ကျင့်စဉ်များကိုစုဆောင်းခြင်း

ရှန်းယီသည် အလင်းအကာကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကျမ်းစာတိုက်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်၏။

သူသည် အချိန်အတော်ကြာတိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အားပါးတရ ချလိုက်နိုင်တော့သည်။

"ဟူးးး..."

သူ့တွင် နတ်ဝတ်ရုံကဲ့သို့ အကာအကွယ်ရှိပြီး ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်စဉ်၏ပံ့ပိုးမှုရှိနေသဖြင့် ဘိုင်ဟုန်၏လက်ထဲတွင် အမှန်တကယ်သေဆုံးသွားမည်မဟုတ်သော်လည်း၊ ရွှေရောင်မျက်လုံးခြင်္သေ့နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ဟူသည့် ဤလက္ခဏာကိုမူ အရေးမကြီးဘဲ ရှန်းယီ အဆုံးရှုံးမခံနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဘိုင်ဟုန်၏မေးခွန်းထုတ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူသည် ခိုင်မာစွာတုံ့ပြန်ရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ကံတရားမှာ မဆိုးလှပေ။ သူသည် ဟန်ကိုယ့်ဖို့ဖြင့် အခြေအနေကို အသာအယာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့၏။

သို့သော် သူသည် မြင်းဖြူနတ်ဆိုးဧကရာဇ် နှင့် ရန်ငြိုးဖွဲ့လိုက်ပြီဆိုသည်မှာတော့ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိတော့ပေ။

မဟာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ဆယ်ပါး အဆင့်အတန်းမှာ မြင့်မားသည်ဟုဆိုသော်လည်း နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူအတွင်း၌ သူတို့သည် အခြားသူများ၏ထိန်းချုပ်မှုကို ခံနေရပုံရသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့သည် မိမိတို့အသိုက်အမြုံများတွင် ငြိမ်သက်စွာ ကင်းစောင့်နေကြမည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍တစ်ဖက်လူက ထိုအနက်ရောင် မျက်သူငယ်အိမ်များကိုအသုံးပြုကာ သူ့ကိုစစ်ဆေးရန် ပိုမိုမြင့်မားသောအဆင့်ရှိသည့် မဟာနတ်ဆိုး တစ်ပါးကို ခေါ်ဆောင်လာပါက...

ရှန်းယီသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်၏။ သူ အလိုရှိသောအရာများကို အမြန်ဆုံး ရယူရန်လိုအပ်နေပြီဖြစ်သည်။ ချောက်နက်ပင့်ကူနတ်ဆိုးဧကရာဇ် ကျဆုံးသွားခြင်းကိုလည်း ပေါ့ပေါ့တန်တန်နှင့် မေ့ပျောက်သွားကြမည် မဟုတ်ပေ။

"ပြီးပြည့်စုံတဲ့ကျင့်စဉ်တွေကို စီစဉ်ပေးထားလိုက်။"

ရှန်းယီသည် သူ၏တာအိုနန်းတော်ကျင့်စဉ်ကို ရွေးချယ်ပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း၊ ကျန်ရှိသော ကျင့်စဉ်များကို မဟာချန်၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန် အသုံးပြုနိုင်သေးသည်။

"ငါ့အတွက် သင့်တော်မယ့် နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် ကျင့်စဉ်တွေဒါမှမဟုတ် အသုံးဝင်မယ့် နည်းလမ်းတွေရှိရင်လည်း ရွေးထုတ်ထားလိုက်။"

ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ချောက်နက်ပင့်ကူနတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာပြီး "အမိန့်အတိုင်းပါ အရှင်" ဟု ဖြေကြားလိုက်၏။

"..."

ရှန်းယီသည် ပင့်ကူဧကရာဇ် စာအုပ်စင်များဆီသို့ လျှောက်သွားသည်ကို ကြည့်နေပြီးနောက်၊သူ၏ အာရုံကို သိုလှောင်ရတနာအတွင်းသို့ ပို့လိုက်သည်။ အတွင်း၌ အဖိုးတန်လှသော သဘာဝဆေးပင်များ စုပုံနေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရ၏။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုကျားမမှာ အတော်လေး သတိကြီးနေဆဲဖြစ်သော်လည်း လောလောဆယ်တွင်တော့ ဤမျှနှင့်လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။

ရှန်းယီသည် အာရုံရှုပ်ထွေးခြင်းဆေးလုံးအတွက် လိုအပ်သော ပါဝင်ပစ္စည်းများသာမက၊ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးအတွက် လိုအပ်သည့် နောက်ဆုံးဆေးဖက်ဝင်အပင် အနည်းငယ်ကိုပါ တိုက်ဆိုင်စွာရရှိခဲ့၏။

ချင်းချိုဘိုးဘေး၏ အဆိုအရ ဤပစ္စည်းများသည် ဆေးလုံးပေါင်းဒါဇင်ဝက်ကျော် ဖော်စပ်ရန် လုံလောက်ပေသည်။ဤကဲ့သို့ ကြွယ်ဝချမ်းသာစွာ အသုံးပြုနိုင်ခြင်းမှာ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူ တစ်ခုတည်းသာ တတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရန်အတွက် ဆေးမီးဖို တစ်ခု လိုအပ်နေသေး၏။ ထို့ပြင် သူသည် လုံးဝ အနှောင့်အယှက် အပေးမခံနိုင်ပေ။

နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူကဲ့သို့ နေရာမျိုးတွင် အခြားနတ်ဆိုးများက ရွှေရောင်မျက်လုံးခြင်္သေ့နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တစ်ယောက် ဆေးဖော်စပ်နေသည်ကို တွေ့ရှိသွားပါက၊အထူးသဖြင့် ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများဖြစ်နေလျှင် သူမည်မျှပင် စကားတတ်ပါစေ အခြားနတ်ဆိုးဧကရာဇ်များ၏ ဝိုင်းဝန်းသတ်ဖြတ်ခြင်းကို ရှောင်လွှဲနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ငါ ဒီကနေ ဘယ်လိုထွက်သွားရမလဲ"

ရှန်းယီ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်၏။ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့်နဂါးကခုန်ခြင်း၏ အကူအညီဖြင့် အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းအသွားအပြန် လုပ်ရန်ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ထိုအတောအတွင်း တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေမိသည်။ ထွက်သွားရန်မှာ လွယ်ကူသော်လည်း ပြန်လာရန်မှာ ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

သူ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ဂူအတွင်းသို့ လူအများအပြားချဉ်းကပ်လာသည်ကို ရုတ်တရက် အာရုံခံမိလိုက်၏။ ရှန်းယီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အပြင်သို့ လှမ်းထွက်လိုက်သည်။

အလင်းအကာအရံအပြင်ဘက်တွင် ရုပ်ရည်မရင်းနှီးသော်လည်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်များ၏ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသော ပုံရိပ်အချို့ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

"ခြင်္သေ့ဧကရာဇ်ကို ဂုဏ်ပြုဖို့ ရောက်လာကြတာပါ"

သူတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်ဦးညွှတ်လိုက်ကြပြီးနောက် အပြင်ဘက်တွင်တိတ်ဆိတ်စွာရပ်နေကြ၏။ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြောကြသော်လည်း ကင်းစောင့်နေသည့်ပုံစံနှင့် တူနေသည်။

"..."

ရှန်းယီ၏မျက်နှာတွင် အန္တရာယ်ရှိသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားစဉ် ကောင်းကင်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရပေသည်။

ရွှေတောင်ပံနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် မျက်စိဖြင့် အချက်ပြကာ ကျမ်းစာတိုက်အတွင်းသို့ အလျင်အမြန်ဝင်လာခဲ့၏။

သူမသည် ထိုင်ခုံတစ်ခုတွင်မှီထိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသောခြေတံရှည်များကို စားပွဲပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးတင်လိုက်ကာ သူမ၏ နဖူးကို အသာအယာ နှိပ်ရင်း "နင် သတိထားဖို့ လိုမယ်" ဟု ထူးဆန်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ရှန်းယီသည် စာအုပ်စင်ကို မှီကာ ဘေးတိုက် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ငါတို့ရဲ့နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူမှာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ဘယ်နှစ်ပါး သေဆုံးသွားလဲဆိုတာ နင်သိရဲ့လား" ရွှေတောင်ပံနတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်စိတ်များ လက်သွားသည်။ အကယ်၍ ဘိုင်ဟုန်သာ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမလုပ်ခဲ့လျှင် ဂူအတွင်းအခြေအနေမှာ ဤမျှအထိဆိုးရွားနေသည်ကို သူမ ယုံကြည်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ငါမသိဘူး၊ သိလည်း စိတ်မဝင်စားဘူး" ရှန်းယီက အကြည့်လွှဲလိုက်၏။

"မင်းပိုပြီး ဂရုစိုက်သင့်တယ်နော်။"

ရွှေတောင်ပံနတ်ဆိုးဧကရာဇ်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မျက်လုံးလှန်လိုက်ရင်း ချောက်နက် သေသွားပြီ။ တကယ်လို့ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူက ဘာတုံ့ပြန်မှုမှမပြဘူးဆိုရင် နောက်တစ်ယောက်က မင်း မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောနိုင်မလဲ" ဟု ဆိုသည်။

သူမသည် ကိုယ်ကိုမတ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ဆက်ပြော၏။ "ဘိုင်ဟုန်က စကားထုတ်ထားပြီးပြီ။သူမကိုယ်တိုင် မဟာနတ်ဆိုးဧကရာဇ် နှစ်ပါးကို ဦးဆောင်ပြီး ဝူထုံတောင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် သင်ခန်းစာပေးဖို့ သွားလိမ့်မယ်။အပြင်ကလူတွေကတော့မဟာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်တွေ ထွက်သွားတဲ့အချိန်မှာ ဂူတွေကို ကူညီစောင့်ရှောက်ဖို့ တာဝန်ရှိတယ်။"

"နင်ထွက်သွားတာနဲ့ နင့်ရဲ့ဂူကို ငါ ကူကြည့်ပေးမယ်" ဟု သူမက ဆိုသည်။

ထိုစကားကြောင့် ရှန်းယီ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိ၏။

"ငါက ဘိုင်ဟုန်နဲ့အတူ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူကနေ ထွက်သွားရမှာလား"

"အဲဒါကြောင့်ပဲ ငါနင့်ကို သတိထားဖို့ ပြောနေတာပေါ့" ဟု ရွှေတောင်ပံနတ်ဆိုးဧကရာဇ်က သက်ပြင်းချလိုက်၏။ ထင်ရှားနေသည်မှာ ထိုမြင်းဖြူသည် သူ၏တည်ငြိမ်မှုကို မေးခွန်းထုတ်ခံထားကသောကြောင့်သိသိသာသာကို ပစ်မှတ်ထားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့စိတ်အေးအေးထားပါ၊ နင် အမှားမလုပ်သရွေ့နဲ့ သူ့ကို အခွင့်အရေးမပေးသရွေ့တော့ အဆင်ပြေမှာပါ။"

"ဒါနဲ့... ငါကတော့သွားချင်ရင်တောင် အခွင့်အရေး မရှိဘူး။"

ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ထိုအမျိုးသမီးသည် သူမ၏ မေးစေ့ကိုလက်ဖြင့်ထောက်ကာ အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းသည့်ပုံစံဖြင့် "ငါ နင့်အပေါ် ကောင်းတယ်လို့ထင်ရင် ပြန်လာတဲ့အခါ ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်လောက် ဖမ်းခဲ့ပေးဦး... ငါ့ရဲ့စိတ်ကျေနပ်သွားအောင်ပေါ့" ဟု ဆိုသည်။

စကားပြောရင်း သူမသည် သူမ၏နှုတ်ခမ်းများကို လျှာဖြင့်သပ်လိုက်ရာ ကျင့်ကြံသူများ၏အရသာကို ပြန်လည် တမ်းတနေသည့်ပုံပင်။

တိတ်ဆိတ်စွာ အဝေးကို ငေးကြည့်နေသော ခြင်္သေ့ကို ကြည့်ရင်း၊ရွှေတောင်ပံ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။ "ကပ်စေးနှဲလိုက်တာ၊ ငါ နင့်ကို ဘယ်လောက်တောင်ကူညီပေးထားရလဲ... နင့်ရဲ့ အင်အားကမဆိုးပေမဲ့ သုံးပွင့်ဆိုင် မဟာမိတ်ကိုတော့ အထင်မသေးနဲ့။ အထူးသဖြင့် နီကျွင်းကို ရှောင်ဖို့ သတိရပါ။"

"ပါးပါးနပ်နပ် နေပါ။"

"အင်အားပြဖို့ သွားတာဆိုတော့ အားနည်းတဲ့ အရယတွေကိုပဲ အဓိကတိုက်ခိုက်ပါ။ ဟိုညီအစ်ကို ၁၂ ယောက်နဲ့ ယှဉ်ရင် မဟာချန်က အရသာရှိတဲ့ အဖိုးတန်ဆေးတွေနဲ့ ပြည့်နေတာ။ သတ်ရတာလည်းလွယ်ကူသလို ကျေနပ်စရာလည်း ကောင်းတယ်။ ဗိုက်ဝအောင်လည်း အားရပါးရ စားနိုင်တယ်။"

"ဝူထုံတောင်က ကျင့်ကြံသူတွေက မောက်မာတယ်လို့ထင်ရပေမဲ့ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ သူတို့ သေချာပေါက်ကူညီဖို့ လာကြလိမ့်မယ်။ ချုံခိုတိုက်ခိုက်တာကို သတိထားပါ။ အဲဒီအစား မဟာချန်ကိုအသုံးချပြီး သူတို့ကို ထောင်ချောက်ဆင်ပြီး မင်းဘက်က အသာစီးရအောင် လုပ်ပါ။"

အတွေ့အကြုံရင့် မဟာနတ်ဆိုးဧကရာဇ် တစ်ပါးဟု ဆိုရပေမည်။ သူမ၏ စကားလုံးတိုင်းမှာ အချက်ကျလှသည်။

အကယ်၍ရှန်းယီသည် အဋ္ဌမမြောက်ဂူ၏နတ်ဆိုးဧကရာဇ်အစစ်အမှန်သာဖြစ်ခဲ့လျှင် သူသည် သေချာပေါက် စိတ်လှုပ်ရှားမိပေလိမ့်မည်။

"အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာဖို့ပဲသတိရပါ။ ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့အဖိုးတန်ဆေးတွေကို ငါတို့ အတူတူ သုံးဆောင်ဖို့ ငါ နင့်ကို စောင့်နေမယ်။"

ရွှေတောင်ပံနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် ထရပ်လိုက်ပြီး ခြင်္သေ့၏လက်ကို အသာအယာဆွဲညှစ်ကာ မျက်တောင်တစ်ချက် ခတ်ပြလိုက်၏။ သူမ၏ အရိုင်းဆန်သောမျက်နှာတွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် သူမသည်အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ ကျမ်းစာတိုက်မှ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

သူတို့သည် အကြိမ်အနည်းငယ်သာ တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသော်လည်း ခြင်္သေ့၏လုပ်ဆောင်ချက်တိုင်းမှာ သူမ၏ စိတ်ထဲမှ မျှော်လင့်ချက်များနှင့် ကွက်တိ ကိုက်ညီနေခဲ့၏။ ရွှေတောင်ပံ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် ယခုအခါတစ်ဖက်လူကို ပိုမို တန်ဖိုးထားလာမိသည်။

နတ်ဆိုးများကြားတွင်တော့ ဟန်ဆောင်နေရန် မလိုပေ။ သူမသည် သူမ၏ဆန္ဒကို ခြင်္သေ့အား ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် သိစေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"..."

ရှန်းယီသည် ကျမ်းစာတိုက်အတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေမိ၏။ သူသည် ယခင်က နီကျွင်းခံစားခဲ့ရသော ခံစားချက်များကို ယခုမှ နားလည်လာတော့သည်။

နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ မှားယွင်းမှု မဟုတ်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် အခြေအနေများကို မလွဲမသွေပြောင်းလဲစေမည်။ နတ်ဘုရားများတိုက်ခိုက်ကြလျှင် လူသားများ ဒုက္ခရောက်ရသည် မဟုတ်ပါလား။

ရှန်းယီ မမျှော်လင့်ထားသောအရာမှာ မဟာနတ်ဆိုးဧကရာဇ် ဆယ်ပါး သည် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူမှ အမှန်တကယ် ထွက်ခွာနိုင်ခြင်းပင်။

"အရှင်။"

ချောက်နက်ပင့်ကူနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် သတိကြီးစွာ ချဉ်းကပ်လာ၏။ "ကျွန်တော် ကျင့်စဉ်တွေခြောက်စုကို စီစဉ်ထားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုထိတော့ ကျွန်တော်တို့ဖောက်ထွင်းထားတဲ့ အစီအရင်တွေထဲမှာသင့်တော်မယ့် နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်နည်းလမ်းတော့ မရှိသေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအစား သုံးလို့ရမယ့် မန္တန်တစ်ခုတော့ ရှိပါတယ်။"

ရှန်းယီသည် ၎င်း၏လမ်းညွှန်မှုနောက်သို့ လိုက်ကာ စာအုပ်စင်များဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။ ၎င်း ဖော်ပြသော ကျောက်စိမ်းပြားကို သူ လှမ်းယူလိုက်သည်။

[လမင်းဝါးမျိုစိတ်ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်းမန္တန် : အခြေခံအဆင့်]

ဤသည်မှာလည်း အဆင့်အတန်းခွဲခြားထားခြင်း မရှိသော မန္တန်တစ်ခုပင်။

"အရှင်က ဆေးလုံးတွေရဲ့အကူအညီနဲ့ အဆင့်တက်ဖို့ စီစဉ်ထားတာဆိုတော့ ဒီမန္တန်က ဆေးစွမ်းအားတွေကို အပြည့်အဝချေဖျက်နိုင်ဖို့ ကူညီပေးပါလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် အဆင့်တက်တဲ့ နေရာမှာကြုံရမယ့် အခက်အခဲတွေကို ကျော်လွှားဖို့လည်း အထောက်အကူ ဖြစ်စေပါတယ်။"

"ဒါဟာ စစ်မှန်တဲ့ဆေးစွမ်းအားနဲ့ အဆင့်တက်တာ ဖြစ်တဲ့အတွက် အရှင့်ရဲ့ အနန္တအင်ပါယာတာအိုနန်းတော်ကို ထိခိုက်မှာ မဟုတ်သလို၊ ကျင့်စဉ်တွေ ရှုပ်ထွေးမှုဖြစ်ပြီး အရှင့်ရဲ့အခြေခံကို ပျက်စီးစေမှာကိုလည်း ရှောင်လွှဲနိုင်ပါလိမ့်မယ်" ဟု ၎င်းက ရှင်းပြသည်။

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ရှန်းယီ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းပြားကိုပြန်ချလိုက်၏။ သူ မျှော်လင့်ထားသလို မဟုတ်သော်လည်း ဘာမှ မရှိသည်ထက်စာလျှင် ပိုကောင်းပေသည်။

"အရှင် တတ်မြောက်ထားတဲ့ ဓားသိုင်းနဲ့ လက်ဝါးသိုင်းတွေက နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်မှာ ရှားပါးတဲ့ ရတနာတွေပါ။ အထူးစွမ်းရည်တွေ မရှိဘူးဆိုရင် တခြားကျင့်စဉ်တွေ ဘယ်လောက်များများရှိနေပါစေ အလဟဿပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အရှင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နတ်ဆိုးကိုးကောင်ရှိနေတာကို ကျွန်တော် မြင်ရပါတယ်။ ဒါဟာ ထူးခြားတဲ့ သန့်စင်ခြင်း နည်းစနစ်တစ်ခုလိုပါပဲ။"

"ကျွန်တော် အဲဒါနဲ့ ဆင်တူတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့ထားပါတယ်။ ကြည့်ကြည့်ပါဦး။"

ပင့်ကူဧကရာဇ်၏ လမ်းညွှန်မှုနောက်သို့ လိုက်ရင်း ရှန်းယီသည် အပေါ်ထပ်သို့ တက်လှမ်းသွားလေ၏။