွင်း မွှေနှောက်ပြီး သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်ကာ အထဲသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့ မင်း ဆက်ကြေး အတော်လေး ကောက်ထားပုံပဲ"

သူက ၎င်းကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် လျှော်ကြိုးတစ်ချောင်း ထုတ်ကာ ကျောက်ချန်၏ လည်ပင်းတွင် ချည်နှောင်၍ အလောင်းကို မြို့တံခါးဆီသို့ တရွတ်တိုက် ဆွဲသွားရင်း ညအမှောင်အောက်တွင် တီးတိုး ပြောနေသည်။

"လူသတ်သမားက မြို့တံခါးမှာ သုံးယောက် ချိတ်ဆွဲဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ ဒီညတော့ ငါပဲ သူ့အစား လုပ်ပေးလိုက်မယ်။ နောက်ထပ် နှစ်ယောက်တော့ လိုသေးတယ်"