သခင်၊ ဒါက ကိုယ်ပွားနည်းလား

"ကျစ်ရွှမ်း နိုးပြီလား"

လီချင်းဟဲသည် သူမ၏လက်ကို အားရပါးရဆွဲကာ ခုတင်ဘေးနားသို့ ကပ်ပေးလိုက်သည်။

"အခု ဘယ်လိုနေလဲ၊ နေလို့ကောင်းရဲ့လား"

"အင်း..."

လီကျစ်ရွှမ်း နိုးလာပြီးနောက် နဖူးကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်နေ၏။ အနည်းငယ် မှိန်းနေသေးသော သူမ၏ မျက်နှာသည် စက္ကူဖြူကဲ့သို့ ဖျော့တော့နေသေးသည်။

"ငါဒီကိုဘယ်လိုလုပ် ရောက်နေတာလဲ?"

သူမ၏ နောက်ဆုံးမှတ်ဉာဏ်မှာ အကယ်ဒမီ၌ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကာ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့ရပုံပင်။ ထိုလူ၏ အဝတ်အစားများကို သူမ ရင်းနှီးနေသလိုလည်း ခံစားနေရ၏။

"အဲဒါက နန်းကုန်းလီပဲ။ သားရဲနတ်အရှင် ဂိုဏ်းကလူတွေ။ သူတို့က အကယ်ဒမီကို ရောက်လာကြတာ။!"

လီကျစ်ရွှမ်း၏ လှပသော မျက်နှာလေး အေးစက်သွားသည်။

သူမသည် လီချင်းဟဲ၏လက်ကို ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ယခင်မြင်ကွင်းကို ပြန်စဥ်းစားမိသည်။ သူမ ပတ်ပတ်လည်ကို လျင်မြန်စွာ ကြည့်လိုက်၏။ အေးစက်နေသော ချွေးများက သူမကျောပြင်တစ်လျှောကိ ချက်ချင်း စိုရွှဲသွားကုန်ပြီ။

သူမသည် သူမ၏ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ရင်း သတိကပ်နေ၏။ ယခုအခန်းထဲတွင် လူဆိုးဂိုဏ်းဝင်များ မရှိတော့ဘဲ စားပွဲထောင့်ရှိ ပန်းအိုးနှင့် မွှေးပျံ့နေသည့် ရေနွေးခွက်ကို ကိုင်လျက် သူမနံဘေးမှာ ရပ်နေသူ လီချင်ဟဲသာ ရှိတော့သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့..."

ထိုအမူအရာကို မြင်သောအခါ လီချင်းဟဲ သူမကို ခုတင်အစွန်းတွင် ညင်သာစွာ ဖိချလိုက်ပြီး။

"နင် အခု လုံခြုံပါပြီ ငါတို့ ဖုဟိုင်လူနေအိမ်ရာမှာ ရှိနေတာ။"

"ဖုဟိုင်လူနေအိမ်ရာ?"

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ လီကျစ်ရွှမ်း၏ သိမ်မွေ့သော မျက်ခုံးများက ပြေလျော့သွားပြီး တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

“ဆရာတူအစ်ကိုက ငါ့ကို ထပ်ပြီး ကယ်တင်ခဲ့တာလား”

"မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်ဦးမှာလဲ? သူ့အပြင် ဘယ်သူက ဒီလောက် ခွန်အားတွေ ရှိသေးလို့လဲ၊ ရွှမ်းရွှမ်း နင် နေ့ရောညပါ သတိလစ်နေခဲ့တာ။ ဆရာသာ နင့်ကို မတွေ့ရင် နင့်ကို ဘယ်သူက ကောက်သွားလဲတောင် သိမှာမဟုတ်ဘူး။"

"ဟုတ်လား…"

လီကျစ်ရွှမ်း၏ မျက်လုံးများ မှေးမှိန်သွားကာ အတွေးပျက်သွားကာ သူမ၏အမူအရာမှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားပုံ ပေါ်လာ၏။

*ကျွီး—*

ထိုအခိုက် အခန်းတံခါးက ရုတ်တရက် တွန်းဖွင့်ခံလိုက်ရသည်။ ချင်းယန်သည် သစ်သီးခြင်းတောင်းကို ဆွဲလျက် အေးအေးလူလူလေး လမ်းလျှောက်ဝင်လာသည်။

"ဆရာတူအစ်ကို!"

လီကျစ်ရွှမ်း၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ချင်းယန်ကို မြင်လိုက်ရတော့ ချက်ချင်း ထချင်သော်လည်း ပျော့ပျောင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်က သူမကို ထခွင့်မပေးချေ။

"ထစရာမလိုပါဘူး ညီမလေး။"

ချင်းယန် သူမခေါင်းကို ညင်ညင်သာသာလေး ပုတ်ပြီး နှစ်သိမ့်ပေးကာ သစ်သီးခြင်းတောင်းကို စားပွဲပေါ် ချလိုက်သည်။

"အခု ဘယ်လိုနေလဲ နေလို့ကောင်းပြီလား"

"ဟုတ် ပိုကောင်းလာပါပြီ။"

လီကျစ်ရွှမ်းသည် ထိုသူ၏နွေးထွေးသော လက်ဖဝါးကို ညင်သာစွာ ခံယူလိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများ ပျော့ပျောင်းလာသည်။

"အစ်ကို့ရဲ့အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မဟုတ်ရင် ညီမအခု သားရဲနတ်အရှင် ဂိုဏ်းထဲ ရောက်နေလောက်ပြီ။"

"ကျစ်! မင်းဘာလို့ငါ့ကို ဒီလောက် အားနာနေတာလဲ။"

ချင်းယန် ခေါင်းယမ်းကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါတို့က တစ်ဂိုဏ်းတည်းကလေ။"

"အင်း"

လီကျစ်ရွှမ်း၏ လှပသော မျက်နှာလေး နီမြန်းသွားသည်။

"ညီမလေး နန်းကုန်းလီ မင်းကို တိုက်ခိုက်တုန်းက တစ်ခုခု ထုတ်ပြောခဲ့သေးလား။"

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်အတွင်း သူသည် ဆက်စပ်အကြောင်းအရာ များစွာကို ရှာဖွေ စူးစမ်းနေခဲ့၏။ နန်းကုန်းလီ၏တိုက်ခိုက်မှုက မတော်တဆ မဟုတ်သည်မှာ သေချာပါသည်။ ချင်းယန်သည် သူ့အိမ်သို့ မပြန်မီ ကျန်းဟိုင်မြို့ရှိ လတ်တလော ဖြစ်ရပ်များအကြောင်း ရဲစခန်းသို့ မေးမြန်းရန် အချိန်အနည်းငယ် ယူခဲ့သည်။ သူ့မေးခွန်းများက သဲလွန်စများအား ပိုပေါ်လာစေ၏။

ပြန်ပေးဆွဲခံရသူမှာ လောင်လီနှင့် လီကျစ်ရွှမ်းတို့တင် မဟုတ်ချေ။ လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းက ကြယ်စစ်သည်များမှ ကိုယ်ခံပညာရှင်များအထိ လူအများအပြား ထူးထူးဆန်းဆန်း ပျောက်သွားခဲ့သည်။

ပျောက်ဆုံးနေသော ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးသည် အချို့သော လမ်းကြားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခြင်း သို့မဟုတ် တောထဲသွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာကြကြောင်း ရဲတပ်ဖွဲ့မှ စောင့်ကြည့်ဗီဒီယိုမှ တစ်ဆင့် စစ်ဆေးနိုင်ခဲ့သည်။

တစ်ခုတည်းသော ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဗီဒီယိုဖိုင်မှာ နောက်ဖွားနယ်ပယ်၏ နှောင်းပိုင်းတွင် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားကာ လေထဲ၌ ပျက်ပြယ်ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ကောင်းကင်အရှင်၏ ကျွမ်းကျင်သော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် နန်းကုန်းလီသည် တစ်စုံတစ်ခုကို လျှို့ဝှက်ကြံစည်နေပုံရ၏။

လီကျစ်ရွှမ်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြန်တွေးကြည့်နေသည်။

"နန်းကုန်းလီက တစ်ခုခုပြောနေသလိုပဲ။ သားရဲနတ်အရှင်က သွေးစတေးရတာ မင်းတို့အားလုံးအတွက် ဂုဏ်ယူစရာပဲတဲ့..."

"သားရဲနတ်အရှင် ဂိုဏ်းက သွေးစတေးနေတာလား?"

ဤကိစ္စက အမှန်ပင် မရိုးရှင်းကြောင်း သူ၏ ပင်ကိုယ်အသိက ပြောပြသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ့တွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် အချက်အလက် အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသည်။

"ဆရာတူအစ်ကို မနေ့က နန်းကုန်းလီပြောခဲ့တဲ့ သားရဲနတ်အရှင်က ဘယ်သူလဲ"

ချင်းယန်၏ လေးနက်တည်ကြည်သော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သတိကြီးစွာမမေးမီ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

"သားရဲနတ်အရှင်ဂိုဏ်းမှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေ ရှိနေသေးတာလား"

သူမစကား ပြောပြီးသည်နှင့် ချင်းယန်၏ မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် ဖြေလျော့သွားခဲ့သည် ။

"ကောင်းပြီ။ ကျန်တာကို ငါဖြေရှင်းလိုက်မယ်။ ဒီမှာနေပြီးတော့ ပြန်ကောင်းလာဖို့ပဲ အာရုံစိုက်လိုက်ပါ။ သိပ်စိတ်မပူပါနဲ့ နားလည်လား"

"ကောင်းပါပြီ အစ်ကိုကြီး"

...

...

ခဏအကြာ။

ခြံအပြင်ဘက်၌။

သစ်ပင်ငယ်လေးများ တဆတ်ဆတ် တုန်နေကာ သစ်ပင်အောက်တွင်တော့ ရယ်မောသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။ တူညီသော ဆံပင်ဖြူဖြူ ကောင်မလေး သုံးယောက်သည် ရွှေအပိုင်းအစများကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်နေသော နေရောင်ခြည်ကို ဖျန်းခနဲ လှမ်းနင်းရင်း ဆော့ကစားနေကြသည်။

"ကောင်းပြီ ဒီနေ့ကစပြီး! နင်က အဖြူရောင်နတ်သမီး နံပါတ်နှစ်ပဲ၊ နင်က နံပါတ်သုံး။"

Little Whit သည် သူမ၏ တင်ပါးကို လက်ဖြင့်ဆွဲကာ မွေးထုတ်လိုက်သော နူးညံ့သောနှာခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ပါးကို ဖိလိုက်သည်။

"အခုမှစပြီး မိန်းကလေးကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်အောင် ငါပြောသမျှ လုပ်ရမယ် နားလည်လား"

"အွန်း.."

သို့သော် သူမပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကိုယ်ပွားနှစ်ကောင်က တုန်လှုပ်သွားပြီး မဝံ့မရဲ ပြန်ဖြင့်ဖြေသည်။ ၎င်းတို့သည် မပြီးပြည့်စုံသောကြောင့် သူမတို့၏ အမူအရာနှင့် လှုပ်ရှားမှုများက ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ နှေးကွေးလွန်းနေ၏။ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လျှင်ပင် သစ်သားရုပ်တုများကဲ့သို့ တောင့်တင်းနေသည်အား တွေ့နိုင်သည်။

ထိုအခိုက် ချင်းယန် အိမ်မှထွက်လာခဲ့သည်။

"အိုး သခင် ထွက်လာပြီလား"

သူမ ပြေးကာ ချင်းယန်လက်ကို လျင်မြန်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ရုပ်ရည်ပိုကောင်းသော ကိုယ်ပွားများထဲမှ တစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ကြည့်! ဒီနတ်သမီးရဲ့ လေ့ကျင့်မှုရလဒ်တွေ!"

"မင်းက ဒီကိုယ်ပွားနည်းကို လေ့ကျင့်နေတာလား။"

ချင်းယန် တိုတိုတုတ်တုတ်သာ ကြည့်လိုက်သည်။

"မဆိုးပါဘူး ရုပ်သွင်က ဆယ်ပုံ ကိုးပုံလောက်ရှိပေမဲ့ နတ်အာရုံရဲ့ အူတိုင်က နည်းနည်းတော့ အားနည်းနေသေးတယ်။ ရှောင်ပိုင်! လျိုဝူရွှမ်းကို ဖုန်းသွားခေါ်ပြီး ဒီကိုလာခဲ့ဖို့ ပြောလိုက်!"

"ကောင်းပြီ ဂိုဏ်းချုပ်လေး-"

အမိန့်ရသည်နှင့် ရှောင်ပိုင်သည် သူမ လေ့ကျင့်နေခြင်းကို အမြန်ရပ်လိုက်ပြီး ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ရယ်ကာမောကာဖြင့် အမြီးကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ယခုအခါတွင် ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အိမ်အကူအဖြစ် သူမသည် အသေးအဖွဲ့ကိစ္စများ အားလုံးကို ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ပြီး နေ့စဉ်အလုပ်အ ားလုံးကိုလည်း ဂရုစိုက်ပေးနေသည်။

"သခင်...ဒီသားရဲကျွန်လေးက ဘယ်လောက် လုံ့လဝီရိယရှိလဲ စဉ်းစားကြည့်ဦး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို နည်းနည်း ထပ်ပေးပါလား။"

"ဘာလဲ?"

"အဲဒါက ဒီကိုယ်ပွားနည်း အကြောင်းပါ။ နောက်ထပ် ညွှန်ပြပေးနိုင်မလားလို့?"

ရှောင်ပိုင်သည် သူမ၏ ဖုန်းကို ချလိုက်ပြီး မျက်နှာလေးအား ညှိုးနွမ်းပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် ချင်းယန်ရှေ့မှာ ရပ်ရန် 'ရှောင်ပိုင် ၂' ကို ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။

"ဒီဟာကို ကြည့်လေ။ အရမ်းတုံးတယ်။ ဉာဏ်မမီဘူး... လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ မြေခွေးတစ်ကောင်လို မဟုတ်ဘဲ အပြင်ထွက်သွားခဲ့ရင် ကျွန်မ သေချာပေါက် အရှက်ရလိမ့်မယ်!"

"ဒါလား?"

ထိုအခါ ချင်းယန်သည် ကိုယ်ပွားနှစ်ခုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဖျတ်ခနဲ ပြုံးလိုက်၏။

"ဒီထက်ပိုပြီး ဝိညာဥ်အသိအာရုံကို ထပ်ဖြည့်ရမယ်..စွမ်းအင် လုံလောက်ရင်ရပြီ မဟုတ်ဘူးလား၊ စိတ်ပူစရာ ရှိသေးလို့လား။"

"မဟုတ်ပါဘူး သခင် ဝိညာဥ်အသိအာရုံကို ပေါင်းထည့်ရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘူး၊ အဲဒီနှစ်ယောက်က တောင့်တောင့်ကြီး ဖြစ်နေကြတာ။"

ရှောင်ပိုင်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး :"သခင့်လိုမျိုး ဝိညာဥ်အသိကို လူတိုင်းထည့်လို့ မရဘူးလေ တခြားလှည့်ကွက်တွေ မရှိဘူးလား။"

ချင်းယန် ဒေါသတကြီး မျက်လုံးပြူးသွားသည်။

"တကယ်ရှိတယ်၊ မင်း ကြားချင်လား။"

"အမ်?"

ရှောင်ပိုင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ သူမ ချင်းယန်၏အဝတ်အစားများကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

"ကြားချင်တယ် ကြားချင်တယ်၊ ကျွန်မကို မြန်မြန်ပေးပါ!"

"ဟင်းပွဲများများက အလေ့အကျင့်က ပြီးပြည့်စုံစေတယ်!"