← Chapters

အယူအဆများ ပြောင်းလဲခြင်း

Vol. 10 Ch. 112

အယူအဆများ ပြောင်းလဲခြင်း

Vol. 10 Ch. 112

"ကျွန်တော် သဘောပေါက်ပါပြီ..."

ချန်ဖေးက ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ကောဟုန်ကျဲ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တွန့်ဆုတ်မှုကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ ကောဟုန်ကျဲသည် ကောလင်းရှန်၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် သူ့ကို အဖွဲ့ထဲသို့ လက်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ချန်ဖေး ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် လူစုဝေးမှု ပြီးစီးသွားပြီး အားလုံး စတင် ထွက်ခွာကြတော့သည်။

ချန်ဖေးက ဖုန်းရှူးဖူတို့ နှစ်ယောက်ကို လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး မြင်းလှည်းပေါ်သို့ တက်လိုက်၏။

တစ္ဆေနယ်မြေသို့ သွားရန် သုံးနာရီခန့် မောင်းနှင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ခန္ဓာ ခွန်အားနှင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရန်အတွက် ဤတစ်ခေါက် လိုက်ပါမည့်သူ အားလုံးသည် မြင်းလှည်းများကို စီးနင်းလိုက်ပါကြသည်။

"သူ့နာမည်က ချန်ဖေးပါ... နောက်ပိုင်း ငါတို့နဲ့အတူ လှုပ်ရှားမယ့် ဂျူနီယာညီလေးပေါ့..." မြင်းလှည်းထဲ၌ ကောဟုန်ကျဲက အခြားသူများကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို ကော... ကျွန်တော်က စကားပြောရင် ဒဲ့တိုးပြောတတ်တယ် ဆိုတာ အစ်ကို သိပါတယ်..."

မူလန်ထောင်က ချန်ဖေးကို အကြိမ်အနည်းငယ် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကောဟုန်ကျဲဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် မမှားဘူးဆိုရင် ဂျူနီယာညီလေး ချန်ဖေးက အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတယ် မဟုတ်လား..."

"ဟုတ်တယ်... ချန်ဖေးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတယ်..." ကောဟုန်ကျဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအခြေခံက နည်းနည်း အားနည်းလွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား... ကျွန်တော်တို့က အရမ်း မစွမ်းဘူး ဆိုရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ ခြင်ဆီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွေလေ... စီနီယာအစ်မ ကျန်းဆိုရင် အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်တောင် ရောက်နေပြီ... ရုတ်တရက်ကြီး အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်ယောက် ပါလာတော့... တစ္ဆေနယ်မြေ ဆိုတာ ကစားလို့ ကောင်းတဲ့နေရာ မဟုတ်ဘူးလေ..." မူလန်ထောင်က မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တစ္ဆေနယ်မြေထဲမှာ သက်တော်စောင့် လုပ်ရမယ့် အလုပ်မျိုး ကျွန်တော် မလုပ်နိုင်ဘူး... အစ်ကိုကော... ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော် အစ်ကိုတို့နဲ့ မလိုက်တော့ဘူး... တခြားအဖွဲ့နဲ့ပဲ သွားလိုက်တော့မယ်..." လူတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောလိုက်၏။

"ဟူး... ကျွန်တော်က အခုထိ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဘာမှ မပြောရသေးပါဘူး... ဘာလို့ ချက်ချင်း ထွက်သွားကြမှာလဲ... စီနီယာအစ်ကို ကျောက်ကလည်း စိတ်မြန်လွန်းတာပဲ..." မူလန်ထောင်က ကမန်းကတန်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က အားကိုးရာမဲ့ ဖြစ်မှာကို မလိုလားရုံပါ..." စီနီယာအစ်ကို ကျောက်က ခေါင်းခါ၍ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့အဖွဲ့က အတူသွားရမယ်လို့ မသတ်မှတ်ထားပါဘူး... ထွက်သွားချင်တဲ့သူ ရှိရင် အခု ပြောလို့ ရပါတယ်..."

ကောဟုန်ကျဲက လူအချို့ကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်း အနည်းငယ် ချလိုက်၏။ အကယ်၍ ကောလင်းရှန်သာ သူ့အပေါ် ကျေးဇူး မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင် ကောဟုန်ကျဲလည်း ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို သဘောတူခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ကောလင်းရှန်က ပြောလာပြီး ကောဟုန်ကျဲကလည်း သဘောတူခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့် ကောဟုန်ကျဲသည် ကတိအတိုင်း လုပ်ဆောင်ရပေမည်။ နောက်ဆုံးတွင် အဖွဲ့ထဲ၌ မည်သူမျှ မရှိတော့လျှင်ပင် သူက ချန်ဖေးကို ခေါ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို ကော... စီနီယာအစ်မ ကျန်း... ခွင့်ပြုပါဦး..."

ကောဟုန်ကျဲ၏ သဘောထားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စီနီယာအစ်ကို ကျောက်သည် ကောဟုန်ကျဲကို လက်နှစ်ဖက် ယှက်၍ အရိုအသေပြုလိုက်ပြီးနောက် မတ်တတ်ရပ်ကာ မြင်းလှည်းပေါ်မှ ဆင်းသွားတော့သည်။

မူလန်ထောင်က သူ့ကို တားဆီးရန် လက်မြှောက်လိုက်သော်လည်း ဘာပြောရမှန်း မသိ ဖြစ်နေ၏။ ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ မူလန်ထောင်သည် ချန်ဖေးကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။

"ချန်ဖေး ဟုတ်လား... စီနီယာအစ်ကို ကောက ဘာကြောင့် မင်းကို လက်ခံဖို့ ဆန္ဒရှိလဲ ဆိုတာတော့ ငါ မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ စီနီယာအစ်ကို ကော သဘောတူလိုက်ပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် ငါလည်း သူ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ထောက်ခံတယ်... မင်းလည်း စိတ်အေးအေးထားပြီး ဒီမှာပဲ နေပါ... မဟုတ်ရင် တခြားအဖွဲ့တွေက မင်းရဲ့ကျင့်ကြံမှု အဆင့်နဲ့ဆိုရင် လက်ခံဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်... အတင်းအကျပ် လုပ်ယူရင်လည်း လူတိုင်းအတွက် မကောင်းဘူး..."

ကျန်းဖန်းချုံးက ကောဟုန်ကျဲနှင့် ချန်ဖေးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ကောဟုန်ကျဲကို ကောင်းကောင်း သိသည်။ တစ်ဖက်လူက အကူအညီ တောင်းခံလာခြင်း ဖြစ်ရမည်။ ဤအခြေအနေမျိုးတွင် ကျန်းဖန်းချုံး အနေဖြင့် ကောဟုန်ကျဲကို ကတိဖျက်တဲ့သူ မဖြစ်စေလိုပေ။

ချန်ဖေး စကားမပြောပေ။ ချန်ဖေး၏ မူလရည်ရွယ်ချက်အရ အကယ်၍ သူသာ တကယ် ငြင်းပယ်ခံရပါက တစ်ယောက်တည်း သွားရန် ဝန်လေးမည် မဟုတ်ပေ။ အန္တရာယ် ရှိသည် ဆိုသော်လည်း နေ့တိုင်း မျက်နှာငယ်နေရမည်တော့ မဟုတ်ချေ။

ကံကောင်းသည်မှာ ကောဟုန်ကျဲနှင့် အခြားသူများက ချန်ဖေး၏ ကျင့်ကြံမှုကို အထင်သေးကြသော်လည်း ထေ့ငေါ့ပြောဆိုခြင်းမျိုး မပြုလုပ်ကြပေ။

"အဖွဲ့ဖွဲ့လိုက်ပြီ ဆိုမှတော့ မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအားကို အမြင့်ဆုံး အသုံးချနိုင်အောင် အလုပ်တာဝန် ခွဲဝေမှု ရှိရမယ်... မင့်ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က မလုံလောက်ပေမဲ့ မင်း ကျွမ်းကျင်တဲ့အရာ တစ်ခုခုတော့ ရှိမယ် မဟုတ်လား..." ကျန်းဖန်းချုံးက ချန်ဖေးကို ကြည့်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... မင်း ဘာတတ်လဲ... ထမင်းချက်တာတော့ ထည့်မတွက်နဲ့နော်... ငါတို့က ရိက္ခာခြောက်ပဲ စားကြမှာ..."

ကောဟုန်ကျဲနှင့် ကျန်းဖန်းချုံးတို့၏ သဘောထား တည်ငြိမ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ မူလန်ထောင်သည် ချန်ဖေးအပေါ်ထားရှိသော သဘောထားကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့ နောက်ပိုင်းတွင် အတူတူ လှုပ်ရှားကြရမည် ဖြစ်ရာ ဆက်ဆံရေး ပိုမို ပြေပြစ်သင့်သည် မဟုတ်ပါလော။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ လေးနဲ့မြား စွမ်းရည်က အဆင်ပြေပါတယ်..." ချန်ဖေးက သူ့ကျောပေါ်ရှိ လေးနှင့်မြားကို ပုတ်ပြလိုက်၏။

"ပါးစပ်ပြောတာ သက်သေ မဟုတ်ဘူး... စမ်းကြည့်မလား..."

မူလန်ထောင် အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ တကယ်တော့ ယွမ်ချန်ဓားဂိုဏ်းမှ တပည့်အများစုသည် လေးနှင့် ဒူးလေးများကို အသုံးပြုတတ်ကြသဖြင့် ယနေ့တွင် လူအများအပြား လေးရှည်များကို သယ်ဆောင်လာကြသည်။

မူလန်ထောင်လည်း ယနေ့ သယ်ဆောင်ချင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ရှုပ်ယှက်ခတ်မည် စိုးသဖြင့် မယူလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောဟုန်ကျဲ၏ အကြည့်ကို မြင်သောအခါ ချန်ဖေး ပြုံးလိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ မြင်းလှည်းအပြင်ဘက်သို့ ထွက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မြင်းလှည်းခေါင်မိုးပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်၏။

"မင်း ဘယ်နေရာကို ပစ်ချင်တာလဲ... ဟို သစ်ပင်ကိုလား..."

မူလန်ထောင်တို့ သုံးယောက်လည်း လိုက်ပါလာကြပြီး မူလန်ထောင်က မလှမ်းမကမ်းရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ ဒါက သိပ်မခက်ခဲလှပေ။ မူလန်ထောင် ကံကောင်းလျှင် သူလည်း လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

"ငှက်တစ်ကောင်လောက် သွားဖမ်းလိုက်ဦးမယ်..."

ချန်ဖေးက သဘောမတူဘဲ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ မည်းနက်သော အစက်ကလေး တစ်စက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ချန်ဖေး မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ရာ အဝေးမှ ကောင်းကင်သည် ချက်ချင်း အနီးသို့ ရောက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။

လေးကို ဆွဲ၍ မြားပစ်လိုက်ရာ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ချန်ဖေး လှုပ်ရှားမှု အားလုံးကို ပြီးဆုံးအောင် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

မြားတံက လေထုကို ခွင်း၍ ပျံသန်းသွားသံ ကြားလိုက်ရပြီး နောက်တစ်ခဏ၌ အဝေးမှ ငှက်မည်းလေး တုန်ခါသွားကာ အောက်သို့ ပြုတ်ကျလာသည်။ သိသာထင်ရှားစွာပင် မြားထိမှန်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်းတယ်..."

ကောဟုန်ကျဲ၏ မျက်လုံးများက အလိုအလျောက် တောက်ပသွား၏။ လေးနှင့်မြားကို ကောင်းမွန်စွာ ပစ်ခတ်နိုင်ရန် အားထုတ်မှု များစွာ လိုအပ်သည်။

ယွမ်ချန်ဓားဂိုဏ်းသည် ဓားသိုင်းကို အဓိကထားသော ဂိုဏ်းဖြစ်သဖြင့် မြားပစ် ကျွမ်းကျင်သူ အလွန် ရှားပါးလှသည်။ တပည့် အများအပြားအနက် ချန်ဖေး၏ စွမ်းရည်သည် အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်သော စွမ်းရည်တစ်ခုဟု မှတ်ယူနိုင်သည်။

"မင့်ရဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာကရော ဘယ်လိုလဲ..." ကျန်းဖန်းချုံး၏ မျက်နှာထားလည်း ပြောင်းလဲသွား၏။

ချန်ဖေး စကားမပြောပေ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် ရိပ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး အဝေးသို့ ပြုတ်ကျနေသော ငှက်မည်းနောက်သို့ လိုက်သွားလိုက်သည်။ တစ်ခဏကြာပြီးနောက် သူသည် မြင်းလှည်းခေါင်မိုးပေါ်သို့ ပြန်ရောက်လာပြီး သူ့လက်ထဲတွင် ငှက်မည်းကို ကိုင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ကောဟုန်ကျဲနှင့် ကျန်းဖန်းချုံးတို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြရာ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

ချန်ဖေး၏ လျင်မြန်ဖျတ်လတ်မှုသည် သူတို့ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။ မူလန်ထောင်လည်း အံ့သြသွား၏။ ခုနက လျင်မြန်မှုမျိုး ဆိုလျှင် သူက နောက်ကနေ ဖုန်ရှူရုံသာ တတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

"မင့်နာမည်က ချန်ဖေး ဆိုတော့... ပြီးခဲ့တဲ့ ဂိုဏ်းတွင်း ဆေးမြစ်ရှာဖွေရေး တာဝန်တုန်းက လှည့်စားသူကို မျှားခေါ်သွားတဲ့သူက မင်း မဟုတ်ပါဘူးနော်..."

ချန်ဖေးကို ကြည့်ရင်း ကျန်းဖန်းချုံးက ဂိုဏ်းထဲမှ ကောလာဟလ တစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ ထိုစဉ်က ပုံပြင်တစ်ပုဒ်လိုသာ နားထောင်ခဲ့သော်လည်း ယခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်မိရာ ထိုသူ၏ အမည်မှာလည်း ချန်ဖေး ဖြစ်ပြီး အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သာ ရှိသေးကြောင်း သတိရလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော် စီနီယာအစ်ကို ကောလင်းရှန်နဲ့ အတူရှိခဲ့တာပါ..."

ချန်ဖေး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝန်ခံလိုက်၏။ ချန်ဖေးသည် သူ့ကိုယ်ဖော့ပညာနှင့် လေးပညာ စွမ်းရည်ကို တမင်တကာ ထုတ်ဖော်ပြသလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းဖန်းချုံး ပြောသကဲ့သို့ပင် အဖွဲ့တစ်ခုထဲ၌ မိမိ၏ တန်ဖိုးကို လုံလောက်စွာ ပြသထားရမည် မဟုတ်ပါလော။

"ကောင်းပြီ... မင့်ရဲ့ လျင်မြန်ဖျတ်လတ်မှုနဲ့ လေးပညာ စွမ်းရည်ကြောင့် ငါတို့အဖွဲ့ရဲ့ အင်အားက တကယ်ပဲ တိုးတက်လာပြီ... လာ... အထဲဝင်ပြီး စကားပြောကြရအောင်..."

ကောဟုန်ကျဲက မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် လူတိုင်းကို မြင်းလှည်းထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

ကောလင်းရှန်၏ စကားကို နားထောင်ခဲ့ခြင်းမှာ ကျေးဇူးကြွေး ပြန်ဆပ်ရန် ဖြစ်ပြီး ကောဟုန်ကျဲ အနေဖြင့် သက်တော်စောင့် လုပ်ရန် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ချန်ဖေးက ဤမျှ ကြီးမားသော အံ့အားသင့်မှုကို ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ လေးပညာ စွမ်းရည်ကို မဆိုထားနှင့်၊ ခုနက ကိုယ်ဖော့ပညာ တစ်ခုတည်းကပင် ထူးဆန်းသော နယ်မြေထဲ၌ အလွန် အသုံးဝင်ပေလိမ့်မည်။

ကျန်းဖန်းချုံးလည်း ထိုနည်းတူ တွေးတောမိပြီး ချန်ဖေးကို ပိုမို နူးညံ့သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

မူလန်ထောင်လည်း မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြုံးရွှင်နေသော်လည်း ရုတ်တရက် သူ့အခန်းကဏ္ဍက အဖွဲ့ထဲတွင် နောက်ဆုံး ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သုံးနာရီခန့် နားချိန်မရှိဘဲ ခရီးဆက်ပြီးနောက် လူတိုင်း နောက်ဆုံးတွင် ခရီးဆုံးသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

"အဲဒါက တစ္ဆေနယ်မြေရဲ့ ဝင်ပေါက်လား..."

ချန်ဖေး အဝေးမှ ကြီးမားသော တွင်းပေါက်ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာပြင်သည် ရေမျက်နှာပြင်ကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေပြီး တွင်းပေါက်ထဲတွင် ဂူတစ်ခု ရှိနေကြောင်း ဝေဝါးဝါး မြင်နေရသည်။

"အင်း... ငါတို့ ခဏနေရင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု တချို့ လုပ်ပြီး ဝင်ကြမယ်..." ကောဟုန်ကျဲက ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

ချန်ဖေး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ဤနေရာ၌ စခန်းချထားသည်ကို တွေ့ရပြီး သာမန်လူ အများအပြား အဝင်အထွက် ရှုပ်ယှက်ခတ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ သူတို့ကို ဝန်ဆောင်မှု ပေးနေသူများ ဖြစ်ကြသည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် လူအားလုံး စတင် ဝင်ရောက်ကြတော့သည်။

ဤနေရာသို့ မလာမီ ဂိုဏ်းက သူတို့၏ ခရီးစဉ် ရည်ရွယ်ချက်ကို အသိပေးထားပြီး ဖြစ်သည်။

လှည့်စားခြင်း နယ်မြေထဲရှိ ဆုံမှတ်အားလုံးကို ရှာဖွေ ဖျက်ဆီးပြီး လှည့်စားသူများကို သတ်ဖြတ်ရန် ဖြစ်သည်။ များများ သတ်နိုင်လေ ပိုကောင်းလေ ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေနယ်မြေထဲမှ ထူးဆန်းမှုများကို ရှင်းလင်းပြီးမှသာ ပုန်းအောင်းနေသော လှည့်စား သရဲဘုရင် ပေါ်ထွက်လာမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကျမှ ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲများက ဝင်ရောက် ဖြေရှင်းကြမည် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ လှည့်စား သရဲဘုရင်သည် လှည့်စားခြင်း နယ်ပယ်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာ၌ ပုန်းအောင်းနေသဖြင့် ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲများအနေဖြင့် ဝင်ရောက်ရန် နည်းလမ်း မရှိကြပေ။

ရှေ့မှ တပည့်များ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဝင်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ချန်ဖေး အလှည့်ရောက်သောအခါ ချန်ဖေးက ဦးစွာ လက်ဖြင့် လှမ်းစမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ရေထဲသို့ နှစ်လိုက်ရသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း လုံးဝကြီးတော့ မတူညီပေ။

နောက်တစ်ခဏ၌ ချန်ဖေးသည် တစ္ဆေနယ်မြေ၏ ဂူပေါက်ထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဆွဲငင်အား အနည်းငယ် သက်ရောက်လာသော်လည်း ကံကောင်းသည်မှာ ဤခံစားချက်သည် မကြာမီ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ချန်ဖေး မြင်လိုက်ရသည်မှာ ကြီးမားသော မြို့တစ်မြို့၏ ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်၌ သူတို့အားလုံးသည် မြို့ရိုးအောက်တွင် ရပ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးက မီတာဆယ်ချီ မြင့်မားသော မြို့ရိုးနှင့် စက်ဝိုင်းတစ်ပတ်စာသာ သေးငယ်သော မြို့တံခါးကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ အလွန် သဟဇာတ မဖြစ်ပေ။ လူသားများ အနေဖြင့် မြို့ရိုးကို ဤမျှ မြင့်အောင် တည်ဆောက်နိုင်သော်လည်း ဤမျှ ကြီးမားသော မြို့တံခါးကြီးကိုမူ မည်သည့်အခါမျှ ပြုလုပ်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဤထူးဆန်းသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ၎င်းက ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟီး..."

ငိုရှိုက်သံနှင့် တူသော စူးရှသည့် အသံတစ်ခု သူတို့ နားထဲတွင် ရုတ်တရက် မြည်ဟီးလာပြီး လူတိုင်း အလိုအလျောက် နားများကို ပိတ်ထားလိုက်ကြသည်။ သို့သော် ထိုသို့ ပိတ်ထားလျှင်ပင် လူတိုင်း မူးဝေလာကြပြီး နောက်တစ်ခဏ၌ သတိလစ်တော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ကြရသည်။

"ဟွန့်..."

အေးစက်သော နှာမှုတ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး စူးရှသော အသံကို ချက်ချင်း ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

ချန်ဖေး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ချိန်ချိန်ကတည်းက ဂိုဏ်းအတွင်းမှ အကြီးအကဲစွန်းသည် အနောက်တွင် ရောက်ရှိနေပြီး မျက်လုံးများက အဝေးမှ မြို့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ နောက်တစ်ခဏ၌ အကြီးအကဲစွန်းသည် နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြို့ထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်သွားသည်။

"အားလုံး... ရှေ့ဆက်ကြ..."

အမှုဆောင်က နောက်မှနေ၍ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ တပည့်များ အားလုံး စတင် လှုပ်ရှားကြပြီး ပွင့်ဟနေသော မြို့တံခါးကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

"ခဏနေရင် ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်ကြ... ရှေ့ကို တိုးမထွက်နဲ့... လူစု မကွဲစေနဲ့..." ကောဟုန်ကျဲက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ချန်ဖေးနှင့် အခြားသူများ တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။ ဤအရာကို ယခင်ကတည်းက တိုင်ပင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ကြီးမားသော လှည့်စားခြင်း မြို့ကြီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူတို့ အရေအတွက်မှာ အလွန် နည်းပါးလှသည်။ ယခင်က ဤနေရာကို တစ်ကြိမ် ရှင်းလင်းထားဖူးပြီး အတွင်းထဲမှ ထူးဆန်းမှုများ များစွာ လျော့နည်းသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့ ဤကဲ့သို့ ဝင်ရဲကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မြို့တံခါးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ချန်ဖေး အနည်းငယ် အေးစက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤနေရာရှိ အပူချိန်သည် မြို့တံခါး အပြင်ဘက်ထက် အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေသည်။ ဤအေးစက်မှုသည် ဖော်ပြ၍ မရသော ခံစားချက် တစ်မျိုးနှင့် ရောနှောနေပြီး လူကို ဤနေရာမှ ထွက်ပြေးချင်စိတ် ပေါက်အောင် လှုံ့ဆော်နေသကဲ့သို့ပင်။

အဖွဲ့ပေါင်း ဒါဇင်များစွာသည် စတင် လူစုခွဲလိုက်ကြပြီး မည်သူမျှ တမင်တကာ စုဝေးမနေကြပေ။

လူများလျှင် ပိုမို ဘေးကင်းသည် ဆိုသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ရရှိနိုင်မည့် အရာများမှာ သေချာပေါက် လျော့နည်းသွားပေလိမ့်မည်။

လှည့်စားခြင်း နယ်မြေထဲမှ ထွက်ရှိသော ရတနာများသည် ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အသုံးဝင်သလို ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့် တပည့်များအတွက်မူ သဘာဝအတိုင်း ထိရောက်မှု ရှိသည့်အပြင် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာလည်း အလွန် ကောင်းမွန်ပေသည်။

ဤထူးဆန်းသော နေရာသို့ လာရောက်ရန် ဆန္ဒရှိကြသူများသည် မြင့်မားသော ဂုဏ်ပြုမှတ်များ အပြင် ဤရတနာများကို လုယူရန်အတွက်လည်း ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်း၏ စည်းမျဉ်းများအရ လှည့်စားခြင်း နယ်မြေထဲမှ ရရှိသော ရတနာများသည် တပည့်များ ပိုင်ဆိုင်ပြီး ဂိုဏ်းက အတင်းအကျပ် လွှဲပြောင်းယူခိုင်းမည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ရောင်းချလိုပါက ဂိုဏ်းက ဈေးကောင်းပေး၍ ပြန်လည် ဝယ်ယူမည် ဖြစ်သည်။

ကောဟုန်ကျဲကဲ့သို့ အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ရန် မအောင်မြင်ခဲ့ကြပေ။ အကြောင်းမှာ သွေးကြောအမှတ်များ (သို့မဟုတ်) စိတ်စွမ်းအား ထိခိုက်ပျက်စီးနေခြင်းကြောင့် သော်လည်းကောင်း၊ အသက်အရွယ် ကြီးရင့်လွန်းခြင်းကြောင့် သော်လည်းကောင်း ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။

ဤနေရာသို့ လာရောက်ကြခြင်းမှာ ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်ကို ရှာဖွေရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်အောက် ကျင့်ကြံသူများ အနေဖြင့်လည်း အသက်ကြီးရင့်နေကြပြီ ဖြစ်ရာ တစ်ကြိမ်လောက် စမ်းသပ်ကြည့်ရန် မျှော်လင့်နေကြသည်။

လမ်းကြားတစ်ခုသို့ ကွေ့ဝင်ပြီးနောက် သူတို့လေးယောက်သည် ခြံဝင်းတစ်ခုထဲသို့ ခုန်ဝင်လိုက်ကြသည်။

ချန်ဖေး စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ခြံဝင်းထဲရှိ ပရိဘောဂများသည် သာမန်လူနေအိမ်များနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယခု လှည့်စားခြင်း မြို့ထဲတွင် ရောက်မနေပါက ချန်ဖေးအနေဖြင့် မြို့တစ်မြို့သို့ ရောက်နေသည်ဟု ထင်မှတ်မိပေလိမ့်မည်။

သူတို့လေးယောက် သေချာစွာ ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း ထူးဆန်းမှု တစ်စုံတစ်ရာ မတွေ့ရသလို ရတနာလည်း မတွေ့ရပေ။ သူတို့လေးယောက်၏ တိုးညင်းသော ခြေသံများသာ ခြံဝင်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။

All Chapters