← Chapters

အင်မော်တယ် အရှင်၏ လက်နက်

Vol. 29 Ch. 312

အင်မော်တယ် အရှင်၏ လက်နက်

Vol. 29 Ch. 312

"ဟန်ကျင်းနန်"

ထိုတပည့် ပေါ်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပည့်များထံမှ အံ့ဩတုန်လှုပ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သူက ထျန်းဖူနန်းတော်ရဲ့ ထိပ်တန်းအင်အားစု ဟန်မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်ပဲ"

"ငါ သူ့အကြောင်း ကြားဖူးတယ်၊ မနှစ်က နဂါးတံခါး စမ်းသပ်ပွဲမှာ ဟန်ကျင်းနန်က ခေါင်းလောင်း ၆ ချက် မြည်ဖို့ အနည်းငယ်ပဲ လိုတော့တာ၊ အဲဒီတုန်းကသာ အောင်မြင်ခဲ့ရင် သူက တောင်ထိပ် တပည့် တစ်ယောက် တိုက်ရိုက် ဖြစ်နေပြီ"

"ဟုတ်တယ်၊ သူ့ရဲ့ ပါရမီက လုံလောက်ပေမဲ့ အသက်အရွယ်နဲ့ တခြားအချက်တွေကြောင့် တစ်လှမ်း လိုသွားတာ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ခွန်အားကတော့ လျစ်လျူရှုထားလို့ မရဘူး"

"မှန်တယ်၊ မဟုတ်ရင် တစ်နှစ်အတွင်းမှာတင် အဓိက တပည့်အဆင့်ကနေ တောင်ထိပ် တပည့် စီနီယာစာရင်း ထဲကို သူ ဝင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လူအုပ်ကြီးက တီးတိုး ပြော နေကြသည်။

"ငါ မှတ်မိသလောက်ဆို ဟန်မိသားစုက အမြဲတမ်း အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်တာ မဟုတ်လား သူက ဒီနေ့ ဘာလို့ ထွက်လာပြီး ဝင်ပါနေတာလဲ"

"သူလည်း ထန်ထျန်းရဲ့ မောက်မာမှုကို ကြည့်မနေနိုင်တော့လို့လား"

တစ်စုံတစ်ယောက်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သို့သော် အခြားတစ်ယောက်က ချက်ချင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ဒါကို မင်း မသိသေးဘူးပဲ။"

"ထန်ထျန်းက စစ်နတ်ဘုရား နန်းတော်နဲ့ ရန်ငြိုးရှိတယ်၊ ဟန်မိသားစုကတော့ စစ်နတ်ဘုရား နန်းတော်နဲ့ အမြဲတမ်း ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့တာ"

"ဒါဆို... မင်း သဘောပေါက်မှာပါ"

လူအုပ်ထဲတွင် သတင်းနားစွင့်တတ်သူများ ရှိနေသဖြင့် ကိစ္စ၏ အစအဆုံးကို မကြာမီ သိရှိသွားကြသည်။

ထန်ထျန်းကလည်း သူတို့၏ ပြောစကား များကို ကြားလိုက်ရသည်။ ဟန်မိသားစုအကြောင်းကို မူမုကျင်း ပြောပြဖူးသဖြင့် သူ မှတ်မိနေသည်။ စစ်နတ်ဘုရား နန်းတော်၊ မိုမိသားစုတို့နှင့် အဆင့်တူ သန်မာသည့် အင်အားစု ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤကိစ္စအပေါ် သူ ဘာမှ စိတ်မပူပေ။

သူ့အတွက်မူ ရှေ့တွင် မည်သူရပ်နေပါစေ 'ပြိုင်ဘက်' ဆိုသည့် အဆင့်တစ်ခုသာ ရှိသည်။

အလွန်ဆုံးရှိလျှင် ကောင်းကောင်းကြီး 'နှုတ်ဆက်' ပေးရမည့် ပြိုင်ဘက်မျိုး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့၊ ထန်ထျန်း။"

ဟန်ကျင်းနန်က နေရာယူပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။ "ငါကလည်း တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အကူအညီ တောင်းဆိုမှုကို လက်ခံခဲ့လို့ပါ။"

"အပြစ်တင်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့... မင်း မစော်ကားသင့်တဲ့ လူတွေကို သွားပြီး စော်ကားမိတဲ့ မင်းကိုယ်မင်းပဲ အပြစ်တင်လိုက်။"

ထန်ထျန်းက အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "မင်း ဘယ်လိုကြောင့် လာတာလဲဆိုတာ ငါ စိတ်မဝင်စားဘူး။"

"ငါ့ရှေ့မှာ လာရပ်ပြီဆိုရင်တော့ ဖြစ်လာမယ့် အကျိုးဆက်ကို ခံယူဖို့ ပြင်ဆင်ထားရမယ်။"

အလံတိုင်ပေါ်မှ လူ၊ အက်ကြောင်းကြီးထဲမှ လူနှင့် ကိုယ်တုံးလုံး ဖြစ်သွားသော 'အစစ်အမှန် မျိုးဆက်' တို့က ထန်ထျန်း ပြောသော အကျိုးဆက်မှာ မည်သို့ရှိသည်ကို သက်သေပြနေကြသည်။

သို့သော် ဟန်ကျင်းနန်ကမူ ထိုအရာများကို ဂရုမစိုက်ပေ။

သူက ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ရာ ဝါကျင့်ကျင့် သွားများကို မြင်လိုက်ရပြီး "မလိုပါဘူး။"

"ငါကတော့ အဲဒီလို အကျိုးဆက်မျိုးကို ခံယူရမယ့်သူ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်တယ်။"

ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော အော်ရာ များမှာ ဟန်ကျင်းနန်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထန်ထျန်းက ပခုံးတွန့်လိုက်ကာ "ကောင်းပြီလေ။"

" ဒါဆိုရင်လည်း စလိုက်ရအောင်။"

ဟန်ကျင်းနန်၏ အပြုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း အေးစက်လာသည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် မည်းမှောင်နေသော ကြယ်တစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုကြယ်မှာ အလွန်ပင် မည်းမှောင်နေပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း လည်ပတ်နေကာ ၎င်း၏ ပတ်လည်တွင် ထူထပ်သော မြူမည်းများ ဝန်းရံထားသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ငရဲပြည်မှ သရဲအိမ်ကြီးနှင့်ပင် တူလှသည်။

၎င်း၏ အတွင်းပိုင်းမှ အော်ဟစ် သံများမှာလည်း ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် နားထောင်သူတိုင်း၏ ဦးရေခွံကို ထုံကျင်သွားစေသည်။

ထိုသရဲတစ္ဆေများ၏ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။

"ဟာ... အဲဒါ ဘာကြီးလဲ"

"အရမ်း ယုတ်မာညစ်ပတ်တဲ့ ခံစားချက်မျိုး ပေးနေတာပဲ၊ ဒီလို နည်းလမ်းမျိုးကို ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။"

လူများက အော်ဟစ်နေကြသည်။

ထိုမည်းမှောင်နေသော ကြယ်တာရာမှာ တကယ်ကို ယုတ်မာညစ်ပတ်သော ခံစားချက်ကို ပေးနေသည်။

ထျန်းဖူနန်းတော်က သူတို့ကိုယ်သူတို့ တရားသော အဖွဲ့အစည်းဟု မကြေညာထားသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို အသုံးပြုလေ့မရှိပေ။

"ငါ မှတ်မိပြီ! ဒါ ဟန်မိသားစုရဲ့ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် တစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"သူတို့ ဘာလို့ ဒီလောက် အေးအေးဆေးဆေး နေလဲဆိုတာ မဆန်းတော့ဘူး၊ အကယ်၍ ဒီလို အစွမ်းတွေကိုသာ လူသိရှင်ကြား ပြနေမယ်ဆိုရင် လူတွေ တော်တော် ထိတ်လန့်သွားကြမှာ"

"ဒီကျင့်စဉ်က အရမ်း ယုတ်မာလွန်းတယ်၊ ငါ ဒီမှာ မတ်တပ်ရပ်နေတာတောင် အေးစိမ့်တဲ့ ခံစားချက်ကို ရနေတယ်၊ ထန်ထျန်းက အရင်လို အနိုင်ပိုင်းနိုင်ပါဦးမလား"

တပည့်များက စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

သို့သော် သူတို့ကို အံ့ဩသွားစေသည်မှာ ဟန်မိသားစု၏ ထူးဆန်းသော လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း ထန်ထျန်း၏ မျက်နှာမှာ ဘာမှ မပြောင်းလဲဘဲ အေးဆေးနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ထန်ထျန်း... မင်းက တခြားလူတွေရဲ့ နည်းလမ်းအတိုင်း သူတို့ကို ပြန်အနိုင်ယူရတာ ကျွမ်းကျင်တယ် မဟုတ်လား"

ဟန်ကျင်းနန်က အေးစက်စွာ လှောင်ရယ်ရင်း "ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ဒီနည်းလမ်းမျိုးကိုရော မင်း တုပနိုင်ပါ့မလား"

"သတ္တိရှိရင် ငါ့ကို မြင်ဖူးအောင် ပြစမ်းပါဦး"

အနိုင်ရတော့မည်ဟု ထင်နေသော ဟန်ကျင်းနန်ကို ကြည့်ပြီး ထန်ထျန်းက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ။"

" မင်း ဖြစ်ချင်တဲ့အတိုင်း ဖြစ်စေရမယ်။"

ပြောပြီးနောက် သူက သူ၏ ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ လက်ချောင်းလေးဖြင့် အသာအယာ တောက်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ခမ်းနားလှသော ပန်းချီကားတစ်ချပ်မှာ သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာခဲ့သည်။

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျသွားတော့သည်။

ထိုပန်းချီကားမှာ ကြယ်တာရာ စကြဝဠာကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေသည်

မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ် အကြီးအသေး များမှာ ထိုအထဲတွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း လွင့်မျောနေကြသည်။

နက်ရှိုင်းလှသော စကြဝဠာ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ အခြားသော ခမ်းနားလှသည့် ကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။

လူတိုင်း ဆွံ့အသွားကြသည်။

မင်းက တကယ်ပဲ ဒီလို နည်းလမ်းမျိုးကို ထုတ်ပြနိုင်တာလား

ထိုကြယ်တာရာ စကြဝဠာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဟန်ကျင်းနန်၏ နောက်ကွယ်မှ ကြယ်မှာ သဲမှုန်တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ သေးငယ်လွန်းလှသဖြင့် ရယ်စရာပင် ကောင်းနေတော့သည်။

"ကဲ... တခြားလူကို လက်စွမ်းပြခိုင်းလိုက်မိတာ"

"အခုတော့ မျက်နှာ ဖြတ်ရိုက်ခံလိုက်ရပြီ။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

ထိုကြယ်တာရာများကို ကြည့်ရင်း ဟန်ကျင်းနန်၏ မျက်နှာမှာလည်း မကောင်းတော့ပေ။

ထန်ထျန်းတွင် ဤမျှလောက် များပြားလှသော နည်းလမ်းများ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူ ဘယ်လို လုပ်လိုက်တာလဲ

သို့သော် သူ အံ့ဩနေသော်လည်း အပြင်ဘက်သို့မူ ထုတ်မပြပေ။

"ဟမ့်"

ဟန်ကျင်းနန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး "ဟိတ်ဟန် ပြနေတာ အပေါ်ယံ သက်သက်ပဲ။"

"ဒီနေ့တော့ အခြေခံ ချင်း ဘယ်လောက် ကွာခြားလဲဆိုတာ မင်းကို ငါ သိအောင် လုပ်ပြမယ်"

ပြောပြီးနောက် သူက ထန်ထျန်းဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ နောက်ကွယ်မှ ကြယ် မည်းကြီးထံမှ အဆုံးမဲ့သော မြူမည်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ငရဲပြည်မှ လာသော အော်ဟစ် သံများနှင့်အတူ မရေမတွက်နိုင်သော သရဲတစ္ဆေများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တိုးဝှေ့လျက် ထန်ထျန်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

ယုတ်မာညစ်ပတ်မှု အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသော အငွေ့အသက်များမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ထန်ထျန်းက ထိုသရဲတစ္ဆေများကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေသည်။

"အခြေခံ ဟုတ်လား"

"ရယ်စရာပဲ။"

"ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းဖြစ်ဖြစ် ဘယ်သူက သုံးတာလဲဆိုတာပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။"

"မင်းကတော့... အဲဒီလောက်အထိ မမီသေးဘူး။"

ပြေးဝင်လာသော သရဲတစ္ဆေများကို ရင်ဆိုင်ရန် ထန်ထျန်းက သူ၏ လက်ညှိုးကို ရှေ့သို့ ထိုးလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ နောက်ကွယ်မှ ကြယ်တာရာ ပန်းချီကားမှာ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

အဆုံးမဲ့သော အလင်းတန်းများမှာ ချက်ချင်း စုစည်းသွားပြီး ကြယ်တာရာ အလင်းတန်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မြစ်ကြီးတစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်။

ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီး တစ်ခုက အရာအားလုံးကို တိုက်စားသွားသကဲ့သို့ ထိုမြစ်ကြီးမှာ မြူမည်းများကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဝါးမြိုသွားသည်။

အလင်းတန်းများ၏ အရှိန်မှာ မလျော့သွားဘဲ ရှေ့တွင်ရှိသော ဟန်ကျင်းနန်ဆီသို့ ဆက်လက် တိုးဝင်သွားသည်။

ဟန်ကျင်းနန်၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ကြက်သီးမွေးညင်းများမှာ ထောင်ထသွားပြီး တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသော အန္တရာယ် ခံစားချက်ကြီးက တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ထန်ထျန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် နည်းလမ်းကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူသည် သေခြင်းတရား၏ အငွေ့အသက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒါ အစစ်အမှန်ပဲ

သူက ထိုမြစ်ကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှု နယ်ပယ်အတွင်းမှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နိယာမများမှာ လုံးဝ ပိတ်ဆို့ခံထားရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ မည်မျှပင် ကြိုးစားပါစေ၊ အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။

ဤခံစားချက်မှာ သူ့ကို လုံးဝ မျှော်လင့်ချက် ကုန်ဆုံးသွားစေသည်။

ကြယ်တာရာ မြစ်ကြီးမှာ သူ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည့် အလွန် အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ဟန်ကျင်းနန်မှာ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အနက်ရောင် အလံလေးတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားကာ သူ၏ ရှေ့တွင် ကာကွယ်လိုက်သည်။

နိယာမ စွမ်းအားတစ်ခုမှာ ထိုအလံလေးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ပြင်းထန်လှသော မြစ်ကြီးမှာ အနက်ရောင် အလံလေးပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်ခတ်မိသွားသည်။

သို့သော်လည်း မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုကြီး ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

နှစ်ဖက်စလုံး ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် အလံလေးပေါ်မှ မြူမည်းစအချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုမြူမည်းများမှာ ဟန်ကျင်းနန် စောစောက ထုတ်သုံးခဲ့သော မြူမည်းများထက် ပို၍ ယုတ်မာကာ ပို၍ အေးစိမ့်လှသည်။

ထို့နောက်တွင် မြူမည်းများက တောက်ပသော ကြယ်တာရာ အလင်းတန်းများကို တိုက်ရိုက် ဝါးမြိုသွားပြီး လှိုင်းတွန့်လေး တစ်ခုမျှပင် မကျန်ခဲ့ပေ။

ဆက်လက်ပြီး အနက်ရောင် အလံလေးမှာ လေထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။

သရဲတစ္ဆေများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အော်သံများနှင့်အတူ ထိုအလံကြီးမှာ ထန်ထျန်းကို ဝိုင်းပတ် ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။

"အဲဒါ... ဝိညာဉ်စားအလံပဲ"

"ဟန်မိသားစုရဲ့ အမွေအနှစ်၊ အင်မော်တယ် အရှင်ရဲ့ လက်နက်ပဲ"

"ဟန်ကျင်းနန်က ဒီလို အရာမျိုးကိုတောင် ထုတ်သုံးလိုက်တာလား"

လူများက တပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

All Chapters