နှစ်ဦးတည်းသောသူများ

ထျန်ချင်းမြေကမ္ဘာအရှင်တို့နည်းတူ ယီထျန်းယွမ်သည်လည်း မိမိ၏ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဝတ်စုံ၏ စွမ်းရည်များကို အပြည့်အဝ နှိုးဆွလိုက်ပြီး ရှေးဟောင်းဝတ်စုံ၊ နဂါးနတ်ဘုရား သွေးရိုးဗီဇတို့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။

သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ မူလဆယ်ဂဏန်း ကြယ်တာရာစွမ်းအားအဆင့်မှ သန်းဂဏန်းအထိ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားပြီး နှစ်သန်းဝန်းကျင်အထိပင် ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် တက်လှမ်းလာမှုကြောင့် ရရှိလာသော ခွန်အားပင် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ဤမျှ ကြမ်းတမ်းလှသော မိုးကြိုးတိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရန် အမှန်တကယ် မလွယ်ကူချေ။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လျှပ်စီးကြောင်းများမှာ ပိုမိုစိပ်လာပြီး သူထုတ်လွှတ်ထားသော အနက်ရောင်မီးလျှံများကို ဖောက်ထွက်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ကျရောက်လာသည်။ ထိုထက်မြက်လှသော မိုးကြိုးအလင်းတန်းများသည် ယီထျန်းယွမ်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အစအနမျှသာ ကျန်ရစ်စေသော်လည်း ပြင်းထန်လှသော ဓာတ်ကြီးငါးပါးစွမ်းအားများမှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး ထိခိုက်မှုအချို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဤထိခိုက်မှုမှာ တကယ်ပင် ပြင်းထန်လှသဖြင့် လွယ်လွယ်နှင့် ခုခံရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

“ကြည့်ရတာ ဒီလောက်နဲ့တော့ မလုံလောက်သေးဘူးပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်၏ နက်မှောင်သော မျက်ဝန်းအစုံ ဝင်းလက်သွားပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးအတွင်း၌ နတ်ဘုရားလှံတံ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူသည် လှံကို လျင်မြန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အနက်ရောင် အလင်းတန်းများစွာမှာ ပိုက်ကွန်တစ်ခုအလား ယှက်နွယ်သွားပြီး ပြေးဝင်လာသော မိုးကြိုးများကို အလွယ်တကူပင် ရိုက်ခတ်ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

သူသည် ကျန်ရှိသော နှစ်ဦးကဲ့သို့ပင် မိုးကြိုးများ၏ ကျူးကျော်မှုကို အောင်မြင်စွာ ဟန့်တားနိုင်ခဲ့သည်။ ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ကြည့်ရှုနေသူများမှာ စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ချေ။ အထူးသဖြင့် တီကယ်မြေကမ္ဘာအရှင်မှာ အံ့ဩစရာ အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။ အစောပိုင်းကတည်းက သူသည် မနည်းတောင့်ခံနေရပုံပေါ်သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ ဆက်လက်ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ သူ၏ စွမ်းအားကို မည်မျှအထိ ဖုံးကွယ်ထားသနည်းဟု တွေးတောစရာ ဖြစ်လာသည်။

“ဒီသုံးယောက်ကတော့ တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ... သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်သာ ငါတို့ရဲ့ တပည့်ဖြစ်မယ်ဆိုရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ...”

“အိပ်မက်ယောင်မနေနဲ့... သူတို့က အပြင်ကနေ ငှားထားတဲ့သူတွေ ဖြစ်မှာပါ... မင်းက ကိုယ်တိုင်ပျိုးထောင်ထားတာလို့ ထင်နေတာလား...”

“အားလုံးက ငှားထားတဲ့သူတွေလား... မဖြစ်နိုင်တာ... ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေက လူကတော့ ငှားထားတာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်...”

လူတိုင်းက ထိုသန်မာသူများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော နတ်ဘုရားနယ်မြေများကို မနာလိုစွာဖြင့် ဆွေးနွေးနေကြသည်။ အခြေအနေမှာ တည်ငြိမ်နေသရွေ့ ၎င်းတို့ သေချာပေါက် အောင်မြင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

နျန်ချီယွီမှာမူ အရာအားလုံး မပြီးဆုံးမချင်း ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်နေရသည်။ အကယ်၍ အောင်မြင်သွားပါက အဆင့် ၂ နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။ ဤကဲ့သို့သော ဂုဏ်သတင်းမျိုးမှာ ယခင်က တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။

“ထျန်းယွမ်... သေချာပေါက် တောင့်ခံပေးပါ...”

နျန်ချီယွီသည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်လျက် ယီထျန်းယွမ်အပေါ် မျှော်လင့်ချက်များစွာ ထားရှိနေသည်။ အကယ်၍ ယီထျန်းယွမ်သာ အောင်မြင်သွားပါက သူတို့ ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေမှာ သေချာပေါက် ဂုဏ်တက်တော့မည်ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲ ကောက်ဟွမ်တို့သည်လည်း ဤသုံးဦး၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် အံ့အားသင့်နေကြသည်။

“ဒီလူသစ်တွေရဲ့ ခွန်အားက တကယ်ကို သန်မာတာပဲ... ကြည့်ရတာ ဒါဟာ သူတို့ရဲ့ အကန့်အသတ် မဟုတ်သေးဘူး ထင်တယ်...”

“ဟုတ်တယ်... အထူးသဖြင့် အဲဒီလူသားလူငယ်ပဲ... သူထုတ်ဖော်လိုက်တဲ့ စွမ်းအားက အတော်လေး ထူးဆန်းတယ်... ဒါပေမဲ့ သူက လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီး ကျန်တဲ့နှစ်ယောက်က နတ်ဘုရားနယ်မြေမှာ မွေးဖွားသူတွေ ဖြစ်နေတာတောင် သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရင်ပေါင်တန်းနိုင်ရတာလဲ...”

အကြီးအကဲ တစ်ဦးက အံ့ဩစွာ ဆိုလိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ်ကဲ့သို့ အောက်ခြေနယ်မြေမှ လာသူတစ်ဦးက ဤမျှအထိ ထူးချွန်နေခြင်းမှာ ၎င်းတို့အတွက် နားမလည်နိုင်စရာ ဖြစ်နေသည်။

“ဒါပေမဲ့ နဝမအဆင့်ဆိုတာ ကျော်ဖြတ်ဖို့ အဲဒီလောက် မလွယ်ကူဘူးလေ...”

အကြီးအကဲ ကောက်ဟွမ်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။ အရာအားလုံးမှာ မပြီးဆုံးသေးချေ။

“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...”

ထိုအချိန်မှာပင် ပြင်းအားမှာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဆထက်ထမ်းပိုးတိုးလာခဲ့သည်။ များပြားလှသော လျှပ်စီးကြောင်းများသည် စစ်သည်သောင်းချီ ပြေးဝင်လာသကဲ့သို့ သူတို့ဆီသို့ ဦးတည်လာရာ မြေပြင်ပေါ်၌ မည်းနက်သော အရာများ ထင်ကျန်ရစ်စေသည်။

“ပြင်းအားက ထပ်တိုးလာတာလား...”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများ ဝင်းလက်သွားပြီးနောက် အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်သည်။

“နဝမအဆင့်ဆိုတာ တကယ်ပဲ မရိုးရှင်းဘူးပဲ...”

သူသည် လက်ရှိ နတ်ဘုရားလှံတံကို လျင်မြန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်၏ အစွမ်းဖြင့် အနက်ရောင်မီးလျှံများမှာ မိုးကြိုးများကို တရစပ် ရိုက်ခတ်နေသည်။ သို့သော် ဖိအားမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် မြင့်တက်လာသည်။

လျှပ်စီးကြောင်း တစ်ခုချင်းစီမှာ တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား လေးလံလှသဖြင့် သူကိုင်ဆောင်ထားသော လှံတံပင် အနည်းငယ် ကွေးညွတ်လာခဲ့သည်။

ထျန်ချင်းမြေကမ္ဘာအရှင်မှာမူ အေးဆေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။ မီးလျှံပွင့်ချပ် သုံးခုမှာ သူမကို လုံခြုံစွာ ကာကွယ်ပေးထားဆဲ ဖြစ်ပြီး ပြင်းအား တိုးလာသော်လည်း တောင့်ခံနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ တီကယ်မြေကမ္ဘာအရှင်၏ အခြေအနေမှာ ဆိုးရွားလာသည်။ သူ၏ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အနက်ရောင်အလင်းတန်းများမှာ စတင်တုန်ယင်လာပြီး မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာသည်။ ဤအတိုင်း ဆက်သွားပါက သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်ပေလိမ့်မည်။

မူလပြင်းအားအတိုင်းဆိုလျှင် သူတောင့်ခံနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ခက်ခဲမှုမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။ အနည်းငယ်မျှသော ပြင်းအားတိုးလာမှုသည်ပင် အကန့်အသတ်သို့ ရောက်နေသူအတွက် ကြီးမားသော ခြားနားချက် ဖြစ်သွားစေသည်။

“ပြင်းအားက ထပ်တိုးလာတာလား... သူတို့ ဆက်ပြီး တောင့်ခံနိုင်ပါဦးမလား...”

နျန်ချီယွီတို့၏ မျက်နှာများ ညိုးငယ်သွားသည်။ အောင်မြင်တော့မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ပြင်းအားမှာ ပြောင်းလဲသွားသဖြင့် စိုးရိမ်စိတ်များ ဝင်လာသည်။

“အား...”

ညည်းညူသံတစ်ခုနှင့်အတူ တီကယ်မြေကမ္ဘာအရှင်မှာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကွင်းပြင်အပြင်ဘက်သို့ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ သူသည် ဆက်လက်တောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

“ဒီလောက်နဲ့တင် အရှုံးပေးလိုက်တာလား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဆက်လက်ခုခံနေရင်း တွေးတောလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း မီးကျွမ်းနေပြီး အခြေအနေမှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်တော့ မဟုတ်ချေ။

သို့သော် သူ၏အမြင်အရ တီကယ်မြေကမ္ဘာအရှင်တွင် ပိုမိုသန်မာသော စွမ်းအားများ ရှိနေသေးသော်လည်း ထုတ်မသုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သေချာပေါက်ပင် ထိုသူသည် နောက်ဆုံးအချိန်အထိ သူ၏စွမ်းအားကို ဖုံးကွယ်ထားရန် ရွေးချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ထိုသူကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဆက်လက်ခုခံနေလိုက်သည်။ ပြင်းအား တိုးလာသော်လည်း သူ မကြောက်ရွံ့ချေ။ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းတွင် ဝေဖန်ပိုင်းခြားမှုဆိုင်ရာ ရိုက်ခတ်မှုများ ပါဝင်နေသဖြင့် ပြေးဝင်လာသော လျှပ်စီးကြောင်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ မပျက်စီးဘဲ ကျန်ရှိနေသော အစိတ်အပိုင်းများမှာ သူ၏ကိုယ်တွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး အတွေ့အကြုံများ ပံ့ပိုးပေးနေသည်။

အခြေအနေမှာ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားပြီ ဖြစ်ရာ ပြင်းအား ထပ်မံ၍ အလွန်အမင်း တိုးမလာသရွေ့ သူ တောင့်ခံနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဤအခြေအနေအောက်တွင် နျန်ချီယွီတို့၏ စိတ်မှာ လွန်စွာ လှုပ်ရှားနေရသည်။ ပြင်းအား ထပ်မံတိုးလာမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မိုးကြိုးများမှာ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်တိုက်များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အခါ ကွင်းအတွင်း၌ ယီထျန်းယွမ်နှင့် ထျန်ချင်းမြေကမ္ဘာအရှင်သာ နှစ်ဦးတည်း ကျန်ရှိတော့သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ ဤဒုတိယအဆင့်၏ ဘုရင်များပင် ဖြစ်တော့သည်။