အဋ္ဌမမြောက်ဂူအား ပိုင်ဆိုင်ခွင့်

စမ်းချောင်းများကြားတွင် တိမ်တိုက်နှင့် မြူနှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ခန့်ညားသောမြင်းဖြူတစ်ကောင်သည် မြူခိုးများထဲမှဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းရှေ့တွင် ဝပ်နေကြသောများစွာသော နတ်ဆိုးများကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းသည် နတ်ဆိုးအုပ်စုကြားမှ လျှောက်လှမ်းသွားရာ နတ်ဆိုးတို့၏ပါးစပ်ဖျားမှ သတင်းစကားများသည် အနက်ရောင်မျက်သူငယ်အိမ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး ခွဲခြားစိတ်ဖြာခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

"သွေးအသွင်ပြောင်းနတ်ဆိုးဧကရာဇ်က နီကျွင်း ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးခဲ့ပါတယ်။အခြွေအရံနှစ်ဦးရဲ့ အဆိုအရ သူ့ရဲ့ဇနီးနဲ့ သားတွေဟာ မဟာချန်မှာ ပျောက်ဆုံးသွားတယ်လို့ သိရပါတယ်..."

"အမွေးဖြူနတ်ဆိုးဧကရာဇ်က ရှစ်မျက်နှာစားသောက်ခန်းမကို သွားခဲ့ပါတယ်။နောက်ပိုင်း သေလားရှင်လားမသိရတော့ပါဘူး... အဲဒီအချိန်မှာ ရှန်းမျိုးရိုးနဲ့ ကျင့်ကြံသူလည်း အဲဒီမှာ ရှိနေခဲ့ပါတယ်။"

"အဲဒီကျင့်ကြံသူဟာ နောက်ပိုင်းမှာ ယွီချောင်အန်း နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ယိုဝေလှံကို ခိုးယူခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ယိုဝေနတ်ဆိုးဧကရာဇ်နဲ့ ရွှေရောင်မျက်လုံးခြင်္သေ့ဧကရာဇ်တို့က ပြန်လည် သိမ်းဆည်းနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ အတွင်းရေး ပဋိပက္ခတချို့ ဖြစ်ပွားခဲ့ပုံရပါတယ်။ ယိုဝေနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ဟာ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူကနေ ထွက်သွားခဲ့ပြီး အခုထက်ထိ ပြန်မလာသေးပါဘူး။"

မြင်းဖြူ၏ခြေလှမ်းများသည် ပို၍ပင် နှေးကွေးသွား၏။ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူအတွင်း ဤမျှ ကြီးမားသောဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ၎င်း လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ပေ။

၎င်းသည် အခြားသော နတ်ဆိုးဘုရင်တစ်ပါးဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ "ဆက်ပြောစမ်း။"

"ချင်းလင်နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ဟာ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူအပြင်ဘက်အထိ ရှန်းယီကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခဲ့ပေမဲ့ ထန်ယွမ်အပါအဝင် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားရဲ့သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပါတယ်။ကောင်းကင်အထိ မြင့်တက်နေတဲ့ ခရမ်းရောင် မီးတောက်တွေကို လူအများအပြား မြင်တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။"

ထိုနတ်ဆိုးဘုရင်သည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ခေါင်းမော့လိုက်၏။ "ပြီးတော့ ကြက်သွေးရောင်နှလုံးသား နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကျဆုံးတာမှာလည်း ဝူထုံတောင်တပည့်တွေနဲ့ ရှန်းယီရဲ့ လက်ရာတွေ ပါဝင်နေပါတယ်။"

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပို၍ တုန်ရီလာ၏။ "ရွှမ်ကွမ်းဂူက ကျန်းရွှမ်ယန် က ဝက်ဝံဧကရာဇ်နဲ့ မီးခိုးငွေရောင်မျောက်နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တို့ကို ခေါင်းဖြတ်သတ်ခဲ့ပါတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ရွှေရောင်မျက်လုံးခြင်္သေ့ဧကရာဇ်က သူ့ကို ပြန်ပြီး ခေါင်းဖြတ်သတ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်..."

ဤအချိန်ကျမှသာ ဘိုင်ဟုန်သည် အနည်းငယ် ဝမ်းသာစရာကောင်းသော သတင်းကို ကြားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအရာသည် ၎င်းသံသယရှိနေသော ရွှေရောင်မျက်လုံး ခြင်္သေ့ထံမှ လာခြင်းပင်။

ဤအရာက တကယ်ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိလွန်းလှသည်။

"ခြင်္သေ့ဧကရာဇ်က သန်မာပါတယ်... ဒါပေမဲ့ သူက ကိုယ့်လူအချင်းချင်းအပေါ်မှာလည်း အလွန် ရက်စက်ပါတယ်။ တောင်ရိုင်းဝက်ဧကရာဇ်နဲ့သမင်ဧကရာဇ် တို့ဟာ သူ့ကိုစော်ကားမိလို့၊ သူ့ရဲ့ဂူကို လုယူဖို့ ကြိုးစားလို့နဲ့ ဝူထုံတောင် တပည့်တစ်ယောက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်လို့ဆိုပြီးရက်ရက်စက်စက် အစားခံလိုက်ရပါတယ်။"

ဘိုင်ဟုန်၏မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုနတ်ဆိုးဘုရင်သည် အခွင့်အရေးကို အရယူကာ အပြစ်တင်စကားများ အပြေးအလွှား ပြောလိုက်၏။ "အထူးသဖြင့် သမင်ဧကရာဇ်ကတော့ ခြင်္သေ့ဟာအစီအရင်ထဲမှာ ပိတ်မိနေတုန်း ထုံရှင်းချွမ်နဲ့ ယွီချောင်အန်းတို့ကို ချန်ထားခဲ့ဖို့ ပြောတဲ့အခါတွန့်ဆုတ်နေခဲ့ပါတယ်။ ဒါဟာခြိမ်းခြောက်မှုဆိုတာ ရှင်းနေပေမဲ့ ခြင်္သေ့ကတော့ ဘာမှမညှာတာဘဲ သူ့ရဲ့ကိုယ်ကျိုးအောင်မြင်မှုအတွက်ပဲ ကြည့်ခဲ့ပါတယ်။"

၎င်းက မကျေမနပ်ဖြင့် ထပ်လောင်းပြောဆိုသည်။

"မိုးကြိုးခွာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်က သူ့ကို သင်ခန်းစာပေးချင်ရုံ သက်သက်ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မဟာနတ်ဆိုးဧကရာဇ် နှစ်ပါးရဲ့ ရှေ့မှာတင် ခြင်္သေ့ရဲ့သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပါတယ်။"

"တော်တော့။"

မြင်းဖြူသည် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး တစ်ဖက်သူ၏ စကားကို ဖြတ်လိုက်သည်။

ဝူထုံတောင် တပည့်များကို သတ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်။ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်နောက်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးအတွက် ကိုယ့်လူတစ်ယောက်၏အသက်နှင့် လဲလိုက်ရခြင်းမှာ သေချာပေါက် မြတ်သော အပေးအယူပင် ဖြစ်သည်။

အခွင့်အရေး လက်လွတ်သွားသည့်အတွက် သူတို့ သေဆုံးသွားရခြင်းမှာ မတရားဟု မဆိုနိုင်ပေ။

နတ်ဆိုးဘုရင်သည် စကားရပ်သွားပြီးနောက် အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် ပြန်လည် ဝပ်တွားသွားသည်။

"သက်တန့်ကြက်ဖနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကတော့ လီချင်းဖုန်းကို သတ်ဖို့ နောက်က လိုက်သွားခဲ့ပြီး အခုထိ ပြန်မလာသေးပါဘူး။"

"ဒါဆိုရင်..."

မြင်းဖြူနတ်ဆိုးဧကရာဇ် သည် နတ်ဆိုးအုပ်စုကြားမှ လျှောက်သွားရင်း ကောင်းကင်ယံကို အေးစက်စွာ ငေးကြည့်နေ၏။ "ယိုဝေ အပါအဝင် ငါ့ရဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူဟာအကြောင်းရင်း မရှင်းဘဲ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ၁၁ ပါး ဆုံးရှုံးသွားပြီ။ အခု ချောက်နက်ပင့်ကူဧကရာဇ်ကိုပါ ထည့်လိုက်ရင် ၁၂ ပါးပေါ့။ အပြင်လောကမှာတော့ ကျန်းရွှမ်ယန် တစ်ယောက်ပဲ သေတယ်ပေါ့လေ"

"ငါသာ ထွက်မလာဘူးဆိုရင် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူက အကုန်ပြောင်သွားတော့မှာလား။"

၎င်း၏ လေသံမှာ တည်ငြိမ်သော်လည်း မည်သည့်နတ်ဆိုးမဆို ထိုစကားလုံးများထဲတွင် ပါဝင်နေသော သေဆုံးခြင်းတမျှကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို ကြားနိုင်ကြသည်။

"ဒါတွေအားလုံးက မြန်မြန်ဆန်ဆန်ကြီး ဖြစ်သွားတာပါ..."

နတ်ဆိုးဘုရင်များသည် တစ်ပြိုင်နက် ဦးညွှတ်ကာ အသနားခံကြသည်။ နတ်ဆိုးများအတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ နှစ်ခြိုက်စွာအိပ်ပျော်နေခြင်းမှာ ပုံမှန်သာ ဖြစ်သဖြင့် ဤမျှ ကြီးမားသောအပြောင်းအလဲကို မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ကြပေ။

"ရှန်းမျိုးရိုးနဲ့ ကျင့်ကြံသူ ရောက်လာကတည်းက ဝူထုံတောင်ဟာ ပိုပြီးတော့မောက်မာလာပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့အခေါက်က ရွှေတောင်ပံ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တောင် သူတို့ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ဘူး။"

မဟာနတ်ဆိုးဧကရာဇ် တစ်ပါး၏ကြားဝင်မှုတောင်မှ အရာမထင်လျှင် သူတို့ကဲ့သို့ အဆင့်နိမ့် နတ်ဆိုးများက ဘာတတ်နိုင်မည်နည်း။

မြင်းဖြူနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှတိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"မင်းတို့အားလုံး ထွက်သွားကြတော့။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နတ်ဆိုးများသည် လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့် ရလိုက်သကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပြန့်ကျဲ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

နေရာတစ်ခုလုံး လူသူကင်းမဲ့သွားသည်အထိပင်။

ထိုစဉ် ရှည်မျှောမျှောကြီးကဲ့သို့ ကြီးမားသောပုံရိပ်တစ်ခုသည် မြူခိုးများထဲမှ ထိုးထွက်လာသည်။ ၎င်း၏ သိပ်သည်းလှသောခြေလက်များသည် ကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ်ကျောချမ်းအလိပင်။

၎င်းသည် မြင်းဖြူနောက်တွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အမိန့်ကိုစောင့်ဆိုင်းနေသည့် အမူအရာကို ပြလိုက်၏။

"အဲဒီခြင်္သေ့ဒဏ်ရာပြင်းထန်နေတဲ့ အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အဋ္ဌမမြောက်ဂူကို အရင် သိမ်းပိုက်လိုက်။ငါ့မှာ တခြား အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိသေးတယ်။"

မြင်းဖြူနတ်တိုးဧကရာဇ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လိုက်ရာ ၎င်း၏အနက်ရောင် မျက်သူငယ်အိမ်မှာ နက်ရှိုင်းနေသည်။

"ရွှေတောင်ပံနဲ့ ချောက်နက်တို့က သူ့အပေါ်မှာ အရမ်း ညှာတာလွန်းတယ်။ ငါ့အမြင်မှာတော့ သူ သန်မာတာမှန်ပေမဲ့ သူ့ကိုနေရာပြန်ချပေးဖို့ လိုတယ်။ အတက်မြန်လွန်းတာက ကောင်းတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး။"

ထိုသူသည် ကျန်းရွှမ်ယန်ကို သတ်ခဲ့ပြီး ဝူထုံတောင် တပည့်များစွာကို သတ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့လျှင်တောင်မှပင်။

သို့သော် ထိုအောင်မြင်မှုသည် ကိုယ့်လူအချင်းချင်းကို စိတ်တိုင်းကျ တိုက်ခိုက်ရန် အကြောင်းပြချက် မဟုတ်ပေ။

မြင်းဖြူသည် ချောက်နက်သေဆုံးမှုမှာလည်း ဖုံးကွယ်ထား၍မရသော ရည်မှန်းချက်ကြီးသည့် ထိုခြင်္သေ့နှင့် ပတ်သက်နေနိုင်သည်ဟုပင် သံသယရှိနေသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ပထမဆုံးဂူပင်လျှင် သူ့ကို ကျေနပ်စေမည် မဟုတ်ပေ။

ခြင်္သေ့ကို ဒဏ်ရာကုသရန် ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်ခြင်းမှာ ရွှေတောင်ပံ၏ မျက်နှာကို ထောက်ထား၍သာ ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော လက်အောက်ငယ်သားမျိုးကို မြင်းဖြူ အသုံးမပြုရဲပေ။

၎င်းသည် နောက်ပိုင်းတွင် သူ့ကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် အကြောင်းပြချက် ရှာနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူမှာ အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးသွားသည်ကို ရုတ်တရက် တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

အကယ်၍ သူ့ကို အသုံးချမည်ဆိုလျှင်ပင် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းဖြင့်သာ ဖြစ်ရမည်။

နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူသည် တည်ငြိမ်နေလာခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ အပြင်လောကသို့ ထွက်လည်ရမည့် အချိန်ရောက်ပြီ။ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ခြင်္သေ့၏ နောက်ဆုံးသော တန်ဖိုးကိုပါ ညှစ်ထုတ်ယူနိုင်၏။

"ခြေတစ်ထောင်က ဧကရာဇ်မျှော်လင့်ထားသလို သေချာပေါက် ဖြစ်စေရပါမယ်။"

ခြေတစ်ထောင်သည် အပေါ်ပိုင်းဗလာနှင့် လက်မောင်းရှစ်ချောင်းပါရှိသော သန်မာသည့် လူကြီးတစ်ဦးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလိုက်ပြီး သူ၏ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်၏။

...

နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူ၊ ဝိညာဉ်ဆေးဥယျာဉ်

ရှန်းယီသည် ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းများကြားတွင် အေးအေးလူလူလမ်းလျှောက်နေပြီး ရံဖန်ရံခါတွင် အပင်တစ်ပင်ကို ဆွဲနှုတ်ကာ ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။

ဤစိုက်ခင်းများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထားခဲ့သော်လည်း အတွင်းရှိ အဖိုးတန်ဆေးဝါးများသည် ကောင်းမွန်စွာ ရှင်သန်နေကြသည်။ သို့သော် အများစုမှာ စည်းကမ်းမရှိ အစားခံထားရသဖြင့် ပြန်လည် မရှင်သန်နိုင်သေးပေ။

"နင် ဒါကို နင့်ရဲ့ကိုယ်ပိုင် ဟင်းသီးဟင်းရွက် စိုက်ခင်းလို့ ထင်နေတာလား။"

ရွှေတောင်ပံ နတ်တိုးဧကရာဇ်သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ခြင်္သေ့၏လမ်းကို ပိတ်လိုက်၏။

"ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ နင် ဘယ်လောက်တောင် ခိုးစားခဲ့ပြီးပြီလဲ။ ဒီအဖိုးတန်ဆေးတွေမှာ ခွဲတမ်းတွေရှိတယ်။ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အတော်များများတောင် ဒါတွေကို ရဖို့စည်းကမ်းတွေကို လိုက်နာရတယ်၊ နင်ကတော့ ဗိုက်ပူတဲ့အထိ စားနေတာပဲ"

"အဟွတ်—"

ရှန်းယီ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ နှစ်ကြိမ်မျှ ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်မှသွေးစများကို သုတ်လိုက်ကာ ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းထဲမှ ထွက်ခွာရန် လှည့်ထွက်လိုက်၏။

"..."

ရွှေတောင်ပံ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နည်းနည်းလောက် စိတ်ဓာတ်တက်ကြွစမ်းပါ၊ မဟာနတ်ဆိုးဧကရာဇ် ဖြစ်လာပြီဆိုရင် နင့်အတွက် အားဆေးတွေလိုလေသေးမရှိ ရမှာပါ။"

ထိုအချိန်မှာပင် သူမ တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်၏။

ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် သူမသည် မူလအသွင်သို့ ပြောင်းလဲကာ ဂူအတွင်းမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

အလင်းအကာ အပြင်ဘက်တွင်

လက်မောင်းရှစ်ချောင်းပါသော သန်မာသည့် လူကြီးသည်ခေါင်းငုံ့လျက် ရပ်နေပြီး ရှေ့တွင်ရှိသော ရွှေတောင်ပံ အစင်းကိုးခုကျားကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ခြေတစ်ထောင်က ရွှေတောင်ပံနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

ပုံမှန်အချိန်ဆိုလျှင် ရွှေတောင်ပံနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် ဤသန်ကောင်ရှည်ကြီးအပေါ် အထူးတလည် ယဉ်ကျေးပြမည် မဟုတ်သော်လည်း သူ့ကို အလွန်အမင်း နှောင့်ယှက်မည်လည်း မဟုတ်ပေ။

တစ်ဖက်လူ၏အင်အားမှာ မဟာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှင့် အနည်းငယ် ကွာခြားနေသေးသော်လည်း ၎င်းမှာပါရမီကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အတွေ့အကြုံ နည်းပါးခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ သူမတစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ခပ်ဖျော့ဖျော့ ခံစားလိုက်ရ၏။ "နင် ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လက်မောင်းရှစ်ချောင်းပါသောသန်မာသည့် လူကြီးသည် လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"မြင်းဖြူနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်အရ ခြေတစ်ထောင်ဟာ အဋ္ဌမမြောက်ဂူကို လွှဲပြောင်းယူဖို့ ရည်ရွယ်ထားပါတယ်။ အဲဒါကြောင့် ရွှေတောင်ပံ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နဲ့... ဟိုခြင်္သေ့ကို လာပြီး သတင်းပို့တာပါ။"

ရွှေရောင် အတောင်ပံများသည် ဖြည်းညှင်းစွာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး ကျားကြီး၏မျက်နှာထားသည် တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

တည်ငြိမ်နေပုံရသော ထိုဒေါင်လိုက် မျက်သူငယ်အိမ်များထဲရှိ အကြည့်သည် ထိုလူကြီးကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံသွားသည်။

မဟာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဖိအားများသည်တဖြည်းဖြည်း ပြန့်နှံ့သွားလေ၏။

သူမက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မြင်းဖြူမှာ ဒီလောက်လုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိတာကို ငါဘယ်တုန်းက မေ့သွားတာလဲ။ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူမှာ အဆင့်တက်တာဟာဆက်ဆံရေးကောင်းတာနဲ့ မဆိုင်ဘူး။"

ကြီးမားသော ဖိအားများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း၊ခြေတစ်ထောင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ မျက်နှာထားမှာပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

"အဲဒါကြောင့်လည်း ကျွန်တော် ဒီကို လာရတာပါ။ အဲဒီခြင်္သေ့က သဘောမတူဘူးဆိုရင် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို သင်ပေးဖို့ ကျွန်တော် ဝန်မလေးပါဘူး။"

စကားပြောပြီးနောက် ၎င်းသည် လက်ဖဝါးများကို နှိမ့်ချလိုက်သည်။ "ရွှေတောင်ပံ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို သတင်းစကားပါးပေးဖို့ အနှောင့်အယှက် ပေးပါရစေ။ သူ ဘာမှကန့်ကွက်စရာ မရှိရင် ကျွန်တော် အဋ္ဌမမြောက်ဂူကို ပြန်သွားပါတော့မယ်။"

ဝုန်း

စကားမဆုံးမီမှာပင် လက်မောင်းရှစ်ချောင်းပါသောလူကြီးသည် ရွှေရောင်အတောင်ပံ၏ ရိုက်ချက်တစ်ခုကြောင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ကျသွား၏။

အတောင်ပံ၏အစွန်းမှာ ၎င်း၏လည်ပင်းကို ဖိထားပြီး သွေးစအချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျားသစ်ကြီး၏ ရှေ့ခြေဖဝါးမှာ ၎င်း၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာတက်နင်းလိုက်ပြီးနောက် ပြင်းထန်စွာ ဖိချလိုက်သည်။

"နင့်မှာနည်းနည်းလေးမှ အရှက်မရှိဘူးလား။"

"တခြားလူ ဒဏ်ရာရနေတဲ့ အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူရတယ်လို့"

"နင့်ကိုလည်း သူ့လိုမျိုးဖြစ်အောင် လုပ်ပေးဖို့ ငါ ဝန်မလေးဘူး၊ ဒါဆိုရင် တရားမျှတသွားတာပေါ့။"

အေးစက်သော လှောင်ပြောင်သံကို နားထောင်ရင်း အရိုးများကြိတ်ခြေခံရသည့် နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသောလက်မောင်းရှစ်ချောင်းပါသည့် လူကြီးသည် နာကျင်မှုကြားမှ အားတင်းကာပြုံးလိုက်၏။

"ခင်ဗျား နည်းနည်းတော့ လွန်သွားပြီ။"

"ဟုတ်လို့လား" ရွှေတောင်ပံ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ခြေသည်းများမှာ ၎င်း၏အသားထဲသို့ နစ်ဝင်သွားပြီး သူမ၏မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

"သေချာတာပေါ့။"

လက်မောင်းရှစ်ချောင်းပါသော လူကြီးက ပြန်မဖြေဘဲ ကောင်းကင်မှ တိုးညှင်းသော စကားသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

မြင်းဖြူသည် တိမ်တိုက်များကို နင်းလျက် ဤမြင်ကွင်းကို အေးစက်စွာ ငုံ့ကြည့်နေသည်။

"..."

ရွှေတောင်ပံကျားကြီးသည် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး အထက်မှ ခန့်ညားသော ပုံရိပ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူမသည် ဗီဇအရ သွားများကို ဖြဲပြလိုက်၏။

သို့သော် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်အမူအရာမှာ မြင်းဖြူအပေါ်တွင် အနည်းငယ်မျှ သက်ရောက်မှု မရှိပေ။

မြင်းဖြူနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေရုံသာ ရှိသည်။

ရွှေတောင်ပံ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က ခြေသည်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူမက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ရွှေရောင်မျက်လုံးခြင်္သေ့ဧကရာဇ်က ချောက်နက်ပင့်ကူဧကရာဇ်လက်အောက်မှာ ကျန်ရှိတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ပဲ။"

"တစ်ချိန်တုန်းကတော့ တခြားလူတွေရှိခဲ့တာပေါ့၊"

မြင်းဖြူက ခပ်ဖွဖွ ရယ်လိုက်၏။ "ဒါပေမဲ့ သူတို့အားလုံးက ခြင်္သေ့ရဲ့အရိုက်ခံရလို့ သေကုန်ကြတာ ဒါမှမဟုတ် မောင်းထုတ်ခံလိုက်ရတာလေ။"

"သူ့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ပျောက်သွားတဲ့ အခါကျရင်..."

ရွှေတောင်ပံနတ်ဆိုးဧကရာဇ် စကားမဆုံးမီ မြင်းဖြူက ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ကံကောင်းတာဟာလည်း အင်အားရဲ့အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပဲ။ ပြီးတော့ သူဟာအစကတည်းက ခြေတစ်ထောင်ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။"

"ကျွတ်"

ကျားမကြီးသည် စိတ်မရှည်စွာဖြင့် မြေကြီးကို စောင့်နင်းလိုက်ပြီးနောက် လူသားအသွင် ပြန်ပြောင်းလိုက်၏။

သူမတွင် အကြောင်းပြချက်များစွာ ရှိနေသော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ စကားကို ပြန်မချေပနိုင်ပေ။

ဤအရာက နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူ ဖြစ်သည်။

များပြားသောအကြံအစည်များ မလိုအပ်ပေ။

သူမသည် အလင်းအကာအရံ အတွင်းဘက်သို့ လှည့်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ "ဝေါင်း"

မကြာမီမှာပင် ၈ ကျန်းခန့် မြင့်သော ခန့်ညားသည့် ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုသည် အေးအေးလူလူ လျှောက်ထွက်လာသည်။

ခြင်္သေ့လည်ဆံမွေးအောက်မှ မျက်နှာတွင် ဓားဒဏ်ရာများ ဖုံးလွှမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်မျက်လုံးများသည်လည်း ပုံမှန်အတိုင်း တောက်ပခြင်း မရှိဘဲ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသနေ၏။

"ငါသူတို့ကို အကျိုးအကြောင်း ပြောလို့မရဘူး" ရွှေတောင်ပံနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် ခုန်တက်လိုက်ပြီး ခြင်္သေ့၏လက်မောင်းပေါ်တွင် ရပ်ကာ ဒေါသတကြီး တုန်ရီနေသည်။

"တတိယဂူက မဟာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်က ငါတို့ကို အင်အားသုံးပြီး နှိပ်စက်နေတာ။ ပြောစမ်း... ငါတို့ အလျှော့ပေးတာကလွဲလို့ တခြား ဘာလုပ်နိုင်ဦးမှာလဲ။"

ကိစ္စကပြီးသွားပြီဆိုလျှင်ပင် သူမသည် မြင်းဖြူကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ပေးချင်နေသေး၏။

"အလျှော့ပေးလိုက်တာပေါ့ တခြား ဘာလုပ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ"

ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ထိုအမျိုးသမီးက ရယ်မောရင်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်၏။

မြင်းဖြူသည် သူမ၏အရူးစကားများကို ပြန်မဖြေဘဲ ခြင်္သေ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ၎င်း၏လှုပ်ရှားမှုသည် ခေတ္တမျှ တန့်သွားသည်။

ခြင်္သေ့က ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏အက်ကွဲနေသော အသံမှာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း... တိုက်ကြတာပေါ့။"

"..."

လက်မောင်းရှစ်ချောင်းပါသော လူကြီးသည် မြေပြင်မှထရပ်လိုက်ပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေ၏။ သူ၏ နားကိုပင် သူ မယုံနိုင်သကဲ့သို့ပင်။

"ဟဲဟဲ။"

၎င်းက သွားဖြဲပြပြီး ကြမ်းတမ်းစွာ ရယ်မောလိုက်၏။

"ရှူးးး။"

ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးထောင့်မှာ တုန်ရီသွားပြီး ခြင်္သေ့ကိုအတင်းဆွဲကာ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။ "နင် ရူးနေလား။ ငါက စိတ်ထဲရှိတာကိုထုတ်ပြောရုံတင်... တိုက်မယ် ဟုတ်လား၊ နင် ဘာနဲ့ တိုက်မှာလဲ၊ နင် လမ်းတောင် ကောင်းကောင်းလျှောက်နိုင်ရဲ့လား၊တိုက်မယ်တဲ့လား"

သူမ၏ စကားမဆုံးမီမှာပင် ခြင်္သေ့၏ ဖယ်ထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ရှန်းယီသည် လက်မောင်းရှစ်ချောင်းပါသော လူကြီးရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားပြီး ၎င်းကို သေချာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရုတ်တရက် လှောင်ပြောင်သလို ရယ်မောလိုက်၏။

"ငါ့ရဲ့ အဋ္ဌမမြောက်ဂူကို မင်းက လုချင်တယ်ပေါ့... မင်းကိုယ်မင်း အဲဒီလောက် ထိုက်တန်တယ်လို့ ထင်နေတာလား။"

ထိုရွှေရောင်မျက်လုံးများ၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံရသောအခါ၊ခြေတစ်ထောင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် ၁၁ ခုမြောက်ဂူ၏တကယ့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်မှာ မည်သူဖြစ်သည်ကို ခွဲခြားမရတော့သကဲ့သို့ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် အချိန်အတော်ကြာ ရပ်နေမိသည်။

ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးမှာမူ အကျပ်ရိုက်စွာဖြင့် သူမ၏အတောင်ပံများကို ခတ်နေလေ၏။

ခြင်္သေ့ဒဏ်ရာရသွားပြီးနောက်ပိုင်း နည်းနည်းလောက်ငြိမ်သွားလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်ခဲ့သော်လည်း... သူသည် ပိုပြီး၍ပင် ဆိုးလာခဲ့ပေသည်။