တောင့်ခံခြင်း

ပိုမိုပြင်းထန်လာသော ကောင်းကင်မိုးကြိုးများမှာ တစ်စင်းပြီးတစ်စင်း ပစ်ချခံနေရသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်ကမူ အားလုံးကို အပြည့်အဝ လက်ခံရယူနေခဲ့ပြီး မည်သည့်ဖိအားမျှ ရှိမနေခဲ့ပေ။ သန်မာလှသော ကိုယ်ခန္ဓာရှိသူမှသာ ဤကဲ့သို့ စမ်းသပ်မှုကို ရဲဝံ့စွာ ရင်ဆိုင်ရဲပေလိမ့်မည်။

ဒုတိယအဆင့်မှာ မကြာမီမှာပင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ အခြေခံအားဖြင့် အဆင့်တိုင်းမှာ တစ်နာရီခန့်သာ ကြာမြင့်လေ့ရှိပြီး ပြီးဆုံးသွားတိုင်း ဆုလာဘ်များ ရရှိကြစမြဲ ဖြစ်သည်။ ဦးစွာ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးပြီးနောက် ကျင့်ကြံရန်အတွက် စွမ်းအင်အချို့ကို ထပ်မံပေးအပ်ခဲ့သည်။

အဆင့်နှစ်ဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးချိန်အထိ ပြိုင်ပွဲဝင် တစ်ထောင်နီးပါးထဲမှ တစ်ဦးမျှ ကျရှုံး၍ ထွက်ခွာသွားခြင်း မရှိသေးချေ။ အကယ်၍ ဒုတိယအဆင့်ကိုပင် တောင့်မခံနိုင်ပါက ဤနေရာ၌ ဆက်လက်နေထိုင်ရန် သိက္ခာရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ပဉ္စမအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မှသာ အောင်မြင်သည်ဟု သတ်မှတ်မည်ဖြစ်ရာ ယခု ဒုတိယအဆင့်၌ပင် ကျရှုံးခဲ့လျှင် ထိုသူ၏ ခွန်အားမှာ သာမန်မျှသာရှိကြောင်း သက်သေပြနေပေလိမ့်မည်။

ကံကောင်းသည်မှာ စိစစ်ရွေးချယ်ထားသော သူများမှာ အထူးချွန်ဆုံး ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် တောင့်ခံရန်အတွက် မည်သည့်ပြဿနာမျှ မရှိခဲ့ကြချေ။

“တတိယအဆင့်...”

အကြီးအကဲ ကောက်ဟွမ်၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်တိုက်များမှာ ထပ်မံထူထပ်လာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်မိုးကြိုးများမှာလည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ မိုးကြိုးအဆင့်သာ ရှိနေသေးပြီး အခြားအရာများတော့ ပါဝင်လာခြင်း မရှိသေးချေ။

သို့သော် ဤမျှနှင့်ပင် လုံလောက်စွာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မိုးကြိုးများမှာ ပိုမိုကြီးမားလာပြီး တိမ်တိုက်များအတွင်း၌ နဂါးကြီးများအလား လူးလိမ့်နေကာ အချိန်မရွေး အောက်သို့ ပစ်ချတော့မည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။

“ဝုန်း...”

မိုးကြိုးများ ထပ်မံပစ်ချလိုက်ပြန်ရာ ယီထျန်းယွမ်ကမူ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့်သာ ဆက်လက်ခုခံနေခဲ့သည်။ ကျယ်လောင်လှသော အသံကြီးနှင့်အတူ ကွင်းအတွင်း၌ ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံသွားသဖြင့် ဘာကိုမျှ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

“ဂျိမ်း... ဂျိမ်း... ဂျိမ်း...”

ကောင်းကင်မိုးကြိုးများမှာ ရပ်တန့်သွားခြင်းမရှိဘဲ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလောက်အောင် ခပ်စိပ်စိပ် ဆက်တိုက်ပစ်ချနေခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တွင် တိုက်ခိုက်သည့် အကြိမ်ရေမှာ အစောပိုင်းကနှင့် မခြားနားသော်လည်း ပြင်းအားမှာမူ များစွာ မြင့်တက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တတိယအဆင့်တွင်မူ နောက်ဆုံး၌ လူအချို့မှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီးနောက် မိုးကြိုးဒဏ်ကြောင့် မီးကျွမ်းသွားခဲ့ကြရသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ သေဆုံးသွားခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိသွားကာ အပြင်ဘက်သို့ ပို့ဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ကြရသည်။ လဲကျသွားသည့် ခဏမှာပင် အပြင်သို့ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်သဖြင့် ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံထိခိုက်မှုမျိုး မရှိနိုင်တော့ချေ။

မကြာမီ တတိယအဆင့် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ရာ ကွင်းအတွင်းမှ လူတစ်ရာကျော် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အဓိပ္ပါယ်မှာ လူတစ်ရာကျော်မှာ ပြိုင်ပွဲမှ ထုတ်ပယ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ တတိယအဆင့်၏ ပြင်းအားမှာ ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသဖြင့် ကျရှုံးသူများပြားသော်လည်း တောင့်ခံနိုင်သူမှာမူ ပို၍ များပြားနေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်ကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်သက်သက်ဖြင့်သာ ခုခံသူမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလှပြီး တစ်ကွင်းလုံးတွင် လက်ချိုးရေတွက်၍ပင် ရနိုင်သည်။

“ဒီကောင်လေးက တကယ်ပဲ မိုးကြိုးခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား...”

ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်မှာ မှင်တက်မိသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်ကို တစ်ချိန်လုံး စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး တတိယအဆင့်တွင်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့်သာ ဆက်လက်ခုခံနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်မဟုတ်ပါလား။

ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်သည်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့်သာ ခုခံနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်တွင် မိမိနှင့် တူညီသော ကိုယ်ဟန်မျိုး ရှိမရှိကိုသာ သူ သိလိုနေခဲ့သည်။ အကယ်၍ မိုးကြိုးခန္ဓာကိုယ်သာ ဖြစ်မည်ဆိုပါက ၎င်းတို့မှာ တူညီသော ဂုဏ်သတ္တိရှိသည့် ပြိုင်ဘက်များ ဖြစ်လာကြပေလိမ့်မည်။

အလားတူပင် ယီထျန်းယွမ်ကို သန်မာသူ အမြောက်အများက စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ပထမအဆင့်တွင် ပထမနေရာ၌ ရှိနေသူဖြစ်သဖြင့် သေသေချာချာ အာရုံစိုက်ခြင်း ခံနေရခြင်းပင်။

သူသည် သုံးဆင့်ဆက်တိုက် ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် တောင့်ခံနိုင်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ၎င်းတို့အားလုံးက ယီထျန်းယွမ်သည် မိုးကြိုးခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင်ဖြစ်မလားဟု သံသယဝင်လာခဲ့ကြတော့သည်။

“ဝုန်း...”

ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်တိုက်များမှာ နောက်ထပ် တစ်ဆင့် နိမ့်ဆင်းလာခဲ့ပြန်သည်။ ထိုတိမ်တိုက်များမှာ ပိုမိုထူထပ်လာသော်လည်း အထက်သို့ ထူထပ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ အောက်ဘက်သို့ ထူထပ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ တိမ်တိုက်များ နိမ့်ဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့မှာ ပိုမို ဖိအားများကို ခံစားလာရပြီး တိုက်ခိုက်မှုများမှာလည်း ပိုမို နီးကပ်လာခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အထက်တွင် ကြီးမားလှသော ကောင်းကင်မိုးကြိုးတစ်စင်း ရှိနေပြီး ပြင်းအားမှာလည်း ထပ်မံ၍ ဆထက်တိုးလာခဲ့ပြန်သည်။ မိုးကြိုးစမ်းသပ်မှုတစ်ခုတည်းကိုသာ ပုံဖော်နေခြင်းဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာမီးလျှံ စသည်တို့မှာ ပါဝင်လာခြင်း မရှိသေးသည်လား။

ဤအချက်ကိုမူ မည်သူမျှ မိစ္ဆာမီးလျှံများ ထပ်မံပါဝင်လာမည်ကို မမျှော်လင့်ကြချေ။ မိုးကြိုးစမ်းသပ်မှု တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တတိယအဆင့်မှာပင် လူတစ်ရာကျော် ထုတ်ပယ်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ရာ ဤအတိုင်း ဆက်သွားမည်ဆိုပါက နောက်ထပ် မည်မျှအထိ ထုတ်ပယ်ခံရဦးမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“စတုတ္ထအဆင့်...”

“ဝုန်း...”

တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား ကြီးမားလှသော မိုးကြိုးကြီးမှာ ကောင်းကင်မှ ပစ်ချလိုက်ပြီး ကျင့်ကြံသူများကို ထိမှန်ခါနီးအချိန်၌ သေးငယ်သော လျှပ်စီးကြောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အများအပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်တော့သည်။

“အား...”

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများမှာ ကျယ်လောင်လှသော မိုးကြိုးသံကြီးများအောက်တွင် လျင်မြန်စွာပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။ ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ခဏ၌ ကွင်းပြင်ပရှိ ပရိသတ်များမှာ ကွင်းအတွင်းမှ ပြိုင်ပွဲဝင် တစ်ရာကျော် ချက်ချင်းပင် လျော့နည်းသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

မိုးကြိုးတစ်စင်းတည်းနှင့်ပင် လူတစ်ရာခန့် ထပ်မံ လျော့နည်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဝုန်း...”

နောက်ထပ် ကောင်းကင်မိုးကြိုးတစ်ခု ထပ်မံ၍ ပစ်ချလိုက်ပြန်သည်။ ထိုမိုးကြိုး ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် လူတိုင်း အနည်းငယ် အသက်ရှူချောင်သွားချိန်၌ ကွင်းအတွင်းရှိ ပြိုင်ပွဲဝင်များမှာ နောက်ထပ် တစ်ရာခန့် ထပ်မံ လျော့နည်းသွားပြန်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

မူလက လူတစ်ထောင်ပင် မပြည့်သော အရေအတွက်မှာ ယခုအခါ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ထက်ဝက်ခန့် လျော့နည်းသွားခဲ့ပြီး လူငါးရာပင် မပြည့်တော့ပေ။ အရေအတွက်မှာ အလျင်အမြန်ပင် ယုတ်လျော့လာနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဆက်တိုက်ပစ်ချနေသော မိုးကြိုးများအောက်တွင် နောက်ဆုံး၌ မည်သူမျှ ထပ်မံ ထုတ်ပယ်ခြင်း မခံရတော့ချေ။ အကြိမ်အနည်းငယ် ခုခံနိုင်သူများမှာ နောက်ပိုင်းတိုက်ခိုက်မှုများကိုလည်း အပြည့်အဝ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဤအချိန်တွင် လူတိုင်းမှာ ယီထျန်းယွမ်သည် ကောင်းကင်မိုးကြိုး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို မည်သည့်ဖိအားမျှမရှိဘဲ ဆက်လက်တောင့်ခံနိုင်သည်ကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။ ဤအခြေအနေမှာ ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အခက်အခဲမျှ ရှိပုံမပေါ်ချေ။

“သေချာပေါက် မိုးကြိုးခန္ဓာကိုယ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်...”

ကျိုးယုနယ်မြေအရှင်တို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် မနာလိုမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် ဤမျှအထိ ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာပြီး ၎င်းတို့ကို ကျော်ဖြတ်သွားလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။

အမှန်တကယ်တွင်မူ ယီထျန်းယွမ်မှာ မိုးကြိုးခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့မှာ အထင်မှားနေကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထအဆင့် ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ပြိုင်ပွဲဝင်များမှာ ခဏမျှ အနားယူခွင့် ရရှိခဲ့ကြပြီး စွမ်းအင်များ အဆက်မပြတ် ဆင်းသက်လာကာ ၎င်းတို့၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးခဲ့သည်။ ယခုအခါ ကွင်းအတွင်း၌ လူလေးရာကျော်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ဤမျှ ဆိုးရွားသော အခြေအနေကြောင့် နတ်ဘုရားနယ်မြေ အမြောက်အများမှာ ကြည့်ပင် မကြည့်ဝံ့တော့ချေ။

အချို့မှာ ဆက်တိုက် ကျရှုံးနေခဲ့ပြီး ပြိုင်ပွဲမှ လုံးဝ ထုတ်ပယ်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ရာ အခြေအနေမှာ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် လူသုံးဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ စီခုန်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် ကျရှုံးသွားခဲ့ရပြီး ခံနိုင်ရည်မရှိတော့သဖြင့် ယွမ်ထျန်းယို တစ်ဦးတည်းသာ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ တော်သေးသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ ကျိုးယုနတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် မြေကမ္ဘာအရှင်စန်းရွှယ်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ဟော့ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေတွင်လည်း ယုချင်းလင် တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ မူလက ၎င်းတို့မှာ အလွန်ပင် မာန်တက်နေခဲ့ကြသော်လည်း ယခုမူ တစ်ဦးတည်းသော မျိုးဆက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည့်အခါ အကယ်၍ ပဉ္စမအဆင့်ကို တောင့်မခံနိုင်ပါက အရာအားလုံးမှာ အဆုံးသတ်သွားပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်ကျပါက ၎င်းတို့မှာ ပရိသတ်အဖြစ်သာ ရှိနေရတော့မည်ဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်း ပြိုင်ပွဲများမှာ ၎င်းတို့နှင့် မည်သို့မျှ သက်ဆိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ထျန်ယုနယ်မြေအရှင်မှာမူ အားရပါးရ ရယ်မောချင်နေခဲ့သည်။ မိမိတို့ဘက်တွင် သုံးဦး ရှိနေသဖြင့် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အောင်မြင်သူစာရင်းဝင်မည် မဟုတ်ပါလော။ ၎င်းတို့၏ မျှော်လင့်ချက်မှာ ထိပ်တန်း အယောက် ၅၀ သို့မဟုတ် အယောက် ၃၀ အတွင်း ဝင်ရောက်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထိပ်တန်း ၁၀ ဦးအတွင်း ဝင်ရောက်နိုင်ပါက အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ယခင်ကဆိုလျှင် ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေမှာ လူတစ်ဦးမျှ ကျန်လေ့မရှိဘဲ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ မရောက်မီမှာပင် အားလုံး ထုတ်ပယ်ခံရလေ့ ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းတို့မှာ အလွန်ပင် အံ့အားသင့် ဝမ်းသာနေကြပြီး ယီထျန်းယွမ်တို့ ထိပ်တန်း အယောက် ၃၀ သို့မဟုတ် ထိပ်တန်း ၁၀ ဦးအတွင်း ဝင်ရောက်နိုင်ရန် မျှော်လင့်နေကြသည်။

ယီထျန်းယွမ်ကမူ မျက်လုံးပင် ဖွင့်မကြည့်တော့ဘဲ မျက်လုံးမှိတ်လျက် နတ်ဘုရားအန္တရာယ်ကို ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

“ပဉ္စမအဆင့်...”

အကြီးအကဲ ကောက်ဟွမ်က ပဉ္စမအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ထပ်မံကြေညာလိုက်သည့်အခါ ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်တိုက်များမှာ ထပ်မံ၍ တစ်ဆင့် ထူထပ်လာခဲ့ပြီး အဓိကအချက်မှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် တိမ်တိုက်များပေါ်၌ ဖျော့တော့သော အနီရောင်များ စတင်ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထို့နောက် အနီရောင် အလင်းတန်းများမှာ တိမ်တိုက်များအတွင်း လူးလိမ့်နေခဲ့ရာ ယခုတစ်ကြိမ် နတ်ဘုရားအန္တရာယ်တွင် မိစ္ဆာမီးလျှံများ ပါဝင်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ဤအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရုံနှင့် အောင်မြင်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် အောင်မြင်မှု အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် ခက်ခဲမှုကို မြှင့်တင်လိုက်ခြင်းဖြစ်ရာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိမှာ ဤအဆင့်ပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေလိမ့်မည်။

ပြိုင်ပွဲဝင် အမြောက်အများမှာ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ မီးလျှံများမှာ ဆင်းသက်လာခြင်း မရှိသေးသော်လည်း အလွန်မြင့်မားလှသော အပူချိန်မှာ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် မျက်နှာပြင်ကို စတင်၍ လောင်ကျွမ်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားနေကြရသည်။ အကယ်၍ ထိုမီးလျှံများသာ တိုက်ရိုက်ကျရောက်လာပါက မည်မျှအထိ ပြင်းထန်မည်ကို တွေးတောရုံဖြင့်ပင် သိနိုင်သည်။

နယ်မြေအရှင်များနှင့် အကြီးအကဲ အမြောက်အများမှာလည်း ရင်ထဲ၌ ဆုတောင်းနေကြပြီး မိမိတို့၏ ပြိုင်ပွဲဝင်များ ဤအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် မျှော်လင့်နေကြသည်။

၎င်းတို့မှာ မြင့်မားသော အဆင့်ကို မမျှော်လင့်ကြတော့ဘဲ အောင်မြင်မှု စံနှုန်းမီရန်သာ ဆန္ဒရှိနေကြတော့သည်။

အခန်း ၁၀၁၁ ပြီးပါပြီ။