နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူ၏ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုအား လောကကြီးကိုပြန်လည်အမှတ်ရစေမည်

"သခင်ကြီး... နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ရောက်နေတဲ့ကျင့်ကြံသူတွေမှာ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းဆိုတဲ့ သဘောတရား မရှိတော့ဘူး"ဟု ချောက်နက်ပင့်ကူဧကရာဇ်က ဆိုလေသည်။ ၎င်းသည် ယခင်က မှားယွင်းပြောဆိုမိခဲ့သဖြင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေပြီး၊ ယခုအခါ စကားပြောရာတွင် ပို၍သိမ်မွေ့ပါးနပ်လာချေ၏။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအား ဤမျှအခြေခံကျသော ဗဟုသုတကို နတ်ဆိုးကြီးတစ်ပါးက ရှင်းပြနေရခြင်းမှာ တွေးကြည့်လျှင်ရယ်စရာကောင်းလှပေသည်။

"ငါ သိတယ်"

ရှန်းယီ ခေါင်းအနည်းငယ် ငြိမ့်ပြလိုက်၏။

နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီးနောက်၊ကျင့်ကြံသူတို့၏အသွေးအသားများသည် တာအိုဝိညာဉ်ဖြင့် လုံးဝ အစားထိုးခံလိုက်ရလေ၏။ ထိရောက်စွာ ပင်ကိုယ်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းဖြစ်ပေါ်လာပြီး အသစ်စက်စက် ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ကိုရရှိစေသဖြင့်၊ သာမန်နည်းလမ်းများဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကိုသန့်စင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

...

မဟာနတ်ဆိုးကိုးပါးအသွင်ပြောင်းခြင်းနည်းစနစ် ဆိုသည်မှာ ရောနှောထားသောရှေးဦးနည်းစနစ် တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးသွေးများ အလွန်အကျွံသွန်းလောင်းထားခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး၊ ထို့အပြင် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲစဉ်၌ မသေမျိုးနတ်ဆိုးတစ်စုနှင့်အတူအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းလည်း ပါဝင်လေသည်။ (နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်/နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်ဆိုတာအတူ )

ထိုအကြောင်းရင်းကြောင့်သာလျှင် ယခုအခါ သူသည် ခြေတစ်ထောင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် နှင့် ယှဉ်ပြိုင် လုံးထွေးနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်၏ကနဦးအစသို့ ရောက်ရှိခြင်းသည် သူ၏ကန့်သတ်ချက် ဖြစ်တန်ရာ၏။

"ဒါပေမဲ့ အတိတ်က နန်ယန်ဂိုဏ်းမှာ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရတာကိုကြိုက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးနဲ့ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ကိုမြှင့်တင်တာက အဲဒီခေတ်တုန်းက စနစ်ကျတဲ့လမ်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပုံရတယ်"

ပင့်ကူဧကရာဇ်သည် ကျောက်စိမ်းပြားနှစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်၏။

ရှန်းယီသည် လက်လှမ်းလိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို လက်ထဲသို့ ယူလိုက်ရာနွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏စနစ်ဘောင်ကွက်တွင် အသိပေးချက် နှစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

[နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် - နတ်စာကလေးပြည်လည်မွေးဖွားခြင်း - မစတင်ရသေး]

[ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း - အင်မော်တယ်ဖီးနစ်မူလခန္ဓာကိုယ် - မစတင်ရသေး]

"သခင်ကြီး သခင်ကြီး စိတ်တိုင်းမကျလို့လား"

တစ်ဖက်လူတိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ပင့်ကူဧကရာဇ်သည် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သတိထားကာ မေးမြန်းလိုက်၏။

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး"

ရှန်းယီ ခေါင်းခါလိုက်၏။ ရှုပ်ထွေးသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု သူ၏မျက်လုံးများတွင် ဖြတ်သန်းသွားချေသည်။

သူသည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခြင်းသာ ဖြစ်၏။

နောက်ဆက်တွဲအဆင့်များဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်စေသော ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ်ရရှိဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှေ့ဆက်ရမည့်လမ်းတွင် အတားအဆီးမရှိဘဲ ရှင်းလင်းနေခြင်းကြောင့် ရရှိလာသော စိတ်သက်သာရာရမှုသည် စကားဖြင့်ဖော်ပြ၍ မရနိုင်ချေ။

ကျင့်ကြံခြင်းခရီးလမ်းဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့သလို၊ အဆုံးသတ်တွင် ဘာမျှ မရရှိဘဲနတ်ဆိုးအများအပြားကို အချည်းနှီးမှီခိုကာ တရားထိုင်နေရမည့် အဖြစ်မျိုးလည်း မရှိတော့ပေ။

"စိတ်ချပါ၊ကျုပ်ကျင့်စဉ်နှစ်ခုစလုံးကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီးပါပြီ။ ဘိုင်ဟုန်ကို သတ်ဖို့ ကျုပ်ကို ခေါ်သွားသရွေ့၊ ဘာအမှားအယွင်းမှ မရှိစေရဘူးလို့ အာမခံပါတယ်"

ပင့်ကူဧကရာဇ်သည် ၎င်း၏တန်ဖိုးကို အလျင်အမြန် ပြသလိုက်၏။

"အဲဒါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ" ရှန်းယီ ဘေးတိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်ရုပ်ခန္ဓာနည်းစနစ် က ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းနဲ့ မတူဘူး၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြှင့်တင်ဖို့ပြင်ပအရာဝတ္ထုတွေကို မှီခိုရတယ်။ ဘိုင်ဟုန်က ဆေးဖော်စပ်ခန်းမကို စောင့်ကြပ်နေတာ။ ဆေးလုံးတွေ ကုန်သလောက်ရှိနေပြီ ဆိုပေမဲ့၊ နန်ယန်ဂိုဏ်းက ချန်ထားခဲ့တဲ့ ဆေးအညွှန်းတွေ အကုန်လုံးကို သူ သိမ်းထားတာ"

ပင့်ကူဧကရာဇ်သည် ၎င်း၏ခြေတံရှည်များကို ပွတ်သပ်လိုက်၏။

သူတို့၏ စကားဝိုင်းသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားချေသည်။

သူတို့သည် ဂူအိမ်ရာဘက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပေ၏။

ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခု ကျမ်းစာတိုက်ဆီမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"ထွက်ခဲ့... ဒီဧကရာဇ် မင်းနဲ့ ပြောစရာ ရှိတယ်"

"..."

"သခင်ကြီး... ဧည့်သည်က မကောင်းတဲ့အငွေ့အသက်နဲ့ပဲ။ ဒီကောင်က ဉာဏ်များတယ်၊ သူ့အတွေးတွေက ခန့်မှန်းရခက်တယ်။ ကြာကြာ မနေသင့်ဘူး"

ပင့်ကူဧကရာဇ် အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်၏။

ရှန်းယီသည် ကျင့်စဉ်ကို စနစ်ဘောင်ကွက်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြန်ထည့်လိုက်ပြီး ကျမ်းစာတိုက်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ယခင်က နတ်ဆိုးဧကရာဇ်များသည် အလွန်ရိုသေလေးစားသော ပုံစံဖြင့်၊ လူရိပ်နှစ်ခုကို အလယ်တွင် ထားကာ ခြံရံလိုက်ပါလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှေ့မှတစ်ဦးမှာ သဘာဝကျစွာပင် ခန်းညားသော မြင်းဖြူ ဖြစ်၏။

၎င်း၏ဘေးတွင် ဦးခေါင်းပေါ်၌နွားချိုပါသော ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိနေသည်။

"သခင်ကြီးကို တင်ပြပါတယ်။ ကိုးခုမြောက် လိုဏ်ဂူက မဟာဦးချိုလင်းယုန်နက်ပါ" ဟု ပင့်ကူဧကရာဇ်သည် နတ်ဝိညာဉ်မှတစ်ဆင့်ပေးပို့ ပြောကြားလိုက်၏။

ထိပ်ဆုံးသုံးယောက်ကို ဖယ်ထုတ်လိုက်လျှင်၊ ကျန်ရှိသောနတ်ဆိုးဧကရာဇ် ခုနစ်ပါး၏ အင်အားမှာ သိပ်ပြီး မကွာခြားလှချေ။

ပင့်ကူဧကရာဇ် အစွမ်းအထက်ဆုံး အချိန်၌ပင်လျှင် ထိုပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။

"ရွှေမျက်လုံးခြင်္သေ့ဧကရာဇ်... ငါတို့ ပြန်တွေ့ကြပြန်ပြီနော်"

မဟာဦးချိုနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် ယခင်က ကောင်းကင်ပေါ်တွင်တွေ့ခဲ့ရသော မျက်လုံးငါးစုံအနက် တစ်ခု ဖြစ်၏။

သူမသည် ဤခြင်္သေ့၏ စိတ်နေသဘောထားကို အကြမ်းဖျင်းနားလည်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် မာန်မာန မထားဘဲ ဦးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ယဉ်ကျေးနေတာတွေ တော်လိုက်တော့"

ဘိုင်ဟုန်က ဖြတ်ပြောလိုက်၏။ ၎င်းသည် ရွှေမျက်လုံးခြင်္သေ့ကိုဂရုမစိုက်သလို ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ပြောကြားလိုက်၏။

"ဒီဧကရာဇ် ခန့်မှန်းမိသလောက်ဆိုရင် ဟိုကျားမကြီးက သတင်းပို့ဖို့ကြိုရောက်နေလောက်ပြီ။ ဒါကြောင့် ငါ့လေကို အလဟဿ အကုန်မခံတော့ဘူး"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ၊ မဟာဦးချိုနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် ပါးစပ်ကို အုပ်ကာတိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်သည်။

အမှန်တကယ်ပင်၊ ခြင်္သေ့သည် မြင်းဖြူကို အကြီးအကျယ် စော်ကားခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလော။

ဘိုင်ဟုန်က ဤသို့ စကားနာထိုးပြောဆိုသည်ကို သူမ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ ခြင်္သေ့သည် နို့မပြတ်သေးသောကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ရွှေတောင်ပံ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏စောင့်ရှောက်မှုကို အမြဲ လိုအပ်နေသည်ဟု သရော်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

"ဆယ်ရက်အတွင်း... အပြင်က ကျင့်ကြံသူတွေ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူရဲ့အစွမ်းအစကို ပြန်ပြီး အမှတ်ရသွားအောင် ငါ လုပ်ချင်တယ်"

မြင်းဖြူသည် ဖြည်းညှင်းစွာလှည့်ထွက်လိုက်၏။ "ဘယ်သူမှ ပြဿနာမရှာကြနဲ့။ မဟုတ်ရင် ဒီဧကရာဇ် ရက်စက်တယ်ဆိုပြီး အပြစ်မတင်နဲ့။ဒါက စကားလုံးအနည်းငယ်နဲ့ ဖြေရှင်းလို့ရမယ့် ကိစ္စမျိုး မဟုတ်ဘူး"

အသံတိတ်သွားသည်နှင့် ၎င်းသည် သက်တံအသွင်ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

"ခြင်္သေ့ဧကရာဇ်... ကြွပါရှင်"

မဟာဦးချိုနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာထားဖြင့် လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်၏။

သူမသည် ဤခြင်္သေ့ကို အတော်လေးစိတ်ဝင်စားနေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နတ်ဆိုးတိုင်း ဘိုင်ဟုန်ကို ဓားဖြင့်ချိန်ရွယ်ရဲသည် မဟုတ်ချေ။

ရေပွက်ပမာ ခဏတာထင်ပေါ်ခြင်းမျိုး ဖြစ်သွားမည်ကိုသာ စိုးရိမ်မိ၏။

ပုံမှန်အခြေအနေများတွင် ထိပ်တန်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ၁၀ ပါးသည် အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း မပြုကြပေ။

သို့သော် တစ်စုံတစ်ဦးကိုရှင်းပစ်ချင်လျှင်မူ နည်းလမ်းများစွာ ရှိလေသည်။

"..."

ရှန်းယီသည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူ အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။

ကျင့်ကြံသူများအပေါ် မြင်းဖြူနတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုသည် အလွန်တရာ အလျင်လိုပုံ ရသော်လည်း၊ ညှိနှိုင်းရန် နေရာမပေးခဲ့ချေ။

ချင်းဟွာထံ သတင်းစကား ပေးပို့ချင်လျှင်ပင် အချိန်အားဖြင့် အနည်းငယ်နောက်ကျလွန်းနေပြီ ဖြစ်၏။

တိုတောင်းလှသော ဆယ်ရက်အတွင်း မဟာချန် အနေဖြင့် မည်သည့်တန်ပြန်အစီအမံကိုမျှထုတ်လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် တစ်လှမ်းချင်းလှမ်းကာ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ရှန်းယီ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူ အဝေးမှရွှေရောင်ပုတီးစေ့သည် ရုတ်တရက် ၃ ကျန်းအမြင့်ရှိသော ဓမ္မကိုယ်ထည်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ မင်းဆက်မြို့တော်ရှိ သိုင်းဘုံကျောင်းတည်ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ လျှပ်စီးပမာ ပြေးထွက်သွားလေ၏။

"ခြင်္သေ့ဧကရာဇ် စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး"

မဟာဦးချိုနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် အတောင်ပံများကိုဖြည်းညှင်းစွာ ခတ်ရင်း ခြင်္သေ့ဘေးတွင် ပျံဝဲလိုက်၏။ "ရှင်က ရှစ်ခုမြောက်လိုဏ်ဂူကို အခုမှ လွှဲပြောင်းရယူထားတာဆိုတော့ သိပ်ရှင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘိုင်ဟုန်ရဲ့အင်အားနဲ့ဆိုရင် သူ့ကို တားဆီးနိုင်တဲ့သူ အပြင်လောကမှာ နှစ်ယောက်ထက် မပိုဘူး"

"တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ၊ အဲဒီနှစ်ယောက်က အပြင်မထွက်ရဲကြဘူး"

"စိတ်အေးအေးထားပြီး ဒီအားလပ်ချိန်ကို ခံစားလိုက်ပါ။နောက်ကျရင် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူကနေ ထွက်ခွာဖို့ဆိုတာ ပိုပြီး ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်"

ဤသို့ ပြောရင်း၊ မဟာဦးချိုနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် လက်မောင်းများကို ပျင်းရိစွာ ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး၊ အတောင်ပံတစ်ချက်ခတ်လိုက်သည်နှင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ကောင်းကင်ယံ၌ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

"..."

ရှန်းယီသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူ အပြင်ဘက်သို့ အပြေးထွက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ စောစီးစွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သော ဘိုင်ဟုန်သည် ယခုအခါ လိုဏ်ဂူအပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

၎င်း၏ရှေ့တွင် လူရိပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြ၏။

တစ်ဦးချင်းစီသည် ချင်းဟွာသခင်မ နှင့် မလျော့သောကပ်ဘေးတစ်ခုကို မဟာချန်၌ ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိကြသူများ ဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျား ဘယ်သွားမလို့လဲ"

ရှန်းယီ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်၏။

"မင်း သိစရာ မလိုဘူး၊ ဒီဧကရာဇ်ရဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်းသာ လိုက်လုပ်" ဘိုင်ဟုန်သည် သူ့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးတစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။

ရှန်းယီသည် ရှေ့ကိုတည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး၊ လက်ဝါးများကို အနည်းငယ်ဆုပ်လိုက်သည်။ သူ တစ်ခါမျှ အသုံးမပြုခဲ့ဖူးသော တာအိုနန်းတော်သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ဖျော့တော့စွာ တုန်ခါနေသည်။

ချင်ကျိုးမှ ထွက်ခွာလာပြီးကတည်းက၊ သူသည် မသေချာသောတိုက်ပွဲမျိုးကို မတိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည်မှာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သို့သော် လိုအပ်လျှင် သူ စမ်းကြည့်နိုင်သည်။

…

မဟာချန်၊ စုန့်ပြည်နယ်

သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကဲ့သို့ ထူထပ်သော အစီအရင်သင်္ကေတများထွင်းထုထားသည့် သံတိုင်ကြီးရှိပြီး၊ အလင်းတန်းများသည် ရေကူးနေသော ငါးများကဲ့သို့ တိမ်တိုက်များထဲသို့ ဝင်ရောက်နေကြ၏။

ဤဆန်းကြယ်သောမြင်ကွင်းကို ဖြတ်သန်းသွားလာသူများ တဖြည်းဖြည်း ရင်းနှီးလာကြပြီ ဖြစ်သည်။

ရံဖန်ရံခါမှသာ တစ်စုံတစ်ယောက်က မော့ကြည့်လေ့ရှိပြီး၊နှစ်သိမ့်မှု ခံစားချက်တစ်ခု သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ပေါ်လာတတ်သည်။

"သခင်ကြီးကျူး... သိုင်းအကယ်ဒမီက တပည့်တွေ လက်ခံနေတယ်လေ၊ ခင်ဗျားအိမ်က လူငယ်တွေကို သွားစမ်းခိုင်းကြည့်ပါလား"

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးစစ်သူကြီးအချို့က ဖြတ်သန်းသွားသော လူငယ်ရုပ်ရည်နှင့်ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအိုကို နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။ အားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများ ရှိနေကြ၏။

မဟာချန်မှ မြို့တော်အကာအကွယ်အစီအရင် အမျိုးမျိုးနှင့်အတူ သိုင်းအကယ်ဒမီများ တည်ထောင်ရန် အမိန့်ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီးကတည်းက၊ မဟာချန် ပြင်ပမှအင်အားစု အများအပြား လာရောက် ပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်။

ရှေ့တွင် ရှိသော ကျူးမိသားစုသည် ဤအရာများ၏မပြောပလောက်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

"စဉ်းစားနေပါတယ်၊ ကျုပ်လည်းစဉ်းစားနေပါတယ်"

သခင်ကြီးကျူးက ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သော်လည်း၊ သူ၏မျက်လုံးများသည် သံတိုင်ကြီးပေါ်တွင် ရှိနေပြီး အေးစက်စွာတုန်ခါနေ၏။

သူ့ဘေးတွင် အနည်းငယ်ဇရာထောင်းနေပုံရသော အစိမ်းရောင်ဝတ် အဘွားအိုတစ်ဦးက သူ့လက်မောင်းကို ချိတ်ကာ၊ အဘိုးအိုကို လမ်းအဆုံးဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

သူတို့သည် အသစ်ဆောက်လုပ်ထားသော ဝင်းတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ဝင်းအတွင်းရှိ လူရိပ်အားလုံးသည် သူတို့၏ လက်ရှိလှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

ကြမ်းပြင် လှဲကျင်းနေသည် ဖြစ်စေ၊ လမ်းလျှောက်နေသည် ဖြစ်စေ၊ ဝတ်စားဆင်ယင်မှု မတူညီကြဘဲ အသက်အရွယ် ကွဲပြားကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း စူးရှနေကြသည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်သည် စုန့်ပြည်နယ်၏စစ်သူကြီးကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

သူတို့သည် ပြင်းထန်စွာထိခိုက်နစ်နာခဲ့ပြီး အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာမသိရှိသေးသောကြောင့်၊ ရွှမ်ကွမ်းဂူ၏ဝတ်ရုံများကို ချွတ်ထားခဲ့ပြီး မဟာချန်၏တောချုံအုံကြားနယ်မြေဖြစ်သော စုန့်ပြည်နယ်သို့ ခြေချခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"သိမ်းဆည်းကြတော့၊ မြို့တော်ကို သွားဖို့ ပြင်ကြ"

သခင်ကြီးကျူးသည် ပင်မခန်းမဆောင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ၊ မျက်လုံးထဲထိ မရောက်သော အပြုံးမျိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရွှီမိသားစုရဲ့ အစီအရင်တွေ၊ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်နည်းစနစ်အပေါ် အခြေခံထားတဲ့ သိုင်းအကယ်ဒမီ... မဟာချန်က အရင်ကနဲ့မတူ တကယ် ပြောင်းလဲသွားပြီပဲ"

တောင်ပေါ်တွင် နှစ်ကာလများကိုသတိမပြုမိဘဲကုန်ဆုံးခဲ့သော်လည်း တောင်အောက်သို့ ဆင်းလာလျှင် မသေမျိုးဖြစ်နေဆဲပင်။

၎င်းရှိနေသော နေရာတိုင်းကို ရွှမ်းကွမ်းဂူဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။