မြင်းဖြူနတ်ဆိုးဧကရာဇ်
Vol. 39 Ch. 383
မိုးကြိုးရေကန်သည် ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
နတ်တိုးသွေးများ စွန်းထင်နေသော ကမ်းစပ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် သက်မဲ့နေသော အလောင်းနှစ်လောင်း လဲလျောင်းနေပေ၏။
ချောက်နက်ပင့်ကူဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည်တောင့်တင်းနေပြီး ပြင်းထန်သော မီးလောင်ဒဏ်ရာများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ဝိညာဉ်တံဆိပ်တော်၏တရစပ် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ၎င်း၏ ကလီစာများမှာလည်း လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရွှေရောင်မျက်လုံး ခြင်္သေ့ဧကရာဇ်သည်လည်းထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားရင်း ကျောပြင်တွင် ဝိညာဉ်တံဆိပ်တော် ထိမှန်ထားသည်။ ထို့အပြင် ရှုပ်ထွေးလှသော ဓားချက်များကြောင့် အရိုးပေါ်အရေတင်ရုံမျှသာ ကျန်တော့သည့် ဒဏ်ရာကြီးများကိုလည်း တွေ့ရသည်။
ရှန်းယီသည် မျက်လုံးမှိတ်ကာ မြေကြီးပေါ်တွင် လဲလျောင်းရင်း သူ၏စနစ်ဘောင်ကွက်ကို စစ်ဆေးနေသည်။
[နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ချောက်နက်ပင့်ကူဧကရာဇ်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ စုစုပေါင်းသက်တမ်း - ၉၇၀၀၀ နှစ်၊ ကျန်ရှိသက်တမ်း - ၁၄၀၀၀ နှစ်၊ စုပ်ယူခြင်းပြီးဆုံး။]
[လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း - ၆၃၀၀၀ နှစ်]
ဤနတ်ဆိုးအိုကြီးသည် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူ အတွင်း မည်မျှကြာအောင်ရှင်သန်ခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။
ကျန်ရှိသောသက်တမ်း နည်းပါးနေခြင်းမှာ ရှန်းယီ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း သူ စိတ်မပျက်မိပါ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသတ္တဝါ၏အသုံးဝင်မှုသည် သက်တမ်းတစ်ခုတည်း မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။
သူသည် အနန္တအင်ပါယာတာအို နန်းတော်ကို သေချာလေ့လာရန် သီးခြားနေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေလိုစိတ်ပြင်းပြနေပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူ မလှုပ်ရှားနိုင်သေးပေ။
ဖြစ်နိုင်လျှင် နန်ယန်အသွင်ပြောင်းခြင်းနည်းစနစ် ကို အသုံးပြုပြီး ချောက်နက်ပင့်ကူဧကရာဇ်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ခြင်းမှာ ရွေးချယ်မှုကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။
သို့သော် ဤနည်းလမ်းတွင်ပြဿနာအချို့ ရှိနေသေးသည်။
အရေးကြီးဆုံးမှာ ကျင့်ကြံခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ရှန်းယီ၏လက်ရှိအင်အားမှာ အသွင်ပြောင်းခြင်းနည်းစနစ်မည်မျှပင် သဘာဝကျပါစေ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှထွက်ပေါ်နေသော နတ်တိုးစွမ်းအားမှာ များစွာ ကွာခြားနေသဖြင့် အမြင်မှားစေရုံထက် မပိုပေ။
ထို့အပြင် သူသည် ချောက်နက်ပင့်ကူဧကရာဇ်အဖြစ် ကံကောင်းထောက်မစွာ ဟန်ဆောင်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင်၊သူသည် ကျမ်းစာတိုက်သို့ စိတ်တိုင်းကျ ဝင်ထွက်နိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း အခြားသော ဂူများ၏အချုပ်အနှောင်များသည် သူ့အတွက် ထာဝရ ပိတ်ထားမည်။
ရှန်းယီသည် ရွှေတောင်ပံ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် နှင့် ဆက်ဆံရေးကို ဖြတ်တောက်လိုခြင်းမရှိသေး၏။
ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သည် ကျင့်စဉ်တစ်ခုတည်းနှင့် မပြီးမြောက်နိုင်ပေ။
ဆေးလုံးများ၊ မိုးမြေ၏ရတနာများ... မည်သည့်အရာကိုမျှ လစ်ဟင်း၍ မရပေ။
"..."
ထိုသို့တွေးတောရင်း ရှန်းယီသည် နောက်ဆုံးထွက်သက် ရောက်နေသကဲ့သို့ အခြေအနေကို တိတ်တဆိတ် ထိန်းသိမ်းထားလိုက်၏။
သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။
သံစုတ်တံငွေချိတ်မဟာအစီအရင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ဤနေရာရှိ နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါနှင့် သွေးညှီနံ့များသည် များစွာသော စူးစမ်းလိုသော မျက်လုံးများကို ဆွဲဆောင်လိုက်လေသည်။
သူတို့သည် သတိကြီးစွာဖြင့် ချဉ်းကပ်လာကြပြီး အချင်းချင်းတိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုနေကြ၏။
မကြာမီ အတောင်ပံပါသော နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်သည် မဟာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ဂူသို့ သတင်းပို့ရန် အဝေးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားကြသည်။
"သေကုန်ပြီ... ပင့်ကူဧကရာဇ်နဲ့ ခြင်္သေ့ဧကရာဇ် နှစ်ကောင်စလုံး သေကုန်ပြီ..."
ကျန်ရှိသော နတ်ဆိုးများသည် အနားသို့ စုရုံးလာကြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်ပေါက်လာ၏။
နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူသည် ဤကဲ့သို့သော ထိုးနှက်ချက်မျိုး မခံစားရသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သွေးအသွင်ပြောင်းနတ်ဆိုးဧကရာဇ်မှ စတင်ကာ အချိန်တိုအတွင်း၌ပင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အမြောက်အမြားမှာ အကြောင်းရင်း မရှင်းလင်းဘဲ အသတ်ခံခဲ့ရသည်။
သူတို့၏အေးချမ်းသော နေ့ရက်များသည် ရုတ်တရက် ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီဖြစ်၏။
ဤအရာက ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူ ဟုတ်သေးသည်လော။
ဝူး
နတ်ဆိုးများ တီးတိုးပြောဆိုနေကြစဉ် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်မှကျဆင်းလာပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မိုးကြိုးရေကန် ဘေးတွင်ရပ်လိုက်သည်။
ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ရှုပ်ပွနေသောမိုးကြိုးရေကန်ကို စိုက်ကြည့်နေ၏။
သူမ၏အကြည့်သည် ချောက်နက်ပင့်ကူဧကရာဇ်၏ အလောင်းကို အရင် ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ခြင်္သေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။
"ဒါ ဘယ်သူလုပ်တာလဲ"
သူမ၏ရင်ဘတ်မှာ မြန်မြန်ဆန်ဆန် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေပြီး သူမ၏မျက်သူငယ်အိမ်မှာ ချက်ချင်းပင်ဒေါင်လိုက် ဖြစ်သွားသည်။
စူးရှသော မေးခွန်းသံနှင့်အတူ ထိုနေရာရှိ နတ်ဆိုးအားလုံး၏မျက်နှာများ တုန်ရီသွားပြီး အလိုအလျောက်ဦးညွှတ်ကာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးသောအသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"သူတို့ကို မေးနေလို့ရော ဘာထူးမှာလဲ။"
နူးညံ့သောတီးတိုးသံတစ်ခု လေထုထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထို့နောက်တွင် ခန့်ညားသော ပုံစံရှိသော်လည်း အရွယ်အစားမှာသာမန်မျှသာရှိသည့် သန်မာသည့် မြင်းဖြူတစ်ကောင် ချဉ်းကပ်လာ၏။ ထူးဆန်းသည်မှာ ၎င်း၏ဦးခေါင်းဘေးဘက်တွင် မျက်လုံးမရှိဘဲ နဖူးအလယ်တွင် ဒေါင်လိုက်မျက်လုံးတစ်လုံးသာပါရှိခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုဒေါင်လိုက်မျက်လုံးသည် အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး အရောင်အဝါ မရှိပေ။ အဖြူရောင် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ပို၍ပင် ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ် ကောင်းနေ၏။
ထိုအရာအပြင် ၎င်း၏ရင်ဘတ်တွင် မိုးကြိုးပစ်ခံထားရသည့်ပုံစံ အမာရွတ်တစ်ခုရှိနေသည်။
နတ်ဆိုးဧကရာဇ်များအတွက်မူ သူတို့၏ကြံ့ခိုင်သောခန္ဓာကိုယ်သည် မည်သည့်ဒဏ်ရာကိုမဆို ပျောက်ကင်းစေနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤဒဏ်ရာမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပေးရန်အတွက် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
"..."
ရွှေတောင်ပံ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ ဒေါသထွက်လွယ်သော်လည်း သူမသည် သူမ၏စိတ်ခံစားချက်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး လက်ဝှေ့ယမ်း ပြလိုက်သည်။
သူမ၏မာနနှင့်ပင် တတိယမြောက်ဂူ၏ အရှင်သခင်ဖြစ်သော မြင်းဖြူနတ်ဆိုးဧကရာဇ် နှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် ရိုသေလေးစားမှုကို မပြဘဲ မနေနိုင်ပေ။
ဤနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည်ပင် နီကျွင်းကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရာတွင် ဦးဆောင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ထိုကျင့်ကြံသူသည် တာအိုနန်းတော်၏အခြေခံကို နားလည်ထားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ပြင်းထန်သောဒဏ်ရာများဖြင့် ထွက်ပြေးခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။
မြင်းဖြူနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် မိုးကြိုးရေကန် အထက်တွင်ရပ်လိုက်ရာ ဟိန်းဟောက်နေသော မိုးကြိုးရည်များသည် ၎င်းအတွက် အလိုအလျောက် လမ်းဖယ်ပေးကြသည်။ ၎င်းသည် လေပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ရင်း ၎င်း၏ ဒေါင်လိုက်မျက်လုံးဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်၏။
ဤရိုးရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ၊
အနက်ရောင် မြူခိုးအကြွင်းအကျန်များသည်ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရုတ်တရက် ထိုးတက်လာသည်။
၎င်းသည် မြူခိုးတစ်မျှင်ကို ဆွဲယူကာမျက်စိရှေ့တွင် သေချာစစ်ဆေးလိုက်ပြီး ခဏမျှ စဉ်းစားကာ ချောက်နက်ပင့်ကူဧကရာဇ်၏ အလောင်းရှေ့သို့ သွားကာ ခွာဖြင့်အသာအယာ တို့ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်အတွင်း ရွှေတောင်ပံ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အပါအဝင် နတ်ဆိုးအားလုံး တိတ်ဆိတ်နေကြ၏။
မြင်းဖြူသည် ခြင်္သေ့ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်အထိပင်။
ရွှေတောင်ပံ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏မျက်ခွံများ တုန်ရီသွားပြီး ရှေ့သို့ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်၏။ "သူ ဘယ်လို သေသွားတာလဲ။"
မြင်းဖြူသည် ၎င်း၏ခွာကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ၈ ကျန်းခန့် မြင့်သော ကြံ့ခိုင်သည့် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ တစ်ဖက်သို့ လည်ထွက်သွားသည်။ "သူ မသေသေးဘူး" ဟု ၎င်းက ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်၏။
စကားမဆုံးမီမှာပင် ၎င်းသည် ခြင်္သေ့၏ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ရုတ်တရက် နင်းချလိုက်၏။
ထိုကြီးမားသော အားအင်အောက်တွင် ရှန်းယီသည် သွေးပုပ်တစ်လုပ်ကို ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးကို အသာအယာဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဘယ်သူက သူ့ကို ဒီလိုလုပ်တာလဲ။"
မြင်းဖြူက လိုရင်းတိုရှင်း မေးလိုက်၏။
"ရှန်းယီ... အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်လင်းရှီ..." ဟု ရှန်းယီက အားနည်းသောအသံဖြင့် ဖြေလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မြင်းဖြူသည် ခြင်္သေ့၏မျက်နှာကို ၎င်း၏ အမည်းရောင် မျက်လုံးဖြင့် အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
အသက်ရှူချိန် ဆယ်ကြိမ်ခန့် ကြာပြီးနောက် ၎င်းသည် ခြေထောက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး "ဒါ အမှန်တရားပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"မဖြစ်နိုင်တာ"
ရွှေရောင်မျက်လုံး ခြင်္သေ့အပေါ် အယုံကြည်ဆုံးဖြစ်သော ရွှေတောင်ပံ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ပင်လျှင် ဤပြောဆိုချက်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွား၏။
သူသည် ထိုကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးနှင့် ကိုယ်တိုင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသည်။
ခြင်္သေ့ကို ခဏထားပါ... ချောက်နက်ပင့်ကူဧကရာဇ် တစ်ကောင်တည်းနှင့်တင် ထိုနှစ်ယောက်ကိုရင်ဆိုင်လျှင် ဤမျှ အထိနာစရာ မရှိသလို၊ ဤသို့ တိုက်ရိုက်ရှုံးနိမ့်စရာလည်း အကြောင်းမရှိပေ။
အမှန်စင်စစ် ပင့်ကူသည် ဝူထုံတောင်မှ ကျင့်ကြံသူများကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်သူ မဟုတ်ပါလော။
သို့သော် မြင်းဖြူနတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ မည်သည့်အချိန်ကမှ မမှားခဲ့ဖူးပေ။
ဒါ တကယ်ပဲ အမှန်တရား ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။
"မဟာအစီအရင်နှစ်ခုကို ခင်းကျင်းထားတယ်... ဒါ သေချာပေါက် ကြိုတင် ကြံစည်ထားတာပဲ။"
ငန်းဖြူသည် မြေပြင်ကိုစိုက်ကြည့်ရင်း ကျန်ရှိသော အနက်ရောင်မြူခိုးများထဲမှ အနီရောင်အချို့ကို ခွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး လောင်ကျွမ်းနေသော အနီရောင်မြူခိုးများကို နှာခေါင်းနှင့်ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် ရှူသွင်းလိုက်၏။
"မင်းတို့ အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်လင်းရှီရဲ့ လှည့်ကွက်ကို ခံလိုက်ရတာပဲ။ သူမက မင်းတို့ပြောသလောက် မအားနည်းဘူး။ ဒါဟာ အယောင်ပြတာပဲ၊ သူမရဲ့ တကယ့်ပစ်မှတ်က ဒီခြင်္သေ့ မဟုတ်ဘူး။"
"နင် ပြောချင်တာက ပြဿနာက ငါ့ဆီမှာ ရှိနေသေးတယ် ဆိုတာလား။"
ရွှေတောင်ပံနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် သွားများကို တင်းတင်းစေ့လိုက်ပြီး သူမ၏ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာမှာအနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။
သို့သော် မြင်းဖြူနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ "သူ့ကို ပြန်ခေါ်သွားပြီး ဒဏ်ရာ ကုသပေးလိုက်... ငါ့ရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်နေ" ဟုသာ ပြောလိုက်၏။
ထိုအခါ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးသည် ရှန်းယီအနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ တည်တင်းနေ၏။
သူမသည် အစင်းကိုးခုကျားကြီးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလိုက်ပြီး ရှန်းယီကို ကျောပေါ်တွင် တင်ကာ ကောင်းကင်သို့ တိုက်ရိုက် ပျံတက်သွားလေသည်။
ဆေးဖက်ဝင် အပင်ဥယျာဉ်ဆီသို့ ပြန်ရောက်သည်အထိပင်။
သူမသည် အလင်းအကာကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်ပြီး သီးခြားနေရာတစ်ခုကို ရှာကာ ခြင်္သေ့ကို သူမ၏ကျောပေါ်မှ မြေကြီးပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။
ထို့နောက် လူသားအသွင် ပြန်ပြောင်းလိုက်ပြီး လက်ပိုက်ရပ်ကာ အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိနေ၏။
ဝန်မခံချင်သော်လည်း အခြေအနေမှာ မြင်းဖြူ ပြောသကဲ့သို့ပင်။
အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်လင်းရှီနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်များကို သူမကိုယ်တိုင်ပင် ဟာသတစ်ခုအဖြစ် စတင် ဖြန့်ဝေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှန်းယီ အမည်ရှိသော ကျင့်ကြံသူအကြောင်းကိုလည်း သူမ သိရှိထား၏။
ယုတ္တိအရဆိုလျှင် ဤကိစ္စကို အလေးအနက်ထား ကိုင်တွယ်သင့်သည်။
သို့သော် သူမသည် လင်းရှီမှာ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူမှ ထွက်ပြေးသွားပြီဟု ယူဆခဲ့မိသည်... ထိုအောက်တန်းစား လူသားတွေက သူမကို လုပ်ဇာတ်တစ်ခုဖြင့်ပေါင်းပြီး လှည့်စားရဲကြပေ၏။
ရွှေတောင်ပံ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် သွားကို တင်းတင်းစေ့ကာ ရှန်းယီဘက်သို့ အနည်းငယ် အားနာသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။ "ဒီတစ်ခေါက်တော့ ငါ့အမှားပဲ။ စိတ်ချပါ... ငါ နင့်ကို ပြန်ပြီး လျော်ကြေးပေးပါ့မယ်။"
ရှန်းယီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ၏ရင်ဘတ်ကို ဖိထားလိုက်သည်။ ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အကြိမ်အနည်းငယ် ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။
ထိုအတောအတွင်း သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တိတ်တဆိတ် စူးစမ်းကြည့်ရှုနေသည်။
သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စိမ်းလန်းစိုပြေသော စိုက်ခင်းများရှိနေပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ အလွန် ကြွယ်ဝလှသဖြင့် အသက်ရှူလိုက်ရုံနှင့်ပင် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ စီးဆင်းမှု ပိုမို ချောမွေ့လာသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။