အခန်း (၃၅၇-၃၅၈)

အခန်း (၃၅၇)။

နှင်းနှင့်ရေခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေသော မြောက်ဘက်တောရိုင်းဒေသ တစ်ခုလုံးတွင် အကြီးဆုံး သော မြစ်မှာ ဆန်းကြယ်ရေခဲမြစ်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤမြစ်ကြီးသည် ကျယ်ပြောလှသော တောရိုင်းမြေပြင်ကြီးကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းဖြတ်ထားပြီး ထိုဒေသရှိ သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို မှီတင်းနေထိုင်ရန်အတွက် အသက်သွေးကြောသဖွယ် မွေးမြူစောင့်ရှောက်ပေးထားသည်။

ဆန်းကြယ်ရေခဲမြစ်၏ မြစ်ဖျားခံရာမှာ နှင်းတောင်ပေါင်း ၁၀၀ ကျော် စုစည်းရာမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ မြောက်ဘက်နိုင်ငံ၏ အစွန်အဖျားဒေသတွင် ရာသီဥတုမှာ အလွန်အမင်း အေးစက်လှသဖြင့် သာမန်လူတို့၏ ခြေလက်များနှင့် နှာခေါင်းများပင် ခဲသွားနိုင်သည်။ အထူဆုံးသော အမွှေးအမျှင်ရှိသည့် နှင်းဝက်ဝံများပင်လျှင် ထိုအအေးဒဏ် ကို မတောင့်ခံနိုင်ကြပေ။ ထိုသို့သော အေးခဲသည့်ရာသီဥတုမျိုးတွင် ရေသည် အရည်ပျော် ရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ ထိုနေရာတွင် ကြီးမားသော မီးတောင်ဝ အများအပြား ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

မီးတောင်ဝများအတွင်းမှ တလိပ်လိပ် စီးဆင်းနေသော ချော်ရည်ပူများသည် ကြီးမားလှ သော အပူရှိန်ကို ထုတ်လွှတ်ပေးပြီး နှင်းတောင်များပေါ်မှ ရေခဲများကို ချိုမြိန်သော နှင်းရေများအဖြစ် အရည်ပျော်စေကာ မြစ်အတွင်းသို့ စီးဝင်စေသည်။ ထို့ကြောင့် မြစ်အတွင်း၌ ငါး၊ ပုစွန်၊ ဂဏန်းနှင့် ရေနေသတ္တဝါ အမျိုးမျိုးမှာ ပေါများကြွယ်ဝစွာ ရှင်သန်ကြီးထွားနေကြသည်။

မြစ်ဖျားခံရာအရပ်တွင် ရေပူစမ်းများစွာလည်း ရှိသည်။ အချို့သော ရေပူစမ်းများမှာ ဆူပွက်နေသဖြင့် ဟော့ပေါ့စားရန် သို့မဟုတ် အေးခဲနေသော အသားများကို ပြုတ်စားရန် အတွက်ပင် အဆင်ပြေလှသည်။ ထိုအကြောင်းများကြောင့် ဆန်းကြယ်ရေခဲမြစ်၏ မြစ်ဖျားခံရာအရပ်မှာ ဟက်တာပေါင်း သုံးသိန်းခန့် ကျယ်ဝန်းသော မြေပြန့်လွင်ပြင်ကြီး ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းမှာ တစ်နှစ်ပတ်လုံး နွေဦးရာသီကဲ့သို့ အေးချမ်းနေပြီး မြေဆီလွှာမှာ လည်း အလွန်မြေသြဇာ ကောင်းမွန်သည်။ မီးတောင်ပြာများသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ စုပုံနေခဲ့သဖြင့် မည်သည့်မြေသြဇာမှ ထည့်ရန်မလိုဘဲ သီးနှံများမှာ သန်မာစွာ ဖြစ်ထွန်းလှသည်။

ထိုနေရာတွင် လူဦးရေ တစ်သိန်းခန့်ရှိသည့် ဟုန်လင်နိုင်ငံ ဟုခေါ်သော လူမျိုးစုကြီးတစ်ခု အခြေချ နေထိုင်သည်။ သူတို့သည် မြို့တစ်မြို့ကိုပင် တည်ဆောက်ထားကြသည်။ ဤမြေဆီသြဇာ ကောင်းမွန်သော မြေကို ထိုလူမျိုးစုက အပြည့်အဝ သိမ်းပိုက်ထားသော် လည်း ယွမ်တူးနိုင်ငံပင်လျှင် သူတို့ကို ကျူးကျော်ရန် မဝံ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုလူမျိုးစု၏ နောက်ကွယ်တွင် ရေအောက်နန်းတော်၌ ကျင့်ကြံနေသော ဘိုးဘေးဟုန်လင် ရှိနေသော ကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဘိုးဘေးဟုန်လင်သည်လည်း အစစ်မှန်ခုနှစ်စဉ်ကြယ်ဂိုဏ်း၏ စွမ်းအားကို အလွန် စိုးရိမ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဂိုဏ်းချုပ် ပိုင်ဖေးရှန်နှင့် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်စေရန် သူ၏တပည့်မဖြစ်သူ နတ်ဘုရားမ ကျန့်ယီနှင့် လက်ဆက်ပေးရန်ပင် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် တော်ဝင်ချန် ၆၁ ခုနှစ်တွင် ပိုင်ဖေးရှန်သည် ပြန်လည်ဝင်စားသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရာ ဂိုဏ်းမှာ ခေါင်းဆောင်မဲ့သွားပြီး မြောက်ဘက်နိုင်ငံတစ်ခုလုံး ရှုပ်ထွေးသွားတော့သည်။ ဘိုးဘေးဟုန်လင်သည် ဂိုဏ်းချုပ်နေရာကို ရယူရန် ပြတ်သားစွာ ရည်ရွယ်ထားသော ချန်ပီယံမြို့စားနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်မှာ ချက်ချင်းပင် လက်တွဲ မိသွားကြတော့သည်။

ယခုအခါ အင်အားစု အသီးသီးတို့သည် ဟုန်လင် ရေအောက်နန်းတော် အတွင်း၌ အကြီးစား အစည်းအဝေးတစ်ခု ကျင်းပနေကြသည်။

“ဒီရေအောက်နန်းတော်က တကယ်ပဲ ထူးဆန်းတာပဲ။ ဆန်းကြယ်ရေခဲမြစ် အောက်ခြေမှာ ဒီလိုနေရာကောင်း ရှိလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ။”

ချန်ပီယံမြို့စားသည် အလယ်ဗဟိုတွင် ထိုင်နေပြီး အထက်သို့ မော့ကြည့်နေသည်။ အထက်တွင် အလွန်ကြီးမားသော ပုလဲလုံးကြီးတစ်လုံး ရှိနေပြီး၊ ထိုပုလဲလုံးကြီးက အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထောက်ကန်ပေးထားသည်။ ၎င်းသည် ဧက သုံးလေးရာ ခန့်ရှိသော ရေအောက်မြေပြင်ကို အပြည့်အဝ ဖွင့်လှစ်ပေးထားပြီး ဖန်အုပ်ဆောင်းကြီးကဲ့သို့ ရေမရှိသည့် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးထားသည်။

ထို ဧက သုံးလေးရာခန့်ရှိသော မြေကွက်လပ်အတွင်း၌ ကြီးမားလှသော နန်းတော်ကြီး တစ်ဆောင် ရှိပြီး၊ နန်းတော်ကြီးကို ဖြူဖွေးတောက်ပသော ကျောက်တုံးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားပြီး၊ အစွန်းအထင်း တစ်စက်မှ မရှိဘဲ တော်ဝင်နန်းတော်ထက်ပင် ပိုမို လှပနေသည်။

အပြင်ဘက်တွင် ငါးများစွာ ကူးခတ်နေသည်ကို မြင်တွေ့နေရသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ နဂါးဘုရင်၏ သလင်းနန်းတော်ကဲ့သို့ အမှန်ကသ် ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။

ချန်ပီယံမြို့စားသည်လည်း ထိုမြင်ကွင်းကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသဖြင့် အလွန်အံ့သြလျက် မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ “ဘယ်လောက်တောင် လှလိုက်တဲ့ သလင်းနန်းတော်လဲ။ ဒီလိုရေအောက်နန်းတော်မျိုး တည်ဆောက်ဖို့ ဘယ်လိုနတ်ဘုရား စွမ်းအားတွေ အသုံးပြု ခဲ့ရလဲ။ ဒါက အစစ်မှန် အင်မော်တယ်တွေ နေထိုင်တဲ့ နေရာပဲ။”

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၂၀၀၀ က ဒီနန်းတော်ကို ဒီနှင်းရေခဲလွင်ပြင်ဒေသမှ ရေခဲဝိညာဂိုဏ်း ကို တည်ထောင်သူ၊ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ခြောက်ကြိမ် ကျော်ဖြတ်ထားတဲ့ တာအိုပညာရှင် ရေခဲဝိညာဉ်က တည်ဆောက်ခဲ့တာပါ။ နောက်ပိုင်းမှာ သူဟာ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော် ရင်း ကွယ်လွန်သွားခဲ့လို့ ဒီနန်းတော်က အရှင်မဲ့ ဖြစ်နေတာ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း သုံးရာက ဆေးသွားရှာရင်း ဒီနေရာကို ငါရှာတွေ့ပြီး အခြေချခဲ့တာပဲ။ အခု ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ဟာ နန်းတော် တစ်ခုလုံးရဲ့ အဓိကဖြစ်တဲ့ ရေခဲဝိညာဉ် အသက်ပုလဲနဲ့ ပေါင်းစပ်သွားပြီ။ တခြားသူတွေ အနေနဲ့ ဒီနန်းတော်ကြီးကို လုယူဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။ ငါ့ရဲ့ အတွေးတစ်ချက်နဲ့တင် ဒီနန်းတော်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်။” ဘိုးဘေးဟုန်လင်က ပြန်ပြောသည်။

ချန်ပီယံမြို့စား၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် တာအိုဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ထဲ၌ ယပ်တောင်ကို ကိုင်ထားသော အေးစက်စက် အမူအရာရှိသည့် အသက် ၄၀ ဝန်းကျင် တာအိုဆရာတစ်ဦး ထိုင်နေသည်။

ဤတာအိုပညာရှင်သည် မီးနီရောင်ရှိသော မီးကျောက်စိမ်း ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်နွေးထွေးပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ ကြွက်သားများနှင့် အကြောများကို အားဖြည့်ပေး ကာ အအေးဓာတ်များ မဝင်ရောက်နိုင်အောင် ကာကွယ်ပေးသည်။

ထိုတာအိုပညာရှင်၏ ဘေးတွင် လှပသော အလတ်စားအရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် မိန်းကလေး ငယ်တစ်ဦး ထိုင်နေကြသည်။ လှပသော ထိုအမျိုးသမီးကြီးသည် ခါးတွင် အပြာနုရောင်ပိုးကြိုးကို စည်းနှောင်ထားသည့် ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ပိုးဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ကိုယ်လုံး ကိုယ်ပေါက်မှာလည်း ပြေပြစ်လှပသည်။ သူမ၏မျက်နှာတွင် နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အငွေ့အသက်များ ရှိနေသည်။

မိန်းကလေးငယ်မှာမူ အမည်းရောင်နှင့် ရေခဲရောင် ရောယှက်နေသော ပိုးဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမ၏ မျက်ခုံးတန်းများမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေပြီး ဘယ်သော အခါမှ အရည်မပျော်နိုင်သော ရေခဲတုံးလေးတစ်တုံးကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။ သူမသည် အေးစက်ပြီး မာနကြီးသော်လည်း အလွန်လှပသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

လှပသော ထိုအမျိုးသမီးကြီးမှာ ပိုင်ဖေးရှန်၏ တာအိုလက်တွဲဖော်ဖြစ်သူ နတ်ဘုရားမ ကျန့်ယီ ဖြစ်ပြီး၊ အေးစက်လှပသော မိန်းကလေးမှာမူ ပိုင်ဖေးရှန်၏ သမီးဖြစ်သူ 'ရေခဲမြစ် နတ်သမီး' ပိုင်ချင်းချင်း ဖြစ်သည်။ သူမတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ တစ္ဆေအင်မော်တယ် အဆင့်ရှိ ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း မိုးကြိုးကပ်ဘေးကိုမူ မကျော်ဖြတ်ရသေးပေ။

သားမြီးယပ်ကို ကိုင်ထားသော တာအိုပညာရှင်မှာမူ ဘိုးဘေးဟုန်လင်ပင် ဖြစ်သည်။

ဘိုးဘေးဟုန်လင်၏ ဘေးတွင်လည်း သားမြီးယပ်ကို ကိုင်ထားသည့် တာအိုပညာရှင် လူငယ်တစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူသည် ချန်ပီယံမြို့စားကို မကျေနပ်သည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ ဤလူငယ်မှာ ဘိုးဘေးဟုန်လင်၏ အခြားတပည့်တစ်ဦးဖြစ်သူ 'ရွှယ်ကူးကျိ' ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ရေအောက်နန်းတော်၏ အနောက်ဘက်ရှိ ထိုင်ခုံတစ်ခုပေါ်တွင် နတ်သမီး အရှိန်ဝါရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထိုင်နေသည်။ သူမ၏ ဘေးတွင် ဓားရှည်တစ်လက် ရှိနေသည်။ သူမမှာ ဥဒေါင်းဘုရင်၏ သမီးဖြစ်သူ ရှင်းယုဆန်ပင် ဖြစ်သည်။

ခန်းမ၏ အရှေ့ဘက်တွင်မူ နီရဲသော ရွှေသရဖူကို ဆောင်းထားသည့် လူတစ်ဦး ထိုင်နေ သည်။ သူသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် မတူဘဲ နန်းတွင်းထုံးတမ်းအရဆိုလျှင် မင်းသား သို့မဟုတ် ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်ရပေမည်။

မှန်ပါသည်၊ ထိုသူမှာ ယွမ်တူးနိုင်ငံ တော်ဝင်မျိုးနွယ်မှ မဟာဝိညာဉ်သခင် ယွမ်ရှီကျူးပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့တွင် အခြားသော ကိုယ်ရေးအချက်လက်တစ်ခု ရှိနေသေးသည်။ ထိုအရာမှာ သူသည် အစစ်မှန် ခုနှစ်စဉ်ကြယ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ပိုင်ဖေးရှန် ပြီးနောက် အစွမ်းထက်ဆုံး ပညာရှင်ဖြစ်သည့် 'တာအိုပညာရှင် တိုက်တန်ဝိညာဉ်' ဖြစ်နေခြင်းပင်။ သူ၏ တာအို ပညာရပ်များမှာ နက်နဲလှပြီး မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို တစ်ကြိမ် ကျော်ဖြတ်ထားသူ ဖြစ်သည်။

ဤ 'တာအိုပညာရှင် တိုက်တန်ဝိညာဉ်' ၏ ယွမ်တူးနိုင်ငံရှိ အဆင့်အတန်းမှာ တော်ဝင်ချန် နိုင်ငံရှိ ဧကရာဇ်အကြံပေး ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် တူညီသဖြင့် လျှော့တွက်၍ မရပေ။ သူသည် ယခု လာမည့်လပြည့်ည၌ 'ဓားတစ်သောင်း နှင်းတောင်ထိပ်' ပေါ်တွင် အစစ်မှန် ခုနှစ်စဉ်ကြယ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်နေရာအတွက် ပိုင်ဇိယွဲ့နှင့် ယှဉ်ပြိုင်မည့် လူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

ခန်းမ၏ မြောက်ဘက်တွင်မူ ခရမ်းရွှေရောင် သရဖူကို ဆောင်းကာ ယပ်တောင်ကို ကိုင်ထားသည့် အသက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ထိုင်နေသည်။ သူသည်လည်း ခန့်ညားထည်ဝါသူဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ လိမ္မာပါးနပ်မှု၊ ရက်စက်မှုနှင့် စဉ်းလဲ ကောက်ကျစ်မူတို့ဖြင့် တောက်ပနေသည်။

ဤသူမှာမူ ယွမ်တူးနိုင်ငံ ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ သားကြီးဖြစ်သူ လေဟာနယ်လမင်းသခင် ပိုင်ယွိကုန်း ဖြစ်သည်။ သူသည်လည်း အစစ်မှန်ခုနှစ်စဉ်ကြယ်ဂိုဏ်း၏ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို မကျော်ဖြတ်ရသေးသော်လည်း ဆန်းကြယ်သော ရတနာများနှင့် လျှို့ဝှက်ပညာရပ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ တာအို လောကတွင် 'ရွှေပင့်ကူဘုရင်' ထက် မနိမ့်ကျပေ။

သူသည်လည်း ဂိုဏ်းချုပ်နေရာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်မည့် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ခန်းမအတွင်း၌ အရပ်လေးမျက်နှာမှ အင်အားစုများ စုရုံးရောက်ရှိနေကြ သည်။ ချန်ပီယံမြို့စားသည် အလယ်ဗဟိုတွင် ထိုင်နေပြီး ဧည့်သည်ဖြစ်သော်လည်း အိမ်ရှင်ကို လွှမ်းမိုးထားသည့် အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေတော့သည်။

"အားလုံးပဲ နားထောင်ကြပါ။ လပြည့်ညမှာ ကျင်းပမယ့် မှော်စွမ်းရည် ပြိုင်ပွဲမှာ 'အစစ်အမှန် ခုနှစ်စဉ်ကြယ်ဂိုဏ်း' ရဲ့ မဟာအကြီးအကဲ ကိုးဦးဆီကနေ အသိအမှတ်ပြုမှု ရထားတဲ့သူက ငါတို့ထဲမှာ အနည်းငယ်ပဲ ရှိပါတယ်။ အခု ငါတို့အားလုံး ဒီကို ရောက်နေကြ ပြီဆိုတော့ ဒီကိစ္စကို ဘာလို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မဆွေးနွေးကြတာလဲ။ ပြင်ပကလူတွေ အခွင့်ကောင်း မယူနိုင်အောင် ငါတို့အချင်းချင်း အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေဖို့ မလိုပါဘူး။ မင်းတို့လည်း သိတဲ့အတိုင်း လပြည့်ညမှာ ငါတို့ကို လာချောင်းကြည့်မယ့်သူတွေ အများကြီးရှိလိမ့်မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် 'အစစ်အမှန် ခုနှစ်စဉ်ကြယ်ဂိုဏ်း' ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဆိုတာ ဒီလောကမှာရှိတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း မြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခုရဲ့ ခေါင်းဆောင် မဟုတ်လား။ ဒါဟာ သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။"

ချန်ပီယံမြို့စားက သူ၏လက်ထဲမှ ဖန်းဆင်းခြင်ဗူးသီးကို ပွတ်သပ်ကစားရင်း စကားကို ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်နေရာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ အရည်အချင်းရှိတဲ့ သူတွေထဲမှာ မရောက်သေးတဲ့လူ တစ်ယောက် ရှိသေးတယ်၊ အဲဒါကတော့ 'မျောက်ဖြူဝံဘုရင်' ပိုင်ဇိယွဲ့ ပဲ။"

ချန်ပီယံမြို့စား စကားပြောနေစဉ်မှာပင် အနောက်ဘက် မီးကျောက်စိမ်းထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ရှင်းယုဆန်က အေးအေးလူလူပင် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ကမ္ဘာ့ မဟာနတ်ဆိုးအင်မော်တယ် ရှစ်ပါးထဲမှာ အဆင့် ၃ ရှိတဲ့သူပီပီ၊ သူဟာ နှစ်ပေါင်း ၆၀ ထဲနဲ့ တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်လာပြီး မိုးကြိုးကပ်ဘေးကိုပါ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သူပဲ။ တစ်ဟုန်ထိုး ထိပ်တန်းရောက်သွားတဲ့ သူ့ရဲ့အရှိန်အဝါကို ကျွန်မလည်း မြင်တွေ့ချင်မိတယ်။"

"သူက မျောက်တစ်ကောင်ပါပဲ။" ချန်ပီယံမြို့စား၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ရွေ့လျားသွားပြီး သူ၏လက်ချောင်းများကို နှစ်ချက်ခန့် တောက်ခေါက်လိုက်ရင်း ရှင်းယုဆန်၏ အလှကို ငေးမောကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ ယုဆန်။ မင်းအဖေ ဒီကို မလာဘူးလား။"

"တကယ်လို့ မြို့စားသာ ကျွန်မဆီက လုယူထားတဲ့ 'ဓာတ်ကြီးငါးပါးနတ်ဆိုးဓား' နဲ့ 'ကြည်လင်ကောင်းကင်ယပ်တောင်' ကို ပိုင်ရှင်ထံ ပြန်ပေးမယ်ဆိုရင် ကျွန်မအဖေက မြို့စားနဲ့တွေ့ဖို့ အလွန် စိတ်ဝင်စားပါလိမ့်မယ်။" ရှင်းယုဆန်က ချန်ပီယံမြို့စား၏ သူမအပေါ် ပိုင်ဆိုင်လိုသော ရမ္မက်ဇောများကို အရေးမစိုက်ဘဲ အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟား... ဥဒေါင်းဘုရင်က ငါနဲ့ တွေ့ချင်တယ်ပေါ့။ သူက ငါ့ကို ထိန်းချုပ်ချင်တာလား။ ဒါပေမဲ့ ပြောရဦးမယ်၊ ငါကပဲ တခြားသူတွေကို ထိန်းချုပ်ခဲ့တာ၊ ဘယ်သူ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကိုမှ မခံယူဖူးဘူး။ ယုဆန်... မင်းအဖေဆီ ပြန်သွားပြီး ပြောလိုက်ပါ၊ တကယ်လို့ သူသာ စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် ငါသူနဲ့ ပူးပေါင်းမယ်။ သူသာ ငါ့နောက်ကို လိုက်မယ်ဆိုရင် အနာဂတ်မှာ သူလိုချင်တာမှန်သမျှ ရစေရမယ်လို့ ငါအာမခံတယ်။" ချန်ပီယံမြို့စားက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီလိုလား…၊ ကျွန်မအဖေက 'တော်ဝင်ချန်' တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ ကံကြမ္မာမှတ်တမ်းကို ကြည့်ချင်နေတာ၊ အဲဒါကို မြို့စား ယူပေးနိုင်မလား။" ရှင်းယုဆန်က မေးလိုက်သည်။

"ရတာပေါ့၊ ဒါတင်မကဘူး 'တိုင်ရှန်တာအို' ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာကိုတောင် ငါရအောင် ယူပေးနိုင်သေးတယ်" ချန်ပီယံမြို့စားက ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

"အို... မြို့စားက တော်တော်လေး စကားကြီးစကားကျယ် ပြောတာပဲ။ အဲဒီလို စွမ်းဆောင် နိုင်ဖို့ဆိုရင်, မြို့စားက ရှေးခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်တစ်ဦး ဖြစ်နေမှ၊ ဒါမှမဟုတ် 'တော်ဝင်ချန်'ရဲ့ ရာဇပလ္လင်ကို သိမ်းပိုက်ထားနိုင်မှ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်သိသ လောက်တော့ လက်ရှိ ဧကရာဇ် ယန်ဖန်က အစွမ်းထက်ပြီး အမြော်အမြင် ကြီးမားသူ ဖြစ်သလို၊ ဧကရာဇ်အကြံပေး ဟုန်ရွှန်ကျိကလည်း 'လူသားအင်မော်တယ်' အဆင့်ကို ရောက်ရှိနေပြီ။ အတိတ်က ဘုန်းတော်ကြီး 'ယန်ယွဲ့' ကိုတောင် ကျော်လွန်နေပြီလေ။ ဒီလို ဘုရင်နဲ့ အမတ် ပူးပေါင်းနေသရွေ့ မြို့စားမှာ 'ယန်' မိသားစု သွေးပါနေရင်တောင် ရာဇပလ္လင်ကို လုဖို့ မလွယ်ဘူး။"

ထိုအချိန်တွင် တာအိုပညာရှင် တိုက်တန်ဝိညာဉ် ယွမ်ရှီကျူးက ချန်ပီယံမြို့စားကို ထောက်ပြ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အခု သူတို့တွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတောင် ဂရုမစိုက်နိုင်ကြပါဘူး၊ သူတို့မှာ မိုနိုဂိုတာရီဆိုတဲ့ ကမ္ဘာ့ရန်သူတော်ကြီးတစ်ဦး ရှိနေတာကိုး" ချန်ပီယံမြို့စားက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး မီးကျောက်စိမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ကုလားထိုင်ကြီးပေါ်တွင် သက်သောင့်သက်သာ လှဲလျောင်းလိုက်သည်။ "ဘိုးဘေးဟုန်လင်... ခင်ဗျားရဲ့ ဒီမီးကျောက်စိမ်းကုလားထိုင်က သန့်စင်တဲ့ 'ယန်' စွမ်းအင်တွေ ထွက်နေတာပဲ၊ တော်တော်လေး ထိုင်လို့ကောင်းတယ်။ ကျုပ်ကို အနည်းပယ် ပေးဦး။"

စကားအဆုံးတွင် ချန်ပီယံမြို့စားက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ငါ 'လူသားအင်မော်တယ်' ဖြစ်လာဖို့က အချိန်ပဲလိုတယ်။ 'တော်ဝင်ချန်' နန်းတော်တစ်ခုလုံးမှာ ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်သူ မရှိဘူး။ ပြီးတော့ အဲဒီဘုရင်နဲ့ အမတ်ကြီးက အရာရှိတွေနဲ့ သူဌေးတွေကို စုစည်းဖို့ ကြိုးစားနေပြီး လောကမှာရှိတဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝတဲ့ မိသားစုအားလုံးကို ရန်ရှာနေကြတာ။ အဲဒီအမိန့်တော် ထွက်လာတဲ့နေ့ဟာ တစ်နိုင်ငံလုံးကို ငါ ထိန်းချုပ်မယ့်နေ့ပဲ။"

တာအိုပညာရှင် တိုင်တန်ဝိညာဉ် ယွန်ရှီကျူးက ဟုန်ယွိ ဖြေဆိုခဲ့သော စာသားနှစ်ကြောင်း ကို ဖြည်းညင်းစွာ ရွတ်ဆိုပြလိုက်သည်။ "မြို့စား ပြောတာတွေဟာ မှားနေပြီ ထင်တယ်။ ကျွန်တော်ကြားရသလောက်ဆို 'တော်ဝင်ချန်' နန်းတော်ထဲမှာ လူငယ်ပညာရှင်တွေ အများကြီး ပေါ်ထွန်းနေပြီ။ ဥပမာ- ပြီးခဲ့တဲ့ စာမေးပွဲမှာဆိုရင် ဟုန်ရွှန်ကျိရဲ့သား ဟုန်ယွိက သိုင်းပညာမှာတင်မကဘဲ စာပေမှာလည်း ထူးချွန်လွန်းလို့ စာပေလောကမှာဆို, 'သူတော်စင်ငယ်' လို့တောင် အမည်တွင်နေပြီ။ အနာဂတ်မှာ သူဟာ အရာရှိတွေရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာနိုင်သလို၊ သူ့ရဲ့စကားတွေကလည်း လောကရဲ့ ဥပဒေတစ်ရပ် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ ဒီလိုလူမျိုးဟာ မြို့စားအတွက် အကြီးမားဆုံး ရန်သူ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ဧကရာဇ်ကလည်း သူ့ကို မြို့စားရဲ့ ပြိုင်ဘက်အဖြစ် ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် မွေးမြူထားမှာပဲ။”

ဟုန်ယွိ၏ ထိုစာသားများသည် တစ်လောကလုံးတွင် ကျော်ကြားနေပြီ ဖြစ်သည်။

"အို... အဲဒီစာကို ငါမဖတ်ရသေးဘူး။ အဲဒီနေ့က ပင်လယ်ပြင်ပေါ်မှာ ဟုန်ယွိကို ငါလိုက်ဖမ်းတုန်းက သူ ဒီအဆင့်အထိ ရောက်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့မိဘူး" ရှင်းယုဆန် က ငေးမောကာ ဆိုလိုက်သည်။

"ချန်ပီယံမြို့စား... မင်း တော်ဝင်ချန်ကို သိမ်းပိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့အင်အားက လုံလောက်သေးပုံမရဘူး။ ငါတို့ကို မင်းနဲ့ ပူးပေါင်းစေချင်ရင်တော့, မင်းအနေနဲ့, အားလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိကြောင်း အရင်ပြရမယ်။" ထိုအချိန်တွင် လေဟာနယ် လမင်းသခင် ပိုင်ယွိကုန်းက ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။

"အို... လွှမ်းမိုးနိုင်တဲ့ စွမ်းအား ဟုတ်လား။" ချန်ပီယံမြို့စား၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက် သွားပြီး စကားလုံးနှစ်လုံးကို အသံထွက် ဆိုလိုက်သည်။ "ဟန်ယွဲ့။"

ထိုစကားလုံးများ ထွက်လာသည်နှင့် သူ၏လက်ထဲရှိ 'ဖန်ဆင်းရှင်ဗူးသီး' အတွင်းမှ ပြဒါး ကဲ့သို့ တောက်ပသော လရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် နတ်ဘုရားမ တစ်ပါးအဖြစ် ပုံပေါ်လာသည်။ သူမ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် လခြမ်းပုံ အမှတ်အသားရှိပြီး၊ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း လခြမ်းပုံစံ ရှိနေသည်။

ထိုနတ်ဘုရားမထံမှ ငွေရောင်အလင်းတန်းများနှင့်အတူ ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရား စွမ်းအားများ ပျံ့လွင့်လာသည်။

"မြို့စားမှာ အင်အားမရှိဘူးလို့ ရှင် ပြောလိုက်တာလား။" နတ်ဘုရားမ ပေါ်လာသည်နှင့် သူမ၏ အသံကြောင့် ရေအောက်နန်းတော်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ သူမက လေဟာနယ် လမင်းသခင်ကို လက်ညှိုးညွှန်လိုက်ရာ လရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်သွားသည်။

"မကောင်းတော့ဘူးတော့။"

လေဟာနယ်လမင်းသခင် ပိုင်ယွိကုန်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် နတ်ဘုရား ဓားတစ်လက်ကို ဖန်တီးကာ အလင်းတန်းကို ခုခံလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပါးစပ်မှ မှောင်မိုက်သော မြူခိုးများကို မှုတ်ထုတ်ကာ ခံစစ်ဒိုင်းလွှာတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သည်။

"အသက်စွမ်းအင် အကာကွယ်ကျိန်စာ။"

ရှင်းယုဆန်က ကြည့်ရုံနှင့် သိလိုက်သည်။ ဤပညာမှာ 'အစစ်အမှန် ခုနှစ်စဉ်ကြယ်ဂိုဏ်း' ၏ နံပါတ် ၁ အကာကွယ်ပညာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လနတ်ဘုရားမ၏ အလင်းတန်းက ထိုဓားကို ချက်ချင်း ချေမှုန်းလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် အကာကွယ်ပညာရပ်ကိုပါ ဖောက်ထွက်ကာ ပိုင်ယွိကုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားစေတော့သည်။

ဝုန်…။ သွေးများက နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားသည်။

ပိုင်ယွိကုန်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ခုန်ထွက်ကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော် လည်း လနတ်ဘုရားမက လက်ညှိုးဖြင့် ညွှန်လိုက်ပြန်ရာ လရောင်များက ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ပြီး သူ့ကို လမင်းအတွင်း ပိတ်လှောင်လိုက်တော့သည်။

"နတ်ဘုရားတစ်ပါး။ ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ်ရှိတဲ့ နတ်ဘုရားမတစ်ပါးပါလား။"

လူတိုင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ဘိုးဘေးဟုန်လင်ပင်လျှင် နေရာမှ ဝုန်းခနဲ ထရပ်မိသည်။

"အားလုံး ဘယ်လိုလဲ။ ဟန်ယွဲ့ဟာ လနတ်ဘုရားမတစ်ပါး ဖြစ်သလို သူမရဲ့ စွမ်းအားက လည်း အနှိုင်းမဲ့တယ်။ ဂိုဏ်းချုပ် ပိုင်ဖေးရှန် ပြန်လည်ဝင်စားလာရင်တောင် သူမကို အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့အားလုံး ငါ့ကို သစ္စာခံပြီး ငါတို့ တစ်စိတ်တစ်ဝမ်းတည်း ရှိနေမယ်ဆိုရင် ဒါဟာ မင်းတို့အတွက် အရှုံးမရှိပါဘူး။ ဟုန်ယွိလား။ သူက အလွန်ဆုံးရှိမှ ဟန်ပြသမား တစ်ယောက်သာသာပါပဲ။ သူက ငါ့ပြိုင်ဘက်ဖြစ်ဖို့ ထိုက်လို့လား။" ချန်ပီယံ မြို့စားက ပျင်းရိစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မြို့စားကို သစ္စာခံမလား၊ ဒါမှမဟုတ် သေခံမလား။" လနတ်ဘုရားမ ဟန်ယွဲ့က အေးစက်သော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ရေအောက်နန်းတော်၏ အပေါ်ဘက် ဟင်းလင်းပြင်မှ အသံတစ်သံ ဟိန်းထွက်လာသည်။

"အို... ချန်ပီယံမြို့စား၊ ငါက မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်ထိုက်ဘူးလို့ ပြောလိုက်တာလား။"

ဝုန်၊ ကြည်လင်သော အလင်းလုံးကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားပြီး လူနှစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာ သည်။ တစ်ယောက်မှာ ဦးခေါင်းအထက်တွင် အလင်းကွင်း ရှစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုသူမှာ ဟုန်ယွိပင် ဖြစ်သည်။

"လနတ်ဘုရားမ။ တကယ့် အစစ်မှန် ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ပါလား။ တော်တော် အစွမ်းထက်တာပဲ။ အမှောင်နတ်ဘုရားရဲ့ အစစ်မှန် ခန္ဓာကိုယ်နဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်မယ် ထင်တယ်။ ကောင်းကင် မြွေဘုရင်မလောက် အစွမ်းမထက်သေးပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ 'မဟာ လေဟာနယ်လက်ဝါး' အတွက် ကိုးခုမြောက် အလင်းကွင်း ဖြစ်လာဖို့တော့ ထိုက်တန်ပါတယ်။”

အခန်း (၃၅၈)။

“ချန်ပီယံမြို့စား... ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံးဟာ တော်ဝင်နန်းတော် တစ်ခုတည်းရဲ့ အရာရှိတွေပဲ မဟုတ်လား။ တစ်ယောက်က စာပေပညာရှင်၊ နောက်တစ်ယောက်က စစ်သည်တော်ပေါ့။ ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံးမှာ နိုင်ငံတော်ကို ထောက်ကန်ပေးဖို့ တာဝန်ရှိ တယ်။ အခု ယွမ်တူးနိုင်ငံရဲ့ အစစ်အမှန် ခုနှစ်စဉ်ကြယ်ဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းချုပ် ပိုင်ဖေးရှန်ဟာ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်ဆီးပြီး၊ ပြန်လည် ဝင်စားခဲ့ရလို့ ဒီနိုင်ငံမှာ ခေါင်းဆောင်မဲ့ ဖြစ်နေတယ်။ မြောက်ဘက်ဒေသ ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် မင်း ဒီကိုလာပြီး ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးနေတာဟာ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ကိစ္စပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စမျိုးမှာ ငါကရော ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကျန်ရစ်နေလို့ ဖြစ်မှာလဲ။”

ဟုန်ယွိသည် 'ဆန်းကြယ်ရေခဲမြစ်' အောက်ခြေရှိ ရေအောက်နန်းတော်တွင် ပေါ်လာသည် နှင့် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံများကို ဆက်တိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ရေအောက်နန်းတော်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ မရပ်မနား တုန်ခါသွားတော့သည်။

နန်းတော်၏ အပေါ်ဘက်တွင် ရေကာအဖြစ် တည်ရှိနေသော 'ရေခဲဝိညာဉ် အသက်ပုလဲ' မှာ ဟုန်ယွိ၏ အသံကြောင့် သက်ရောက်ခံရပုံပြီး အလင်းများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တောက်ပ လာကာ အေးစက်သော အခိုးအငွေ့များ ထူထပ်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရေအောက် နန်းတော်တစ်ခုလုံးမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ရေခဲမှုန် မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

“ဘယ်သူက ငါ့ရဲ့ ရေအောက်နန်းတော်ထဲကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရဲတာ လဲ။ ရေခဲမှုန်မြူခိုး... တိုက်ယွမ် ခန္ဓာကိုယ် အေးခဲစေ။”

အလျင်မြန်ဆုံး တုံ့ပြန်လိုက်သူမှာ ဘိုးဘေးဟုန်လင် ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏ ရေအောက်နန်းတော်ထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခြင်းကြောင့် သဘာဝအတိုင်း သူက ပထမဆုံး တုံ့ပြန်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက အတွေးတစ်ခုဖြင့် မန္တန်တစ်ခုကို ရွတ်ဆိုကာ ရေအောက်နန်းတော်တစ်ခုလုံး၏ ကာကွယ်ရေးစနစ်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ထူထပ်သော ရေခဲမှုန်မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟုန်ယွိကို ဝိုင်းရံလိုက်သည်။ ထိုမြူခိုးများ သည် ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ်ရှိပုံရပြီး၊ လူသား၏ အငွေ့အသက်နှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် စုစည်းခဲသွားကာ ဟုန်ယွိကို ကြီးမားသော ရေခဲတုံးကြီးအတွင်း ပိတ်လှောင် လိုက်တော့သည်။

“အနှစ်သာရရေခဲ ပေါက်ကွဲစေ။”

ဟုန်ယွိ အေးခဲသွားသည်နှင့် ဘိုးဘေးဟုန်လင်သည် သူ၏ မီးကျောက်စိမ်းထိုင်ခုံပေါ်မှ ဝုန်းခနဲ ထရပ်လိုက်သည်။ သူက ထိုရေခဲတုံးကြီးကို လက်ညှိုးဖြင့် ညွှန်လိုက်ရာ ရေခဲများ အက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံမှာ အလွန်အမင်း အေးစက်သော မြစ်ကြီး တစ်စင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည့် အသံကဲ့သို့ပင်။ နားထောင်ရသူတိုင်း၏ နားထဲတွင် အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှပြီး ထိုအသံကြောင့်ပင် တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစစီ ကြေမွသွားနိုင်သည့်အလား ထင်ရသည်။

“ဒီတာအိုဆရာကြီးရဲ့ ပညာရပ်တွေက တော်တော်လေး နက်နဲလာတာပဲ။ ဒီရေအောက် နန်းတော်ထဲမှာဆိုရင် သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ ရေခဲဝိညာဉ်ပုလဲက တစ်သားတည်း ဖြစ်နေတာ။ သူက မိုးကြိုးကပ်ဘေး သုံးကြိမ်ကျော်ဖြတ်ထားတဲ့ ပညာရှင်လောက် မစွမ်းသေးပေမဲ့ ဒီနေမှာဆိုရင်တော့ တော်တော်ကြာအောင် တောင့်ခံထားနိုင်မှာပဲ။”

ရှင်းယုဆန်သည်လည်း နေရာမှ ထရပ်ကာ အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ရေခဲတောင် ပေါက်ကွဲသည့် အသံကို ကြားရသောအခါ သူမ၏ နှလုံးသားပင် တုန်လှုပ်သွားရသည်။

“ဘိုးဘေးဟုန်လင်... ဒါဟာ ခင်ဗျားရဲ့ ဧည့်သည်ကို ဆက်ဆံတဲ့ နည်းလမ်းလား။”

ဟုန်ယွိက လေတိုးသံကဲ့သို့ စူးရှသော အသံတစ်ချက် ထုတ်ဖော်ပြီး လက်ချောင်းကို တောက်ခေါက်လိုက်သည်။ ထိုအခါ လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော ဆေးမီးလျှံလုံးတစ်လုံး ပျံထွက်လာသည်။ ထိုဆေးလုံး လည်ပတ်နေစဉ်အတွင်း အပ်လေးများကဲ့သို့ အလင်းတန်း များစွာ ဖြာထွက်လာသည်။

တခဏချင်းမှာပင် ဟုန်ယွိကို ပိတ်လှောင်ထားသော ရေခဲမြူခိုးများသည် ရေနွေးငွေ့များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျဆင်းသွားသည်။ မြေပြင်ပေါ် တွင် ရေနွေးမိုးများ ရွာချလိုက်သကဲ့သို့ အပူရှိန်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဆေးမီးလျှံ စုစည်းခြင်း….၊ မီးလျှံအလင်းတန်း။”

ဘိုးဘေးဟုန်လင်သည် သူ၏ ရေခဲမှုန်မြူခိုးများနှင့် ပေါက်ကွဲသံများ ပျောက်ကွယ်သွား သည်ကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်တကြား အော်ပြောလိုက်မိသည်။ ထို့နောက် ငွေရောင် အပ်ကဲ့သို့သော မီးတောက်နှင့် နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော ရတနာကို မြင်တွေ့လိုက်ရ သည်။

“ဒါက မီးစွမ်းအင်ကို စုစည်းပြီး၊ ရေခဲစွမ်းအင် မန္တန်တွေကို ချိုးဖျက်ဖို့ အထူးပြုလုပ်ထားတဲ့ မီးစွမ်းအင်ပညာရပ်ပဲ။ တကယ်လို့, ခင်ဗျား ဒီရေခဲဝိညာဉ် နန်းတော်ကို ပျက်စီးမစေချင်ဘူး ဆိုရင်တော့ မိုက်မိုက်ကန်းကန်း မလုပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။”

ဟုန်ယွိသည် ထိုမန္တန်ကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဆင်းမလာသေးပေ။ “ဒီနေ့ အစည်းအဝေးမှာ လူ တော်တော်စုံနေတာပဲ။ ညီနောင် ပိုင်ဇိယွဲ့ ကလည်း လပြည့်ညမှာ ဓားတစ်သောင်းနှင်းတောင်ထိပ်ကို သွားရမှာဆိုတော့ ဒီနေရာမှာ သူ မရှိလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ။” ဟုန်ယွိက ချန်ပီယံမြို့စားနှင့် ပြဒါးရည်ကဲ့သို့ တောက်ပနေ သော လနတ်ဘုရားမကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူစကားပြောနေစဉ်မှာပင် ဟုန်ယွိသည် ချန်ပီယံမြို့စားနှင့် သူ၏ဘေးမှ ပြဒါးရည်ကဲ့သို့ တောက်ပြောင်နေပြီး ရှေးဟောင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော 'လနတ်ဘုရားမ' ကို စိုက်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လနတ်ဘုရားမသည်လည်း ဟုန်ယွိကို ပြန်လည်စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်စူးရှပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသလို တစ်ဖက်မှာ လည်း ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

ဟုန်ယွိ ပေါ်လာစက သူမကို သူ၏ 'မဟာ လေဟာနယ်လက်ဝါး' အတွက် ကိုးခုမြောက် အလင်းကွင်းအဖြစ် ဖန်တီးပစ်မည်ဟု ပြောခဲ့သည်ကို သူမ ကြားခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ဟန်ယွဲ့... မလုပ်နဲ့ဦး။”

ထိုအချိန်တွင် ချန်ပီယံမြို့စားသည် ဟုန်ယွိကို အလွန်နက်နဲသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ အစောပိုင်းက ပျင်းရိစွာ ထိုင်နေသော ချန်ပီယံမြို့စားသည် သူ၏ မီးကျောက်စိမ်း ကုလားထိုင်ပေါ်မှ ဝုန်းခနဲ ထရပ်လိုက်သည်။ သူသည် အိပ်ပျော်နေရာမှ ရုတ်တရက် နိုးထလာသော ခြင်္သေ့တစ်ကောင်နှင့် တူလှသည်။

တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေသော လနတ်ဘုရားမကို ကြည့်ကာ ချန်ပီယံမြို့စားက မလုပ်ရှားရန် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် တားမြစ်လိုက်သည်။

ချန်ပီယံမြို့စားသည် နိုးထလာသော ခြင်္သေ့တစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါကြောင့် ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းမှာ သွေးညှီနံ့နှင့် ရိုင်းစိုင်းရက်စက်သော အငွေ့အသက်များကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအရှိန်အဝါမှာ စိတ်ဝိညာဉ်၏ အတွေးများအထိ ထိုးဖောက်သွားသဖြင့် တစ္ဆေအင်မော်တယ်များပင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

“ချန်ပီယံမြို့စားက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ။”

ဟုန်ယွိ၏ ဘေးတွင်ရှိသော ပိုင်ဇိယွဲ့မှာလည်း အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ချန်ပီယံ မြို့စား ထရပ်လိုက်သောအခါ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုင်ဇိယွဲ့၏ ဝိညာဉ်အတွင်းပိုင်းအထိ သက်ရောက်သွားပြီး အတွေးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု စိုးမိုးသွားသည်။

သို့သော် ထိုကြောက်ရွံ့မှုကို ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်မောင်းထုတ်လိုက်နိုင်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ပိုင်ဇိယွဲ့သည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ထားသော ပညာရှင်ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ အတွေးများမှာ ကြည်လင်ပြတ်သားနေသည်။ အကယ်၍ သာမန် တစ္ဆေအင်မော်တယ်သာဆိုလျှင် ထိုကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် သူ၏ အတွေးများမှာ ပိတ်ဆို့သွား ပြီး နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးတိုင်းတွင် ထိုကြောက်ရွံ့မှုမှာ ကပ်ငြိကျန်ရစ်နေပေ လိမ့်မည်။

“ဒီလူဟာ သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်ရဲ့ အထွက်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီ။ လူသား အင်မော်တယ်ဖြစ်ဖို့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာ။ ဆေဘာသူတော်စင် ဂွန်ယန်ယုနဲ့ ယှဉ်ရင်တောင် သူက နိမ့်ကျမှာ မဟုတ်ဘူး။” ပိုင်ဇိယွဲ့က စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

“ကောင်းတယ်... တကယ်ကို ကောင်းတယ်။ ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားကို ပိုင်ဆိုင်ထား သူပီပီ မင်းရဲ့ လက်သီးအရှိန်အဝါထဲမှာ ရှေးခေတ် သူတော်စင်ဧကရာဇ်ရဲ့ ခန့်ညားထည်ဝါ မှုတွေ ပါဝင်နေတာပဲ။ ဘုရင်တစ်ပါးရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုက လူတိုင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို သက်ရောက်စေ တယ်။ ဒီလို ဘုရင်တစ်ပါးရဲ့ အရှိန်အဝါ ရှိနေမှတော့ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တွေ မင်းကို ဒူးထောက် သစ္စာခံတာ မဆန်းပါဘူး။ နတ်လင်းယုန်ဘုရင်လို ပညာရှင်မျိုးတောင် မင်းရဲ့ လက်ပါးစေ ဖြစ်သွားတာ မအံ့သြတော့ဘူး။”

ဟုန်ယွိက ချန်ပီယံမြို့စားကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ရှေးခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်များသည် လူများကို ဖိနှိပ်ရန် မှော်စွမ်းအင်များကို အသုံးမပြုကြပေ။ သူတို့တွင် မွေးရာပါ ဘုရင်အရှိန်အဝါ ရှိကြသည်။ ထိုအရှိန်အဝါကို မြင်တွေ့ရသော တစ္ဆေအင်မော်တယ်များသည် စိတ်ထဲတွင် အလိုအလျောက် သစ္စာခံလို သော စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ထိုစိတ်ကို ဖယ်ရှားရန် သို့မဟုတ် ထိန်းချုပ်ရန် မလွယ်ကူ ပေ။

ချန်ပီယံမြို့စားတွင်လည်း ထိုကဲ့သို့သော လက်သီးအရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေသည်။ ရှေးခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်တွေလောက် မပြင်းထန်သေးသော်လည်း လူများစွာက သူ့ကို ဒူးထောက် သစ္စာခံနေကြသည့် အကြောင်းအရင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

၎င်းမှာ ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားကြောင့် ရရှိလာသော အကျိုးကျေးဇူး ဖြစ်မည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

“ဟုန်ယွိ... မင်းကိုး။ အဲဒီနေ့က ဖန်ရှန်းတာအို ဂိုဏ်းမှာ ငါ့ရဲ့ 'ကောင်းကင်တိုင် နတ်ဘုရား ကျောက်တုံး' ကို လုသွားတာ မင်းပဲပေါ့။ မင်းက တော်တော်လေး ပုန်းလျှိုးနေနိုင်တာပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း ယွန်နိုင်ငံမှာ ချန်ယင်းရှာက မင်းကို သူမရဲ့တာအိုလက်တွဲဖော်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့တာကိုး။ ငါ မင်းကို ဒီလောက်အထိ အထင်သေးမိလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွက်ထားခဲ့ဘူး။”

ချန်ပီယံမြို့စားက စကားပြောနေစဉ် သူ၏ လက်သီးအရှိန်အဝါကို အနည်းငယ် ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ အိပ်ရာမှ နိုးထလာသော ခြင်္သေ့တစ်ကောင်၏ အငွေ့အသက်များ သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားသည်။

ထိုအခါ ခန်းမအတွင်းရှိ လူတိုင်းသည် ရုတ်တရက် ဟင်းလင်းပြင်ကြီး ပြိုကျပျက်စီးသွားပြီး သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်များမှာ ချန်ပီယံမြို့စား၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုပ်ယူခံရမည့်အလား ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူတို့၏ အတွေးများကို အမြန်ပင် ထိန်းချုပ်လိုက်ကြရသည်။

လက်သီးအရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်လိုက်၊ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက် လုပ်ရုံမျှဖြင့် ပညာရှင်များ စွာ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဟင်းလင်းပြင် ပြိုကျသကဲ့သို့ ခံစားရစေခြင်းမှာ သူ၏ လက်သီး စွမ်းအား မည်မျှကြီးမားသည်ကို သက်သေပြနေခြင်းပင်။

“ဟုတ်တယ်... ငါပဲ။” ဟုန်ယွိက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။ “မင်း၊ ချန်ပီယံမြို့စားက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံ ဖော်ကိုတောင် ရည်ရွယ်နေမှတော့ ငါလည်း မင်းကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးရတာပေါ့။ မင်းထက် တော်တဲ့သူ အမြဲရှိနေတယ်ဆိုတာကို မင်း သိအောင် လုပ်ပေးရတာပေါ့။”

“မြို့စား... မြို့စား... မြို့စားက လောကမှာရှိတဲ့ သူရဲကောင်းမှန်သမျှကို ဘယ်လိုပဲ အထင်သေးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အနှိုင်းမဲ့လို့ ထင်နေပါစေ၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ မြို့စားကို ယှဉ်နိုင်ပြီး ဒုက္ခပေးနိုင်မယ့် ရန်သူနဲ့ တွေ့ရပြီပေါ့။”

ရှင်းယုဆန်က ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ပြီး ချန်ပီယံမြို့စားကို ပြောလိုက်သည်။

“ဟွန်း... သူလား၊ ဟုန်ယွိက ငါနဲ့ ယှဉ်ဖို့ မထိုက်တန်သေးပါဘူး။” ချန်ပီယံမြို့စားက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ “ဟုန်ယွိ... မင်းရဲ့ပုံစံကို ကြည့်ရတာ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးပြီပဲ။ တကယ်လို့, မင်း ငါ့ကို သစ္စာခံမယ်ဆိုရင် မင်းကို ငါ အသက်ချမ်းသာ ပေးမယ်။ မင်း ဒါကို ထည့်တွက်မထားဘူး မဟုတ်လား။ ငါ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်မှာ မင်းရဲ့ လှုပ်ရှားမှုမှန်သမျှကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လူတွေ လွှတ်ထားပြီးသား။ တကယ်လို့, မင်း ဒီနေ့ ငါ့ကို သစ္စာမခံဘူးဆိုရင် ငါ အမိန့်တစ်ခု ပေးလိုက်တာနဲ့ မင်းရဲ့ အစိမ်းရောင် မိုးမခံစံအိမ် တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံဖော် ချန်ယင်းရှာလည်း အဖမ်းခံ ရပြီး ငါ့ရဲ့ကျွန်တစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။”

“အခုထိတောင် မင်းရဲ့ မောက်မာတဲ့ စိတ်ဓာတ်က မပြောင်းသေးဘူးလား။” ဟုန်ယွိက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “မင်း အားကိုးနေတာက ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား၊ မင်းဘေးက လနတ်ဘုရားမ၊ ပြီးတော့ ယူလူလက်၊ နတ်လင်းယုန်ဘုရင်၊ ဖန်ရှန်းတာအိုဂိုဏ်းနဲ့ မြို့တော် မှာရှိတဲ့ ရွှေပင့်ကူဘုရင်တို့ကို မဟုတ်လား။ ပြီးတော့ ဥဒေါင်းဘုရင်ရဲ့ ကြည်လင် ကောင်းကင် ယပ်တောင်ရောပေါ့။ ဟုတ်ပါတယ်... ဒီလောက် အင်အားစုကြီးဟာ အိမ်ရှေ့စံ မင်းသားကို ယှဉ်ဖို့ လောက်ပေမဲ့ ငါ့ကို နှိမ်နင်းဖို့တော့ မလုံလောက်သေးဘူး။ ငါ အရင်ဆုံး လက်ဦးမှု ယူလိုက်တယ်။ မင်းကို အသံတစ်သံ နားထောင်ခိုင်းရဦးမယ်။”

ဟုန်ယွိက ချန်ပီယံမြို့စား၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။ သူက လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်တွင် အလင်းအက်ကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ် လာသည်။ ထို့နောက် ထိုအက်ကြောင်းအတွင်းမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ “မြို့စား...”

ထို “မြို့စား” ဆိုသော စကားလုံးနှစ်လုံးမှာ တစ်ကြိမ်သာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အက်ကြောင်း မှာ ပြန်လည်ပိတ်သွားကာ အသံမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သို့သော်လည်း ချန်ပီယံမြို့စားမှာ ထိုအသံသည် သူ၏ ချစ်သူ ယူလူလက်၏ အသံ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်။

ရှူးးး!

ချန်ပီယံမြို့စား၏ မျက်နှာမှာ ယူလူလက်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပဲစေ့များကို ဒယ်အိုးပူပေါ်တွင် လှော်နေသကဲ့သို့ တဖြောက်ဖြောက် မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူ၏ ကြွက်သားများမှာ ပေါင် ၅၀၀ လေးသော လေးကြိုးကို ဆွဲထားသကဲ့သို့ တင်းမာသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ရေလှိုင်းသံကြီးတစ်ခု ဟိန်းထွက်လာသည်။

ထိုအသံမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးများ ပြင်းထန်စွာ စီးဆင်းလှုပ်ရှားနေသည့် အသံပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော ‘ယန်’ စွမ်းအင် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် ပူပြင်းသော လေထုများ တလိပ်လိပ် တက်နေသည်ကို သာမန်မျက်စိဖြင့်ပင် မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာပင် ပုံပျက်သွားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

“အား...”

ရေခဲမြစ်နတ်သမီး ပိုင်ချင်းချင်း၊ နတ်ဘုရားမ ကျန့်ယီနှင့် ရွှယ်ကူကျိတို့မှာ မျက်နှာများ ပျက်သွားကြပြီး နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ကြရသည်။ ဘိုးဘေးဟုန်လင် သည် နေရာမှ မရွေ့သော်လည်း သူ၏ အောက်ရှိ မီးကျောက်စိမ်းထိုင်ခုံမှာ အက်ကွဲသွား တော့သည်။ ၎င်းမှာ ချန်ပီယံမြို့စား၏ ပြင်းထန်လှသော လက်သီးစိတ်ဆန္ဒနှင့် အသက်စွမ်းအင်များကြောင့် ဖြစ်သည်။

မဟာဝိညာဉ်သခင် ယွန်ရှီကျူးသည်လည်း နေရာမှ ထရပ်လိုက်သည်။ ရှင်းယုဆန်မှာမူ ချန်ပီယံမြို့စားကို အံ့သြစွာ ကြည့်နေမိသည်။

ဟုန်ယွိ၏ ဤလှုပ်ရှားမှုမှာ ချန်ပီယံမြို့စား၏ အထိခိုက်မခံနိုင်ဆုံးသော နေရာကို ထိပါး လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်ကို အစည်းအဝေး တက်ရောက်လာသူ အားလုံး သိလိုက်ကြသည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်...

ချန်ပီယံမြို့စား၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးစက်များကဲ့သို့ နီရဲလာပြီး အလွန်ပင် ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သော အကြည့်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မည်မျှပင် မှော်စွမ်းအား မြင့်မားသူ ဖြစ်ပါစေ၊ သူ၏ သွေးရောင်မျက်လုံးများကို မြင်ရလျှင် ထိတ်လန့်သွားမည်မှာ သေချာပါ သည်။

ချန်ပီယံမြို့စား၏ အရှိန်အဝါသည် ဤမျှအထိ ကြောက်စရာ ကောင်းလာလိမ့်မည်ဟု ထိုနေရာရှိ သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။

“နဂါးတွေမှာ အထိခိုက်မခံနိုင်တဲ့ အကြေးခွံတွေ ရှိတယ်။ အဲဒီနေရာကို ထိတဲ့သူဟာ သေရမယ်။”

ချန်ပီယံမြို့စားက ဟုန်ယွိကို လက်ညှိုးညွှန်ကာ 'အဆုံးမဲ့ ကောင်းကင်သံစဉ်' ကဲ့သို့သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ထိုအသံမှာ ခန်းမတစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။

“ဟုန်ယွိ... မင်း ငါ့မိန်းမကို ထိရဲတယ်ပေါ့။ မင်း သေရမယ်။ လောကမှာ ဘယ်သူမှ ငါ့မိန်းမကို မထိရဲဘူး။ မင်း ဒီနေ့ ဒီလိုလုပ်လိုက်မှတော့ သေခြင်းတရားက မင်းကို စောင့်ကြိုနေပြီ။ မင်းကို ဘယ်သူမှ မကယ်နိုင်ဘူး။ မင်းရဲ့ တစ်ဆွေမျိုးလုံးကို ငါ သတ်ပစ်မယ်။”

ချန်ပီယံမြို့စား ပြောလိုက်သောအခါ သူ၏ ပြင်းထန်လှသော အမုန်းတရား၊ ယုတ်မာမှုနှင့် ရက်စက်မှုတို့က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ သွေးနှင့် အသက်စွမ်းအင်များကို အပြည့်အဝ လှုပ်ရှားစေလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ရေကာတာတစ်ခု ကျိုးပေါက်သွားသကဲ့သို့ပင်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် အဆင့်တစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်ရန် အလွန်နီးစပ်နေပုံရသည်။

“ကိုယ်မခံချင်တဲ့ အရာကို သူတစ်ပါးအပေါ်လည်း မလုပ်နဲ့လေ။ ချန်ပီယံမြို့စား၊ မင်းက တော့ နေ့တိုင်း မိန်းကလေးတွေကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကြံရွယ်နေတယ်။ ဒီနေ့ ငါက မင်းမိန်းမကို ကြံရွယ်တော့ မင်း ဘာလုပ်ချင်လဲ။”

ဟုန်ယွိသည် ချန်ပီယံမြို့စား၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများ ကို အနည်းငယ် မှေးလိုက်သည်။

“ညီနောင်ဟုန်... ချန်ပီယံမြို့စားက အစွန်းကုန် ဒေါသထွက်နေပြီ။ သူ့လက်သီးဆန္ဒနဲ့ စိတ်စွမ်းအားတွေက မီးလောင်ရာ လေပင့်သလို ဖြစ်နေပြီ။ သူ အဆင့်တက်သွားမှာ စိုးရိမ်ရ တယ်။” ပိုင်ဇိယွဲ့ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ဟိန်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာ သည်။ “သေစမ်း။”

၎င်းမှာ ချန်ပီယံမြို့စား၏ အသံပင် ဖြစ်သည်။

ချန်ပီယံမြို့စား၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ပြဒါးကဲ့သို့သော လရောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွား သည်။ သူသည် အပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပျံတက်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ လက်ထဲ၌ ခရမ်းရင့်ရောင် လှံရှည်တစ်လက် ပေါ်လာသည်။ ထိုလှံမှာ မှောင်မိုက်နေ သော်လည်း ခရမ်းရွှေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပြောင်နေပြီး လှံရိုးပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော မျက်လုံးပေါင်း ၁၀၀ ကျော် ရှိနေကာ ထိုမျက်လုံးများမှာ မရပ်မနား လည်ပတ်နေကြသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှသည်။ သူသည် အပေါ်သို့ ပျံတက်ကာ လှံဖြင့် ထိုးနှက် လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အံ့သြဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်လှသဖြင့် အသံမရောက် ခင် လူက အရင်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်ပီယံမြို့စားသည် လနတ်ဘုရားမ၏ အအေးဓာတ် လစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းစေပြီး ထိုကြီးမားသော စွမ်းအားဖြင့် အပေါ်သို့ ပျံတက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ဟုန်ယွိက နတ်ဘုရား ရှစ်ပါး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ပျံတက်သကဲ့ သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤ 'လနတ်ဘုရားမ' မှာ အမှောင်နတ်ဘုရား၏ အစစ်မှန် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အဆင့်တူသဖြင့် သူမ၏ စွမ်းအားမှာ ဟုန်ယွိ၏ အလင်းကွင်း ရှစ်ခုထက်ပင် အပြတ်အသတ် သာလွန်နေသည်။ သူမ၏ အကူအညီဖြင့် ချန်ပီယံမြို့စားသည် သူ၏ သိုင်းပညာကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်နိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှူးးး…။

မျက်လုံးပေါင်း တစ်ရာပါသော ခရမ်းရင့်ရောင်လှံသည် ချန်ပီယံမြို့စား၏ ပြင်းထန်သော သွေးစွမ်းအင်၊ လက်သီးဆန္ဒတို့နှင့်အတူ အသံထက်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ဟုန်ယွိထံသို့ ထိုးစိုက်လာတော့သည်။

“ဒါဟာ 'သေမင်းအလင်း နတ်ဘုရားလှံ'ပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၃၀၀၀ က စစ်နတ်ဘုရား 'ရှန့်' သုံးခဲ့တဲ့ လှံပဲ။ ဒီလှံဟာ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံ ခန်းမရဲ့ ပထမဆုံး ခန်းမသခင် ဖြစ်သူ 'အမှောင်ဧကရာဇ်' ရဲ့ အမှောင်ဧကရာဇ်လက်ညှိုးကိုတောင် ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့တာ။ ချန်ပီယံမြို့စားမှာ ဘာလို့ ဒီလောက်များပြားတဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ ရှိနေရတာလဲ။”

မျက်လုံးပေါင်း တစ်ရာပါသော လှံကို မြင်သောအခါ ရှင်းယုဆန်က အော်ပြောလိုက်မိ သည်။ သို့သော် သူမ၏ စကားမဆုံးခင်မှာပင် 'သေမင်းအလင်း နတ်ဘုရားလှံ' သည် ဟုန်ယွိ၏ 'မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါး' နှင့် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားတော့သည်။

ဟုန်ယွိ၏ 'မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါး' လှုပ်ရှားသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်တွင် ရွှေရောင်ဗုဒ္ဓ တစ်ဆူ ပေါ်လာသည်။ ထို၏ လက်ခလယ်နှင့် လက်ညှိုးတို့က အကွင်းပုံစံ ရှိနေပြီး၊ 'သေမင်းအလင်း နတ်ဘုရားလှံ' ၏ ထိပ်ဖျားကို မြဲမြံစွာ ညှပ်ပိတ်လိုက်လေတော့သည်။