တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်၏ ဟန်ပန်
Vol. 29 Ch. 311
ညီညာပြန့်ပြူးနေသော မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းလှသော အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခုမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ပေါ်ပေါက်နေသည်။
စောစောက ကမ္ဘာပျက်တော့မည့်အလား ကောင်းကင်ဘုံ၏ စွမ်းအားမျိုးမှာ ထန်ထျန်းက ကျားသစ်ကျားခန္ဓာကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းခဲ့စဉ်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
ထန်ထျန်းက တကယ်ကို ဤမျှအထိ ကြောက်စရာကောင်းလှသည်လား
ထန်ထျန်းက နောက်ထပ် စိန်ခေါ်သူကို ဆက်လက်ခေါ်လိုက်သည့်အခါ တပည့်များအားလုံးက ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ တကယ်ကို နောက်တွန့်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့က သူတို့၏ ခွန်အားကို သူတို့ သိကြသည်။ စောစောက ဓားကြီးနှင့် လူငယ်ကိုပင် သူတို့ အနိုင်ယူနိုင်ရန် မသေချာပေ။
သို့ဆိုလျှင် ထိုဓားကြီးနှင့် လူငယ်ကို အလွယ်တကူ နင်းခြေသွားသော ထန်ထျန်း၏ ခွန်အားမှာ မည်သည့်အဆင့်တွင် ရှိနေမည်နည်း
လူငယ်များက စိတ်လိုက်မာန်ပါ ရှိတတ်ပြီး သူတစ်ပါး၏ သွေးထိုးမှုကို ခံရလွယ်သော်လည်း သူတို့မှာ အရူးများ မဟုတ်ကြပေ။
အကယ်၍ နှစ်ဖက်စလုံး၏ ခွန်အားကွာခြားချက်ကို သိနေပါလျက်နှင့် ခေါင်းမာစွာ ရှေ့တိုးနေဦးမည်ဆိုလျှင် သေခြင်းတရားကိုသာ လက်ကမ်းကြိုဆိုရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ မည်သူမျှ ရှေ့ထွက်၍ စိန်ခေါ်မှုကို တိုက်ရိုက်ပြန်မပြောဝံ့ကြတော့ပေ။
နောက်ဆုတ်သွားကြသော တပည့်အုပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိသော လှောင်ပြောင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။
"မင်းတို့တွေ အတော်လေး သတ္တိရှိခဲ့ကြတယ် မဟုတ်လား"
"စောစောကတော့ ဆဲဆို နေတဲ့ အသံတွေက အကျယ်ကြီးပဲလေ"
"ဘာလို့ ကြောက်နေတာလဲ"
"တိုက်ပွဲ နှစ်ပွဲတည်းနဲ့တင် မင်းတို့ ဒီလောက်အထိ ကြောက်ရွံ့သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ် မထင်ထားမိဘူး"
" တကယ်ကို စိတ်ပျက်စရာကောင်းလိုက်တာ ငါ ထျန်းဖူနန်းတော် တပည့်တွေကို အထင်ကြီးမိ သွားတဲ့ ပုံပဲ၊ မင်းတို့က တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံ မရှိတာတင် မကဘူး၊ တိုက်ခိုက်ဝံ့တဲ့ သတ္တိတောင် မရှိကြဘူးပဲ"
ထန်ထျန်းက အစွမ်းကုန် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
ဤကောင်တွေက သူ့ကို တကယ်ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်ခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလား။
အကယ်၍ သူတို့ကို ကောင်းကောင်းကြီး ပညာမပေးလိုက်လျှင် နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ အထင်ကြီးနေသည့် အကောင်များစွာက ဤကဲ့သို့ ထပ်လုပ်လာကြပေလိမ့်မည်။
ထိုသို့ဖြစ်မည့်အစား ယနေ့တွင် ပြဿနာအားလုံးကို တစ်ခါတည်း ဖြေရှင်းပစ်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းပေသည်။
ထန်ထျန်း၏ လှောင်ပြောင်စကားများကို ကြားရသောအခါ တပည့်များမှာ ပြန်လည် ဆူညံလာကြပြန်သည်။
တကယ်ကို မျက်နှာပျက်စရာ ကောင်းလှသည်
လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူတို့မှာ မည်မျှအထိ ဟိတ်ဟန်ကြီးခဲ့ကြသနည်း၊ တစ်ယောက်ချင်းစီက ကြုံးဝါးခဲ့ကြပြီး ထန်ထျန်းကို ခြေဖဝါးအောက်တွင် နင်းခြေရန် လုနေခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလား။
သို့သော် ယခုမူ...
တိုက်ပွဲ နှစ်ပွဲတည်းဖြင့်ပင် သူတို့မှာ သတ္တိကြောင်သွားကြလေပြီ။
အကယ်၍ ဤသတင်းသာ အပြင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားလျှင် ထျန်းဖူနန်းတော် တပည့်အားလုံးက သူတို့ကို ရယ်သွန်းကြပေလိမ့်မည်။
ဤဖြစ်ရပ်က သူတို့အတွက် ထာဝရ အရှက်ရစရာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
"သူ့ကို ဒီလောက် လှောင် ခွင့် မပေးနိုင်ဘူး"
တစ်စုံတစ်ယောက်က နောက်ဆုံးတွင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သို့သော် ချက်ချင်းပင် တစ်ဦးက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ပြောရတာတော့ လွယ်တာပေါ့၊ ဒါဆိုရင်လည်း မင်း တက်လေ"
"ထန်ထျန်းက ခုနက တပည့်ကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တာ၊ သူ့မှာ ဘယ်လောက်အထိ စွမ်းရည်တွေ ကျန်နေသေးလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိဘူး"
"ဒီအတိုင်း တက်သွားရင် အလကား သေရုံပဲ ရှိမယ်"
တပည့်များမှာ တစ်ဖန် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။
သို့သော် မကြာမီတွင်ပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ထပ်မံ အော်ပြောလိုက်သည်။ "အဓိက တပည့်အဖြစ်ကနေ အခုမှ အဆင့်တက်လာတဲ့ စီနီယာတွေကော"
"စီနီယာတို့က ကျင့်ကြံတဲ့ အချိန်လည်း ပိုကြာပြီဆိုတော့ ထန်ထျန်းကို အနိုင်ယူဖို့ သေချာပေါက် အခွင့်အရေး ရှိမှာပါ"
သူက ထိုပြဿနာကို စီနီယာတပည့်ဟောင်းများဘက်သို့ လွှဲချလိုက်သည်။
"ဟုတ်သားပဲ၊ စီနီယာတို့ အရင်က အကျယ်ဆုံး အော်ခဲ့ကြတာ မဟုတ်လား၊ အခုကျတော့ ဘာလို့ ကြောက်နေတာလဲ"
"ထျန်းဖူနန်းတော်ရဲ့ ပါရမီရှင်တွေရဲ့ ပုံစံ ကို ထန်ထျန်း သိအောင် လုပ်ပြမယ်လို့ ပြောခဲ့ကြတယ် မဟုတ်လား၊ မြန်မြန်လုပ်ပါ၊ ငါ နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူး၊ ထျန်းဖူနန်းတော် တပည့်တွေရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာက စီနီယာတို့ လက်ထဲမှာနော်"
"မှန်တယ်၊ ဒီစိန်ခေါ်ပွဲကို စပြီး လုပ်ခဲ့တာလည်း စီနီယာတို့ပဲလေ၊ ဒီအချိန်ကျမှတော့ နောက်မဆုတ်ကြပါနဲ့"
ဖိအားများမှာ စီနီယာတပည့်ဟောင်းများပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားတော့သည်။
ဤစီနီယာ အုပ်စုမှာ သူတို့က ကျင့်ကြံသည့် သက်တမ်း ပိုရင့်သဖြင့် တပည့်အသစ်များရှေ့တွင် ဆရာကြီးပုံစံ ဖမ်းချင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူတို့ကိုယ်တိုင် မီးပုံထဲသို့ တွန်းပို့ခံလိုက်ရလေပြီ။
မသွားလျှင် သိက္ခာကျမည်။
သွားပြန်လျှင်လည်း ထန်ထျန်းကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူနိုင်ရန် သူတို့တွင် လုံလောက်သော ယုံကြည်မှု မရှိကြပေ။
သို့သော် တပည့်များ၏ အော်ဟစ်တိုက်တွန်းသံများ ပိုမိုကျယ်လောင်လာသည့်အခါ နောက်ဆုံးတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။
"ဟမ့်"
"အပြင်လောကက လာတဲ့ တပည့်သစ် တစ်ယောက်ပဲလေ၊ သူက ဘယ်လောက်အထိ တတ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ"
အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူငယ်တစ်ဦးမှာ ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာသည်။
"ငါက မိသားစုရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် အနွယ်ဝင်ပဲ၊ ငါ့ဘဝမှာ အမုန်းဆုံးက အပြင်လောက တပည့်တွေ ငါတို့ ခေါင်းပေါ် လာတက်တာပဲ"
"ဒီနေ့တော့ အစစ်အမှန် မျိုးဆက် ဆိုတာ ဘာလဲ၊ ထျန်းဖူနန်းတော်ကို တကယ့် အုတ်မြစ်ချခဲ့တဲ့သူတွေရဲ့ ခွန်အားက ဘယ်လိုလဲဆိုတာ မင်းတို့ကို သိအောင် ငါ ပြရမယ်"
သူက အင်္ကျီလက်စကို ခါယမ်းကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည့်အခါ ရွှေ အင်မော်တယ် အဆင့်၏ အော်ရာ များမှာ တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ထန်ထျန်းက သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
ဤလူက ဝမ့်ယွဲ့လှိုဏ်ဂူ မှ ဝမ်ရှို့နှင့် တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်တိုင်း "အစစ်အမှန် မျိုးဆက်" တို့ "အုတ်မြစ်ချသူ" တို့ဖြင့်သာ ပြောဆိုနေသူဖြစ်သည်။
မသိလျှင် သူကိုယ်တိုင် ထျန်းဖူနန်းတော်ကို စတင် တည်ထောင်ခဲ့သည့်အလားပင်။
ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးအပေါ်တွင် ထန်ထျန်းက အနည်းငယ်မျှပင် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပေ။
"စကားတွေ အများကြီး မပြောနဲ့တော့၊ တိုက်ချင်ရင် မြန်မြန်လာ"
ထန်ထျန်းက စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ပိန်ပိန်ပါးပါး လူငယ်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး အေးစက်စွာ ဟောက် လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ"
"ဒါဆိုရင်လည်း သေလိုက်တော့ "
ပြောပြီးနောက် သူက လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို ပူးကပ်ကာ သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ အားပြင်းစွာ ထောက်လိုက်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ လက်ချောင်းများ ဖယ်လိုက်သည့်အခါ ထိုနေရာ၌ တတိယမျက်လုံး တစ်ခုမှာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
"ဒါက သံသရာမျက်လုံး လား သူက တုန်းဝမ် မိသားစုကလား"
"သူက ထျန်းဖူနန်းတော်ကို စတင် တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ မိသားစုကြီးတွေထဲက တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာပဲ"
"နှမြောစရာပဲ၊ တုန်းဝမ်မိသားစုရဲ့ ဆက်ခံမှုက အခက်အခဲတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တော့ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ပါတဲ့သူက အရမ်းနည်းသွားပြီ။ ဒါကြောင့် ထျန်းဖူနန်းတော်ကို တည်ထောင်ရာမှာ ပါဝင်ခဲ့ပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ခွန်အားကတော့ အလယ်အလတ် အဆင့်မှာပဲ ကျန်နေခဲ့တော့တာ"
မကြာမီတွင် တပည့်များက သူ့အကြောင်း ကို မှတ်မိသွားကြသည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းကမူ သူ မည်သူ့မျိုးဆက် ဖြစ်သည်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ စစ်နတ်ဘုရား နန်းတော်နှင့်ပင် ရန်သူဖြစ်ထားပြီးပြီမို့ တုန်းဝမ်မိသားစုလောက်ကို သူ ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုတော့ပေ။
သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသရွေ့ ပြိုင်ဘက် သာ ဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ဟုတ်လား
ဟင်းလင်းပြင် ခန္ဓာ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် သူ့အတွက်...
သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတိုင်းမှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များသာ ဖြစ်သည်
"ထန်ထျန်း"
ပိန်ပိန်ပါးပါး လူငယ်က သူ၏ တတိယမျက်လုံးကို ဖွင့်ကာ အထက်စီးမှ ကြည့်လျက် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "သံသရာမျက်လုံးရဲ့ လက်အောက်မှာ ရှုံးနိမ့်ရတာက မင်းဘဝရဲ့ အကြီးမားဆုံး ကံကောင်းမှုပဲ"
"အရှုံးပေးလိုက်စမ်း"
ပြောပြီးနောက် သူ၏ မျက်ခုံးကြားမှ တတိယမျက်လုံးမှာ ရုတ်တရက် ပွင့်သွားသည်။
တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက်ကာ ထန်ထျန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ဝင်သွားသည်။
ထိုအလင်းတန်းထဲတွင် ပြင်းထန်သော ဖျက်ဆီးခြင်း အော်ရာ များ ပါဝင်နေပြီး ထန်ထျန်းကို ထာဝရ သံသရာထဲသို့ ဆွဲချသွားမည့်အလားပင်။
သို့သော် ကံမကောင်းသည်မှာ ထန်ထျန်းက အနည်းငယ်မျှပင် ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
တောက်ပသော အလင်းတန်းမှာ သူ့ဆီသို့ ရောက်ခါနီးအချိန်တွင် ထန်ထျန်း၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် အရောင်တောက်သွားသည်။
ထို့နောက်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ ပိုမို တောက်ပသော အလင်းတန်း နှစ်ခုမှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သံသရာမျက်လုံး၏ အလင်းတန်းနှင့် ထိပ်တိုက် တိုးမိသွားသည်။
အားချင်းပြိုင် ခြင်း ဆိုသည်မှာ မရှိခဲ့ပေ။
နှစ်ဖက်စလုံး ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် သံသရာမျက်လုံး၏ အလင်းတန်းမှာ ခဏချင်းအတွင်း ပျက်စီးသွားသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူငယ်မှာ တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားပြီး တောက်ပသော အလင်းတန်းများအောက်တွင် နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။
နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံမှာ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။
အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အခါ ထိုလူငယ်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး ကိုယ်တုံးလုံးဖြင့် လူတိုင်းရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူက မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေပြီး အသက်ရှူသံမှာ အလွန် အားနည်းနေ၏။ သူ၏ မျက်ခုံးကြားရှိ သံသရာမျက်လုံးမှလည်း အနီရောင် သွေးစအချို့မှာ စီးကျနေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် ရင်နာစရာ ကောင်းလှသည်။
"သေစမ်း..."
လူတိုင်းမှာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားကြသည်။
နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် အပြတ်အသတ် နင်းခြေခံလိုက်ရပြန်ပြီ
"သံသရာမျက်လုံးက တကယ်ကို မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီပဲ"
"မဟုတ်ဘူး... ထန်ထျန်းက အရမ်း သန်မာလွန်းလို့ပါ..."
"အစစ်အမှန် မျိုးဆက် ဟုတ်လား၊ ဟားဟား... ဒါက သူ ငါတို့ကို ပြချင်တဲ့ အရာလား"
"ဟုတ်တယ်၊ ငါ အစစ်အမှန် မျိုးဆက်ကို မြင်လိုက်ရပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ဟာလောက်တောင် မကြီးဘူး..."
လူတိုင်းက ဝိုင်းပြီး ပြောဆိုနေကြသည်။
ပိန်ပိန်ပါးပါး လူငယ်ကဲ့သို့ လူစားမျိုးမှာ ပုံမှန်အချိန်တွင်လည်း လူကြိုက်မများသဖြင့် အချို့မှာ သူ ဒုက္ခရောက်သည်ကို ကြည့်ပြီး ဝမ်းသာနေကြသည်။
သို့သော် လှောင်ပြောင်ပြီးနောက်တွင် သူတို့မှာ မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
ထန်ထျန်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် နည်းလမ်းများ မည်မျှအထိ ကျန်နေသေးသနည်း
"နောက်တစ်ယောက်"
" လာခဲ့"
ထန်ထျန်းမှာ အစမှအဆုံး တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
"လာတိုက်မလား"
"ဒါမှမဟုတ် နောက်ပိုင်း ငါ့ကို မြင်ရင် အားလုံး လမ်းဘေးကပ်ပြီး ရှောင်သွားကြမလား"
ဤမျှ မောက်မာသော စကားများကို ကြားရသောအခါ သည်းမခံနိုင်သူများ ရှိလာပြန်သည်။
ရွှေ အင်မော်တယ် အဆင့်ရှိသည့် နောက်ထပ် စီနီယာတပည့်ဟောင်း တစ်ဦးမှာ ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
သူ ပေါ်လာသည်နှင့် ထန်ထျန်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုတပည့်၏ လက်ထဲတွင် သေးငယ်သော အလံလေးတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထိုအလံလေးပေါ်မှ ပြင်းထန်သော နိယာမ စွမ်းအား များမှာ ထွက်ပေါ်နေသည်။
ထန်ထျန်းမှာ ချက်ချင်းပင် သိ လိုက်သည်။
အနည်းဆုံးတော့ ထိုအရာမှာ အင်မော်တယ် အရှင် ၏ လက်နက် ဖြစ်ရမည်