ထွက်လာပြီး စကားပြောစမ်းပါ

အလွန်အမင်း သတိကြီးသော တုဟောက်ထံတွင် ဝှက်ဖဲများစွာ ရှိပေ၏။

သူ့ထံ၌ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်သော နည်းလမ်းပေါင်းများစွာလည်း ရှိနေသည်။

သို့သော် ဤလိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းနှင့် ထွက်ပြေးခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းတွင် ကျုံးချင် ပြသခဲ့သော နည်းလမ်းများက သူ့အား အရာတစ်ခုကို နားလည်သွားစေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သာမန်နည်းလမ်းများသည် လုံးလုံးလျားလျား အသုံးမဝင်ကြောင်းပင်။

သူသည် ကြီးကြီးမားမားတစ်ခုကို လုပ်ပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဤသည်ကို တွေးတောရင်း သူသည် ခေါင်းကို ထပ်မံ၍ ပြူထွက်ကြည့်လိုက်၏။

အံ့အားသင့်ဖွယ် မရှိဘဲ သူ ခေါင်းပြူလိုက်သည်နှင့် ကျုံးချင်သည် သူ၏ရှေ့တွင် ချက်ချင်းထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် တုဟောက်သည် မြေကြီးထဲသို့ ပြန်မဝင်တော့ချေ။

ထိုအစား သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

သူသည် ကျုံးချင်ကို တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"ဟေး... မင်းကို သတိပေးလိုက်မယ်...မင်း ထပ်လိုက်လာရင် ငါ ဒေါသထွက်တော့မှာနော်..."

ကျုံးချင်သည် လက်နှစ်ဖက်နောက်ပစ်ကာ မတ်တတ်ရပ်နေပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် နောက်ပြောင်ကျီစယ်လိုသော အပြုံးရိပ်တစ်ခု ထင်ဟပ်နေသည်။

သူက တုဟောက်ကို တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်နေလိုက်သည်။

ဤပုံစံသည် တုဟောက်အား စော်ကားခံရသကဲ့သို့ ခံစားမိစေသည်။

သူ၏အမြင်အရ ဤအရာသည် သူ့ကို လုံးလုံးလျားလျား ဘေးကျပ်နံကျပ်ဖြစ်သွားစေသော အမူအယာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

"ကျားက မဟိန်းရင် မင်းက ငါ့ကို ကြောင်နာတစ်ကောင်လို့ ထင်နေမှာ မဟုတ်လား...ငါ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ပြလိုက်မယ်..."

ဤအခြေအနေသို့ ရောက်လာချိန်၌ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အလင်းတန်းများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပွင့်အံ့ထွက်လာသည်။

ထို့နောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ဘောလုံးတစ်လုံးအလား လျှင်မြန်စွာ ဖောင်းပွလာပေ၏။

ရုတ်ချည်းဆိုသလိုပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မူလအရွယ်အစားထက် သုံးဆခန့် ပို၍ကြီးမားလာသည်။

သူ၏ပုံစံသည် လူသားပုံသဏ္ဌာန် ဘောလုံးတစ်လုံးနှင့် တူညီနေတော့သည်။

"မင်းက ငါ့ကို အသက်ရှင်လမ်း မပေးမှတော့ အတူတူ သေလိုက်ကြစို့..."

တုဟောက်က ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဤအရာက ကျုံးချင်ကို အံ့အားသင့်သွားစေပေ၏။

သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲတော့မည်လော....

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲခြင်းသည် ကျင့်ကြံသူများ အသုံးပြုလေ့ရှိသော အစွန်းရောက်နည်းလမ်းတစ်ခုပင်။

ထိုနည်းစနစ်၏ အဓိကသဘောတရားမှာ အုတ်ခဲတစ်ခဲ ကောင်းမွန်နေခြင်းထက် ကျောက်စိမ်းတစ်တုံး ကြေမွှသွားခြင်းကို ပိုနှစ်သက်ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ဤသည်က ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ချီများအားလုံးကို စုစည်းပြီး ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲစေကာ ရန်သူကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် အသက်ကို စတေးလိုက်သည့် အစွန်းရောက် တိုက်ခိုက်မှုပုံစံပင်။

သို့သော် ကျုံးချင်သည် တုဟောက်နှင့် မသိကျွမ်းသော်လည်း ဤမျှ သူရဲဘောကြောင်သော လူတစ်ယောက်က ထိုကဲ့သို့ အစွန်းရောက် တိုက်ခိုက်မှုပုံစံကို အသုံးပြုလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ချေ။

သူ၏ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံးဖြင့် စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် တုဟောက်၏လှည့်ကွက်ကို သူ လျှင်မြန်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။

တုဟောက်သည် သူ၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲမည့် ဟန်ရေးပြမှုက ကျုံးချင်ကို ခြောက်လှန့်နိုင်ခြင်း မရှိသည်အား မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူသည် စကားပြောဆိုခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ သူ၏ပါးစပ်ကို ဖောင်းလိုက်သည်နှင့်....

"ဘုန်း..."

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲမှုကြီးတစ်ခုက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး လုံးလုံးလျားလျား ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါမှုလှိုင်းဂယက်များသည် မီးတောင်ကြီးပေါက်ကွဲသွားသည့်အလားပင်။

ကြီးမားသောတောင် အမြောက်အများ ပြိုလဲပျက်စီးသွားပြီး လေဟာနယ်သည် ကြေမွှသွားကာ မိုးကောင်းကင်ယံပေါ်ရှိ တိမ်များပင်လျှင် ဤပေါက်ကွဲမှုလှိုင်းဂယက်ကြောင့် လွင့်စင်သွားကြသည်။

ဤပေါက်ကွဲမှုသည် သမုဒ္ဒရာလှိုင်းလုံးများ အလွှာလိုက် တက်လာပြီး ကျဆင်းသွားသည့်အလား မရပ်မနား လှုပ်ရှားနေသည်။

တုဟောက်၏ အစစ်အမှန်ကျင့်ကြံဆင့်သည် ကောင်းကင်နက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ်တွင် ရှိသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ဤသူ့ကိုယ်သူ ဖောက်ခွဲမှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားသည် ယင်သုံးပါးနယ်ပယ် ပထမအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

ကောင်းကင်နက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ်မှနေ၍ ယင်သုံးပါးနယ်ပယ် ပထမအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ပြီး သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်း...

သူ့ကို ကောင်းကင်ဘုံက ကောင်းချီးပေးထားသော ပါရမီရှင်တစ်ဦးဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ကျုံးချင်သည် ယင်သုံးပါးနယ်ပယ် တတိယအဆင့်တွင် ရှိနေခြင်းပင်။

ဤအဆင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဖောက်ခွဲမှုသည် သူ့ကို ထိခိုက်စေရန် မလုံလောက်ချေ။

သူ၏ဆံပင်များကိုပင် ဖရိုဖရဲ မဖြစ်စေခဲ့ပေ။

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုကြီး အတွင်းတွင်....

လှိုင်းဂယက်များ ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ....

တုဟောက်၏ပုံရိပ်သည် လှိုင်းဂယက်၏အစွန်းဘက်တွင် တဖန်ပြန်၍ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အသက်ကို အရာအားလုံးထက် တန်ဖိုးထားပြီး သတိကြီးသော လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် တုဟောက်သည် သူ့ကိုယ်သူ အမှန်တကယ် ဖောက်ခွဲမည် မဟုတ်ပေ။

အမှန်အားဖြင့် သူသည် "အစစ်အမှန် နတ်ဆိုးခန္ဓာခွဲဖြာခြင်း နည်းစနစ်" ဟု ခေါ်သော ကျင့်ကြံနည်းစနစ်တစ်ခုကို ကျင့်ကြံထားခြင်းပင်။

ဤသည်မှာ ဧကရာဇ်အဆင့် နည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူ သုံးနှစ်သားအရွယ်က လမ်းဘေးမှ ကောက်ရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကျင့်ကြံနည်းစနစ်တွင် ထူးခြားသော ဝိသေသလက္ခဏာတစ်ခု ရှိနေသည်။

ဤသည်မှာ ထိုနည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း၌ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲခြင်းမှတစ်ဆင့် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့်စိတ်ဝိညာဉ်ချီကို သန့်စင်ရန် လိုအပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တခြားလူများအနေဖြင့် ရန်သူကို သတ်ရန် တစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြုနိုင်သော ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲခြင်းနည်းလမ်းသည် တုဟောက်အတွက်မူ ကလေးကစားစရာအလားပင်။

ဤသည်က သူ၏ဝှက်ဖဲအဖြစ် မှတ်ယူထားသော အရာလည်း ဖြစ်ပေ၏။

"ဟီးဟီး... မင်းက ငါ့ရဲ့နောက်ကို အရမ်းလိုက်ချင်နေတယ်ပေါ့လေ..."

"ဒီတစ်ခါတော့ မင်း မသေရင်တောင် ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရသွားမှာပဲ..."

"အခု ငါ့နောက်ကို ဘယ်လိုလိုက်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့..."

ပေါက်ကွဲမှုနယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင် တုဟောက်၏စိတ်အခြေအနေ ကောင်းမွန်နေသည်။

နှစ်ရက်တာ သူ၏စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများသည် နောက်ဆုံးတွင် အတော်အတန် သက်သာသွားခဲ့လေပြီ။

သို့သော် အလွန်လျှင်မြန်စွာဖြင့်....

ပေါက်ကွဲမှု၏အလယ်ဗဟိုရှိ မြင်ကွင်းကို လှမ်းကြည့်မိချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများ ကျွတ်ထွက်လုနီးပါး ပြူးကျယ်သွားသည်။

ပေါက်ကွဲမှုနယ်မြေအတွင်းရှိ ကျုံးချင်သည် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရရှိရုံသာမက အရေပြား ပွန်းပဲ့ခြင်းမျှပင် မရှိချေ။

"ဘုရားရေ... ဒါက ဘယ်လို အင်မော်တယ်မျိုးလဲ..."

တုဟောက် ခေါင်းကိုက်သွားသည်။ သူ၏ပေါက်ကွဲမှုစွမ်းအားကို သူ အသိဆုံးဖြစ်ပေ၏။

ဤသည်မှာ ယင်သုံးပါးနယ်ပယ် ပထမအဆင့် တည်ရှိမှုတစ်ခုကို ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်နိုင်သော အရာပင်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ထိုပေါက်ကွဲမှုသည် ကျုံးချင်၏ဆံခြည်တစ်မျှင်ကိုပင် မထိခိုက်စေနိုင်ချေ။

"ဒီလူကို ငါ ဘယ်တော့မှ ရန်မစသင့်ဘူး..."

"တကယ်လို့ သူသာ ငါ့ကို သတ်ဖို့ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါ သေဆုံးသွားနိုင်ခြေက ကိုးဆယ့်ကိုးရာခိုင်နှုန်းပဲ..."

ဤသို့တွေးတောရင်း သူ မြေကြီးထဲသို့ ပြန်လည်၍ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူသည် အမြဲတစေ သတိရှိနေခဲ့သည်။

ဤပေါက်ကွဲမှုသည် ပြိုင်ဘက်ကို မထိခိုက်စေနိုင်သော်လည်း....

သူကိုယ်တိုင်မူ အမှုန်အမွှားဖြစ်လုမတတ် ဖောက်ခွဲခဲ့ရသည်။

ဤ အငြိုးအတေးများနှင့် နာကြည်းမှုအားလုံးကို သူ ဘေးဖယ်ထားလိုက်မည်။

တစ်ဖက်လူသည် သူ့ကို ဆက်လက်၍ လိုက်လံဖမ်းဆီးတော့မည်ဟု သူ မထင်ချေ။

ဤကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဖောက်ခွဲမှုကို သူက ရွှေဖားလွတ်မြောက်ခြင်း နည်းစနစ်ဟုလည်း ခေါ်ဆိုထားသည်။

ဤသည်မှာ သူ တန်ဖိုးအထားရဆုံး ဝှက်ဖဲပင်။

တုဟောက်သည် နောက်ထပ်မိုင်တစ်ရာခန့် တိတ်တဆိတ်ခရီးနှင်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်တက်လာခဲ့သည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ နောက်ဆုံးမှာ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ လွတ်မြောက်သွားပြီ..."

သို့သော် သူ သက်ပြင်းတစ်ချက်ပင် မချလိုက်ရသေးမီမှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် သူ၏ရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်နေလေပြီ။

ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံး၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် တုဟောက် ပျံသန်းနိုင်လျှင် သို့မဟုတ် မြေလျှိုးနိုင်လျှင်တောင်မှ သူ ဘယ်တော့မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ကျုံးချင် ထွက်ပေါ်လာခြင်းသည် တုဟောက်၏ စိတ်ဓာတ်ကို အနည်းငယ် ပြိုလဲသွားစေသည်။

သူ၏မျက်နှာသည် ပြင်းထန်စွာ ရှုံ့မဲ့သွားပေ၏။

ကျုံးချင် စကားပြောဆိုရန် ဟန်ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် တုဟောက်သည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မြေကြီးထဲသို့ ပြန်လည်၍တိုးဝင်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ဒီကောင်... သူ ဒီလောက်တောင် ကောင်းကောင်း ပြေးနိုင်တာလား..."

ကျုံးချင်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့သို့လှမ်းလိုက်ပြီး တုဟောက်၏နောက်သို့ ထပ်မံ၍ လိုက်လံဖမ်းဆီးခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် တုဟောက်သည် ပြေးလွှားရလွန်းသဖြင့် အော့အန်ချင်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ ဘယ်နှကြိမ် ထွက်ပြေးခဲ့ရသည်နှင့် ဘယ်လောက် အကွာအဝေးထိ ရောက်ခဲ့ပြီကို သူ မသိတော့ချေ။ သို့သော် အကြိမ်တိုင်းတွင် တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ အမီလိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူသည် သူ့ကို မည်ကဲ့သို့ ခြေရာခံနေသည်အား သူ လုံးလုံးလျားလျား နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

သရဲတစ္ဆေများနှင့်နတ်ဘုရားများပင် ဤကဲ့သို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် တောင်ကြီးတစ်လုံးအဖြစ် တိတ်တဆိတ် ပြောင်းလဲထားလိုက်သည်။

သူ၏ပုံရိပ်ယောင်ကိုယ်ပွားက မလွတ်မြောက်နိုင်သောကြောင့်...

သူ ရိုးရှင်းစွာဖြင့် ပြောင်းလဲခြင်း နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်းပင်။

သူ အမှန်တကယ်ကို တောင်တစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

ဤတောင်သည် အနည်းငယ် နိမ့်ပြီး တောင်ကုန်းငယ်လေးတစ်ခုကဲ့သို့ ပေဆယ်ဂဏန်းခန့်သာ မြင့်မားသော်လည်း....

တစ်ဖက်လူသည် သူ့ကို မှတ်မိသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ချေ။

ဤသည်မှာ သူ၏လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်အပေါ် ယုံကြည်မှုမှ အရင်းခံလာခြင်းပင်။

ပြောင်းလဲခြင်း နည်းစနစ်များအပေါ် သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် ယင်သုံးပါးနယ်ပယ် ထိပ်သီးကျင့်ကြံသူများကို မဆိုထားနှင့် ယန်သုံးပါးနယ်ပယ် ထိပ်သီးကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် သူ့ကို မှတ်မိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သူ တောင်တစ်လုံးအဖြစ် ရှိနေသည်မှာ နေ့ဝက်ခန့် ကြာမြင့်သွားခဲ့လေပြီ။

တစ်ဖက်လူသည် အမှန်တကယ်ကို သူ၏နောက်သို့ ထပ်မံ၍ အမီလိုက်မလာနိုင်တော့ပေ။

ဤအရာက တုဟောက်ကို အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားစေသည်။

သူ တစ်စုံတစ်ခုကို သိနေခဲ့သည်။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူသာ သူ့ကို ထပ်မံ၍ တွေ့သွားလျှင် သူ အမှန်တကယ်ကို အသက်ရှင်နေရန် မလိုတော့ချေ။

သူ၏ဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တုဟောက်သည် ကြီးမားသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒီကောင်ကတော့... ငါ သူ့ကို တစ်ခါလေး လှည့်စားမိရုံပဲ မဟုတ်ဘူးလား... ငါ့ကို ဒီလောက်ထိ အသည်းအသန် လိုက်ဖမ်းဖို့ တကယ်ကြီး လိုအပ်လို့လား..."

တောင်ကုန်းလေးအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသော တုဟောက်က သူ၏စိတ်ထဲတွင် မရပ်မနား ရေရွတ်နေမိသည်။

ဤမျှထိ သဘောထားသေးသိမ်သော လူတစ်ယောက်ကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးခြင်းပင်။

တစ်ဖက်လူ ပြသခဲ့သော စွမ်းအားအရ....

ထိုလူများသည် သူ့ကို မည်သို့မျှ ထိခိုက်နာကျင်အောင် လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သူ ရတနာတစ်ခု ပေးလိုက်သော်လည်း ထိုလူသည် ကျေးဇူးပင် မတင်ခဲ့ပေ။

ထိုအစား တစ်နေ့နှင့်တစ်ညလုံး လိုက်လံဖမ်းဆီးနေခဲ့သည်။ သူ မည်သူ့ကို သွားရောက်၍ တိုင်တန်းရမည်နည်း။

နောက်ဆုံးတွင် တုဟောက်သည် လူသားများ၏ကျင့်ဝတ်သိက္ခာ ကျဆင်းလာမှုကိုသာ ညည်းတွားနိုင်တော့သည်။

သူ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခုက အဝေးမှ ပျံသန်းလာသည်။

ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ကို ကျုံးချင် ဖြစ်နေသည်။

ဤကိစ္စက တုဟောက်၏ နှလုံးခုန်သံကို လျှင်မြန်သွားစေပြီး ကြောက်လန့်မှုကြောင့် သူ၏ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားသည်။

'သောက်ကျိုးနည်း... အတိတ်ဘဝက ငါ ဘာအပြစ် လုပ်ခဲ့မိလို့လဲ...'

'ငါ သူ့ကို ပိုက်ဆံများ အကြွေးတင်နေလို့လား...'

'သူက ဒီနေရာကိုတောင် ရှာတွေ့နိုင်တယ်...'

ဤအချိန်တွင် တုဟောက်သည် သူ၏ ပြောင်းလဲခြင်းနည်းစနစ် ထိရောက်စေရန်သာ ဆုတောင်းနိုင်တော့သည်။

တစ်ဖက်လူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် အစစ်ကို ဖောက်ထွင်းမမြင်နိုင်ပါစေနှင့်...

သို့သော် ကံတရားသည် လူအများကို နောက်ပြောင်ကျီစယ်ရခြင်းအား နှစ်သက်ပေ၏။

လူများသည် သူတို့ လက်ခံရမည့်အရာကို မကြာခဏ ကြောက်ရွံ့တတ်ကြသည်။

ကျုံးချင်သည် တုဟောက် ပြောင်းလဲထားသော တောင်ကုန်းရှေ့သို့ ရောက်လာပြီးနောက် မြေပြင်မှ ကျောက်ခဲတစ်လုံးကို ကန်လိုက်ပြီး သူ၏တောင်ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

ထိုကျောက်ခဲသည် မတော်တဆ တုဟောက်၏ တောင်ထိပ်ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ဤသည်က တုဟောက်ကို လှုပ်ခါသွားစေပြီး မူးဝေစေကာ သူ၏မျက်လုံးများကို မှုန်ဝါးသွားစေသည်။

"ထွက်လာပြီး စကားပြောစမ်းပါ..."

ကျုံးချင်၏အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် တုဟောက်၏စိတ်ဓာတ် လုံးလုံးလျားလျား ပြိုလဲသွားတော့သည်။

သူ ငါ့ကို တွေ့သွားပြီ...

သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါ့ကို တွေ့သွားတာလဲ...