← Chapters

ခေါင်းမာမှု

Vol. 4 Ch. 36

ခေါင်းမာမှု

Vol. 4 Ch. 36

“လက်ထောက်ချန်”

ရွှီနင် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး ချန်ရန့်ကို အရိုအသေ ပြုလိုက်သည်။

ချန်ရန့်၏မျက်နှာတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး မျက်ခွံများမှာ တွဲကျနေလေသည်။

သူသည် ဘေးနားရှိ ပန်းမန်များကို လှမ်းကြည့်လိုက်မှသာ အနည်းငယ် လန်းဆန်းတက်ကြွလာပုံ ရသည်။

“မင်း ကင်းစခန်းမှာ ရောက်နေတာ ရက်အနည်းငယ် ရှိပြီဆိုတော့... အဆင်ပြေရဲ့လား”

ချန်ရန့်သည် စိတ်ပူပန်ဟန် ရှိသော်လည်း သူ၏လေသံမှာမူ အေးစက်နေလေသည်။

“အဆင်ပြေပါတယ်”

ရွှီနင်က လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်အတိုင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

.

ချန်ရန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ “တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့နဲ့ရော အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့လား” ဟု မေးလိုက်သည်။

သူ၏ ထင်မြင်မှုမှာ မှန်ကန်ကြောင်း ရွှီနင် သိလိုက်သည်။

ချန်ရန့် သူ့ကို ခေါ်တွေ့ခြင်းမှာ တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကိစ္စကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

“တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့က လက်ထောက်တာဝန်ခံယွီနဲ့ အဆက်အသွယ် ရခဲ့ပါတယ်”

ရွှီနင်က အမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“လက်‌ထောက်တာဝန်ခံယွီ...”

ချန်ရန့်သည် ခါးကို ဆန့်လိုက်ပြီး မတ်မတ်ထိုင်လိုက်သည်။ “သူက တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့မှာ ပါးနပ်ပြီး အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ...”

“ရွှီနင်... မင်းက မေပယ်လမ်းကြားကို ရောက်တာ မကြာသေးဘူးဆိုတော့ သဘောမပေါက်သေးတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်”

ချန်ရန့်၏လေသံ အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားသည်။ “ခန်းယွင်ခရိုင် တည်ဆောက်ရေးမှာ တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့က အရေးပါတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်ခဲ့တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၃၀ မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့က ခန်းယွင်ခရိုင်ကို စတင်ထိန်းချုပ်တုန်းက ဒီနေရာမှာ ဘာမှမရှိသေးဘူး။ လုပ်စရာအလုပ်မရှိသလို ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေကလည်း ဆိုးရွားလွန်းတယ်”

“တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့က မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့နဲ့ ဆက်သွယ်ပြီး ခန်းယွင်ခရိုင်ထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ ဦးဆောင်ကြိုးပမ်းခဲ့တယ်။ သူတို့အကူအညီကြောင့် ခန်းယွင်ခရိုင်က စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာခဲ့တာ။ အခုဆိုရင် ခန်းယွင်ခရိုင်က ကုန်သွယ်ရေး ကြားခံစခန်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ ဒီတိုးတက်မှုတွေအားလုံးက တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကြောင့် ဖြစ်လာရတာပဲ”

“ဒါ့အပြင် ခန်းယွင်ခရိုင်က စီးပွားရေးလုပ်ငန်း ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကို တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့က ကိုင်တွယ်ထားတာ။ သူတို့က ခန်းယွင်ခရိုင်အတွက် အခွန်တွေ အများကြီး ပေးဆောင်ထားကြတယ်”

“ဒါကြောင့် တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့က မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့ရဲ့ မိတ်ဆွေကောင်းဖြစ်သလို သူတို့ကို ခြွင်းချက်မရှိ ယုံကြည်လို့ရတယ်”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ချန်ရန့်သည် ရှေ့ရှိ ရေနွေးကြမ်းခွက်ကို ယူ၍ တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။

ရွှီနင်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်ရင်း ချန်ရန့် ဆက်ပြောမည့်စကားကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

ချန်ရန့်၏ စကားများသည် တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ညွှန်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ပထမအချက်အနေဖြင့် တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့သည် ခန်းယွင်ခရိုင်၏ သူရဲကောင်း ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့သည် ခန်းယွင်ခရိုင်အတွင်း၌ အခြေခိုင်ကာ အဆက်အသွယ်ကောင်းများ ရှိသည်။

တတိယအချက်မှာ တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့သည် ယုံကြည်စိတ်ချရသည်။

ချန်ရန့်သည် လက်ထဲမှ ရေနွေးခွက်ကို ချလိုက်ပြီး ရွှီနင်က ဘာမှပြန်မပြောသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားပုံရသည်။

သူသည် စားပွဲအောက်မှ သစ်သားသေတ္တာတစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

ရွှီနင် မြင်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ယွီရှင့်ဟယ့်ထံ သူပြန်ပေးခဲ့သော ချင်းလျိုဆေးပြား သုံးပြားပင် ဖြစ်သည်။

‘ငါ လက်မခံချင်ရင်တောင် လက်ခံရတော့မယ့်ပုံပဲ...’

ရွှီနင် ရယ်မောလိုက်မိသည်။

သူတို့က သူ့အထက်လူကြီးကို တိုက်ရိုက်ချဉ်းကပ်လိုက်သဖြင့် ရွှီနင်တွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

အကယ်၍ ချန်ရန့်သာ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ဤသို့ပြုလုပ်ခဲ့လျှင် မေပယ်လမ်းကြားရှိ အခြားသူများနည်းတူ ရွှီနင်လည်း လက်ခံလိုက်မိမည် ဖြစ်ပြီး တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ သိမ်းသွင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရပေမည်။

သို့သော် လွန်ခဲ့သော ရက်ပိုင်းအတွင်း ရွှီနင် သေချာစဉ်းစားခဲ့သည်။ သူသည် ထောင်ချင်းယွမ်နှင့် အခြားကင်းစခန်းမှ လူများကို တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် ပတ်သက်၍ မေးမြန်းခဲ့သည်။

ရရှိသော သတင်းအချက်အလက်များကို ခြုံငုံသုံးသပ်ပြီးနောက် ရွှီနင် ကောက်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။

ကင်းစခန်းအများစုသည် တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကို ကြောက်ရွံ့ကြသည်၊ သို့မဟုတ် ရွံရှာမုန်းတီးကြသည်။

ထို့အပြင် မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့မှ အကြီးတန်းအရာရှိများသည် တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ မောက်မာသော အပြုအမူများအပေါ် မကျေနပ်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် သူတို့သည် ထိုမကျေနပ်မှုကို အရေးယူဆောင်ရွက်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ရွှီနင်သည် တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့နှင့် မည်သည့်ပတ်သက်မှု၊ ပဋိပက္ခမျှ မဖြစ်စေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထောင်ရွာမှ မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်လာသော ပထမဆုံး လူသစ်များအနေဖြင့် သူသည် ကြီးမားသော တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ထားရသည်။

အကယ်၍ ရွှီနင်သာ သူတို့၏ ကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းပယ်လိုက်ပါက ချန်ရန့်နှင့် တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့တို့သည် အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ဟု စိုးရိမ်သွားကြမည် ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် ရွှီနင်၏ ထင်ကြေးမှာ မှန်ကန်နေသည်။

ချန်ရန့်သည် ရွှီနင်အပေါ် မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

သို့သော် ရွှီနင်၏ အဆင့်အတန်းမှာ အနည်းငယ် ထူးခြားနေသောကြောင့် ချန်ရန့်သည် ရွှီနင်ကို လာဘ်ယူရန် တိုက်ရိုက်ဖိအား မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် အာဏာကို အသုံးပြုကာ နူးညံ့သော နည်းလမ်းဖြင့် ရွှီနင်ကို သိမ်းသွင်းရန် ကြိုးစားရခြင်း ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် ချန်ရန့်သည် ရွှီနင်ကဲ့သို့သော လူငယ်လေးကို လာဘ်ထိုးစရာပင် မလိုဟု ခံစားနေရသည်။

ရွှီနင်က တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့နှင့် မပူးပေါင်းလျှင်ပင် ကြီးကြီးမားမား သက်ရောက်မှု ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အလွန်ရှင်းလင်းသည်။ ၎င်းမှာ မေပယ်လမ်းကြားရှိ မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့ဝင် အားလုံးကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်လိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤနည်းလမ်းသည်သာ ခန်းယွင်ခရိုင်တွင် သူတို့၏ အခြေစိုက်စခန်း တည်ငြိမ်မှုကို အာမခံနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်ပုံ ရသည်။

“ရွှီနင်... မင်းတို့ လူသစ်တွေက စစ်ဆေးမှု ဖိအားအောက်မှာ ရှိနေတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်”

ချန်ရန့်က စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်ပုံရသည်။ “သိုင်းပညာနဲ့ ပတ်သက်ရင် ပါရမီက အရေးအကြီးဆုံးပဲ၊ ပြီးရင်တော့ အရင်းအမြစ်ပေါ့။ လုံလောက်တဲ့ အရင်းအမြစ် မရှိရင် လေ့ကျင့်မှုနှုန်း နှေးကွေးသွားမယ်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် ထိခိုက်မိနိုင်တယ်”

“ဒီ ချင်းလျိုဆေးပြား သုံးပြားကို ယူလိုက်ပါ”

ချန်ရန့်က သစ်သားသေတ္တာကို ရှေ့သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။ “သာမန်လူသားနယ်ပယ် တတိယအဆင့်ဆိုတာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသက်သက်ပဲ။ ဒီ ချင်းလျိုဆေးပြားတွေက တတိယအဆင့်အတွက် အသင့်တော်ဆုံး ဆေးဝါးတွေပဲ။ ဒီဆေးပြား သုံးပြားနဲ့ဆိုရင် နောက်ထပ် စစ်ဆေးမှုမှာ မင်းရဲ့ စိမ်းပြာရောင်တံဆိပ်ပြားကို သေချာပေါက် ထိန်းထားနိုင်မှာ ပြီးတော့ အဝါရောင်တံဆိပ်ပြားကို စိန်ခေါ်ဖို့ အခွင့်အရေးတောင် ရနိုင်တယ်”

ရွှီနင် ဘာမှ ပြန်မပြောပေ။

ချန်ရန့်၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် အေးစက်သွားသည်။ သူ့အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး လေသံမှာလည်း တိုတောင်းပြတ်သားသွားသည်။ “ဘာလဲ... မင်း မယူတော့ဘူးလား။ ငါကိုယ်တိုင် မင်းကို ပေးနေတာနော်”

ရွှီနင်သည် ချန်ရန့်၏ ရာထူးအာဏာကို ကြောက်ရွံ့သွားပုံရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရှေ့သို့တိုးကာ သစ်သားသေတ္တာကို ယူလိုက်လေသည်။

ချန်ရန့် ပြုံးလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ... သွားတော့၊ ကြိုးကြိုးစားစား လေ့ကျင့်ပြီး မေပယ်လမ်းကြား ကင်းစခန်းနဲ့ ငါ့အတွက် ဂုဏ်ယူစရာဖြစ်အောင် လုပ်ပေးစမ်းပါ”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ လက်ထောက်ချန်”

ရွှီနင်က ခံစားချက်မပါသော မျက်နှာဖြင့် ဖြေလိုက်သည်။

“ဒါနဲ့... ဒီလက်ဆောင်ကို တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ရဲ့ လက်ထောက်တာဝန်ခံ ယွီရှင့်ဟယ့်က မင်းကို ပေးလိုက်တာ။ အခွင့်အရေးရရင် သူ့ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်ဦး”

ချန်ရန့် စကားပြောပြီးသွားလေသည်။

သူသည် ရွှီနင်ကို ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်လို ကစားလိုက်ရသဖြင့် ကျေနပ်နေပုံရသည်။

ရွှီနင် ဘာမှပြန်မပြောတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် အခန်းထဲမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားလေသည်။

“ရွာစွန်ရွာဖျားက လူစိမ်းတစ်ယောက်ကများ ဒီလောက် မာနကြီးနေရတယ်လို့... ရယ်စရာပဲ”

ချန်ရန့်သည် မျက်လုံးများကို ပြန်မှိတ်လိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ ဆောင်းရာသီ နေရောင်ခြည်၏ နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်သည်။

…

ချန်ရန့်၏ ကစားခြင်းကို ခံလိုက်ရသော်လည်း ရွှီနင်တွင် မည်သည့် ခံစားမှုမျှ မရှိပေ။

တကယ်တမ်းတွင် အကြအကဲဖြစ်သူ ချန်ရန့်မှာ ရယ်စရာကောင်းသည်ဟုပင် သူ တွေးလိုက်မိသည်။

ဒီလူက တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်သာ ဖြစ်သည်ဟု ရွှီနင် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် ချင်းလျိုဆေးပြား သုံးပြားကို လက်ခံခဲ့သော်လည်း ဒုတိယအကြိမ် ပြန်ပို့လိုက်ဦးမည် ဖြစ်သည်။

ကင်းစခန်းတစ်ခုလုံးတွင် သူသည် ခေါင်းအမာဆုံးလူ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ရွှီနင် ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဆရာ”

ရွှီနင် စာကြည့်ခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဖုန်ဆစ်ကွားက တံခါးဝတွင် စောင့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ကွက်တိပဲ... ငါ မင်းကို ရှာနေတာ”

ရွှီနင် တံခါးဖွင့်လိုက်သည်။ ဖုန်ဆစ်ကွားက အခန်းထဲမဝင်ခင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီးမှ ဝင်လာကာ တံခါးပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဖုန်ဆစ်ကွားသည် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားရခြင်း၏ အရသာကို နောက်ဆုံးတွင် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် ဆရာရွှီနှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်ကြောင်း အခြားမြို့စောင့်များ သိသွားကြကတည်းက လူအများက သူ့ကို “အစ်ကိုဆစ်ကွား” ဟု ခေါ်ဝေါ်လာကြသည်။

သူ့ဇနီး၏ ဆက်ဆံပုံမှာလည်း ပျော့ပျောင်းလာပြီး ကဏ္ဍစုံတွင် သူ့ကို ဂရုစိုက်လာလေသည်။

မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး၏ လက်ထောက်ဖြစ်လာခြင်းက မြို့စောင့်တစ်ဦးအနေဖြင့် အရည်အချင်းများ ပိုမိုရရှိလာစေမည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ရွှီနင်သည် ဖုန်ဆစ်ကွား၏ နှလုံးသားထဲတွင် အရေးအပါဆုံးလူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ့အနာဂတ် အလားအလာအားလုံးသည် ရွှီနင်၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။

ရွှီနင်ကို ချန်ရန့် ခေါ်တွေ့ကြောင်း လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များထံမှ ကြားလိုက်ရသောအခါ ဖုန်ဆစ်ကွား၏ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့အပေါ်ထားရှိသော ရွှီနင်၏ သဘောထားကို သူသိသည်။ ချန်ရန့်နှင့် တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့တို့၏ ပတ်သက်မှုကိုလည်း သူသိထားသည်။ ချန်ရန့်က ရွှီနင်ကို ဒုက္ခပေးမည်စိုးသောကြောင့် ရွှီနင်၏ စာကြည့်ခန်းအပြင်ဘက်တွင် လာစောင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒါကို တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ဆီ ပြန်ပို့လိုက်... ယွီရှင့်ဟယ့်ဆီကို ပြန်ပေးလိုက်ပါ”

ရွှီနင်က သစ်သားသေတ္တာကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်သည်။

“အာ...”

၎င်းတို့သည် ယခင်က ရွှီနင် ငြင်းပယ်ခဲ့ဖူးသော ချင်းလျိုဆေးပြားများဖြစ်ကြောင်း ဖုန်ဆစ်ကွား ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။

“ဆရာ... လက်ထောက်ချန်ကများ...”

ဖုန်ဆစ်ကွားက စမ်းတဝါးဝါး မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်... သူ အတင်းယူခိုင်းလိုက်တာ”

ရွှီနင်၏ မျက်နှာထားမှာ ပေါ့ပါးအေးဆေးနေသည်။ “ဒါပေမဲ့ ငါ မလိုချင်ဘူး”

All Chapters